220302-2-044 ทางเอกภาค2-ตอน044(หน้า112)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

โฟลเดอร์2522-23-24 MP3 ทางเอก-ภาค2- 323 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์210 KB
วันที่แก้ไข29 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันศุกร์ที่ 2 มีนาคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 2 บทที่ 13 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเรามาทำบัตรกันต่อหน้า 112 แต่ตอนนี้เรากำลังจะอธิบายเรื่องพฤติกรรมหรือความประพฤติที่ถือว่าเป็นความประพฤติประเสริฐด้วยความประพฤติที่เรียกว่าเป็นพรมพรหมจรรย์ มีแก้เงื่อนหลายๆอย่างแต่ก็ยังมีปริมาณมีคุณภาพด้วยมีก่อนมีแก่มีเป็นได้มากเป็นได้น้อยแล้วบ่มีได้หลายๆประเด็นหลายๆแง่ดีมากจำนวนอะไรงี้เป็นต้นเป็นเรื่องการบอกบอกปริมาณบอกคุณลักษณะถ้าเราเริ่มต้นด้วยเรื่องทานหรือการให้เหตุการณ์ให้เนี่ยจะทำให้เป็นพรมก็ยังไม่ถูกต้องแม้แต่ว่าการจะให้จะทานทุกวันนี้ก็ยังไม่เป็นพรมยังไม่เป็นเทวดายังเป็น เปรตให้เป็นอสุรกายให้เป็นเดรัจฉานอะไรกันอยู่ดีไม่ดีให้ไปก็ยังเป็นชาวนรกแม้แต่ให้เขาแล้วก็ยังตัวเองก็ยังได้นรกไม่ได้สวรรค์เสวยอะไรยังมีอยู่เยอะก็เราลองฟังไปเรื่อยๆดูแล้วเคยพูดกันมามากแต่เราก็พูดกันไปเรื่อยๆไม่ได้เข้าใจชัดเจนว่าเราทำจิตทำใจเราสั่งสมบุญประพฤติตนสร้างตนทำตนให้เป็นอย่างไรแม้แต่การให้ไม่ได้ยกตัวอย่างมาบ้างแล้วว่าผู้ที่สอนวิธีบอกโดยเฉพาะพระเป็นต้นทางแห่งการที่จะให้เขามาทำทานเนื้อหาฝึกหัดการให้ก็ยังให้เขามาทำ ไม่ให้โดยให้เขาหลงติดหลงสร้างพบสร้างภูมิดีไม่ดีแม้แต่การมาทำทานทำบุญก็ยังมีการให้ชดเชยหรือว่าทำอะไรเป็นเรื่องตลกๆเป็นศาสนาพาณิชย์และศาสนาพุทธไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลยศาสนาพุทธมาปรับเปลี่ยนศาสนาอื่นๆในเขาเป็นกันเป็นกันทุกศาสนาเป็นกันทุกศาสนาศาสนาพุทธก็พยายามมาแก้ไม่ได้ศาสนาพราหมณ์เดิมมันก็เป็นอย่างนั้นในศาสนาอื่นๆก็เป็นอย่างนั้นศาสนาพุทธก็มาแก้นะเพราะความไม่รู้จึงกลายเป็นศาสนาพุทธศาสนาพาณิชย์เมื่อไม่รู้ความจริงมันก็ผิดผิดเพี้ยนไป เอามาพูดทำทานก็ไม่รู้วงเล็บอวิชชาความจริงแท้ในข้อนี้ยังหลงผิด

อ่านต่อ

ในวงเล็บโมหะในแม้แต่ภาษาคำว่าให้หรือทานก็เข้าใจว่าคืนแรกเปลี่ยนหรือซื้อขายต้องมีการได้คืนได้แลกมาอยู่ดังนี้การทานถึงไม่บริสุทธิ์ไม่เป็นโลกุตตรจิตไม่สิ้นลงพระมูลและจิตลงไปจนสิ้นสันติได้สักดวงเลยเพราะทำทานในลักษณะซื้อขายกันไปหมดยึดภพก่อ กันสืบต่อไว้ในวงเล็บสันติไม่รู้จักทำจิตให้พ้นโลภะอย่างสนิทกันได้จริงจึงไม่ได้ชื่อว่าทำทานได้นิพพานหรือแม้แค่พรหมมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาคือไม่มีจิตมุ่งหมายอะไรเอาอะไรตอบแทนมีแต่เมตตาเป็นอย่างใหญ่สุดที่ยังเป็นจิตที่เกิดอยู่ก็ยังเรียกว่าพรหมจรรย์แท้ๆได้การทำทานอย่างนิพพานถึงทั้งที่ทำทานก็มีการสอนกันทานแล้วก็ขอให้มาอธิษฐานตั้งใจมาอธิษฐานอะไรตั้งใจก่อนก็ตามตั้งใจหลังก็ตามที่จริงอธิษฐานแปลว่าการตั้ง