230624-411 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

่ดีเท่าฉันฉันพูดกระทำอยู่นะมีก็เป็นเรื่องที่เราถือดีอำนาจเหล่านี้ก็เอามาข่มมาขี่กันขอให้พวกเราระมัดระวังตัวกันมาอย่าถือว่าเราเป็นผู้สร้างอย่าถือว่าเราเป็นพระเจ้าจะถือว่าเราเป็นคนกระทำมีความสำคัญยิ่งกว่าคนผู้ไม่กระทำแล้วก็เอาอำนาจนี้อยู่ในตัวแสงมันซ่อนตัวมันบังคับเราไม่ให้รู้ตัวมันทำให้เราแสดงอำนาจใหญ่เบ่งคมคนอื่นกดคนอื่น สิ่งนี้แหละเป็นสิ่งสำคัญอยู่อ่ะทีนี้ก็มุมกลับพร้อมกันผู้ที่ไม่ทำงานโดนเบ่งโดนข่มมาพูดอย่างนี้อย่าขออย่าโอ๋จะเป็นเด็กแดงที่แม่เอาใจไม่ได้เราไม่ทำงานเราถูกเขาว่านั้นจริงเราต้องโดนข่มโดนจับไปยอมรับเพราะว่าเขาไม่รู้เรื่องหรอกเหล่านี้มันเป็นเรื่องละเอียดเรื่องสูงเขามีมานะจริงก็ถือสัตว์ถือศีลเพราะฉะนั้นพวกเราเองผู้ที่ยอมให้โดนข่มโดนสับนั้นดีเราฝึกตนเข้าไปถ้าเราตั้งใจมาเป็นนักศึกษาแล้วเราจะยอมให้ฝึกเราจะยอมให้โขกสับแล้วตั้งใจให้เขาเขา ถ้าเขาถูกเขาเป็นคนทำเขาเป็นคนมีคุณธรรมเขาเป็นคนมีฤทธิ์เขาเป็นคนมีแรงเราเป็นคนเอาเปรียบเราเป็นคนหลบดีเราเป็นคนไม่เก่งเราเป็นคนไม่ทำงานเราโดนโกรธโดนจับโดนว่าเราต้องยอมหรือแม้ว่าเราจะถูกต้องด้วยซ้ำเราดีด้วยซ้ำเขาคงเขาสับก็ต้องให้ยอมให้ได้ด้วยมันถึงจะเก่งที่เหนือเก่งเราดีแล้วถือดีเขาอยู่โดยที่เรียกว่าคนอื่นเขาคนอื่นสักไม่ได้ซะเลยเกิดการต่อสู้กันต่อสู้กันก็แพ้ชนะกันบางทีคนดีๆที่ว่าไม่มีเลวแรงอะไรไปตีกับเขาหรอกคนดีจริงๆแล้วตีเขาสู้คนเกเรไม่ได้หรอกสู้คนพาลไม่ได้คนเกเรมันใช้โดยที่โดยแรงเหมือนเดิม เอาข้าวแกงกะหรี่สูงได้แล้วมันหยาบคายขึ้นหยาบคายขึ้นผู้ที่ดีแล้วจะไปเอาความหยาบคายไปสู้กับผู้ที่เขามีไม่ดีคนเลวดีสู้อะไรกันได้มันตีกันก็ดังแต่เราจะแพ้เปล่าๆตายเปล่าสู้ไม่ได้เพราะฉะนั้นคนที่ดีแล้วต้องยอมแพ้คนยอมแพ้สงบเสงี่ยมแล้วก็ฉลาดที่เราจะเลี่ยงเสียที่เราจะทำให้มันสงบระงับถ้าเป็นกิจของคนดีและยอมในโลกโลกอย่างนั้นมันก็ไม่ได้เสียอะไรเรารู้ว่าเราไม่ได้เสียเหลี่ยมอะไรให้มันเกิดการทะเลาะวิวาทนั้นเป็นการเสียเหลี่ยมยิ่งยิ่งกว่าการยอมแพ้ลบเหลี่ยมของเราเราก็ข่มเราไปเขาดูถูกเราไปช่างมันอันนี้แหละเป็นเรื่องที่เราจะต้องสำนึกจะต้อง