231219-439 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ025.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 19 ธันวาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพระพุทธชินราชเนื้ออบรมที่พุทธสถานสันติอโศกเราปฏิบัติธรรมแล้วแล้วเราก็ต้องพิสูจน์พิสูจน์ถึงผลของศาสนาพระพุทธเจ้ามีทฤษฎีสัมมารามองค์ 8 เป็นทฤษฎีสำคัญพระพุทธเจ้าเกิดสัมมาอริยมรรคองค์ 8 จึงเกิดความรู้ในสมัยพระองค์ 8 จึงไม่ใช่ความรู้ซึ่งตื้นไม่เศรษฐกิจรู้แต่ว่า 2 + 2 เป็น 4 ไม่ใช่มันมีอะไรลึกลับซับซ้อนอยู่ใน มากมายนักและมีสภาพที่เป็นจริงได้หรือเป็นจริงไม่ได้อยู่ในนั้นอีกความเข้าใจของคนง่ายๆสัมมาอริยมรรคนั้นก็อาจจะเป็นเพียงความพอใจของตนและตัวเองก็พอทั้งๆที่มากอยู่เยอะอยู่เลอะเทอะเปรอะเปื้อนอยู่เขาก็พอเขาก็พร้อมเขาได้แต่เขาก็ยังเหน็ดเหนื่อยทุกข์ร้อนลำบากลำบนลดน้อยลงได้อีกลดน้อยลงได้อีกสัมมาวายามะนั้นมีน้อยลดน้อยจะกินจะอยู่จะใช้จะมีอาชีพมีอาชีพว่ามีบทบาทการงานการกระทำอะไรต่างๆอยู่ในตัวและมันจะมีอาชีพที่หนักหรือมีอาชีพมีงานการอยู่อย่างครบพร้อมในตัวแต่ไม่ เหมือนกับคนชาวโลกสำหรับผู้ที่ถึงซึ่งจุดมีมรรคเป็นสัมมาอะระหังความเห็นสัมมาทิฏฐิก็จะเห็นเด่นชัดเป็นญาณทัศนะพิเศษความพยายามก็จะเป็นความพยายามมีอยู่จริงเป็นความพยายามที่จะดำเนินชีวิตไปอย่างปกติไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงจากความเป็นมนุษย์ธรรมดาธรรมดาการมีสติจะเป็นสติที่ใสเป็นสติที่ประเสริฐเป็นสติที่รู้มีปัญญาอยู่ในนั้นเสร็จว่าอันใดเป็นสิ่งที่ควรอันใดเป็นสิ่งที่ไม่ควรเรียกว่ากับปิยะอคติ กล่องอันใดเป็นกุศลอะไรเป็นอกุศลรู้ชัดเจนอะไรเป็นทุจริตสุจริตและเราก็จะต้องกระทำทุกจุดอย่างพร้อมพรั่งได้อย่างเก่งเพราะได้ฝึกแล้วแม้แต่คิดฉันกับปากแม้แต่ดำริเราก็จะดำริมีความปรารภมีความเพียรมีความดำริมีการกระทำเริ่มขึ้นที่จิตแม้เป็นวาจาแม้เป็นการกระทำการงานทั้งหลายเป็นที่สุดเราก็กระทำเป็นภิกษุทุกกรรมกระทําเป็นบุญกิริยาวัต
อ่านต่อ
