220304-2-046 ทางเอกภาค2-ตอน046(หน้า117)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

จะทำเถิดแม้นอาจสามารถไปจงพยายามทำความเข้าใจกับคำว่าทานปรมัตถธรรมบารมีที่พูดกันเป็นบุคลิกฐานกับอย่างที่หมายเอาความเป็นธรรมในธรรมหรือเป็นธรรมอธิษฐานให้ดีมันพาลถึงขั้นฆ่าตัวฆ่าตนตายจริงๆ แต่ค่าตัวข้าตนของกายนั้นอธิบายหรือพูดกันอย่างบุคลิกฐานส่วนธรรมธิฐานนั้นฆ่าตัวตนของจิตเจตสิกให้ดับสูญให้ตายหมดโลภะกิเลสโทรศัพท์กิเลสโมหะกิเลสสูงจริงๆมันตายคนละตายคนละตัวอันนี้ก็ทวนอีกนิดนึงเท่านั้นแต่คิดว่าคงจะเข้าใจกันดีแล้วที่พูดว่าที่ผ่านมานั้นตัวนี้ตรงที่ว่าเขาเล่าลือกันแล้วก็คงจะได้ยินกันมาว่าทำทานบารมีปรมัตถบารมีบารมีอะไรเนี่ย แดงมีนิทานเล่ากันชาดกเหล้ากันมหายานเหล้ากันจนขนาดถึงกันว่าเราผ่านชีวิตถ้าชีวิตตายถวายชีวิตตายหรือแม้แต่จะบอกว่าถ้าใครอ่านในหนังสือโพธิสัตว์ต่างๆเนี่ยมันจะมีเหล้าหรืออย่างนู้นอย่างนี้อะไรต่ออะไรหลายๆอย่างขอบพระโพธิสัตว์ให้ท่านถวายชีวิตท่านพยายามปฏิบัติธรรมบำเพ็ญตนทานบารมีต่างๆนานาเยอะแยะเห็นแต่ว่าจะเป็นอยู่ในพระไตรปิฎกหรือจะเป็นอยู่ในอะไรก็ไม่รู้ได้แต่ก็ไม่เจอ แล้วพระไตรปิฎกก็ยังไม่เคยเจอแต่พระเวสสันดรอะไรนี่ก็ยังเจอบ้างแต่ยังที่จะทำอย่างขนาดถวายชีวิตทรมานตนถวายชีวิตทำจนตัวเองเนี่ยคลานไปเฝ้าพระพุทธเจ้าเดินจนคลานจนไม่มีอะไรก็ถูไปจนกระทั่งหน้าออกนี่เป็นเลือดหมดสุดไปจนกระทั่งไปเฝ้าพระพุทธเจ้าไม่ได้เนี่ยเป็นพวกกะลาอธิษฐานแบบนี้คือเดินไปเฝ้าพระพุทธเจ้าเดินจนกระทั่งหมดแข้งขาด้วนหมดจนกระทั่งพรานจนกระทั่งหมดไอ้ที่จะคลานก็หมดมือขาด้วนจนกระทั่งไถไปจนกระทั่งหน้าอกก็สึกก่อนหมดจนกระทั่ง เกือบจะไม่เหลือตัวไปเฝ้าพระพุทธเจ้าว่างั้นเถอะอย่างนี้เป็นต้นเล่าไปปลูกกะลาอธิษฐานนี้ซึ่งฟังแล้วมันก็ตลกๆดีกว่ากันไปแล้วก็มีความหมายให้ว่าให้เห็นเป็นการชูเป็นการให้เข้าใจในธรรมอธิษฐานว่าการที่จะเสียสละในการเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าก็ได้ข่าวว่าพระพุทธเจ้าอยู่ที่ไหนใครจะไปเฝ้าพระพุทธเจ้ากันถึงขนาดต้องเสียสละลงทุนลงแรงกันขนาดไหนเนี่ยพระโพธิสัตว์ผู้รู้ค่าเหตุการณ์ว่ามีพุทธะเกิดแล้วมีพระพุทธเจ้าเกิดแล้วแล้วเราจะไปเฝ้าพระพุทธเจ้าเนี่ยมันจะต้องลงทุนลงแรงถึงขนาดทรมานทรกรรมหนักหนามีอะไรจะต้านจะทานอะไรก็ไม่มีการหยุด จะลงทุนขนาดสิ้นชีวิตจากทรมานสุดทนมีอะไรมาขวางขัดขวางขนาดไหนขึ้นชื่อว่าโพธิสารหรือขึ้นชื่อว่าพุทธะผู้ที่จะเอาพุทธะให้ได้จะต้องลงทุนทุกอย่างนี้เป็นต้นเขาได้ฟังแต่เขาเล่ากันเป็นแบบปกติฐานซึ่งอาจารย์เกจิอาจารย์ที่มันล่อโดยใช้ภาษาอธิบายเรียบเรียงให้เข้าใจนะเข้าใจไม่ได้ก็เลยต้องยกเหมือนตัวอย่างเปรียบเทียบเคียงๆเป็นตัวรูปตัวเรื่องตัวตนอะไรต่ออะไรมีมาให้ฟังเท่านั้นเองเพราะมีการเล่าลือกันว่าขนาดทานปรมัตถบารมีก็คือทานแบบค่าตัวถวายเลย