รู้ความจริงแล้วจึงจะอยู่กันได้อย่างสงบผู้ที่ยิ่งดียิ่งจะไม่ข่มใครจะไม่ใช้อำนาจจะรู้สึกตัวว่าเราจะไปแบ่งแม้เราจะดีจริงก็ไม่ต้องใช้อำนาจให้เขายกสิทธิให้เราอย่างพร้อมใจแล้วนะแล้วเราถึงจะใช้การสั่งการข่มการขู่การทำอำนาจอำนาจมันแฝงไปด้วยกิริยากายอำนาจมันแฝงไปด้วยน้ำเสียงสำนวนโวหารสิ่งเหล่านี้เป็นความอยากที่เราจะต้องรู้ที่จริงมันเป็นความสุขคุ้มกว่านี้และในความสุขุมประณีตนั้นมีความอยากเราจะต้องกรองความอยากในความสุขของประณีตนั้นอีกขึ้นไปขึ้นไปแม้ผู้ที่เขายอมให้เราว่าบางทีเขายังมีการถือตัว มาซ้อนแขวนอยู่ในบางระดับเราไปถึงคำที่บางคำไปถึงความที่บางความเขาถือขึ้นมาแล้วก็ทะเลาะกันได้หลายคำหลายความหลายมุมหลายแง่เขาไม่ถือแต่มะม่วงก็ถือเขายึดก็มีได้เพราะฉะนั้นเราจะต้องสังเกตเราจะต้องละเอียดละออไปให้ทั่วๆจะได้เกิดการไม่ทะเลาะไม่ครบไม่แตกไม่มีวาดบาทมั้งกันแต่การที่ว่าบาดหมางนั้นมันเกิดแต่ผู้ที่ไม่รู้ไม่รู้จักหยุดแล้วผู้ใหญ่หยุดได้มันก็ไม่มีว่าแม้เด็กหยุดได้ตามฐานะที่ควรหยุดเพราะเด็กคนหยุดก่อนเด็กจะรู้ดีกว่าผู้ใหญ่ก่อนนั้นอันนี้เป็นธรรมดาธรรมชาติเป็นสามัญ ก็ยังไม่ได้อันนี้เป็นของง่ายเป็นขั้นต้นขั้นตื้นที่เราจะต้องรู้มันก็พยายามดูฐานะของแต่ละบุคคลผู้ใดฐานะน้อยฐานะต่ำก็พยายามหยุดก่อนและก็พยายามฝึกต้นฝึกเข้าไปเพราะว่าลูกสมมติฐานสมมติฐานตามธรรมเขาก็เป็นผู้ที่จะมีสิทธิ์กว่าอย่างนั้นอยู่แล้วนี่เป็นขั้นตอนไม่ใช่ว่าตั้งศักดินามีใหญ่มีสูงมีต่ำอะไรต่อกันไม่ใช่แต่มันเป็นต้องมันเป็นเรื่องธรรมดามันต้องมีท่านผู้ใดฝึกฝนได้คนนั้นได้กำไรแม้จะยิ่งจะใหญ่อย่างไรก็ได้กำไรขอความชัดเจนว่ากายกรรมก็ดีว่าจีกรรมก็ดีแฝงไปด้วยอำนาจมีอยู่เราจะต้องพยายามสุขุมประณีตอย่าใช้อำนาจในภาษาเสียงกริยา อย่าวาจาของเราให้มากแม้เราจะข่มได้ครูได้แต่เราเป็นผู้มีมารยาทเป็นผู้ที่สุขุมประณีตสุภาพอ่อนโยนเราท้าตรองไพรงานเรามีมากๆมันจะทำให้เราต้องรีบร้อนความรีบร้อนทำให้เราอยากเพราะฉะนั้นเราจะต้องมีประสิทธิภาพสูงเข้าไปแทรกซ้อนในความรีบร้อนนั้นถ้าเรารีบร้อนยังไม่ได้ช้าช่างมันกรรมฐานช้าสุขุมอ่อนโยนเบิกบานแจ่มใสแล้วเป็นกรรมฐานที่ให้มานานพอสมควรแล้วก็จะต้องทำไปอีกเรายิ่งจะทำให้อย่างยิ่งขึ้นไปอีกถ้าไม่เช่นนั้น เราจะแย่และเราเองก็ไม่สูงขึ้นเราเองก็ไม่สูงขึ้นเพราะความสุขของประณีตเหล่านี้ขอให้ทุกคนเลยต้องไตร่ตรองโดยเฉพาะคนข้างนอกอย่าทำข้างนอกที่ยังมีคุณธรรมและต้องถือว่าเป็นพรหมธรรมของญาติข้างนอกบางคนอาจจะสูงแต่ส่วนมากยังไม่สูงเมื่อยังไม่สูงแล้วเราจะไปถือว่าเขาฟังได้เหมือนกับพวกเราส่วนในที่คงที่ทนที่มีภูมิมาทำแล้วเนี่ยมันไม่ได้ไม่ได้โดยเฉพาะคนในส่วนในนี้เราไม่มีเงินไม่มีทองเราไม่มีอะไรเราเอาแต่แรงกายแรงใจเราเอาใจช่วยเหลือกันอยู่ในนี้ คนข้างนอกเขาถือว่าเขาเอาทรัพย์สมบัติเงินทองเข้าของเข้ามาช่วยเรานะเขาหาด้วยเน็ตด้วยเหนื่อยเหมือนกันนะเพราะถือว่าเขาเองเขาก็มีบุญมีคุณกับเรานะเพราะฉะนั้นมานะเรานี้เขายังมีอยู่แล้วก็จริงเราเองเราเป็นคนที่จะสลัดออกเราเป็นคนไม่สะสมเขาให้มาเท่าไหร่เราจ่ายออกหมดเขาเป็นคนสะสมไม่ได้เหนื่อยๆได้ยากไม่ได้เหนื่อยหรือใครเขาเอามาให้เราเขาก็พยายามเห็นดีเขาก็เอามาเขาก็จะต้องยินดียึดถืออยู่พอประมาณตามฐานของบุคคลบางคนไม่ยึดถือเข้าใจคุณธรรมเข้าใจในธรรมะดีแล้วแม้จะให้มามากมายเขาก็ไม่ยึดยึดถือว่าเขาเป็นเจ้าบุญเจ้าคุณเราจะข่มจะขี่เท่าไหร่เขาก็ได้มันก็ดีไปสำหรับคนมีภูมิธรรมแต่คนที่เขายังยึดถืออยู่เขาไม่มี กูมาทำดังกล่าวนี้เราจะไปข่มไปขี่ไปแสดงอำนาจนั้นไม่ได้เกิดการทะเลาะเบาะแว้งแหนงหน่ายเสร็จแล้วก็แตกหักหลุดไปร่อนไปดังที่มีอยู่มีอยู่เรามีผู้เข้ามาศรัทธาเลื่อมใสแล้วมันโดนเอาแหลมๆแรงๆพวกนี้แล้วเจอเพราะกรรมฐานแม้แต่ในสาธารณสุขฉบับนี้ขุมทรัพย์จับครูประชาบาลดีมากดีมากคุณทรัพย์จากครูประชาบาลดีมากที่มันเป็นกรรมฐานที่เราจะต้องสำนึกเราจะต้องฝึกเราจะต้องเรียนและจะต้องปฏิบัติประพฤติคิดเอาไปได้ง่ายๆแล้วจะต้องสังเกตสำรวจตรวจต้นทีเดียวไม่ว่าใครทั้งนั้นน่ะมันมีแหลมคมอยู่อย่างนี้มากทีเดียว ข้างนอกไม่ใช่เรานะขนาดเราเองเรายังทนกันไม่ได้ตั้งเยอะและเราเองเนี่ยในหมู่ในๆเนี่ยนอนด้วยกันกินด้วยกันอยู่ทุกวันทุกวันเนี่ยกินข้าวหม้อเดียวกันอยู่อย่างนี้ก็ยังทนกันไม่ได้กันเท่าไหร่ตอนนี้ข้างนอกข้างนอกเนี่ยเขาทนเราไม่ได้ง่ายๆหรอกนะเราจะต้องรู้ฐานานุศักดิ์ชุม แดนนี่ผู้ที่มีงานมากก็อย่าไปถึงถืออำนาจอวดเอาว่าเรามีงานมากและเราก็จะต้องมีอำนาจแรงไปกายกรรมเราก็ทำซะแข็งๆวจีกรรมแล้วก็ทำส่งเป็นอำนาจทั้งสิ้นทั้งเสียงทั้งโวหารขาดสัมมาคารวะขาดความสุภาพอ่อนโยนเราก็จะพยายามในวาระที่เราเจตนาจะปรุงจะแต่งแล้วเรารู้แล้วว่าเราจะทำให้แข็งให้แรงอย่างนั้นมันไม่มีปัญหาอะไรเท่าไหร่แต่ในส่วนที่ว่าจะต้องประสานติดต่อกันอยู่คนยังไม่ได้ตั้งหลักพวกนี้มันพลาดบ่อยและเป็นมากด้วยในขณะที่ตั้งใจแสดงธรรมมันไม่ค่อยเท่าไหร่หรอกในตอนแสดงธรรมแต่ตอนไม่แสดงธรรมตอนเป็นอยู่ปกติด้วยชีวิต