ถุทั้งสิ้นและเป็นอาชีพคือซ้ำซากอาชีพแปลว่า การกระทำซ้ำๆซากๆทำอยู่อย่างนั้นแหละวันหนึ่งคืนหนึ่งก็ทำอยู่อย่างนั้นแหละเรียกว่าอาชีพหรือเป็นสิ่งที่ทำมากเป็นสิ่งที่เป็นเครื่องแสดงที่เป็นเครื่องแสดงชีวิตเป็นเรื่องที่บอกถึงคนไกลว่ากลไกของสิ่งที่ยังมีผลผลิตมีแรงงานมีการกระทำอยู่นั้นเขาก็ทำอันนี้อันนี้อยู่ประจำจะทำวันนี้อันนี้อยู่อย่างมากเป็นความซ้ำซากจำเจอยู่อย่างนั้นแหละแต่ความสั้นๆจำเจนั้นเปลี่ยนได้จะเปลี่ยนก็เปลี่ยนได้ถ้าจำเป็นถ้าเห็นควรเปลี่ยนถ้าไม่เห็นควรเปลี่ยนมันยังดีอยู่เขาก็ทำดีนี่อยู่จะมีเวลา 80 ปี 100 ปีพันปีก็ยังทำดี อย่างนี้เป็นอย่างนี้ไปได้จะมีอาชีพอย่างนี้ไปตลอดเพราะว่าเป็นสิ่งที่แน่นอนแล้วดีมากคงทนถาวรชำนาญยิ่งทำยิ่งชำนาญยิ่งทำยิ่งเคยยิ่งทำยิ่งง่ายยิ่งทำยิ่งช่ำชองยิ่งทำยิ่งรู้เหลี่ยมที่ละเอียดว่าดียิ่งๆขึ้นนั้นเป็นอย่างไรยิ่งทำทั้งเจริญทั้งปัญญาเจริญทั้งความมีฝีมือและความเป็นไปได้โดยง่ายโดยไม่ยากเรียกว่าอาชีพมีอาชีพและเป็นคนที่มีจิตนั่นแหละเป็นเลิศมีสัมมาสมาธิมีอธิจิตมีอธิปัญญาและอยู่ในขอบข่ายเอาศีลอธิษฐานอะไรมาจับก็สะอาดไม่บกพร่อง ตามที่เป็นศีลหรือเป็นหลักของผู้ที่เป็นปราชญ์แต่ชีไว้บอกไว้ระบุไว้ก็ตรงทั้งหมดแต่เราจะมีปัญญาอย่างชัดแจ้งว่าเราทำอะไรอยู่การงานเหล่านั้นมันก็ไม่ได้เป็นโลกิยะไม่ได้เป็นภาพลาบไม่ได้เป็นทาสยศไม่ได้เป็นทาสสรรเสริญไม่ได้เป็นทาสโลกีย์จะส่งเป็นการงานหรือว่าเป็นพฤติกรรมเป็นสัมมาอริยมรรคองค์ 8 ที่ดำเนินไปปราศจากโลกียธรรมปราศจากโรคธรรม 8 เราไม่ทุกข์เพราะเสื่อมลาภเราไม่ทุกข์เพราะเสื่อมยศเราไม่ทุกข์เพราะถูกนินทา มหาลัยตำหนิเหรียญเราไม่ทุกข์เพราะเราไม่หลงเพราะเราไม่ต้องมีอามิตรเพราะเราไม่ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนเราไม่ต้องมีอะไรตอบแทนคืนมาเราก็สบายแล้วก็เป็นสุขและเราจะไม่ติดเราจะเข้าใจคำว่าลาแล้วจะเข้าใจคำว่ายศแล้วจะเข้าใจคำว่าสรรเสริญเราจะเข้าใจคำว่าเป็นอยู่สุขหรือปรมังสุขังหรือบุคคลและจะเข้าใจภาษาบัญญัติที่เรียกแทนคำว่าทุกคำว่าสุขเราจะรู้พฤติกรรมที่ควรเป็นไปอย่างยิ่งว่าเราควรจะเป็นฝ่ายและเป็นความเป็นอยู่อย่างธรรมดาสามัญเหมือนมนุษย์ทุกอย่าง ไม่เปลี่ยนไม่เปลี่ยนแปลงอะไรไปแต่ปรับปรุงปรับปรุงมามีบริสุทธิ์เป็นบริสุทธิทั้งปาฏิโมกข์ศีลสังวรสังวรนี้ถ้าแปลไปโดยมรรคแปลว่าการระวังระมัดระวังปรับปรุงปฏิบัติให้ตรงสังวรแปลโดยผลก็แปลว่าประเสริฐแล้วประกอบความประเสริฐได้แล้วสังวาระมันเป็นอยู่แล้วและเมื่อผู้ใดได้เป็นอยู่ก็เป็นสมาชิกที่ลงตัวเป็นผลเป็นของจริงเป็นของที่ได้เราก็ทำอยู่มีบทบาทมีกรรมการงานต่างๆอยู่ แต่ไม่ต้องระวังไม่ต้องสังวรดั่งมักและไม่เหมือนกันกับชาวโลกเขาเลยตรงที่ว่ามันประเสริฐแล้วมันไม่กังวลเรื่องลาบไม่ทุกข์ด้วยลาไม่ทุกข์ได้ยอดดังกล่าวไม่ถูกด้วยสรรเสริญไม่ทุกข์เพราะเราจะต้องมีการแลกเปลี่ยนมีแต่เราจะให้มีแต่เราจะทำเพื่อรังสรรค์เพื่อสร้างเพื่อให้เพื่อให้คนอื่นก็ได้รับไปและเราจะเป็นคนที่ไม่ริษยาไม่โลภไม่เห็นใครได้มากได้น้อยกว่าอะไรก็เกิดการหวั่นไหวไม่มีเลยและเราอยู่อย่างมากน้อยเท่าใดเท่าใดเราก็สามารถอยู่ได้มีบทบาทการงานเอื้อเฟื้อคุณสร้างสรรค์จิตจะเฉลียวฉลาดจะรู้ว่าอันนี้เราควรทำเราไม่ควรทำควรนำ การทำควรมีนโยบายควรมีกุศโลบายที่จะให้เกิดการเป็นอยู่สุขสร้างสรรค์เอื้อเฟื้อทำให้สังคมนี้สำคัญมีการทำให้สังคมนี้อยู่กันอย่างเป็นครอบครัวที่เป็นภราดรภาพเป็นพี่เป็นน้องแม่เขาจะมีเป็นกลุ่มเป็นหมู่เล็กหมู่น้อยแทรกอยู่ว่าเขาจะต้องมีครอบมีครัวเขาจะต้องมีการส่วนหรือของเขามีการสร้างบุตรสร้างภรรยาสร้างอะไรอยู่ตามฐานะแต่ละฐานะของแต่ละบุคคลก็ตามเราก็จะมีมาตรการให้เขาลดละลงมาให้เขารู้จักสิ่งที่ควรละอายสิ่งที่เขารู้ว่าอันนี้เขายังรับไม่ได้ แต่เขาก็รักอ้ายเขาก็ปกปิดหรือว่าเขาก็ทำกันอย่างไม่โป๊ไม่จนกว่ารถจักระรู้จักเข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิว่าควรจะรักให้ลงลดลงทำให้ได้ในชีวิตแม่เขาจะยังมีกิเลสมากอยู่เขาก็สั่งสมเป็นบุญบารมีเป็นภาวะปัจจัยชาติแล้วชาติลาวของเขาไปอยู่จริงๆเราก็มีหน้าที่เร่งมีหน้าที่ขันเกลียวมีหน้าที่ชี้แนะแต่ก็จะไม่บีบคั้นอย่าไปกระทำการกดคั้นกดดันเกินไปช่วยเขาตัวเรานั้นรอดพ้นแล้วสบายแล้วก็ดีแล้วคนอื่นกำลังรอดพ้นตามมาเกื้อกูลตามมาทฤษฎีอย่างนี้จะเป็นทฤษฎีที่ทำให้ชีวิตนี้เป็นไปได้นิรันดร เมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็เป็นได้ยืนยันเถิดว่าเป็นสัจจะที่แท้จริงเพราะฉะนั้นแม้สังคมมันยังไม่ใหญ่นักของเราก็ทำอยู่เราจะรู้ว่าเออเราสบายแล้วเราจบหรือแม้ว่ายังไม่จบมีส่วนเหลือแต่เราก็มีที่อาศัยมีเครื่องอาศัยมีอัตตาหิอัตโนนาโถอยู่กับหมู่อยู่กับกลุ่มอยู่กับสังคมของเราเป็นไปได้มีอาชีพแม้แต่ไม่แหลกลาภเลยอาชีพฟรีอย่างนี้เราก็สามารถเป็นได้ซึ่งเป็นเรื่องประหลาดเป็นเรื่องที่แปลกเป็นเรื่องที่คนทั้งโลกเขาสู้ไม่ไหวเพราะเรามีศีลถึง 10 ขึ้นไปนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆแล้วจะอยู่ในคราบของฆราวาสบางคนยังอยู่ในกฎในระเบียบในฐานะที่ยังต้องมีมาตรการชั้น ฝึกสอนหลวงพ่ออี๋ว่าเราจะต้องไปเลี้ยงขึ้นมากดขอให้มีประสิทธิภาพกฎก็ให้ศักดิ์สิทธิ์ระเบียบก็ให้ศักดิ์สิทธิ์สิ่งที่เราจะยืนยันที่เราจะต้องกระทำเพื่อที่จะป้องกันศัตรูหรือป้องกันคนเลวก็จะต้องมีอำนาจมีประสิทธิภาพหรือศักดิ์สิทธิ์เพียงพอไม่เช่นนั้นมันก็พังหมดอะไรต่ออะไรก็ไม่สามารถที่จะดำเนินไปได้สิ่งเหล่านี้ถ้าเราเข้าใจแล้วทุกคนจะไม่รังเกียจกฎระเบียบวินัยและเราจะสามารถปลดปล่อยใจหรือกระทำใจให้มันเข้ากับกฎกับระเบียบได้โดยสบายเพราะใจของเราหมดยึดมั่นถือมั่นและเราก็รู้เหตุผลต่างๆว่าทำไมเราต้องมีสิ่งนั้น สิ่งที่พูดมาประกอบเหล่านี้คือความหมายที่อยู่ในกฎหรืออยู่ในทฤษฎีของพระพุทธเจ้าที่ขึ้นชื่อว่ามรรคองค์ 8 หรือสัมมารามองค์ 8 ทั้งสิ้นมันพูดได้เข้าใจก็ลองพิจารณาแล้วก็เทียบเคียงเราเป็นเรามีเราได้อยู่จริงหรือไม่แค่ใดเทียบเคียงแล้วถ้าเผื่อว่าเรามีจริงเป็นจริงเราจะรู้สึกว่าเราสบายเราโล่งๆเราเข้าใจแล้วเราก็เป็นอยู่วันหนึ่งคืนหนึ่งเป็นมนุษย์ประหลาดเป็นมนุษย์สังคมแห่งมนุษย์ที่ไม่จำเป็นจะต้องมีการเป็นเดือดร้อนเรื่องลาภยศสรรเสริญไม่ทุกข์หรอกเพราะสรรเสริญแต่ไม่ได้หมาย เพราะว่าเราไม่มีการงานก็มีการงานขยันหมั่นเพียรมักน้อยไม่เปลืองไม่ผลาญจึงเป็นตัวรังสรรค์เป็นตัวผู้สร้างสรรค์จิตใจก็ดีเอื้อเฟื้อเกื้อกูลถูกกระทบถูกกระเทียบถูกกระแทกกระแดกกระดานอะไรจากคนอื่นที่เขาไม่รู้เขาจะแกล้งเขาจะทำเลวเราเลวทรามหยาบช้าอะไรเราก็รู้ว่าคนทำเลวทรามอย่างช้ากับเรานั้นเพราะเขาไม่รู้อภัยอยู่ตลอดเวลาไม่ถือสาไม่ถือโทษและเราก็จะฉลาดที่จะต้องมีบทโต้ตอบหรือบทที่จะกระทำกับเขาสูงสุดกรมธรรม์ปล่อยเขาไปตามเขาก็จะทำชั่วทำบาปแล้วก็เลี่ยงเพราะว่าสันดานผ่านนั้นต้องเลี่ยงให้ไกลสุดถ้าเผื่อจะช่วยเขาได้ก็ช่วยแผ่นดินนี้มันกว้างมากและก็อยู่ในกลุ่มในหมู่ เราจะสามารถอยู่ได้อำนาจของหมู่ก็จะมีอีกในตัวซึ่งจะป้องกันช่วยเหลือเราด้วยเพราะแม้แต่เราอยู่ในหมู่ในกลุ่มที่ยังไม่เห็นดีเห็นชอบกับเราเราก็สามารถที่จะทำให้เขาเห็นจริงยืนยันใช้เวลาบ้างใช้ความจริงที่มันเกิดว่าเป็นของดีเป็นกุศลกรรมแท้บ้างมันจะพิสูจน์ตัวมันเองเพราะเราสามารถที่จะพัฒนาบุคคลและอยู่ในกลุ่มสังคมทำให้หมู่มนุษย์สังคมนี้เป็นไปได้ดีสันติอโศกนี้เราจะพยายามกระทำทั้งสิ่งแวดล้อมทั้งหมู่บุคคลเราจะทำได้ตั้งแต่เริ่มต้นเรารู้แล้วว่าเรามาอยู่ในภาวะที่คนเขาไม่เข้าใจและก็ไม่มีใครจะช่วยหรือโปรไฟล์อะไรนักจนกระทั่งค่อยๆดีขึ้นค่อยๆดีขึ้นดังที่มีปรากฏการณ์อยู่ไม่บาปเหล่านี้มันจะแสดง ความจริงให้ยิ่งยิ่งขึ้นถ้าเราทำถูกต้องแล้วอันนี้จะเป็นข้อพิสูจน์แต่ก่อนนี้เราไม่มีเวลาจะทำกับคนอื่นตั้งแต่เราอยู่แดนอโศกเราไม่มีเวลาจะทำกับคนอื่นเพียงพอแรงไม่มีประสิทธิภาพไม่มีความเชื่อถือไม่มีเราก็ได้แต่อาศัยฟักไข่หรือว่าก่อเกิดได้ทั้งนั้นสุดท้ายเราก็ต้องทิ้งเปลือกไข่เปลือกไข่เราก็จะต้องทิ้งรังที่มันให้เพราะเปลือกไข่แม้จะเปิดขายแล้วก็ต้องทิ้งนั่นก็เป็นสภาพแท้แต่ตอนนี้เราจะทำให้เป็นแกนเป็นแก่นจุดสันติอโศกมันจะเป็นจุดเกิดก่อนแล้วจะทำเป็นรูปแบบมันจะมีสภาวะอะไรต่ออะไรชัดเจนขึ้นเรื่อยๆคอยดูด้านหน้าคอยดูแลคอยเป็นไปมันจะเป็นบ้านเป็นเรือนที่ แบบเป็นยางคืออารามหรือวัดที่มันเป็นวัดทุกคนจะมาประพฤติฟัดได้ที่นี่ทุกคนจะมาสร้างวัดสร้างพฤติกรรมนั้นเองวัดป่าแปลว่าพฤติกรรมได้ที่นี่เราจะเสริมพฤติกรรมให้แก่มนุษย์หรือสัตว์เสริมจริยะจรรยาให้แก่มนุษย์มนุษย์จะมีจริยธรรมจะมีจรรยาทำจะมีวัดวัดสาระก็ได้วัดชนะก็ได้น่าจะมีวัดมีการเป็นไปด้วยดีเพราะเราสามารถที่จะทั้งรู้ทั้งทำได้และทั้งมีปัญญาที่จะช่วยอุ้มชูพานำคนอื่นให้เป็นไปได้นี่รวมแล้วแต่เป็นเรื่องของสัมมาอะระหังทั้งสิ้นขอให้คุณ พิจารณาเรียนศึกษาพิสูจน์และเราจะได้เป็นผู้ที่ดำเนินตามทฤษฎีของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าต่อไปได้อีกเท่าที่เราจะมีชีวิตอยู่และจะสามารถทำไปได้