ปรับเสียงถวายพระพุทธเจ้ามีอะไรก็พูดกันเรียกว่ายอมตายและด้วยวิธีการจะเอาจุดเทียนหรือว่าฆ่าตัวเผาตัวตายถวายพระพุทธเจ้าเผาตัวเป็นพุทธบูชาอะไรอย่างเงี้ยก็พูดกันซึ่งคำว่าค่าตัวแต่นี้เราก็บอกค่าตัวตนค่าตัวค่าตนค่าถวายพระพุทธเจ้าแต่ทำทานแบบฆ่าตัวตายทานเป็นทานถวายทานรัฐบาลเป็นพุทธบูชาถ้าเราฟัง ถ้าเราไม่รู้ถึงธรรมะเราก็จะฟังไม่ออกไม่รู้เรื่องมีกันมามากนานแล้วแล้วก็ไม่เข้าใจถึงสาระที่แท้จริงเพราะว่าไม่เคยมีปฏิภาณหรือไม่เคยไหวไปแวบไม่เคยไหวรู้เลยว่าการทานมันจะต้องไปเข้าใจถึงอิริยาบถเข้าใจถึงกิริยาจิตยังไงทานเป็นยังไงเราจะมีตัวตนอัตราคืออะไรยังไงตัวตนที่เขาเรียกว่าอัตราเขาไม่เข้าใจก็พาซื้อเอาค่าตัวค่าตนถวายไปเลยไม่รู้ถวายท่านแล้วท่านจะเอาไปทำอะไรพระพุทธเจ้าข้าตัวถวายแล้วแต่ แล้วเราก็ต้องรู้ว่าค่าตัวค่าตัวจิตที่มันมีกิเลสอยู่ในจิตที่จริงก็ไม่ใช่ขาดจิตเสียทีเดียวหรอกแต่ว่าให้เขาไปจับที่จิตเจตสิกและจิตใจรู้สึกตัวตนฆ่าตัวตนของจิตใจแต่สิ่งที่มันผสมผสานอยู่ในจิตใจที่สุดตัวตนก็คือตัวกิเลสตัณหาที่มันเหลือที่มันยึดมันลงโดยเฉพาะโมหะคือหลงทำทานอย่างไม่มีโลภะเราก็เข้าใจกันไม่ยากนักแต่ถ้าความเป็นโลภะทานแล้วไม่ต้องหวังอะไรแม้แต่นิดแต่น้อยไม่อยากได้อะไรตอบแทนอะไรไม่รู้เข้าใจกันง่ายล่ะถ้าโทสะทำทานโดยไม่ต้องให้มีคุณข้องหมองใจไม่อึดอัดขัดเคืองอะไรไม่มีอะไรต้านทานอยู่ในใจให้อย่าง ยังยินดีอย่างโทสะค่าโทรศัพท์คือให้ยังไม่โกรธไม่เคืองไม่แค้นไม่อึดไม่อาจไม่อะไรให้อย่างพอใจยินดีรู้จักแล้วก็ให้อย่างไม่มีอะไรต้านไว้ก็หมดโทรศัพท์ทีนี้ทานอย่างอย่างหมดโมหะนี่สิเราจะต้องเข้าใจให้ดีๆแต่ทานยาหมดโมหะก็คือแม้แต่อย่างด้วยวัตถุอย่างบุคคลเราก็จะต้องไม่ทานอย่างโง่โมโหมันหมายถึงความโง่ๆความหลงผิดด้วยเช่นเราไปทำทานกับผู้เรียกว่านักบวชหรือพระแต่พระนั้นน่ะไม่ได้ ทำที่ถูกที่ต้องอะไรหรอกเราให้ไปก็กลายเป็นเครื่องไม้เครื่องมือเราให้เป็นก็กลายเป็นเรื่องชั่วๆเลวๆเอาไปทำอะไรมอบไปทำอะไรให้เกิดนรกเกิดบาปเกิดกรรมร่วมไปอีกเราเองเราก็ไม่รู้ไม่เท่าไม่ทันก็เราก็เป็นหลงผิดตามเขาเราก็ยังโง่หรือหลงผิดเป็นชอบอย่างนี้เรียกว่ายังมีโมหะอยู่ยังมีเยอะผู้ทำทานด้วยโมหะนี้ยังมีเยอะน่ะขนาดทุกวันนี้ทำทานหมดโรงพักก็ยังไม่ค่อยรู้กันทำทานอย่างโทสันนั้นไม่ต้องพูดหรอกเพราะว่าคนเราไม่ค่อยอยากจะทำทานโดยโทรศัพท์แต่ก็ยังจำใจทำอยู่อย่ามาเรียกรายการนี้ชอบใจเราก็ไม่พอใจแต่ก็จำใจให้แต่ทำช้า บุญหลายสักตัวเดียวเสียฟรีอย่าว่าจะรอพระเลยโทสะมันก็ไม่มีบริสุทธิ์และโมหะล่ะแล้วก็เรียนลายไปทำอะไรที่บางทีไม่มีเขาถ่ายจริงๆแล้วก็ไม่ชอบใจจริงๆแต่จำใจให้ไอ้ผิดไม่ผิดแน่ไม่มีค่าไม่มีประโยชน์อะไรมันทำทานแบบนั้นน่ะมันไม่เข้าท่าอะไรแล้วตั้งแต่ต้นจนกระทั่งปลายบางคนน่ะไม่มีโทรศัพท์ไม่มีรอพระนั่นน่ะพอใจให้อาจจะทำทานให้จิตว่าไม่เห็นดีเห็นชอบด้วยแต่ว่าไม่เข้าใจว่าให้ไปนั่นน่ะอะไรมันเป็นประโยชน์หรือไม่เป็นประโยชน์เป็นประโยชน์ถ้าประโยชน์จริงหรือเปล่าเหมาะควรหรือไม่เหมาะแก่การและเหมาะกับเทศะ สถานะหรือไม่ไม่รู้ตัวใครบางทีบางๆไม่เหมาะแก่ฐานะหรอกพระน่ะรวยกว่าตัวผู้ให้ด้วยและมีเยอะเหลือเกินคนจนๆไปทำบุญทำทานไม่ได้รวยเท่าพระเรายิ่งพระผู้ใหญ่พระผู้ที่เราลืมๆลั่นๆต้องการเข้าไปทำทานกับท่านองค์นี้องค์นี้โอ้โหเขาลืมเขาลั่นเขานับถือชูเชิดมากองค์อย่างนั้นอย่างนั้นล่ะส่วนใหญ่แล้วก็รวยกว่าผู้ที่ไปให้ลูกๆเดียวกันไปทั้งยากทั้งจนทั้งลำบากลำบนต้องเอาเงินเอาทองเอาเข้าออกของอะไรที่ตัวเองก็แสนหายากนะไปยัดไปเย็ดไปถวายท่านไปให้ท่านเพื่อจะหวังบุญโดยเฉพาะเอาเงินเนี่ยเอาเงินไปทำทานกับพระองค์นั้นที่จริงออกไว้ไม่รู้ต้องเท่า ดอกร้อยละ 500 และ 10 มั่งออกไว้แต่ไม่รู้เท่าไหร่ถ้าไม่ได้ขาดขาดแคลนเงินเลยแต่คนก็จะเอาไปถวายแล้วก็ลือลั่นกันอย่างนี้โมโหกันอยู่เต็มบ้านเต็มเมืองนะไม่ได้บอกอย่างหยาบๆอย่างเกี่ยวกับวัตถุเกี่ยวกับตัวตนข้างนอกมีอย่างอื่นอีกก็คิดเอาเองก็แล้วกันที่ว่าไม่เหมาะสมไม่เหมาะควรไม่เป็นประโยชน์ไม่ถูกกาลเทศะฐานะอะไรต่างๆนานาพวกนี้ล้วนแล้วแต่เรียกว่าโมหะทีนี้มองหาอีกก็คือจิตในจิตเราหลงผิดว่าอย่างนี้เป็นพานหรือว่าเราไม่รู้ว่าเนี่ยเราทำทาน นึกว่าเราทำพานแต่ไม่ใช่เรานึกว่าเราได้ให้แต่เราไม่ได้ให้ก็ลักษณะเหมือนกันแหละมีนัยยะนิยามอธิบายลักษณะเหมือนกันแต่ว่าไม่ใช่วัตถุแล้วไม่ใช่ก็ของนอกมันเป็นเรื่องของจิตเจตสิกเป็นเรื่องของกิเลสตัณหาในจิตเราหลงผิดเราจับผิดเรานึกว่าเราทำถูกแล้วจับถูกแล้วเราจะอภัยทานนี้เป็นต้นหรือเราจะแสดงธรรมทานนี้เป็นต้นอย่างนี้ละเอียดขึ้นไปอีกไม่ได้แสดงธรรมทานเลยที่จริงกำลังทำเลขๆอย่างเช่นเอาอธิบายโดยตัวตัวธรรมทานมาก่อนง่ายๆพระที่ไปถึงก็ยกตัวอย่างเรานี่ยกสวรรค์ยก อวดอ้างนี่เอาตรงๆของนานาจิตเลยนะของพระพุทธเจ้าที่ตรัสไว้เลยก็ยกเทวโลกทุกยกสวรรค์อ้างว่าหว่านล้อมผู้คนเสร็จนี่นึกว่าเราสอนให้เขารู้จักบุญจักบาปให้รู้จักบุญแล้วจะทานให้รู้จักสวรรค์เสร็จแล้วก็ยินดีโอ้โหอย่างนี้เหรอทำทานได้บุญมากอย่างนี้เลยสวรรค์เป็นก้อนเป็นลำนี้เหรอเขาก็ต้องการสวรรค์ 7 ชั้น 8 ชั้นอย่างนั้นเอาไปให้เลยตัวพระนี่กำลังแน่ใจว่าตัวทำทานนะระวังนะพวกเรานึกว่าตัวท่านนึกว่าท่านทำธรรมทานใช่มั้ยปลาท่านทำนรกให้ตัวเองหลุมเบ้อเร่อเบ้อเร่อทั้งเพเลยเป็นมารตัวร้ายกาจมารผู้ลาม เดี๋ยวไปจับจับไว้ในหน้าตาที่เธอสวยอย่างนี้เป็นต้นยกตัวอย่างให้ชัดๆง่ายๆนึกว่าโอ้โหนี่สำเร็จแล้วเราสอนคนให้ทำทานได้แล้วเขาก็เอามาทำตัวทีเดียวหรือจะทานกับใครก็ตามโดยเฉพาะจะหวานรอมาหาที่ตัวถ้าเป็นมารแล้วก็ไม่ค่อยหวานลองไปที่อื่นอวดอ้างจะต้องเอาโน่นเอานี่ล่อเหมือนวางกับดักสัตว์เหมือนเอาเหยื่อล่อสัตว์เพื่อฆ่าสัตว์ฉะนั้นที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ในอนาคตซึ่งชัดๆเลยตัวเองไม่รู้ตัวเลยว่าโมหะไม่เข้าใจตัวเองหรอกไม่รู้นะจิตกิเลสข้างในสระสังขารที่กำลังดันผลักเลยบอกให้เขาติดคุกระดมให้เขาอยากทำทานแล้วเขาจะได้ทำทานหล่อๆล่อใจเหมือนอ่อยเหยื่อให้เขาทำทาน เขาก็จะต้องโกยออกมาเอาเงินเอาทองเอาทองออกมาแจกทานแล้วโดยเฉพาะมันจะมีนัยยะหวานล้อมทีเดียวต้องมาทำทานกับเรานี่นาจะได้หมุนสวรรค์รีบออกมาทีเดียวไม่เข้าใจว่าทานคืออะไรทำอย่างไรแค่ไหนไม่อธิบายให้รู้ไม่เห็นคนยิ่งจะตายยิ่งจะจนยิ่งตายเลยแล้วกระแสชีวิตเศรษฐกิจชีวิตอะไรต่ออะไรต่างๆของเขาแย่ไปหมดนึกว่าจะได้ตอบแทนบุญคุณบอกว่าทำแล้วมันก็จะรวยมันจะรวยยังไงอะไรยิ่งทำก็ยิ่งจนชาตินี้ก็ยิ่งไม่มีเขาก็ยิ่งมีสิ่งแวดล้อมบีบบังคับให้เขาเองเขาก็จะต้องลำบากลำบนลงไปอีกแล้วก็เดือดร้อนต่างๆนานาเป็น สัมพันธ์อะไรหลายๆด้านจึงปลูกต่อก็ไม่มีจะกินจะอยู่ยิ่งอะไรต่ออะไรก็ทำลำบากลำบนเข้าไปนี่ไม่เข้าใจว่าทานคืออะไรคือการเกื้อกูลสัมพันธ์ช่วยเหลือ Free Fire กันพวกนี้มีความสามารถมากมีเกินก็เอาแจกให้ผู้ที่มีน้อยกล้าปรามก็คือว่าเราเองเรามีปัญญาเชื่อมั่นในตัวเองเท่าไหร่จนกระทั่งไม่หวงแหนเราแน่ใจในฝีมือแน่ใจในสมรรถภาพของเราถึงแม้จะให้ขนาดนี้เรามีวัตถุมีของให้ไปหมดก็ได้เดี๋ยวเราหาเอาใหม่ทำมาใหม่ได้เราก็ทำกล้าทำอย่างของเราถึงแม้เราจะไม่ได้เราก็รู้ว่าเราจะมีความเป็นอยู่หรือว่าจะยังอยู่ได้อย่างไรเรากล้าให้ปรมัตถบารมีเรียกว่าเราฉลาดมีรู้เท่าทันตัวเองด้วยไม่ได้ทรมาน ไม่ได้ทรมานจนนะแต่ก็ไม่มีรูปภาพมันมันกลัวมันไม่กลัวตายมันไม่กลัวที่จะต้องสิ้นสิ้นสิ้นสิ้นสิ้นสิ้นสิ้นสิ้นท่าสิ้นไร้ไม้ตอกอะไรได้ง่ายจนกระทั่งสามารถเข้าใจว่าจิตของเรารอดหมดไปชีวิตก็เท่านั้นแล้วก็มีทิศทางที่จะอยู่ได้สุดท้ายมาเป็นผู้ที่มีอาชีพชั้นสูงสุดถ้าสมมุติว่าระบบของศาสนานี้ไม่มีนักบวชไม่มีนักบวชมันก็ยังมีทานแค่นั้นเองไม่มีแบบนี้นะมีฐานนักบวชศีล 10 แล้วก็จะต้องบิณฑบาตกินได้ไม่ต้องมีสักบาทกินมันก็ยังจะมีทางเป็นนักบวชไม่ต้องทำอาชีพนี้ทำงานกิจกรรมของศาสนาเหมือนกันนักบวชที่เขาอยู่ทางศาสนาอื่นที่เขาไม่มีรูปแบบบิณฑบาตร ก็ได้รับจากเงินทางศาสนาคริสต์ศาสนาที่เป็นบาทหลวงเป็นอะไรเป็นเป็นผู้ที่ทำงานเป็นทีของศาสนาคริสต์อะไรเขาเขาก็ได้รับเงินน่ะจะบอกว่ากองกลางเขาหักให้มันเป็นอะไรเงินเหมือนเงินเดือนเงินอะไรให้ใช้มีก็ตามมันก็เป็นเงินที่มาจากการบริจาคทานของหน่วยกลางเขาทำงานเป็นหมู่ใหญ่เป็นหน่วยกลางหน่วยใหญ่ขึ้นมาก็เอามาให้ทานเหมือนกันหรือมาจากเงินทานเหมือนกันมาจากเงินผ่านมันมีระบบที่อยู่ได้ในโลกนี้มันต้องมาขอให้เรามีการงานให้มีทำก็ทำระบบนั้นมันก็ดีเหมือนกันแล้วเขาก็อยู่แต่ทีนี้ระบบของเราแน่ เราเข้าใจแล้วเราเชื่อมั่นว่ามันเหนือกว่าตัวที่ว่าไม่ต้องหรอกไม่ต้องไม่ต้องมีเงินเดือนเงินดาวน์อะไรหมุนเวียนมาแล้วแน่ว่าเนื้อปลาแล้วเราก็จะอยู่ด้วยบิณฑบาตอาหารแล้วก็งานการอะไรที่จะได้ก็ได้มาหมุนเวียนเลี้ยงชีพแล้วก็เอามาทำประโยชน์อะไรซับซ้อนอย่างที่เราเป็นอย่างนี้เราก็เราพยายามทำกันเป็นหมู่เป็นกลุ่มเป็นวงไปแล้วก็ทำเป็น 10 วงย่อยวงใหญ่อะไรก็ทำในลักษณะนี้เราจะทำได้แต่พวกที่มีกิเลสที่โลกแล้วก็เลยประเทศไทยพกเงินพกทองสะสมเงินทองเข้าไปอีกอย่างที่มันเป็นอยู่ทุกวันมันก็เลยเลอะเทอะไปใหญ่โตเพราะมันมาถึงด้านจิตวิญญาณแล้วแม้จะทำทานอย่างโมหะก็อย่างที่กล่าวมาตัวเองนึกว่าตัวเอง ทำธรรมทานแท้จริงตัวเองสร้างนรกให้ตัวเองไม่ได้เป็นธรรมทานอะไรสักหน่อยเพราะจิตของเราบางทีเรานึกว่าเรานี่ละโลพระนะเพชรอภัยทานบางทีเรานึกว่าเราเนี่ยตัดออกโทสะออกไปนะรับโทรศัพท์ออกไปนะซึ่งมันยังผิดเพี้ยนอยู่หลงผิดคือเห็นว่าอันนี้เบอร์ถูกแล้วล่ะเราทำถูกแล้วแต่นี่ไม่ใช่หรอกมันยังผิดอยู่สิ่งอย่างนั้นอย่าลืมเรียกว่าโมหะและเข้าใจไม่ทั่วเรานึกว่าเราได้ทำไปอย่างสนิทแล้วบางทีเนี่ยแต่ปลายังมีเศษส่วนของอาสวะอนุสัยอะไรอยู่เราจะจับไม่ถูกแม่นๆอันนั้นก็ยังเรียกว่าโมหะเหมือนกันคือเรายังจับเข้าไปอย่างถึงยังไม่มีภูมิปัญญายังไม่มีความสามารถจับจิตบังกาลีเรานึกว่าเราเองเราไม่ได้โกรธหรอกแต่ที่จริง มีเชื้อโปรดอยู่ข้างในเรามีตัวโปรดอยู่แต่เราไม่รู้ว่าอันนั้นเป็นสัตว์สังขารที่กลางในตัวเราเราไม่เข้าใจจับไม่ถึงยังไม่ได้แต่มันมีอันนั้นเป็นเหตุปัจจัยที่ทำอันนี้แสดงออกไปอยู่แม้กระทั่งข้างนอกเขาก็บอกเอ๊ะนี่มันมีโปรดออกมานี่เราไม่ได้โกรธหรอกมันก็พูดกันบ่อยๆพวกปุถุชนหรือพวกใครฉันไม่ได้โกรธหรอกนะปัดโธ่คุณไปสังเกตดูง่ายๆหรอกพวกนี้ก็ไม่ได้โกรธนะไม่จริงเลยเราจะเห็นแล้วเขาโกรธจริงๆอยู่ข้างในเราเห็นเลยว่ามีตัวเชื้อที่โกรธท้ายก็ทำอะไรออกมารุมแดงโหดร้ายแก้แค้นเห็นชัดๆเห็นอยู่อย่างที่ว่าไม่พอจ่ายทำยังไม่พอใจอยู่จริงๆเขาก็ว่าเขาไม่ได้โกรธอันนี้เป็นการแก้ตัวมาแต่ไหนแต่ในเคยเพราะฉะนั้นพวกเรานี่ก็ที่ทำกันอยู่ในหลายอย่างเราว่าเราไม่โกรธเราว่าเราไม่ หรอกนะแต่มันต้องอ่านอย่างสัญญาอย่างชัดแจ้งไปอย่างให้มันเป็นโมหะอย่าให้มันพรางมันรวมต้นถ้ามันพรางมันรวมตนอยู่เราก็ไม่ได้ทำให้มันสะอาดได้ไม่สะอาดก็เราไม่เรานึกว่ามันเป็นของสะอาดแล้วนี่เราก็เลยไม่ล้างไปธรรมดาบริจาคเช้าเนี่ยเห็นปั๊บหรอกโอ้ยมันสะอาดแล้วแต่ที่จริงยังไม่สะอาดหรอกตาหรอกเพราะปลามามัวตาเราต้องปรับแล้วก็เก็บคนอื่นก็ตาดีอย่างนี้โอ้โหมีใครล้างชามมีเลอะเทอะไม่เห็นเข้าท่าเลยสัตว์ตัวอย่างนี้แหละเป็นต้นจะเห็นได้ชัดเจนเหมือนกับจิตของเรานี่เหมือนกันเรานึกว่าเราล้างสะอาดแล้วนึกว่ามันจิตมันสะอาดนะแต่ไม่จริงต้องอ่านต้อง ต้องใช้ปัญญายิ่งที่จะหยั่งรู้ให้เกิดการเป็นปรมัตถ์จับจิตจับเจตสิกของเราให้ได้หยั่งเข้าไปให้ถึงให้ละเอียดละออมันยิ่งไหวแวบบางเบามานี่เราผ่านมันได้ง่ายๆและยิ่งเราเกิดโลกจะจัดไม่คิดไม่นึกไม่ค่อยอ่านแล้วไม่อยากอ่านมันยิ่งมันโลกมันต้องการมันมากมันยิ่งจะพยายามบังคับเราให้เธออย่าอ่านนะแกนั่นคืออ่านแกไม่ได้โลภนะมันจะมันจะยังงั้นน่ะเออมันจะบังคับให้เราตัวกิเลสมันมีทุกนัยยะมันมันเล่นงานเราถ้าเราจะต้องพยายามจริงๆสอดส่องอย่าให้เกิดโมหะได้นี่ฟังดูดีๆค่อยเข้าใจมองหาอะไรอย่าคิดเข้าใจไม่รู้ว่า มันหมายความว่าอะไรนี่ต้องอ่านต้องพยายามพิจารณาแล้วก็อย่าให้ค้างแม้แต่มองหาอยู่ให้แทงทะลุจึงใช้คำว่าแทงทะลุแทงแล้วแทงเหล้าแทงเข้าไปทุกซอกทุกมุมให้รอบแล้วรอบละรอบแล้วรอบอีกให้มีทั้งด้านนอกด้านในด้านเนื้อด้านตายด้านนี้ยังอ่อนอย่างบางอย่างละเอียดให้อ่านให้ชัดคุณจะเห็นได้ว่าโอ้โหเรานึกว่าเราไม่มีคนจะเป็นผู้เกิดปัญญาเองมันเกิดปัญญานี่คือมันเห็นจิตของเรามันมีกิเลสมีทำมามีใจอันเห็นดีเลยเห็นดีเห็นชั่วโอ้โหคิดตัวนี้ไม่ดีเมื่อเรารู้จิตของเราไม่ดีเมื่อไหร่เมื่อนั้นเรากำลังมีดีนั่นคือคุณกำลังเกิดภาวะของธรรมะปิติ ในขณะที่เราเห็นจิตเลวของเรานี่แหละเรากำลังเป็นปิติปิตินี่คือตัวเกิดตัวเกิดตัวนึงเรากำลังรู้แล้วว่าดีมันมีอย่างไรซึ่งเรายังทำไม่ได้แล้วเรารู้แล้วว่าเราจะต้องทำความไม่ดีนี้ออกนั่นคือดีเพราะฉะนั้นก็เราก็ทำออกเมื่อทำออกได้เราจึงจะเก่งจึงเรียกว่าปัดสัทธิสมโภชน์ชงเรามีสติทีเดียวมีวิริยะมีที่มาทำงานวิจัยมีวิริยะทำออกก็คืออ่านก่อนนั่นเองสังวรถ้าชนะเกิดความเห็นแจ้งแล้วก็สังวรระวังพอสังวรระวังเราก็จะฆ่ากิเลสตัวที่ไม่ดีตัวดีมันก็จะเกิดขึ้นมาคือตัวล้างตัวไม่ดีออกมันก็จะสงบระงับลง หมายความว่าประสิทธิภาพก็คืออันนี้แหละจิตมันก็ล้างกิเลสออกเรื่อยๆสะกดออกมาหรือแท้จริงก็เคยแปลฟังแล้วมันแปลว่าเก่งภาษาที่นี่โดยพยัญชนะมันแปลว่าเก่งขึ้นมันก็จะเก่งขึ้นเรื่อยๆเพราะเราสามารถทำให้ออกได้ลักษณะคล้ายจางได้ตามเห็นความลับหมายปลายทางไปเรื่อยๆคุณก็ทำอานาปานสติอยู่ตลอดเวลารู้การเกิดการตายรู้ชีวิตชีวาปัจจัยลงไปเรื่อยๆเก่งจนกระทั่งมันสงบสนิทเกลี้ยงไม่เหลือตัวไม่ดีที่เรารู้ในจิตของเรานั้นเป็นตัวกิเลสที่มันมีนั่นน่ะมันปิดๆก็คือมันดีขึ้นเรื่อยๆมันดีขึ้นเรื่อยๆมันดีขึ้นเรื่อยๆก็คือตัวไม่ดีตายไปเรื่อยๆนั่นเองภาษาเห็นชัดๆมันขัดแย้งกันอยู่ชัดๆตรงนี้พอมัน ดับสนิทมันก็ตั้งมั่นลงไปเรื่อยๆทำให้คงทนทำได้จริงจังมันก็เป็นสมาธิและข้อสุดท้ายก็สบายเฉยไม่ต้องถามไม่ต้องอะไรเฉยๆไปหมดทำก็ไม่ต้องทำฝึกก็ไม่ต้องฝึกก็ต้องสัมผัสแล้วก็ไม่มีชีวิตของมันตายแล้วฆ่าตัวตนตายแล้วฆ่าตายแล้วอุเบกขาตายเฉยเฉยเมยกับท่านจะต้องทำต้องฝึกก็ไม่ต้องฝึกต้องทำในปกติไม่ต้องฝึกไม่ต้องทำไม่ต้องมีบทบาทไม่ต้องมีการเกิดกิเลสก็ไม่เกิดเพราะมันตายจริงๆจะมีมาสัมผัสกันอยู่ยังไงก็ไม่รวมไม่สำคัญแต่ต้องอะไรจะทำอะไรร่วมกันไปก็ร่วมกันทำไปด้วยซ้ำไปแต่ไม่มีกิเลสเกิดเลยนั่นเรียกว่าบริบูรณ์ ไม่ใช่ว่ามีอยู่แค่ฝึกหัดปฏิบัติตามหลักการอะไรจบโพชฌงค์มีองค์แห่งการตรัสรู้เต็มจบโพชฌงค์มีองค์แห่งการตรัสรู้โภชนหรือโพธินี้แปลว่าตรัสรู้ตัวตรัสรู้และมีองค์อันนี้ได้ทำครบพร้อมสำหรับคนเพราะฉะนั้นพรุ่งนี้ทำได้เสร็จแล้วไม่ต้องเป็นโพดชมก็หมายความว่ามีตัวสมาธิทันทีหรือมีตัวจิตอันยิ่งทันทีมีตัววิมุตทันทีผู้ใดมีบารมีอันนี้ทันทีก็ไม่ต้องฝึกต้องหัดเหมือนกับคนไม่ได้ติดอะไรไม่ได้มีกิเลสอะไรในสิ่งที่คนอื่นเขามีแต่เราไม่มีเราไม่มีกิเลสอันนี้ก็ไม่ต้องฝึกต้องหาไม่ต้องเดินเลยไม่ต้องเดินเลยเป็นเองเป็นทันที อย่างเช่นว่าบางคนเกิดมาแล้วไม่ติดกินไอ้นั่นหรือว่าใช้ไอ้นี่ก็ไม่ติดจริงๆก็ไม่เคยจะบอกว่าไอ้นี่เขาใช้กันไปตามที่เขาเอามาให้ก็เป็นไปพอเวลาเราจะตัดกิเลสแล้วว่างั้นเรารู้ตัวแล้วไอ้นี่เขาบอกว่ากิเลสเหรอถือศีลเถอะบอกว่าอย่าใช้สีใช้สารหรือว่าอยากกินอย่างนั้นอยากกินอย่างนี้ก็ปล่อยเลยเลิกแล้วมันก็สบายๆเลยปกติเลยไม่ต้องฝึกต้องหาไม่ต้องมีองค์โพดอะไรแล้วก็รู้ตัวรู้ตนทันทีเป็นไปรอดทันทีก็ไม่เห็นจะต้องเป็นอะไรมันก็ได้ฟรีๆถ้าเรามีบารมีเรามีภาวะปัจจัยอยู่แล้วท่านก็ง่ายๆถ้าเขามีบารมีจึงง่ายถ้าคนไม่มีบารมีเราฝึกแล้วฝึกเราบางทีคนมีบารมีเนี่ยถ้าผมไม่รู้ตัวว่าจะงงทำไมมันไม่ได้ไง ทำไมมันไม่ได้มันไม่เห็นจะยากตรงไหนเลยทำไมมันไม่ได้เขาทำไมมันโอ้โหติดกันอยู่ได้แต่ลุงโตงเตงกันผูกพันกันอยู่ได้ทำไมมันไม่เห็นจะยากตรงไหนเลยบางทีมันก็ออกจะงงๆนะว่าทำไมเขาแกล้งเหรอก็ไม่แกล้งหรอกเขาเป็นจริงๆเขายังติดเขาจะยึดเขายังผูกพันเขาก็มีจริงๆเพราะบางทีก็เห็นใจเขาบ้างเราเองเราไม่เคยติดเราจะไม่รู้ตัวว่ามันติดแต่คนที่เขาติดก็ติดจริงๆมันมีกิเลสจริงๆก็ต้องเห็นใจเขาด้วยแล้วค่อยๆหานโยบายช่วยเขาแต่ถ้าเราไม่เคยติดนี่เราก็มีนโยบายยากเหมือนกันในเรื่องบางอย่างบางสิ่งเราไม่เคยผ่านเราไม่เคยพบแล้วไม่เคยรู้แง่รู้เงินมันพออันนั้นก็ยุ่งยากต้องหาวิธีการต้องคิดนึกว่ามัน มันเป็นอย่างไรเราก็ช่วยเหลือตัวไฟล์เค้าจะเล่าละเอียดถึงแน่มุมต่างๆทั้งเชิงของกิเลสเชิงของโลภะโทสะโมหะและก็เน้นลงไปถึงการฆ่าตัวข้าตัวข้าตนฆ่าตัวเราฆ่าตัวตายพูดเป็นภาษาหยาบๆคิดแต่แค่กายแค่กายไม่มีปัญหาอะไรหรอกบางทีมันโง่ตายไม่ได้ประโยชน์ด้วยซ้ำไปฆ่าตัวตายแล้วไม่ได้บุญหรืออะไรเลยมีแต่บาปไปซ้ำไปแล้วก็การฆ่าตัวตายจริงๆมันไม่ได้บุญอะไรหรอกไม่ได้บุญหรอกเพราะไม่อยากเป็นโพธิสัตว์พูดโพธิสัตว์ก็จะต้องเป็นปรมัตถ์โพธิสัตว์ด้วยจิตเจตสิกโพธิเป็นผู้ที่มีองค์ตรัสรู้เจ้ารู้ว่าคือปฏิบัติธรรม