ปกติโดยการเป็นอยู่การทำงานทำการสัมพันธ์กันอยู่พวกนี้แหละสำคัญมากที่เราจะต้องสำเหนียกสังวรสำรวมให้มากทีเดียวมันไปไม่รู้ตัวนะมันเกิดไม่รู้ตัวนะทีนี้คนยิ่งไม่ใช่นักปฏิบัติธรรมมีสติปัฏฐานไม่เก่งคนยิ่งเป็นฆราวาสเขาจะรู้ว่าอะไรเราต่างหากเราจะรู้เพราะการแสดงออกของกายกรรมวจีกรรมมันก็มาจากมโนกรรมของเราที่มันยังหยาบมันยังทุจริตกับคำว่าทุจริตคำนี้มันสูงแล้วโดยโลกก็อาจจะไม่ถือว่าทุจริตหรอกแต่โดยธรรมยังถือว่าหยาบยังถือว่าทุจริตโดยธรรมที่จริงมันคือคุ้มมันประณีตมันละเอียดละออเราจึงจะต้องกำหนดรู้แล้วก็สมบูรณ์ เมื่อกี้มโนให้สุจริตสุจริต 3 นี่แหละมันจะเป็นอาหารให้เกิดโพชฌงค์เกิดสติปัฏฐานอันสูงได้ล้างอวิชชาที่ลึกที่ซึ้งของเราเข้าไปทุกทีทุกทีถ้าบอกว่าทำถูกตามคำทำตามทฤษฎีของพระพุทธเจ้าแล้วเราดีแน่เมื่อไหร่จะต้องสำรวจสังวรสุจริต 3 ทุจริต 3 อย่าให้มันมีทุจริต 3 คำว่าทุจริตจึงต้องเข้าใจด้วยปัญญาอันยิ่งของแต่ละบุคคลให้ดีมันมีแนวโน้มมันมีทิศทางเราจะต้องรู้สมเหมาะสมควรในกาละเวลามีสัตบุรุษเราต้องการแก่นสารสาระเท่าใดเท่าใดประมาณนี้ดีตามกาละตามหมู่กลุ่มตามบุคคลและเอาตัวเราเอง วัดด้วยว่าเราอยู่ในฐานะไหนบางทีเราเองเราถือว่าเราเองเป็นนักบวชแล้วแล้วเราก็จะเบ่งกันเกินการนักบัญชีระวังโดยเฉพาะฝ่ายหญิงนักบวชหญิงเราเพิ่งจะเริ่มต้นสร้างเราเพิ่งจะเริ่มต้นก่อนศรัทธาเราเพิ่งได้ศรัทธายังไม่ใหญ่ไม่โตอะไรเรายังไม่ละเอียดละออเรายังไม่ถาวรคงทนจนเขายอมรับส่วนตัวคนที่ไม่ยอมรับนี่บุญแล้วนะคนที่ไม่เห็นแล้วก็ยอมให้บุญแล้วแต่อย่ายึดนึกสยองว่าเราได้แล้วอย่างถาวรเราได้แล้วยังผงาดใหญ่ยังยังเราจะต้องละเอียดลออเรา สร้างสมไปอีกมากขอให้สังวรให้มากเมื่อได้เริ่มก่อกันมามีรูปมีร่างแล้วก็อย่ารีบด่วนทำร้ายอย่าเหลิงใจเราจะต้องละเอียดกว่านี้สุขุมประณีตกว่านี้เราต้องฉลาดยิ่งยิ่งกว่านี้ที่เราจะร่วมกันสร้างสรรค์อาตมาก็จะร่วมด้วยอาตมารู้ดีว่าอาตมาทำงานที่ยากมากเหลือเกินเพราะถ้าเกิดว่าเราไม่ร่วมมือโดยเฉพาะพวกคุณที่อาตมาเน้นอยู่เดี๋ยวนี้ว่าโดยเฉพาะนักบวชหญิงถ้าไม่ร่วมมือไม่รอดไปได้ไม่ไกลไม่ยิ่งไม่ใหญ่ได้เลยเพราะเราขอเตือนกันให้มากๆอย่าให้มันน่าเสียดายที่เราได้พยายามทำดีมันได้แล้วเสร็จแล้วก็มาแพ้ภัยตัวมันมีสภาพซ้อนแฝงที่เรา [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe]