210426-239 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 26 เมษายนพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์แนะนำหมู่พิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าทุกคนไม่ได้ตรวจเมื่อได้เห็นเมื่อได้สัมผัสทั้งประโยชน์ที่ตนได้ทั้งประโยชน์ที่ตนจะกระทำให้เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นเราก็พยายามตรวจตราและก็กระทํา สติปัฏฐานซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสยืนยันว่าเป็นทางเอกเป็นทางเดียวที่จะพาเดินลัดเข้าไปสู่ความเป็นอริยะหรือเป็นถึงที่สุดแห่งศาสนาได้อย่างจริงจังแต่เมื่อเราเข้าใจสติปัฏฐานอย่างแท้มีตัวจริงมีการปฏิบัติมีการประพฤติมีปฏิปทาต่างๆแล้วก็ได้รับผลได้รู้ผลได้เห็นจริงแม้เราจะได้มากแม้เราจะได้น้อยเหตุผลที่เราปฏิบัติอยู่ก็ตามแต่เราเองเห็นชัดว่าสติปัฏฐานเป็นอย่างนี้ประพฤติด้วยศีลด้วยสมาชิก ทำถึง 37 ก็ตามเป็นอย่างนี้มีองค์ประกอบเกี่ยวพันสัมพันธ์โยงใยเอาองค์ไหนองค์ประกอบอันไหนเอาองค์ธรรมอันไหนมาอธิบายมาทำความเข้าใจก็เห็นอยู่มีอยู่เกี่ยวข้องกันอยู่แล้วได้ทำหน้าที่ของมันอยู่ส่วนที่สั่งสมลงก็เป็นส่วนที่สั่งสมลงส่วนที่ขัดเกลาออกก็เป็นส่วนที่ขัดเกลาออกส่วนที่เสวยเป็นผลเป็นวิหารธรรมต่างๆก็มีอยู่เป็นอยู่ตามจุดเจริญปล่อยทั้งสิ่งที่ควรปล่อยหลุดสลายไปทั้งสิ่งที่ควรอยู่ควรละลายเห็นอยู่เป็นอยู่ว่าเราจะเข้าใจชัดที่สุดและก็จะเห็นว่าคำศัพท์สั้นๆแต่ว่าสติปัฏฐานนั้นมีองค์ประกอบ อย่างไรอย่างไรที่เขียนเอาตัวจริงแล้วก็รู้ตัวที่มันเฟ้อมันแฝงมันปนเปมาอยู่ผสมผสานเราจะรู้ชัดว่าเราจะทำได้มากทุกอิริยาบถเข้าไปทุกทีทุกทีเป็นสติปัฏฐานตราบที่เวลาที่เราอธิบายกันมาว่ามีสติตลอดเวลามีสติทุกขณะมีสติเสมอซึ่งเป็นภาษาสูงเป็นภาษาโน้มน้อมความเป็นจริงนั้นมีสติก็คือระลึกรู้ตัวทั่วพร้อมอยู่แล้วมันจะระลึกรู้ตัวทั่วพร้อมอยู่เป็นทุกข์ขณะกันจริงๆนั้นน่ะมันเป็นไปได้ยากเป็
อ่านต่อ
นไปได้อย่างเหลือกำลังที่จะเป็นมันก็จะต้องมีสติที่เต็มร้อยบ้างสติที่จริงแปลว่า 100 มันก็จะร้อยบ้าง 99 98 97 กว้าง 90 บ้างแล้วมันก็จะขึ้นไปหาร้อยบ้างเป็นไปอยู่ไม่เที่ยงที่จริงน่ะอยู่ที่อนิจจังไม่เที่ยงซะทีเดียวแต่มันก็จะไม่บกพร่องถ้าจะอยู่ในส่วนสัตว์ที่เราตัดเป็นหมวดตัดเป็นหน่วยมันก็จะอยู่หน่วยในหน่วยที่ทำมีสติสมาธิคำว่ามากมีสติอยู่ไม่มีไม่หลับไม่ปล่อยให้ตกไม่มีอะไรมาดึงดูดไปทำให้เราเป็นผู้ที่เบิกบานสติเต็มเป็นผู้รู้เป็นผู้ตื่นนี่เป็นลักษณะของพุทธทั้งนั้นเป็นผู้มีสติอย่างน้อยที่สุดก็รู้ว่าในระยะที่ตอนนอนหลับเราจะหลับขนาดนั้น