240914-3-127 ทางเอกภาค3-ตอน127(หน้า287)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ตื่นอยู่เป็นผู้รู้ตัวอยู่ เป็นผู้ตื่นแท้รู้ตลอดเวลาบัดนี้เรากำลังนี้ทุกทีจมปนปนปรุงร่วมไปกับกระแสโลกไปกับโลกเขาอยู่หรือถ้าทุกข์ขึ้นน่ะทุกเวลาเราเป็นผู้ที่สำนึกสำเนียกสังวรตนรู้ตัวอยู่อเนกประสงค์โลกมันกำลังจะพัดผ่านกระแสโลกเป็นอย่างนั้นเรายืนปักหลักเป็นธรรมะเป็นแก่นสารเป็นอย่างนี้เราจะส่งไว้ซึ่งรูปส่งไว้ซึ่งน้ำอย่างนี้เป็นธรรมอย่างนี้เป็นกุศลอย่างนี้เป็นอธรรมอย่างนี้เป็นอกุศลเราละเว้นมีเจตนาละเว้นอยู่ตลอดเวลาเรียกว่าเรามีเป็นผู้ที่เยอรมนี เป็นผู้ทรงทรงไว้ซึ่งจุดเวรมณีคือผู้ที่มีเจตนางดเว้นแม้พระอรหันต์เจ้าก็จะทรงไว้ซึ่งเจตนางดเว้นทั้งๆที่ท่านได้งดได้แล้วเว้นได้แล้วเว้นขาดได้แล้วดังที่เรารู้แล้วว่าจุดสำคัญของสมาธิทุกๆจุดในตอนที่เป็นเนื้อเป็นแก่นสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะเป็นตัวบริบูรณ์เป็นอนาคตแล้วเราก็มีสติปฏิวัติเวรมณีหรือแปลเป็นไทยว่ามันเป็นความงดเรางดอยู่ในสิ่งที่โลกเขาไม่งดละเว้นอยู่ในสิ่งที่โลกเขาไม่เว้นขาด ในสิ่งที่โลกเขาไม่เว้นขาดเราเจตนางดเว้นอยู่ตลอดเวลามีเจตสิกมีเจตนาที่เราระลึกรู้ตัวอยู่พร้อมรู้ว่าอันนั้นคือโลกอันนั้นคือธรรมแล้วเราก็จะต้องส่งไว้ธรรมะแปลว่าทรงไว้ซึ่งทำทรงไว้ซึ่งสิ่งที่ควรส่งไว้อย่าไปเป็นอย่างที่อันนั้นควรงดเว้นอย่าไปเป็นอย่างนั้นถ้าเราได้มีสติปัฏฐานอยู่อย่างมีแม้เราจะทำได้ตามภูมิของเราตามความรู้ของเราเรายึดถือเอาศีลเท่านี้เอาความกรรมฐานความเป็นอยู่ขนาดเท่านี้ แล้วเราก็ทำของเราให้ได้ได้มั่นคงแน่นอนแข็งแรงเราจะอยู่ที่ไหนเราก็เป็นตัวอย่างที่นั่นจูงพากันที่นั่นแต่ระวังแต่ว่าในโลกนี้มันมีการเชื่อมโยงกันสัมพันธ์กันถ้าเราแข็งกร้าวถ้าร้องกันบ้างเกินไปแข็งแล้วมันก็กระด้างเกินไปไม่มีนมนอนไม่มีสัมพันธ์ไม่มีอ่อนถ้าไม่มีอนุโลมปฏิโลมซึ่งคำพูดเหล่านี้มันก็จะต้องมีปัญญารู้ว่าเราจะทำอย่างไรไม่ใช่ว่าเราเองเราเข้าไปยอมไม่ใช่ว่าเราเองแพ้แต่ว่าเราจะต้องเชื่อมโยงสัมพันธ์เพราะมนุษย์เรารู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นอย่างนั้นแหละเขาอยู่ในกระแสโลกเขาก็ครีม แล้วเราจะรังเกียจเขานั้นอย่าเลยเราจะเมตตาเขาโทษโทษตลอดโลกแม้แต่ศัตรูผู้ที่กำลังเข่นฆ่าเรากำลังหมายใจหมายอาฆาตที่จะทำร้ายทำลายเราเราก็จะต้องเอ็นดูเมตตาเขาเพราะเขาไม่รู้เราเป็นผู้รู้เราจะไปโกรธเขาไม่ได้แล้วเราก็ต้องไปโกรธไม่มีไม่มีการถือไม่มีการที่จะต้องไปคิดว่าเขามาทำร้ายเราแล้วเราก็จะต้องต่อสู้โดยวิธีการแบบลูกโลกเรามีวิธีการทางธรรมเราจะต่อสู้ด้วยเมตตาแล้วจะต่อสู้ด้วยความเชื่ออนุเคราะห์ไม่ เราจะไปเป็นทำร้ายเขาลงไปเขาแรงมาเราแรงไปก็ฆ่าแล้วฆ่าด้วยอะไรไม่เอาอ่ะส่วนใดที่เป็นกรรมที่เป็นอกุศลเราเลิกเด็ดขาดแล้วเราก็พยายามที่จะต้องใช้นโยบายในการที่จะใช้ยังไงริทแรงที่จะต่อสู้หรือตอบโต้กันให้มันมีความเป็นไปได้ด้วยดีแทนที่จะเป็นอย่างที่เขาต้องการเราไม่เราจะเป็นผู้ที่ประสานและระงับไม่ให้สิ่งที่เป็นอกุศลนั้นเกิดเราจะต้องให้มันสิ่งที่เป็นกุศลเกิดส่วนเป็นอกุศลไม่ให้เกิดจะต้องทำการประคองรู้ตัวทำไม่ได้อยู่เสมอเพราะผู้ใดจึงไม่ถึงขั้นถึงกำลัง นี้ก็แน่ล่ะมันจะไปทำได้ตลอดเวลาหรือย่อมเป็นไปไม่ได้แน่แต่เราก็จะต้องรู้ตัวทั่วพร้อมให้เป็นให้ได้มากที่สุดเท่าที่เราจะสามารถไม่ว่าเราจะอยู่ในฐานะไหนแล้วก็พยายามข้อสำคัญเรื่องแข็งกล้าถือมันนะมีกิเลสมานะรุนแรงแม้คุณจะดีจริงคุณจะได้ดีแล้วและอยู่ในกลุ่มคนที่เขาไม่ดีก็ตามเราก็จะต้องสามารถที่จะมีกำไรหรือว่าทำให้คนอื่นเขาเห็นในความดีในตัวดีอย่างที่เรียกว่าไม่ดูหน้ามันใช่ไม่ดูผลักไสไม่รับจะต้องทำให้เขาเห็นอย่างรับ อย่างศรัทธาเลื่อมใสขึ้นอันนี้ต้องศึกษาและเป็นความสามารถเป็นความรู้ที่เราจะทำได้เรากำลังศึกษากันและก็จะศึกษากันไปเรื่อยๆเพราะว่าชีวิตเป็นการศึกษาและเราก็จะศึกษาไปจนเมื่อมันจบจิตส่วนที่จบจิตเราก็จะรู้ว่าจิตที่จบแล้วมันมีมาเป็นระดับระดับจิตใดที่จบสนิทสิ้นอิจฉาได้เราจะรู้ชัดเจนกิจส่วนใดที่ยังไม่จบยังมีส่วนเหลือบ้างและก็มีแรงเรี่ยวพอที่จะไปรับอื่นมาทำอีกเราก็จะทำประสานสอดรอยเสริมหนุนอยู่เสมออันใด ไปแล้วก็มีแรงเต็มเอาถอนแรงนั้นไปทำอื่นอันใดที่แม้จะยังไม่เสร็จหมดแต่ก็ยังมีแรงที่จะเอื้อมไปทางอื่นมาอีกมันจะส่อร้อยเสริมหนุนกันอย่างนี้เราจะได้ปฏิบัติได้ประสานมีน้ำหนักยิ่งมีจิตที่เสร็จลงไปมากพลังเหลือก็ยิ่งจะมากเราก็ยิ่งจะทำส่วนที่เหลือได้ดีขึ้นเร็วขึ้นมากขึ้นฟังดูดีๆแล้วมันต้องเป็นอย่างนั้นและควรเป็นอย่างนั้นทำทางที่ถูกมันจะต้องเป็นอย่างนั้นถ้ามันไม่เป็นอย่างที่กล่าวนี้มันไม่สอดรออย่างนี้มันก็ไม่ได้ไม่ได้จริงไม่ได้มีจริงเราก็เอาให้จริง เสมอๆเรามาต่อที่หน้า 287 เราได้ยามได้พยายามบอกกันถึงเรื่องความเกิดความดับที่สำคัญเพราะว่าความเกิดความดับนั้นตอนภาวะนี้แหละจะบอกเอาผู้รู้ละเอียดผู้รู้ละเอียดถึงจิตเจตสิกออกป่านนี้เข้าใจจริงๆในความเกิดความดับของจิตเจตสิกจริงก็จะไม่ไม่ก็จะไม่มัวมางมงายติดยึดอยู่กับความดับความเกิดหรือความตายความเป็นอันเป็นเรื่องของ ความเปลี่ยนสภาพของรูปกายไปเพราะหยุดระบบทำงานปกติในร่างกายลงไม่ฟื้นกลับมาทำงานอีกเรียกว่าความดับความตายกับความมีสภาพของรูปกายที่ยังทำงานสั่งสมเป็นรูปร่างตัวตนขึ้นมาอยู่เรียกว่าความเกิดความเป็นแล้วมันก็เป็นความจริงเหมือนกันเป็นความเกิดความดับของบุคลิกฐานเป็นตัวตนบุคคลสัตว์แท่งๆก้อนๆหยาบๆใหญ่ๆเอาด้วยทำไมมันจะไม่รู้มันก็จะต้องมีต้องเป็นต้องเวียนต้องวนตามความเป็นจริงของเหตุของปัจจัย นิยามไม่รู้อีกว่าเมื่อเราเรียนแล้วเนี่ยสูงขึ้นมาจนกระทั่งเรามาพูดถึงความเกิดความดับที่พยายามอธิบายขยายกันให้รู้ชัดซึ่งปรมัตถ์ถึงทำสมาธิฐานทีนี้ก็ย้อนกลับไปพูดถึงบุคคลที่ฐานถึงความเกิดความตายหรือความดับความเป็นความความตายความเป็นหรือความเกิดความดับแบบหยาบว่าความเกิดความตายของรูปขันของความเปลี่ยนสภาพของรูปกายไปว่ามันตายเน่าหยุดและไปตายซะทำไมมันจะไม่รู้คุณไม่รู้หรอกว่าความตายอย่างนั้นน่ะแล้วคุณก็เข้าใจด้วยไหมว่าความตายอย่างนั้นเป็นความสิ้นทุกข์ หรือความไม่สิ้นทุกข์จริงไอ้ตาอย่างนั้นน่ะมันเกิดมันตายกันอยู่ทำไมเราจะไม่รู้อย่างนี้ไม่ใช่ตัวธรรมะชั้นปรมัตถ์ไม่ใช่ตัวธรรมะไม่ใช่เรื่องธรรมะขั้นปรมัตถ์เรากำลังพูดถึงความเกิดความตายขั้นปรมัตถ์ความดับหรือความเกิดความตายหรือความเป็นถึงสภาพของจิตที่เราได้พูดกันถึงสัมมาสังกัปปะว่าจิตมันเกิดนะเกิดและแล้วมันก็รับสภาพหรือไม่รับสภาพทำไมไม่รับสภาพนั้นเรียกว่ามันตายจากถ้ามันรับสภาพนั้นเรียกว่ามันเป็นมันปล่อยการรับสภาพยังซ้อนลงไปอีกมันรับสภาพรู้แต่ มันไม่รับสภาพยึดถือฟังให้ดีนี่เป็นนัยยะที่ละเอียดเป็นความหมายที่คุณจะต้องเข้าใจอาการอย่างนี้อย่างละเอียดจิตของเรานี่ตาเห็นรูปเรารู้เรารับรู้อยู่แต่เรารับสภาพยึดถือเราก็รู้ว่ายึดถือสูงขึ้นไปกว่านั้นอีกเราไม่ยึดถือเราก็รู้ว่าไม่ยึดถือรู้ๆเรายึดถือและเราก็อุตส่าห์ปล่อยวางโดยยึดถือทีนี้เรายึดถือลำลองปรุงร่วมด้วยอีกสูงขึ้นไปอีกปรับปรุงร่วมด้วยนะพูดกับเขาตกลงกับเขาทำกับเขานี่ลูกหนี้สินมีรถเป็นสภาพของสิ่งที่มีอยู่ในโลกร่วมด้วย แทงนิกรมีรูปอันนี้ดีนะพอเหมาะพอเหมือนอันนี้ขนาดนี้ขนาดนี้นะปลงสมมุติมีขนาดมีรูปมีสีมีกลิ่นมีรสมีเสียงมีการประดิษฐ์ด้วยซ้ำตกแต่งประดิษฐ์จัดแจงสร้างสรรค์ด้วยซ้ำเรารู้แต่จิตของเรานั้นเกิดรสอร่อยทีนี้อัดสาธุด้วยจนติดใจผูกพันสัมพันธ์หรือไม่ถ้าเราร่วมรู้รถร่วมปรุงรสเข้าใจสมมติที่สัจจะของโลกและเราก็ปรุงพอลักษณะนี้ปรุงให้เขาเราเป็นผู้กำหนดเราเป็นพระเจ้าเราเป็นผู้รังสรรค์เราเป็นผู้ทำทำวันนี้ไม่ใช่เพื่อเรา สำหรับเรานะเรารู้แล้วเราเข้าใจแล้วไม่ต้องปรุงมาให้เราไม่ต้องมีสังขารมาให้เราก็ได้ได้จริงๆแต่ที่เราทำนี่เราทำงานเพื่อโลกเราทำงานเพื่อเขาคำเขาประมาณเขาอย่ามอมเมาเขาอย่าทำให้เขาจนเมาเกินไปอันนี้เราปรุงอาหารเราปรุงยายามันไม่กินนะมันต้องหุ้มน้ำตาลมันต้องใส่สีก็มันมีฐานอย่างนี้จริงๆไม่งั้นไม่กินจริงๆถ้าไม่กินเราก็ต้องหุ้มสีแต่ต้องรู้ว่าเรามีเนื้อมากพอไม่ใช่ตกลงมีแต่สีกับน้ำตาลเนื้อนิดเดียวไม่คุ้มกันเลยกลายเป็นพิษสีกับน้ำตาลเป็นพิษเราก็ไม่ เราจะต้องปรุงอย่างรู้ขนาดให้ไปเราทำเพื่อเขาเราปรุงเพื่อเขาเราไม่ได้ติดทำแล้วก็ปล่อยสบายไม่ได้ติดไม่ได้อะไรอาวรณ์ไม่ได้ดูดดึงใจอะไรไม่ได้ลงรีบลงดีอะไรนี่เป็นรายละเอียดที่เราจะรู้ว่าจิตของเราปล่อยคือตายจิตของเราเกิดอยู่คือติดหรือว่าหลงใหลยึดถือเอร็ดอร่อยภาคภูมิเกินควรแต่ในฐานต้นมันจะมีมานะเศษเหลืออยู่บ้างมันจะมีปิติยินดีว่าเราได้ทำดีไม่ได้สร้างสรรค์ดีนะในฐานะของผู้ที่ยังจะต้องอาศัยสิ่งเหล่านี้อยู่ก็อ้าวเพราะเราทำดีให้กับเขาอย่างน้อยที่สุดเราไม่แลก