240711-3-093 ทางเอกภาค3-ตอน093(หน้า291มหาจัตตารีสกสูตร)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

การตีตลกไปตีตลกมาอย่างไร จะเห็นได้ง่ายๆไอ้นี่ก็ขอบอกเป็นภาษาไปเป็นหมวดๆให้ฟังเพื่อจำภาษาบาลีด้วยได้ก็ดีบางคนจำหลักบาลีด้วยบางคนจำได้เฉพาะได้แต่ภาษาไทยก็เอาอันที่ 1 ท่านเรียกว่าทานที่ให้แล้วไม่มีผลคำว่าไม่มีผลก็คือคำว่านัดที่จริงมันแปลว่าไม่มีเฉยๆแต่เขาไปเอาคำสุดท้ายของในข้อที่ 4 ซึ่งเป็นเรื่องของกรรมที่บาปเป็นผลวิบากว่าผลกรรมดีกรรมชั่ว ข้อที่ 4 จึงไปเอาขึ้นมาสัมพันธ์เอามาแปลสัมพันธ์แต่เกิดข้อ 1 ข้อ 1 ณที่นั้นก็คือการที่ทานแล้วการให้ทานลงไปออกไปแล้วนี่มันไม่มีผลอะไรถ้าผู้ใดเข้าใจว่าไม่มีที่จริงเขาแปลให้มีเลยและจิตที่นั่งการให้ทานแล้วไม่มีเขาเห็นว่าไม่เป็นอันทำด้วยซ้ำอย่าไปว่าเป็นผลเลยเขาก็ไม่เป็นอันทำนะไอ้การให้ทานไปแล้วมันก็ไม่เป็นอันทำว่าไปแล้วอะไรมันไม่เป็นกรรมเป็นกิริยาอะไรเลยพวกที่มีความเห็นว่าอะไรไม่มีอะไรอะไรก็ไม่มีคนละที่ฉะนั้นถ้าคำว่านัด ก็คือจินตนาการให้ทานแล้วนี่ก็มันก็ไม่ใช่เป็นแค่การให้ทานให้แทนอะไรแล้วมันไม่มีแล้วไม่มีไม่มีไม่มีอะไรหรอกมันไม่มีมันมีความเห็นว่าไม่มีเป็นดังนี้แล้วเขาบอกว่าให้ทานแล้วไม่มีผลที่เขาก็ไปเอาความจากข้อที่ 4 ที่บอกว่าผลของกรรมวิบากที่ทำดีทำชั่วคราววิบากที่ทำดีทำชั่วแล้วนะเขาว่ามันไม่มีนัตถิสุตตะตุ๊กตานังพลังวิภาโกงพลังที่ปรากฏตัวท้ายผลวิบากกรรมมันก็การกระทำแต่สุขก็ตามนั้นก็สุขใจ แล้วกันแล้วไปแล้วที่ดีตุ๊กตาทุกอย่างมันทุกข์แล้วก็กะตะทีนี้มันก็เอามาสนธิกันก็เป็นทุกข์กับตาหรือทุกกฎเขาเรียกง่ายๆอ่านหนังสือกดแบบไทยๆกันทุกคนทุกประการังแม้แต่ระเบียบแม้แต่วินาทีใดต่างๆมันทำให้เลวทุกข์มันทำให้เลวทำให้เสียหายไปมันเป็นความไม่ดีความไม่ดีตั้งแต่ไม่ดีทุจริตทุอะไรทั้งนั้นน่ะจนกระทั่งถึงแม้กระทั่งมาทำลายกฎทุกกฎเนี่ยมันเป็นคนเลวเออแม้กระทั่งมันทำลายกฎทำร้ายอะไรให้ทุจริตกายทุจริตวจีทุจริตมโนทุจริตทุจริตมาเรื่อยๆจนกระทั่งมาถึงกฎก็มาทำให้ ไม่มีกดไม่มีระเบียบอะไรนี่มันเลวหมดมันก็ทำดีทำเลวอะไรมันมีแต่เขาก็เห็นว่านัตถิไม่มีการกระทำที่ทำดีทำเลวไม่มีไม่มีผลไม่มีวิบากมีความหมายและข้อ 4 เข้าคำว่าผลวิบากข้อ 4 นี้ไปแปรรวมกับคำข้อหนึ่งว่าทานที่ให้แล้วไม่มีผลข้อ 2 ณที่ยึดถังเขาก็ไปแปลเอาคำค้นวิบากไปแปรรวมด้วยจริงๆก็บอกแล้วว่านัตถิยุทธถังจะแปลโดยเฉพาะตัวมันยึดถังถ้าจะยึดถังรถที่อุดตันจะเอาไปแปลรวม ยึดถังว่ามันเป็นเรื่องของพิธีกรรมเป็นเรื่องของรูปแบบเป็นเรื่องของพิธีบูชาเป็นเรื่องของการกระทำที่นับถือเคารพเชิดชูเทิดทูนหรือว่าเป็นกรรมวิธีที่จะนำไปสู่สูงไปสู่ความเจริญงอกงามตั้งแต่เริ่มต้นมีจิตใจบูชานับถือนี่เรายกมือไหว้เป็นพิธีเป็นกรรมวิธีเป็นรูปแบบหรือยกมือไหว้ก็เป็นการแสดงถึงความเชิดชูเชิดทูนนี่เป็นยิบถังแล้วยิ่งทำเป็นรูปแบบเป็นพิธีการเป็นยันต์พิธีมีอะไรประกอบเยอะแยะมากมายเพื่อให้ดูยิ่งดูใหญ่จูงนำพา