แม้ขนาดที่เรานอนหลับเราก็จะมีสติคุมอยู่บ้างประมาณนั้นแล้วก็จะทรงได้ทรงได้ทั้งรูปทรงได้ทั้งนามธรรมที่เข้าไปควบคุมเป็นไปไม่ตกไม่หล่นแล้วก็เป็นไปด้วยดีสบายง่ายเป็นไปได้โดยอัตโนมัติเกิดขึ้นจนตั้งมั่นจนเป็นเด็กจริงแม้เราจะมีสติน้อยที่สุดในขณะที่นอนหลับซึ่งเป็นเพราะเป็นสภาพปกติของชีวิตแต่ละชีวิตหรือเราจะให้น้อยจนกระทั่งเรานั่งหลับหรี่ลองดูตรวจสติรับดับลงไปจนระลึกรู้อย่างน้อยที่สุดเกือบจะไม่รู้จนกระทั่งเป็นนวัต มีสติอ่านชัดรู้ใจที่ว่างที่ใช้เป็นอากาสานัญจายตนะเป็นอุเบกขาลงมาเป็นตัวที่ไม่ทุกข์ไม่สุขปราศจากกิเลสซึ่งเป็นอากิญจัญญายตนะไม่มีฤทธิ์น้อยหนึ่งก็ไม่มีกิเลสกิเลสชัดแจ้งมีสติมีปัญญามีสัมปชัญญะเต็มตรวจรู้เราก็จะเป็นผู้ที่เข้าใจในตัวสติชัดที่สุดดีที่สุดแล้วเราก็พยายามสร้างฐานของเราสร้างฐานะของเราให้สูงขึ้นมาเป็นฐานะของพระอริยะแต่ละระดับแต่ละระดับซึ่งเรามีปัจจัยอย่างไรอย่างไรเราก็เข้าใจอยู่แล้วหมดสิ้นไปได้จริงเป็นฐานขึ้นมาขึ้นมาแต่ละระดับสูงขึ้นสูงขึ้นจริงเราก็เป็นผู้ที่มีทั้งมรรคมีทั้ง มีทั้งระดับแห่งการปฏิบัติมีทั้งความรู้เป็นปริยัติมีทั้งภาคปฏิบัติอยู่จริงเราจะรู้ความจริงว่าแม้รู้แล้วยังปฏิบัติไม่ได้ก็มีหรือว่าเราได้มาแล้วแต่เรายังไม่มีปัญญารู้ว่าเราได้ก็มีตัวที่มีปัญญารู้ตามสิ่งที่เราได้นั้นมันไม่ยากมันก็ทันทีมีปัญญาเป็นการตัดอันนี้ใช้อาสวะทันทีตัวที่รู้ด้วยญาณปัญญานำมาเป็นปริยัติแต่ว่ายังปฏิบัติลงตัวทั้งจิตจึงลงเป็นเจโตวิมุติอันสุดท้ายยังไม่ได้เราก็รู้และเราก็จะต้องทำให้เป็นสุดท้ายได้จริงลงตัวไปหมดเข้าใจถึงวิมุตติญาณทัสสนะเห็นแจ้งอยู่ในความหมดความสดความหลุดร่อนเกลี้ยงสิ้นบริบูรณ์เราก็จะเป็นผู้ยืนยันสิ่งที่เป็นสัจธรรม รักแท้จริงโดยเฉพาะเราจะเข้าใจซาบซึ้งในเรื่องสติและจะมีสติปัฏฐานเราจะเห็นในสติปัฏฐานนี้จะมีบทบาทมากๆๆและจะปฏิบัติได้รับอย่างไรเพราะมันทำได้ทุกอย่างบททำได้เสมอยืนเดินนั่งนอนทำงานเป็นอะไรเราก็สามารถอ่านถึงจิตได้อย่างจริงรู้ความปล่อยรู้ความวางรู้ความจริงรู้ความอนุโลมหรือความปฏิโลมรู้เด็กขัดนี่แหละเป็นหลักการที่แท้และเป็นสิ่งที่เราจะต้องกระทำให้เห็นจริงแล้วก็กระทำตามฐานะของบุคคลเพิ่มฐานะของบุคคลเพิ่มฐานะของตัวเราเองให้สู่ฐานะที่สูงสุดตามที่เรามุ่งหมายกันให้ได้อย่างดีที่สุด [ไม่สามารถถอดข้อความได้]