แจกยศไม่แหลกสรรเสริญอะไรจะเรียกว่าสรรเสริญก็ได้ยังมีความสุขในใจสรรเสริญรูปภาพภูมิยินดีถ้าใครมาชมก็อาจจะภูมิใจหน่อยๆภูมิใจมากก็ต้องรู้ตัวภูมิใจมากว่าเดี๋ยวจะยุ่งกันใหญ่แต่มันเป็นได้เหมือนกันเพราะงั้นก็จะต้องเรียนรู้สอนลงไปจนเราก็เข้าใจแล้วก็ไม่ต้องฝืนใจอะไรมากนี่และสุดท้ายก็ไม่ต้องภูมิใจเพราะสรรเสริญรู้ว่าสรรเสริญแล้วก็เอามาพิจารณาโดยก็สรรเสริญจริงหรือสรรเสริญแกล้งแกล้งสรรเสริญเยินยอกันได้นะแล้วก็สรรเสริญจนพังไปเลยเพราะเราหลงสรรเสริญด้วยพังแต่ถ้าเราไม่ได้ลงสรรเสริญเข้ามาแกล้งสรรเสริญเราจะรู้เลยว่านี่มันแกล้งนี่มันเกินการที่ไม่ถูกเรื่องไอ้คนนี้ใจไม่ดีคนนี้มีอะไรไม่ดี แล้วจะรู้ถ้าเขาไม่แกล้งสรรเสริญก็เป็นสรรเสริญที่จริงมีเหตุมีผลตามสมควรใครๆก็เข้าใจเราก็รู้อยู่เหตุผลตรงกันอยู่มันมีทิศทางอยู่เราก็จะรู้แล้วจะหลงก็เป็นสุขเป็นอะไรอร่อยไหมเราก็จะรู้รายละเอียดของอาการนิมิตอุเทศของรูปนามของจิตรูปน้ำที่ว่าเนี่ยเป็นรูปนามของจิตเป็นสิ่งที่ถูกรู้อาการต่างๆของจิตมันต่างกันอย่างไรกับความไม่พอใจความภูมิใจขึ้นความผยองพองขึ้นกับความที่สงบราบเรียบอยู่มันต่างกันอย่างไรเราจะเห็นลิงพระนิมิตของอากาศของจิตมันไม่มีตัวตนแต่เมื่อกระทบสัมผัสเข้ามันก็จะรู้ทันทีก็ต้องสัมผัสทางหูทางตา เราก็จะรู้ตัวตรวจอ่านได้มันถึงจะแน่ใจว่าเออจริงนะนี่มาแรงนะมาแรงแล้วก็ยังสงบนิ่งเป็นอาณาชมอย่างสูงชมอย่างแรงเราก็จะรู้ว่ามันเเนนชายอยู่นะมันๆของน้ำมันอัปปะนามันเจโตปริยญาณ ไม่ใช่ไม่รู้ไม่ใช่เราหลีกเล่นหนีไม่รับไม่ฟังไม่ใช่เราไปจันทร์ไปจนมีความสัมพันธ์ภาคไร้สัมผัสซะแล้วจะรู้สึกได้ด้วยอย่างไรเพราะฉะนั้นเรามีสัมผัสเราจึงรู้สึกและรู้สึกนั่นแหละเรารู้แล้วเราก็เข้าใจอยู่ว่าเราตายเราสัมผัสอยู่แต่เราก็ตายอยู่ตายเราสงบสนิทอยู่อย่างนี้เราเข้าใจความเกิดเราเข้าใจความดับเป็นศัตรูประปาทะยานปรมาอะไรตายขณะนี้กำลังพูดถึงอะไรตายขณะนี้กำลังพูดถึงอะไรเกิดไอ้ความตายเกิดย้อนไปความตายเกิดในร่างกายมนุษย์ชีวิตตายเน่าตายเกิดแบบนี้ คุณไม่รู้แล้วจะให้พูดอะไรกันได้เรื่องอะไรศึกษาอะไรกันไม่ต้องศึกษาแล้วมันเป็นเรื่องเด็กๆมันเป็นเรื่องตื้นๆชั้นต้นโบราณไอ้การจะหมุนเวียนมาเกิดอีกหรือไม่เกิดเหตุมันอยู่กำลังที่เราศึกษาอยู่ขณะนี้ว่าเหตุเขาของราคมมูลโทรศัพท์มูลโมหะมูลมันมีเหลือเชื้อเป็นอนุสัยอาสวะไหมถ้ามันเหลือมันนำเกิดถ้ามันไม่เหลือแล้วดับสนิทหมดเกลี้ยงไม่เกิดเราก็จะรู้อยู่ว่ามันก็เหลือแต่รูปนามขันธ์ 5 มันก็เหลือเกินรู้เกิดจิตเกิดปัญญาเกิดอะไรเป็นองค์ประกอบของความรู้เป็นวิญญาณประภัสสรอยู่รูปกายยังอยู่วิญญาณยังอยู่แล้วมันก็ไม่ได้มีอะไรพาเกิดอย่างนี้ทุกข์ก็ ทุกข์ก็ไม่เกิดจริงๆทุกไม่มีไม่เกิดแล้วมันก็จะพารูปกายนี้ไปเกิดหรือไม่เกิดคุณจะรู้เองด้วยญาณปัญญาขนาดนั้นเพิ่งจะรู้เองว่าจะพาไปเกิดไม่ต้องเอามากขนาดนี้คุณตัดอบายมุขมาเดี๋ยวนี้คุณจะต้องเดินเที่ยวไปหาโรงอบายมุขหรือคุณจะเอารูปกายนี่ไปเกิดที่โรงพยาบาลอีกไหมคุณพอใจมันอีกหรือหรือแม้คุณจะเดินลงไปในโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้คุณจะไปร่วมเครื่องเคียงสนุกสนานเป็นชีวิตชีวากับเขาหรือคุณจะรู้ตัวเลยว่ามันไม่มีอะไรมันเดินลงไปลุยกับเขาก็ได้ลงไปหลุมนรกนั้นเราก็ไม่ได้ไปตื่นเต้นบ้าบอเขาไม่นอกจากเราจะไปช่วยเขาเราจะเป็นหลักเป็นแกนเราจะรู้ตัวทั่วพร้อมกันแล้วบอกแล้วว่าอย่าไป เราอย่าไปเป็นคนกระด้างจะเป็นคนแข็งแม้เราจะผงาดแล้วเราจะแข็งแรงแล้วโดดลงไปในหลุมนรกเราก็ไม่ถูกขุมนรกดูดดึงอะไรเลยไม่เปื้อนด้วยเพราะเราไม่เอาเราจะรู้ตัวด้วยว่าเราไม่เอาไปสัมผัสคุกอยู่ไม่ติดเหมือนน้ำก็บ่อยๆแน่ๆรู้ว่าสบายต่างๆเราเข้าไปได้จริงๆคุณพี่ได้แต่ถึงกระนั้นก็ตามบางที่อโคจรไม่น่าจะลงไปเสี่ยงถ้าอยู่ในฐานะอันไม่สมควรเราอย่าไปทำมันจำเป็นคนที่เขาปราบปรามกันอยู่เนี่ยเค้ามีเจ้าหน้าที่เขามีเราอยู่ในฐานะที่ไม่จำเป็นคนละระดับฐานให้เขาทำกันถ้านอกจากว่าโอกาสอันเหมาะสมการและสมควรเราก็ไปเช่นคำว่านิมนต์เราไป ในคุกไปโปรดเขาอะไรงี้หรือบางทีเราก็โดนดึงหรือว่ามีสภาพสิ่งแวดล้อมไม่ได้ถูกตีเป็นอะไรแล้วเราก็จะต้องไปโปรดในสิ่งในกลุ่มที่มันก็ไม่ใช่ว่าจะเข้าไปได้ง่ายๆแต่ก็เป็นเหตุที่มีเหตุปัจจัยที่ทำให้เราเข้าไปเกี่ยวข้องต้องไปโปรดต้องไปคลุกคลีต้องไปทำงานทำกิจแล้วก็ทำมันมีโอกาสครั้งคราวที่เราจะได้พิสูจน์ไม่จำเป็นจะต้องเจตนาไม่ต้องเจตนาที่เราจะหมุนเวียนไปตามธรรมชาติที่เราจะสัมผัสที่เราจะผ่านพบแล้วเราจะได้รู้ว่าเราเองเราใน 8 เพื่อนไหมเรามีจิตเกิดไหม หรือแม้แต่เราได้พิสูจน์แล้วจริงๆคุณก็จะมั่นใจขึ้นมั่นใจจริงๆว่าเราได้ทำแล้วนะเราได้จริงนะอันนี้เราจะเห็นเห็นความจริงหรือว่ามันไม่เกิดมันไม่มีอักษรถ้าไม่มีความปรุงไม่มีความที่จะไปเกิดชีวิตชีวามันจะเกิดชีวิตชีวาอีกไม่มีมันแห้งสนิทมันแน่นสนิทจริงๆในฐานะบายมุขในฐานกามโลกกระทำมันลองใจเราอยู่เรื่อยแหละโลกก็ทำลาบก็ดียศก็ดีสรรเสริญก็ดีลองใจเราอยู่เสมอเราจะรู้ว่าความกระเพื่อมของจิตของเราเกิดหรือก็เมื่อเราไม่เกิดเราก็ไม่เกิดคุณรู้ของคุณได้ทุกคนขโมย หากันจริงแล้วแน่นอนแล้วคุณจะรู้ความเกิดความดับเป็นจุดดูว่าปาทะยานเป็นญาณทัศนะวิเศษอย่าหลงอย่าเข้าใจผิดตัวเองเท่านั้นแหละให้ชัดๆถ้าเรารู้ชัดรู้แจ้งจับความเกิดความดับของจิตเจตสิกรูปนิพพานรู้จิตใจตัดสิทธิ์ของเราเนี่ยกับเพื่อนฟูแล้วมันก็ผัสสะนี่เราถึงจะรู้แน่ว่ามันแน่ๆอยู่นี่เดี๋ยวนี้เป็นปัจจุบันนั่นเทียวหมดสิทธิ์แล้วนอนสิ้นคิดแล้วหนอเราเรารู้อยู่ว่าเนี่ยเป็นปัจจุบันนั่นเทียวเห็นอยู่ความดับนิโรธารามปัดสีเห็นความดับที่ดับอยู่นั่นเทียวเป็นปัจจุบันเราก็รู้ว่าดับ สนิทจริงรู้อยู่เป็นจักขุมาปรินิพพานเป็นนิพพานอันมีตาจะกุมาปรินิพพานเป็นนิพพานอันมีความระลึกรู้อยู่ทั่วพร้อมชัดแจ้งอยู่ที่เดียวไม่ใช่ว่าหลับไหลไม่ใช่ว่างมงายไม่ใช่ไม่รู้เนื้อไม่รู้ตัวอะไรไม่ใช่เราอยู่กับโลกเราอยู่เหนือโลกเราเห็นความดับอยู่เห็นอยู่เห็นอยู่ทีเดียวความดับหรือความตายตายอยู่ตายอยู่มันจะต้องซ้อมไปถึงรูปพระจิตซ้อนอยู่ในจิตมันมีความลึกซึ้งจิตจะต้องแยกคลายจิตเราจะต้องมีสติสัมปชัญญะแยกขายเข้าไปอีกถึงในภูมิภพของจิตในจิต เห็นชั้นเชิงเรียกว่าทำมาธรรมะชั้นเชิงของอารมณ์จิตมีแผ่วมีแววมีเลือดลอกเสริมหนุนอยู่ในจิตมีคลุกกลุ่มมีอะไรต่ออะไรอยู่หรือหลอกหลอกลวงๆเราจะต้องแยบคายอ่านจริงๆเห็นทำไรทำเห็นชั้นเชิงเคยแปลมารักแปลหน้าว่าธรรมะชั้นเชิงเห็นฉันเห็นเชิงกลของกิเลสมันซ่อนมันเล่นเหลี่ยมกับเรานะกิเลสเนี่ยทำเป็นเล่นไปนะมันลึกลึกซึ้งๆเนี่ยเห็นเลยว่าแหมจับได้เจ้าหนี้สอนเรานี่มันหมดแล้วเรานึกว่าหมดแล้วที่แท้มันสั้นของมันเองมันแอบแฝงเราเราจะจับได้เราจะแยกขายเราจะละเอียด ลึกซึ้งเพราะเราฉลาดขึ้นเพราะเรารู้เท่าทันรู้เท่าทันเราเองนี่แหละกิเลสมันก็อยู่กับเราเองนี่แหละผีตายมันก็เล่นงานกับเรานี่แหละมันไม่ได้เล่นคนอื่นหรอกแล้วมันไปออกหลอกคนอื่นต่อมันหลอกต่อไปอีกแล้วมันหลอกเรานี่แหละแม้เราจะสู้แล้วกับบุคคลอื่นมันยังหลอกเราอยู่เลยกิเลสเนี่ยแม่ข้างนอกเนี่ยเราจะซื้อกับคนอื่นแล้วอย่างจริงๆจริงใจมันยังหลอกเล่นงานกับเราเลยนี่มันสะอาดทั้งป่านนั้นมันละเอียดถึงฝันเราจะแยกขายแล้วก็ทำด้วยความซื่อตรงตัวจริงใจเราจึงจะเกลี้ยงจึงสะอาดนี่เป็นการเรียนรู้ถึงความเกิดความดับการเรียนรู้ถึงความเป็นความตาย มันจะทำเมื่อคุณได้ทำความเกิดความตายนี้อย่างแน่แท้เห็นความตายอยู่ชัดเป็นความดับอยู่ชัดแม้ไม่มีก็รู้ชัดแล้วคุณจะมีคำตอบเองเป็นปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูหิเป็นความรู้ได้โดยตนเป็นเวทีแต่พอวิญญูเป็นวิญญูชนเป็นบัณฑิตเป็นบัณฑิตเองของตัวเองตัดสินเองสอบเองตัดสินเองจริงๆถ้าคุณขี้โกงคุณหลงตัวคุณก็หลงตัวเองจริงๆถ้าคุณไม่หลงตัวเองนะคุณเรียบร้อยจริงเป็นจริงเอาลองเข้าบทเรียนลองดูที่บทตัวหนังสืออีกต่อเมื่อเหลือเหตุดับเหตุไม่เป็นดับเหตุ ไม่สนิทมันก็ยังต้องเกิดต้องเป็นซึ่งเป็นจริงมีจริงและต้องเกิดจริงดับจริงตามกายตามจิตที่ดับได้จริงหรือไม่จริงอันนั้นแน่เหมือนคำพูดกำปั้นทุบดินเมื่อมันเหลือเหตุไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์ไม่ว่าจะเป็นเหตุจิตมันก็เป็นถ้าหมดเหตุดับเหตุมันก็หมดไม่ว่าจะเป็นกายก็ตามจิตก็ตามถ้ากายก็ดับอาหารของกายมีข้าวมีน้ำมีลมพยานใหญ่เป็นต้นนี้ยางปลูกกะลาที่ฐานง่ายๆซื่อๆถ้ายัง