231212-434 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ029.txt
เนื้อหาในไฟล์
ต่อจากนี้ไปเป็นธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันประจำวันที่ 12 ธันวาคมพุทธศักราช 2523 โดยพ่อท่านพระโพธิรักษ์ที่พุทธสถานสันติอโศกท่านได้ย้ำเตือนให้สังเกตจุดสำคัญจุดหนึ่งก็อยากจะขยายความให้ฟังอีกให้ชัดๆคือจุดที่เราได้เมื่อได้แล้วเราก็ยังไปหลงอุปกรณ์ฟูใจเป็นการร่าเริงเป็นการ ฉุนหมื่นหรือว่าเป็นการซ่าๆเบิกบานพอใจไม่มีอาการเขยิบพยาธิชนิดหนึ่งเป็นอุปกิเลสที่มันยังมีบทบาทมีอาการมีกิริยามีอารมณ์อยู่ในใจบุคคลใดก็ดีถ้าเผื่อว่ายังไม่รู้ตัวอุปกิเลสตัวนี้ชัดเจนจนกระทั่งหัดรหัสรถจนกระทั่งมันลดจริงจนกระทั่งมันไม่มีอย่างเข้าใจหรือแม้มันจะมีขึ้นมาเราก็ยังรู้อยู่ว่ามันก็เป็นอุปกิเลสที่เราไม่ควรจะให้มันเกิดขึ้นมาจนเราก็สบายใจเองว่ามันก็ไม่เกิดแล้วมันก็ไม่เป็นปัญหาแล้วเราก็สงบดีด้วยไม่ต้องมีปิติปีเตอร์อะไรแต่เรารู้สาระว่าเราได้ทำดีนั้นอยู่หรือไม่ได้ทำ ผู้รู้จะรู้ลึกถึงขนาดนั้นแต่ผู้ไม่รู้นี่ขอให้เข้าใจว่าผู้ที่ยังไม่รู้นั่นแหละไปอาศัยปิติอารมณ์ปิติเป็นเครื่องชี้ว่าตัวเองได้ดีเพราะมันเป็นตัวประกอบของความดีหรือประกอบกับความได้ดีแม้จะหลงหลงว่าได้เงินของดีก็มีมิติหลงก็ได้ชนะการพนันเขาเป็นของดีก็ผิดติดใจก็ยังได้นะเพราะกิเลสตัวนี้มันมีอยู่ทุกหัวและหางอยู่ทุกบทบาทแม้เราได้ดีจริงๆได้นิพพานก็ปิติตายวิมุตก็ปิติได้การลดกิเลสได้บ้างก็ไปที่ทำอะไรได้ที่ดีขึ้นไปจริงๆมันก็ปิติมันเป็นของจริง [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เอามาพิจารณาตนว่าอย่าไปเข้าใจผิดอย่างนั้นอย่าเอากิเลสเอาค่าของกิเลสมาตีราคาว่าเราได้กระทำดีอยู่มีกรรมมันดีอยู่หรือไม่ดีอยู่เป็นอันขาดถ้าไม่เช่นนั้นแล้วเราจะผิดแล้วเราก็จะหลงว่าเราไม่ได้เรื่องนี้เป็นเรื่องของมานะกิเลสคือเป็นเรื่องของความหลงผิดเราถือดีนึกว่าเราได้ดีแล้วเรา
อ่านต่อ
ก็ไม่มีปัญญาซ้อนลงไปเราก็เลยนึกว่าเราไม่ได้ขอให้พิจารณากรรมที่พิจารณากิริยาอาการพิจารณาผลผลิตพิจารณาสิ่งจริงทั่วไปถึงเนื้อหาแก่นสารพวกเราได้ทำตัวเองอยู่หรือว่าผลิตอยู่หรือว่ามีอารมณ์จิตอารมณ์จิตของเรามันก็ยังสะอาดอยู่อารมณ์จิตของเราไม่มีกิเลสอยู่หรือว่ามันลดละ รายได้ที่จริงดียิ่งขึ้นด้วยซ้ำเราก็จะต้องรอรู้ถึงแก่นสารสาระที่แท้แม้จะไม่มีอารมณ์ของอุปกิเลสตัวปิติดังกล่าวนี้ก็ตามตายแล้วเราก็จะได้รู้ความจริงว่าเรามีเราเป็นการทำได้โดยอัตโนมัติโดยชินโดยเคยมากเข้ามากเข้ามันก็รู้สึกเฉยๆหรือเซ็งถ้าเซ็งก็หมายความว่าเราจะต้องมีอะไรมีเครื่องประกอบเพื่อให้มันมีการยินดีผู้กล้าเอิกเกริกเคหะอะไรเราเป็นผู้ที่มีจิตใจยังชอบในการเจริญเฮฮาแต่ถ้าผู้ใดสงบผู้ใดเห็นดีในความสงบอยู่แม้จะทำอะไรมีอะไรแสดงมันไม่เอิกเกริกเฮฮาแต่มันก็เป็นเนื้อหาสาระเป็นแก่นสาร สิ่งที่มีผลมีประโยชน์อยู่ถ้าเราเองเราก็รู้ก็เข้าใจใครก็ไม่ซู่ซ่าแต่เราก็รู้ว่าคนมันเป็นไปด้วยดีหรือแม้เราเองนั่นแหละตัวสำคัญเราเองไม่ซู่ซ่าแต่เราก็ผลิตสิ่งดีอารมณ์เราก็ยังดีสิ่งดีเราก็ยังยืนตัวอยู่ที่เราไม่ว่าอาการทางจิตไม่ว่าอาการทางกายทางวาจาก็ยังมีอยู่เราก็ไม่รู้ว่าเรายังสร้างดีก็ทำดีและมันดีขึ้นยิ่งกว่าเก่งขึ้นยิ่งกว่าด้วยซ้ำขอให้อ่านให้ชัดเจนนี่พูดย้ำพูดซ้อนมันเป็นสภาพลึกซ้อนมันเป็นสภาพลึกซึ้งมันเป็นสภาพที่เราจะต้องเข้าใจซ้อนให้ชัดเจนไม่เช่นนั้นเราจะเข้าใจผิดและทำให้ตนเองแพ้ภัยตัวทำให้เราหลงตนผิดเป็นมานะบอกแล้วว่าเราสูงเราไม่รู้ว่าตัวสูงเราต่ำเราไม่รู้ตัวต่ำหรือเราได้ เสมอขั้นนั้นเราก็ไม่รู้ว่าเราได้เสมออย่างนั้นมันเป็นการหลงผิดเป็นมานะเป็นความเข้าใจไม่ถูกต้องเป็นสัญญาวิปลาสเป็นการกำหนดผิดขอให้รายได้พิจารณากันให้ชัดเจนเราจึงจะได้รู้ว่าเราเป็นผู้ที่ยังทรงอยู่ซึ่งทำหรือว่ายิ่งกว่านั้นพัฒนาซะด้วยซ้ำแต่เราได้เข้าใจผิดว่าเราไม่มีนี่จะสวยกันใหญ่ถ้าสิ่งเหล่านี้เป็นรายละเอียดกลางๆเป็นคำพูดบอกกลางๆที่สำคัญก็คือเรายังมีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมต่างๆพวกนี้ให้ตรวจกรรมให้ตรวจกิริยาให้ตรวจการกระทำและผลผลิตของเราให้ชัดๆถ้าเราได้สร้างสรรค์เราได้เป็นผู้ที่ยังสงบระงับดีจิตใจ ปัญหาจิตใจเรายิ่งสงบระงับดียิ่งขึ้นด้วยซ้ำอย่าเข้าใจผิดเป็นอันขาดแล้วเราก็ได้กระทำดีส่งความดีแล้วก็กิเลสลดลงถูกองค์ชายถูกคุณค่าด้วยซ้ำอย่าไปเข้าใจผิดจริงๆเราก็จะได้เป็นผู้ที่มั่นคงยั่งยืนและเจริญก้าวหน้าอย่างถูกทางถูกทำสุดท้ายที่สุดไม่มีอะไรหรอกที่มันจะพูดว่ามันก็เข้าใจดีมุทิตารู้ว่าอันนั้นได้ดีมันก็รู้ว่าได้ดีก็เห็นดีก็ยินดีก็รู้ดีว่าดีเกิดแล้วเราก็จะแสดงอาการกิริยาเพื่ออนุโลมตามเขาอาจจะชมเชยสดชื่นใจแสดงอาการชื่นใจเป็นปฏิสันถารเป็นการอนุโมทนาเป็นการแสดงความ ช่วยคนอื่นก็ตอนตอบรับคนอื่นก็ไม่รู้บ้างเราก็ทำกับอนุโลมเป็นไปเพื่อกิริยากายเมื่อกี้มโนตามควรใจของเรานั้นมันไม่ฟูป่าอะไรก็ต้องเข้าใจให้ชัดเจนแล้วมันยังมีผู้ชายอยู่ก็ให้เข้าใจชัดเจนเราจึงจะได้เป็นผู้ที่กระทำอะไรโดยรู้สุดท้ายมันไม่ได้หมายความว่าเราไปหลอกเขาใจเรามันไม่มีอะไรจะยินดีหรอกเราก็รู้ดีเป็นมุทิตาจิตแล้วแม้เราจะพูดว่ายินดีจะแสดงน้ำเสียงว่ายินดีชื่นใจด้วยมีกิริยาการสนับสนุนดีใจด้วยเพื่อเป็นแนวโน้มให้กำลังใจแทนที่จะทำให้จุดจุดจุดชื่อเฉยๆเมยมันก็เป็นการไม่อนุเคราะห์ผู้ที่เขา ต้องการปิติเลี้ยงต้องการเสียงสนับสนุนไม่ต้องพูดกันมากไม่ต้องอะไรกันมากจะแสดงพอสมควรเรารู้ตัวเราว่าเราแสดงให้เขาไม่ใช่ของเราใจเราไม่ได้เป็นปัญหาใจเราไม่ได้ฟู่ฝ้าตามจริงๆแต่เราแสดงกิริยารวมปฏิญาณเพื่ออนุเคราะห์เขาเท่านั้นและเราก็สมควรจะทำเราก็จงทำด้วยไม่ใช่เป็นน้ำยาเย็นจืดชืดมนุษย์คืออะไรจนเกินการเราต้องมีในสภาพที่พอสมเหมาะสมควรแต่แท้จริงหลักการใหญ่ๆยิ่งใหญ่จริงๆจะมีอาการแสดงดุษฎีถึงขนาดนั้นถ้าสมาชิกพระพุทธเจ้าก็ยังมีเวลาถึงยิ้มแย้มตอบรับก็ยังมีสภาพที่สำคัญตามควรอยู่เหมือนกันไม่ได้หมายความว่าเรากลายเป็นผู้ที่ ชาเย็นเฉื่อยอะไรจนไม่มีภาวะตอบรับไม่มีภาวะปฏิสันถารไม่มีภาวะที่จะทำให้ผู้อื่นเขารับรู้ความหมายเข้าใจจุดหมายว่าดีหรือเปล่าอันนี้ฉันควรทำต่อหรือว่าเราไม่ควรเราก็บอกเขาไม่ได้หรือว่ามีเครื่องหมายอะไรบอกเขาเลยมันก็กลายเป็นน้อยไปอ่ะเราจะต้องเข้าใจให้ละเอียดละออแล้วเราก็จะมีทั้งภาวะอนุโลมปฏิโลมตอบรับและรู้ฐานความจริงของเราด้วยว่าเราเองเรามีรถมีอัตราทะมีอารมณ์อย่างที่มันมีเศษที่เหลือหรือไม่เราก็จะให้พิจารณาดีๆแล้วก็กระทำให้สมศักดิ์สมส่วนจึงจะเรียกว่าตัวอรหันต์หรือพอเหมาะพอ เป็นสัมมาปฏิปทาเป็นความเหมาะแล้วสมควรแล้วเป็นที่สุดได้