รูปกันตรงไหนถ้าไม่เกิดผลสูงอย่างไรและพูดภาษาโพธิสัตว์ต้องให้โพธิสัตว์ก็พูดกันเอาภาษาโพธิสัตว์มาพูดกับคนธรรมดาจึงเละแล้วก็เลยไปทำอย่างโพธิสัตว์ทำด้วยความเข้าใจภูมิมันตื้นโมหะฆ่าตัวตายถวายอย่างพระเวียดนามเผาตัวเองตายเพื่อการเมืองและท้อพระองค์นั้นไม่รู้ว่าไปอยู่นรกไหนก็ไม่รู้ว่าเสียสละสุดยอดแล้วเพื่อคนนะเพื่อไอ้นั่นเผื่อไอ้นี่มันไม่ใช่กิจของตัวด้วยการมองการณ์เมืองด้วยพระที่เผาตัวตายเพื่อที่จะบอกว่าเขาจะต้องเอาชนะเพราะว่ามันไปเกี่ยวข้องด้วยศาสนาเพราะว่า อันนั้นมันเรื่องเกี่ยวกับทางผู้ที่เป็นกลุ่มคนอื่นเขาน่ะเขาถือศาสนาคริสต์แถวนี้ก็กลุ่มของศาสนาพุทธส่วนใหญ่คือเขาจะไม่ให้มีพุทธเขาจะเขาปกครองบ้านเมืองแล้วเขาก็จะมีเรื่องศาสนานี้ที่จะเป็นเรื่องของการเมืองแล้วก็เกิดการรุนแรงในประเทศพระก็กลับไปยุ่งกับเขาแต่ตัวเองก็ไปเผาตัวถวายวัดอะไรมันยุบรู้ไหมมันความเก่งของการนั่งหลับตาชานของพระองค์นั้นครับผมความเก่งอันนี้แน่ใจมั่นใจในนี้อยากจะลองของฉันแน่ใจว่าฉันเองฉันนั่งเผาตัวนี้ได้เพราะว่าฉัน ตอนนี้ได้ยังหลับตาแล้วก็ได้จริงๆด้วยนะทำได้จริงๆด้วยมันเป็นมานะทั้งมานะไอ้ตัวมานะนั่นแหละเป็นกิเลสใจของตัวอวดตัวอวดตนมันยิ่งเห็นตัวตนที่ใหญ่ไม่ได้ฆ่าตัวนะจะเห็นได้ว่ามันมีอัตราที่ใหญ่ด้วยตายไปพร้อมกับตาที่ใหญ่มาเผาตัวให้วันนี้ฉันเสียสละยิ่งใหญ่และก็เผาให้เห็นให้เข้าใจเลยว่าชั้นสามารถทำได้ถึงป่านนี้อดตายทนได้ขนาดไม่รู้ตัวเลยไม่มีดิ้นไม่มีอะไรขยับเคลื่อนออกเลยแต่แสดงถึงว่ามันทนได้จริงๆนะมันไม่มีความรู้สึกคนเราหมดความรู้สึกมันอดไม่ได้หรอกคนมันต้องออกมันต้องไม่ได้หรอกนี่ไม่เลยนะนั่งแน่อยู่ในท่า ขัดสมาธิแน่นๆแล้วก็ล้มไปจนกระทั่งมันหมดไอ้พลังงานส่วนอะไรเนี่ยมันก็ต้องทรุดตรงๆลงไปในท่านั่งนั่นแหละคือแข็งแล้วตายแล้วล่ะร่างกายตายแล้วเริ่มเป็นท่านั้นแล้วอยู่เนี่ยก็ทำได้ถึงขนาดนั้นเก่งนะเก่งไม่เก่งแต่ว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ได้ทางทำเลยได้นรกแท้ๆเลยนั่นน่ะฆ่าตัวตายถวายเป็นพิธีอะไรว่างั้นน่ะมีเครือศาสนาเพื่อพุทธแท้ๆว่างั้นนะแต่โมหะเห็นชัดๆอย่างนี้ไม่เข้าเรื่องอะไรหรอกมันจับเป้าจับประเด็นเพื่อไอ้โง่อย่างนี้แล้วก็ไปฆ่าตัวตายแต่ข้าจริงๆถวายเสียชีวิตเพื่อรักษาศาสนามันมีอย่าง Asus เสียชีวิตเพื่อรักษาศาสนาโดยตรงพระเยซูได้บุญมหาศาลพระเยซูไม่ได้อยากฆ่าตัวตายนะเขาฆ่าและท่านก็ถวายชีวิตเป็นพลีทำผิดให้วางว่างไม่สงสัยนี่กำลังถ่ายชีวิตให้พวกเธอนะถ่ายบาปให้พวกเธอนะท่านหมายความว่าท่านไม่พูดเป็นภาษาถิ่นฐานถ่ายบาปหรืออะไรใดๆมันเป็นเชิงของเมธาวีบอกแลกเปลี่ยนไทยอะไรอะไรต่างๆนานาชาติถวายชีวิตให้ถวายชีวิตเป็นพรีอย่างนี้แล้วท่านก็ไม่ได้มีจิตลามกที่จะฆ่าตัวตายอะไรหรอกเพราะฉะนั้นการเสียชีวิตเพื่อรักษาธรรมอย่างนี้มันต่างกันไม่เข้าใจด้วยนี่ก็ว่าไปอีกอันหนึ่งเชิงหนึ่งให้ฟัง ภาระเรื่องทานก็เป็นอันว่านั่นเป็นอย่างหนึ่งที่เรียกว่าเป็นเรื่องของพรมที่จะต้องร