อธิษฐานก็ดับเพื่อเกิดมาฟังดีๆนะถ้าอยากทำอธิษฐานก็ดับเพื่อเกิดอย่างดีซึ่งก็คือให้กายมันเกิดอยู่แต่ให้ดับอนุพยัญชนะที่เป็นพิษในอาหารอันมีความเป็นพิษจริงในตัวธาตุผิดคือกามคุณ 5 หรือพิษคือภาวะภาพเป็นต้นไอ้คนนั้นมี 6 ทวารทวาร 5 ก็อะไรอ่ะเป็นกามคุณ 5 ดับไปสนิททีนี้เข้าไปหาจิตอะไรเป็นเพราะว่าภาพอยู่ในจิตที่มันเป็นพิษคือภาวะภาพใดๆอยู่ในจิตไปพบของจิตรู้เป็นอกุศล รูปเป็นส่วนที่ยังเป็นกิเลสเป็นพิษอันนี้ใช้คำง่ายๆทำมาเป็นพิษถ้าจิตก็ต้องดับอาหารทางจิตซึ่งมีรอพระมูลโทรศัพท์ Moon โมหะมูลไปจนถึงไปจนลึกสุดขั้นอนุสัยอาสวะที่เป็นเหตุเป็นต้นเหตุรากเหง้าหากดับต้นเหตุในวงเล็บอาสวะจิตไม่สนิทจริงมันก็จะเกิดและโตเป็นจิตอกุศลและต่อไปเป็นรูปเป็นกายได้จริงนี่ก็แยกง่ายๆสั้นๆกายอาหารกายจิตก็อาหารจิตที่นี่อาหารจิตที่เป็นพิษ อาหารอังกฤษมันมีธรรมดานะไม่มียานอาหารเราอยู่ทุกวันนี้เราอยู่ด้วยวิญญาณอาหารก็อยู่แต่ถ้าวิญญาณอาหารนั้นมันมีพิษแฝงเป็นกามคุณ 5 ก็ดีหรือพิษที่เป็นเพราะว่าภาพต่างๆเป็นสภาพนั้นเองแหละถ้าจะเรียกจริงๆแล้วนี่เอาเพราะว่าภาพก็คือสภาพหรือสภาวะของสิ่งที่เราเรียนรู้แล้วว่าเป็นรากเหง้าเป็นสภาพที่มันเป็นอาการของโรคข้อมูลโทรศัพท์มูลโมหะมูลจนละเอียดถึงการอนุสัยหรืออาสวะยังมีอาการอย่างนั้นเราจะต้องศึกษาจริงๆไม่ใช่ว่าเราไม่ศึกษาแล้วเราก็โมเมไม่ใช่ศึกษารู้โดยรู้เท่าทันอ้อไอ้ตัวนี้มันยังเป็นเศษเสี้ยวของอาสวะอนุสัยเนี่ยเป็นลูกเป็นลูกเป็นหลานเป็นเหลนของโลภลูกหลานเหลนของโทรศัพท์มือลูกหลานเหลนของโมหะมูล รู้มันจริงๆจับมันได้เป็นต้นเหตุแล้วก็ดับดับได้จริงมันก็ตายจริงแล้วมันก็สนิทจริงตั้งใจฟังดีๆในการศึกษาเรียกว่าการเรียนรู้พวกนี้มันไม่ใช่ตื้นเขินเลยมันเรื่องลึกซึ้งพูดไปเป็นภาษานี่ถ้าคุณจับสภาวะด้วยกันกับที่อาตมากำลังพูดคุณที่นั่งฟังนี่คุณก็ไม่รู้ตามสภาวะที่ผมกำลังพูดมันไม่ได้เรื่องอะไรหรอกมันก็พูดไปเรียนไปมันก็ใช้ภาษาอันเดียวกันภาษาอย่างหยาบๆนี่แหละแต่ถ้าจับตัวสภาวะนั้นได้แล้วคุณก็เรียนรู้ของตัวเองไปพร้อมเลยแหมมีสภาวะรองรับเข้าใจเข้าใจเลยหมดไม่หมดเราก็รู้อยู่ชัดเจนเราก็ไปทำที่เรียนรู้แล้วเข้าใจแล้วหนิมันแม่นแล้วเราก็ไปฝึกหัดปฏิบัติเสมอ องค์ 8 จิตเราก็จะเป็นอาทิตย์จิตอาทิตย์จิตปัญญากำลังจะเห็นแจ้งเห็นแจ้งเห็นแจ้งขึ้นทุกทีไปญาณทัศนะวิเศษหรือเรียกว่าอะไรมารยาททัศนะวิเสโสก็เกิดขึ้นมาหรือเรียกสั้นๆว่ายานจะเห็นจะเกิดญาณทุกอย่างที่เป็นวิชาก็ได้ยาน 8 ยาน 9 หรือวิชาการก็จะเกิดตั้งแต่เริ่มเป็นฌานก็เป็นยานที่จะสอดส่องแล้วก็เรียนรู้เพราะว่าจิตเป็นฌานก็เป็นจิตที่เหมาะกับการงานแล้วการงานอะไรหรือว่ากิจอะไรที่เราเป็นไปเราก็จะอ่านได้เสมอๆมีวิปัสสนาญาณมีมโนมยิทธิมีอิทธิวิธีมีโสดทิพย์เป็นยานทั้งนั้นแหละพวกนี้มีเจตนาพยายามมีบุพเพนิวาสานุสติญาณซ้อนได้ด้วยระลึก