190218-004 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

วันนี้วันที่ 18 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2519 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำพวกเราประจวบอาหารก่อนฉันและธรรมสถานแดนอโศกยังมีบทความต่อไปนี้ส่วนต่างตนอยู่ในความไม่ประมาทตนรู้ตัวภาษาพม่า พัฒนาและสัมมาปฏิปทานั้นจะต้องเป็นผู้ที่รู้ตนรู้ตัวอย่างจริงรู้ในกฎในข้อที่เราควรจะมีกฎมีข้อในการกำราบตนจากตนระวังตนส่วนใดนั้นเป็นอกุศลหรือรถตัวทั้งกายกรรมตรวจทั้งวจีกรรมตรวจทั้งมนูธรรมโดยเฉพาะมโนกรรมทำให้ได้ก่อนเป็นตัวอ่อนตัวละเอียดตัวเบาตัวง่ายที่จริงแล้วมันง่ายเราเองเราไม่รู้เรื่องมันเราไม่รู้จิตเราไม่รู้มโนถ้าเรารู้แล้วมันง่ายมันละลายทันที กลับไปเรียนไม่ได้ที่จริงไม่มีเป็นอกุศลแล้วจะเอาไว้อันนี้เป็นทุกข์อย่าเอาไว้เอามันไว้ทำไมทุกข์รู้ความจริงตามความเป็นจริงเท่านั้นเองเราอยู่กับงานกับการอยู่กับอะไรก็ทำต่อหรือแล้วก็ต้องพยายามประกอบกายกรรมประกอบพิธีกรรมมีสติอยู่กับการเป็นอยู่อันธรรมดาแต่ธรรมดานั้นเราก็อยู่ในน้ำพร้อมอยู่อย่างมีประโยชน์สูงประหยัดสุดเรื่องมากจนเกินไปเผาผลาญมากจนเกินไปการกินจะมีการอยู่คนเดียวระมัด หนังโป๊ไม่เซ็นเซอร์เป็นการงานนั้นเราก็ทำไอ้ที่มันเป็นแนวทางดีเป็นกุศลจึงเรียกว่ายังกุศลให้ถึงพร้อมจะเดินทางที่มันดีงามเขาก็ร่วมมือร่วมไม้และต้องรู้จักขอบเขตรู้จักกติกาเราเป็นสมณะก็อยู่ในขอบเขตของงานการของสมณะผู้ที่อยู่ในฐานะอื่นลดหลั่นไปก็ทำงานทำการมีรถผ่านไปมีขั้นตอนได้เรียนกันไปไม่แย่งกันทำหน้าที่หนักอันใดก็พยายามทำให้มากเราเสียเราจะรู้ถ้าหน้าที่ของเราเราเป็นสมณะในทำหน้าที่สมณะ ให้คนอื่นทำแต่เราเป็นสมณะไม่ทำงานแต่มันนะมันก็ปกครองเราจะต้องทำให้บริบูรณ์ทำให้คนดีและแม้แต่การกินการอยู่บริเวณกันทุกเวลาตั้งแต่การมารยาทในบ้านคือไม่ซื่อซ่าของผู้ไม่พูดเท็จตามไม่รักเล็กนักศึกษาก็คือหลักเกณฑ์ต่างๆ