211204-1-078 ทางเอกภาค1-ตอน078(หน้า264)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ม่เปลืองระบบที่ไม่จ่ายถ้าเรากลับไปมีกิเลสอีกส่วนนึงติดการหยุดไม่ให้พลังงานขึ้นมาทำงานอะไรมากมายให้มันอยู่อย่างอ่อนให้พลังงานออกพลังงานเคลื่อนไหวอย่างเบาแม่ของภายในช่วยทีนี้ก็กลายเป็นเฉื่อยกลายเป็นช้างกลายเป็นดีไม่ดีเลยก็ตกตกตะกอนตกหยุดทั้งทวารด้วยไม่อยากรบไม่อยาก ไม่อยากรับไม่อยากรู้ไม่อยากวุ่นวายไม่อยากกระทบสัมผัสอะไรแล้วก็หลับไปพักไปหยุดเข้าไปข้างในกลายเป็นคนเกียจคร้านเป็นคนไม่รู้จักสาระแต่ไม่รู้จักชีวิตที่แท้จริงไม่ได้อธิบายมาแล้วว่าสิ่งสุดท้ายไม่มีอะไรหรอกชีวิตมนุษย์มันก็เป็นแรงกรนเป็นเครื่องกลเครื่องนึงถ้าจิตใจคนนั้นถึงจริงๆสุดยอดจริงๆเข้าใจด้วยปัญญาอันยิ่งจริงๆแล้วเราก็ไม่ติดเพราะอะไรโลกโลกในโลกแล้วเราต้องไม่ได้หวงแหนชีวิตร่างกายจิตใจอะไรของเราจิตใจของเราโดยเฉพาะเราอยู่หยั่งรู้แท้ๆเลยมันจะรับอะไรมันจะสมควรอะไรมันก็รู้แล้วมันยังมีปัญญารู้โลกรู้สมมติของโลกสร้างให้แก่โลกอะไร เป็นอะไรที่สำคัญอะไรที่ดีที่สุดทำไปตามขั้นตอนเรามีเวลาเท่านั้นเท่านี้เราก็ทำไปไม่เกี่ยงไม่งอนบางอย่างก็สำคัญกว่าบ้ามากบางอย่างสำคัญไม่มากอะไรก็ตามมีกาลเวลาก็ทำแต่อนุเคราะห์ไปแต่ก็ไม่ใช่มุ่งหมายที่จะทำแต่สิ่งที่ดียอดอย่างเดียวไม่ใช่อะไรดีรองลงมาก็ไม่ทำอะไรดีลดลงไปอีกเป็นชั้นที่ 3 ชั้นที่ 4 ก็ไม่ทำก็ไม่ใช่ทำตามกาละตามความเหมาะสมตามความอนุโลมอนุเคราะห์ช่วยเหลือโปรไฟล์เห็นตามความจำเป็นที่แท้จริงไม่มีฉันนั้นมีชั้นนี้ก็ทำพอสมควรที่เรียกว่าเป็นผู้ที่รู้สาระเทศะฐานะเป็นผู้ที่มีสรรพคุณแท้จริงแล้วก็เป็นผู้รู้พรรคมันพรรคก็เข้าใจว่านี่คือ การพักมันไม่ดิ้นมันไม่อะไรเราจะปรุงมันขึ้นเราก็จะทำมันขึ้นจะใช้แรงงานให้มันมีแรงงานขึ้นมาเพื่อการสร้างสรรค์มันก็สร้างและจิตมันจะพักเองบอกแล้วว่ามันจะติดผู้ใดยินดีในความสงบศึกปั่นปั่นจักรยานเป็นผู้ที่ยินดีในความสงบความเป็นอยู่สงบก็แปลปันปัญญาก็แปลเป็นเสนาสนะไปเลยที่อยู่แต่เป็นวัตถุต่างๆจากแปลว่าสงบก็จริงและด้วยความเร็วภาษาโดยพยัญชนะของมันแล้วมันแปลถึงยอดปัญญาให้มันแปลเป็นยอด จิตมันรู้แท้หรือว่าจิตที่ไปรู้เอาความจริงตามความเป็นจริงนี่ว่าแม่เราลูกจะตามหลักของฌานสุขก็คือว่าว่างนั่นแหละดีมันก็ดีจิตใจและโน้มน้าวมาวางเฉยอุเบกขาวางปล่อยบ่าวง่ายมันดีอย่างที่เคยพูดยืนยันอยู่แล้วแล้วไปกินจิตใจเราก็ยินดีในความว่างวางเบาปล่อยง่ายทนภาระไม่มีอะไรมากมายไม่มีอะไรวุ่นวายมันก็ดีกว่ามีอะไรที่วุ่นๆแต่ถ้ามันไม่วุ่นเราเรียบเรียงได้เราทำอะไรก็ทำเรามีขั้นตอนมีงานอะไรก็รู้สาระงานมันจะต้องแรงมันจะต้องหนักก็รู้หนักมีระดับไม่วุ่นวายไม่สับสนอะไรรู้สาระรู้แก่นรู้แท้รู้เป้าหมายมันก็ไม่เดือดร้อนอะไรและ เข้าใจสิ่งที่สร้างสรรค์เหล่านั้นแล้วก็ทำไปตามระยะตามควรเมื่อยก็พักไม่เมื่อยแล้วก็ทำรังสรรค์เป็นผู้มีบุญเป็นผู้มีความขวนขวายมีบุญกิริยาวัตถุข้อที่ 5 โดยยาวัจจมัยเป็นผู้ที่มีบุญโดยตนเคยอธิบายวัตถุให้ฟังโดยตนมันก็เจริญด้วยบุญทั้งสิ้นบุญกิริยาวัตถุดิบมันเจริญๆอยู่จนมีทานไม่เคยอธิบายย้อนให้ฟังและสุดท้ายแล้วก็ไม่มีทางเท่านั้นที่ทำมาทานตัวเองเราไม่มีอะไรหรอกมีแต่สร้างศาลให้เข้าไปมึงทำมาหามีทานเป็นธรรมมีทานเป็นสุดท้ายถึงสุด ผ้าอนามัยสีลมัยสีเราก็คือความปรกติเรามีสร้างสรรค์เป็นทานอยู่เป็นปกติภาวนามัยเรามีสภาพที่แสดงเด่นชัดภาวนาเรามีภาวะที่เป็นตัวอย่างเป็นที่พึ่งเป็นที่น่าเชิดชูเป็นของสูงที่ทุกคนเห็นละโอ้คนนี้มีแต่ทานเป็นตัวอย่างมีแต่ศีลเป็นตัวอย่างเป็นองค์สีเป็นองค์ชายเป็นพระผู้ประทานในตัวเป็นพระเจ้าเป็นพระคุณเจ้าเห็นผู้มีคุณภาษาไทยเอามาขยายมันก็ตรงหมดเป็นพระเจ้าเป็นพระคุณเจ้าเป็นผู้บังคับบัญชาผู้ให้และเป็นผู้ประกาศติด หลักศิลาแห่งรักเป็นที่พึ่งของผู้อื่นจึงเรียกว่าครบบริบูรณ์ในตัวบุญเป็นตัวบุญจริงๆแล้วก็เป็นผู้ที่อ่อนน้อมถ่อมตนอยู่กับปัจจัยอนามัยเป็นผู้ที่บริยาว่าจะไมเป็นผู้ที่ขวนขวายไม่มีคนดูดายเป็นคนเลื่อยเฉื่อยอะไรไม่ใช่เป็นคนขนขวายไม่จำเป็นต้องให้พระพุทธเจ้ามาเตือนเราในปัจจุบันประเทศขนาด 10 นะบัดนี้สิ่งที่ดีกว่านี้มีอยู่อีกบัดนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ไม่ต้องให้ใครมาเตือนแต่ท่านก็ต้องเตือนแต่สำหรับผู้ที่ท่านรู้แล้วไม่ต้องให้ใครมาเตือนอภินิหารปัจจัย บัดนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ในข้อนี้ถ้าเข้าใจดีแล้วจะซาบซึ้งจะเห็นว่ามันเป็นความประเสริฐของมนุษย์แท้ๆนี่นะเนี่ยเราฟังดูง่ายๆอธิบดีวันนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่มันชัดเจนแล้วมันเรื่องของความขวนขวายมันเรื่องของความวิริยะวิริยารัมภะอย่างที่เคยอธิบายความเพียรสถานตัวเองว่าเรากำลังทำอะไรเราควรจะทำอะไรดีขนาดนี้เรากำลังทำอะไรเราควรจะทำอะไรดีกว่านี้สาวกความเพียรมันก็กินกันมันก็ขยายกันเพราะความขวนขวายจะเป็นบุญไม่ใช่คนขายตัวเราเองสบายแล้วยังไงมันก็สบายวันยังค่ำมันสูงกับศูนย์มันสบายวันยังค่ำ ไม่มีอะไรหรอกมันมีแต่สร้างสรรค์ไปอะไรที่เหมาะที่ควรเรามีปัญญาไตร่ตรองเราควรทำอะไรแล้วมันยืดหยุ่นมันไม่เที่ยงในโลกนี้มีเหตุปัจจัยอะไรต่างๆนานามันไม่เสมอมันไม่ตายตัวแล้วก็ทำไปมีอะไรที่เป็นประโยชน์ทันทีทันควันแล้วก็เสริมสร้างไปจึงจะเรียกว่าเราเป็นผู้ที่เป็นโลโก้กับอธิการเมตตาเป็นเมตตาเป็นตัวเมตตาค้ำจุนโลกเป็นโรคกำปังอนุกรรมปลายักษ์เป็นตัวผู้อนุเคราะห์โลกแต่เราจะเป็นผู้อย่างนั้นจริงๆถ้าเราก็จะมีดนตรียาววัตถุอื่นไปหมดถึงซึ่งปัจจัยนะโมพุทธายะใหม่ธรรมะสวนะใหม่ธรรมเทศนาใหม่ครบไปหมด