เก่าเสมอแหละที่จริงนี่เราปฏิบัติธรรมนี้เรามีสัญญาสัญญามันจะจับอดีตก็มาเทียบทุกตัวถ้าไม่จับคดีขึ้นมาเทียบคุณไม่รู้อะไรหรอกในโลกอันนี้มันรู้ว่าชนสาวกับพวกคุณมีอดีตกูไปเจออะไรใหม่ๆแปลกๆยังไม่เคยรู้ไม่เคยเห็นไม่เคยเจอไม่เคยระลึกได้เลยแล้วคุณไปเห็นแล้วคุณจะรู้ว่าอะไรคุณก็ไม่รู้ว่าอะไรมันก็จะไปเที่ยวกับสิ่งที่เคยรู้แค่นั้นเองเพราะงั้นที่คุณรู้อะไรทุกอย่างที่คุณมีอดีตทั้งนั้นคุณไม่มีอดีตคุณรู้อะไรไม่ได้ก็ไม่แปลกใหม่นี่ก็ไม่รู้ใหม่ๆนี่คุณไม่รู้ว่าอะไรเลยอะไรอ่ะไม่เคยเจอไม่เคยจำได้ไม่เคยแล้วกูเทียบกับอะไรก็เอ๊ะมันเป็นอะไรมันเหมือนไอ้นั่นน่ะมันเหมือนไอ้นี่นะกูก็เทียบกับอะไรอื่นที่คุณมีสัญญาคือมีการกำหนด มันเป็นอะไรมันเป็นไอ้นั่นก็ไม่ใช่ไอ้นี่ก็ไม่ใช่ไอ้นั่นก็ไม่ใช่ไอ้นั่นก็ไม่ใช่มันอะไรวะเท่านั้นเองพระคุณเจอสิ่งอะไรคุณรู้ว่าอะไรก็เพราะว่าคุณไม่มีอดีตสัญญาทั้งนั้นวันบุพเพสันนิวาสก็คือระลึกรู้ของเก่าแล้วก็เอามาเทียบทุกทีไปมันตั้งใจจะระลึกอ่ะมันเป็นกิจจะลักษณะเลยนั่งย้อนดูวันดูคืนดูพรุ่งนี้ดูเมื่อวานนี้ดูมันเรื่องดูเมื่อวันก่อนนี้ดูสิ่งที่ผ่านมาแล้วเอาที่นั่นก็เป็นรูปใหญ่แต่แม้แต่รูปละเอียดอย่างที่กำลังกล่าวนี้คุณจะมีบุพเพนิวาสานุสติญาณเสมอคุณจะมีตู่ประปายานเสมอฟังให้ละเอียดลึกซึ้งขึ้นและถ้าคุณสามารถคุณก็จะมี save ทะยานเสมอฟังให้ละเอียดมันเป็นนัยยะที่ลึกซึ้งละเอียดซ้อนอยู่จริงคุณทำจริงไหมเท่านั้นคุณรู้จริงไหมถ้าคุณทำจริงคุณรู้จริงอยู่คุณได้ปฏิบัติธรรมอยู่ทุกวินาที YouTube ขณะแล้วมันจะไม่หมดได้ยังไงคุณลองคิดดูสิคุณไม่ทำต่างหากเล่านอกจากไม่ทำแล้วคุณจะให้ผีมันเข้ามาครอบงำเข้ามาเช่าเช่าไม่จ่ายค่าเช่าซะด้วยไม่มีแป๊ะเจี๊ยะซะด้วยค่าเช่าก็ไปจ่ายแป๊บเดียวก็ไม่จ่ายแล้วให้มันมาใช้จิตของเราเป็นเจ้าเรือนกิเลสมันเข้ามาครอบงำแล้วมันก็ใช้ตัวเราไปแล้วเราก็เป็นตัว ใช่มันก็ไปมันซวยอย่างนี้เสมอๆบ่ได้ดอกเผลอแล้วก็เป็นพวกขาดทุนอย่างนี้เรื่อยไปทำอะไรเรามีสติสัมปชัญญะสัมปชัญญะรู้ตัวเราต้องไม่ให้มันมาเช่าเรื่องอะไรแป๊ะเจี๊ยะก็ไม่จ่ายค่าเช่าก็ไม่จ่ายมาครอบครองเรือนใจเรามันเป็นเจ้าเป็นนายแล้วทำให้เราเสื่อมต่ำด้วยไม่เอาเราต้องเป็นตัวของตัวเองเราเรียนรู้จิตที่สะอาดจิตที่เราไม่ต้องให้พวกพวกแขกจอนพวกนี้หรือพวกเลวๆพวกนี้มาเช่าจิตของเราไปเป็นเรื่องอะไรไม่เข้าเรื่องไม่เอาเพราะเราจะต้องพยายามควบคุมมันจะมาอยู่เรื่อยเพราะว่าเรายังไม่พ้นเป็นอเสขบุคคลเนี่ยมันจะเป็นอย่างนี้อยู่จริงๆจนกว่าเราจะเป็นอาศัยส่วนบุคคลแล้วเราก็จะเห็นว่ามันไม่มีแขกมาหลอกมันหลอนนานๆมันจะตี ตัวได้นานมันจะค่อยๆโผล่พูดอะไรทีมันเป็นอนาคามีสูงขึ้นมาจนกระทั่งเป็นอรหันต์มันไม่พอหรอกมันจะมีจะจนนานๆมีมรสุมทีนานๆมีแอนตี้ไซโคลนมาอะไรเงี้ยซึ่งก็อย่างนี้เป็นอวัยวะมนุษย์จรหรือว่าเป็นจอห์นธรรมดาธรรมด