ให้คนเข้ามาสนใจให้คนเข้ามาติดพอใจติดใจแล้วก็จะได้นำไปจูงไปมีอะไรที่เป็นองค์ประกอบจะซ้อนลงไปเป็นคำสอนเป็นเทศนาเป็นการแสดงคำพูดคำกล่าวสมัยนี้ก็เป็นการประชุมกันแล้วก็กล่าวสุนทรพจน์อะไรอย่างเงี้ยมันรู้แล้วแต่เป็นพิธีจูงนำที่จะเกิดผลให้เกิดการพัฒนาพัฒนาจิตใจพัฒนาความเข้าใจปัญญาความเห็นหรือความศรัทธาน้อมนำความศรัทธาถ้าศรัทธาแล้วในจุดอย่างนั้นแล้วก็นำจูงไปมันก็ง่ายขึ้นจูงไปในทางทิศทางที่เจริญมันก็มีผลแต่บางอย่างทำแล้วเป็นพิธีกรรมเหมือนกันพิธีกรรมทางไสยศาสตร์พิธีกรรมทางอะไรต่อ ขาลูกขาลอยทำอะไรใจพวกนี้เป็นพิธีกรรมเป็นรูปลอยเป็นรูปแบบนำจูงไปในทางที่เสื่อมไปไปจูงที่อาฆาตมาดร้ายแก้แค้นหรือเป็นพิธีกรรมทางไสยศาสตร์บางอย่างไม่ใช่ว่าจะฝังรูปฝังรอยเป็นวิธีที่จะทำให้เกิดการรักการไข้การที่จะเป็นโน้มน้าวเขามาเพื่อที่จะมาไม่ทันราคะกามราคะสมใจอะไรต่างๆนานาก็เป็นพิธีกรรมที่โน้มน้อมแล้วเมื่อมีความหมายไปถึงจุดสำคัญแล้วมันเป็นไปในทางเลวก็เป็นพิธีกรรมที่มีผลเลวมันมีผลต้องเลวทั้งดีมันเป็นเครื่องประกอบของมนุษย์ชีวิตมนุษย์จะบอกว่ายันต์ ทีไม่มีผลไม่ได้จัดพิธีจะเป็นบูชายันต์พิธีบูชาก็คือการเทิดทูนทำเป็นไปในทางดีถ้ายันต์พิธีไปในทางที่ฝังรูปฝังรอยยันพิธีเป็นในทางที่ชั่วช้าอันนี้เราไม่ใส่ใจเราเรียนรู้พยายามรู้ด้วยว่าเป็นอย่างเดียวพิธีที่ไปในทางเลวเราไม่ทำไม่สนับสนุนไม่อนุโลมหรือไม่อนุเคราะห์ไม่รวมด้วยแต่ยันต์อย่าไปตีที่เป็นประโยชน์อยู่สำหรับคนที่จะต้องใช้ยันต์พิธีก็เอานัตถิอุตรดิตถ์เป็นเรื่องของการเซ็นสรวงในการที่สิ่งที่เป็นพรีสิ่งที่จำเป็นจะต้องอนุโลมสุดท้ายก็ต้องให้เขาไปเราไม่ต้องนำไม่ต้องพาเขาได้แต่เป็นการ เต่ากับพลอยบางทีจำเป็นเราจะต้องร่วมด้วยก็ได้ซึ่งเป็นเรื่องของการพรีจำเป็นต้องเป็นพิธีที่เป็นพิธีสังเวยเส้นสรวงซึ่งให้แก่สิ่งที่มันก็ไม่มีอะไรที่จริงมันก็ไม่มีจริงๆมันนัตถิจริงๆมันไม่มีแต่เขาก็ยังทำยังมันไม่เกิดผลเกิดประโยชน์อะไรด้วยซ้ำที่จริงน่ะมันเป็นผลเสียด้วยซ้ำเพราะว่าถ้ามันผลเสียนักที่เรายังไม่ถึงคอขาดบาดตายไม่ยอมก็ไม่เอาไม่จำเป็นแล้วมันก็จะเห็นว่าเป็นขั้นตอนเป็นเปราะทานนะต้องทำถ้าจะเห็นว่าทานไม่มีผลไม่มีอะไรจะพูดที่ทำทานแล้วมันก็เป็นบุญเป็นบุญแก่ตนมีผลแห่งขันหรือ ต่อไปอีกเป็นขันที่สืบโยงเป็นน้ำมันขันที่สืบโยงต่อเป็นอะไรต่ออะไรที่พอเป็นไปอีกมันก็เป็นแล้วมันก็จะอุปการะกันหรือว่ามันก็จะเป็นสิ่งที่สั่งสมเป็นสังสารวัฏพระอันนี้จึงไปเป็นอันนั้นเพราะอันนั้นจึงไปเป็นอันนี้มาสืบโยงต่อกันไปเป็นกรรมฐานยากเพราะการกระทำอย่างนี้ไว้มันจึงได้เป็นอย่างนี้เรามาทำอะไรต่ออะไรตอนนี้ได้ง่ายก็เพราะเราทำมาเมื่อวานถัดมาหลายวันหลายวันวานหลายช่วงชาติอะไรงี้มันก็เป็นสิ่งสืบโยงเราระลึกไม่ออกก็ตามแต่ถ้าเราเป็นมันก็ต้องมาจากเหตุถ้าเราได้คล่องแคล่วมันก็มาจากเหตุเกิดมาแต่กรรมอันใดกระทำอันได้ฝึกกัน เรือที่เคยอ่านได้ปฏิเสวามิสั่งสมการกระทำเสพคุณคุณด้วยเคยมาคล่องมาเสมอมันเป็นจริงๆมันมีจริงๆถ้าเราได้พิสูจน์เราได้ยืนยันแล้วเราแปลและเปลี่ยนมาเปลี่ยนจากที่เราเคยเราเคยแต่ก่อนเราเคยนั่งก็นั่งดุ๊กดิ๊กนั่งยุกยิกนั่งซัดสายเดี๋ยวนี้เรามาเปลี่ยนเป็นนั่งทรงตัวกรงตั้งกายตรงดำรงสติของมันพอลงนั่งอย่างนี้เมื่อไหร่เราก็มีสติสัมปชัญญะรู้ว่าเรานั่งตั้งใจตรงดำรงสติของมันก็เป็นการกระทำเป็นเรื่องที่ทำทั้งสิ้นเพราะงั้นเราจะทำแม้กระทั่ง จนกระทั่งเป็นการทำเป็นเปล่าๆทำเป็นสังเวยไปอย่างนั้นน่ะหรือสังเวยเขามีผลนิดๆหน่อยๆแต่ผลเสียมันเยอะเพราะงั้นมาในขั้น 3 นี่เป็นขั้นที่ต้องพิจารณามากที่จะอนุโลมหรือว่าตัดตัดกันส่วนพิธีนั้นมีบ้างไม่มีบ้างเนี่ยพิธีที่เลอะเทอะไม่เอาเอาพิธีที่มีอยู่ก็ต้องมีไปอาศัยไปบ้างส่วนฐานนั้นต้องให้มีมีทานเป็นที่สุดมีทานอยู่เสมอเมื่อไหร่ๆเราก็ให้เมื่อไหร่เมื่อไหร่เราก็ปล่อยไม่ยึดไว้เป็นของตนแต่ก็เป็นที่สุดน่ะมีเสมอมีเลยทีเดียวบทบาทนั้นกิริยานั้นกรรมนั้นกรรมการให้กรรมการทานให้เกิดการแล้วอย่าว่าเด็ดขาด เสร็จแล้วทานแล้วจบด้วยแล้วแล้วก็เป็นแล้วไม่ต้องไปยึดไปถือไม่ต้องไปจำไปจดมันจำได้เองแหละไอ้ความเป็นสัญญามันยั่งยืนย่อมยังเหลืออยู่จำได้แม่นด้วยถ้าเก่งแล้วตีกลับอีกนอกจากจะจำแล้วยังจำได้แม่นด้วยพระพุทธเจ้าได้จำเก่งจำได้แต่ท่านไม่ยึดถือความซ้อนลงไปในสภาวะบางคนจำแล้วทุกข์จำแล้วก็ลืมไม่ได้อ่าทีนี้ถ้าเผื่อว่าซักซ้อมดีแล้วเราจะลืมเราจะปล่อยเมื่อไหร่ก็ปล่อยแล้วจะจำได้ก็จำไว้เสร็จแล้วเราเลิกกันก็เลิกได้ทันทีเป็นสภาพที่ไม่ติดไม่ยึดเป็นก็เป็นได้ตายก็ตายได้มีก็มีอยู่มีไปปล่อยก็ปล่อยทันทีหมดเป็นสภาพที่เก่งแต่เสร็จแล้วเราจะยืนอยู่ในรูปอะไร ยืนอยู่ในรูปที่สมควรเช่นว่าเราเองอาตมาเดี๋ยวนี้ใครจะเอาเงินมาให้ถือ 500 ล้านนะก็ถือได้สอบได้จะหอบไปจนกระทั่งเป็นปีจะให้หอบไว้จนกระทั่งสิ้นชีพดับขันธ์ให้ถือไว้หอบไว้เป็นของของตนจนตายเอามา 500 ล้านพันล้านเอามาให้หอบก็หอบได้จะมีความสามารถรู้อยู่ว่าจะไม่ให้ไอ้โจรมันมาปล้นจะทำยังไงจะเอาไว้โดยที่เรารักษาไว้เป็นของของเรารักษาไว้เฉยๆหรือรักษาไว้ก็ใช้ก็หมุนอะไรไปก็ทำได้แต่ทำได้จริงๆคิดว่าจะเป็นเศรษฐีร้อยล้านได้อยู่ถ้าจะเอาเงินมาให้ 100 ล้านเอามาให้ใช้เอามาให้รักษาเอามาให้พัฒนาเอาไว้ทำกิจกรรมอะไรก็ทำได้ แต่เราไม่เอาอ่ะอยู่ในรูปอย่างนั้นเราจะเป็นคนที่ไม่มีเราเป็นคนไม่สะสมเป็นอัจฉริยะบุรุษเป็นผู้ที่ไม่สระไม่สมดีกว่ากรรมกิริยารูปแบบทรงไว้การทรงไว้ซึ่งลักษณะไม่มีเลยไม่สะสมไม่เก็บไว้แม้แต่บาทเดียวสลึงเดียวดีกว่าเราก็ทำลักษณะดีกว่าทำลักษณะทรงไว้ซึ่งลักษณะดีกว่าอย่างนี้เราก็รู้รู้แล้วเราก็ส่งกลับส่งสภาพทรงกิริยาส่งส่งอย่างนั้นให้มันดีที่สุดธรรมะแปลว่าการส่งไว้จิตเรารู้การทรงไว้อย่างนี้ดีกว่าเราก็อยู่ในสภาพนี้ เราจะส่งให้ได้นานแค่ไหนเราจะส่งไว้ให้ถึงที่สุดนานจนกระทั่งจบจนตายอาตมาก็ตั้งใจก็เห็นจริงว่าไม่เอาแม้แต่สลึงเดียวก็ไม่เอาไว้ไม่รักษาไม่กรอบไม่โกงไม่สะสมไม่มากักเก็บแบกหามไม่เอาเห็นว่าการไปมีอย่างนั้นมานี่เราเสียหายจริงๆเราไม่เสียหายหรอกเพราะใจของเราจริงๆแล้วเราก็ไม่ได้ติดในยึดอะไรแต่ว่ามันไม่ดีในรูปมันไม่ดีในแบบมันไม่ดีมันเป็นพิธีหรือว่าเป็นรูปเป็นวิธีทำที่ไม่ดีเพราะฉะนั้นอย่าไปทำวิธีนี้ทำวิธีที่สลัดออกเป็นกฎเป็นระเบียบก็ว่าแล้วกฎก็มีเราไม่ทำให้เป็นตุ๊กตานางไปทำให้เป็นทุกข์กฎก็ว่าแม่กดไม่ว่าแต่ว่ามันดีนะ มันดีสุดท้ายดีอย่างที่สุดไม่สงสัยเราก็เอาอันนั้นไว้ผู้ที่รู้ดีจึงส่งไว้เป็นกุศลฉลาดในการรู้ว่าดีไม่ฉลาดในการรู้ว่าดีว่าชั่วอกุศลไม่ฉลาดเป็นที่สุดก็ทรงไว้ซึ่งไม่ดีถ้าผู้ใดรู้ดีก็ส่งไว้ซึ่งดีหมดแรกที่ทินนังนัตถิยึดถังนัตถิบุตรตังหมวดต่อมาข้อที่ 4 มันยาวหน่อยบอกแล้วข้อที่ 4 ณัฐริกา ชั่วไม่มีก็ว่างั้นคนที่เขาคิดว่าเป็นไม่มีมิจฉาทิฐิมันมีเท่าที่กล่าวแล้วเราก็พูดซ้ำซ้อนต่อมาอะยังโลโกคอร์ดที่ 5 ข้อที่ 6 โปรยางโลโก้โลกนี้นัตถิยังโลโก้โลกนี้ไม่มีนัตถิโลเกอโลกหน้าไม่มีเขาว่างั้นอันนี้อีกหมวดหนึ่งผลละวิบากของกรรมที่มีดีมีชั่วต่างๆมันไม่มีโรคนี้ไม่มีข้อที่ 5 ข้อที่ 6 ค่อยข้อที่ 5 ข้อที่ 6 โลกหน้าไม่มีที่อื่น 4 5 6 1 2 3 ผ่านพิธียันต์แสนสวยไม่มี โหมด 1 3 อีก 3 หมวดอีกม้วนนึงก็บอกว่าปลดล็อควิบากของกรรมต่างๆดีมั่งชั่วมั่งไม่มีโลกนี้ไม่มีล่วงหน้าไม่มีอีก 3 ข้อ 4 5 6 แต่ทีนี้ก็ 7 8 9 เป็นอีกโหมดนึงซะจำไว้อีกทีนึงไปพลางๆนัตถิมาตานัตถิปิดตานัตถิมาตาณิปิดตาลัทธิสัตตาโอปปาติกะเขาว่าแม่ไม่มีมาตราพ่อไม่มีก็เจ็บ 8 ก็เจ็บมาตาครบ 8 ปิดตาหรือบิดาพ่อก็ 9 สัตว์โอปปาติกะหรือโอปปาติกะสัตว์ไม่มี ว่างั้นก็ว่าไม่มีก็จบข้อสุดท้ายที่เป็นเรื่องสุดลึกซึ้งรอบถ้วนเลยเป็นเรื่องของสมณะพราหมณ์คือตัวบุคคลเลยทุกคนนับถือเขาว่าไม่มีสมณพราหมณ์ที่เป็นสำนักกะตาสัมมาปฏิปทาญาณอภิญญาสติจัตวาตระเวนบอกว่าสมณะพราหมณ์ทั้งหลายที่ดำเนินไปชอบปฏิบัติชอบรู้โลกนี้รู้โลกหน้าได้ด้วยตนเองด้วยความเก่งของตัวเองแล้วก็เอามาเปิดเผยเอามาประกาศเอามาบอกมาแจกแจง คนอื่นเขาฟังไม่มีก็ว่าคนอย่างนี้ไม่มีแล้วคนที่จะเป็นสมณะพราหมณ์ที่จะสามารถรู้จริงรู้แจ้งอย่างถึงตรัสรู้โลกนี้โลกหน้าจริงๆพูดถูกรู้เรื่องราวที่ชัดแจ้งเป็นผู้บรรลุธรรมนั่นเองพูดง่ายๆสมรรถภาพที่บรรลุธรรมแล้วไม่มีจะเอาสั้นๆง่ายๆก็บอกว่าเดี๋ยวนี้นักพรตหรือนักบวชหรือว่าผู้ปฏิบัติธรรมที่บรรลุธรรมแล้วไม่มีสั้นๆง่ายๆถ้ายาวๆหน่อยก็เป็นผู้ที่รู้แจ้งเองรู้เองด้วยถึงขนาดบอกว่าจะยังอภิญญาแปลว่ามีอภิญญาเองคือมีความเก่งเองมีความรู้เองสยามแปลว่าเองอภิญญาแปลว่าความรู้รู้เองเห็นเอง เที่ยวในโลกนี้โลกหน้าตรัสรู้เข้าใจได้แม้ไม่มีใครนำแม่ไม่มีใครบอกท่านก็ตรัสรู้ได้ถ้าทำตามธรรมดาแล้วพระพุทธเจ้าท่านประกาศศาสนาแล้วมีผู้รู้ตามและก็บอกกันตามๆๆมันเป็นได้จนสุดท้ายมันไม่มีใครรู้มันจนพร่องไปพร่องมาอาจารย์ที่จะรู้จริงก็ไม่มีไม่มีแต่ก็ยังมีผู้ที่มาเกิดเนี่ยเกิดเออรู้ได้เองเข้าใจได้ถูกแฮะมันเข้าร่องเข้ารอยเองอาจารย์ต่างๆเหล่าใดเหล่าใดถ่ายทอดกันก็ไม่ค่อยจะเข้าห้องแล้วแต่ท่านก็ยังมีสิ่งที่มันมีมามีมาโดยตนมีพระโพธิสัตว์นั่นเองแต่ยังต่อไปก็เป็นสยามภูมิรู้เองเห็นเองใหญ่กว่าสยามและปัญญา ต่อไปก็เป็น Siam ผู้เป็นผู้ที่ตรัสรู้ชอบเองได้โดยพระองค์เองใหญ่ยิ่งขึ้นไปสั่งสมไปเพราะงั้นถึงขนาดไม่ต้องพูดว่าพระอรหันต์ที่รู้ตามพระอรหันต์ที่รู้ตามรู้ตามอาจารย์หรือว่ารู้ตามผู้ที่มีเชื้ออยู่เป็นครูเป็นอาจารย์บอกสอนถ่ายทอดได้มันต้องได้อย่างนั้นมันต้องมีแน่นี่ก็ถามว่าเกือบจะขาดแล้วนะมันอาจารย์ที่รู้จริงรู้แจ้งก็จะไม่ค่อยมีแต่มีเหมือนกันโผล่ขึ้นมาพรุ่งนี้รู้เองเข้าใจเองไม่มีอาจารย์อื่นที่รู้เลยพรุ่งนี้รู้แปลกรู้ไม่เหมือนเขารู้กลับกันกับเขาด้วยรู้แย้งย้อนเขาด้วยอาจารย์ต่างๆนานาบรรดาสำนักต่างๆไม่เหมือนอ่ะแข็งๆๆกันหมด ก็มีผู้ที่ท่านรู้เองรู้โลกนี้โลกหน้าเองรู้อภิญญาเองรู้อะไรเองแล้วก็เอามาประกาศบอกสอนเห็นได้พิสูจน์ได้เป็นสันติสุขเป็นเอหิปัสสิโกเป็นโอเป็นระยะ go เป็นปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูหิติอวกาศเออเป็นได้พิสูจน์ได้นะใครก็ควรพิสูจน์พิสูจน์แล้วพิสูจน์ได้อกาลิโกยุคนี้ได้จริงเป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้ได้แล้วก็เอามายืนยันอียิปต์อยู่ที่เรามีนะถ้าพิสูจน์ได้เรียกร้องมาดูได้ออกวรรณยุกต์โทเราก็เห็นว่ามันเป็นของสูงที่เราได้แล้วหนอคนอื่นก็ยังไม่ได้แล้วก็รู้เห็นใจแต่ก็ช่วยเขา ขึ้นไปมันดีแล้วนี่มันนำพากันดีแล้วมันจะมีกะจิตกะใจพอใจบางทีมันแรงไปด้วยซ้ำเพราะเราได้แล้วก็ไปที่ดินแหมจะฟาดจะฟันจะเข็นเข้าให้ได้วันนี้วินาทีนี้หมุนไม่ได้ที่มันแรงไปพิสูจน์ได้ด้วยตนเองปัจจัตตังเวทิตัพโพจริงๆเราสามารถทำได้เห็นได้จริงๆแน่ยิ่งชัดใจถามว่ายังไม่มีอย่างนี้แต่ทีนี้นัดที่หมดอาทิตย์นี้ก็ย้อนกลับไปอธิบายมาตั้งแต่หมวดที่ 2 ที่เรากำลังอธิบายถึงผลกรรมวิบากต่างๆแล้วก็ต่อมาก็เป็นโรคนี้อะยังโลโก้พิสูจน์เดี๋ยวนี้แหละพิสูจน์โรคนี้แหละพิสูจน์สังสารวัฏนี้พิสูจน์การเกิด การดับเดี๋ยวนี้ไม่ใช่พระพิสูจน์การเกิดการดับเอาร่างกายรูปนามขันธ์ 5 ตายหมดลมหายใจแท่งทนหนาวลงไปไอ้อย่างนั้นมันไม่ได้แน่ๆไม่รู้จักตรัสรู้ไม่ไหวอย่างนั้นน่ะไปตรัสรู้เลยเอารูปร่างกายตายจริงไปเลยแล้วมันไม่ได้เพราะฉะนั้นการตรัสรู้หรือว่าการปฏิบัติธรรมพระพุทธเจ้าจึงไม่ใช่ไปพิจารณาการตายที่เอาเนื้อหนังเน่าพิสูจน์การเกิดการดับไม่ได้ไปพิสูจน์สิ่งนั้นภิกษุสิ่งที่เป็นลักษณะสั้นกว่านั้นใกล้ตัวก็นั้นเห็นได้รู้ได้ด้วยความเกิดความดับที่ชัดเจนและเดี๋ยวนี้เหมือนเรารู้ความเกิดความ ได้พิจารณาตั้งแต่ผลผมขนเล็บฟันหนังว่ามันเกิดมาแล้วมันก็เสื่อมเห็นไหมมันก็ดับเกิดมาแล้วมันก็ฉลาดแล้วมันก็แก่แล้วมันก็สลับดับไปผมก็ดีคนก็ดีเล็บดีลบก็เล็บผิวหนังอะไรต่างๆนานาลบผลผมขนเล็บฟันหนังไม่เที่ยงไม่แท้นะเกิดมาก็ร่วงโรยเกิดมาก็แก่เฒ่าเกิดมาก็ตายไปพิจารณาตั้งแต่ของหยาบของใกล้อย่างนี้ติดตัวพิจารณาเห็นแล้วมันง่ายๆอันนี้มันง่ายๆเราก็เห็นจริงพิสูจน์แม้แต่กรรมกิริยาภิกษุแม้แต่ลมหายใจเข้าออกเกิดแล้วก็ดับเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาหมุนเวียนพิสูจน์แม้แต่อารมณ์ ชมเราก็ไม่เที่ยงประเดี๋ยวมันอยากประเดี๋ยวมันอร่อยประเดี๋ยวมันเป็นอย่างนั้นประเดี๋ยวมันเป็นอย่างนี้เราก็จะเห็นชัดเจนถึงความเกิดของความอยากเกิดอยากพอบำบัดให้มันมันก็หยุดไม่บำบัดให้มันบางทีมันก็หยุดมันยาวแต่ไม่ให้มันก็หยุดแล้วอยากแล้วไม่ให้มันชักดีก็อยากให้มันถ้าอยากให้มันแล้วมันก็สังเวยมันด้วยถ้ายาวแล้วไม่ให้มันแล้วมันก็ดับได้เหมือนกันเอาอันนี้ดีกว่าเราก็จะรู้ว่าเอออันนี้ดีกว่าอยากแล้วไม่ให้มันมันอยากรู้ว่าไม่ให้มันได้ไหมได้ลองดูตายไหมเออไม่ตายด้วยนะมันอยากง่วงไม่ให้มันไม่ตายแต่คุณมันอยากง่วงให้มันอยู่เรื่อยให้มันอยู่เรื่อยมันอ้วนขึ้นเรื่อยๆมันเก่งด้วยแล้วคุณแพ้มันด้วยคุณแพ้มันเรื่อย วันนี้ก็แล้วเดือนหน้าก็แล้วปีหน้าก็แล้วคุณต้องเด็ดเด็ดขาดๆก็เห็นเห็นอยู่อย่างนี้คุณรู้ความเกิดความเกิดของความอยากมันไม่ตายสนิทสักทีมันเกิดอยู่นั่นแล้วในโลกนะในโลกและความหมุนเวียนนะความเกิดความดับจริงๆมันอภิญญาขั้นจู่ๆประปาทะยานเป็นความรู้เป็นญาณขั้นเห็นความเกิดความดับแม้ปรมัตถ์จิตเจตสิกกิเลสรูปของกิเลสเป็นอย่างนี้นะรูปของการไม่ใช่กิเลสฆ่าตายไปแล้วเป็นนิพพานเป็นนิโรธมันไม่มีในใจของเราแม้ขณะนี้เป็น การไม่มีในชั่วขณะหนึ่งเป็นวิมุตเป็นธรรมเขาวิมุตเป็นวิมุตชั่วคราวตอนนี้ไม่มีอยู่ตอนนี้สบายไหมเสพอารมณ์สบายซะเว้ยสัญญาเวทยิตนิโรธคิดดูซิดูตอนนิโรธตอนนี้ดับอยู่ตอนนี้เห็นในตัวสัญญาเวทีตั้งเคล้าเคลียอารมณ์กำหนดหมายลงไปรู้ว่าอารมณ์นี้น่ายินดีกว่าอารมณ์ที่มันมีกิเลสมีทีนี้ถ้าเข้ามาก็ต่อสู้กันแล้วรู้แล้วด้วยปัญญาว่ามันไม่ดีแล้วเราก็ได้พักผ่อนเราก็ได้พอเหมาะพอควรแล้วเราไม่รู้จักพอแล้วเราสัมมาแล้วเราชอบแล้วนะอย่างนี้ดีแล้วแล้วเราก็ดูความสะอาดอารมณ์อย่างนี้ควรส่งอารมณ์อย่างโน้นไม่ควรส่งเราเป็นคนเก่งเองเราเป็นคนปล่อยปลาให้อาคันตุกะแขก