231215-435 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ029.txt
เนื้อหาในไฟล์
ต่อจากนี้ไปเป็นธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันประจำวันที่ 15 ธันวาคมพุทธศักราช 2523 โดยพ่อท่านพระโพธิรักษ์ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเราปฏิบัติธรรมเข้าไปหลายวันมากวันนานวันเข้าเราจะเห็นความซับซ้อนเห็นความลึกละเอียดเข้าไปทุกทีทุกทีในการที่จะตรวจสอบในการที่จะทำความสะอาดหรือความมั่นใจเมื่อเราปฏิบัติได้เราได้อาศัยเราได้เสมอเราได้เป็นไปโดยง่ายขึ้นเรา อย่าเผลอติดยึดในสภาพที่มันได้สูงขึ้นมาตามลำดับตามลำดับจริงๆจนมันสูงขึ้นมาจนสุดหยุดๆๆที่ไม่ต้องทำอะไรเลยแล้วเราก็จะนิ่งๆโดยที่เรามีคุณความดีพอสมควรเราไม่โลภโมโทสันและลาภยศสรรเสริญหรือว่าการเติมแล้วไม่ปรุงคนพื้นคนทั่วไปเขาเห็นได้ง่ายชัดเขาจะศรัทธานับถือและเขาจะเลี้ยงเราไว้เท่านี้ก็เป็นบุญส่วนหนึ่งที่เป็นจริงแล้วเราจะยังชีวิตของเราไปอย่างนั้นตลอดตายได้ได้จริงๆแค่นี้ก็เป็นคุณแล้วจริงๆเป็นนาคะเป็นความประเสริฐระดับหนึ่งดังที่เราได้ย้ำกันพยายาม กันไม่ฟังนี่แหละแต่มันก็หาใช่ความจบที่สูงสุดไม่ศาสนาพุทธได้เห็นแท้ได้แนะให้ฟังว่าพระพุทธเจ้าท่านค้นพบจุดสำคัญที่เหนือยิ่งกว่านั้นและเป็นความเจริญประเทศของมนุษย์ที่จริงและเป็นโลกุตระแท้ๆจริงๆเป็นปัจจุบันเลยทีเดียวเห็นความหลุดพ้นอย่างสะอาดขาวเห็นความเป็นไปได้อย่างประเสริฐเห็นเป็นประโยชน์แท้เราสบายจริงโลกก็ได้ประโยชน์ท่านเราก็ได้ประโยชน์ต้นไม้ขัดแย้งและเราจะมีชีวิตแน่นอนมั่นคงไม่แปรปรวนผู้ที่ได้อาศัยแล้วทำขึ้นทำขึ้นเราจะยิ่งดีจะเห็นว่าทุกอย่างมันหมดปัญหามันไม่มีบทบาทของโศกเศร้าหม่นหมองเคร่งเครียดไม่ กายใจของเราจะคลี่คลายโปร่งสบายจะไม่เครียดไม่เคร่งเครียดทั้งกายไม่เคร่งเครียดทั้งอารมณ์ทางใจไม่เคร่งเครียดทุกอย่างจะปล่อยคลายสบายวันคืนก็จะสบายอยู่เรื่อยจะรับรู้รับทราบอะไรต่ออะไรอย่างสภาวะเฉยแล้วเร็วไวต่อการรับรู้ต่อการเข้า
อ่านต่อ
ใจเข้าใจแล้วก็เข้าใจดีไม่ได้มีภาวะตอบรับอะไรรุนแรงจนกระทั่งจะต้องขมวดบ้างจะต้องเคร่งบ้างจะต้องสะท้อนแรงอะไรงี้มันจะไม่เอามันจะเห็นละเอียดละออขึ้นว่าเออมันก็สบายแต่ไม่ใช่เป็นคนที่ไม่มีไหวพริบ ไม่มีความลับสัมผัสรู้ไม่ใช่จะรู้เร็วเข้าใจลึกละเอียดมากไปทีเดียวแต่ก็ไม่มีภาวะตอบรับที่เป็นบทบาทแรงอะไรออกมามันจะสบายๆไม่ต้องหย่อนไม่ต้องซึ่งไม่ต้องผลักไม่ต้องดูมันจะอยู่เรียบๆในใจของเราก็จะรับทราบอย่างเรียบๆเราก็จะรู้จักภาวะว่าเราจะตอบรับเขาขนาดไหนเราจะสะท้อนผลลัพธ์กับเขาให้มันได้รับส่วนสัตว์กันเพื่อที่จะปลูกสร้างเพื่อที่จะตอบรู้แสดงการรู้แสดงการเข้าใจแก่กันและกันเพิ่มเติมให้เกิดประโยชน์ จะรับฟังแล้วเรารู้แล้วเราก็เฉยไม่ตอบรับไม่ตอบรู้คนอื่นเขาจะรับรู้ว่าเรารู้หรือไม่รู้ก็ไม่รู้ก็ไม่เป็นคนอย่างนั้นไม่ใช่ที่เดียวในบางโอกาสเราอาจจะเป็นในบางโอกาสเรามีงานมีการเรามีไอ้โน่นไอ้นี่ที่รู้อยู่ว่าเราจะต้องทำเราก็ไม่ตอบรับเขาอยากรู้เพื่อที่จะไม่ต่อเรื่องเราก็ทำอยู่ก็อาจจะมีแต่ในภาวะที่สมควรที่จะต่อเรื่องเราก็จะต้องมีการโต้ไปโต้มามีการตอบรับกันอย่างมีรูปกายรูปวจีอะไรต่างๆนานาความเหมาะสมเราก็จะรู้ว่าเราจะทำด้วยเจตนาโดยความระลึกรู้มีสติรู้ตัวทั่วพร้อมกระทำโดยรู้เท่ารู้ทันไม่ใช่กระทำโดยที่จริงจิตในก้นบึ้งเป็นอนุสัยอาสวะมันสั่งทำการไปตั้งนานแล้วค่อยมารู้ตามทีหลัง รู้ตามกับการรู้ก่อนมันผิดกันเราจะรู้ว่าเรากระทบสัมผัสแล้วเราก็มีธาตุรู้เข้ามาคั่นก่อนแทนที่เราจะให้มีอัตโนมัติในใจมันมารู้ตามทีหลังว่าทำออกไปแล้วถึงรู้ตามว่าข้อนี้มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรือว่าเออดีแล้วก็ทำออกไปเป็นอัตโนมัติดีแล้วแต่ดีโดยที่เรียกว่าจิตข้างในมันเป็นอย่างนั้นก็ยังเข้าท่ามันเป็นอัตโนมัติโดยที่มันเป็นดีแล้วมันก็แสดงออกไปก่อนทำออกไปก่อนที่เราจะรู้ตัวมันก็ดีแล้วแต่ถ้าเผื่อว่าเรายังไม่เก่งเรายังไม่เป็นอัตโนมัติเราทำออกไปก่อนอันบกพร่องอยู่มันยังไม่ดีไม่งามทำออกไปแล้วไม่ค่อยรู้ทีหลังว่าไม่ดีแล้วเราก็ต้องคอยปรับปรุงหรือคอยพยายามกระทำให้มันลงตัวให้มันงาม มันเกินไปอาจจะแรงไปอาจจะน้อยไปหรืออาจจะไม่เข้าท่าอะไรเรารู้ตามหลังนี้แสดงว่าเรายังไม่พร้อมเรายังไม่ครบถ้วนเราจะต้องปรับปรุงอีกแต่ก็ยังดีที่รู้บางคนนั้นแสดงออกไปแล้วไม่งามเลยไม่เข้าท่าเลยเป็นทุจริตด้วยจัดจ้านไปหรือว่าน้อยไปไม่รู้เท่าทันจนเสร็จเรื่องไปแล้วผ่านไปแล้วตั้งนานค่อยรู้ตามอันนั้นอันนั้นไม่ได้แก้ไขปรับปรุงทันทีทันใดแบบนั้นต้องมานั่งทบทวนและต้องมาระรู้ตัวเองว่าไอ้สิ่งอย่างนี้มันจะต้องแก้ไขนะต้องปรับปรุงน้ำไม่ดีนะก็ยังเรียกว่าช้าอยู่อย่างช้ายังไม่ทันใดยังไม่ทันทียังไม่เก่งแต่ยัง ดีที่รู้บางคนทำออกไปแล้วไม่รู้ตัวเลยถามว่าไปมาระลึกทบทวนก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองเสียตรงไหนผิดตรงไหนอันไหนดีแล้วหรือไม่ดีก็ไม่รู้เลยยิ่งไม่มีระบบระลึกทบทวนเลยไม่เคยคิดใครนึกทำอะไรแล้วก็ทำแล้วก็แล้วไปส่งๆไปแล้วไม่เคยมีบุพเพนิวาสานุสติญาณไม่เคยมีการระลึกย้อนทบทวนถึงตัวเราเองกรรมกิริยาของเราไม่เคยเลยไม่มีบทเรียนอันนี้ไม่มีกรรมวิธีอันนี้ไม่ได้เกิดอภิญญานี้ก็เลยยิ่งไม่รู้เรื่องเลยแล้วก็หาทำแต่ปัจจุบันน่ะทำแล้วมันก็ไม่ค่อยเร็วไม่ค่อยเก่งในปัจจุบันซะด้วยก็เลยยิ่งหลุดลอยนี้ยังไม่เข้าท่าไม่ขาดทุนเพราะฉะนั้นเราจะต้องทำทั้งวิธีการระลึกระลึกถึงกรรมเก่าและลึกถึง ที่เราได้กระทำผ่านไปผ่านมาตามด้วยและพยายามจับปัจจุบันน่ะทำให้เป็นปัจจุบันหรือรู้พร้อมและสระทั้ง 6 ทุกวินาทีทุกขณะได้ด้วยก็เป็นวิปัสสนาเป็นสติปัฏฐานเป็นการรู้ปัจจุบันนั้นเป็นการเข้าใจทั้งรูปและนามเข้าใจทั้งสิ่งที่ผัสสะอยู่เข้าใจทั้งนามธรรมจิตใจของเรามีอารมณ์มีอาการอย่างไรอย่างไรพร้อมฟังแล้วก็ได้ปรับปรุงตนยิ่งรู้ก่อนเลยเพราะสัมผัสแล้วเราจะแสดงออกทางกายก็ดีว่าดีก็ดีใจของเรากำลังเกิดในใจเกิดดำริแล้วกำลังจะพูดแล้วกำลังจะออกมาแล้วเราก็ดักรู้ก่อนพูดก่อนออกมาทางกายด้วยซ้ำนั่นเรียกว่าเราเก่งเราจะต้องดักรู้ดับประเพณีทำให้เชี่ยวชาญอย่างนี้จึงเรียกว่าเป็นการปฏิบัติ ทำที่ได้ตรองได้กลั่นได้กรองเป็นผู้ที่มีองค์ประกอบในการปฏิบัติสติปัฏฐานหรือวิปัสสนาอย่างสูงหรือมีอานาปานสติอย่างสูงกรองกรองออกมาทำสวนดอกไม้เพราะฉะนั้นท่านใดที่จะออกมาเป็นไกด์คำว่ากี่กรรมเราก็ทำสวนนั้นออกมาโดยการไตร่ตรองรู้เท่าทันประมาณมีศัตรูบุรุษ 7 มีความรู้ทางสัตบุรุษจะจึงเรียกว่าผู้นี้เป็นสัตบุรุษแท้เป็นผู้ที่มีบทบาทของการรู้ตนรู้สิ่งที่ประกอบคือรู้ผู้อื่นรู้เรารู้กาลเทศะรู้การประมาณและก็แสดงสิ่งนั้นออกมาหรือเอาอันนั้นผ่านออกมาโดยการกรองอย่างนี้นั่นแหละเราเป็นผู้ที่ปฏิบัติธรรมวิปัสสนาแท้ๆ แอร์หรือมีสติปัฏฐานตรงๆและเราก็จะจัดสรรบางทีเมื่อทำออกไปแล้วเรานึกว่าประมาณพอดีแล้วมันยังเกินได้เลยบางครั้งเรานึกว่าเราประมาณพอดีแล้วมันยังน้อยไปหรือบางครั้งอย่างนี้เป็นต้นเราก็จะได้เรียนรู้สัจจะความจริงพวกนี้งามทั้งนอกงามทั้งในและเป็นคนรู้เท่าทันบทปฏิบัติแน่แท้เราจะรู้เราจะเร็วเราจะละเอียดเราจะมีบทบาทพวกนี้จริงๆเพราะฉะนั้นการปฏิบัติธรรมจึงไม่ใช่สักแต่ว่ามีทฤษฎีไม่ใช่สักแต่ว่าพูดปากเปล่าเราจะต้องปฏิบัติให้เป็นวิปัสสนาเป็นปัจจุบันน่ะทำเป็นสติปัฏฐานพร้อมกันนั้นเราก็มีเตวิชโชมีการระลึกทบทวนสิ่งที่ทำแล้วมันอาจจะไม่ละเอียดเราก็ต้องระลึกย้อนดูความละเอียดสิ่งปกป้องสิ่งที่จะดีกว่านี้มีอีกไหมจะทำอย่างไรจะดีกว่านี้ต้อง