201219-174 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt

จันทร์ที่ 19 ธันวาคมพุทธศักราช 2520 พ่อท่านพระโพธิรักษ์แนะนำหมู่พิจารณาธรรมปฏิเวธก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกประวัติผู้ที่ปฏิบัติและเป็นผู้เห็นจริงเป็นผู้ได้ประสบสุขอยู่จงรู้สุขเป็นขั้นตอนอันเด็ดขาดสนิทหรือที่กำลังเป็นสุขอยู่ที่ยังไม่เด็ดขาดสนิทก็ยังพอทนได้พออาศัยพอเป็นไปแล้วก็จงได้พยายาม สอบสวนอื่นอีกที่เราเองเรายังรู้ว่าอันนี้ยังไม่แน่ใจอันนี้เรายังเป็นไปไม่ได้อันนี้เราจะต้องพยายามเรียนรู้บ้างในฐานะที่มีโอกาสมีสิ่งแวดล้อมมีสิ่งที่จะเป็นไปได้เราก็จะต้องฝึกหัดทดสอบทดลองแต่จึงจะมีตบะทำหรือว่าเราจึงจะเป็นผู้ที่กว้างขวางในโลกเป็นประโยชน์ต่อโลกได้มากยิ่งขึ้นถ้าเราไม่ทดสอบทุกเหลี่ยมทุกมุมเท่าที่เรามีโอกาสและก็ไม่ได้ดูผิดเสมอไม่ได้ดูผิดกฎผิดวินัยอะไรแล้วเราปล่อยปละละเลยไปเปล่าเราก็จะเป็นผู้ที่ ได้อยู่แต่แค่มุมเดียวแคบๆไม่กว้างหรืออีกนัยยะหนึ่งแล้วก็คือเราเองจะทนต่อผัสสะหรือว่าสิ่งที่มันไม่ใช่สิ่งที่เราได้ทดสอบนั่นแหละมันจะกลายเป็นสิ่งที่เราเองเกลียดกลัวไม่รักไม่ชอบก็ยังถือว่าเรายังไม่ใช่ผู้ผงาดหรือผู้เด็ดเดี่ยวหรือผู้อยู่บนโลกเหนือโลกอย่างถ้วนทั่วได้มันยังเป็นสิ่งที่ขัดขัดขวางๆมันยังเป็นสิ่งหนึ่งที่เราละเว้นมันหลีกมันนั่นก็คือจิตของเรายังมีความผลักดันอย่างปฏิเสธสิ่งนั้นเราจึงยังไม่ ร่วมสุวรรณยังไม่สะอาดบริสุทธิ์ได้เพราะฉะนั้นเราจึงจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้รอบๆตัวให้จริงสิ่งที่ได้แล้วดีแล้วก็เป็นฐานพักเป็นความอยู่สุขของเราแล้วก็จริงอยู่เพราะสิ่งอื่นส่วนอื่นเราจึงต้องพยายามขยายโลกทัศน์พยายามขยายโลกะวิทูของเราออกไปอีกด้วยเราอยู่ได้เพราะเรารู้จักผัสสะพอเรารู้จักจิตของเราที่แท้จริงว่าเราไม่ได้ปฏิเสธสิ่งนี้และก็ไม่ได้ติดยึดสิ่งนี้สิ่งที่เราเองปฏิเสธมันนั้นถ้าแม้ว่าเราจะไปทำความคุ้นเคยเราก็ค