ให้ผีร้ายมันเข้ามาเองถ้าเราเองเราเก่งเราไม่ให้ผีร้ายเข้ามาปิดประตูเงียบไม่ให้มันมารอหน้าด้วยตีทิ้งไปไกลๆอย่ามาเยาะเย้ยมันจะถึงขั้นสัตว์ป่าโอปปาติกะเราไล่โอปปาติกะหรือว่าตัวจิตตัววิญญาณของเรามันสะอาดเรามีฤทธิ์มีแรงอะไรก็ไม่กล้ามาผีหลอกเหล่าร้ายพวกนี้ไม่กล้ามาใกล้อาการตุ๊กแกไม่มาเราเป็นคนทำเองปากพูดมันไม่เสร็จหรอกมันเสร็จที่ฝึกรู้แล้วฝึกทำใจในใจรู้กายรู้ใจรู้มโนแม้แต่เรามานั่งทุกวันนี้เรามานั่งทรงกายตั้งกายตรงและปฏิบัติอานาปานสติทุกวันมันไปในรูปรูปหมู่พาคุณก็ไปตามหมู่เป็นศรัทธาเท่านั้นแต่ถ้าคุณรู้ตัวเองมีสติสัมปชัญญะเองเราเองสิส่ง [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] สัมปชัญญะรู้ตัวทั่วพร้อมทุกเมื่อรู้กายใจสังขารรู้จิตตสังขารร่วมรอบไปหมดมีสติปัฏฐานมีบทของสติปัฏฐานฝึกรู้ตัวรู้ตัวทั้งสิ้นขั้นสูงสุดแล้วก็ปฏิบัติขึ้นไปเรารู้ตัวท่วมหมดตายสุจริตก็ดีสุจริตมโนสุจริตรู้ไปหมดพร้อมกันเราปรับปรับปรุงอยู่ก็ทำให้เรียบร้อยอยู่เห็นความเกิดที่ชัดเจนชัดชัดเด่นชัดเจนสุดท้ายเราเห็นจิตของเราเนี่ยจิตของเราตอนนี้มันไม่เกิดอารมณ์อะไรเลยเกิดรู้เพราะว่ามันเปิดจิตให้มันเกิดรู้และตัวจิตมันก็ยังเกิดอยู่ล่ะถ้าจิตไม่ได้เกิด เวลามันยังไม่ตายรูปนามขันธ์ 5 มันยังมีอยู่มันยังกะเป็นไปมันก็จะหมุนเวียนโลกมันยังหมุนอยู่คือตัวเรายังไม่ตายเพราะฉะนั้นจิตมันก็เกิดมาเกิดมารู้รู้แล้วมันก็ดับรู้แล้วเราไม่ได้ปรุงอะไรมันก็ไม่ปรุงอะไรแล้วก็รู้แล้วเออมันไม่ปรุงอะไรมันก็เฉยว่ารู้แล้วเราทำได้ด้วยไปสัมผัสอะไรแล้วมันก็รู้แล้วมันก็ไม่มีอาการปรุงขึ้นไปอีกว่าเป็นกิเลสก็ไปร่วมเพื่อที่จะปรุงแล้วก็มาเป็นประโยชน์แก่ตนตนจะได้แสบตนจะได้ได้แต่เป็นลาภเป็นยศเป็นสรรเสริญได้เป็นโลกียสุขเป็นรสแสบสุขเป็นอาสาพระเราไม่มีไม่มีเรารู้อยู่ว่าสิ่งนั้นไม่มีเป็นสูญญตาสุภาพสิ่งนั้นไม่มีเพราะเราทำจนกระทั่งเราเห็นว่ามันไม่มีไม่มีมันก็ดับแล้วมันไม่เกิดมันไม่เกิด พิสูจน์และสิ่งนี้ไม่เกิดแม้ที่สุดสัมผัสแล้วก็ยังรู้ความจริงตามความเป็นจริงเท่านั้นว่าสัมผัสเย็นนี้ร้อนนี้อ่อนนี่แข็งมันก็เฉยๆไม่มีอารมณ์ฟูใจแฟบใจไม่มีอารมณ์ชอบไม่มีอารมณ์ชังไม่มีอารมณ์ชอบไม่มีอารมณ์ทางเลยเฉยเป็นฌานสนิทเป็นอุเบกขาสนิทเฉยสงบอยู่จิตก็สงบแล้วความสงบที่มีปัญญาความสงบที่มีความรับรู้สัมผัสอยู่ทีเดียวนะรู้ตัวตื่นพร้อมอยู่อย่างนี้มันเป็นความดับที่เรายังมีศักดิ์อุปาทิเรายังมีรูปนามขันธ์ 5 เรายังมีทวาร 6 เรายังมีความรับรู้เป็นคนตื่นๆเป็นชาคริยานุโยค ไม่ต้องอนุญาตไม่ต้องฝึกเพี้ยนแล้วเราเป็นผู้อื่นจริงเป็นพุทธะแล้วไม่ต้องอนุโลมพระอยู่เป็นชาครีเป็นฉากชาคริตเป็นชาครีเป็นบุคคลผู้ตื่นอยู่ตื่นอยู่ตื่นแล้วน่ารู้แจ้งรอบอยู่รู้ตัวทั่วพร้อมอยู่สัมผัสอะไรเราก็แต่เดี๋ยวนี้ฉันน่ะโตปัสสวะติรู้อยู่เห็นอยู่เป็นปัจจุบันนี้ไม่มีกิเลสอย่าว่าแต่กิเลสธรรมดาตัณหาธรรมดาอุปทานธรรมดาอนุสัยอาสวะเป็นอย่างรู้ลงไปในจิตตัวเดี๋ยวนี้มีไหมเรามีอะไรที่มันตกตะกอนเป็นสัตว์สังขารเป็นกระดุกกระดิก ชื่อที่จะก่อให้เกิดไม่มีเห็นแจ้งว่าว่างเปล่า 0 ดับสนิทสะอาดแจ้งจริงสัมผัสสิ่งนี้อยู่กับภิกษุเดี๋ยวนี้ยังเรียกว่ามันอยู่เหนือเป็นโลกุตระโลกุตระไม่ได้หนีไปแล้วก็ว่าเราดับได้หนักเข้าจำไม่ได้หนักเข้าไม่รู้เลยไม่รู้จักเลยไอ้นี่สัมผัสแล้วยังวิ่งหนีเลยเพราะไม่รู้ว่าอะไรไม่รู้มันวิ่งหนีเลยเกิดพยาธิเกิดจากพอรู้เรื่องแล้วอ๋อไอ้นี่คนชอบเกิดฉันพาคติพอรู้แล้วว่าเออไอ้นี่ไม่ควรชอบอ่ะเกิดโทสาคติเพราะสะพานแล้วก็ยังไม่รู้อยู่นั่นเอง อยากรู้ว่าลูกก็ไม่ใช่จะว่าไม่รู้ก็มันก็พอรู้ๆเสร็จแล้วก็เลยกลายเป็นโมหาคติไม่รู้ว่าจะควรชอบดีหรือคนไม่ชอบดีควรทำยังไงกับมันเราจะอยู่เหนือมันได้ไหมเราจะสามารถอยู่ร่วมกับมันได้ไหมสร้างสรรค์กันได้ไหมหรือว่าทำลายเราได้ไหมเราทำลายมันได้ไม่รู้เรื่องมองหาคติอยู่นั่นแหละก็เลยทำอะไรไม่ตรงทำอะไรไม่เป็นไปด้วยความเด็ดขาดความเจ้ากล้าอาจหาญทำอะไรก็เยาะเยาะเยาะเย้ยเพลงนั่นเพลงนี่อยู่อย่างนั้นเองก็เกิดเป็นพยาธิอยู่นั่นเองเพราะมันจะเอียงไปตรงนั้นมันจะเอียงไปตรงนี้ก็เพราะเรายังไม่สมบูรณ์ยังไม่บริบูรณ์ยังไม่รู้แจ้งยังไม่อาจหาอีกแล้วกล้าเราก็เป็นไปอย่างนั้นเราไปสู่โลก พิสูจน์ทั้งกายกรรมนี่แหละเกิดเราจะต้องตื่นเราจะต้องลุกขึ้นมาเราจะต้องเดินยืนนั่งมานั่งมาฟังมาพูดมาทำคลิปทำการทำงานซังกะก็มีวาจาก็มีการกระทำก็มีอาชีพมีแล้วก็ตื่นมารู้แล้วเราก็จะรู้ว่าสิ่งที่เกิดอกุศลเป็นอย่างไรอกุศลไม่เกิดมีแต่กุศลเกิดที่กุศลเกิดกับเราก็ไม่ได้มาหลงเป็นของของตนเกิดไปเพื่อสร้างเพื่อสรรไม่มีกิเลสสนิทกิเลสดับสูญสนิทก็มีแต่บทบาทมีแต่แรงคนของรูปนามขันธ์ 5 แห่งนี้ซึ่งเป็นสัตว์อุปปาที่เสียศักดิ์เป็นรูปนามขันธ์ 5 ที่เหลือเป็นอุปธิเป็นต้น ร้านอุบัติเหตุต้นตอสุดท้ายมันเหลืออยู่อุปปะบุกอาทิอาทิแปลว่าต้นปุบปับแปลว่ามันใกล้ๆกันก็มันอยู่กับไอ้ต้นตอนนี้เราเป็นกากเดนของอวิชชาบอกแล้วมันเป็นกากแดงของอวิชชาเราหลงสร้างมันมานึกว่าจะเอามันมาไว้แล้วเขาก็รอเขาเอาไว้แลกลาภแหลกยศแหลกสรรเสริญก็เอาลาบอยู่สรรเสริญล่อให้มันพัฒนามาเรื่อยแล้วเขาก็สอนธรรมะด้วยสอนธรรมะด้วยแล้วก็ได้ธรรมะมาจนกระทั่งเราได้มาเรียนนี่เราก็มีบุญบารมีมามาเรียนธรรมะด้วยรูปนามขันธ์ 5 มันก็มีมามันล้างออกอีกจนกระทั่งล้างไอ้สิ่งสกปรกออกไปอีกเรื่อยๆจนกระทั่งจะหมดพอหมดสิ่งสกปรกแล้วสะอาดแล้วรูปร่างก็หน้ามันก็อยู่เหลืออยู่มันจะไปไหนมันก็เป็นอุปาทานศีรษะแปลว่าเหลือมันก็ อยู่อย่างนี้แหละเศษนั้นเองเสียศักดิ์วิเศษเศษรูปนามขันธ์ 5 เศษต้นตอศีรษะที่เราเป็นภาษาอังกฤษเป็นภาษาบาลีเสนาทที่เราใช้สกฤาษีสะกด 1 เป็นภาษาสันสกฤตอันเดียวกันน่ะเสียซ้ำแปลว่าเหลือสิ่งเหลือส่วนเหลือเศษกระดาษเศษกากเดนของรูปนามขันธ์ 5 ที่เราหลงสร้างมันม