211122-1-067 ทางเอกภาค1-ตอน067(หน้า235)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 22 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายธรรมเอกภาค 1 ครั้งที่ 67 ที่พุทธสถานสันติอักษรเอามาเรียนต่อสาธารณสุขหน้า 234 วันนี้เราก็จะขึ้นหน้า 235 234 ก็บอกถึงอารมณ์บุคคลธรรมดาธรรมดา สร้างสรรค์ต่อระดับโลกตามที่โลกเขาพากันเป็นรปภกับบันดาลก็ต่างกันอยู่อย่างนั้นแหละการสร้างนั้นก็เพื่อหวังลาภยศสรรเสริญแล้วก็เอาไปเสกโลโซจะอยู่อย่างนั้นตลอดเวลาคนไหนก็เป็นเรื่องที่จะพยายามไม่เคยบอกกันสักทีแยกโลกโลกีย์แล้วก็สุขทุกข์อยู่ในโลกธรรม 8 พ้นโลกนั้นไปไม่ได้ไม่มีการที่จะรู้เท่าทันโลกธรรม 8 ตุลาคม จะเป็นโลกียสุขเป็นโรคขี่รถจักรยานโลกีย์รสให้ฟังต่างกับวิมุตติรสอย่างไรรูปพลอยมันจะลดละมาอย่างไรก็พยายามบอกให้ฟังแล้วก็ให้ผลิตผลิตภัณฑ์จากสิ่งอะไรที่เราเองเราปั่นมายึดมาเป็นรสชาติไม่สะอาด ปล่อยมือผสมใส่มีแต่มันหยุดมันว่างมันเมามันหายมันสุกเพราะมันไม่มีมีสภาพสุขก็น้อยลงเบาลงจางลงน้อยลงหรือไม่แต่เกิดจากสิ่งนี้ก็ยิ่งจะสะสมอยู่กับลุงจะแต่งจะสร้างใส่รถในประเทศพยายามยามพยายามเดินขี้ยาลมกลับมาทางธรรมมาอารมณ์แม้แต่มันติดทำมาอารมณ์เราก็ยังจะต้องเรียนรู้ในจิตของพระอริยะสูงขึ้นสูงขึ้นจะทำอารมณ์ต่างๆสุขภาพ อุเบกขาต่างๆทำอารมณ์ต่างๆที่เป็นอารมณ์ในจิตเราก็ยังจะต้องมาเรียนรู้วางละจะปล่อยไม่หลงติดในแม้แต่ทำอารมณ์ต่างๆซึ่งเป็นอารมณ์ทางจิตและก็ไม่เอาผิดที่เธอเพ้อด้วยจะล้มสร้างอุปทานสร้างถูก 300 3 ตัว 3 คนสั่งอะไรก็ได้ใน 10 ปีแล้วก็พยายามแยกว่าใครที่อยู่ในฐานะฟังได้ขั้นตอนไหนที่เรารู้เรื่องมีสนใจดีก็ไม่รู้วันนั้นเราก็พยายามทำให้ฝึกฝนอย่าปล่อยปลา ความสำคัญขอให้พวกเราได้สิ่งที่เป็นที่กระทำสุดของวิหารเพื่อความสุขกับวิหารก็คือสิ่งที่เป็นสุขในปัจจุบันคือเห็นหัวใจเข้าใจสิ่งที่เป็นปัจจุบันที่เราเป็นอยู่เป็นส
อ่านต่อ
ุขมีอันนั้นเป็นเพื่อนอยู่หาเนี่ยถ้าเป็นตัวจริงและท่านบอกว่าผ่านที่จะตามกฎหมายและรูปประธานศาลปกครองผู้บัญชาการสุขภาพเราเองเรามีการรู้เท่าทัน ลองอ่านดูวรรคต่อมานี้หน่อยนึงดังนั้นเมื่อผู้ใดได้วิตกวิจารณ์คลิปตกคือจับผิดคนถูกรู้ผิดจนได้แล้ววิจารณ์คืออ่านรถผ่านอารมณ์หรืออ่านอาการของจิตของตนออกทุกครั้งเมื่อผู้รายได้วิตกวิจารณ์เข้าไปเห็นตัวความหลงคือความสมหวังความสำเร็จของบุคคลนี้คือความสงบสนใจ จนทำให้ต้องต้องเกิดต้องมีพวกกิติสุขอันเป็นอารมณ์ที่เป็นเหตุให้สร้างความเหน็ดเหนื่อยความเดือดร้อนให้ต้องเป็นภาระหามาเสพอยู่เสมอก็จงรีบรู้มันไม่ชัดและหัดทำให้มันก่อนรถจากอารมณ์ซื้อให้มันเลิกขายปล่อยวางในรถในอารมณ์ที่ยังจะกลับอยู่ให้ได้อย่างเด็ดขาดไปเรื่อยๆเสมอเสมอ วิตกสะกดผิดวิจารณ์เกษตรกรถ้าผู้ใดจับผิดไม่ออกจับผิดเพี้ยนๆมันก็มีแต่ตัวจิตแท้ไม่ใช่ตัวที่ 2 ต้องจับผิดถูกเพราะจิตมันสรีระสรีรางอนัตตามันไม่มีลูกไม่มีรากมันไม่มีตัวมันไม่มีตัวมันไม่มีค่ามีก้อนอะไรมันเป็นของว่างๆสิว่างกว่าอากาศแต่มันก็มีสาระแล้วมันก็มีตัวอย่างเศรษฐกิจไม่มีความเป็น ไปอยู่เท่านั้นสัจธรรมอย่างพยัญชนะไม้ฝั่งนั้นมันมีแต่ตัวตัดไม่เคยแปลให้ฟังต่อก็จบไปมันเป็นบทบาทในความสงสัยนอกจากไม่แล้วมันก็ไม่มีอะไรทำให้ปล่อยมันก็วางวางแล้วมันก็วางแต่ถ้ามันเป็นอยู่มันเป็นถ้ามันเกาะอยู่มันดิ้นใหญ่เลยแล้วมันก็วนเวียนอยู่ตรงวัดป่าจนกลายเป็นสัตว์กลายเป็นไม่ได้มันก็เป็นไปอย่างงั้นแหละ มีเหตุมีผลมีความเข้าใจมีอันรู้ดีสัดส่วนกำหนดใช้ในส่วนนั้นเป็นตัวรู้โลกเลยทีเดียวเป็นตัวสว่างไสวถ้ากลับมาไม่ได้มันก็ไม่ได้ไม่ได้ผลจึงมาเอาความหมายของผลผลิต ซื้อจักรยาน 3 กิโลเมตรเหตุผลไม่มีอันนี้จะเป็นอันนี้มันมีอันนี้จะเป็นอันนี้มันเนียนๆต่อไปเกิดเป็นแบบนี้มันเป็นความจริงตามความจริงถ้าไม่มีอันนี้มันจะมาเป็นอันนี้ไม่ได้มันมีเหตุบางทีมันมีผลมันจากอันนี้มันจึงมาเป็นอันนี้มันมีเหตุผลอันนี้ได้เป็นปัจจัยต่างๆเหล่านี้ยืดยาวเยื่อใยผู้ใดสามารถจับได้ผู้นั้นก็รู้ความเป็นไปมีเท่านั้นเองก่อนกลับถูกตัวเมื่อไหร่ได้ตัดขาดเพราะบัญญัติภาษาที่อธิบาย พฤติกรรมวิจารณญาณพฤติกรรมพฤติกรรมของมนุษย์กริยาของมันสภาพของมันมันมีมันมีกิริยามีอาการมันมีบทบาทแตกต่างกันถ้าเรารู้พฤติกรรมของจิตได้แล้วก็จะเทียบเคียงได้จะรู้อยากรู้ละเอียดรู้ใหญ่รู้เล็กก็จะรู้ลักษณะมันเป็นยังไงยังไงที่เราอธิบายกันอยู่ทำเป็นอารมณ์โลกีย์ยาลมก็เป็นอย่างไรบ้างถ้าคุณได้หลงในอารมณ์ เหลืองหมดอารมณ์หลงในตัวจิตก็จะรู้แล้วก็จะพยายามจะทำให้มันเป็นไปตามปัญญาเราเห็นว่าเราทำจิตให้ได้อย่างนี้เราเป็นนักสัมมาแล้วก็ต้องเรียนรู้สึกที่มันไปตามทางหมายความว่าถ้าจิตมันลดละปล่อยลงไปไม่กี่วันลดละปล่อยนายพลไปได้เราจะสงสาร จนกระทั่งเราสามารถทำไปเช็คข้าวคล่องสินค้าไม่รู้เท่าทันนะมันก็ไม่ดีใจอีกมันก็จะไปดีใจต่อเมื่อไหร่ตัวสำคัญที่เราค้นหามันยากเหลือเกินช่วยจับมันไม่เคยถูกตัวจับมันไม่เคยได้รู้จะบัญญัติภาษารูบัญญัติภาษาปริยัติจะรู้ว่าอย่างนั้นอย่างนี้หมายความว่าสังโยชน์อย่างนั้นสังโยชน์อย่างนี้ภาษาตัววันนี้อธิบายเกี่ยวข้องด้วยซ้ำไปบางทีแต่ไม่ถูกลักษณะไม่กลัวไม่ถูกวิจารณ์กับพฤติกรรมของมนุษย์ ตอนที่มันพยายามจับมันพยายามที่จะคลี่คลายมันนี่มันจับไม่ถูกสักทีก็จำได้จริงๆเท่านั้นดีใจอีกก็จับได้แล้วเราก็ยังมีวิธีที่จะทำให้มันจางคลายทำให้มันลดละทำให้มันเบาบางเพราะถูกลักษณะถูกอาการถูกตัวมันไม่มีตัวนี้เรามาจับตัวยากพอจับได้แล้วรถละได้แล้วก็ยินดีไม่ต้องกลับไปสิ่งดีๆยิ่งทำได้มันก็ยิ่งดีมากก็ยิ่งสุขสุขจริงๆมันแปลว่าเคยแปลให้ฟังหน่อย แต่ที่จริงมันมีมาจากรากเดิมตั้งแต่คนเราสบายๆรู้ว่าอาการเกิดมาในจะเป็นทุกประการดับลงก็เป็นสุขเพราะการดับลงคือการว่ามันก็เป็นสุขต่อมาต่อมามันไม่มันไม่จบอย่างว่ามันบอกว่ามันสุกมันจะไม่เอาตอนตัวตายมันจะเอาตัวๆๆๆด้วยเลยมันก็เลยเอาตัวผสมสร้างเป็นตัวส่งเอาตัวนั้นมันเรียกแทนตัวว่าคนเลยไม่รู้จักกับจะทำตัวว่างๆตัวตลกอยู่แล้ว เป็นความเป็นหนึ่งมีสภาพที่เป็นไตรลักษณ์อยู่อย่างเบิกบานแจ่มใสเพราะเรามีวิตกวิจารมีสติมีสุขถ้าคนที่อยู่อย่างมีทิศตะวันตกเบิกบานแจ่มใสเป็นพุทธะอยู่ได้ทานเราอยู่ด้วยสภาพถึงแม้ว่ามันจะมีจะมีอารมณ์ตามจะมีอารมณ์ของโลกิยะลมอะไรก็ตามถ้าเราสามารถอยู่กับจิตได้ดูอาการอยู่บ่อยๆมันก็จะมีสิทธิ์มันจะไม่เป็นคนหม่นหมองจะเข้ามาเราก็จะรู้เท่าทันรู้แล้วก็พยายามลดละปล่อยให้มันจะเป็นจะมีอยู่เราก็จะต้องรู้ว่ามันเป็น แล้วเราก็ไม่ต้องเศร้าหมองทำจิตให้เป็นอธิบดียังจับจิตสังขารได้รู้ว่ามีความสุขจิตมันยังมีการผสมปนเปมันมีเรื่องมีราวอะไรอยู่จับได้เป็นเศรษฐกิจสังขารสังขาราจะจับจิตได้นี่จะทำให้เป็นไปตามหลักสูตรเรียนรู้เราค่อยกลับไปจ่ายภาษาอังกฤษ นักสู้แบบนี้มันไม่ดีเราสู้สู้อย่างยิ้มแย้มไม่ใช่ไปแยกเขี้ยวยิงฟันอะไรต่ออะไรไม่เอาสู้อย่างมีเหตุผลสู้หยั่งรู้เหลี่ยมเลยใช้วิชาใช้ปัญญาไม่ได้สู้ด้วยแรงได้เรียนแบบทิ้งแบบเสียมีเที่ยวก็เอาออกตัดออกสู้หน้ามืดดับหลับหูหลับตาคนเก่งๆเหมือนกันไม่รู้จะหลับหูหลับตาทนของผู้ที่ปัญญาอ่อน เราจะเข้ามารบกันที่ศัตรูเห็นมียิ้มไปนี้มันกลัวแล้วไม่กลัวหรอกเงินเรื่องธรรมชาติของสัตว์โลกเป็นมานานแล้วถึงแยกยิงฟันแล้วใส่กันอยู่นั่นมันเรื่องของสัตว์โลกมีมาแต่ไหนๆก็คือกันมันอะไรกันต่างๆหรือไม่เรายิ้มแย้มเบิกบานมันจะเห็นเป็นของแปลกเราเองก็เหมือนกันเราจะรบราฆ่าฟันกันกิเลสใจยังเบิกบานแจ่มใสแต่สิ่งที่เราจะต้องจัดการกับมัน บ่ายเป็นภาษาสำนวนโวหารอย่างนี้ก็เพื่อจะให้คุณรู้การกระทำกับตัวเราเองทำอย่างไรอย่างน้อยที่สุดเราก็ปัดเป่าความทุกข์ความหม่นหมองแม้จะรู้กิเลสเราก็รู้ความจริงตามความเป็นจริงมีที่จะทำสุขขะวิหารมีธาตุทั้ง 4 รู้อยู่เป็นผู้ที่สนใจในสิ่งที่มันเป็นจริงจริงมีวิตกวิจารณ์มีตัวรู้พฤติกรรมอย่างอ่อนอย่างแก่อะไรต่างๆนานาแล้วเราก็พยายามปลดปล่อยมันทำให้มันจางคลายในจะเป็นรูปลักษณะไหนเพราะว่าผู้มีชาย โฆษณาหนังสือแล้วไม่มีนิวรณ์ 5 เลยแต่มันไม่ใช่ตัวแทนจริงๆประเทศจะพูดกันน่ะมันกำจรอยู่ถ้าจะว่าอย่างนั้นแล้วไม่มีนิวรณ์ 5 แล้วมันคือวิมุตเป็นผู้ปฏิบัติธรรมที่ช้าพอดีวอ 5 เราจะอาหารของอภิชาเมื่อไม่มีนิวรณ์ 5 เป็นอาหารเอาวิชาหายไปมันก็มียอดวิชามันก็เป็นวิชาเท่านั้นเองเลยตัณหาสูตรในอวิชชาสูตรเราก็เรียนมาแล้วบท 5 แถวนั้นแหละมันก็คือหมดเลยหมดเอาวิชาเพราะฉะนั้นต้องบอกว่ามันเป็นภาษาอธิบายให้มันหมดลงไปเรื่อยๆหมายความว่าให้มันลดลงไปเรื่อยๆถ้าหมดจริงๆ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ถ้ามันไม่มีสิ่งที่จะต้องเผาเผาอะไรไม่มีสิ่งที่จะต้องเผาจะมีกิเลสเพราะฉะนั้นกิเลสเหล่านี้มันยังไม่รู้ทันทีจึงต้องเพ่งรู้เหมือนกันหมดอยู่เรื่อยเพราะฉะนั้น 40 คือตัวที่เรียกว่ายังไม่บริบูรณ์สุดท้ายพระพุทธเจ้าบอกว่าศักดิ์สิทธิ์ได้แล้ว เราก็ทำจิตนี่เลยทีนี้ก็จิตอธิคมโมเถียงจิตตังถ้ามีสภาพเบิกบานปราโมทย์ยิ่งอยู่เบิกบานแจ่มใสแม้แต่เราไม่หล่ออย่างกิเลสแล้วก็ปราบเมื่อจิตใจเราจะเป็นผู้ที่ไม่มีรูปทรงอะไรจะไม่เป็นผู้มีแรงเกินไปเพราะสิ่งที่มันโกรธแค้นแล้วมันแรงมันแรงพยายามอธิบายลักษณะของทำให้แข็งแรงมั่นคงเสมอ ถ้ามันเป็นผู้กล้าแข็งเป็นทหารเอกทหารเป็นทหารและผู้ที่แข็งแรงแข็งแรงด้วยอภิธรรมแข็งแรงด้วยการปล่อยอยู่ปล่อยอยู่รีโมทตัวอย่างที่เป็นลักษณะองค์องค์คุณโดยการปฏิบัติตนที่มือที่ 2 เผอิญเวลาเราจะฉลาดที่เราจะโง่ไปอยู่ที่ตรงที่ว่าเราจะมาหาความสบายใช่ไหมถ้าจะมาหาความทุกข์หรือความสบายเราจะมาหาความทุกข์เราก็มานั่งหมดทุกข์เหมือนเดิมไม่มีความสมบูรณ์สบาย โง่แล้วมันโง่เลยมันก็ยังมีอายุมันไม่ฉลาดนะพุทธไม่ได้สอนเป็นยังไงหรอกเออครับผมจนเป็นทุกข์ครับผม แล้วทำไมเราถึงไม่ปรับปรุงเหตุปัจจุบันยุคปัจจุบันให้เบิกบานร่าเริงทำไมไม่ปรับปรุงก่อนไอ้ที่นี่มันมีอยู่เป็นหลักเน่าอยู่แล้วมันยังล้างไม่ต้องกินหรอกเพราะจะได้ทำอะไรเราต้องทำผมการหม่นหมองการโศกเศร้าการอึดอัดขัดเคืองการชุมชนพวกเรานี้รากเหง้าของเธอโกหกจะรู้ราคาของสายโทรศัพท์สายโสด สุภาษิตเอาไว้เวลาจะลาครูเมธาโคจโรก็ไม่เคยเห็นเคยเห็นแต่โปรโทรทุกเมฆะโคจโรถ้าเอาคำว่าโกธรมันเป็นอาการของโทรศัพท์ชื่ออะไรชื่อใหญ่เป็นชื่อของมูลนิธิทั้งหมดจนโตเป็นลักษณะเป็นอาการของโทโสโทถ้าจะเอาออกมาออกอากาศให้เห็นก็เป็นเรื่องของคนโง่โง่ก่อนนะเพราะว่าเราไม่เอาจิตใจเราเบิกบานแจ่มใสพยายามทำมันมีอาการยังไงกิริยาในลักษณะยังไงฟังดีๆและทำจิตทำใจของเราทำในใจของเราอย่างนั้นเราไม่ทำเองว่าใครจะไปทำให้คุณในใจของคุณคุณทำไม่ได้อาตมาฉันอยากทำ เสียใจคนนี้มันไม่ดีคำชะโนดตรงนี้เยี่ยวตรงนี้หน่อยมันแหมไปจูนมันในการ์ตูนได้จูนวันยังค่ำเลยมาเลยจะเรียงคิวมายากลให้จูนให้มันจูนไม่ได้เลยอย่างเก่งก็ได้แต่ชี้บอกลักษณะกรรมฐานเอาทำอย่างนี้สิทำในใจอย่างนี้นะทำในใจอย่างนี้จนทำใจของคุณอย่างนี้ฉันจะบอกทำใจให้คุณอย่างนี้ต้องทำในใจคุณน่ะใจคุณน่ะมันอยู่ข้างในเนี่ยผู้ใดทำได้มันจึงเป็นอย่างน้อยที่สุดจนเป็นแดนแห่งความเบิกบานแม้เราจะมีกิเลสอยู่เราก็ไม่ได้เปิดร้านเลยถ้าเราเรียนรู้วิชาการเรียนรู้กิเลสมันมีโรงเรียนอันนี้มันมีแน่แต่เรายังไม่เป็นพระอรหันต์ จะไม่มีแม่แม่เราก็ไม่ต้องทำให้มันโทรอะไรถ้าบอกว่าชาวอโศกไม่รู้จักไม่รู้จักอาการของอสูรกายอโศกแท้ต้องรู้อาการของโรคและเศร้าโศกต้องรู้ความจริงตามความเป็นจริงคือฌานมีองค์ทานสำคัญ หาหลวงพ่อตัวเราเองถ้ารู้สึกตัวเมื่อไหร่ว่าตัวเองโศกเศร้าตัวเองหม่นหมองตัวเองของคุณอะไรสลับออกไม่ต้องคิดด้วยประการทั้งปวงคุณจะเอาไว้ทำอะไรบอกหน่อยสิไหนบอกใครบอกหน่อยสิว่าอารมณ์เศร้าหม่นหมออะไรก็ได้อยู่ในจิตของคุณเลยคุณจะเอาไว้ทำอะไรบอกหน่อยที่ไหนรับซื้อที่ไหนก็ต้องการสิ่งอย่างนี้มีที่ไหน ที่จะไม่รู้เขารู้เขาไม่เอาความโศกเศร้าหม่นหมองคล้ำอะไรอาดูอะไรของตัวเองไม่เอาอ่ะมันจะมีกิเลสเท่าไหนแล้วก็ไม่พยายามแล้วมันจะทุกข์มันจะอารมณ์มันอะไรก็ต้องไปหาทางให้มันเบิกบานพูดหัวเราะหัวเราะกันจูงให้มันตื่นขึ้นมามันก็เป็นกรรมสิทธิ์ระบบง่ายที่สุดในโลกถ้าเราต้องพยายามรู้ความจริงเลยว่าเรามีอะไรเนี่ยมันมีอะไรแล้วปล่อยวางก่อนอื่นเลย จิตใจมันยังไม่พอมันออกมาถึงหน้าแล้วเห็นแล้วแย่แล้วก็ๆมันออกมาจนถึงตายเลยนั่นเรียกว่าเราจะว่าจะวิตกวิจารณ์เลยไม่รู้กายอยู่กายเวทนาเป็นทุกข์ของเวทนาเป็นโครงมนัสเวทนาไม่รู้เวทนาในเวทนาศักดิ์สิทธิ์กับคนนี้ เห็นแล้วว่าอาบให้ผู้มีตาคิดดูออกผู้มีตาผัวยังดูออกเลยอย่าว่าแต่ตาคิดเลยถ้าถูกก็ดูออกแหมคนนี้แย่แต่เขาก็ไอ้ที่พูดนี่ไม่ใช่ว่าดูถูกนะแต่ก็สงสารเห็นดูอยู่รู้อยู่สงสารก็ไม่รู้จะทำยังไงบางทีก็มันยังไม่เห็นรถเป็นยังไงนะรถมันอร่อยก็เหมือนรถมันอร่อยที่ไหนหมดเลย พอ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ใช่อันนี้เป็นความคิดอย่างชาวโลกมันเป็นความคิดเห็นชาวโลกเป็นการประท้วงธรรมดาอย่างคนในชาวโลกมีไหมไม่เอาอะไรล่ะคู่ผัวตัวเมียถ้าอยู่ดีๆมันก็ไม่เข้าไม่เอาเอาใจจะเกิดไซโคสื่อโรคจิตเภทอะไรเลยเอามาเอาออกหัวใจอะไรอยู่กันมามันไม่แข็งแรง เป็นหลักเกื้อกูลช่วยเหลือผู้อื่นไม่ใช่ใครมาเอาใจไม่ใช่ว่าจะให้ใครมาเป็นภาระกับเราไม่ใช่เราเราไม่เอาแล้วก็ต้องจับผิดพยายามก็ไม่เห็นอย่างนั้นหรอกอันนั้นเป็นเรื่องของคนส่วนหนึ่งในน้อยๆเป็นส่วนที่ไม่เคยเรื่องของเราอะไรแต่เห็นความทุกข์ร้อน สั่งสมเข้าไปมันเป็นทิศทางอยู่ 2 ชิ้นกับทิศทางเบิกบานร่าเริงกับเขามีบวกกับลบแล้วเราจะไปหลงอย่างนั้นที่จะไปหลงในทางที่มันไม่เบิกบานหน้าเดิมพุทธะสอนให้เบิกบานได้เลยพุทธไม่ได้มีทิศทางที่จะสอนไปในทางแบบเขารุนแรงโหดร้ายมันเป็นทิศทางพุทธศาสนา [ไม่สามารถถอดข้อความได้] โคตรพร้อมเลยทำให้เป็นทุกซอกทุกมุมให้เป็นอะไรให้เป็นร่าเริงเบิกบานไว้ปราโมทย์ยิ่งอยู่และให้เป็นอะไรให้เป็นผู้ใหญ่ๆที่ 3 ท่านใดไม่จริงจริงจังก็คือการปล่อยให้ได้พยายามลดความลดความปล่อยอยู่ท่านแปลเป็นสำนวนไทยๆหัวใจอยู่ไกลอยู่เราฟังแล้วก็ตั้งแต่เอาจริงๆแต่เอาความหมายที่ให้ชัดเด่นสั้นเอาอาศัยอยู่ความทุกข์ความความเดือดร้อนควรใส่ใจง่ายๆ ตัวที่มันไม่ดีตัวที่เป็นอกุศลปล่อยมันทุกตัวไปเพราะฉะนั้นต่อจากที่เราจะปล่อยได้เราก็ต้องมีวิจัยวิจารณ์มีธรรมวิจยะเพราะอาตมาไม่ได้ใช้คำว่าธรรมวิทยานี่มาสวมรอยพระพุทธจารย์อยู่อธิบายสุริยาเกิดอธิบายอย่างนักธุรกิจมันเป็นวิตกวิจารณ์มีพฤติกรรม หาทางปล่อยพยายามรู้จักจุกจิกอย่างหนึ่งลักษณะหนึ่งเราพยายามต้องรู้ว่าลักษณะสงบจิตลักษณะสงบเป็นอย่างนี้เพราะฉะนั้นก็เอาจิตสงบลงมาใช้เราปั้นเราพยายามเอาสิ่งพยายามสร้างพยายามให้กิจการเป็นสิ่งที่มันเป็นรูปร่างอย่างนี้เป็นลักษณะนี้อย่าให้มันเป็นรูปร่างลักษณะอย่างนี้หายไปแล้วไม่เอาเมื่อเราเล่นกับใครจริงๆไอ้สัตว์ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เรื่องมันจะอยู่เป็นเรานิรันดรโทรแล้วลบมันได้ผลทันทีเห็นความไม่เที่ยงอะไรถึงจะโดนยึดไม่เป็นตัวเป็นตนเป็นลักษณะที่เราจะต้องได้อย่างนี้เป็นอย่างนี้แหละแต่ก่อนนี้มันมีทุกข์สังคม ถึงอย่างนั้นอย่างนี้จะเอาอย่างนั้นจะเป็นอย่างนี้ยืนยันตายตัวตอนนี้เปลี่ยนลงอ่อนลงมีการคิดน้อยลงมีการเอาเป็นเอาตายน้อยลงแต่ก่อนนี้ไหมแข่งขันมึงมันเชื่ออยู่นั่นตอนนี้ค่อยๆล้มๆลงนี่คือการแสดงสภาพของฉันบอกแล้วนี่อาจพิจารณาของตัวจิตนี้ไม่ใช่ของอนิจจังจะถูกก็ถูกแค่ความรู้เกี่ยวกับการโคจรโดยไปมาสวน อันนี้จะเห็นความไม่เที่ยงของจิตใจจิตอนิจจังวันนี้ไม่ใช่อนิจจังของโลกโลกเพราะฉะนั้นที่เราจะรู้จิตเนี่ยเราจะรู้ว่าอนิจจังผู้ที่จำแทงถึงไตรลักษณ์ไม่ใช่แฟนรักของโลกหรอกเป็นโรคง่ายๆแต่จะปลอบใจไปเสร็จแล้วก็จะปรับใหม่ผ่านวันนี้แหมไม่เครียดเลยนะอนิจจังวันนี้เราจะต้องได้ลาภอันนี้แล้วไปถึงพลาดกันได้แหมไม่เครียดเลยพวกมันแน่แล้วนานแสนนี้ต้องได้เสร็จแล้วค่ะแล้วคุณขอถามหน่อยสิว่าคนที่พลาดแสนดีและคนนี้หยุดยั้งกิเลสไหมหาไม่เจอมันไม่ได้เจอแต่รักที่แท้จริงหรอกเพราะมันพลาดแสนวินาที ทำบัญชีอะไรน้อถึงจะได้คืนมาจะทำยังไงจะได้ยิ่งกว่าเก่ากิเลสแรงดังกล่าวอนิจจังนี้ไม่ได้เป็นอนิจจังตัวที่จะทำให้เขาเองหยุดยั้งกิเลสอยู่เลยใช่ไหมคุณลองคิดดูทุกทีอ่ะถ้าเขาเห็นแล้วก็เป็นอย่างนี้ถ้าเจอกันจากรูปร่างมีแต่คิดมันพลาดอันนี้ไปแล้วมันไม่เที่ยงอันนี้มันไม่ได้อันนี้เราก็จะต้องใช้ไม้ทำยังไงถึงจะได้อันนี้คืนมาจะทำยังไงถึงจะทำให้ได้ยิ่งกว่านี้ใครจะรู้จักยุโรปแบบนี้ทุกทีอันนี้จำไว้ว่ามันไม่ได้ทำให้เห็นเป็นของจริงแต่อันนี้จำของฉันกำลังบอกตัวจริงเพราะความไม่อยากได้ของคุณนะอธิบาย แปลอนิจจังของธรรมเกิดเพราะคุณต้องการและทำเอาเองได้แล้วคุณเป็นสุขได้แล้วคุณเจริญตัวนี้เป็นตัวได้และได้อนิจจังคุณเจริญนะคุณได้อนิจจังคุณได้ทุกครั้งคุณได้อนัตตาคุณเจริญดีแต่คุณเองคุณไม่ต้องการทุกๆวันนี้คุณต้องการสุขความยินดีกลับกันทุกๆวันนี้คุณต้องการทุกข์แต่ถ้าคุณต้องการทุกข์นั้นเกิดขึ้นทุกชนิดต่างๆไม่มีสุขใจแต่คนมันไม่เป็น มันวิ่งหนีทุกข์แต่มันไม่รู้ความจริงมันอยู่กับตัวทุกข์แต่พวกนี้รู้เหรียญถูกเข้าใจทุกข์เข้าใจจัดการก็จะทุกข์มากทุกข์ส่วนไหนมาเหมือนจะขาดเพราะหัวน้องๆๆทุกตัวเลยแล้วก็อยู่กับตัวทุกข์อยู่ทุกตัวเน้นๆแจ่มใสเบิกบานเลยเออพรุ่งนี้เมื่อถึงสุดยอดและตัวทุกข์คือตัวนี้เป็นสมมุติของพระอรหันต์ รูปภาพสัจธรรมมันมีอยู่ธรรมดาเกิดอยู่ในโลกนี้แหละรู้เท่าทันเพราะว่าตัวนี้ทุกข์แบบนี้ทุกแบบนี้ตัวนี้ทุกอย่างนี้มาลีลาอย่างนี้ใครที่พูดเหตุการณ์ที่จะรู้ทุกข์ได้อย่างละเอียดดีการที่จะรู้ทุกข์ได้เข้าถึงสุดยอดยากยิ่งกว่ายิงลูกศรจากทางไกลไปเสียบรูกุญแจให้มันเสียบที่รูกุญแจรูเดียวในดอกยังไม่พอจัดเส้นผมไม่ออกเป็นร้อยแฉกจากแต่ละแขนเท่าๆกันด้วยยากยิ่งกว่านี้สอนทางไกลความรู้ทุกอย่างดียิ่งเป็นของยากกว่าเป็นลูกค้าขอเปลี่ยนเสื้อผ้า พูดไปให้คุณฟังยืนยันให้คุณจะรู้ทุกข์อย่างนี้พระอรหันต์ท่านดูถูกแล้วท่านก็ไม่ได้เดือดร้อนกับทุกข์และท่านก็อยู่เหนือทุกข์ทุกอย่างกูอยู่ในโลกนี้มีแต่ทุกข์ทั้งนั้นแต่เรารู้อยู่จะอยู่กับทุกข์โดยสว่างไสวอยู่อย่างเบิกบานแจ่มใสอยู่อย่างเอ่ออะไรมันมาก็มาว่ากันจริงๆแล้วอาตมายกตัวอย่างที่ใกล้ที่สุดให้ฟังอาตมาอยู่กับพวกคุณแม่เมื่อคุณล้วนหน้าเป็นการทำเรื่องคนที่ทำหน้าที่คนนั้นทำหน่อยคนนั้นทำน้อยคนนั้นทำน้อย เบิกบานแจ่มใสเพราะเราเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าเราก็เบิกบานแจ่มใสก็รู้อยู่มันไม่ทำอันนั้นมาทั้งหมดจัดการแก้ไขบำบัดไปแก้ไขไฟล์อะไรไปสำหรับตัวเรานั้นไม่มีปัญหาอะไรเลยมันก็ทุกข์ทั้งนั้นน่ะเรื่องทุกข์ทั้งนั้นเอาอารมณ์มาแล้วไอ้นี่มาแล้วไอ้หนุ่มมาแล้วตื่นมาก็มาเออมาก็มารู้แล้วก็อันนี้มันก็เรารู้จักเรียงคิวอันนี้สำคัญอันนี้ใช้การได้อันนี้จะเกิดผลทันทีอันนี้ยังไม่เกิดผลยังไม่เอาจัดคิวมาปรับปรุงมันหรือว่าจัดการกับมันเป็นเรื่องเป็นราวจริงๆ เพลงถ้าผู้ใดถึงที่สุดแล้วจะเห็นมึงมันก็มีอนิจจัง YouTube มีอนัตตามีหมดทั้ง 3 ตัวเป็นไตรลักษณ์ฉันอยู่อนิจจังมันไม่เขียนหรอกนอกจากไม่เชื่อของคุณทำได้แค่คนเป็นพระอรหันต์แล้วอนิจจังอนัตตาเป็นตัวเดียวกันคือตัวหมดศูนย์อนัตตาไม่มีตัวไม่มีคนไม่มีตัวนั้นไม่มีอะไรไม่มีตัวที่จะก่อนี้เป็นตัวตนของรูปร่างลักษณะตัวทุกข์ตัวจริงตัวที่ของเราเป็นแต่ก่อนเราไม่รู้มันก็เป็นตัวพอเราลดลงลดลงไม่เชื่ออ้าวไม่ใช่จนกระทั้งทำลายละลายอัตรานี้ไม่มีเหลือแม้แต่อัตรา ตัวอนิจจังนั้นแต่ก่อนนี้มันตัวนี้เป็นอัตราที่จริงอนิจจานี่คือตัวอักษรของเราเพื่อกิเลสของเรากิเลสให้มันลดลงลดลงไม่เพียงแต่ก่อนนึกว่าตีไม่แตกนอกจากแม่นึกว่าผีไม่ตายก็ยังไม่รู้ตัวมันด้วยแล้วมันอ้วนขึ้นทุกวันจนโตขึ้นทุกวันตอนนี้ตัวโตไม่ได้เราตีมันลงไม่เที่ยงอย่ามานั่งแข็งข้อว่าแกเป็นจริงแกจะยืนยันแล้วแกจะสร้างตัวใหญ่ขึ้นก็ไม่ใช่เราเป็นคนทำลายมันเป็นตายคามือเช็คศูนย์อนัตตาจะสูงอายุตามความเป็นตัวเดียวกันแต่ก่อนที่มันเป็นเพียงว่ามันลดลงมาเออชนะมันไม่เที่ยงมันลดลงได้ตอนนี้ศูนย์เพราะฉะนั้นเราก็อยู่กับศูนย์ เรามีสัจจะ 24 สัจจะไม่สมมติเราก็รู้โลกในโลกที่เราอยู่บนโลกมีผ่าตัดตาหูจมูกลิ้นกายรูปทุกอย่างมันเป็นสมมติฐานแล้วเราก็รู้ระดับของสมมุติต่างๆจากการทำงานก็สมมุติทำไปเราไม่มีอะไรเอามากระแสไม่เข้าเพราะมันสูงถ้าไม่ได้ทำอะไรมาเพื่อเรา เมื่อไม่มีตัวเราเข้าไปเกี่ยวข้องความลำเอียงหายหมดนอกจากไม่ลำเอียงแต่ตัวเราก็ต้องอย่าไปรับเพียงแต่คนนั้นคนนี้ถ้าสมมุติว่าตัวเองก็ไม่รับและส่วนตัวเราเองนี่แหละมันเป็นตัวตัวเราที่สูงยังจะเอาคนอื่นเป็นตัวเราเห็นแก่คนนู้นเห็นแก่คนนี้เห็นแก่คนนั้นเห็นแก่คนนี้เห็นแก่อะไรอยู่นี่ไอ้นั่นมันยังไม่หมดอัตตาใหญ่ด้วยซ้ำไปอย่าว่าจะอัตตาน้อยเลยมันจนรอบตัวมันไปขัดตาด้วยซ้ำไปจึงไม่ลำเอียงแม้แต่เห็นแก่คนๆนี้ก็ไม่ละเอียดตัวเราก็ไม่ลำเอียงให้แก่เราเองเพราะฉะนั้นก็จัดการทุกอย่างให้ไปตามลำดับสมมติคนนี้คนโตคนนี้คนเล็กคนนี้ควรจะเป็นอย่างนี้จัดให้เรียบร้อยจัดให้ตามทุกคนทำให้แต่โทษทียังมีกิเลสของแต่ละส่วนตัวผมนึกว่าเราเปลี่ยนทุกที ถ้าตัวเองไม่ได้ตามใจไม่ได้สมที่เราต้องการทุกทีพี่ไม่ควรไม่เข้าใจหรอกแต่พระอรหันต์ไม่ลำเอียงทำไมไม่เข้าข้างใครหรอกแต่เจ้าตัวที่มีกิเลสตัวนั่นแหละรู้สึกว่าเราลำเอียงใครเกิดความลำเอียงเป็นจิตใจกับพระอรหันต์ตัวเองต้องตรวจตัวเองให้สำคัญคือพระอริยเจ้ามีความลำเอียงน้อยตัวเองไม่เห็นว่าพระอริยทรัพย์ลำเอียงตัวนั่นแหละเพียงกว่าท่านอย่าไปคิดว่าตัวตนกับท่านอันนี้ต้องรู้ฐานะก่อนว่าเราเองใหญ่กว่ากันถ้าเราเองเราไม่ใหญ่แต่ท่านท่านยังไม่เที่ยงกว่าเราไม่ได้หรอก ถ้าผู้ใดที่เป็นพระอริยะชั้นสูงชั้นพระอรหันต์ไม่แล้วเพียงนั้นมันทุกข์เพราะฉะนั้นยังไม่ได้ขัดเกลาด้วยเมียก็ไม่ได้ขัดกับเขาคนที่เป็นกองเป็นคนนี้มันก็โกงวัน อรหันต์ปฏิสัมภิทาญาณอรหันต์พระพุทธเจ้าอรหันต์พระพุทธเจ้าประทานไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นอรหันต์หมายความว่าคนเป็นอยู่สุขและไม่ได้สูบอย่างโลกโลกที่มีรถด้วยเป็นคนที่มีความสงบความสบายผมคนไม่เดือดร้อนอยู่บนโลกเขาอย่างไม่กระเทือนไม่เดือดร้อนไม่มีกิเลสราคะโทสะอาจจะไม่ฉลาดเลยไม่มีไหวพริบอะไรถูกกว่าไม่มีคนสบายๆอย่างพวกเราในบางคนจะเห็นบางคนลักษณะของเขา เบิกบานอยู่วันนี้ก็สบายมีสิทธิ์มีการมีงานมีอะไรสมควรจะทำให้เขาเป็นไปวันคืนวันคืนก็สบายใจก็อยู่ก็อาจจะไม่ฉลาดแต่เดียวแต่เขาก็เป็นผู้ตามที่ดีและเป็นผู้กระทำอะไรที่ดีไม่ขัดไม่เคยง่ายสบายตัวเขาก็ง่ายกว่าคนอื่นก็ง่ายง่ายเท่านั้นเข้าได้อยู่ได้อยู่ได้ไม่เดือดร้อนอยู่คนเดียวก็อยู่ได้สบายหลายคนก็อยู่ได้ไม่เดือดร้อนอะไรพระอรหันต์คือความง่ายความสบายความเบาความว่างความไม่ขัดความไม่ข้องความไม่วุ่นความไม่วายอยู่นั้นก็ไม่วุ่นตัวก็ไม่เหมือนคนอื่นก็ไม่วุ่นอยู่ไหนก็ง่ายคนอื่นก็หาอยู่ได้ก็เบิกบานแจ่มใสนี่คือลักษณะของ ไม่ได้หมายความว่าฉลาดกว่าความฉลาดความมีปัญญาไม่ได้หมายความว่าอะไรมีปัญญารู้ตัวจริงที่เราจะทำใจของเราอย่างไรที่จะเป็นไปโดยที่ว่าอยู่ในโลกนี้มีอยู่ในโลกสบายเธอจะมีความคิดความอ่านมีปัญญาที่จะคิดสร้างสรรค์จะทำอะไรอีกและเป็นตัวกำไรหรือว่าตัวบารมีของแต่ละคนถ้ามีบารมีจะเป็นนักสร้างสรรค์ก็สร้างสรรค์มีปัญญาก็จะใช้จะคิดจะอ่านจะทำอะไรต่ออะไรมีริเริ่มมีทั้งกระโปรงเก่งๆมีทั้งต่างๆในการดำเนินชีวิตด้วยการค้นคว้าอะไรที่จะทำประโยชน์ให้กับคนอื่นก็เป็นผู้นำส่วนผู้ที่เป็นอรหันต์ไม่จำเป็นจะต้องเป็นผู้นำก็ได้เป็นผู้ตามก็ตามที่ดีเลยเราไม่มีความคิดเราไม่มีความดำริแล้วก็ตามอย่างง่ายสบายเสริมส่งไปดีคนที่อยู่ด้วยแล้วไปช่วย ทำด้วยไปตามด้วยเขาก็ไม่ทุกข์เราน่ะไม่ทุกข์อยู่แล้วเอาตัวเองเป็นใหญ่ตัวเองก็ไม่ทุกข์ตัวเองไม่ทำให้ใครเดือดร้อนด้วยไม่ขัดข้องด้วยนี่ความเป็นอรหันต์ความเป็นอาหารคือความที่ทำได้จริงเป็นจริงนะไม่ขัดไม่ขวางไม่ข้องไม่ขาดไม่ลำบากอะไรเป็นตัวที่สบายไม่ลำบากเลยหมดลำบากตัวเองหมดลำบากคนอื่นก็ไม่ลำบากด้วยเป็นองค์ประกอบเค้าจะน่าจะพิสูจน์ความในนี้ได้ง่ายและเข้าใจว่าอรหันต์จอมพลังยิ่งฉลาดมาก มันเป็นการความความความความมุ่งหมายของศาสนาหรือผิดที่ตัวเองจะปรารถนาเพิ่มเติมเอาผู้นั้นก็จะเรียนรู้เองก็เพิ่มประสิทธิภาพไปตามบารมีได้ไปเรียนก็ช้าๆก็ยังมีในสังคมเมืองจนกระทั่งถึงตายก็ไม่ได้เก่งเราก็ช้าเพราะว่าไม่มีบารมีในทางฉลาดแต่สบายๆ เป็นคนค้นคว้าเป็นคนมีบุญมีบุญกิริยาวัตถุครบโดมน้อมถ่อมตนเป็นไปด้วยดีอยู่ค้นคว้าไปตามเท่าที่ทำได้ถึงแม้ว่าคนจะว่าท่านบอกว่างมงายจริงไม่ได้เรื่องได้ราวเลยแม้อันนี้ก็ทำไม่ถูกอันนี้ก็เซ่อๆซ่าๆแต่เสื้อก็ช่วยกันเยอะอยู่เฉยๆเขาก็รู้เขาด่าเราถูกแล้วเราเชื่อศาสนาแล้วมันไม่สะอาดเฟี้ยวเรามันไม่ฉลาดในคล่องแคล
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive