241121-3-152 ทางเอกภาค3-ตอน152(หน้า315)-พ่อท่าน-สันติอโศก-NONE.txt

เราขยายแขนงความรู้ความชัดเจนของอะไรต่ออะไรคืออีกร่องรอยนั้นเราได้รู้แล้วมันก็ซ้ำๆแล้วมันก็มันไม่กระทบการรู้ขึ้นอีกมันก็ไม่มีอะไรที่จุดที่เรามีจิตวิญญาณที่กว้างขวางขึ้นแต่โดยเฉพาะยิ่งเราเองเราเป็นผู้ที่ไม่มีเชื้อไม่มีแก่น คิชฌกูฏคุ้ยขึ้นมาเหมือนบ่อเพชรบ่อพลอยที่มันมีของมันยิ่งกดลงไปเจอเนื้อเจอแก่นเพชรพลอยลงไปอีกมีอีกถ้าเราไม่มีแล้วนะขุดแล้วสุดแล้วตัดจะหมดภูมิแล้วตั้นแล้วก็ทีนี้ก็ซ้ำแซะซ้ำซากอยู่อย่างนั้นแล้วก็ไม่งอกมันเงยต้องรับมาจากของคนอื่นในฐานะของเราชาวพุทธภูมิถ้ามาเจอกับผมก็จะมีของตัวเองฝังลึกเพราะว่าได้สั่งสมไว้เป็นทุนฝังลึกฝังลึกลงไปแต่ขนาดนั้นปัจเจกกับภูมิก็จะต้องเดินรอยคนอย่างลึกตามรอยลึกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยถ้าปัจจัยกับพระพุทธเจ้าของสายสัมมาสัมพุทธเจ้าเขามี การบรรยายปัจเจกพระพุทธเจ้าของคนที่คิดคำนวณคำนวณต้นดาวเอาเองก็มีปัจจัยของเขาเสร็จแล้วเขาก็ไปสูงสุดตามแต่ละแขนงของปัจเจกของแต่ละบุคคลที่เขาโดนดาวเอาไปแต่ถ้าไปในทางสายเอกสายเดียวไปในทางซ้ายสูงสุดแล้วนะเจริญสูงสุดก็เท่ากับพระพุทธเจ้าองค์ที่เคยสูงสุดพระโพธิสัตว์ที่จะบำเพ็ญตนเป็นพระปิดตาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็จะได้พบกับพระพุทธเจ้าหลายๆองค์เกิดมาเพราะพระพุทธเจ้าร้ายหลายองค์ก็จะได้สั่งสมจากพระพุทธเจ้าทบทวนอย่างถึงได้รับรับขึ้นมาเรื่อยๆเรื่อยๆเรื่อยๆแต่ตัวเอง ก็พยายามตามเรื่อยๆเรื่อยๆได้รับรู้แล้วก็ได้รับฝึกฝนรับรู้แล้วก็รับสร้างวาสนาบารมีไปเรื่อยๆนานับชาติจนสุดท้ายสูงสุดก็ไม่ใช่ว่ามีเองก็มาจากสัมมาสัมพุทธเจ้านั่นแหละปัจเจกพระพุทธเจ้าสายพระพุทธสัมมาสัมพุทธเจ้าก็มาจากสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่ว่าไม่จำเป็นจะต้องมีพระอาจารย์มาคอยกำกับเกิดในรูปร่างตัวตนหรือเปล่าแต่ละปางมาเจอกับพระพุทธเจ้าก่อนถึงคราวถึงครั้งที่จะต้องไม่ต้องพบกับพระพุทธเจ้าแล้วพระปัจเจกพระพุทธเจ้าได้รับรู้รับถ่ายทอดมาแล้วโดยยานแล้วก็มาทำวาสนาบารมีถ้าจะขุด เป็นของท่านเองฝังสัญญาฝังสัญชาตญาณไว้แล้วก็ค่อยๆมาทำขึ้นทำขึ้นทำขึ้นให้สมบูรณ์ให้บริบูรณ์สุดท้ายก็เท่ากันหมดพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกองค์ก็เท่ากันหมดสูงสุดเท่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั่นแหละเป็นเขตสุดของมนุษย์โลกที่ได้เป็นไปได้มันเป็นการสูงสุดของมนุษย์ส่วนเราเองเราจะเป็นอรหันต์ในพระพุทธเจ้าท่านก็แบ่งขั้นตอนไว้ให้แล้วความรู้ที่สามารถที่จะดับในรอบแล้วเอาแค่นี้เรามาอีกทีเดียวไปกว่านี้แล้วเราไม่เรียนรู้โลกให้มันกว้างกว่านี้มนุษย์ทั้งหลายแหล่เนี่ยโอ้โหมันกี่แสนกี่ล้านเจ็ดเนี่ยจะแยกไปแล้ว ลุงน้อยมากกว่ากันอย่างนั้นอย่างนี้เป็นอย่างโน้นอย่างนี้แน่นอนมากหน่อยในนี้มากหน่อยเยอะแยะเหลือเกินที่เราจะต้องรู้เรารู้เขาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็จะต้องเรียนรู้โรคอื่นหรือใบไม้ทั้งต้นใบไม้ทั้งป่ารู้มนุษยโลกรู้สัตว์โลกให้ทั่วทั่วโลกแม้ตนเองจะไม่ได้เคยไปเป็นก็จะต้องเรียนรู้และจะพยายามเป็นให้ใกล้ที่สุดหรือให้เป็นแท้ที่สุดไปให้หมดซึ่งมันก็นานช้ามากกว่าจะได้เป็นสุดยอดของมนุษย์ประเสริฐไม่ใช่เรื่องเล่นๆแต่ว่าผู้ใดที่ไม่จำเป็นที่จะต้องไปต่ออย่างนั้นเอาของตัวเองเท่าที่ของตัวเองมีในตัวในตน ทั้งโลกที่ตัวเองติดยึดทั้งหมดคนอื่นก็ไปติดยึดอะไรอื่นอีกก็ช่างหัวเขาเขาของเขาเขาล้างของเขาจริตของเขาเขาเคยของเขาก็ชินของเขาเขาก็ไปหาเรื่องหาแง่ของเขามาเราไม่ได้ไปเคยไปกินไม่ได้ไปก่อไปเกิดอย่างนั้นไม่ได้ไปติดไปยึดมาอย่างนั้นเราก็ไม่ตอบเราไม่ได้ไปติดหนี้เราไม่ได้ไปถูกหลอกออกมาคนไหนไม่ถูกหลอกมาในแง่ไหนเชิงนั้นก็คงครับเราเองมีของเรานี่ตรวจคนของเราให้หมดจบจบของเราแล้วเลิกนี่เป็นพระอรหันต์ก็จบแล้วเราเลิกเมื่อไหร่ก็เลิกได้เลิกของเราส่วนจะรู้คนอื่นจะสอนคนอื่นมากก็สอนไปตามที่เราพอสามารถใกล้เคียงหรือพอเป็นไปในแกนที่พอเป็นไปเราก็ไม่ได้ใส่เหมือนโพธิ เหมือนพระพุทธเจ้าไม่ได้ไปวัดโพธิสัตว์ที่จะต้องเรียนรู้จริตอื่นมีอภิญญาที่จะต้องหยั่งรู้จิตอื่นคนอื่นอะไรอื่นอีกหมดถ้วนทั่วนั่นเป็นของพระโพธิสัตว์ที่จะไปหาสัมมาสัมพุทธะก็ได้และในขณะที่เป็นพระอรหันต์แล้วก็เป็นโพธิสัตว์อยู่ในช่วงที่เหลือกากเดนเป็นสัตว์อุปมาที่เศรษฐศาสตร์ยังเหลืออุปาทานยังเหลือรูปนามขันธ์ 5 นี้ก็จะเรียนเดียวกันกับพระโพธิสัตว์แต่ว่าท่านเองท่านไม่ต่อไม่ต่อไม่ต่อไม่ตั้งจิตต่อไปอีกแล้วเราเรียนรู้เราก็คิดว่าเป็นคุณค่าเป็นประโยชน์แล้วมันก็เป็นคุณค่าพระอรหันต์ก็เห็นคุณค่าจริงๆเพราะมันเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นก็เป็นแต่ท่านก็เห็นว่าเราเอา ตายกระสุนก็ปล่อยแต่ในช่วงนี้จิตใจมันก็จะเป็นจิตใจที่เห็นในความจริงเพราะเมื่อเกิดมันก็ต้องเป็นความเจริญเมื่อดับมันก็เป็นความสูงมันมี 2 อย่างเท่านั้นจุดโตๆปลาตะยานญาณปัญญาเห็นความเกิดก็คือความเจริญความดับก็คือความสูงเพราะฉะนั้นความตื่นเราก็คือความขยันความตื่นก็คือความขยันความหลับก็คือความรักเพราะตื่นขึ้นแล้วก็ขยันหมั่นเพียรกายกรรมวจีกรรมใดดีกว่านี้มีอีกชีวิตเราจะต้องเนื่องอยู่เวลาหลับเราก็ตัดรอบพรรคหยุดดับพักพอเวลาตื่นแล้วก็ต่อเนื่องกับเขาสัมพันธ์กับสังคมสัมพันธ์กับสิ่งที่มันสำคัญเพราะรับ ตื่นขึ้นมาขอรับรับสัมพันธ์ต่อเนื่องเมื่อสักวันต่อเนื่องชีวิตเราต่อเนื่องด้วยผู้อื่นชีวิตเราเนื่องด้วยผู้อื่นคำว่าเนื่องด้วยผู้อื่นในรอบแต่แค่จะไปขอเขากินนั้นก็คิดว่าทุกคนคงไม่มีปัญหาชีวิตเราเนื่องด้วยผู้อื่นเราต้องเป็นคนเลี้ยงง่ายแต่ก็อธิบายต่อเมื่อเราเลือกคนอื่นคนอื่นเขาเลี้ยงเราไว้แล้วนะตอนนี้เราเป็นพระตอนนี้เราเป็นสองเราไม่ได้สะสมผู้อื่นเลี้ยงเราไว้ก็ต้องให้เลี้ยงง่ายๆใช่ถ้าเรากินแต่สัตว์แปลกๆแต่ปลาแต่ปูอะไรอย่างเงี้ยมันเป็นคนเลี้ยงยากเพราะว่าเราจะต้องไปเจดีย์ทำให้คนอื่นเขาไปทำบาปมาไปที่ตามจับมาตามจับปูจับปลามาได้ก็แสนยากไม่จับแล้วไปซื้อหามาเวลาจะทำก็เหม็น จะทำก็ต้องยากกว่ากันต้องหาเครื่องเทศมาขับขิงตะไคร้อะไรมาดับค้างกว่าจะกินได้ก็จะมิได้เอามาใส่จานใส่ชามกว่าจะต้มจะแกงแม้สดๆยังไม่ได้ต้มได้แกงใส่จานใส่จานเสร็จแล้วก็เปื้อนเหม็นคาวต้องล้างต้องเช็ดสู้ผักไม่ได้บางทีใส่จานใส่ชามมาไม่ต้องล้างแล้วเช็ดนิดเดียวก็เก็บได้มันไม่เหม็นคงเหม็นคาวอะไรอย่างนี้ผู้ที่ทำกินด้วยสิ่งประกอบของพืชนี่มันง่ายเป็นคนเลี้ยงง่ายมันง่ายกว่ากันกับสัตว์ซึ่งมีเลือดมีคาวมีอะไรต่ออะไรเป็นต้นเขาก็อธิบายง่ายๆว่าชาวโลกเขามีอะไรก็กินกับเขาอย่างนั้น ผูกตัวไว้กับชาวโลกแทนที่เราจะรู้ลึกซึ้งเป็นคนลึกซึ้งก็พากินอะไรก็กินไปกับเขาก็มีอะไรกินก็กินไปกับเขาก็เราก็กินก็ว่างั้นเขามีข้าวแล้วก็กินข้าวเพราะเขามีเจเท่านั้นนะคนโดยเฉพาะคนไทยและเย็นสบายมากข้าวเปล่าเขาก็มีข้าวปลาก็เจอขนมก็มีผลไม้ก็ก็มีก็มีใส่บาตรมาเป็นบิณฑบาตเนี่ยมันได้เจอมาทุกทีบางทีไม่ได้ตื่นเลยไปต่างจังหวัดทีนี้ได้ไปเจอมาเต็มบาทคือได้แต่ข้าวเปล่าๆมันเต็มบาททองไม่ได้เลยใต้เสมอข่าวไปบิณฑบาตรจะได้เจอมาทุกครั้งว่าได้เลยแต่จะไม่ได้ช่อทุกครั้งแม้ ไม่ปฏิเสธต่างจังหวัดหรือว่าในกรุงเทพฯก็ตามบางทีในกรุงเทพฯก็ได้ข่าวทัพพีก็เจอแล้วก็ทำไมจะกินเจยากพอกินเจมันง่ายจะตายกินผักกินพืชง่ายกินขนมก็ตกงานเดี๋ยวก็ใส่ข้าวกับผลไม้ข้าวสักทีนึงก็ส้มใบนึงก็เจอทั้งนั้นเราก็หวานแหละไม่ต้องทิ้งให้คนที่บอกว่าไปบิณฑบาตชีวิตเราเนื่องด้วยผู้อื่นเลี้ยงเขาไว้โดยไปคอยไปคอยรับจากผู้อื่นเป็นคนเลี้ยงยากมันจะยากอะไรเรากินยากมองหาตัวเองร้อนชีวิตดอนเมืองโดยผู้อื่นอยู่อย่างเราเป็นคนกินยากก็เลยแก้ตัวกลบเกลื่อนอำภา แก้ไขไก๋เก๋ไก๋กลบเกลื่อนด้วยเป็นยางคนเลี้ยงยากเขามีอะไรก็กินก็คนมากินชั่วอยู่แล้วเราควรจะดึงพาเข้ามาหาดีก็เลอะก็มั่วๆจนชั่วไปกับเขาแล้วก็มีชั่วคนมันสูบอยู่แล้วมันมีกลิ่นไม้สูงก็สูงมันก็ขึ้นไปบนภูเขาไปเจอกับพวกชาวเขาพวกเขาพวกแมวมันสูบกัญชาเอาไหมล่ะท่านเออก็มันมีให้มันยังมีเนี่ยมันก็เป็นชีวิตชีวามันเลี้ยงชีวิตไปด้วยสิ่งสุขแฮปปี้อินอะไรงี้ก็สู้ไปกับไอ้พวกชาวเขาอย่างนั้นเลยเหรอชีวิตสูบยาสูบบุหรี่ก็เอาบุหรี่ไปกินไปของเขามีอะไรเขานึกว่าอะไรดีเขาก็เอา ไปทางนั้นเขาก็นึกว่าเขาอร่อยเพราะเขาหลงแต่เราไม่บอกเขาไม่เตือนเขาไม่รู้จักปฏิเสธไม่รู้จักอธิบายหาเหตุผลแก้ไขปรับปรุงเขาเราจะได้ชื่อว่าเราเป็นผู้นำเป็นผู้รู้เป็นผู้ประเสริฐเป็นคนดีที่จะปรับปรุงเป็นแนวโน้มแนวทวงเป็นตัวที่จะพยายามขัดเกลาเขาเราจะเชื่อว่าอย่างนั้นได้อย่างไรเรามีปฏิภาณเราจะรู้เลยว่าเราขัดเราเขาได้เราข้ามแยกเข้าได้เราพยายามให้เขาเปลี่ยนแปลงอย่างนี้เราไม่แล้วเราเลิกแล้วเราละแล้วเราหยุดแล้วท่านสิยังไม่หยุดเราหยุดเราเลิกบอกเขาบอกอย่างนี้อาตมาไม่แล้วอาตมาเลิกแล้วล่ะแล้วอาตมาไม่ รับสิ่งนี้มันเป็นสิ่งนี้แล้วดียังไงเราบอกเขาได้อีกมีเหตุผลพูดกันดีๆได้บอกกันดีๆได้เราไม่ได้ไปใส่อารมณ์ร้ายอะไรหรือว่าไม่ได้ทำอะไรให้มันร้ายแรงอะไรคนที่เข้าใจเขาจะเข้าใจเพราะคนมีปัญญาเขาไม่มีปัญหาคนที่เจตนาที่จะกลบเกลื่อนเจตนาที่จะเพ่งโทษมาตีโต้ให้เราหยุดนะอย่าไปเที่ยวได้บอกใครเขาว่ากินเนื้อสัตว์นี่มันไม่ดีนะอย่าไปบอกใครว่าสูบบุหรี่นี่มันไม่ดีนะเขาให้มาก็รับมาก็แล้วกันพระพุทธเจ้าทำไมตราไว้ว่าห้ามสูบบุหรี่พระพุทธเจ้า สูงเท่าไหร่พอบอกบุหรี่ก็ทิ้งๆบ้างพอบอกว่าอย่านะสมัยพระพุทธเจ้าพ่อแม้แต่การปรุงมาเป็นอาหารของมอมเมาอาหารที่มอมเมาจัดจ้านทุกวันนี้รถติดหนักๆเลยเยอะแยะก็พยายามสร้างเป็นต้นถ้าเราเป็นคนที่จะพัฒนาเป็นคนที่จะรู้ว่าเราขยันมันตื่นก็ขยันเหมือนหลับแล้วก็พักพักแล้วคนที่จะพัฒนาเป็นคนที่จะรู้ว่าเราขยันมันตื่นก็ขยันเหมือนหลับแล้วก็พักพักแล้วก็ตื่นขึ้นมาแล้วก็รู้เวลากำลังลง ลูกไปบัดนี้เราทำอะไรอยู่เราก็จะทำแล้วก็จะสร้างสรรค์เราเดินตามรอยศีลรอยธรรมเราก็ทวงตัวเองด้วยศีลทูโทนตัวเองด้วยศีลไม่กล่าวเราบริสุทธิ์สะอาดปู่ทวดตนเองไว้เรื่อยๆว่าเราไปซื้อสีนี้หรือเปล่าเราติดเตียงตนเองด้วยศีลได้หรือไม่เธอโทษตัวเองด้วยสีได้หรือไม่โตตัวเองไว้ติดไว้ดูดีดูทบทวนดูถ้าเราก็ตู่ตัวเองด้วยศีลก็ไม่ได้ติเตียนตนเองด้วยศีลก็ไม่ได้เกิดการพิจารณาไม่เข้าข้างต้นแล้วก็สมบูรณ์สีขึ้นเรื่อยๆแล้วก็เพิ่มสีขึ้นไปอันที่ 4 มีให้เราศึกษาหลากหลายมากมายจะละเอียดจะออกขึ้นจริงๆยิ่งๆขึ้น เราก็มีวรรณะสูงขึ้นด้วยศีลเพราะสมณะของพุทธนั้นมีวรรณะด้วยศีลมีศีลสะอาดมีศรีสมบูรณ์มีศีลวิสุทธิขึ้นเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยผู้รู้ทันตรองและท่านปู่เราด้วยศีลได้หรือไม่ศีลเป็นหลักการของพระพุทธเจ้าตรัสไว้นี้วินัยนี้ทำอย่างนี้ท่านไตร่ตรองและเห็นสมควรถึงครั้งถึงคราวและคนนี้เนี่ยควรจะอย่างนี้แม้เป็นผู้ที่ปกครองเป็นพระผู้ใหญ่ถึงปานฉะนี้ศีลขนาดนี้มันน่าจะได้แล้วแล้วตู่ได้สมควรกับกาลเวลาไหมด้วยเห็นจริงๆแล้วสมควรจะยิ่งบอกว่าใหญ่ที่สุดในกลุ่มแล้วนะเอาสีอะไรก็มาสู่ช่วงได้ทั้งนั้นแหละแต่จะว่าไปแต่ถึงคราวไปเราก็ต้องฉลาดมีสัปปุริสธรรม 7 ประการถ้าไม่มีสัปปุริสธรรม 7 นารูโตะท้วงดักตายเหมือนกันตายไม่ได้เรื่องแล้วเพราะฉะนั้นเราจะดูดวงนี้ต้องเป็นผู้รู้เราต้องไตร่ตรองท่านถึงบอกว่าผู้รู้ไตร่ตรองแล้วติดเปียโนด้วยศีลได้หรือไม่ในเมื่อเรารู้ความจริงเราเป็นผู้ฉลาดเป็นผู้ที่บริสุทธิ์ได้จริงเราได้สีแล้วเรามีศีลอันบริสุทธิ์บริบูรณ์มันมีศีลแล้วก็อย่าเอาสีนี้ไปทั่วตีคนอื่นก็ต้องไปจองอีกจะได้เป็นอยู่ผาสุขธรรมะอันเป็นอยู่ผาสูงพระพุทธเจ้าเตือนเราถ้าเราได้ศีลแล้วมีศีลสมบูรณ์แล้วของเราก็จะเอาศีลไปตีคนอื่นไม่งั้นไม่เป็นสุขนะผลสะท้อนมาพิสูจน์สิพระพุทธเจ้ามีจริงคุณได้ศีลบริสุทธิ์ศีล คุณเก่งคุณมีวรรณะสูงด้วยว่ากันตามจริงแล้วผมมีวรรณะสูงกับพระต่างๆมีตั้งเยอะตั้งแยะองค์นั้นองค์นี้จะมียศฐาบรรดาศักดิ์จะมีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาแต่เราก็จะเอาไปตีฟันฟันแทงเขาเดี๋ยวก็อยู่ไปผาสุขเท่านั้นเพราะเรามีศีลบริสุทธิ์ก็จริงแต่อยากจะไปปีละกี่ล้านคนอื่นเขาต้องดูกาลเทศะดูช่วงโอกาสที่มันเหมาะมันซ้อมกาลอันควรมีการันต์อยู่ตาดีๆมาบริษัทวงกลมดูอะไรๆก็พร้อมแล้วเราจะตีด้วยศีลที่เราเห็นอยู่หลักๆเยอะๆไปแต่เรายังเอาไว้ก่อนยังไม่ถึงกันถึงคราวพอทุกคนน่ะทำอะไรได้บริสุทธิ์บริบูรณ์อะไรได้เรื่องศีลอธิษฐานอะไร ได้พ้นศีลสมบูรณ์ในสีนั้นสีนี้แล้วก็อยากได้เที่ยวได้อยากเอาไปตีเขานัดท่านเตือนเอาไว้ว่าแม้เราจะเป็นผู้รู้ผู้รู้ต้องไตร่ตรองใคร่ครวญก่อนก่อนจะเอาสีนี้ไปติดเปลี่ยนไปทวงจริงคนอื่นเขาเอาศีลติดเพียงคนอื่นติดเปลี่ยนด้วยศีลมันดีติดใจคนอื่นติดเกมด้วยสีนั้นดีเพราะติดเกมแล้วก็มีหลักฐานอ้างอิงไม่ใช่ติเตียนโดยไม่มีหลักไม่มีฐานเขาย้อนแย้งมาเราก็อดทนไม่รู้จะพูดกับเขาอะไรแต่ถ้าเรามีหลักฐานจริงได้อย่างแน่นอนเพราะติดเกมกับเขามันได้ดีแต่สมควรกับเวลากาลหรือยังจะได้ประโยชน์ไหมเขาทิ้งขนาดนี้ และมังกรดีไหมจะเป็นอยู่ผาสุขไม่พอไหวไหมประมาณต้องประมาณจริงๆมีมติตากาลัญญุตาประมาณโอกาสบุคคลหมู่กลุ่มดีเราจึงจะได้ช่วยเหลือโปรไฟล์กันกอบกู้เกินไปก็เป็นอย่างนั้นแหละแต่ว่าทุกอย่างมันก็ต้องพรากจากกันแม้แต่ความดีเราจะต้องพรากจากความดีอย่าว่าแต่มิตรดีสหายดีด้วยกันเลยอะไรก็ต้องพรากจากกันทั้งนั้นพระพุทธเจ้าท่านสอนเราจริงๆนะแล้วเราอะไรอะไรมันก็ขึ้นแต่กรรมเวรกรรมมันนิยมผู้ใดทำดีๆผู้ใดทำชั่วชั่วทำเป็นกำหนดกรรมเป็นเผ่าพันธุ์กรรมเป็นที่พึ่งอาศัยกรรมจำแนกสัตว์ เรารู้สึกว่าเป็นกรรมนี่แหละเพราะงั้นเราก็ระมัดระวังกรรมปรับปรุงกรรมเวลาล่วงไปล่วงไปป่านนี้เธอทำอะไรอยู่แต่กรรมเดี๋ยวนี้ดีเหรออยู่เฉยๆดีๆอะไรดีกว่านี้อีกเราก็ทำถ้าเรายังไม่เสร็จกิจแล้วก็ทบทวนไปโชว์คาราโอเกะกิจเราก็ไปหากายกรรมวจีกรรมอะไรทำดีกว่านี้ย้อนทวนกลับไปวันนี้เราชีวิตตื่นต้องเนื่องกับผู้อื่นหลับแล้วถึงแยกพรรคหลับก็พักก็แยกพักตายอิสระอิสระอย่างสนิทหลับก็พัก พอตื่นก็เพียรแล้วอะไรล่ะดีกว่านี้ไกลคำว่าจิกรรมอะไรจิตก็ต้องสังกัปปะขึ้นมาตึกตรองมิสเตอร์วิตกตรรกะวิตกตะกละสังกัปปะขึ้นมาว่าจีสังขารขึ้นมาพูดขึ้นมาหรือว่าทำขึ้นมามึงก็ไลน์เรียงให้ฟังดีๆอาตมาทบทวนพูดเสมอเอายกมาอ้างมาเทียบเคียงแล้วก็ขยายความให้ฟังชีวิตเราไม่ใช่อย่างคนอย่างคฤหัสถ์ล่องลอยไปตามอำนาจดึงดูดของโลกเราแตกต่างจากคฤหัสถ์แล้วและชีวิตของเราคนเนื่องด้วยผู้อื่นเกี่ยวพันสำคัญด้วยผู้อื่นอยู่เพราะฉะนั้นเราสัมพันธ์อย่างเป็นประโยชน์แล้วตอนนี้เราจะสัมพันธ์ไม่ใช่ จะได้ไปขอเขากินขอเขากินชีวิตผู้อื่นต้องเป็นคนเลี้ยงง่ายอย่าเป็นคนเลี้ยงยากโถ่เป็นลูกแหง่อยู่ตลอดกาลนั้นอธิบายตื้นๆในความสัมพันธ์ของมนุษย์โลกเราก็ต้องเป็นลูกที่ดีเขาเลี้ยงเราไว้เราก็ต้องศึกษาประพฤติปฏิบัติที่ดีก็จริงแต่เราก็จะต้องมีส่วนที่โตมั่งพอโตแล้วก็สร้างประโยชน์ทดแทนบุญคุณมีการสร้างสรรค์มีสิ่งที่ดียิ่งขึ้นยิ่งขึ้นจนเลี้ยงดูอบรมทำประโยชน์ให้แก่คนอื่นได้ไม่แต่เฉพาะเอาของเขามากินเพราะเรื่องของเอาของเขามากินมันเรื่องเล็กน้อยเรื่องเล็กน้อยเรามีกรรมอันคุ้มค่าเรามีประโยชน์อันสูงกว่าแต่เราก็ต้องเรียนรู้มา ด้วยว่าเราไม่จำเป็นขู่อะไรเขาแต่เรามีดีจริงมีคุณค่าจริงเพราะเราไม่ใช่ว่าเราจะมีแต่มาคอยรับเสกกากอาหารของเขาเลี้ยงง่ายเหมือนหมูเขาเอาอะไรมาเทลงรางกินเข้าไปเรื่อยๆนะเป็นคนเลี้ยงง่ายตกลงแล้วไม่ต้องโตกว่าหมูเกิดมาเป็นชีวิตพระเอาแต่ชีวิตเราเลือกผู้อื่นยังเป็นคนเลี้ยงง่ายเป็นหมูกินตามนี่ก็เทใส่ร่างอย่างเดียวทั้งนั้นน่ะเหรอคือคุณค่าของที่อับผิดรหัสปัจจะเวกข้อที่ 2 นี้ที่จริงไม่เลยชีวิตเราเนื่องด้วยคนอื่นเนื่องด้วยเพราะเรามีคุณค่าต่อผู้อื่นผู้อื่นเนื่องไว้ในราวผู้อื่นเอาอาหารมาให้แก่เรา เรื่องมาการองแล้วเราเองก็มีอาหารแล้วมีพลังงานเราก็มีสมรรถภาพมีสมองมีปัญญาสร้างสรรค์ช่วยเหลือเฟือควายเกื้อกูลเนื่องกับเขาเกี่ยวกับเขาสัมพันธ์สมานกับเขาโดยประโยชน์โดยคุณค่าสร้างสรรค์นี่มันเนื่องมีคุณค่ากว่ากันเพราะเหตุใดชั้นต้นแบบอนุบาลแบบนั้นก็ใช่เหมือนเด็กในฐานะเด็กก็เนื่องอย่างดีอย่างนั้นแล้วฐานะผู้ใหญ่แล้วก็เนื่องอย่างดีกับเขาอีกสัมพันธ์สมานสมานัตตาอยู่กับเขาอย่างนี้นะนี่ทุกข้อจะเห็นว่ามันเกี่ยวโยงกันสำคัญกันเรื่องด้วยเสร็จแล้วเราก็เป็นคนที่จะต้องดูกายกรรมวจีกรรมอะไรมาตื่นบอกแล้วพอตื่นขึ้นมาเราก็ ทำงานวันนี้เวลาล่วงเลยไปถ้าไม่เอาไอ้ 10 ขั้นพรุ่งนี้มาเราก็ดูสีเราอีกเราสมบูรณ์ศีลอยู่นะศีลเสร็จหมดแล้วสะอาดหมดแล้วปกติทุกอย่างหรือแม้ไม่ปกติยังมีอะไรเศษเล็กเศษน้อยเราก็ทำไปพลางด้วยได้บอกแล้วว่าเวลาเราปฏิบัติธรรมได้ล้างรถขึ้นมาเพิ่มภูมิฐานขึ้นมาเป็นโสดาสกิทานาคาเราก็ยิ่งเหลือผิดน้อยผิดเพื่อผู้อื่นมากจิตเพื่อตนเองน้อยประโยชน์เพื่อผู้อื่นมากขึ้นมากขึ้นประโยชน์เพิ่มตัวเองก็น้อยลงเพราะว่าเราหมดตัวหมดตนลงหมดจิตลงเรื่อยๆสิ่งที่มันค้างมันเสียมันเลวมันซ้ำเราได้ปรับขึ้นมาเรื่อยๆไปเจริญเติบโตขึ้นมาเรื่อยๆสุดท้ายแล้วคนจิตสิ้นภาระสำหรับตนไม่สงสัยหมดสบายมัน เทศกิจสำหรับจัดทำกับเพื่อผู้อื่นเพราะฉะนั้นพระอรหันต์ท่านรู้อภินิหารปัจจเวกเนี่ยไม่มีปัญหาอะไรถ้ามีจะพิจารณาขึ้นมาก็มีแต่จะสร้างสรรค์ที่จะทำประโยชน์ผู้อื่นแล้วมันก็เป็นคุณค่าผมเข้าใจอย่างนี้นะถ้าคุณจะเถียงอยู่ในใจว่าเออเป็นอาหารแล้วก็ไม่เห็นเป็นนายแล้วก็ไม่ได้ไปเบียดเบียนใครเรานั่งอยู่เฉยๆแล้วก็สบายแล้วแล้วก็กินอาหารแล้วก็ทำให้เขาหน่อยนึงคุ้มแล้วคุ้มค่าแล้วคุณก็ไม่ได้ทฤษฎีกำไรขาดทุนที่มีคุณค่ามากทฤษฎีกำไรขาดทุนของอารยชนหรือของอารยะชั้นสูงเราเองเราจะมีแรงงานอะไรใครให้ทุนรอนมาอย่าคิดเป็นที่เราพิสูจน์ทุกวันนี้พาภิกษุทฤษฎีพระ คนที่เขารู้คุณค่าเขาเองเขาเหลือเขาทำไม่ได้เขาเองเขาจะช่วยเหลือเกื้อกูลเป็นอุปัฏฐากท่านขาดเหลืออะไรฉันบอกเราไม่บอกให้ให้เก่งที่สุดแต่ถึงเวลาจริงๆเราก็จะพูดจะบอกเลิกก็บอกบุญรีบทานอันนี้เหลืออันนี้แล้วนะเนี่ยอาตมาจะทำวันนี้พวกคุณอุดหนุนได้ไหมผู้ที่ปวารณาหรือผู้ที่รู้บุญเขาจัดเต็มใจเลยเขาบอกว่าท่านองค์นี้ให้เลยมีอะไรก็ให้แต่เรามีพอให้เพราะท่านเอาไปแล้วเป็นทุนเป็นรอนไม่สะสมหรอกท่านซิมแล้วซึ่งกิเลสไม่โลภจริงๆถ้าไม่เอาไปเผาผลาญด้วยท่านเป็นผู้ทรงคุณเป็นผู้ทรงวุฒิที่คุณท่านเป็นผู้ที่จะสร้างสรรค์ให้ท่านไปเนี่ยท่านไปสร้างสรรค์เพื่อประโยชน์มนุษยชาติเป็นพหูชนะหิน ผู้ชนะสุขายักษ์ผู้ชนะอัดทายะท่านเป็นพระอะไรอรหันต์เจ้ายิ่งเป็นพระอรหันต์เจ้าแล้วยิ่งแน่ใจให้ท่านไปเลยท่านขาดอะไรให้ฉันไปถ้าท่านขาดอะไรเราดูแลท่านนี้เป็นปัจจัย 4 ด้วยบริขารนั่นเป็นสังฆทานเป็นจตุจักรมหาวิหารประธานช่วยท่านอยู่แล้วซึ่งเราก็รู้อยู่แล้วว่าชีวิตมันไม่มากมายอะไรเรื่องบริขารเรื่องเครื่องใช้กันแค่นี้แค่นี้แต่เครื่องที่จะประกอบบุญจะสร้างสรรค์เผยแพร่ศาสนาทำอะไรไตรปิฎกเพื่อผู้อื่นขึ้นอีกเนี่ยท่านมีปัญญาท่านมีความสามารถให้ท่านแล้วเราเห็นเลยท่านทำจะยิ่งเชื่อมั่นจะยิ่งเข้าใจเพราะว่าหลานเจ้าก็มีแต่จะใช้สมรรถภาพของตนเอง ก็เราเองเราก็รู้แม้แต่จิตวิญญาณเราก็รู้ว่าเราแสบก็อย่างนั้นเราติดก็อย่างนั้นเมื่อนี่เมื่อนั้นเราไม่เสพเราไม่ติดแล้วเรารู้แล้วเราเข้าใจแล้วอย่างนี้ไม่ปล่อยๆมันไม่ยากอะไรเห็นรู้ตัดสินชัดแจ้งเราจึงจะทราบถึงในคำว่าเราไม่พักเราไม่เพี้ยนนี่แหละเราข้ามไปศาลได้แล้วเราไม่พักเราไม่เปลี่ยนที่จะทราบเท่านี้เองอ่ะหนอชีวิตเพราะเราเมื่อตื่นลืมตาขึ้นมาแล้วก็ทำขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์ให้เห็นอะไรควรทำวันนี้ว่าเออบอกบุญเขาคนที่เป็นอุปสรรคก็จะช่วยจริงๆพิสูจน์พิสูจน์ได้เพราะเราจะได้ทำจิตทำการอย่างเราพิสูจน์ผิดทฤษฎีกำไรและขาดทุนเราจะมีทุนรอนทำตามบารมี บารมีของผมนี่นะบารมีของอาตมานี่นะมีเท่านี้ขณะนี้คนยังมีอีกไม่ใช่บารมีอาตมามีเท่านี้นะที่จริงในขณะนี้มีบารมีเท่านี้ต่อไปคนจะเชื่อถือจะเห็นอีกคนที่จะเข้าใจคนที่เขาร่ำรวยกว่านี้คนที่เขาจะเกิดปัญญาดวงตาก็จะสว่างตอนนี้เขาขอข้อมูลเขายังไม่เชื่อมั่นทีเดียวเขายังไม่โทรมาเขายังไม่กล้าเขายังไม่สนิทใจเขาก็ยังไม่กล้าช่วยเต็มเหนี่ยวมีนอกจากเขาไม่กล้าช่วยจำเนียรแล้วเราสอนให้เขารู้จักละโลภละโกรธให้เขากล้าหาญชาญชัยกล้าสละเอาผู้ที่เขามีมากแต่เขาเองเขายังตัวใหญ่เขายังใช้ยังสอยอยู่เยอะเขายังเผื่อคนนั้นเผื่อคนนี้ก็ยังเยอะ เขายังปล่อยไม่ได้หรอกเขายังให้มากไม่ได้หรอกเขายังไม่กล้าหาญเขายังไม่มีหลักประกันของตัวเขาถ้าผู้ใดกล้าหาญแล้วภาระก็ปลงลงไม่ต้องเผื่อเขาอีกแล้วตัวเองก็น้อยเล็กโอ๊ยเบาก็มาหาอาจารย์ใจไม่กลัวหลักประกันอยู่ที่ความดีเชื่อมั่นในคุณค่าความดีเราคนดีเราทำดีนี่อยู่กับกลุ่มคนดีไว้ใจในกลุ่มหมู่คนดีสังฆคุณดีเขาเลี้ยงดูกันเพราะฉะนั้นพวกเราเนี่ยต้องดูแลกันเลี้ยงกันนะผู้ใดมาฝากผีฝากไข้อยู่ด้วยกันอย่างพระพุทธเจ้าท่านเคยด่าเคยว่าพระเพื่อนพระป่วยไม่มีใครไปดูแลพระพุทธเจ้าก็เลยต้องขอใช้คำว่าด่ากับพระพุทธเจ้าจึงบริพัตรและใช้เป็นภาษาบาลีว่า ท่านบริหารข้าราชการไม่ไปช่วยดูแลกันว่าเจ้าต้องช่วยล้างขี้ล้างเยี่ยวให้พระอาพาธนั่นน่ะท่านแย่แล้วอย่างนี้มันเรื่องจริงเรื่องสัจจาว่ามีอย่างที่ไหนเรามาเป็นพุทธบุตรนั้นเราทิ้งอะไรวางอะไรปล่อยอะไรปฏิญาณตนมาแล้วเรามาเป็นคนในหมู่ในกลุ่มเกื้อกูลกันช่วยเหลือเฟือควายกันสิ่งที่ควรสมควรจะต้องช่วยเหลือท่านผู้นี้เจ็บผู้นี้ป่วยผู้นี้ช่วยตนเองไม่ได้แล้วเราไม่ช่วยกันไม่เห็นจะแก่กันไม่มีกะจิตกะใจมันเลวทรามจริงๆนะเพราะเราช่วยดูแลกันคนไหนขาดเหลืออะไรกันอย่างนี้เป็นต้นอย่าว่าแต่ป่วยเลยบางทีขาดเหลือสิ่งจำเป็นบางสิ่งบางอย่างฤาษีขาดไปเราก็ยังต้องช่วยคน ที่มาสิ้นไร้ไม้ตอกหรือว่าไม่สะสมไม่ได้มีอะไรต่ออะไรมากมายมันย่อมขาดง่ายๆเพราะฉะนั้นผู้ใดที่ยิ่งเป็นฆราวาสอุปถากดูแลว่าคนนี้เข้ามาตัดสินใจปฏิญาณเขาจะมาไม่สะสมแล้วนายก็มาฝึกการไม่สะสมเขาน้อยแล้วก็เราก็เห็นว่าเขาหัดตนเองมักน้อยจริงๆเพราะบางสิ่งบางอย่างอันนี้ก็ขาดเหลือดอกเกื้อกูลเขาอุ่นเข้าไว้เขาต้องมีปัญญาเป็นชั้นตอนฆราวาสผู้ที่ยังมีอยู่บ้างมีส่วนเหลือเพราะเรายังสะสมอยู่มากอยู่เราก็คอยดูแลเกื้อกูลเป็นฐานนะเพราะอันนี้อาตมาเองพูดนี่ไม่ใช่ว่าอาตมาพูดเผื่อแต่ว่าโดยสัจจะเป็นอย่างนั้นเพราะบางคนมาแล้วมันเป็นคนวัดไม่สะสมหัดตัวหัดตนจริงๆแม้จะยังไม่ได้อยู่ในรูปแบบยังอยู่ในขั้นตอนอย่างที่เป็นเพราะอาตมาต้านไว้กั้นไว้ โดยเฉพาะอเมริกาเหนือมังกรศึกผู้ใดปฏิบัติดีปฏิบัติชอบเราต้องรู้กรรมกิริยาเหล่านั้นเกื้อกูลกันไม่ใช่ริษยากันผู้หญิงนี่ยิ่งมาตัวริษยานี่เก่งเขาปฏิบัติได้ดีกว่าตัวเรายังเป็นฆราวาสอยู่ด้วยเรายังสะสมอย่างไรอยู่ในบ้านในเรือนมีคำว่าเป็นอารามิกแหมข้ามหน้าไปแล้วเขายิ่งสิ่งใดไม่ตอบปัญญาโง่ๆไม่ใช่ปัญญาดีอย่างนึงเห็นคำว่าเออนี่เป็นคนขาดแล้วไม่มีแล้วเราเองเรามีสิทธิเหนือเพราะเรามีสมบัตินี่คนต้องมาสู้กับเราต้องมามีไม่ต้องมาง้อเราเปล่าเลยนะคุณธรรมของเขากล้าทิ้งน่ะเขาสูงกว่านะคนที่ไม่กล้าที่ยังห่ออยู่คุณมีจริงสมบัติวัตถุแล้วคุณว่าคุณใหญ่กว่าเขาเอาสมบ