231014-2-236 ทางเอกภาค2-ตอน236(หน้า506)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt

าไม่รู้จริงๆพวกนี้โง่จริงๆรู้ตัวไม่ได้จริงๆสรุปสั้นๆก็คือไม่ยอมเรียนไม่ยอมรู้หรือว่าเข้าใจไม่ได้ถึงความสูงความไม่มีที่ถูกต้องแท้จริงและความไม่ยอมยังไม่เข้าใจแจ้งแท้ๆในความจริงตามสมมุติเขาว่ามีไม่ยอมเข้าใจไม่ยอมสมมุติไม่ยอมรู้ด้วยตามสมมติที่เขาว่ามีนั่นแหละจึงคือผู้นั้นยังมีจิตหนึ่งที่ไม่รู้จักยอมรู้แต่หรือรู้แต่ไม่ยอมนี่เองที่ยังเป็นตัวเหตุทำให้เกิดสภาพสุขหรือสภาพทุกข์แก่ผู้ยึดนั้นๆอยู่ทุกข์มาก ออเดอร์สุขมากสุขน้อยก็ตามแต่ผู้นั้นจะมีจริงเกิดจริงตัวความยึดนี่เป็นสภาพที่มันเป็นอยู่ในก้นบึ้งของจิตอยู่ในตัวจิตที่มันเป็นจริงๆมันยึดมันถือมันจะไม่รู้จักยอมมันก็ไม่ยอมไม่ยอมคิดไม่ยอมนึกไม่ยอมอะไรต่ออะไรออกไปดื้อๆเนี่ยปล่อยวางเลยเหมือนกันนะปล่อยวางเลยเขาจะคิดเขาจะนึกใครเขาจะเตือนเธอก็จะมีอะไรยังไงเดินหรือไม่ไม่จับเข้ามาปรุงในจิตเลยนี่ก็เป็นพวกอสัญญีที่ประหลาดประหลาดมีอยู่ในสังคมมันไม่ใช่อสัญญีแบบที่มันดับจิตดับใจเข้าไปกับความกำหนดสัญญาอย่างที่ดับแต่อย่างนั้นไปเลยทีเดียวหรอก แต่นี่ก็ดับเหมือนกันดับไฟถ้าจะแปลความของอากิญจัญญายตนะที่ท่านมีข้อแม้ในภาษาอธิบายที่เคยยกตัวอย่างให้ฟังว่านัตถิกิมจิอะไรไฉนที่คนไม่มีแม้สักนิดสักน้อยอันนี้ก็คล้ายๆกันเขาก็เหมือนกับเรื่องเหมือนกันนะด้วยว่าอะไรแค่ไหนที่จะไม่ให้มีเขาก็เอาไอ้นั่นแหละที่ไม่มีแต่เขาไม่ได้เป็นเป็นอย่างนั้นน่ะเขาไม่ได้เป็นผู้รู้นะเขาไม่ได้เป็นผู้รู้ผู้เลือกผู้เรียนว่านี่ไม่ควรจะให้มีนั้นดับสนิทซะอันนี้ดับสนิทแล้วก็เลยเป็นโจรหรือเป็นพากินจรรยาเป็นการรู้ว่าอันนี้ ดับแล้วก็ดับสนิทไม่มีเลยแต่ส่วนที่มีก็มีอยู่จรรยาเย็ดกันนะพรหมแบบศาสนาพุทธโดยตรงแบบสัมมาทิฏฐิเราก็เลือกเป็นว่าไอ้นี่เป็นอารมณ์ของกิเลสอันนี้เป็นอาการของกิเลสแล้วก็ดาบประการนี้ดับอารมณ์นี้อย่างรู้เป้าหมายแล้วก็ดับได้สนิทเป็นไม่มีเลยนิดนึงน้อยนิดก็ไม่มีดับสนิทเสียงได้ก็เป็นความเป็นจริงจบหรือทำได้แล้วเป็นอากิญจัญญายตนะพรหมที่ถูกต้องจับได้อย่างสนิทมีตัวดับและสนิทอะไรแค่ไหนที่ดับได้สนิทก็ถูกต้องเป๊ะอันนี้เนี่ยที่กำลังอธิบายถึงเนี่ยถ้ามีแง่เชิงนั้นมีแง่เชิงคล้ายคล้ายกันกับ ความถูกต้องซะด้วยคือความถูกต้องอ่ะนัตถิกิมจิอะไรฉันไหนที่ควรดับสนิทมันก็มีส่วนที่เขาดับสนิทเหมือนกันส่วนดับสนิทเนี่ยเขามีส่วนหนึ่งที่ดับสนิทส่วนที่เขาไม่ดับเขาจะลงสุขร้องทุกข์อะไรอยู่กับไอ้สิ่งที่เขาจะเสพจะติดจะเป็นจะมีอยู่ก็เป็นก็มีของเขานะเสือที่ดับสนิทก็ดับสนิทเหมือนกันครับไม่รู้ไม่ยอมรับไม่เอาไม่เป็นน่ะดูแง่เชิงลึกคล้ายกันเลยทีเดียวกับส่วนถูกต้องซะด้วยซึ่งยังรู้สึกว่ายังแตกต่างกับสัญญาสัตว์ที่ดับไปหมดเลยดับจิตดับอะไรดับความรับรู้ไม่มีการกระดุกกระดิกนิ่งเงียบไปไม่กำหนดอะไรเลยเป็นอสัญญีเป็นวิสัญญีเป็นคนสลบ สรุปเป็นคนไม่มีสติสตางค์อะไรเลยไปอย่างงั้นกินจรรยาเย็ดกันนะแบบที่เรียกว่ามันเป็นคล้ายอสัญญีสัตว์โน่นเลยมันไม่มีความหมายหรือไม่มีการกำหนดหรือไม่มีสภาพเงื่อนไขหรือเงื่อนแง่เหมือนกับที่ว่าเมื่อกี้ความหมายของพุทธศาสนานั้นอาจกินจรรยาเย็ดกันนะเป็นพรหมที่สามารถทำไปจนกระทั่งเหลืออรูปเนื้อส่วนปลายที่ทำได้แล้วด้วยทำความที่เป็นส่วนใดเช่นไหนที่จะไม่ควรให้มีควรจะให้ดับสนิทได้จนเกือบจะเป็นพระอริยเจ้าฉันเกือบพระอรหันต์แล้ว ไม่ใช่เรื่องน้อยๆไม่ใช่เรื่องเล็กๆมันเรื่องโมโหมหาศาลมโหฬารเป็นเรื่องพรหมยายเป็นความจริงและเป็นพรหมจริงๆคือเป็นเทวะเป็นจิตที่สามารถทำให้เจริญเทวะเทวดาเป็นเทพเจ้าใหญ่เป็นอุบัติเหตุใหญ่เกือบจะวิสุทธิเทพแล้วนะเป็นเทวดาชั้นสูงเกือบจะเหลืออีกนิดเดียวถ้าไปติดยึดก็แค่ว่าได้ขนาดนี้เป็นใหญ่เป็นสูงสุดอ่ากินจรรยาเย็ดกันนะพรหมได้สิ่งที่ถูกต้องขนาดนี้ทำให้ถูกตรงอย่างที่พูดไหมถูกต้องแล้วก็ได้ซะด้วยก็เป็นปากรูปประชาชน รู้เพลงเรียนเพลงศึกษาจนรู้ความจริงแล้วก็ได้ทำลายสิ่งที่ควรทำลายล้างละรสหน่ายคลายจางส่วนที่ควรละควรลดควรได้ควรจางควรวิมุตควรดับสนิทควรสูญญตาควรนิโรธอะไรก็ตามใจได้แล้วดับได้ทำได้แล้วด้วยแต่ตัวเองยังติดในอรูปส่วนที่เป็นเราเป็นเทวดาองค์ใดองค์หนึ่งเป็นอากิญจัญญายตนะเทวะหรืออากิญจัญญายตนะพรหมเทวาเป็นเทวะชั้นพรหมใหญ่อุบัติเหตุเกิดเป็นตัวใหญ่แล้วก็หลงเป็นมาณรงค์ถือตัวถือตนลองยุทธสภาพ อัตราภาวะที่ตนได้ตนมีตนเป็นนั้นหลงยุคภาวะที่ตนได้ตนมีตนเป็นนั้นอยู่อย่างที่ตัวเองไม่รู้ตัวหรือไม่รู้ตัวแต่ยังปล่อยไม่ได้ยังไม่มีกำลังใจที่จะปล่อยความดีอันนี้เช่นเดียวกันกับที่เราเนี่ยกำลังติดในภาวะอารมณ์จิตที่ติดอย่าว่าแต่พรหมชั้นดีเลยเป็นจิตวิญญาณผีด้วยติดจิตวิญญาณง่วงอย่างเงี้ยจุกๆวิญญาณที่มันทีนั้นมีพระเป็นความสงบระดับนึงเป็นสงบระดับชนิดเลยเถิดตัดกิเลสฐานหรือโยกยังไม่ใช่อุบัติเหตุชั้นดีด้วยซ้ำแล้วเราก็ติดเนี่ยถอนไม่ได้เจอตัวมันอ่อนมัน ยังไม่กล้ามันยังฝึกเพี้ยนไม่ถึงอดีตรู้เป็นสัมมาทิฏฐิก็รู้แล้วสัมมาวายามะก็กำลังใช้สัมมาสติก็พยายามให้มันมีมันก็ยังพ่ายแพ้พ่ายแพ้ผีคู่แข่งขันสติกับพีระมิดพระเนี่ยมันก็ยังพ่ายแพ้ที่ไม่มีพระอยู่ด้วยการกล่าวไปถึงสภาพสมาธิได้สัมมาสัมมาอย่างอื่นมันก็จะทำไม่ได้จะออกลูกออกร่างเป็นคนโง่คนโง่เป็นคนหลับคนหลายอะไรต่ออะไรออกมาทั้งๆที่กดมีเหตุมีอดแต่ปากแต่สัมมาสมาธิหรือเจโตสมาธิหรืออธิษฐาน จิตยังไม่แข็งแรงจิตยังอ่อนแอยังเป็นยักษ์จิตยังเป็นยักษ์ยังอ่อนแอยังไม่มีกำลังพอถึงยังไม่ก็มีกำลังพอเนี่ยเม็ดแม้แต่แค่นี้คุณคิดดูสิขนาดเรามีหิริมีโอตตัปปะขณะที่เรารู้อยู่ว่านี่มันเลวมันไม่ดีกำลังใจเราที่จะหักห้ามกำลังใจเราที่จะดับจะสลายจะปลดปล่อยเรายังทำไม่สำเร็จยิ่งตัวเองสามารถมีความเก่งกล้าได้สูงจนกระทั่งถึงขั้นเทวะอุบัติเหตุชั้นพรหม พรมขนาดอรูปอบรมจิตได้ถึงขนาดอรูปเป็นจิตฌานได้ถึงอรูปฌานได้นะฟังดีๆนั้นได้นะเป็นได้เลยมีเคยขอเป็นอัตภาพเป็นอัตตะภาวะนั้นแล้วสูงขนาดนั้นแล้วมันจะไม่หลงไหลแล้วมันจะไม่ภาคภูมิมันจะไม่ติดยึดมันจะไม่หอบฟ้องอะไรขนาดมีทองก็หมดกุ้งยังนอนสะดุ้งจนเรือนไหวคอร์ดง่ายอย่างไร ขนาดมีทองสำรวจกุ้งมันยังสวยของดีเหลือเกินชอบใจเหลือเกินไม่ละรถแป้นนี้ฐานนี้เพื่อขึ้นไปสู่แป้นอื่นฐานอื่นเหตุผลก็บอกนะทิ้งแค่ 4 แผ่นนี้จะได้แป้นอื่นที่ดีกว่าไม่ทิ้งทิ้งไม่ลงโอ๊ยมันดีเหลือเกินมันอร่อยเหลือเกินมันมีเศษเหลือเกินมันน่าติดเหลือเกินแล้วก็ติดมันอยู่นั่นก็ไม่ได้เลื่อนแป้นทั้งๆที่เหตุผลก็บอกแล้วความจริงก็จริงแล้วก็มีให้พิสูจน์ด้วยพิสูจน์ว่าทิ้งอันนี้แล้วเลิกกันนี่แล้วจะได้ดีกว่านี้จะได้สูงกว่านี้จะได้พิเศษกว่านี้มันยอดเยี่ยมแฟนที่สุดคุ้มกว่านี้ เพลงไม่ลงก็แค่ทองเท่าหนวดกุ้งยังทิ้งไม่ลงแล้วจะไปทิ้งทองเท่าหัวโอ้ยไม่ได้กินยากแสนยากแต่ถึงไม่ยากแสนยากเราก็ต้องรู้ทฤษฎีแล้วก็ต้องกล้าทำหัวเด็ดตีนด้วยยังไงก็ต้องทิ้งทิ้งทองแต่หัวแล้วทีนี้จะได้สิ่งที่เหนือกว่าทองเท่าหัวคือไม่มีทองเลยไอ้ตอนไม่มีทองเลยนี่คุณต้องสมัครใจจริงๆเลยคุณจะต้องแน่ใจอย่างปัญญาก็จริงใจก็กล้าแล้วก็หมดให้มันขาดที่มันยอดเยี่ยมแล้วมันหลุดตามเมื่อสุนทรียภาพหรือเมื่อไม่มีอะไรแล้วว่างโปร่งโล่งตลอดมันดียังไงซับทราบถึงความที่เป็นวิมุตที่รถรถที่เหนือกว่าเป็นธรรมรสเยี่ยมกว่าไอ้รถอื่นรถใดๆรถ ไม่เท่ารถทำที่สูงยิ่งทรงไว้ซึ่งทำที่เป็นกุศลธรรมอันยิ่งกว่าเป็นสิ่งที่เหนือกว่าเราก็ต้องพยายามเรียนรู้เพราะฉะนั้นแม้แต่มาได้อย่างถูกนี่อธิบายเทียบเคียงขึ้นมาให้ฟังว่าอากินจรรยาเย็ดกันนะพรมก็เป็นสภาพที่เหมือนกับสมบัติเป็นอริยสัจที่เราได้ยิ่งกว่าทองที่เปรียบเทียบให้ฟังเหมือนยิ่งกว่าทองเท่าหนวดกุ้งยิ่งกว่าทองเท่าหัวที่เอาปริมาณเอาคุณภาพอะไรมายกให้ฟังอันนี้มีทั้งปริมาณและคุณภาพที่ดีเยี่ยมยิ่งกว่าทองหรือวัตถุโลกและผู้ที่ได้จึงมีจริงเป็นจริงมันไม่รู้หรือไม่รู้มันก็ยังติดใจ ใจปิติยินดีมันมีองค์ชายน่ะมันมีปิติมันมีสุขกว่าจะอุเบกขาได้จริงนี่มันต้องอาศัยความเด็ดเดี่ยวความมีกำลังกล้าความเป็นอสูรนี่มันต้องไม่มีนี่เป็นอสุระเป็นความที่ไม่กล้ารู้นะรู้ทั้งรู้แล้วก็ปล่อยไม่ได้อย่างงี้อย่างเราผิดที่นะมีทานรู้อยู่รู้แล้วเข้าใจผู้หญิงคนไหนไม่มีเสียงแต่ยังอสุระอสุรกายยังยังทำให้แข็งกล้าไม่ได้ยังทำให้แข็งแรงมีฤทธิ์มีเดชเหนือยังไม่ได้อ่อนแออย่าไปอสุรกายอสุราอสุรีย์เนี่ยพวกยักษ์กองทัพยักษ์ เคยได้เรียนมาไหมในรามเกียรติ์อะไรเนี่ยเขาเรียกอสุราอสุรีพวกอ่อนแอเจ็บยักษ์อ่อนแอก็อย่างลักษณะอ่อนอ่อนมันอ่อนเกินไปมันไม่มีแรงแข็งๆเกินไปมันไม่หักไม่ลงหรือว่าโน้นไม่ได้เป็นมานะแข็งเกินไปก็แข็งกระด้างอ่อนๆไปจับไม่ติดดัดไม่ขึ้นเหมือนกันไม่มีลักษณะเกินอยู่มันมีลักษณะมันไม่เป็นกลางและสนามไม่สมส่วนลักษณะถ้ามันยังไม่พอดีพองามปานกลางนั่นเองเพราะจะต้องพยายามจัดสรรให้มันพอดีพองามดูกระดกกระเด้งแข็งเกินไปก็เดี๋ยวก็โดนๆเด็ดๆเป็นมานะ Google พี่ก็จะต้องปรับลงมาปรับไปปรับไปปรับมานี่แหละยังไม่ลงกลางดีๆนี่แหละผู้ที่รู้ได้เป็นมานะและสามารถปรับได้แล้วปรับไม่มีความเข้าใจหรือไม่มีปัญญารู้คำความเป็นกลางหรือความชอบแล้วดีแล้วบริบูรณ์พอเหมาะพอเจาะแล้วนี่ตรงที่ไม่พอเหมาะพอเจาะดีอยู่ยังเหลือเกินที่ขาดหน่อยอะไรอยู่นี่แหละเรียกว่าอุทยานเรียกว่ามันโผล่อุทยานมันโผล่หรือว่ามันมันแหว่งมันโผล่หรือมันแหว่งเพราะฉะนั้นในอุปกรณ์ซึ่งมี 5 ตัวปลายเนี่ยอาจารย์สัญญากำหนดหมายในอัตราต่างๆ ไม่แม่นทีเดียวทำอัตตานั้นยังไม่ได้สมส่วนแม้แต่ดีขยันมากไปก็เรียกว่ายังโผล่อยู่ขยันมากไปอาจารย์รัฐวิริยะไม่ใช่ก็ขยันมากอาจารย์วิริยะขยันจ้าจัดไปอาจารย์แปลว่ามันสว่างเกินมันแก่เกินขยันมากไปก็เป็นอาจจะเป็นอุปกิเลสเนี่ยลักษณะของปฏิกิริยาหย่อนไปเทียนหย่อนไปแหว่งอันนึงมันมันโด่มันโผล่มันเกินมันไม่พอดีปานกลางมันเรียกว่าอุทยานลักษณะ ลักษณะที่ยังไม่เหมาะเจาะสมส่วนงามพร้อมลักษณะที่ยังกระเด้งกระด้างกระโดกกระเดกหรือว่าเบาๆแหว่งๆเว้าใจแหว่งใจน้อยใจยังมีผมแบมแบมอะไรอยู่เนี่ยมันยังไม่พอดีมันยังไม่กลมกลืนมันยังไม่สมส่วนมันยังไม่งามพริ้งเลยมันก็ยังไม่ได้ดีที่สุดเพราะมันสัจจะหรือว่าธรรมะของพระพุทธเจ้านี้เป็นสัจจะที่สุขุมประณีตละเอียดแม้กระทั่งกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมทุกอย่างต้องจัดให้ลงพอเหมาะสมถ้าทำกับหมู่กลุ่มคนที่เป็นไปได้ขนาดนี้เราไม่เรียกว่าหยาบว่าแรงว่ากล้าทำขนาดนี้เราก็ทำกับคนขนาดนี้เราไม่เรียกว่าอ่อนทำให้เรียกวัน คำว่าเงียบเกินไปแต่ก็ต้องได้ขนาดนี้สำหรับกาละอย่างนี้ต้องทำองค์ประชุมหรือองค์ประกอบจัดสรรให้มันพอเหมาะพอดีอย่างนี้ต้องใช้กับอย่างนี้ให้ได้อย่างนี้ถ้าไม่ใช้อย่างนี้ไม่ได้ประโยชน์สูงกลายเป็นยังหย่อนไปเรียกว่าประหยัดมากไปเพราะงั้นก็ต้องแถมหน่อยมันประหยัดเกินไปเพราะฉะนั้นต้องเติมขึ้นมาอีกการประหยัดจึงไม่ใช่ว่าจะหมายความว่ามักน้อยไปอย่างเดียวไม่ใช่ต้องเติมแถมแรงหรือว่าส่วนอะไรขึ้นมาให้มันพอดีแม่มันจะต้องยอมเสียหน่อยเวลาฆ่าควายเสียดายเกลือภายนอกหมดแล้วไม่ดีเลยเสียหาย เสียดายเกลือไม่ได้ฉันใดอันนี้เราก็จะต้องลงทุนอันนี้เราจะต้องให้ลงไปอีกให้แรงให้ปัญญาให้วัตถุให้สิ่งอะไรที่ผสมส่วนเข้าไปพอเหมาะพอเจาะไปคืนค่าควายเสียดายเกลืออยู่ไม่ได้ประโยชน์เท่าที่ควรประโยชน์ไม่สูงอย่างนี้เป็นต้นเพราะมุมเหลี่ยมนี้ไม่ค่อยได้พูดนักก็ขอเตือนเราอย่าเป็นคนมีลักษณะฆ่าควายเสียดายเกลือเกินไปแต่โดยสภาพจริงแล้วคนเรามันติดนิสัยมันไม่ประหยัดแล้วมันก็การลงทุนหรือการที่จะเสียหายสิ่งนี้ไปเพื่อที่จะทำให้สิ่งนั้นได้ประโยชน์ขึ้นมาเนี่ยมันเคยชินมันเป็นนักลงทุนมือเติบด้วยเป็นนักลงทุนมือเติบซะด้วยมันเป็นอยู่แล้ว ก็ไม่ค่อยได้พูดนะก็ก็ขอให้เข้าใจในความหมายว่าประหยัดเกินไปจนกระทั่งมันไม่มีแรงพอทนร้อนไม่พอดีต้นทุนส่วนผสมที่เป็นต้นทุนมันไม่ดีมันไม่มีฤทธิ์มีแรงพอมันก็บกพร่องแทนที่จะได้ประโยชน์อย่างสูงสุดในส่วนสัตว์ที่สูงสุดเพราะฉะนั้นการที่จะปรับปรับปรับให้พอเหมาะพอเจาะในอะไรนี่จึงยากไม่ใช่เล่นกว่าจะได้ไม่เหลืออุทยานไม่มีส่วนน้อยไปนิดแบ่งไปหน่อยขาดไปน้อยหรือไม่มีส่วนที่เกินไปบ้างแต่มันเกินไปนิดนึงโทรไปหน่อยอะไรมันกว่าจะได้พอดิบพอดีจริงๆ จึงเป็นสภาพที่เป็นหนี้สุขคุ้มแต่สภาพที่เป็นหนี้จริงๆแต่นี่สุขุมเกินกว่าเราจะคาดเดาเกินกว่ายกตัวอย่างเช่นว่าอย่างอาตมาแสดงธรรมแสดงธรรมก็ประมาณขนาดนี้กับคนกลุ่มนี้กับผู้นี้พรุ่งนี้บางคนไม่รู้ว่านึกว่าอาตมานี่แสดงแรงเกินไปแล้วนี่มันต้องประมาณทั้งตัวเราเป็นต้นทุนด้วยนะเรามีพิษแค่ไหนเขาจะศรัทธาเลื่อมใสเรามีความน่าเกรงขามหรือเรามีอะไรต่ออะไรแค่ไหนมันต้องมีอัตราประมาณตนด้วยทีนี้คนที่ทำให้คนดีส่วนมากนี่ลืมประมาณตนหลง พรมหลงตอนอวดดีนึกว่าตัวเองเท่าช้างแล้วอื่นๆคนอื่นๆเขาขนาดไหนก็ไม่รู้ไม่ได้ประมาณแล้วก็ไม่ได้ตรวจตัวหรือว่าตัวเท่าช้างที่แต่ที่จริงตัวเองเท่ากับลูกแมวตัวเองถ้าลูกหมูเองเพิ่งได้ขึ้นมาแล้วเพิ่งมีเนื้อมีหนังคือมันหน่อยเท่าลูกหมูลูกแมวเองเสร็จแล้วช้างก็ทำอย่างนี้ช้างก็แสดงอย่างนี้ช้างก็พูดอย่างนี้ช้างก็ทำท่าอย่างนี้ตัวเองนึกว่าตัวเองเท่าช้างนี่แหละชมความหลงตัวนึกว่าตัวใหญ่ตัวเองได้เหมือนกันนะได้ดีขึ้นมาเหมือนกันไม่รู้ตัวไม่ได้ ก็ไปแสดงอย่างช้างบ้างเจอเลยได้รับผลตอบแทนได้แล้วผลตอบแทนคือมันไม่ได้เรื่องไม่สำเร็จผลเป็นการทำลายก็ดีแล้วที่มันไม่เจ็บตัวส่วนมากแล้วเธอกินมักจะเจ็บตัวถูกผลก็ตอบแทนเราขึ้นมายุ่งเพราะว่าตัวเองนึกว่าตัวเองเก่งแต่ถ้าเองแท้จริงไม่เก่งก็ได้รับผลตอบถ้าอย่างนั้นก็ได้รับคำเตือนหรือคำสอนที่รุนแรงหน่อยลักษณะนี้พูดอย่างนี้ยกตัวอย่างอย่างนี้พวกเราก็คงจะเข้าใจเพราะว่าเราเจอกันอยู่เรามีกันอยู่เพราะนี่ลักษณะที่พรมหรือว่าประมาณเนี้ยไปอุทยานอาจจะมีส่วนดีแล้วแต่มันก็ยังไม่ลงตัวมันยังมาก ไม่ไปแรงไปหรือเบาเกินไปยังไม่พอดีสมส่วนยังเหลือสิ่งที่ไม่พอดีอย่างนี้จึงจึงดูแม้กระทั่งกิริยากริยาก็ยังดูแข็งๆไปคุณเก่งกึ่งกลางๆไปสะทกสะเทือนสะท้านเพราะเมื่อเวลาทำไปแล้วเราก็เกิดรู้ตัวเองนี่ไม่ค่อยดีเราก็เลยรีบกลบเกลื่อนด้วยท่าที่อื่นมันก็เลยดูท่าทีประดับประเดิมสะท้านถ้ายิ่งไม่รู้ตัวก็ดูถ้ามากไปแล้วก็แข็งกันบ้างโกงเกมอยู่อย่างนั้นแหละไม่รู้ตัวมันก็จะทราบสภาพแข็งก็ได้ไม่รู้ตัวอยู่กับคนอื่นก็เห็นว่าเอออันนี้ไม่ได้ผลนะไอ้นี่แรงไปไอ้นี่มากไปไอ้นี่โดว์ เดินเล่นไม่ได้เราไม่รู้ตัวเราก็ยังดูแข็งอยู่อย่างนั้นเรียกว่าลักษณะแข็งปลายลักษณะอ่อนไปกับคนอื่นเขาก็เห็นว่าอย่างนี้ไม่ถึงไม่ทันไม่แรงไม่พอลักษณะอ่อนไปก็เป็นป้อแป้ปกปิดชี้ภาวะต้องแง่งๆในลักษณะไม่โดนลักษณะน้อยไปเชิงน้อยเชิงรุกเชิงบวกแล้วแต่ละ 10 บาทใช้ภาษาหลายอย่างมาผสมกันมากแล้วมันยังไม่พอดีความจริงคือมันยังไม่ลงตัวสวยจริงเลยจึงเรียกว่าส่วนอุทยานไม่ว่าจะเป็นสภาพหยาบวัตถุไปจนกระทั่งถึงอารมณ์อาการการปรับที่จิตจน การปรับที่จิตจิตเรามันปรับไม่ได้มันไม่รู้คนอื่นชี้ให้รู้แล้วเอาไม่ลงก็ได้ด้วยก็ได้ด้วยเรายังไม่สามารถห้ามกลั้นยังไม่มีเจโตว่า 10 ประตูเพียงพอยังไม่มีอำนาจทางจิตเพียงพอมันก็เลยยังพอเวลาปล่อยออกมาแสดงว่ามันก็ยังแข็งเกินไปแล้วเวลาพยายามทำก็รู้อยู่ว่ามันอ่อนมันยังเร่งไม่ขึ้นยังไม่แรงพอเพียงเอาสุระมันยังไม่กล้าแข็งอยู่นั้นเองแต่เราก็จะต้องเติมเพิ่มให้มันลงตัวพอดีอย่างน้อยก่อนอื่นเราต้องรู้ตัวรู้ตนเมื่อรู้ตัวรู้ตนและทำให้ตัวเองรู้จักยอมพอรู้จักยอมเราก็ ฝึกข้อหาความพอดีฝึกเรื่อยฝึกไปฝึกมาคนที่มีลักษณะแข็งเกินโดเรล้ำหน้าเป็นอภิชฌามันก็จะลดลงมาได้หย่อนไปก็จะทำให้ขึ้นมาพอดีให้มีการแข็งแรงไม่เป็นอสุระเป็นสุรภาเป็นสภาพที่แข็งแรงพอเหมาะพอสมไปทีเดียวมันก็พอมีสติมันโตคนที่มีสุรภามีสติมันโตแล้วอิทัปปัจจยวาโสเราสามารถจะส่งระดับพรหมจรรย์อยู่จบพรหมจรรย์ได้ณโลกนั้นณที่นั้นนะ สภาพนั้นน่ะถ้ามันดีจริงมันหลับใหญ่ของสุรภาคือมีภาวะที่จะต้องแข็งกล้าและรู้สัมมาทิฏฐิให้เห็นจริงคนไหนที่มีภูมิธรรมมีสุรภามาจริงแล้วก็มีสติมันโตมีสติแข็งแรงจริงนะปฏิบัติธรรมวัยง่ายมีบารมีอิทัปปัจจยวาโสหมายความว่าภูมินี้อิทกโลกนี้ภพนี้อิทานิหมายความว่าในสภาพอย่างนี้ถ้าเรื่องใหญ่กับเด็กเป็นจักรวาลนี้ถ้าเด็กเล็กก็เรียกว่าอัตรานี้หรือสภาพนี้อยู่ในสภาพนี้กาลนี้เวลานี้หรือในแท่งนี้ก่อนนี้ชิ้นนี้อีกทางเพราะมันจริยวัตรโส ภาษาของสมัยโบราณภาษาของสมัยศาสนาพราหมณ์พระพุทธเจ้าจะไม่ได้แปลงยังไม่ได้เพิ่มเครื่องหมายคำว่านี่แหละเป็นถิ่นแห่งพรหมจริยาพรหมจริยาวาโสพรหมจริยาวาสเป็นอาวาสของพรหมเป็นที่อยู่ของพรหมอัดอัฐิได้อย่างนี้ทีนี้มาอธิบายอันนี้แล้วแต่ผมว่าได้ผมก็ได้กินจรรยาและชนะพรหมแล้วแล้วเราก็จะติดตามเจตนาพรหมซะอีกไม่ได้อันนี้ก็ขออธิบายซ้อนว่าต้องเหนือกว่านี้อีกวางพรมนี่มันเป็นคำอธิบายสอนเพราะนี่เป็นคำภาษากล่าวบอกแล้วว่าพรหมจริยาวาสเป็นแม้แต่สุดท้ายว่าผมที่บริสุทธิ์บริบูรณ์หรือเป็นแม้แต่รูปปกครองชั้นสูงสุด เราก็จะรู้เท่าทันพรหมทุกระดับเป็นได้แล้วยังจะต้องไม่ติดไม่ยึดวันนี้เป็นของดีเป็นของเราแม้แต่คำอธิบายซ้อนของพระพุทธเจ้าเราได้นิพพานแล้วยังไม่ยึดมั่นถือมั่นในนิพพานยังไม่สำคัญมั่นหมายในนิพพานยังไม่หลงว่านิพพานนั้นเป็นของเรายิ่งกว่าเอาคำสูงขนาดอย่าว่าแต่พรหมด้วยยังไม่หลงวันนิพพานนั้นเป็นของเราเองปลายสุดยอดยิ่งกว่าอาทิตย์นี้ก็ต่อนะเนี่ยได้ขยายความอะไรทั้งหมดแล้วขยายทั้งส่วนถูกส่วนผิดก็ขยายทั้งส่วนพิสดารที่ให้เห็นสภาพของนามธรรมสภาพของความประณีตของศาสนาของธรรมะ เรื่องมันไม่ค่อยสนุกนักสำหรับคนที่ไม่มีสภาวะติดเพราะขั้นนี้มันเป็นขั้นสุขุมประณีตเป็นภูมิธรรมขั้นที่กำลังจะเป็นพระอรหันต์หรือเป็นสภาพที่เป็นการละเอียดแม้ไม่ใช่พระอรหันต์ไม่ใช่พจนาคามีก็ต้องเรียนรู้สู่ทฤษฎีนี้ด้วยเราจะได้ล้างความที่เหลือเศษเหลือส่วนของจิตแม้แต่โสดาบันที่มีจิตเสียส่วนส่วนอยู่ในเรื่องของอบายมุขในปัจจัยของอภัยพวกเรายังมีความและไม่ละเอียดละออในรูปปัจจุบันมีเศษธุลีอย่างนี้ยังมีการเหลือน้อยเหลือนิดมันไม่ออกฤทธิ์ออกแรงอะไรมากหรอกมันไม่ออกแต่ว่ามัน ก็ยังเป็นเศษที่ยังไม่เกลี้ยงสนิทยังไม่ขาวสะอาดยังไม่เป็นสจิตฺตปริโยทปบันนังมะระชั่วมาได้แล้วกายกรรมไม่มีบอกบทกามราคะแล้วในอบายมุขอย่างนั้นไม่ใครไม่อยากไม่ติดไม่ยึดควบคุมได้มีฤทธิ์มีแรงเพียงพอมันหลอกหลอนจิตอยู่เป็นรูปชัดๆแบบกระทบสัมผัสแล้วก็ต้องหักต้องห้ามต่ออะไรก็ไม่ถึงขนาดนั้นเบาแต่เป็นอรูปที่เหลือดังๆเงินเดือนเล็กๆน้อยๆนอกจากไม่ติดเราล้างไม่หมดมันก็เป็นเชื้อนะบายมุขเพราะฉะนั้นในเศรษฐกิจช่วงนี้ประมาทไม่ได้ ถ้าเราไม่เข้าใจทฤษฎีที่กำลังอธิบายนี้นะแล้วก็ไม่ได้ทำความสะอาดสิ้นเปลืองคุณไปเป็นพระอริยเจ้าฉันภูมิพระอนาคามีจริงๆคุณก็จะต้องมาดูโอ้ยอนาคามีนี้ยังมีเสพติดส่วนอันนี้อันนั้นอยู่อ่ะเพราะความไม่รู้ไม่เข้าใจจิตที่ยังมีความผิดความอาลัยอาวรณ์เพราะฉะนั้นก็เลยยังไม่งามพร้อมยังไม่เป็นสัดเป็นส่วนที่ว่าภูมิธรรมส่วนธนาคารมีภูมิก็มีอยู่เยอะแต่ยังมีเศษก็ต้องเกิดแต่งของความต่ำทำให้คนเค้างงเช่นบอกว่าองค์นี้เป็นพระอรหันต์อรหันต์อะไรยังติดบุหรี่อยู่เลยแท้จึงมีโปรโมชั่นผมไปหาธนาคารมีภูมิก็สูงมากนะแต่ยังไม่รู้แม้กระทั่งสิ่งเสพติดยาต่ำแค่บุหรี่ มาที่กินอยู่ก็นี่สิ่งเสพติดต่ำๆทำไมยังติดอยู่ล่ะนี่เห็นมั้ยมันดูแล้วมันประดับประเดิมเพราะอะไรเพราะเรียนมาไม่งามในเบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายไม่รู้จักทฤษฎีส่วนสัตว์ของพระพุทธเจ้าไม่สุขุมเป็นหนี้ในภาษาในบัญญัติให้แสดงผลนักปฏิบัติที่ไม่เรียนทฤษฎีส่วนมากจึงเป็นแบบโน้นไม่มีปัญญาในความละเอียดเราจะเห็นได้จากสายอาจารย์มั่นไม่เข้าใจเรื่องอบายมุขเรื่องเงินเรื่องนี้เรื่องชั้นตอนชั้นเชิงพูดไม่ค่อยถูกไม่มีฉันไม่มีเธอมีแต่เธอมาเริ่มเทิ่มสายใจตนไม่ค่อยมีฉันมีเชิงลูกทุ่งบางๆบ่ลูกทุ่งมันๆ ได้ก็ได้ไม่ได้ก็ไม่ได้ไอ้ที่รู้ก็รู้ไปไอ้ที่ไม่รู้ก็ไม่ค่อยละเอียดส่วนภาพปริยัติผ่านปัญญาอย่างท่านสายพระพุทธเจ้าไม่รู้ดีเหลือเกินได้เล็กได้น้อยเท่านั้นน่ะได้ก้อนได้กำอะไรไม่เคยได้แต่มีชั้นเชิงเยอะสะดิ้งเลี่ยมไปหลบมาปั๊บๆกลบเกลื่อนอะไรต่ออะไรไม่ปิดเทอม 1 เป็นเชิงปัญญานี่ยกชื่ออาจารย์คณะหัวหน้าคณะลูกศิษย์ก็เลยพลอยไม่ค่อยละเอียดไปในเชิงอย่างนั้นเพราะฉะนั้นเราจะต้องเป็นผู้ที่ละเอียดทั้งด้านจิตใจโตมีภาคปฏิบัติที่ถูกต้องมีของได้เป็นกอบเป็นกำจริงๆไม่ใช่เอาแต่คิดแต่นึกแล้วก็หลบไปเลี่ยงมาไม่ใช่และเราจะต้อง ละเอียดลออในเชิงชั้นปัญญาด้วยจบละเอียดเป็นสิ่งที่ละชั่วประพฤติดีสะอาดบริสุทธิ์ถึงจิตเขาจะเป็นโสดาก็โสดาอย่างสะอาดขึ้นไปได้จริงเศรษฐกิจไทยอย่างสะอาดไล่เรียงไปได้จริงอันนาค้าก็สะอาดขึ้นไปอนาคตจะสะอาดสนิทเพราะเรารู้แม้กระทั่งสังโยชน์เบื้องสูงรู้ก็ตั้งรูปพระจิตรู้กับท่านต่อไปฐานสูงจริงประมาณนะเป็นอย่างไรอุจจะระเพราะงั้นพวกที่มีแรงสามารถมีสุภาภรณ์มี มันโตอิทัปปัจจยวาโซและสูงกับภาษานี้สูงกว่าภาษากลุ่มนี้คือแม้แต่อิทัปปัจจยวาโสเป็นพรหมถึงพรหมหรือบริสุทธิ์จบพรหมจรรย์ในส่วนที่จะต้องไม่ติดอัตตานี้เป็นอนัตตาเพราะว่ายังเป็นพรหมอยู่เป็นอนัตตาพอเป็นอัตตายังเป็นสภาพเป็นเทวะองค์ที่สูงขนาดไหนก็ตามก็ยังเป็นเทวะเราจะรู้เท่าทันจิตว่านี่ก็ไม่ใช่เนื้อไม่เจ็บตัวไม่ใช่ของที่จะยึดได้เป็นได้แต่เอามาลงตัวลงตนอะไรอีกตีตลกกับพี่ก็ไม่ได้เพราะฉะนั้นท่านรูปขนาดปานชนิดนี้สูงละเอียดถึงกันยายนพรหมที่เราได้ถูกต้องสามารถดับได้สนิทเป็นจุดนิ่วเป็นจุดนิพพานกันด้วยเราก็ ไม่หลงตัวหลงตนยังไม่ประมาทเพราะฉะนั้นเมื่อไม่รู้นามว่าขันธ์แท้ไม่เข้าใจรูปก็ขันละเอียดเป็นยอดปัญญาก็จะคงรู้ไม่ได้อยู่นั่นเองว่าคนมันต้องมีธาตุรู้คือนามพระต้องมีรูปขดขันทำงานร่วมกันเป็นปกติธรรมดาอยู่เมื่อมันยังไม่สิ้นสมมติสุดท้ายแท้ๆคือยังไม่ถึงอนุบาลถ้าไม่รู้จริงอย่างนั้นบางคนมันจะต้องมีสมมติเศรษฐกิจ 2 ส่วนมีรูปพระนามว่าขันธ์ส่วนปริมาณที่เป็นนิพพานนั้นน่ะเป็นว่างนั้นมันอยู่ที่ใจเราปล่อยวางแล้วเราก็จะต้องรับรู้อีกส่วนนึงสัจจะอีกส่วนหนึ่ง คือสมมติสัจจะว่าเรามีรูปมีนามอยู่กับโลกนะเราไม่ได้สลายตัวเป็นอนุบาลอนุปาทิเสสนิพพานธาตุคือเป็นศูนย์พระธาตุเพราะอนุบาลที่อาศัยนิพพานธาตุก็ไม่เหลือแม้แต่อุปาทิใดไม่เหลือแม้แต่ต้นตอรากเอาอะไรหมดเลยถ้าจะตัดต้นไม้ลงก็หมายความว่าต้องขุดทั้งตอทั้งรากทั้งเหง้ามาทำเผาสลายและยังเอาขี้เถ้าทำสลายขี้เถ้าทำให้หายเป็นศูนย์มีจะมีธาตุเคมีอะไรที่จะสลายตัวกันได้จนกระทั่งหมดเป็นสูญญากาศไปเลยได้ก็นั่นแหละคือการสลายรากเหง้าไปหมดเป็นอนุภาคไม่มีแม้แต่อุปธิไม่มีแม้แต่ต้นรากเหง้าต่อไม่มีแม้แต่ส่วนเหลือจริงๆไม่เกาะกลุ่มกันอีก ไม่มาดูดมาติดกันอีกสไลด์ไปหมดให้ละเอียดลออไปเลยอย่างนั้นเรียกว่าอนุภาคที่เสียสันนิษฐานธาตุอะนะบัวอุปธิอุปาทิ + เสกเสกว่าเหลืออุบัติเหตุไม่มีเหลือต้นตออะไรอีกแล้วอนุบาลที่อาศัยสันนิษฐานเป็นนิ