จะมีครบไปหมดถึงทานแท้ๆถึงอย่างเข้าถึงปฏิภาณทำไมไม่ได้ทานแต่เพียงสักแต่ว่าให้กันแล้วก็แหลกก็เปลี่ยนระหว่างของคืนหวังส่วนนั้นสิ่งนี้อะไรอยู่หรือมีแต่กายกรรมข้างนอกไม่ใช่มันให้ไปหมดทั้งกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมมันทำโดยสละสละจ่ายให้มันเข้าถึงความให้คุณบริสุทธิ์สะอาดตรงจริงปฏิภาณทำไมอัตราอนุโมธนาใหม่มันตามรู้ความยินดีนั้นอยู่เข้าถึงความยินดีนั้นเห็นตัวดีทำอะไรก็ต้องรู้ตัวที่ดีโมทนาเบิกบานร่าเริงอยู่ไม่ได้ทำเพราะ ใจฝืนอับเฉาหดหู่ไม่มีปัตตานุโมทนามัยเข้าถึงอนุโมธนาอยู่เสมอมีแต่อนุโมทนาเห็นดีตัวดียินดีแม้แต่จะเห็นความร้ายในโลกสิ่งที่ร้ายเกิดอยู่ในโลกจนตามดูเออน้องอย่างนี้เป็นเป็นผู้ที่น่าสงสารผู้ที่มีตาแล้วเราก็ตามดูสิ่งที่ทำยังไงถึงจะให้เขาได้ดีพรหมเมตตาก็ขึ้นแล้วผมกรุณาก็ช่วยช่วยแล้วก็เป็นคนโมทนาอีกเป็นความรู้ที่ 3 ตัวเดียวกันโมทนามุทิตาหมายความว่ายินดีกับผู้อื่นที่เขาดีแล้วก็อนุโมธนากับเขาอีกตามจนกระทั่งเกิดตัวเดียวกันอีก โมทนาเหลือเกินมุทิตาพอดีแล้วเราก็ยินดีกับเขาแล้วก็จบกันเฉยอุเบกขาเป็นพรหมเป็นโลโก้พระธรรมิกาเมตตาจริงๆเป็นพรหมผู้ช่วยโลกผู้คุมเชื้อโรคผู้คุ้มครองโลกผู้อุปถัมภ์โลกเป็นอย่างนั้นจริงๆที่เรียกว่าเป็นองค์ประกอบลึกซึ้งขึ้นไปอย่างนี้และสิ่งที่เราจะทำทำอะไรก็ทำให้สมรรถนะธรรมเทศนานั่นแหละเป็นตัวแทนมีการทำงานของคุณกันกระทำเสมอจะทำอย่างไรเราจะพบคุณกับธรรม พบคุณอยู่คนอื่นก็มาพบคุณกับธรรมะสวนะธรรมเสนาธัมมัสสะวะนะไมวันฟังธรรมะฟังธรรมสร้างกาละฟังธรรมสร้างอะไรขึ้นมาเพื่อที่จะให้มันเป็นธรรมเพื่อให้มันไปพบกับคุณเป็นเศษแก่บุคคลตั้งแต่เราถึงคนอื่นแสดงธรรมเทศนาเป็นต้นแสดงธรรมเทศนาก็มาทำให้เกิดทัศนะเกิดการรู้แจ้งเกิดการเข้าใจธรรมเกิดการกระจายทำเกิดทัศนะเกิดเทศนาเกิดการเปิดเผยศาสนาเกิดการเห็นเป็นทั่วเรียกว่าธรรมะเทศนาใหม่การกระทํา บุญทั้งหมดและต้องทำให้ถูกให้ตรงเป็นทิศทุกกรรมเป็นที่ถูกทุกข์กรรมที่ตรงถูกตรงต้องเห็นจริงและมีทุกๆปัจจุบันความหมายของข้อที่ 10 ของบุญกิริยาวัตถุมันทำไม่ถูกตรงแล้วเราก็จะต้องเห็นด้วยเข้าใจด้วยทิฐิต้องมีทิฏฐิเข้าใจเห็นจริงเธอถูกคนนะการกระทำนี้เป็นสิ่งถูกสิ่งตรงและให้มีทุกๆปัจจุบันทิศทางที่ติดตัวนี้หมายถึงความเข้าใจด้วยหมายถึงสารหมายถึงเวลาเป็นปัจจุบันด้วยทิศทางมีบุญกิริยาวัตถุ 10 นี่แหละเป็นตัวเห็นอยู่ยิ่งใครมีอยู่เท่าใดเห็นชัดแจ้ง ส่วนใดก็ยิ่งพูดน่าจะถูกต้องแล้วบุญของพระพุทธเจ้าไม่ได้หมายความว่าบุญอย่างวัตถุอะไรจนเกินไปแต่วัตถุก็เป็นจริงเห็นเป็นรูปเป็นร่างเลยแต่รูปร่างสิ่งนี้ยืนยันด้วยจากที่อธิบายแบบที่สบายแบบลึกซึ้งแบบนี้แล้วก็เป็นตัวที่ทำอยู่อย่างนี้ตอนเปิดตัวผู้ที่เป็นพระอรหันต์แล้วเป็นตัวจักรกลแล้วจึงก็เป็นผู้ดำเนินบุญเป็นตัวบุญเป็นตัวปั่นบนก่อบุญก่อบุญสร้างบุญหรือทำตัวบุญให้เกิดเหตุการณ์ที่เป็นตัวจริงตัวสำคัญที่เคยพูดว่าพระอรหันต์จริงๆแล้วเนี่ยท่านมันหมดขี้เกียจหมดกิเลสจริงๆบอกแล้วไอ้ตัวเจ็บขามันเป็นตัว อบายมุขคนเกียจคร้านเป็นอบายมุขด้วยตามที่สุดแล้วและทุกหลักพระพุทธเจ้าก็ไม่ได้สอนให้เป็นคนขี้เกียจทำใดวินัยใดเป็นไปเพื่อความเกียจคร้านทำนั้นวินัยนั้นไม่ใช่ของเราตถาคตก็ยืนยันอยู่แล้วมันจะเป็นคนที่ไม่ถอยหลังเข้าร่องอะไรเป็นคนช่วยคนรวยเป็นกุศลศรีษะเป็นโกทะโยม การไม่ใช่แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่สู้อะไรนิดอะไรหน่อยก็พักแล้วเปาะแปะอ่อนแอไม่ใช่ไม่ป้อแป้ไม่อ่อนแอปวกเปียกมีการบางทีก็กล้ามันจะสูบเจ้าของมันจะรจนามันจะต้องเหนื่อยเหงื่อแตกหลายพักอยู่มันก็จะทำได้อดทนต่อสู้ไม่ใช่เป็นคนอ่อนแอเป็นคนเห็นจงพาซื้ออะไรนิดอะไรหน่อยก็สักพักแล้วก็ไม่ใช่อดทนเป็นคนก็คงจะเข้าใจกันดีไม่ใช่ใช่มันเป็นอารมณ์ของจิตมันเป็นอารมณ์ของกินเลยมันเป็นส่วนที่หนึ่งเราเข้าใจไม่ดีก็ มันคืออะไรมันจะมีเศษตัวเห็นแก่ตัวเห็นแก่ตัวเขาเองนั่นแหละเห็นตัวแกก็เห็นแก่ตัวตนนั่นแหละแล้วอยู่เฉยๆมันก็สบายดีมันก็ว่างๆมันก็ดีก็บอกแล้วมันก็ไม่เห็นมีอะไรมันก็ดีอยู่เพราะว่ามันก็ดีมันก็เบาๆง่ายๆเป็นของจริงอยู่แล้วมันตายตัวอยู่แล้วมันไม่มีปัญหาอะไรแต่เราเองเราทำก็ทำโดยไม่ยากทำโดยไม่ลำบากจิตทั้งนั้นมันห้ามจิตใจมันไม่มีอะไรที่จะเห็นแก่ตนเหลือแก่ตนอยู่ก็หลงตัวหลงตนอยู่อย่างนี้ก็ติดอย่างนี้ติดเฉยๆลอยๆเรื่อยๆมีสภาพติดนะฟังดีๆเป็นกิเลสขั้นที่เรียกว่าหมดเศษหมดสิทธิ์มันติดเฉยๆ ก็มันสมควรจะทำก็ทำได้แล้วก็ทำและสุขภาพด้วยก็ดีด้วยก็ทำการทำงานไอ้โน่นไอ้นี่ก็ได้สะพัดบอกแล้วกล้ามเนื้อมันก็ดีมันมีไซเทค Order ตัวเป็นภาษาฝรั่งภาษาไทยมันไม่มีศัพท์ตายตัวอันนี้มันเป็นความมันมีระบบหมุนเวียนมันมีระบบหมุนเวียนและมีการมีการทำการหมุนเวียนที่ได้สัดส่วนได้ระเบียบและสอนผมไปอีกครับมันมีความหมุนเวียนของทางทั้งพลังงานทั้งร่างกายทั้งการถ่ายเทพื้นเวียนของสรีระมันแคล้วค้องทั้งเลือดทั้งลมหมุนเวียนอะไรดูดีหมดเลยหมายความภาษาไทยไม่ชัดทั้งเลือดทั้งลมทั้งอะไรหมุนเวียนอยู่ดีแต่ทำงาน ก็แข็งแรงแข็งแรงอยู่ยืนนานมันไม่ใช่ของขาดทุนอะไรได้ออกกำลังกายแล้วได้ทำงานแล้วได้มีไอ้โน่นไอ้นี่อยู่มันก็เกิดงานธรรมดามันก็เป็นผลผลิตธรรมดาแต่เราจะขี้เกียจเลยแสดงว่าเราไม่มีปัญญาเราไม่เข้าใจความจริงมันจะติดบอกแล้วเห็นชัดๆให้ได้ฟังดูดีๆมันจะติดความอยู่เฉยๆคุณรู้แล้วว่าดีมันเบากว่ากันถ้าเราจะพิจารณาโดยการแยกความหมายว่าอยู่เฉยๆเบาๆว่างๆไม่มีงานไม่มีการไม่มีอะไรไม่มีภาระไม่มีกิจอะไรเฉยๆมันเบากว่าใช่ไหมใช่โดยความหมายชัดๆโดยความจริงชัดๆใช้ใครเขียนไม่มีใครก็เถียงหรอก บรรพบุรุษก็หยุดตัวหยุดตัวพักตัวไม่มีอะไรมันก็หมายความว่าเราก็จะหยุดสักพักทีนี้ตัวที่ทำที่มีที่ไม่พักเราเป็นเทียนมันก็มีสิถ้าเข้าใจตัวเพียงนี้ด้วยพระพุทธเจ้าท่านบอกไม่พักไม่เพียงพอข้าบอกข้าสงสารคนที่ผ่านก็คือไม่ใช่ตัวพักตัวเดียวไม่ได้พระพุทธเจ้าไม่ได้บอกว่านิพพานคือตัวพระให้ใครตายได้เลยนะไม่มีหลักฐานก็อุตส่าห์เอาหยิบออกมาให้ฟังเราไม่ทักเราไม่เพี้ยนนั่นแหละถึงสิ่งที่ผ่านคือเราทำแบบกระทรวงสาธารณสุขอย่างนี้เขาก็ชักจะตายเลยเราเข้าใจความจริงตามความเป็นจริงสั่งศาลมันเป็นคนดีการงานมันก็ดีมีเพียรมันก็ดีเรารู้สาระว่าอันนี้เป็นของดีของคนทำอันนี้ของคนสร้างคนก่อควรเป็นไปมันก็เป็น ตามธรรมดาแล้วก็วันนั้นในจิตของเรามันมีพักซ้อนอยู่ในตัวแล้วมันไม่ติดเป็นกิเลสมันไม่ติดเป็นกามมันหลงใหลยินดีแม้แต่กรรมมาลามาตายินดีในงานติดงานเอร็ดอร่อยเกินไปมันก็ไม่มีทำงานเป็นงานมีแต่พิจารณาและอธิบายอย่างดีมีฉันทะทีนี้ถ้าเผื่อว่าผู้ใดที่นอกจากจะไม่ไปติดขี้เกียจแต่ถ้าไม่แม้ไม่ติดขี้เกียจนะไอ้คนไม่ติดขี้เกียจสลับไม่ติดตัวจนสมองมีอะไรดึงไว้มันก็เข้าใจโดยบรรยายก็ถึงเวลาควรทำก็ทำก็ขยันมีอะไรจะควรทำตาลดความเสี่ยงเป็นผู้ถามคนเกิดเราควรจะทำอะไรดี อะไรดีกว่านี้ยังมีอีกที่เราควรจะทำในขณะนี้ขอให้นึกไปถึงพระอรหันต์ทั้งจิตตนหมดแล้วฟังดีๆนะพระอรหันต์มีจิตตนหมดแล้วถ้าท่านถามตนขึ้นมาว่ามีอะไรอีกที่เราควรจะทำอะไรมีดีกว่านี้อีกตนก็หมดแล้วแล้วมันจะทำอะไรตอนนี้คิดว่าจะมีอะไรไม่จำเป็นประโยชน์อะไรมันก็มีการศึกษามีแต่ทำประโยชน์มีแต่สร้างสรรค์อะไรๆให้แก่ผู้อื่นมันไม่มีไม่มีที่ที่จะทำก็จนจบมันวางชีวิตมันสบายมันไม่มีอะไรเหลือมันก็มีแต่ขยันหมั่นเพียรทำอะไรเราควรจะทำอะไรขนาด ดูสิ่งแวดล้อมที่ใกล้ที่สุดแต่ไม่มีอะไรก็ปัดก็กวาดเช็ดขี้มูกขี้หมาอะไรก็ได้พระอรหันต์นั้นไม่ถือตัวถือตนอะไรหรอกทำอะไรที่มันเหมาะสมแล้วก็ทำไปจริงๆอธิบายอธิบายก็ได้ถ้าเราเองไม่มีอะไรจะทำเสียเลยหรือว่าสมควรจะทำเห็นอยู่ไม่มีใครทำน้อยไม่มีเราก็เอาภาระดูเข้าไปทำก็ไปพอเหมาะพอสมไม่ผิดกฎไม่ผิดกติกาไม่ผิดระเบียบวินัยอะไรจะรู้จักวางไว้อันลึกซึ้งแต่มีความหมายแล้วก็ไม่ทำให้ผิดกฎระเบียบอะไรอันนี้ผมเหมาะสมควรทำได้ทำไปเป็นอย่างนั้นที่นี่อีกอันนึงนอกจากว่าสภาพที่มันไม่ติดสงบแล้วมันมีการรังเกียจ รังเกียจอย่างที่กวาดขี้หมานี่เป็นต้นถือตัวกลับขึ้นมางานต่ำเราเป็นถึงพระอรหันต์ปรารถนาไม่ได้ในพระอรหันต์ไม่รู้เรื่องยังไม่เป็นพระอรหันต์แท้และฝากขี้หมาไม่ได้งานต่ำเพราะว่าอาหารตามอะไรมาทำความสะอาดคุณนอนดมขี้หมาที่คุณโง่ตายเลยคุณต่ำถ้าว่ากันจริงแล้วคุณนอนดมขี้หมาอยู่ใครมาเห็นก็บอกพระอรหันต์ต้องนอนจนขี้หมาโดยไม่รู้จะเก็บขี้หมาออกไปตามควรนะขี่ม้ามันอยู่ตรงที่หัวนอนก็นอนลมๆอยู่ทุกวันทุกคืนแทบจะเก็บมันไปดูมันน่าเกลียดเพราะคนอื่นก็ถือว่าสมมุติสมมุติคนอื่นก็ถือ เพลงอาจจะนอนดมได้ตัวเองทนกลิ่นได้ก็จริงอยู่แต่ทำไมจะต้องให้คนอื่นเขามาทวงง่ายๆคนอื่นมองเผินๆน่าเกลียดเขาไม่เคารพรักเขาไม่นับถือหรอกถ้าพระนอนดมขี้หมาอยู่ในกองขี้หมาแล้วเพื่อนๆมันแค่นี้ง่ายๆธรรมดาเขาก็ไม่มีทั้งๆที่เราก็ทำได้อย่างนี้เป็นต้นหรือแม้จะเก็บให้คนอื่นเก็บให้ที่อื่นมันก็ไม่เป็นอะไรถ้ายิ่งเราเองก็เกี่ยวข้องอยู่ด้วยใช่ไหมสถานที่บริเวณอยู่อย่างนี้เราก็ทำในของขอบเขตอะไรมันไม่ได้ผิดอะไรแต่มันไม่ได้เสียหายอะไรมันก็ทำเป็นไปโดยการบูรณะสังขารโดยการทำความสะอาดในการทำสิ่งที่ควรมันไม่มี ผู้ที่ลงร่องลงช่องจริงๆทำอะไรถูกทำอะไรเกิดผลทำอะไรโดยมีปัญญาที่แท้หมดตัวหมดตนแล้วนะมันมีแต่เป็นพลังงานที่สูงทำคนให้มีพลังงานที่สูงไม่ได้เป็นเดียรถีย์อย่างชาวฤาษีเดียรถีย์ทั้งหลายที่เขาสอนกันมันมีเชิงย้อนมันมีเชิงเลขแบบนั้นมันมีเชิงเร่เอาเปรียบอยู่เหนือกินทำลายทำให้ตัวเองชอบสอนอยู่เป็นพวกเอาเปรียบเขาอยากพูดก็ไม่รู้คนที่ไม่มีปัญญาลึกสิ่งของไม่รู้หรอกเพราะพวกนี้เศษเสวยสบายอร่อยหรือว่าเศษเสวยได้กำไรอยู่อย่างผู้ที่ซ้อน แต่ได้กำไรแต่ท่านพระอรหันต์ท่านเองท่านโอ้โหท่านจ่ายท่านมีแต่ถ่านท่านทำกรรมฐานท่านมีกรรมกิริยาท่านมีการงานท่านมีผลผลิตให้มีสิ่งสร้างสันนิษฐานอยู่ตลอดเวลากายกรรมเป็นทานสายแรงงานเป็นทานมีวจีทำเป็นทานมีวิธีการเป็นทานวิธีกรรมก็เป็นธรรมกายกรรมก็เป็นธรรมจะบอกว่าท่านรับใช้ท่านไม่ได้รับใช้อะไรและท่านไม่ได้เป็นที่ดีการันตีด้วยเดี๋ยวจะส่งไปทำเมนูแต่ท่านขอรับใช้โลกทั้งโลกไม่จำเพาะบุคคลเป็นผู้ที่เลือกซื้อเป็นผู้ให้เป็นทานอยู่ทั้งแรงกายก็ให้เป็นทานแรงและมีไข้เป็นทาน [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] รังเกียจผู้ฉลาดหน่อยก็ไม่ว่าจะเดี๋ยวเขาจะว่าเอาว่าเราต้องเขียนแล้วเราก็ไม่ทำแล้วเราอยู่เฉยๆเราก็ไปเรียกไปหางานอื่นทำสิเขาเรียกว่ายังฉลาดแต่มันก็ยังมีเสี้ยวๆมีความขัดๆอยู่แต่เอาเถอะก็ยังมีเรื่องไปหางานอื่นทำก็ยังดีแต่ไม่ไม่อยากทำงานนี้เพราะเราเกลียดไม่อยากร่วมวงไม่ชอบอันนี้มันก็ทำไม่ได้มันก็ร่วมไม่ได้แต่เมื่อร่วมไม่ได้ก็ไม่เป็นไรก็ไปเรียนไปทำงานอื่นเสียก็ได้ประโยชน์ไม่มีปัญหาอะไรนี่มันมันมีจิตอีกตัวนึงตัวนึงแต่มองแล้วว่าคนเรานี่ งานตานึกว่าสิ่งที่เป็นบทบาทที่สมควรในโลกถ้าไม่เกียจคร้านกับไม่มีความรังเกียจแล้วมันก็มีงานอยู่ตลอดเวลาถึงเวลาพักๆถึงเวลาเพียรๆมันก็มีอยู่จริงๆเพราะถ้าเกิดความรังเกียจโดยที่ยกตัวอย่างอยู่เดี๋ยวนี้เราเกลียดด้วยงานเราไม่ชอบงานนี้รังเกียจด้วยหมู่ผู้ร่วมเราไม่ชอบคนทำคนที่ร่วมงานทำอย่างเราไม่ชอบใจมันเป็นตัวกิเลสตัวตัวตัวตัวนั่นแหละเป็นตัวกิเลสตัวไม่ชอบนั่นแหละผมไม่ชอบนะตัวโทรศัพท์สายโทรศัพท์มันไม่เอามันผลักไสไม่ชอบตัวงานไม่ชอบตัวบุคคลผู้ทำอยู่ในงานเราก็ไม่เอามีตัวงานอย่างน้อยมันก็ไม่เอา สดทั้งจิตใจที่เราจะเห็นสภาพอย่างชัดเจนแม้มานั่งฟังธรรมเนี่ยเกิดความไม่ชอบใจเกิดความลำเจียกก็ฟังดีๆนะจิตของเรามันมีแต่ความรังเกียจแล้วมานั่งฟังธรรมฟังไม่ลงมันไม่ได้บอกว่าฟังธรรมนี่เป็นประโยชน์แต่เกิดความรังเกียจในใจมันมีไหมพอเราเกลียดในใจมันก็ไม่เอาไม่เอามานั่งฟังคนนึงพอไปนั่งทำอื่นทำได้แต่ทำอื่นทำได้มันนั่งฟังคนอื่นแสดงธรรมฟังได้มันชอบใจ ฟังได้แต่ไปนั่งฟังคนที่แสดงธรรมฟังไม่ได้ไม่เข้าใจสิ่งนี้เป็นต้นถ้าฟังแล้วรู้เรื่องไหมถ้าฟังก็รู้เรื่องพิจารณาซ้อนเข้าไปอีกถ้าฟังรู้เรื่องไหมมีปัญญาและรู้เรื่องได้ได้ประโยชน์ด้วยแล้วทำไมไม่ฟังไม่ฟังก็จิตใจมันมีกิเลสส่วนหนึ่งเกิดความไม่ศรัทธาเกิดความรังเกียจเกิดความไม่ชอบสิ่งที่สอนพยายามอันนี้ที่พูดขึ้นมาก็คือเตือนเพราะคุณเข้ามานี่เข้ามาบริษัทพาตัวอาตมาพอมาแล้วมันเกิดจิตเกิดใจได้รับฟังในจิตแล้วก็เลยเกิดการจากช่วงการเลี้ยงง่ายการเห็นจริงการ คอยตามเขาพูดอย่างนั้นเขามีอย่างนี้เขาไม่มีคล้อยตามเก็บเล็กเก็บน้อยแล้วมันไปสมแล้วไปยึดส่วนน้อยไปถือเป็นส่วนหลักก็เลยเกิดการไม่ค่อยชอบใจไม่ค่อยพอใจเอาจุดบกพร่องนั้นมาเป็นส่วนถือแล้วเราก็เลยถือเกิดไม่ศรัทธาเกิดไม่ชอบใจโดยแท้จริงถ้าเกิดว่ามีที่พูดตรงๆๆเปิดเผยพูดอย่างอาตมาก็ไม่ได้ตัวเองก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ย่อหย่อนหรือว่าตัวเองไม่ได้เกลียดหรือว่าปล่อยปะละเลยไม่เอาการเอางานน้อยลงไปก็ปลาตัวเองเชื่อว่าตัวเองยังเอาจริงเอาจังแต่งานแล้วก็ทำงานพยายามอยู่แม้คนจะมากถึงกับพยายามเท่าที่มันเป็นไปได้มันก็จะไปช่วยเหลือบริการได้ทั่วถึงมันก็ยังสมัย น้อยๆขนมันไม่ได้หรอกมันก็จะต้องทั้งญาติทั้งโยมก็มาทั้งอะไรต่ออะไรก็มาอย่างนี้มันก็จะต้องเผื่อแผ่มันก็ต้องอะไรลงไปน้อยนึงก็จริงล่ะเพราะฉะนั้นในการงานที่ทำอยู่มีตัวเองแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ย่อหย่อนไม่ได้ไม่ได้ลดถอยหลังก็ทำเต็มที่อยู่แต่ทีนี้ผู้ที่เคยศรัทธาเนี่ยศรัทธามาแล้วที่จะลดศรัทธาไปเนี่ยเพราะเห็นอะไรเห็นอาตมาเลวลงอะไรแต่มีมีจุดบกพร่องจะเอาไปตีเป็นจุดนั้นจุดนี้ย่อหย่อนลงไปอย่างสมมุติว่าเคยขวนขวายช่วยพวกนี้อย่างอยู่มากเดี๋ยวนี้ไม่ได้ช่วยแล้วนี่จะถือเป็นจุดบกพร่องก็ใช่มันดีนี่ไม่ช่วยค้นคว้าช่วยเหลือคู่นี้เลยไปช่วยคนนู้นคนนี้ไปช่วยด้วยไอ้นี่โดยไม่เอาเหตุผลอื่นก็คนอื่น ไม่ได้ช่วยคนนี้มาแต่ก่อนช่วยดูแลช่วยติวให้บ่อยๆช่วยท้วงช่วยคุยมีโอภาสอาศัยมีเวลาก็ได้พูดคุยด้วยก็ไม่ได้พูดคุยไม่ให้ทำอะไรไม่เอาตาดูแลเลยจะเอาไปถือจุดบกพร่องสำหรับตนโดยตนหยุดก็ใช่มันไม่ได้ล่ะเราจะไปทำอย่างนั้นไม่ได้แล้วโดยเฉพาะอาตมาจะเป็นอย่างนั้นอีกไม่ได้หรือมีแต่จุดบอกซ่อมบางอย่างทำงานทำไอ้โน่นไอ้นี่ไปมันก็อันนี้มันทำไม่ทั่วถึงมันก็หลุดขาดบกพร่องลงมีแน่อาตมาขอรับรองว่าอาตมาแล้วก็หยิบจุดเหล่านั้นไปว่าไปทั่วไปที่บางอย่างพวกกินกันโดยผูกพันด้วยซ้ำไปไม่รู้รายละเอียดซ้อนเสร็จแล้วก็ทำให้จิตของเราเคยเห็นดีสงเคราะห์และยึดถือ การรังเกียจเกิดการลดศรัทธาเมื่อเวลาเราพิจารณาส่วนใหญ่แล้วกลับมาพิจารณาดูทีดิว่าส่วนใหญ่เราก็จะต้องอยู่กับหมู่นี่แหละนี้อาตมาเป็นเป็นผู้เป็นประธานหรือเป็นผู้ใหญ่อยู่แต่เราไปเกิดจุดสังเกตเกิดจุดรถยนต์ศรัทธาเราได้อะไรขึ้นมาเราได้อะไรนอกจากตัวจิตของเราไปเกิดหดหู่เกิดถดถอยเกิดการลำเลียงที่สุดแม้แต่ฟังธรรมก็ไม่เอาเพราะเข้ามานั่งฟังซ้ำไม่เอาขึ้นฟังธรรมไม่อยากขึ้นก็เลยเฉยๆอยู่คุณได้ประโยชน์ตนหรือเสียประโยชน์ คุณได้กำไรหรือขาดทุนจะพิจารณาดูดีสิใครทำใครใครทำใครทำให้เราเป็นอย่างนั้นเราทำแล้วเราได้กำไรแล้วเราขาดทุนเราไปไหนก็ไม่ได้ไปก็อยู่นี่แหละเราจะสร้างประโยชน์เราก็สร้างนี่แหละอาตมาก็พยายามที่จะสร้างประโยชน์มีเจตนาบริสุทธิ์อยู่แต่คุณก็ประโยชน์บางคนก็ปฏิเสธประโยชน์ของคุณเองคุณปฏิเสธเองโดยการปฏิเสธของตนเองเรากำไรที่เราขาดทุนอันนี้เป็นพวกเราเห็นมีตัวอย่างชัดๆมาแล้วมันก็ไม่รับแทนที่พิจารณาจิตตัวเองไม่ใช่คนเดียว พวกเราหลายคนพิจารณาจิตตนเองมันจำใจต้องเข้ามานั่งฟังธรรมก็มานั่งไปนั่งแล้วกันนะจะบอกว่าติดหลับก็ปลาออกจากนี่ไปก็ไม่หลับไม่เหลืออะไรมากมายแต่วันนี้แล้วมันต้องหลับไม่เอาทำไมจะรู้นะว่านั่งหลับนี่มันไม่ดีคนอื่นเห็นแล้วก็ไม่น่านับถือไม่ดีแต่อะไรมันแรงกว่าอะไรคิดว่าผลักไสแรงมันต้องมีอะไรมันไม่ชอบมากจนกล้าลงทุนนั่งหลับให้คนอื่นดูเห็นว่าไม่งามอายขายหน้าอย่างหยาบด้วยเห็นชัดๆข้างหน้าแต่ทำไมมันมีอะไรเป็นเขาเงินมันมีกิเลสอะไรส่วนไหนแน่ๆถ้าพักผ่อนไม่พอก็พิจารณาให้พักผ่อนไม่พอมันเป็นเรื่องของการพักผ่อนไม่พอแน่ๆแล้วนอนหลับไม่พอ ก็ให้จัดการให้รับพักผ่อนให้พอแต่ถ้าไม่มีเรื่องของการพักผ่อนไม่พอนั้นแล้วมันต้องมีกิเลสกิเลสไม่จนเกียจคร้านที่ติดสงบบอกแล้วก็เป็นตัวที่จะต้องรังเกียจตัวที่ต้องรังแกมันมีจริงๆพิจารณาให้ลึกซึ้งมันไม่รู้ง่ายๆนะมันผลักไสมันสะสมความเราไปฟังคนนั้นพูดคนนี้พูดก็มีไอ้นู่นสัดส่วนอันโน้นเราเกิดการลดศรัทธาและเกิดการเห็นความด่างพร้อยความไม่น่านับถือแล้วก็เอามาใส่เป็นคะแนนเรื่อยๆสั่งสมไว้ด้วยก็เกิดการแนะนำสายเกิดการไม่ศรัทธาไม่เลื่อมใสไม่เอา แล้วก็เป็นอย่างนั้นแล้วเราก็ขาดทุนถึงบอกใครตัดประโยชน์เราตัดประโยชน์ตนเองเราปฏิเสธประโยคตนเองมันก็ไม่ทักไม่เข้าทางแล้วสุดท้ายแม้แต่เราเวลาวันเวลาเราต้องมานั่งฟังธรรมแต่เราก็ไม่ได้อะไรนอกจากไม่ได้อะไรแล้วก็มานั่งทำให้ตัวเองประจานตัวเองขายขี้หน้าตัวเองนั่งนั่งปรับปรุงผับก็ได้อยู่อย่างนี้หรือไม่เคยขึ้นศาลานี้เคลื่อนไปดูแล้วทำไมไม่ขึ้นศาลาแต่เจ็บป่วยก็ไม่ว่าอะไรถ้ามีสิทธิ์ธุระจำเป็นอะไรก็เป็นไปโดยอภิรดีหาระยะทาง พร้อมการประชุมพร้อมกันโรคอะไรตลอดต่างกันมามันก็ดูกับช่องกับแฟนเรามีอะไรเราไม่ชอบอะไรมันก็มีอยู่ 2 ประเด็นหนึ่งไม่เห็นแก่ตัวก็ 2 ก็ผลักไสอีกอันนึงอาตมาพูดโดยตรงโดยส่วนตัวโดยเรื่องนี้ก่อน