211129-1-073 ทางเอกภาค1-ตอน073(หน้า249)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ายังไม่เป็นสุดยอดแห่งผู้ที่เรียกว่าอรหันต์พระอรหันต์แล้วจะต้องสุดยอดไม่เบียดเบียนตนไม่เบียดเบียนท่านเป็นที่สุดอย่างนี้เป็นยอดยิ่งเหลือพยาบาทอยู่หรือเหลือการอยู่ก็ยิ่งเป็นมิจฉากัมมันตรังอย่างไรและนี่คือเป็นวิชาการศาลต้องจำไว้ชัดแล้วก็รู้ลักษณะสภาพมันจริงๆในคนทุกคนโดยเฉพาะในเราไม่ต้องรู้มันเป็นยังไงอาการยังไงกิริยายังไงตัวตน ลักษณะยังไงต้องรู้จริงๆแล้วอยากให้มันเป็นบาปทั้งหลายนี่แหละคือกรรมบาปทั้งหลายนี่แหละคือกรรมการกระทำเสมอๆที่ประชาชนก่ออยู่ไม่ได้หยุดไม่ได้เคราไม่ได้เคยสำนึกไม่ได้เคยยั้งคิดไม่เคยสังเกตรู้ให้แจ้งแล้วก็รหัสเลิกหัดหยุดกันเลยมีแต่ตั้งหน้าตั้งตาจะก่อกรรมอันเป็นบาปเพราะเบียดเบียนเพราะผูกพันยังไม่ได้พยาบาลเพราะ เกษตรกามคุณ 5 วงเล็บตามทั้งหลายนี่แหละให้มากมายให้ทับถมยิ่งให้ทับถมจนยิ่งขึ้นทุกวันทุกทุกวินาทีด้วยเมื่อไม่รู้ยิ่งเพราะความไม่รู้ก็แน่นอนที่สุดแล้วมันต้องสร้างแม่มันต้องทำแน่เพราะอย่างน้อยที่สุดเราต้องรู้รู้เท่าทันรู้เท่าทันและเราจะได้ห้ามมันได้หรือแม้แต่ถ้ามันไม่ได้เราก็ทนมันให้ได้ถ้าเราถ้าเกิดว่าเราไม่รู้ซะเลยเนี่ยบางทีเราทนมันได้แต่เราไม่รู้เราก็ไม่มีทางที่จะไปลดละลายมันหรือว่าจะทำให้มันหมดไปในที่สุดเราไม่รู้มันก็ก่อตัว ความไม่รู้แอบก่อตัวแสบอาศัยโตใหญ่ก็ไม่รู้ตัวแต่ถ้าเรารู้ตัวแล้วถึงแม้ว่ามันจะทำให้มันหายไปยังไม่ได้เราก็จะไม่ให้มันโตแน่นอนทุกคนน่ะถ้ารู้ตัวว่าจะไม่ให้มันโตนอกจากไม่ให้มันโตแล้วเรายังจะสามารถบีบมันลงไปให้มันเล็กลงด้วยซ้ำไปแต่น้อยมันก็ยังดีแต่มันถึงจะเป็นผลถ้าไม่รู้แล้วไม่เป็นผลเพราะว่าจำเป็นที่สุดที่เราจะต้องรู้การกำหนดทุกกริยาสัตว์หรือว่าการกำหนดการปราบกิเลสจึงต้องส่งรูปตัวทุกข์หรือตัวเหตุยิ่งยิ่งรู้ทั้งตัวทุกข์แท้และตัวเหตุแท้มันก็ยิ่งสบายไม่ยิ่งทำให้จบได้ ถ้าไม่รู้เป็นปริญญาโทต้นๆแล้วเราก็ตั้งตัวแรกไม่รู้แล้วก็ศาสนาพุทธไม่มีหลักอย่างนั้นเลยศาสนาพุทธต้องมีหลักรู้ทุกข์ก็ดีสมุทัยก็ดีต้องรู้รู้แล้วละรู้แล้วนะหรือมันรักได้แล้วก็ต้องไม่รู้ว่าเราได้แล้วดังนี้ก็ใช้ได้มันจะต้องมีตัวจริงของมันที่ถูกต้องรู้แล้วรักหรือรักแล้วก็ต้องรู้ว่าเรารักได้แล้วต้องจบด้วยปกติภาพจบได้ส่วนสองมีปัญญารู้จริงมีตัวเป็น นายนิพนธ์ก่อกรรมอยู่ทุกวันนี้ไปคิดว่ากรรมเป็นบาปเป็นอะไรแต่ใดโดยไม่รู้ความจริงมันก็ไปกันเยอะแยะใหญ่โตหยาบคายนั่นเรียกว่าไม่รู้ทำถ้ารู้ธรรมะแล้วจะเห็นได้ว่าบาปมันมีอยู่ตลอดเวลาแม้ที่สุดเพราะอนาคามีก็ยังมีบาปส่วนที่ยังเหลือมันยังเป็นกรรมส่วนนี้ส่วนน้อยมันยังเป็นส่วนที่ยังไม่บริบูรณ์เป็นสัมมากัมมันโตเป็นที่สุดก็ยังทำอยู่นั่นแหละเพราะฉะนั้นก็ยังติดยังมีส่วนของตัวอย่างบ้างตัวละเอียดบ้างเป็นอยู่ที่ตนก็ต้องล้างบาปหรือล้างไทยเราเรียกว่าบาปก็คือคำว่าความชั่วหรือความยังไม่บริบูรณ์แล้วพระพุทธเจ้าตรัสไว้ในป่าสาธิตเกษตร ทีฆนิกายปาฏิกวรรคข้อ 117 บาทคนโง่เขลานั้นฆ่าสัตว์มาเลี้ยงตนให้เป็นสุข 1 ถือเอาสิ่งของที่ผู้อื่นไม่ได้ให้มาเลี้ยงตนให้เป็นสุข 1 พูดเท็จมาเลี้ยงตนให้เป็นสุข 1 บำรุงเด็กกามคุณ 5 ประการหนึ่งทั้ง 4 อย่างนี้แหละเป็นของเหลวตามเป็นของชาวบ้านเป็นของปุถุชนคนหนาแน่นเป็นกิเลสไม่ใช่พระอริยะไม่เป็นสิ่งประกอบด้วยประโยชน์ทั้งไม่เป็นเหตุให้เกิดความเบื่อหน่ายคลายตำหนัก ความดับความสงบระงับความรู้ยิ่งความรู้ดีและไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพานได้เลยข้าคงจะพอจำได้ไม่เคยนำมากล่าวให้ฟังผ่านมาแล้วอาการเบียดเบียนที่นับว่าร้ายแรงขั้นสูงสุดก็เบียดเบียนท่านฆ่าเขามาเลี้ยงตนเองมันก็เป็นบาปชนิดร้ายกาจสูงที่สุดแถมเป็นพยาบาทคือยังผูกพันเป็นหนี้เวรหนี้กรรมกันอยู่ต่อไปอีกเหตุที่ต้องขาดเข้ามาเลี้ยงตนให้เป็นสุขก็เพราะติดจนติดในรถในรูปในกลิ่นและสัมผัสเนื้อของเขายังยึดถือมุ่งมั่น ยืนยันว่าจะต้องกินเนื้อสัตว์นั้นๆอยู่บาปทั้งวิหิงสาทั้งพยาบาลทั้งกามก็ตกเป็นของผู้ยังฆ่าสัตว์มากินเนื้ออยู่โดยในชนิดโดยนัยยะชนิดแลยิ่งถ้าติดในรถในรูปในกลิ่นในสัมผัสเนื้อคนด้วยกันแล้วก็ยิ่งเห็นผู้เบียดเบียนก็ยิ่งเป็นผู้เบียดเบียนผู้มีภัยมีบาปขนาดหนักสุดยอดเลยทีเดียวถึงขนาดนั้นในสังคมมีคนชนิดนี้สังคมก็จำต้องระงับภัยเวรด้วยมาตรการที่รุนแรงก็จะต้องทำเช่นซีอุยในวงเล็บผู้ชายจีนคนหนึ่งที่ชอบฆ่าคนกินหัวใจ ที่ถูกประหารชีวิตมาแล้วนั่นเองเป็นต้นอันนี้ยกตัวอย่างง่ายๆประกอบไว้จะให้เห็นสภาพที่ว่าคนที่เขาไม่ประมาทและเขาไม่ได้ระมัดระวังตนทำให้ตัวเองมีกิเลสหนาพอกโคลนชอบกินเนื้อกินไปกินไปหนักเข้าก็เห็นเนื้อคนเป็นธรรมดาเห็นหัวใจคนไปกินธรรมดาสิอุ้ยนี้เป็นตัวอย่างที่ตลกที่สุดชอบฆ่าคนแล้วกินหัวใจตลกค่าและแหวนหัวใจเป็นคดีสะเทือนสะเทือนสังคมไทยพรรคนั้นแล้วเขาก็จะจับได้มาเปิดเผยมาแชร์กันสุดท้ายก็เอาไว้ได้ในสังคมสังคมก็ต้องใช้มาตรการรุนแรง ตกประหารชีวิตตกตายไปตามกันพวกแกทำจริงเป็นคนจีนหลายปีผ่านมาแล้วบางคนก็อาจจะดึกๆไม่ใส่ใจก็อาจจะไม่รู้เรื่องแต่บางคนอาจจะได้จำได้อยู่ถึงเหตุการณ์นี้เดือนนี้ยังมีเขาเอาตัวดองก็ทำแห้งไว้แล้วอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราชต้องเก็บศพด้วยไอ้นี่มันเป็นเรื่องของจิตวิญญาณเป็นเรื่องของจิตที่สั่งสมเป็นไปได้ถึงป่านนี้มีตัวอย่างให้เห็นว่ามันติดมันลงมีอย่างนี้ก็เป็นกินเนื้อมันกินเนื้อคนด้วยกันก็เป็นไทยใหญ่มันไม่ได้อย่างนี้มันเป็นได้โดยวิญญาณโดยความไม่รู้ไม่รู้จริงๆ แล้วจะไปบอกว่าประมาทระยะยั้งได้พอเวลามันเกิดแล้วมันไม่ได้ยับยั้งคนที่ยับยั้งไม่ได้เพราะว่ามันไปเป็นจริงจิตวิญญาณมันมีอำนาจของกิเลสแรงจริงๆจะยับยั้งไม่ได้แล้วจะปล่อยจนยับยั้งไม่ได้แล้วเราก็ซวยไปแล้วมันยับยั้งไม่ได้จริงๆมันต้องทำนะเพราะงั้นมันเป็นทางแห่งความประมาทเป็นทางผ่านความตายอย่างแท้จริงถ้าเราไม่ประมาทในทางยาเลยอย่าไปสร้างทิศทางที่มันจะไปติดที่ยึดเพราะเราไปสั่งสมกินเนื้อสัตว์ก็เหมือนกันกินไปยิ่งติดยิ่งเยอะยิ่งกินทุกวันนี้ยิ่งยุคกันกินให้เป็นสดๆกินแดงๆกินเลือดกินอะไรต่ออะไรกินมาเรื่อยนะทุกวันนี้ต้องจัดจ้านอย่างนั้นแหละกินเด็กกินสดขึ้นไปจริงๆก็เป็น แล้วก็ที่สั่งสมให้มันรุนแรงนี่คือความไม่รู้ไม่เข้าใจเพราะงั้นการฆ่าพระพุทธเจ้าตรัสว่าอธิบายไปแล้วนี่ก็เป็นคำชัดเจนในความหมายที่ใช้รับพระพุทธศาสนาอย่างนี้ก็คืออย่าไปนั่งกินเนื้อสัตว์เลยมีความหมายมันบอกชัดๆพูดเพียงฆ่าสัตว์มาเลี้ยงตนให้เป็นสุขอยู่เนี่ยมันไม่ใช่ทิศทางมันอธิบายศีลข้อที่ 1 โดยชัดเจนมันไม่เอาหรอกกินเนื้อสัตว์ก็อยู่มันหลงเป็นสุขเป็นทุกข์อะไรอยู่โดยเฉพาะเป็นสุขเราก็เป็นชีวิตชีวาอะไรอยู่เพราะไปกินเนื้อเขาฆ่าเขามากินอะไรมันไม่ใช่เรื่องนี้มันก็ขายความบอกอยู่แต่เขาไม่พยายามอ่านพยายามที่จะแปลเข้าข้างตัวอยู่แล้วไงถึงได้ยาเอามาแปลพยายามออกเสมอ เครื่องออกเสมอถ้าเกิดว่ามันจะชัดเจนเข้าไปในทางที่ว่าไม่กินเนื้อสัตว์เพราะว่าตัวเองมันมีอยู่ในตัวเองตัวเองยังเป็นมันจะดับขนาดนั้นมันก็ยังชัดเจนอยู่เนี่ยเหลือเชื้ออยู่อย่างนี้เห็นชัดๆนี่เป็นศีลก็เห็นอยู่ว่าเป็นศีลข้อ 1 ข้อ 2 ข้อ 3 อะไรงี้เราดูๆก็รู้นะอันนี้ก็พูดอย่างนี้สำหรับพวกเราเน้นให้ฟังถ้าใครจะไปเข้าใจให้พิสดารมากกว่านี้เอาเองเห็นรายละเอียดก็ได้และถ้าผู้ใดเลยที่ว่ายังคิดกันบ้างและแล้วก็หาสิ่งส่วนที่ควรลองหยุดควรระงับหรือลดลงน้อยลงไม่ทำไปตามตามไส้ต้อยที่โลกที่สังคมเขาพากันทำโดยๆไปเสียทั้งนั้น ก็จะได้ชื่อว่าเริ่มตื่นจะฟังดูคำว่าตื่นกำลังไขความของคำว่าชาสุริยะจุดแรกของชาติเชื้อคืออะไรเริ่มตื่นนี่ก็หมายความว่ามนุษย์รู้สึกตัวและเห็นความจริงเห็นผิดน่ะมีสำนึกมีสติสัมปชัญญะสำนึกขึ้นมาแล้วแต่ก่อนนี่มันหลับไหลมันไม่รู้เรื่องมันลอยเลยไปตามมนุษย์มนาเขาพาเป็นพาไปยังไงก็นึกว่าดีไม่ชอบยังไม่ควรเป็นแผลกลับยังไม่ได้ยับยั้งยังไม่ได้หยุดคิดหยุดยั้งว่าไอ้นี่ดีหรือชั่วไอ้นี่ถูกหรือผิดที่แท้จริงยังไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลยนี่เริ่มรู้ว่าอ๋อไอ้ชั่วไอ้นี่เราเลยเถิดมานานแล้วนี่เราไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติที่ เราผิดทีมเดียวหรือผิดปกติแล้วนี่อย่างน้อยที่สุดเริ่มรู้ว่าผิดปกติเอ๊ะนี่ไม่ใช่ปกติของกุศลเลยนี่มันจะผิดปกติที่ควรเป็นไปเอาปล่อยเลยเป็นธรรมดาหรือว่ามันเป็นสิ่งที่ผิดปกติอยู่มันชักเริ่มสะกิดใจว่านี่ผิดปกติเลยไม่มีความผิดหรือมีสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่เลยอย่างนี้ก็ยังไม่ถูก 100% เลยสตินี้ที่จริงแปลว่าร้อยตอนนี้มันจะถูก 100 มันจะถูกทำลายแล้วแต่ความเชื่อมั่นยืนยันเห็นสนิทเลยว่านี่ 100% เป็นความถูกต้องเราอยู่ในทิศทางที่ดีที่สุดแล้วสูงที่สุดแล้วตอนนี้มีอะไรเข้ามาสะกิดแล้วนี่เราไม่ถูกร้อยเลยคือเราไม่ได้มีร้อยเลยยังมีอะไรดีกว่านี้อีกเหรอจะบอกช่องอยู่อีก วัดสะกิดขึ้นมาเด้อเริ่มตื่นตัวเริ่มรู้ตัวเริ่มมีจิตปัญญาที่ถูกสะกิดขึ้นมาแล้วเรียกว่าเริ่มตื่นแต่ก่อนนี้หลับไหลถ้าเผื่อว่าเป็นสัจธรรมเป็นปรมัตถ์แท้และเขาก็เริ่มจะได้สะกิดตัวต่อไปก็จะเริ่มพิจารณาต่อไปก็เริ่มจะรู้รู้เข้าใจเข้าใจเพิ่มจนกระทั่งเห็นว่าปัดโทนี่มันผิดแท้ๆนี่มากินเนื้อสัตว์ผิดๆหรือว่ามาฆ่ากันกินอย่างนั้นผิดเลิกเลยกลับเขาก็เข้าสู่สัมมาเข้าไปเขาก็เข้าสู่ทิศทางเป็นกุศลแท้ทิศทางที่ทำให้ความเจริญของตัวเองเกิดขึ้นอย่างนี้เป็นต้นอันนี้เขาก็ในเร็วกว่าเดิมถ้าผู้ใดได้จากที่คิดบ้างหาสินค้าส่วนที่รองหยุดร้อง ลองลดลงน้อยลงหรือลองให้มันเป็นไปอยู่ให้มันแปลกเปลี่ยนลงไปอีกบ้างไม่เป็นไปตามโลกตามสังคมผู้นั้นก็เริ่มเรียกว่าเริ่มตื่นเริ่มทำการระวังตนเริ่มเฝ้าดูตนแล้วก็รู้ด้วยปัญญาเห็นบาปเห็นอกุศลให้ออกและฝึกตนหัดตนให้พ้นจากบาปออกไปเรื่อยๆจริงๆแท้ๆเป็นผู้ได้ก่อปัญหาให้แก่ตนอย่างแท้จริงตรงตามศัพท์คำว่าปัดฐานคือการเริ่มต้นการตั้งขึ้นทีว่าภาษาบาลีปัดฐานสำเนียงแปลว่าการเพิ่มต้นหรือการสร้างขึ้นเฉพาะตัวมันมีสติได้เริ่มต้นใหม่และได้ตั้งขึ้นใหม่ นั่นแหละคือการเรียกว่าสติปัฏฐานมีสติและได้กระทำให้ตัวเองเริ่มต้นตั้งต้นขึ้นด้วยมันตั้งขึ้นไปเรื่อยๆเลยนะมันเริ่มทำให้มันมีอยู่เรื่อยเริ่มขึ้นใหม่ด้วยไม่ได้หมายความว่าให้เป็นอยู่อย่างเก่าหรือเสื่อมลงไม่ได้หมายความว่าอยู่อย่างเก่าหรือเสื่อมลงแต่หมายความว่าได้ตอไม้ตั้งขึ้นใหม่เริ่มขึ้นใหม่มีขึ้นใหม่เริ่มขึ้นใหม่เรื่อยๆแถมอยู่ด้วยนี่เรียกว่าตัวจริงของวุฒิตัวจริงของความเจริญไม่ทรงอยู่ไม่หยุดอยู่และไม่เสื่อมไม่มีสีติดไม่มีปริมานนะแต่วุฒิเนี่ยเป็นจุดสำคัญเพราะเราทำวุฒิก็ถูกจะเห็นว่าทุกอย่างมันมาลงตัวเป็น ago ธรรมโมหมดเลยตามตามความหมายของพระพุทธเจ้าถ้าทำถูกแล้ว มันจะเป็นธรรมะอันเดียวกันเลยมองมีแต่เจริญคนที่มีแต่เดินการก้าวหน้าให้แก่ตนเองเรื่อยไปอยู่เสมอแต่มันจะมาจุดลงตัวจุดเดียวกันเลยมันจะเห็นลักษณะชัดเพราะงั้นทำสติปัฏฐานถูกตัวเป็นเอกลักษณ์โคเป็นทางเดียวทางเอกแล้วมันจะไปลงในหัวข้อธรรมอื่นหัวข้อทำเหมือนที่อธิบายแล้วมันลงหมดเป็นที่กระทบวิหารเป็นผู้ที่ยังเจริญอยู่เป็นสัมปรายิกัตถประโยชน์เป็นที่ทำมิตรภาพประโยชน์เป็นอะไรต่ออะไรรวมตัวกันหมดถ้าอธิบายให้ฟังนะลองคิดดูในยกแรกยกแรกให้ไปพิจารณายกหัวข้อทำให้พวกคุณลงเอาไปคิดๆเล็กๆอยู่ในอนาคตหรือว่านายต่อไปช่วงต่อจากที่บรรยายนี้แล้วเมื่อไหร่ว่าง ผลทบทวนดูปฏิทินและนี้จะเห็นได้แล้วเมื่อใดเมื่อผู้ใดได้พากเพียรพยายามระลึกรู้ตัวในทุกๆอิริยาบถของตนให้ได้เสมอแล้วก็พยายามจับผิดการกระทําของตนเองเสมอๆวงเล็บเปิดโดยเฉพาะการกระทํา ดีกว่าเสมอเสมอว่าดีแล้วก็ต้องหาตัวที่ดีกว่าเสมอๆนั่นแหละคือผู้กำลังมีสติกำลังสร้างสถานอันดีงามอันเป็นไปเพื่ออริยะเสมอๆตัวใหญ่เบ้อเร่อเลยเป็นตัวชี้ของคำว่าสติปัฏฐานใครก็ใจดีแล้วมันจะต้องประกอบเป็นองค์แห่งความตื่นเป็นองค์ความมีปัญญาเป็นองค์ความรู้เพราะฉะนั้นยึดตากันดีหรือว่าเริ่มต้นตั้งแต่ศีล 5 อินทรีย์เราต้องวอนศีลสำรวมอินทรีย์มาจนกระทั่งโภชนา ราชาพญานิยม 4 ข้อนี่แหละถึงจะลงตัวสำคัญกันหมดมีหลักเกณฑ์ประพฤติถ้าเกิดว่าพวกศรัทธาก็ทำตามหลักเกณฑ์โดยๆๆไปกว่าจะเกิดปัญญาในชาติจะพูดจะมีปัญญาแล้วหลักเกณฑ์นั้นเอามาแล้วก็กระทำพิจารณาพร้อมมีตัวปัญญามีความตื่นมีทางขึ้นมานะโยคะเป็นผู้ระลึกรู้รอบอยู่เสมอรู้กรรมกิริยาต่างๆจนรู้เร็วผู้ใดมีปัญญาประกอบไปพร้อมกับการกระทำจริงตามศีลตรงอินทรีย์เพื่อสำรวมจริงพอใช้ในการยึดตาไม่ว่าอะไรก็ประมาณในชีวิตที่จะเป็นอยู่เกี่ยวกับการกินการอยู่การใช้การทำการทำสัมผัสอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเราก็จะเป็นผู้ที่ได้ ภาพจรณะ 4 นี้เป็นสมังคีในการทำงานร่วมกันตรงลงตัวเป็นสติปัฏฐานขอนำไปนิดนึงอธิบายล้ำไปนิดนึงว่าเมื่อเจอคณะ 4 ข้อนี้ทำได้เสร็จมันจึงจะเป็นลงตัวไปเป็นศรัทธาจะระณะข้อที่ 5 ศรัทธาเจริญพอไปถึงก็สถานนั่นแหละคือสิ่งที่ผลจากข้อ 4 ข้อทำแล้วมันเกินอย่างลงที่จิตเป็นศรัทธาไม่ใช่ศรัทธาเพราะฟังไม่ใช่ศรัทธาเพราะไปที่ดีอ่านรู้คิดรู้อะไรเฉยๆไม่ใช่แต่ศรัทธาเพราะปฏิบัติเพราะได้มีกรรมกิริยาพร้อมเลยมีศีลสำรวมศีลสังวรศีลสำรวมอินทรีย์โภชนาการนะโยคะนี่เป็นตัว มันเสริมแล้วเป็นรู้เป็นปัญญาเป็นตื่นเป็นไม่ใช่ทำหลอกๆหลายๆมันเข้าไปกินกันเลยแล้วจึงส่งผลสำเร็จส่งฝนตกลงไปที่จิตเกิดจากพาเป็นศัพท์ทางศิลปะติเป็นศัพท์ทางสถิติแท้เป็นการศรัทธาที่เกิดผลสมใจและปฏิบัติธรรมซ้ำไปซ้ำมาได้มันเกิดการเกิดจริงมันก็สูงขึ้นสูงขึ้นที่ว่าเป็นประชาชนของตนเองเป็นของตนเองแต่เขาตัวเองเลยไม่ได้ไปศรัทธาเพราะฟังมาเพราะว่าอ่านมาเพราะว่าครูสอนแล้วก็เชื่อตามๆกันมาแล้วก็จารีตประเพณีเพราะอะไรไม่ใช่ เป็นตัวเลือกเนื้อของศรัทธาในตนจริงๆมันเกิดของตนเองเป็นปัจจัตตังศรัทธาตัวนี้นี่แหละของจรณะมันจะส่งผลอย่างนี้พ้นจากการกระทำ 4 ข้อนี้ลงไปก็ดังนั้นการเบียดเบียนชั้นร้ายแรงถึงขั้นฆ่าท่านพราหมณ์ทำลายคนอื่นสัตว์อื่นสิ่งอื่นใดๆเพื่อการเสพสุขของตนเองคนที่ได้ฝึกหัดคอยจับผิดการกระทำของตนเองอยู่เสมอๆนี้ก็จะลดถอยลงจริงๆในเมื่อเข้าใจการเบียดเบียนขั้นร้ายแรงนี้ได้และได้ฝึกหัดรถน้อยลงหรือละเลิกหยุดไปตามแรงความตั้งใจของตนเองได้จริงๆ บางคนมันทำได้เพราะบางคนมันรู้ได้นะพอเข้าใจแล้วก็ยังทำไม่ได้เพราะงั้นก็จะต้องหัดรถหัดทำลงไปให้มันถูกต้องตามที่เรารู้บางคนทำได้มีกำลังมีอินทรีย์พละจะหยุดก็หยุดได้จะละเลิกได้ทันทีหรือบางทีตัวเองก็ไม่ติดเท่าไหร่หรอกเลิกแล้วก็ได้หรือได้มาอยู่ด้วยซ้ำไปแต่ยังไม่ล้มลงหลายๆยังทำไปตามโลกเขาจริงๆนะตัวเองผิดอินทรีย์แวดล้อมของตัวเองเหตุปัจจัยของตัวเองเนื่องในทันทีนะแต่มันลงไปตามหมู่ตามอะไรไปผู้ที่มีอินทรีย์พลังยิ่งง่ายเพราะมีถือว่าเป็นผู้มีเจโจวิมุติแล้วแต่ยังไม่เกิดปัญญาเป็นส่วน 2 เป็นอุปกรณ์ ฤกษ์ดีไม่รู้กันนะมันก็เลิกได้เพราะมีอินทรีย์พละเต็มก็หยุดเลยทันทีพวกนี้เป็นพวกมีบารมีแล้วง่ายส่วนพวกที่มีปัญญาแต่ว่าเจโตไม่แข็งมันรู้แต่ทำยังไม่ได้จึงต้องมาฝึกจริงๆมีแต่บัตรทำมีอะไรต่ออะไรทำจริงๆมันจึงจะสำเร็จถ้าไม่งั้นไม่สำเร็จหรอกเราจะต้องมาฝึกจริงทำจริงเมื่อความจริงทำจริงได้จริงสำเร็จความจริงเป็นการลงตัวในการลงตัวได้รู้แต่ทำไม่เสร็จทำแล้วก็ยังกำลังไม่พอมันยังต้องแต่งไงมันฝืนไม่ไหวอดทนไม่ได้ต้องกิเลสมันเก่งกว่า ฉันจึงต้องไม่ต้องทำทำจริงๆเอาให้มันตายเลยถ้าเราไม่เอามันไม่ตายมันเอาเราตายนะเอาเราตายหนักเข้าจริงๆก็คือตายจากนี่แหละสมณะในการตายของสมณะคือการลาสิกขาบทให้ตายเนื้อตายหนังจะพูดเลยพระพุทธเจ้าท่านก็ตอบไม่ชัดการตายของสมณะคือการลาสิกขาบทสรุปไปสุดท้ายการตายก็เกิดขึ้นกับเราเรามันถูกเอาเกมมันเอาตายเราก็ตายแหงเลยตายตั้งแต่เป็นเนื้อระวังไอ้รู้การตายนี้อย่าไปเรียนด้วยการตายงั้นไม่ต้องเรียนหรอกหมูหมากาไก่มันก็เป็นมันทำได้แล้วเราก็ได้ถึงเวลาแล้วก็ทำได้อย่างนี้หรือคุณจะแกล้งทำเดี๋ยวนี้คุณเอาปืนมาจ่อเอายาพิษมากินแบบนี้มันก็สำเร็จไม่ยาก เติมให้รถมันชนคนเดียวนี่เอาหนักๆเลยให้เหยียบหัวกบาลสมองแตกเลยไปไม่ยากหรอกไอ้การตายแบบนี้นะมันง่ายจะตายไปใครก็ทำได้มันไม่ใช่เรื่องนิทานไม่ใช่เรื่องยิ่งใหญ่มันเรื่องโง่อยู่ดีๆก็ไปทำให้ตัวตายไม่ต้องโง่ด้วยซ้ำไปเพราะถ้าในเรื่องตายงั้นไม่เลิกคิดไม่ต้องไปวุ่นวายอะไรมันเป็นธรรมดาเกิดแก่เจ็บตายแต่ว่าพระพุทธเจ้าเห็นว่าอย่างนี้เป็นสื่อพอไปพบคนตายอย่างนี้มันไม่ไหวสิท่านเป็นเป็นสื่อท่านนึกคิดคำว่าตายท่านรู้อย่างนี้ทนไม่ได้จะไปศึกษาดูอ๋อตัวตายตัวเป็นมันตัวนี้ติดตัวย่อเพราะฉะนั้นเราจะทำให้ตายเราจะไม่เกิดอีกได้อย่างนี้จริงๆห้ามทุกอย่างวนเวียนเลยเป็นอรหันต์ได้ เครื่องหยุดการตายอย่างสูงสุดได้เป็นการตายที่ทำนิพพานทีนี้แม้ไม่นิพพานท่านก็อธิบายไปซ่อนอยู่ในความเป็นสมณะถือว่าสมณะตายคืออะไรสมณะตายคือการลาสิกขาบทไม่ศึกษาในธรรมนั้นก็ตายแล้วถือว่าตายเพราะเมื่อไม่ศึกษาธรรมไม่ใส่ใจทำให้พากเพียรอยู่โลกเอาไปกินหมดแล้วมันจะไม่พูดก็เกิดอะไรล่ะแบบโลกุตระจะไปฝึกเกิดเป็นคนเจริญถูกโลกดึงไปกินมันก็กลายเป็นคนโรคนะนักยิ่งขึ้นทุกยิ่งขึ้นไปเป็นเหยื่อเอาไปเป็นคนละโลกของสบายจะเป็นคนละโลกของชาวประมงไปเลยจริงๆแน่ๆไม่มีปัญหาพยายามมองนี่ปัญญาเห็นลึกซึ้งมันจะเห็นชัดเจนแต่นี่เรามาเรียนสิ่งที่ละเอียดสิ่ง สูงสิ่งที่ชัดเป็นสิ่งที่คนเขายังไม่จับเขาก็จะได้สร้างวัตถุไม่ได้สร้างอะไรกรอบๆอะไรกันอยู่นั่นน่ะเจริญอยู่แบบนั้นส่วนอย่างนั้นเมื่อเราไม่ยินดีแล้วเราเข้าใจชัดแล้วเราก็เลิกออกมาด้วยฝึกตนฝึกจิตด้วยแล้วก็มาใส่ใจปัญญาทางด้านนี้ให้สูงยิ่งขึ้นมันก็จะจูงเราจูงเราสูงขึ้นมาได้สิ่งนั้นซะด้วยปัญญาอันรู้จักเข้าใจในทุจริตทั้งปวงก็จะทำให้คนพวกนี้รู้แจ้งลึกซึ้งเข้าไปเรื่อยๆจนกระทั่งการจะหยิบจับเอาของผู้อื่นที่ไม่ใช่สิทธิของตนมาบำเรอมาบำเรอตนเลี้ยงตนให้เป็นสุขก็จะไม่เอาจริงๆด้วยจิตรู้ ในการเบียดเบียนการผูกพันผูกเวรอย่างแท้จริงไม่ใช่ว่าไม่เอาเพราะกลัวถูกจับเนื่องจากเป็นขโมยตามกฎหมายบ้านเมืองและจะเข้าไปและจะเข้าใจไปจนกระทั่งการจะพูดเท็จกลบกลิ่นกลอนหลอกล่อเพทุบายมาเลี้ยงตนก็จะไม่ทำจะเข้าใจหรือไปจนพูดส่อเสียดหยาบคายเพื่อทำลายผู้อื่นและจะได้เป็นการยกตนขึ้นสูงให้คนอื่นพาตนตนจะได้เสพสุขก็จะไม่ทำดังนี้เป็นต้นอันนี้ยกตัวอย่างเป็นต้นหมายความว่าเป็นตัวอย่างเป็นต้นด้วยเช่นหรือเป็นตัวอย่างมันจะรู้ความรู้นี่มันจะรู้ในทุจริตที่แท้มันเห็น เราไม่ทำไม่ใช่ไปทำเพราะว่ากลัวกฎหมายบ้านเมืองบังคับอยู่ถ้าไม่มีกฎหมายเมื่อไหร่ฉันทำไม่ใช่แต่กลัวคนจะว่าถ้าคนเขาว่าเมื่อไหร่เราจะชนะอายฉันเสียศักดิ์ศรีไม่ใช่แต่เรารู้ด้วยสัจจะเรารู้ด้วยความจริงว่านี่ถึงแม้ว่าลับหลังต่อหน้าต่อตาหรือต่อหลังคนเมื่อไหร่ที่ไหลที่ไหนก็ตามกรรมวันนี้ไม่เกิดขึ้นแม้ใครไม่เห็นใครไม่รู้อยู่ส่วนตัวก็ไม่ทำเพราะเรารู้ว่ามันเป็นการเกี่ยวข้องมันเป็นการสร้างไทยสร้างเวรมาเป็นทุจริตแท้ๆรู้กุศลอกุศลถูกลงเป็นอภิธรรมเป็นธรรมะอันยิ่งโดยการเป็นอกุศลกรรมหรือกุศลกรรมโดยตัวกรรมของมันเองไม่ใช่เพราะคนนั้นเผื่อคนนี้ยังโง่อย่างนี้ไม่ใช่ดูแล้วว่าไม่ เป็ดสร้างกรรมคือการกระทำมึงก็ทำซ้ำก็ทำบ่อยมันก็เป็นการเคยเพราะเรื่องอะไรจะไปเคยในการกระทำสิ่งที่ไม่ดีมันรู้ที่เราต่างหากเราไม่ต้องไปเคยเราไม่ต้องไปแตะแล้วไม่ต้องไปทุกทีไม่ต้องไปเกี่ยวไม่ต้องไปซ้ำมันจำเป็นอะไรถ้าจำเป็นจะอีกเรื่องนึงจำเป็นที่สุดน่าจะต้องเป็นอย่างนี้อีกเรื่องนี้ไม่จำเป็นไม่ทำด้วยรู้ด้วยปัญญานั่นแหละคนพูดจะหยุดจะไม่ทำบาปหรือลดความเร็วตามใดๆให้น้อยลงได้มากนั้นก็คือผู้จะต้องลดกามคุณในตนลงให้มากๆถึงแม้ว่าคนผู้ใดจะเข้าใจแจ่มแจ้งตามที่พูดมาแล้วนั้นก็ตามหรือเข้าใจลึกซึ้งละเอียดละออมาก กว่าที่ได้กล่าวถึงแล้วนั้นก็ตามแต่ไม่ได้ฝึกหัดเลิกรารถไถกามคุณของตนเองก็จะเป็นผู้เลิกบาปจะลดความเลวทรามในการเบียดเบียนหรือผูกพันผูกเวรตามที่กล่าวนั้นลงมาได้ยากขึ้นเนื่องจากมันเป็นเหตุเป็นปัจจัยดึงรั้งความต้องการของผู้ยังยึดติดอยู่จนผู้ยึดผู้ติดนั้นจะรู้สึกเอาจริงๆจังๆว่ามันเป็นความจำเป็นของคนผู้นั้นอยู่เขาจึงหยุดบาปลดความเร็วตามนั้นลงไม่ได้งานมันเป็นเหตุเกาะเกี่ยว ตัวเราเองไข้อย่างการมีแปลว่าความใคร่อยากปรารถนาเมื่อเราไม่ลดความใคร่อยากปรารถนาแล้วมันก็เกาะเกี่ยวอยู่นั่นแหละจนมันหลงจริงๆเลยว่ามันเป็นความจำเป็นมันจะเห็นมันจำเป็นไม่จำเป็นเราไม่ได้ผมจำเป็นอย่างนั้นแล้วทำไมลดตัวลากเหง้าพวกนี้มันก็ไม่ลดมันก็ลำบากเพราะงั้นตัวการที่สำคัญใส่ตัวเบ้อเร่อเลยพูดจะต้องลดการลงทุนผู้จะตัดผู้จะต้องลดกามคุณในตนลงให้มากๆถ้าแม้ว่ายังทำบาปอื่นอยู่ก็เหมือนกันแต่ถ้าผู้ใดยิ่งลดการลงทุนลดกามมันตัณหาของตนลงได้มาจริงๆคือเข้าใจในรูปในรถในกลิ่นในเสียงในสัมผัสให้ได้มากจริงๆและหยุดเสพเลิกผ่าน แตะต้องคลุกคลีกันไม่ได้แต่ต้องขี่กับมันให้ได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจริงๆคนผู้นั้นก็จะรู้แจ้งว่าความจำเป็นต่างๆของตนน้อยลงได้คราวนี้เราสังเกตทบทวนดูก็ได้ทุกๆคนถ้าบอกว่ารอรถตามลงมาได้จริงๆแล้วเราจะเห็นความจำเป็นของชีวิตเนี่ยมันมีความจำเป็นน้อยชีวิตสบายเบาเบาจริงๆได้มากและจะเห็นหรือไม่ต้องมาก็พอสมควรนี่ก็จะเห็นได้แล้วชัดๆว่าชีวิตเราอย่างน้อยสบายคล่องไม่หนักไม่ยุ่งไม่วุ่นภาระเบามากเดี๋ยวเราจะเห็นได้น้อยลงความจำเป็นต่างๆของตนน้อยลงได้แล้ว เมื่อนั้นแหละความต้องการหรือความอยากมันก็จะลดลงตามอย่างแน่แท้มันยิ่งจะเสริมให้เราเห็นว่าเราจะลดความอยากฟังผมไม่เห็นจริงมันมีตัวจริงทวนทบทวนอ่านเห็นเป็นความรู้เป็นปัญญามันก็จะเสริมให้เราเดินทางไปได้ดีโดยเร็วมันก็จะลดลงตามอย่างแน่แท้แต่ถ้าเอาแต่พูดเอาแต่เรียนรู้เอาแต่คิดผกผันลึกซึ้งอยู่ไม่ละกามตัณหาแท้ๆจริงๆมันก็จะลดถอยความอยากลงไม่ได้มันก็จะเห็นว่าตนยังจำเป็นในเรื่องนั้นสิ่งนี้อยู่ร่ำไปความโลภมันก็จะลดถอยลงไม่ได้อย่างแท้จริงนั่นเอง เป็นสภาพจริงแล้วพูดได้แต่คิดผูกพันได้ปัญญาอ่อนจะไปละอย่างสมมุติเขาไปเรียนพวกพวกเฮียใช้ตัดกรรมวิทยาเรียนแต่ปัญญามันไม่มีตัวมันไม่มีตนมันไม่ใช่ของของเราของเขามันต้องรู้ฟังอนิจจังอนัตตาเวทนาอนัตตาสัญญาน้ำตาสังขารอนัตตามันไม่ใช่ตัวตนเวทนาก็ไม่เจ็บตัวเจ็บจนก็อยู่ไปเถอะสบายอย่าไปยึดมั่นถือมั่นมาเป็นตัวเป็นตนกินเข้าไปกินตัวกินตนก็ไปกินตัวกินตนฟังดีๆนะเขากินตัวกินตนก็ไปกินตัวกินตนของเขาไอ้ตัวตนอะไรกินตัวผีก็ไปทุกวันก็ไม่รู้แล้วเขาก็ว่าไม่มีทองไปโอ้คิดถึงติดตัวดูฟังนาฬิกาน้ำตามันไม่มีตัวมีตนหรอกแต่เขาไม่รู้ตัว ตัวตนผีแท้ๆเขายังไม่รู้กินมันก็ไปกินมันก็ไปมันก็ไปอ้วนใหญ่อยู่ในตัวไม่รู้แต่ปากก็พร่ำได้สูตรไม่มีตัวตนไม่มีตัวตนไอ้ตัวตนเบลอๆมันกินกล่องๆเข้าไปในตัวแท้ๆกินตามกินลูกชิ้นรสกินๆๆอันนี้อร่อยดีโว้ยไม่รู้บางทีอร่อยอย่างยิ่งดิ้นด้วยซ้ำไปนะแซ่บชื่นใจเลยไม่รู้ตัวนั่นมันตัวตนเขาไม่รู้ตัวตนเพราะว่าไม่มีจริงผู้ที่เป็นพระอรหันต์แล้วทำลายตัวตนลงไปเรื่อยๆจนเห็นอ๋อมันไม่ใช่อัตตาตัวตนพวกนี้นี่มันไม่ใช่อัตราทำลายได้ล้างได้อย่าเข้าใจว่ามันจะต้องมีชีวิ