ตั้งจิตหรือปรับปรุงจิตจิตเราเป็นยังไงก็ตั้งให้มันได้ตรงนะตั้งให้มันถูกอย่าไปตั้งจิตให้มันเป็นจิตที่ขอจะตั้งจิตให้ไปติดที่โลกจะตั้งจิตให้เป็นจิตที่โกรธเราตั้งจิตหรือว่าปรับปรุงจิตให้ตรงตั้งจิตให้ตรงให้ถูกอธิษฐานไปว่างั้นรู้จักฐานะของจิตหรือฐานจิตให้อาทิทำให้เป็นอาทิตย์จิตหรือทำให้เป็นสมาธิทำให้มันตั้งมั่นตั้งตรงตั้งตรงตั้งถูกต้องอย่าเป็นคำอธิบายถึงอธิบายเราจะทำทานแล้วก็คิดมักจะโลภเรื่อยเลยจะให้ใครแค่นั้นก็จะกล้าหรือไม่ก็ให้เหนียวๆ แม้จะให้ยังมีขี้เหนียวอยู่ก็ตัดติดตั้งใหม่ไม่เอาอย่างนั้นไม่เอาน่าทำจิตให้เป็นอาทิตย์ฐานจิตต้องให้เป็นฐานของพระอริยะให้เป็นฐานของผู้ที่เป็นเทวดาหรือเป็นพรมให้เขาด้วยเมตตาอย่างสูงมีแค่เมตตาเออให้ก็ยังอุตส่าห์นะมีเมตตาสงสารเกื้อกูลเขาก็ให้เขามีอารมณ์ยินดีในการที่ได้ให้เขาแล้วมันก็ยังเป็นอารมณ์ของฌานอย่าเป็นรูปปกครองเป็นอารมณ์ของผู้ชายก็ยังดีให้เขาด้วยความไม่ต้องไปปราบปลื้มยินดีอะไรแล้วก็รู้แล้วว่าให้ควรให้สมควรก็ให้ด้วยจิตเฉยๆก็ยิ่ง เป็นพรหมชั้นสูงเลยมีแต่อุเบกขาเป็นสุทัสสาสุทัศนีย์ไปเลยเป็นอันขนิษฐาพรหมเฉยยังว่างๆปล่อยสบายแล้วก็ไม่ใช่ว่าติดความเฉยจนกระทั่งว่าจิตมันจะมีดีใจมากมียินดีบ้างนิดๆหน่อยๆก็ไม่ได้ยึดมั่นถือมั่นถือแต่เฉยจนตายตัวเหม็นซะเลยก็ไม่ถึงขนาดนั้นจิตมันจะรู้สึกดีเข้าใจดียินดีเอออะไรๆบ้างแต่ก็ยังอยู่ในฐานะที่จะอยู่ยังไงแล้วก็เฉยเราก็ไม่ได้หลงใหลไม่ได้ติดยึดไม่ได้ผูกพันไม่ได้หลงว่านี่เป็นทานของเราเราได้ให้แล้วก็ยึดถืออย่างแหมจำใจเป็นความดิบความดี ความดีอันนี้ของตนเฉลยหลายอะไรก็ไม่มีแล้วก็ไม่ได้มีอะไรแต่เราก็รู้ว่าดีเราได้ทำดีแล้วก็ดีแล้วก็เข้าใจตนทำกรรมก็คือกรรมของกุศลกรรมอย่างกุศลกรรมไม่ถึงพร้อมแล้วเราก็ไม่ได้ติดแม้แต่กุศลกรรมเราไม่มีไม่ยึดไม่ติดกุศลกรรมนั่นน่ะดีแล้วถ้าทำเมื่อใดก็ขอให้เป็นกุศลกรรมแต่เราก็ไม่หลงติดกุศลกรรมไม่ยึดถือกุศลกรรมเป็นของเรานั้นอย่างนั้นเรียกว่าทานอย่างนิพพานโดยไม่ต้องไปที่นี่มันตั้งก็ไม่เป็นก็เลยทีหลังก็มานั่งท่องเอานิพพานปัจจัยโยโหลูกใส่หัวใส่ปลาดูแล้วก็เข้าใจธรรมะดีๆแล้วมันตลกสิ้นดีทุกวันนี้เป็นนักธรรมะที่ขอเป็นคนขี้ขอแทนที่เราจะทำตน พระเจ้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับข้าพเจ้าทำแยมกับพระเจ้าทุกทีก็ไปเป็นผู้ให้เสียเองเราต้องกลับไปเป็นผู้ขอฉันทุกทีมันเลยไม่ได้เป็นพระเจ้าสักทีเพราะไม่ทำกรรมมันของวันอันเป็นตัวพระเจ้าไม่ทำกรรมมันเป็นตัวพระเจ้ามันก็ไม่ได้เป็นพระเจ้าจะเป็นที่ได้นั่งอ้อนวอนขอให้พระเจ้าช่วยมึงเอากูจะได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระเจ้าเพราะไปขอมันกรรมมันแย่งอยู่แล้วแล้วมันจะได้เป็นยังไงแต่ศาสนาคริสต์ก็ไม่แก้ไขอันนี้ตลอดและศาสนาในก็แล้วแต่ที่มีพระเจ้าแล้วเขาก็บอกว่าพระเจ้าคือผู้ประทานพระผู้สร้างถ้าผู้ไปทาน ภาษามันก็ย้อนแย้งโมหะหมุนกลับอยู่เนี่ยแย้งกันอยู่นี่ก็ไม่มีจ้างเจอพระเจ้าของเขาหรอกไม่ได้เป็นตัวไขเป็นตัวที่บอกจริงเราทำกรรมพระพุทธเจ้าสอนให้สอนเหนือกว่านั้นสอนกรรมกิริยาอันเป็นของไม่โมหะอันเป็นของไม่หลงผิดไม่สับปรับไม่แย่งกันกัดกันไปทีเดียวเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันจริงๆเขาก็บอกว่าเขาจะทำให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระเจ้าแต่เขาก็กลับทำแย้งกับพระเจ้าซ้อนกันเป็นหลักใหญ่เลยเอาจนสอนทำอย่างนี้แล้วมันจะไปรอดยังไงศาสนาพุทธก็สอนให้ถูกตรงด้วยนะกลับไปสอนไปทำอย่างเขาทั้งนั้นที่ท่านไม่เคยพาทำอย่างเขามันอธิษฐานมาแปลว่าขอนี่มัน