โอนแล้วทบทวนอีกเราจึงจะเร็วเป็นคลิปปลาเป็นยาเราก็จะสบายไปด้วยเพราะเราทำได้ทั้งเวลาที่เป็นปัจจุบันเราทำทั้งเวลาว่างที่เราจะเกิดการทบทวนเกิดการตรวจสอบตนกรรมของตนกิริยาของตนจิตของตนตั้งจิตทั้งอุดตุทั้งวิบากการตรวจวิบากนั้นก็ไว้วันหลังจะอธิบายถึงวิบากซึ่งมันหมายความว่าผลหรือจะแปลเป็นภาษาไทยเดี๋ยวนี้ชัดๆก็ควรจะแปลว่าปรากฏการณ์วิบากนี้แปลว่าปรากฏการณ์แล้วก็ค่อยๆขยายให้ฟังในวันหลังว่าปรากฏการณ์หรือวิบากนี้มันเกี่ยวเนื่องกับกรรมอย่างไรแล้วมันก็เกิดจริงเป็นจริงอย่างไรเราจะสังเกตเราจะปรับปรุงอย่างไรมันจะเป็นเครื่องเช็คเราด้วยแล้วมันจะเป็น สิ่งที่เราจะไม่โยโย่หย่อนแล้วจะไม่ย่อหย่อนท้อแท้เราจะกล้าสู้เราจะกล้ารับแล้วเราก็จะปรับปรุงกรรมใหม่ทุกกันเมื่อกรรมดีวิบากก็ดีถ้ากรรมไม่ดีวิบากก็ไม่ดีเราจะเป็นผู้ที่เข้าใจสัจธรรมพระพุทธเจ้าไม่ใช่ปากเปล่าไม่ใช่พวกโบร่ำโบราณแต่เป็นของทันสมัยเป็นปัจจุบันที่เด็ดขาดภิกษุได้เราก็ได้อาศัยอย่างสุขสำราญเป็นผาสุกและผู้อื่นก็จะได้ประโยชน์จากที่เราเป็นคนดีจากที่เราเป็นคนสร้างสรรค์จากที่เราเป็นคนเสียสละจากที่เราเป็นตัวแบบตัวหุ่นตัวพิมพ์ตัวผู้นำที่เราจะได้นำสังคมไปโดยที่เราไม่ต้องหลงตัวหลงตนว่าเราเป็นคนนำเป็นผู้นำเป็นผู้ยิ่งใหญ่อะไรแต่เรา เป็นตัวจริงที่จะมีอยู่ในสังคมเราก็จะค่อยๆเสริมสารกันตัวเราเองทำตัวเราเองอย่างเด่นอย่างชัดผู้อื่นก็ช่วยเหลือเฟือควายกันเท่าที่เราจะมีสิทธิ์เท่าที่เราจะมีโอกาสเท่าที่เราจะทำได้โดยไม่ให้เกิดการแตกร้าวบาดหมางหรือว่าจะเดือดร้อนอะไรเกิดขึ้นแต่เกิดการเป็นไปได้ด้วยอย่างเรียบรื่นง่ายงามหรือที่เรียกว่าสันติอย่างดีเราก็จะมาทำให้มันละเอียดละออแล้วเราจะไปสร้างประโยชน์ตนและสร้างประโยชน์ท่านสมส่วนผสมพร้อมกันศาสนานี้จึงจะได้ชื่อว่าเป็นศาสนายอดที่เกิดบทปฏิบัติเป็นสุขาปฏิปทาและมีผลขิปปาภิญญาคือเร็วและเป็น สบายๆไม่ต้องเคร่งอย่างนั้นเข้มงวดกวดขันอย่างนี้อยู่เป็นชั่วครั้งชั่วคราวเป็นช่วงๆเป็นกระจุกกระตุกๆอะไรอยู่เป็นครั้งเป็นคราวไม่ใช่แต่มันเป็นโดยเฉลี่ยมีทุกบทบาททุกเวลาได้มากนั่นชื่อว่าเราทำขนาดให้เจริญได้มากขณะที่สุดเราจึงจะได้แก่นสารสาระโดยเฉลี่ยมันจึงไม่เป็นกระปุกมันจึงไม่เป็นหนักอยู่ที่ในบางครั้งบางช่วงแต่มันได้เฉลี่ยไปมันปฏิบัติกันอย่างแจกจ่ายไปทั่วพร้อมทั้ง 24 ชั่วโมงทั้งทุกๆอิริยาบถเราจึงได้ละเอียดละออและมากแล้วก็เบาด้วย [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe]