สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน ทำเนกขัมมะต้องรู้ลิงคนิมิต.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน ทำเนกขัมมะต้องรู้ลิงคนิมิต ในสัมมาทิฏฐิ 10 ทานที่มีผลคือต้องละความโลภ ต้องรู้อาการลิงค นิมิต มันได้ ถ้ารู้อาการโลภไม่ได้ก็มนสิการทำใจในใจจัดการใจให้ไม่มีอาการโลภได้อย่างไร ต้องทำใจให้ปล่อยวางความโลภนะ ถ้าทำอาการใจไม่เป็นก็นัตถิทินนัง เหมือนกับว่าให้ทำทานแล้วจะได้รวยล้านๆๆๆเท่า เอาเรื่องนี้มาหลอกเขา สะกดจิตเขา นี่คนที่นึกว่าฉลาด ไปหลอกเขาคือทำความโง่ จะหลอกโดยรู้ตัวก็ตาม หรือว่าหลอกด้วยเห็นว่ามีจริงก็ตามเถอะ ก็โง่ยกกำลังสามอยู่นั่นแหละ สรุปแล้ว อาการ ลิงค นิมิต อุเทศ ต้องเข้าใจอาการเหล่านี้ ไม่เช่นนั้นจะรู้ว่ามีผลหรือไม่อย่างไร โลภมันลดลงเบาลงอย่างไร ไม่มีชีวิตินทรีย์ของโลภอย่างไร มันอ่อนแรงจนไม่มี ก็ต้องรู้ด้วยญาณปัญญาคุณที่กำหนดรู้ได้ เมื่อใดเกิดอาการถ้าไม่สัมผัสจริงเกิดจริงในปัจจุบันจะรู้ได้อย่างไร ถ้าไม่มีผัสสะจะเกิดอย่างไร ถ้าไม่มีรูปนามผัสสะ สามอย่างนี้ก็เรียนรู้ไม่ได้ เพราะเป็นจุดเกิดวิญญาณ วิญญาณผีหรือเทวดา ทุกข์สุขอย่างไร เมื่ออาการ ลิงค นิมิต ไม่มี นามก็ไม่เกิด เมื่อนามไม่เกิด คุณต้องรู้จากนามมาก่อน รู้ตั้งแต่อยู่ข้างในเรียกว่าวจีสังขาร จะมีกิเลสหรือไม่มีก็ทำได้ เมื่อทำด้วยสังกัปปะ 7 รู้วจีสังขารว่ามีนามตัวนี้ ถ้าอาการนามอย่างนี้ยังไม่เคยตั้งชื่อภาษาไว้เลย อาการอย่างนี้เรียกว่าโลภ หรือยังไม่ตั้งชื่อ อาการนี้ เมื่อไม่ตั้งชื่อจะขานชื่อก็ไม่ได้ เมื่อนามนี้ยังไม่ตั้งชื่อ โดยเฉพาะนามนี้ยังไม่เกิดก็เอามาเรียกชื่อไม่ได้หรอก ดูกรอานนท์ เธอพึงทราบความข้อนี้โดยปริยายแม้นี้ เหมือนที่เราได้กล่าว ไว้ว่า เพราะนามรูปเป็นปัจจัยจึงเกิดผัสสะ ดูกรอานนท์ การบัญญัตินามกาย ต้องพร้อมด้วยอาการ เพศ นิมิต อุเทศ เมื่ออาการ เพศ นิมิต และอุเทศ นั้นๆ
อ่านต่อ
ไม่มี การสัมผัสเพียงแต่ชื่อในรูปกายจะพึงปรากฏได้บ้างไหม ฯ ไม่ได้เลย พระเจ้าข้า ฯ ดูกรอานนท์ การบัญญัติรูปกาย ต้องพร้อมด้วยอาการ เพศ นิมิต อุเทศ เมื่ออาการเพศ นิมิต อุเทศนั้นๆ ไม่มี การสัมผัสโดยการกระทบ จะพึงปรากฏในนามกายได้บ้างไหม ฯ ไม่ได้เลย พระเจ้าข้า ฯ ดูกรอานนท์ การบัญญัตินามก็ดี รูปกายก็ดี ต้องพร้อมด้วยอาการ เพศ นิมิต อุเทศ เมื่ออาการ เพศ นิมิต อุเทศนั้นๆ ไม่มี การสัมผัสเพียงแต่ชื่อก็ดี การสัมผัสโดยการกระทบก็ดี จะพึงปรากฏได้บ้างไหม ฯ ไม่ได้เลย พระเจ้าข้า ฯ ดูกรอานนท์ การบัญญัตินามรูปต้องพร้อมด้วยอาการ เพศ นิมิต อุเทศ เมื่ออาการเพศ นิมิต อุเทศนั้นๆ ไม่มี ผัสสะจะพึงปรากฏได้บ้างไหม ฯ ไม่ได้เลย พระเจ้าข้า ฯ กายในกายก็คือเวทนา หากไม่รู้อาการของกายก็ปฏิบัติไม่ได้ โดยเฉพาะอ่านเวทนา 108 ไม่ได้ก็เข้ากระแสโลกุตระไม่ได้ ทำเนกขัมมะไม่ได้ก็ออกจากโลกีย์ไม่ได้ เพราะมนสิการไม่ได้ เป็นเคหสิตะไป แล้วจะโสตาปันนะ อวินิปาตธรรม นิยตะสัมโพธิปรายนะได้อย่างไร คำว่ากายคำเดียวนี้ เป็ นองค์ประชุมสอง แยกความจริงในจิต จับนิมิตขององค์ประชุมสอง แยกเนกขัมมะกับเคหสิตะ ตัวสำคัญ เพราะเวทนาที่มาของมันตั้งแต่มีกายมีจิต กายกับจิตเป็นธรรมะสองแล้ว พอปรุงเป็นสุขทุกข์ก็เป็นสาม ทีนี้มันเกิดจากทวารทั้ง 5 เวทนา 5 มีสุขทุกข์หยาบ แล้วมีละเอียดถึงโทมนัส โสมนัส แล้วหมดทุกข์หมดสุขเป็นอุเบกขา กลางๆ นี่คืออาการของน้ำหนักความรุนแรงความเบาของอาการนั้นๆ เวทนา 6 เกิดจากทวารทั้ง 6 ตาหูจมูกลิ้นกายใจ มันปรุงแต่งเป็นสุข ทุกข์ไม่สุขไม่ทุกข์ ได้สามอย่าง ทางทวารทั้ง 6 ก็เกิดสามอย่างนี้ได้ ทั้ง 6 ทวารรวมเป็น 18 ถ้ามันบำเรอจิตสมใจเป็นสุข ไม่สมใจเป็นทุกข์ มันเซ็งๆเฉยๆ อุเบกขาพักยก เคหสิตอุเบกขา ถ้าเราจับเหตุได้เอากิเลสออกได้ เพราะเราทำได้นะไม่ใช่แค่ธรรมชาติ ธรรมะพระพุทธเจ้านี่เหนือธรรมชาติ ใครบอกว่าธรรมะคือธรรมชาติผู้นั้นไม่เข้าใจธรรมะ ถ้าอ่านและทำเนกขัมมสิตเวทนาได้ก็เริ่มเดินทางไปนิพพานได้ ถ้าไม่ชัดในอาการ ลิงค นิมิต ในอัตตาในเหตุ องค์รวมเคหสิตะคือโลก เมื่อจับตัวกิเลสเอากิเลสออกได้ก็เป็นเนกขัมมะ คุณทำเนกขัมมะเป็น ออกจากเคหสิตะปุถุชนโลกีย์ มาเป็นโลกุตระได้ คุณทำอาการจิตคุณได้คือทำมนสิการได้ ทำจิตอย่างนี้เป็น คุณจึงสามารถเดินทางสู่โลกุตระ ได้โลกใหม่ปโรโลโก จากอยังโลโกที่มนุษย์วนเวียนนานนับกัปป์กาล ยังไม่เจอสยังอภิญญา ปัจเจก สยัมภู พระพุทธเจ้า ถ้าทำเนกขัมมะไปเรื่อยๆจนทำได้บริบูรณ์ คือทำเวทนา 108 ได้จากเคหสิตะมาเป็นเนกขัมมะ 18 อย่างแข็งแรงต่อโลกธรรม ลาภ เงินทองจะเป็นล้านๆ เท่าไหร่ก็ตาม อาตมาจะสร้างคนแบบนี้แหละไปบริหารประเทศ เอาอรหันต์เอาอนาคามีไปเป็นผู้บริหารประเทศ อาตมาตั้งใจอยู่นานเพื่อสร้างคนแบบนี้ และมีแล้วตอนนี้มีเด็กเล็กๆค่อยๆตามมาเรื่อยๆ อาตมาว่ามันยิ่งน่าจะอยู่อีกสัก 590405_ทวช.ปลุกเสกฯครั้งที่ ๔๐ บ้านราช เพชรพุทธสุดยอดศิลป์ ตอน๒