ถนัดแปลว่าการตั้งจิตซึ่งมันก็มีภาษาแปลอยู่ชัดๆอยู่แล้วตั้งตั้งไม่ถูกตั้งให้ตรงตั้งให้ดีตั้งให้สุจริตการตั้งให้สุจริตมันก็จะเป็นไปได้เพราะงั้นแม้แต่จะยังมีเนื้อเป็นจิตสะอาดเร็วสุดพระสุภาวะแล้วล่ะจิตมันไม่ได้มันต้องการอะไรมาให้แก่ตนหรอกแต่ยังเป็นองค์ชายอยู่ยังเป็นเชื้อพรหมอยู่ผมแท้ๆนะเนี่ยสุดท้ายว่านี่เมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาพรหมแท้ๆแม้จะเป็นเหลือจิตพรมอยู่เราก็จะต้องมาพิจารณาในฐานะของเราไม่ใช่พรหมฐานะของเราไม่ใช่ศาสนาพราหมณ์เป็นศาสนาพุทธมีองค์ประกอบที่ดีที่สุดอย่างพรหมก็เป็นได้สุดหรืออย่างสมมติสัจจะในโลกเขามี เราก็มีได้เป็นได้แต่เราเหนือกว่านั้นไม่ยึดอันนั้นเป็นอัตราไม่หลงติดอันนั้นเหลือเชื้อไว้เป็นส่วนเหลือของเราวางปล่อยแม้แต่ความเป็นอันนั้นได้มีอันนั้นได้ดีที่สุดเท่าไรเราก็ไม่ได้ติดดีนั้นจึงจะเหนือกว่าพร้อมตื่นเหนือกว่าพรมเราเป็นพรมแต่เราไม่หลงพรมดั่งพรหมเราเป็นพรมแต่ระวังพรมให้เป็นพุทธอย่างที่ได้สรุปเอาไว้ให้บอกว่าถ้าอยากฟังดูดีๆฟังแล้วก็นมน้องคิดเห็นพยายามกระทำจริงๆพิสูจน์ตามแล้วคุณจะเห็นได้ว่าความเหนือกว่าสิ่งที่เป็นที่เขามีเขาเป็นกัน มันเหลือจริงๆบ่เมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาจริงเหนือไปขั้นบริสุทธิ์ทีเดียวและสุทธาวาสเป็นฐานใหญ่เลยทีเดียวตัดกิเลสไม่โลภไม่จนหรอกเสียสละด้วยเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาเสียสละด้วยเสียสละจริงๆเป็นคุณธรรมอันสุดยอดแต่แม่เราทำอย่างนี้จิตเราเป็นอย่างนี้ได้เราก็ไม่หลงในจิตอย่างนี้ด้วยซ้ำแม้แต่จิตอย่างนี้จะไม่เกิดอีกเป็นอีกจะไม่เหลืออีกจะไม่มีอีกในโลกเมื่อถึงเวลาแตกสลายก็แตกสลายแยกพระธาตุขันกันไปจิตนี้ก็ไม่เหลือความเกาะกุมไปติดอกติดใจอะไรในจิตอันดีนี้แม้จะดีก็ไม่ได้ติดใจไว้ไม่ได้เสพติดเมามาเลยมันจึงจะเป็นนิพพานสลายสะอาดทำได้ต้องทำแล้วก็ต้องทำในขณะที่เรายังมี มีรูปนามขันธ์ 5 เราก็จะต้องอยู่ในกรรมวันนี้กรรมอันเป็นสุทธาวาสอย่างนี้ต้องมีกรรมกิริยาอย่างนี้ก็ต้องเป็นเพราะว่าเราเองเรามีส่วนที่จะต้องเป็นฝ่ายอยู่เราก็ต้องรู้ความจริงเป็นสัจจะโดยประมาณสูงไปเท่าไหร่เท่าไหร่ที่จะเป็นนิพพานที่จะเป็นศูนย์เรามีให้แท้นะเอาแต่ทุกวันนี้มีแต่การทานที่ซื้อพบในวงเล็บสวรรค์เอาไว้ให้แก่ตนก็การยึดภพจอมภพจองแดนดินถิ่นที่ออกขนาดนี้มันจะทำทานที่ได้ชื่อว่าได้ให้อะไรกันมันก็เป็นเพียงการได้ซื้อพระผู้รับวัตถุที่เขานำมานำมาใช้ซื้อในวงเล็บมีเงินมีของเป็นต้น ก็อวดดีเป็นผู้จัดสรรที่ดินสวรรค์ในรถเทวโลกขายเสียด้วยสวัสดีเป็นผู้จัดสรรที่ดินสวรรค์ขายเสียด้วยทำยังกะเป็นเจ้าแผ่นดินสวรรค์กันทั้งนั้นเลยจัดขายแบ่งขายกันไม่คิดหน้าคิดหลังวันและหลายๆแปลงพระบางองค์ยิ่งเก่งใหญ่สร้างวิมานแก้ววิมานทองไว้ในแผ่นดินสวรรค์บางก็บอกลูกค้าว่าของคนของคุณโน้นได้วิมานแก้ว 5 ชั้นของคุณนั้นได้วิมาทอง 8 ชั้นแล้วนะเพราะกินเนรมิตให้ก็เกิดหมับเข้าให้พิจิตรของผู้ยึดถือผู้เป็นลูกค้าที่แสนซื่อทันทีซึ่งก็คือคำบอกแก่ลูกค้าจะโดยนั่งทางในหรือดาวด้นเองนั่นแหละ เกิดจับเข้าที่จิตเป็นอุปทานตัวแท้คือเจ้าของจิตยึดตาหมับเอาไว้เลยนะนิสัยเครื่องหมายคำพูดเอาไว้เนี่ยบอกกิริยาของจิตทั้งนั้นน่ะกริยาของเขาก็ฟังคนบอกพวกนี้เป็นพวกเราศรัทธาเลื่อมใสทำท่าทีว่านั่งหลับตาทางในเข้าไปดูให้บอกว่าเดี๋ยวหลวงพ่อไปดูให้เดี๋ยวเข้าไปดูให้นะตรวจดูให้ที่แบบของคุณวิมานชั้นไหนแล้วกี่ชั้นแล้วนี่ไม่ใช่พูดเล่นนะไม่มีของจริงเลยนะเขามาเล่าสู่ฟังเลยแต่เขาก็หลงกันเขาก็นั่งหลับแหมพวกคุณชั้น 8 แล้วมีอายุประมาณ 8 ชั้นแล้ววิมานแก้ววิมานทอง มาแล้วก็ดีใจคนชั้นปัญญาชนและนักเรียนนอกนะเศรษฐีใหญ่นะที่มันเล่าให้ฟังเนี่ยแล้วก็แสดงความดีอกดีใจจริงๆแหมคุณแม่นะหิวตายไปนี่คงสบายนะเพราะว่าวิมานแก้ววิมานทองนี่ใช้ไว้เสร็จหมดไปหลายแสนแล้วนะหมดไปหลายแสนแล้วดีใจจริงๆเราต่อหน้าต่อตาเลยเป็นแบบนี้จริงๆก็บอกว่าเป็นผู้ที่นับถือนี่เข้าไปนั่งทางในก็บอกแล้วว่ามันมีว่างั้นนะโอ้โหภพชาติมีสวรรค์วิมานมีเงินเข้าไปดูมาให้แล้วก็บอกไปสวรรค์อัตภาพแบบนี้แล้วก็เอามาให้บอก ยึดหมัดเข้าให้นั่นแหละเพราะที่จริงชื่อจริงของเจ้าสิ่งที่ได้ยินได้ฟังนี้มันก็คือคำว่ากิเลสนั่นเองแท้ๆไอ้คำว่ามาบอกนี่คือกิเลสกิเลสนั้นมาจากคำว่าจิระบอกเอสะจิระแปลว่าตามที่ได้ยินมาเสียงเล่าขานมานี่ที่รักเอสแปลว่าแสวงหากิเลสจึงแปลว่าการแสวงหาตามที่ได้ยินมานั่นเองจริงหรือไม่จริงคนหลอกก็หลอกกันไปคนหลงตามก็หลงกันไปคนเชื่อคนง่ายๆจึงคือผู้ถูกหลอกนิรันดรวงเล็บเปิดเดี๋ยวนี้มีพูดมีหลอกกัน โจนทะยานกวาดที่กล่าวถึงนี้ต้องหาอ่านเอาในหนังสือเกี่ยวกับทานหรือทำบุญค้าสวรรค์กันในเล่มอื่นในเล่มนี้จะไม่บรรยายละเอียดกว่านี้กันหรอกนี่ก็ตีทิ้งท้ายเอาไว้ในการไฟฟ้าพัทยานี้เราไม่พูดกันในวันนี้สำหรับพวกเรานะเพราะว่าได้พูดกันมาหลายแง่หลายเงินตลกๆหรือว่าสนุกสนานอะไรกันมามากมายเพื่อชี้แนะสิ่งที่เป็นจริงสิ่งที่เขาทำกันหรือไม่ทำก็ตามใครจะคิดอ่านหาอุบายวิธีอะไรขึ้นมาได้ก็ตามก็รวนแล้วแต่จะเป็นอุบายวิธีที่จะขึ้นมาหลอกล่อเป็นเรื่องของมารดามกตามที่พระพุทธเจ้าเป็นเครื่องล่อไปกับดักเพื่อที่จะไป ให้เขาหมดหล่อก็มาทานเมื่อไหร่จะได้ให้ตนพวกนี้บาปเป็นมารกุลาหมดรายการที่พระพุทธเจ้าท่านปรามไว้ถึงกับบริภาษเรียกเข้ามาว่าเป็นมารตัวลามกเป็นมารตัวร้ายการ์ดถึงอย่างนั้นน่ะถ้าพูดทำทานที่ยังมีการแลกเปลี่ยนจึงคือการซื้อขายจริงๆแม้จะแลกสวรรค์ไว้ก็คือสมมุติชนิดหนึ่งที่ตนยึดเกาะอุปทานไว้ในจิตและตนก็จะไปเอาสิ่งนั้นจะซื้อได้ในราคาถูกหรือแพงก็แล้วแต่จะไปเจอผู้จัดสรรเล่ห์เหลี่ยมสูงหรือต่ำและตามความโง่ความฉลาดของผู้ซื้อถ้าโง่หน่อยก็ซื้อแพง ยิ่งแรกยศแรกสรรเสริญแลกเป็นได้เหรียญตราได้พระเครื่องพระบูชาถือได้ตะกรุดผ้ายันต์ติดป้ายโฆษณาชื่ออะไรนั้นมันยิ่งคือซื้อขายพาณิชยศาสตร์กันชัดๆแจ่มแจ้งอยู่บนโลกเรานี่แหละไม่ได้ไปสวรรค์ที่ไหนหรอกนัดจัดสรรปันบุญขายก็ฉลาดยิ่งขึ้นเล่นเอาทั้งลาภยศสรรเสริญคือให้ทั้งของแลกเปลี่ยนขอทั้งเหรียญตราให้อีกโฆษณายกย่องเชิดชูเป็นสรรเสริญทับถมกันลงไปล่อใจยิ่งกว่าการค้าผงซักฟอกสารพัดแถมยังไม่พอยังไม่หนำใจในการ ไปในโลภะอันอยู่บนภพโลกโลกที่เรียกว่ากามภพพระผู้ฉลาดก็จะรวบรวมประมวลเอาอื่นมาให้อีกโดยยังมอมเมากันเข้าไปอีกด้วยการสร้างรูปประภพอรูปภพแถมเป็นภวตัณหาใส่จิตใจลูกค้าหนักถมลงไปอีกโดยปั้นสวรรค์จัดสรรแผ่นดินสวรรค์ในวงเล็บดังได้กล่าวถึงผ่านมาแล้วให้แก่ลูกค้าเป็นของแถมชนิดเลิศค่าล่อใจเพิ่มทวีเป็นปัญหาชนิดและมีดละไมรู้ยากถอนหญ้าซ้ำเข้าไปที่ซึ่งตามจริงแล้วขึ้นชื่อว่าพระก็คือพูดจะถอนตัณหาลดกิเลสร้านอุปทาน ให้แก่ผู้แก่คนแต่นี่กลับไปไม่เป็นเช่นนั้นยิ่งชื่อว่าพระยิ่งได้เรียนมากมีโอกาสมากนั่นแหละกิเลสของพระนั่นเองก็ยิ่งสร้างมายาสร้างสังขารและโลกขึ้นมาให้ช่วยยั่วตัณหาผู้คนให้มากให้หนักยิ่งขึ้นเพิ่มกิเลสยิ่งขึ้นทำอุปทานให้เลอะเทอะเปรอะเปื้อนยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นซ้ำเติมหนักเข้าไปใหญ่โลกมนุษย์จะไม่เดือดร้อนได้คืออะไรรับไหวแล้วที่พูดที่กล่าวอยู่นี้ไม่ใช่โกรธเคืองไม่ใช่ริษยาแต่กำลังวิเคราะห์ความจริงในวงเล็บสัจธรรมที่มีที่เป็นอยู่ตามจริงสู่กันฟังจะได้รู้ตัวและรู้จริงเกิดขึ้นบ้าง ผู้ใดเห็นได้ลองฟังดูไอ้ตรงนี้ขึ้นชื่อว่าพระหรือธรรมดาพระนี่คือเป็นผู้ที่จะช่วยถอนปัญหารถกิเลสหรือล้างอุปทานให้แก่ผู้แก่คนเพราะฉะนั้นในนโยบายหรือในกุศโลบายใดๆที่พระท่านจะต้องทำทุกคนถ้าจะต้องทำให้เขารู้สึกตัวและให้เขานี่ก็ทำให้มันถูกต้องว่างั้นต้องลงตัวกันว่าเขาจะต้องค่อยๆถอนตัณหาลดปัญหามีปัญญารู้ชัดรู้แจ้งไม่ใช่ไปทำให้เขาเกินยิ่งติดยิ่งหลงไหลยิ่งโมหะแต่พระทุกวันนี้หาแต่อุบายเล่ห์ๆลงไปเพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งตัวเองถึงตัวเองต้องการเอาท่านั้นเลขนี้เลขนั้นหลอกล่อเพื่อ เอามาทานท่าเดียวแล้วมันก็ผูกติดยึดอุปทานเช่นวันนี้ถ้าเผื่อว่าหมดติดที่ปิดทองลูกนิมิต 7 วัดแล้วไม่ตกนรกนะอะไรเงี้ยเขาก็ยังติดยศเขาใหญ่เลยฉันยังทำไม่ได้ถึง 7 วันฉันยังไม่ได้ปิดทองฉันนั้นไม่ได้ยังจะตกนรกอยู่แล้วไปติดทองให้ได้อีก 6 7 วัด 7 วัดพอไปติด 7 วัดแล้วเหมือนคนตัวเองไม่มีนรกแล้วตอนนี้ก็ประมาทเลยทำอะไรก็ทำแล้วตอนนี้บาปบุญคุณโทษไม่รู้เรื่องก็ไม่ปิดทอง 7 วันแล้วนี่นรกไม่มีแล้วนี่เพราะฉะนั้นจะฆ่าสัตว์ก็ได้แล้วลักทรัพย์ก็ได้แล้วผิดผัวเขาเมียใครหรือทำอะไรที่มันบาปอื่นนอกจากศีลยกตัวอย่างง่ายๆนี้มันก็สบาย ประมาทไปหมดเพราะไม่รู้ว่าสวรรค์นรกคืออะไรทำชั่วเป็นนรกทำดีเป็นสวรรค์ไม่เข้าใจบอกแต่ว่ามีกรรมวิธีหลอกล่อคนก็ติดแต่กรรมวิธีติดแต่สิ่งที่ไม่เข้าเรื่องหรือจะอื่นๆอีกก็ตามเขาไม่ได้มีสวรรค์ไม่ได้มีนรกไม่ได้มีวิมานไม่ได้มีเมืองพรหมเมืองอินไม่ได้มีอะไรต่ออะไรที่เขาจะต้องไปเต้นนั่งยึดฟันพบกันชาติไว้ชาติหน้าเป็นอย่างโน้นชาติโน้นเป็นอย่างนี้มีอันโน้นจะต้องได้อันนั้นจะต้องได้อันนี้แล้วก็ผูกไว้เลยว่าไอ้นี่ของฉันจะบอกว่าวิมานแก้วของคุณแล้ว 8 ชั้นของชั้นเลยอุปทานก็ติดหมับเข้าจริงๆ การละอุปทาน 3 อุปทานให้เขาติดหมดที่จริงมันไม่มีอย่างนั้นใครทำดีก็เป็นบุญเป็นอัจฉริยะอนัตตาวิญญาณมันไม่ใช่ก็ไปแหมแปลรูปเปลี่ยนร่างหรือว่าทำอะไรเชื่อมต่อกันจนกระทั่งพูดเป็นตัวเป็นตนเป็นลิเกละครไปได้มันไม่มีมันไม่เป็นอย่างนั้นแต่เขาก็ไปอธิบายกันอย่างนั้นตลอดเวลาจึงกลายเป็นผู้ที่สร้างกิเลสสร้างปัญหาต้องการมากยิ่งกว่าเก่าทำอันนี้มาแทนที่จะเป็นการเสียสละที่แท้จริงทำอย่างปลดปล่อยหมดโลภะฝึกจิตให้มันซ้อนลงไปว่าเขาปรับความอยากได้หรือความเอาเปรียบลดความเอาเปรียบไม่ใช่จะทำ 5 นะแล้วคุณจะได้ไม่มาใหญ่ คุณทำเสร็จแล้วคุณจะได้ยิ่งกว่านั้นไม่เข้าทุกเรื่องเลยไอ้อย่างนั้นไม่เข้าเรื่องเลยอย่าไปยั่วยั่วให้เขามีปัญหาหนักที่เก่าๆอย่างนี้ไม่ใช่พระไม่ใช่เป็นรถกิเลสลดปัญหาไม่ใช่ไปถอนตัณหาลดกิเลสแต่ยิ่งลดเพิ่มกิเลสเพิ่มปัญหาแล้วยิ่งทำให้อุปทานหนาแน่นยิ่งขึ้นเพราะอย่างนี้เนี่ยตัวเองก็ได้นรกแล้วพาเขาลงนรกไปด้วยกันมาด้วยกันพวกนี้กอดคอกันลงนรกหมดเลยจริงๆนะนี่ไม่ใช่ใส่ความเลยเห็นได้ชัดถ้าคุณเข้าใจแล้วจะเห็นชัดๆเลยมันอยู่ที่หลักใหญ่ก็อยู่ที่การลดปัญหาตัดกิเลสกันลงไปหยุดสร้างอุปทานกันลงไปไม่มีโลภะโทสะโมหะกันลงไปนี่มันโมหะหมดเลยมัน แล้วมึงจริงๆเลยนะเขาหลงจริงๆเลยเขาหลงสนิทใจเลยนะไม่รู้อ่ะเขาไม่รู้นะหลายคนไม่รู้ที่ไม่รู้เพราะอำนาจของกิเลสของตนเองมันบงการมันเป็นสระสังขารมันเป็นเชื้อดุลดันมาเป็นตัวกลับต่ำขับหลังหน่วยปัญญาเอาปัญญามาคิดทีเดียวเขา 20 พูดอย่างนี้บอกอย่างนี้ทำอย่างนี้ฆ่าทิ้งให้เสร็จแล้วเขาก็จะได้ไม้แล้วก็มาติดมายึดมาเลยเพื่อนโลกมาให้แก่ตัวเองเพื่อโลกมาให้กับตัวเองรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตามถ้าเข้าใจทานที่เป็นของแท้พวกนั้นมีปัญญาจริงก็จะปลดปล่อยออกไม่ใช่ว่าพูดทั่วโลกมาให้ตนทำทีทำพูดเอาไว้ว่าไม่ต้องมาทำให้ตอนนั้น พูดมีเชิงแล้วมันก็จะมาหาตนฉันไม่บริสุทธิ์งั้นก็ลองคิดดูว่าการทำทานชนิดที่ได้ครบทั้งกามตัณหาภวตัณหาเต็มคราบที่มีทั้งกามราคะรูปราคะอรูปราคะออกปานนี้นั้นมันเป็นบุญแท้หรือบุญจริงกันท่าไหนคิดกันดูดีๆพิจารณาให้ลึกซึ้งซิก็ทำไปแล้วตามก็ยังติดมากขึ้นภพชาติก็ยังก่อกันมากขึ้นไม่ว่าจะเป็นรูปพระราชทานเหลืออยู่หมดทุกราคาไม่ต้องการมันมีสิ่งของที่ต้องแลกเปลี่ยนไว้ทั้งนั้นอธิษฐานขอเอาอยู่ทั้งนั้นไม่ใช่ขอธรรมดาเท่ากันด้วยขอยิ่งกว่าที่ตัวลงทุนไปด้วย ตลอดเวลาและการทำทานทุกวันนี้จึงโมฆะทั้งนั้นเลยบอกได้ว่าโมฆะสำหรับพระที่ไม่รู้เรื่องจริงๆไม่ฉลาดจริงๆทุกวันนี้มีกี่คนกันที่บอกนะให้ทำทานเป็นนิพพานกับโยโหตุมีกี่คนกันแทบจะเรียกว่า 99.99% พระเดือนนี้ที่เป็นจริงนายร้อยคนจะมีไหมสักจุดหนึ่งคนหนึ่งใน 99 คนมีไหมที่จะพูดที่จะสอนที่จะแนะนำทานให้เป็นทานอย่างมีต้นเพราะการทานที่หาปัจจัยหาเชื้อที่จะสืบพบเข้าสู่ระบบไม่มีเลยมีแต่เธอฉานพบยางกางเกงต้องเทมาพบ มีปิติมีกินดีสุขใจวงเล็บเปิดซึ่งก็เป็นสุขคือสุขไม่พ้นอวิชชาไม่พ้นโมหะคือบางทีก็บอกให้สุขใจว่าทำทานได้ดีอกดีใจตื้นตันใจเท่านั้นเองดีใจแต่เขาก็ไม่พ้นโมหะตรงที่เรียกว่าเขาก็ไม่รู้ว่าดีใจอย่างนี้แล้วมันก็ทำให้เขาเองเขาจะต้องดีใจตื่นเต้นอย่างนั้นน่ะโดยไม่รู้เหตุไม่รู้ผลไม่เข้าใจแท้ไม่ล้างสะอาดจนได้รถสิ่งอย่างนี้บ้างก็นึกว่าเนี่ยดีออกดีใจเนี่ยเป็นของดีเท่านั้นมันก็ดีทำอุทานในใจเบิกบานร่าเริงดีใจอยู่มันก็ดีอยู่เหมือนกันแหละแต่ถ้าเผื่อว่ามันผ่านแล้วก็ไม่ดีใจมันเกิดการเฉยการวางการวางขึ้นมาก็กลับจะไม่รู้ว่าเออเราทำทานเราไม่ได้บุญที่ไม่ ดีใจเหมือนแต่ก่อนนี้เลยแต่ก่อนที่ทำทานดีใจตื้นตันใจปลื้มใจได้กลับมาทำตามเดี๋ยวนี้มันเซ็งๆมันเฉยๆอย่างนี้ทำท่านี้เราก็ไม่ได้บุญสิเพราะบุญมันจะต้องเป็นความดีใจอย่างนี้ก็เรียกว่ามันติดภพแน่ๆที่เป็นเทวาเป็นเทพว่าพบแม้แต่อารมณ์ของจิตอย่างนี้เขาก็จะต้องเอาแต่ว่าพบเป็นจิตคือจิตน่ะก็ดีเหมือนกันดีก็เศร้าหมองดีกว่าทุกข์ร้อนพอใจที่จะกระทำและมีสิ่งที่แลกเปลี่ยนเป็นอาการกิริยาจิตกระตุ้นตามใจดีใจปลื้มใจมีรถเมื่อไม่มีรถก็เกิดเซ็งก็เกิดสงสัยจิตของเราเหมือนกับคุณมาปฏิบัติธรรมงานที่นี่ก็ยกตัวอย่างเมื่อคุณมาปฏิบัติธรรมพอคุณมา หัดทำแล้วคุณก็ตัดกิเลสได้พอทำได้อย่างโน้นอย่างนี้ทำปลดปล่อยได้วางใจได้ใหม่ๆแรกๆแม้มันตื้นตันใจปลื้มใจมีปิติแรงโอ้ดีใจที่เราละได้ขายได้ที่เราเห็นชัดเกิดปัญญารู้แจ้งในสิ่งที่เราละได้คล้ายได้ปล่อยได้มีปิติใจปฏิบัติธรรมใหม่ๆมีเรื่องเยอะที่เราเองเรายังไม่รู้พอมารู้แล้วก็ทำได้ง่ายเพราะมันมีภาวะปัจจัยมากล่าวมันมีเชื้ออะไรก็ไม่รู้เหมือนกับเรามีสมบัติมาในตัวมาถึงก็มานับก็บอกนี่ไงเงินคุณนี่ไงเงินคุณแต่คุณไม่รู้จักเงินหรือคุณไม่รู้ของที่คุณมีเข้าบัญชีให้นี่ไงของคุณของคุณก็เชื่อใช่เลยที่จริงคือเจโตมุดอันที่เรามีมาแล้วแต่เราไม่รู้เจโตไม่หมดพอมาถึงนี่เขาก็มาชี้ให้เป็นปัญญารู้ว่ามีเงินของคุณคุณได้แล้วนี่สมบัติของคุณน่ะพอเรา [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] พอเข้าไปที่บอกขอบใหญ่กองใหญ่มันก็เลยตื่นเต้นแต่ทีนี้พอเวลามาปฏิบัติธรรมมันก็จะได้ไปตามกำหนดตามที่เราค่อยๆทำทำค่อยก็ได้น้อยทำแรงก็ได้มากไปตามจังหวะเรารู้ว่าเราลงทุนแรงมันก็จะต้องได้มากมายตอนนี้เรากัดฟันสู้เลยในพากเพียรปฏิบัติตัดใจสู้ได้ทำได้มันก็ได้มากได้แรงมันก็ดีแต่มันก็ไม่ตื่นเต้นเหมือนเราได้ของเกินราคามันยังใหม่ๆเพราะงั้นภาวะการปฏิบัติธรรมและมีไม่มีปิติจ่ายไม่มีตื่นใจมันมีได้ในเมื่อปฏิบัติธรรมที่นานมานานมาก็มาสงสัยแปลกใจว่าทำไมผมปฏิบัติธรรมอย่างนี้มันไม่จริงใจเหมือนเรียกก่อนเลยมีเหมือนกันมีพวกเรามาปรึกษามา ปรับทุกข์ปรับร้อนทำไมเดี๋ยวนี้มันเหนื่อยๆปฏิบัติไปมันก็แล้วคุณได้ไหมล่ะคุณถูกไหมคุณทำดีก้าวหน้าขึ้นไหมก้าวหน้าขึ้นแล้วก็ดีแล้วนี่คุณก็ต้องเซ็งๆก็คุณก็ไม่ต้องเฉยๆเรื่อยๆไปอย่างนั้นแหละมันเป็นคุณธรรมชั้นสูงเป็นพรมชั้นสูงนะไม่เข้าใจมีแต่ใจมันเป็นอย่างนี้มันเป็นเทวะชั้นสูงขึ้นไปอีกแล้วมันไม่ต้องตื่นเต้นอะไรนี่ผู้ปฏิบัติธรรมใหม่ๆได้ใหม่ๆไม่เคยพบไม่เคยเจอก็เหมือนกับอยู่ในโลกใหม่โอ๊ยตื่นเต้นเหมือนกับเราก็เข้าไปในที่ใหม่ๆที่ไหนที่นึงมันก็แปลกหูแปลกตามันก็ได้รับของใหม่แต่ที่จริงน่ะมันมีสภาพเป็นอย่างที่ว่าเนี่ยมันตื่นเต้นเหมือนเรามีสมบัติอย่างว่าเป็นทะเลาะปัจจัยธรรมะก็มี เดิมมาเป็นคนมาชี้บอกคุณสมบัติเราเลยแล้วเราได้ทีละเยอะๆตื่นเต้นมันก็ดีใจหรือมันพึ่งได้รู้มาเห็นใหม่มันก็ดีใจพอมันกล่าวไปมันก็เฉยๆเฉยๆเฉยชาแล้วมันก็ไม่ตื่นเต้นอะไรนี่มันออกของรู้แล้วของเข้าใจแล้วแม้ปฏิบัติไปอีกตอนนี้เราก็พยายามต้องรีบพายรีบแจวประพฤติไปมันก็ได้ไปทีละน้อยทีละน้อยทีละเลื่อยเลื่อยมันก็รู้แล้วแม้เราจะได้ทีละแรงๆเราลงทุนมากตอนนี้เราจะได้มากมันก็สมส่วนของมันสิคุณอุตสาหกรรมวิริยะแหมภาพเพียรขุดใหญ่เลยก็เจอทองก้อนโตลงไปในหลุมลึกได้คุณก็จะไปตื่นเต้นอะไรมากเพราะว่าก่อนเราลงทุนแล้งนี่มันก็ต้องได้ก่อนโตหน่อยสิคุณก็ไม่ตื่นเต้นไม่มีอุบัติเหตุไม่มีโอน กรรณิการ์ปิติอะไรนักหนาเนี่ยมันไม่แรงอะไรมากมันไม่ยาวนานอะไรมากนักแต่ก็จะแปลกใจจะไม่แปลกใจทำไมมีเพราะการที่จะเป็นเทวะนี่ก็เหมือนกันเป็นพวกที่ดีใจเพราะว่าเราได้ของนั้นของนี้มีผิดจิตใจอะไรอยู่น้อยที่สุดก็ตรงที่จิตของเรามันดีใจมันติดติดใจมันเป็นเทวะแล้วก็จะยึดยึดเทวะยึดติดดีใจนี่อยู่ตลอดไปถ้าไม่ได้อาการนี้ก็รู้สึกแปลกแล้วอย่างนี้ก็ไม่ได้นะยิ่งเป็นแบบไม่ใช่เทวะพบไม่ใช่มีแต่ภาวะตัณหามีกามตัณหาจะต้องได้ของตอบแทนมาเป็นรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเป็นชิ้นเป็นอันเป็นก้อนด้วยพังใหญ่เลยยิ่งไม่ได้เรื่องใหญ่เลยแล้วก็คิดๆดู ผู้จะประพฤติพรหมจรรย์หรือทำทานให้เป็นพรหมหรือหวังที่สุดให้เป็นนิพพานผู้อยากได้ผลยิ่งอานิสงส์สูงให้เป็นมหากุศลถ้าว่ายังให้ยังให้แต่เอาอันนี้อยู่ในเครื่องหมายคำพูดเดียวกันจะทำทานให้เป็นมหานิยมมหากุศลเพราะว่ายังให้แต่เอาอยู่นั้นน่ะก็ไม่รู้ในวงเล็บจริงๆว่ะจะให้ทำไมหรือเรียกกันว่าให้อยู่ทำไมให้วงเล็บผ่านตรงนั้นจะเรียกว่าให้หยุดทำไมในเมื่อให้แปลว่าไม่เอามอบกรรมสิทธิ์แก่บุคคลอื่นใดโดยไม่เรียกร้องสิ่งใดตอบแทนไม่ได้ว่าให้ นี่คือสภาวะของการให้ที่ภาษาบาลีกล่าวขานว่าฐานะเมื่อยังจะเอายังจะได้ในวงเล็บตอบแทนคืนมามันก็ไม่เรียกว่าให้ในวงเล็บฐานะหรือทานเท่านั้นเองมันก็คือแร่หรือเปลี่ยนเวรกันหรือวนจึงควรทำทานให้เป็นทานที่แท้จริงให้มากๆเถิดกล่าวคือทานหรือให้สิ่งใดก็อย่าไปคิดยึดเอาผลอะไรตอบแทนเลยแม้แต่เพียงอรูปเป็นเศษเสี้ยวธุลีนอกกายและใน จะได้ไม่วนอยู่เป็นวัดตะได้มีที่สุดถูกความจบแท้หมดความโค้งสนิทเป็นความตรงแม่นมั่นดับความเป็นโรคในวงเล็บกลมลงได้แน่จริงพูดอย่างนี้ยังไม่รู้ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงมันหมดสิ้นโค้งแล้วนะให้ให้ไปเลยทิศเดียวตรงให้แล้วยังมีเลขโค้งๆไว้ก็จะโค้งไว้หน่อยนึงมันก็อีกนานกว่าจะโทรมาหาตัวแต่ต้องมานัดเหมือนกับนักสร้างมุมแมลงเนี่ยตรงๆมันไม่เคยตรงขว้างไปปุ๊บ แล้วคนเก่งเขาจะกะระยะเลยให้อ้อมเท่าไหร่ให้มาหาเราให้ไปผ่านตรงไหนมือขว้างบูมเมอแรงไอ้เครื่องเล่นของไอ้พวกออสเตรเลียก็มีอัน Boomerang เป็นรูปชัดๆเขามีด่านกว้างไปในป่ามันก็ไปร่อนในอากาศแล้วก็โค้งกลับมาหาตัวนี่ก็ถือว่าเก่งแล้วขว้างไปจนกระทั่งมีเป้าหมายให้มีเป้าขว้างไปนี้ให้ถูกนะให้มันถูกถูกแต่ผ่านไปได้เลยโดยมากเขาจะเอากระดาษถึงเอาไว้ถือไว้ที่ใดที่หนึ่งผมก็ตรงนี้มันก็ไม่ตรงมุมแมลงอะไรในข้อใดขนกว้างตรงนี้ตรงๆนี่มันก็ไม่ตรงมันก็ไม่เข้าป่าใกล้ๆมันก็ยังไม่เข้าเลยถ้าไม่เป็นไม

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน