210221-177 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน177-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ012.txt
เนื้อหาในไฟล์
อังคาร 21 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ปกครองทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกอ่ะเรามาทำวัดกันต่อเนื่องเมื่อวานนี้แสดงไปถึงที่องค์เสด็จถึงป่าสาริกาตอนนี้ต่อเมื่อท่านเสด็จถึงบ้านโพธิธรรมบ้านคนที่ถามอานนท์ mother เราจะไปสู่บ้านนี้ด้วยวงเล็บเปิดว่าเสด็จสู่บ้านนี้โดยข้ามแม่น้ำคงคาด้วยปาฏิหาริย์คือ พายเรือแพส่งหายจากฝั่งนี้แล้วปรากฏที่ฝั่งโน้นที่บ้านนี้ได้ทรงแสดงอริยสัจและศีลสมาธิปัญญาจะมีมีคำอธิบายเล่าพระพุทธเจ้าแสดงปาฏิหาริย์ข้ามน้ำหายตัวในพระสูตรว่างั้นนะในมหาปรินิพพานสูตรมีบอกไว้ถ้าภิกษุทั้งหลายเพราะการไม่รู้แจ้งแทงตลอดอริยสัจ 4 ประการจึงทำให้เราและพวกท่านท่องเที่ยวไปในสงสารสิ้นกาลนานไอ้นี่ก็เป็นความสำคัญในเรื่องของว่าจะแสดงและฆ่าแม่น้ำข้ามอะไรปาฏิหาริย์อะไรก็ได้พวกนี้มีแต่พุทธทาสไม่ได้เอา ไหนว่าจะไปเพียงวงเล็บมหาหินไปเล็กน้อยซึ่งก็เป็นการจับประเด็นสำคัญให้ที่ไม่สำคัญท่านก็เอาออกหรือว่าบอกไว้ให้รู้ว่ามีเป็นอย่างนั้นนี้สำหรับสูตรนี้อะไรมีเท่านั้นเองซึ่งก็ดีนะเราไม่เน้นแสดงถึงผู้ที่เข้าใจความสำคัญในความสำคัญคนที่เข้าใจความสำคัญเห็นเด่นชัดในสิ่งที่ควรเด่นชัดควรจะยกควรจะอ้างควรจะพูดกันมากควรจะกล่าวกันว่าเป็นข้อมูลโรคราเป็นคำกล่าวว่าพระพุทธเจ้าย่ำสอนมากมีแต่ศีลสมาธิปัญญาหรือสอนมากในเรื่องของอริยสัจ 4 สอนบ้างในเรื่องที่จะให้พ้นทุกข์ก็ได้ธรรมดาแต่สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่ง สอบเล็กๆน้อยๆบางทีมันมันนานแล้วก็ไม่ต้องมีประโยชน์อะไรนักหนาใช้ในการจำเป็นด้วยใช้อะไรก็ได้เท่านั้นเองเพราะงั้นแล้วแต่ถ้าไม่ได้ไปแสดงว่าแสดงว่าไม่ได้ไปทำไอ้โน่นมีอะไรตารางต่างๆนานาอีกครั้งเป็นคราวเราจะทำของเราหรือว่าเป็นประโยชน์อะไรของเราที่ควรเป็นไปได้ก็แล้วแต่ซึ่งก็คิดว่าคงจะไม่มีใครสงสัยพระพุทธเจ้าจะขายตัว
อ่านต่อ
ข้าแม่น้ำบ้างแล้วถ้าจะฆ่าแม่น้ำของท่านจะไปก็โดนแล้วแต่ท่านก็ข้ามไปอันนี้ก็ไม่ประหลาดอะไรถ้าใครเห็นว่าสิ่งนั้นเป็นจริงหรือไม่เป็นจริงแต่ถ้าเรายกเอาไว้แล้วท่านก็ไม่ได้ไปแสดงอะไรแล้วก็ท่านกำลังจะไปเปิดเผยอะไรอย่างนี้เป็นต้นจะมีเหล้ามีกล่าวเอาไว้มันก็ไม่ประหลาดอะไร นายกยกไว้ในพระพุทธเจ้าต้องมีปาฏิหาริย์อะไรอยู่บ้างก็ไม่ใช่ของแปลกแต่การแสดงของท่านนั้นต่างหากไม่ใช่ท่านที่จะต้องมาแสดงเพื่ออวดโอเพื่อมาข่มขู่เพื่อมาแสดงอะไรต่ออะไรต่างๆปวดนิดๆไม่อยากชาวบ้านชาวช่องทุกวันนี้ชักจูงก็ให้มาติดใจเปล่าเลยพระเจ้าไม่เคยเอาฤทธิ์เดชอะไรพวกนี้มาแสดงประกอบชักชวนเข้ามาติดใจให้คำว่าเลื่อมใสให้เขามาศรัทธาไม่ใช่ไม่เคยเพราะฉะนั้นการเล่าที่ว่าเนี่ยพระพุทธเจ้าไปอานนท์เราไปเถอะถ้าไม่นานนี้แล้วจะบอกว่าจะข้ามแม่น้ำคงคานี้โดยการแสดงปาฏิหาริย์คือไม่ใช่เรือแพส่งหายจากฝั่งนี้แล้วแต่ปรากฏอยู่ฝั่งโน้นก็ไม่ใช่เรื่องที่มันน่าประหลาดอะไรเป็นเรื่องที่จะต้องทำให้เราเข้าใจดียิ่งขึ้นด้วยจะเห็น พระพุทธเจ้าย่อมรู้กาลักย่อมรู้กาลเทศะสถานที่ควรจะทำแล้วก็เป็นตัวอย่างอันดีด้วยพ่อแม่เราจะมีจริงเป็นคราวจำเป็นถึงคราวที่สำคัญแล้วก็ทำอะไรเล็กๆน้อยๆพอประมาณไม่จำเป็นอะไรที่จะต้องไปตรวจไปก่อนแล้วก็ไม่อยู่ในฐานะที่ทำแล้วให้เข้าใจผิดอะไรก็ไม่เสียหายอะไรนะแต่ส่วนสิ่งที่ท่านแสดงสำคัญนั้นคือธรรมะอนุสาสนีปาฏิหาริย์ปาฏิหาริย์ที่จะทำให้ผู้ได้รับเป็นประโยชน์ไม่หลงผิดทางไม่ไปหลงจิตใจชื่นใจอยู่ในสิ่งที่เป็นเปลือกด้วยสิ่งที่ไม่ใช่ทำให้ พ้นทุกข์ทำให้ชีวิตเจริญถ่องแท้นักทำไมไม่แสดงอะไรมากมายเหมือนกันแต่บอกว่าชาวบ้านชาวเมืองหรือผู้อื่นทั่วไปเนี่ยเขาข้ามแม่น้ำด้วยการที่จะต้องใช้เรือใช้แทนใช้สิ่งต่างๆต่อหรือว่าใช้เดินทางสักทีข้ามไปแต่ว่าก็คงกับพระสาวกนี่ข้ามไปปรากฏณฝั่งโน้นได้เลยโดยสมัครงานสมัครสมาชิกฐานในการข้ามปรากฏว่าข้ามห้วงน้ำข้ามภพเหมือนกันปารักแปลว่าฟังข้ามฝั่งปลารักไปพูดถึงฝั่งผู้ข้ามฝั่งอัน สำนวนและเป็นนัยยะภาษาธรรมะถ้าแม่น้ำข้ามฝั่งข้ามอกพระสงสารเหมือนกันเหมือนการที่จะไปปรากฏข้าวอกข้าสงสารข้ามฝั่งข้ามแม่น้ำถือว่าข้ามพ้นฝั่งแห่งมนุษย์หรือฝั่งถึงโลกียะการข้ามของพระพุทธเจ้าหรือพระสาวกของพระพุทธเจ้านั้นไม่ต้องอาศัยอะไรที่เป็นสื่อเมื่อไปได้แล้วเมื่อเกิดชื่อว่าพุทธะหรืออริยสาวกที่มีความสามารถแล้วจะข้ามทันทีข้าก็คือข้าวไปก็ไปทันทีโดยไม่ต้องไปที่ดินไหวอะไรของใครเป็นเองเป็นได้โดยไม่จำเป็นจะต้องลำบากลำบนไม่จำเป็นจะต้องมีอะไร อาศัยมันฆ่าเองมันเป็นอัตโนมัติมันจะข้ามปล่อยก็ปล่อยเกิดก็เกิดวางก็วางตัดก็ตัดปล่อยทีนี้ก็ข้างกับหมาเขามาระงับได้ถ้าไม่หมายความว่าคนอกก็สงสารและทนทนฟังข้ามฝั่งได้แล้วเนี่ยการข้าวของท่านก็ข้ามโดยไม่ต้องอาศัยอะไรไม่ต้องมีอะไรที่จะต้องมาเป็นเรื่องลำบากไม่ต้องมีอะไรที่จะต้องไปเบียดเบียนใครเป็นเองของตนเองของตนเองมีเองง่ายๆสะดวกถ้าถึงขั้นเป็นพุทธโดยเฉพาะถ้าผมบอกว่าถึงพระพุทธเจ้าเองเป็นพระพุทธเจ้าเองแล้วก็นี่เป็นอัตโนมัติโดยเองเลย ไม่ต้องไปใช้อะไรต่ออะไรมันเป็นโดยเก่งเป็นตัวยิ่งถ้าอริยสาวกต่างๆในพุทธสาวกต่างๆก็เหมือนกันผู้ที่ได้แล้วเป็นแล้วมีแล้วก็ไม่ยากมีเย็นไม่ต้องไปเอาของใครไม่ต้องไปเบียดเบียนใครไม่ต้องไปลำบากลำบนอะไรการข้ามฝั่งหรือว่าการเป็นนิพพานนั้นเป็นของตนเองโดยไม่ต้องไปพึ่งพาอะไรที่เรียกว่าไม่สามารถอาศัยเรือไม่ต้องไปอาศัยน้ำไม่ต้องไปอาศัยพายไม่ต้องอาศัยอะไรไม่ต้องมีเป็นเองเป็นธรรมดาที่ศาลหมายความว่าอย่างนั้นอันนี้ก็ไม่มีอะไรในสูตรนี้ก็เป็นแต่เพียงให้เห็นแง่และส่วนที่ท่านเน้นในที่นี้ด้วยท่านก็บอกว่าเพราะการไม่รู้แจ้งแทงตลอด อริยสัจ 4 ประการจึงทำให้เราได้และพวกท่านท่องเที่ยวไปในสงสารสิ้นกาลนานเพราะเราไปแจ้งแทงตลอดในอริยสัจ 4 จริงๆไม่รู้ว่าตัวนี้เป็นตัวเหตุตัวร้ายตัวที่จะพาให้วนเวียนอยู่ตรงบางคนเห็นทุกข์มันจึงมีทุกข์อยู่ตลอดเวลางั้นแม้แต่เราได้มาถึงป่านี้แล้วเนี่ยเราก็ไม่ได้ไปวนเวียนกันทุกข์ร้อนอะไรอย่างชาวโลกโลกวันหนึ่งวันหนึ่งแสนสบายโลกเขาก็เป็นไปเราก็รับรู้โลกรู้มันไม่ต้องไปเดือดร้อนดิ้นรนไม่ต้องไปแสวงหาไม่ต้องไปเหน็ดเหนื่อยหนักหนาไม่ต้องไปติดต่อติดตามเขาก็ไปถึงไหนก็มียังไงต้องทันโลกทันการอะไรให้เกินขอบเขตอะไรเดือดร้อนผู้ฝ่าสู่ศาลตามเขาอยู่มันไม่ มีอะไรมันก็ไปเรื่อยๆของเราธรรมดาสบายๆการเดินการโคจรหรือการติดต่อเนื่องของแท่งก่อนขันธ์ 5 แต่งก่อนขันธ์ 5 นี้มันก็เดินไปมันจะมีบทบาทของงานเราก็เป็นผู้ที่มีบุญเรียกว่าเป็นผู้ที่มีกุศลและมีบุญมีความดีบุญแปลว่าความดีกุศลแปลว่าความดีเราก็เป็นผู้ที่มีความดีเดินไปอยู่กกกุศลกรรมก็ยังกุศลกรรมไม่ถึงพร้อมไปไม่ใช่ว่าเป็นคนดูดายด้วยมีมวยยาวัจจมัยมีบุญกิริยาวัตถุมีกิริยามีอาการหรือมีวัตถุที่แสดงถึงบุญมีบุญกิริยาวัตถุมีสิ่งที่แสดงถึงความดีไม่ต้องกิริยาเป็นทั้งวัตถุมีสภาพมีผลผลิต มีเนื้อมีตัวมีแต่มีก่อนมีของทั้งหยาบและละเอียดก็มีวันๆหนึ่งคืนหนึ่งเราเดินไปมันก็มีสิ่งที่เกิดเพราะเราเราสร้างเราก่อนเราทำเป็นกรรมเป็นการงานเป็นการกระทำเกิดอยู่มีไว้ยาวว่าจะไม่มีการขวนขวายมีบุตรฐานะสัมปทามีอนุรักษ์คณาสัมปทามีกัลยาณมิตตตามีสัมมาชีพตามีสมาธิตามันมีอยู่ตลอดเวลามันมีที่จะทำให้เกิดประโยชน์ไม่พูดถึงซึ่งถึงพร้อมซึ่งประโยชน์อันเห็นอยู่เดี๋ยวนี้เห็นได้เลยทิศทางแต่ว่าเห็นหรือแปลว่าปัจจุบันนี้ด้วยมีเป็นปรมัตถ์เดี๋ยวนี้ก็เห็นมีประโยชน์เห็นๆอยู่อ้างได้ยกได้ชี้ได้จับต้องได้เห็น จะพูดถึงเรื่องที่สุดไม่ต้องมีสัมปรายิกัตถประโยชน์ชั้นจะมีประโยชน์ต่อเมื่อวันหน้าเดือนหน้าปีหน้าชาติหน้าฉันจะมีประโยชน์แต่ยังไงก็เป็นคนที่ผลัดไปก็ผ่านไปผ่านไปมันยังไม่ถึงเวลาเท่านั้นเองกำลังทำอยู่ก็เอาละคนนี้อาจจะยังเป็นเด็กคนนี้ก็อาจจะยังกำลังเรียนผู้ที่ยังเสขะแม้เสียงขาดก็มีประโยชน์อะไรบ้างแล้วยิ่งเป็นพระอริยะชั้นสูงยิ่งเป็นประโยชน์แน่ๆไม่ต้องไปยกอ้างสัมปรายิกัตถประโยชน์หรือไม่ต้องยกอ้างส่วนหน้ามันมีแล้วเพราะส่วนมากมันกลายมาเป็นส่วนปัจจุบันในอนาคตศรัทธาศีลจาคะปัญญามันมีที่นี่หมดมันมี ลูกค้าอยู่แต่มีความเชื่อมั่นมันจะทำให้เราองอาจเจ้ากล้ามันมีศีลอยู่ในตัวมันมีความเป็นปกติศีลอันนี้ไม่ใช่ศีลแต่เพียงว่ากายไว้จีเท่านั้นศีลสบายศีลวิมลศีลเป็นปาริสุทธิศีล 4 ศีลที่ในจิตไม่ต้องฝึกไม่ต้องเพี้ยนอีกพ้นภาระเพราะว่าหลักการอย่างนี้หรือว่าจะเป็นไปตามกฎวินัยระเบียบอะไรข้อนี้สบายๆไม่ยากไม่ทุกข์เป็นไปได้ด้วยเห็นเลยว่าอ้อไม่มีศีลนี่ดูกิริยาดูกรรมดูการกระทำดูท่านเป็นไม่มีไม่มีสิ่งที่เป็นละเมิดเอาศีลข้ออย่ามาจับข้อละเอียดมาจากทะเลตายอยากตายเนื้อตายนอก ก็เห็นหมดภายนอกเห็นชัดก็เห็นสะอาดนอกสะอาดในศีลมีศรัทธาศรัทธาโอ้ยอย่างนี้ท่านเชื่อมั่นของท่านเลยเนี่ยพุทธคุณมีพุทธศาสนามีธรรมะเป็นพุทธธรรมท่านมีอะไรท่านศรัทธาเนี่ยเห็นชัดมีศีลมีจาคะมีการสละเสียสละอยู่มีการให้มีการออกเป็นตัวจริงไม่ต้องไปเอาไว้ชาติหน้าฉันจะให้คุณได้ฉันถึงจะจ่ายค่าให้คุณได้เดือนหน้าปีหน้าชาติหน้าเดี๋ยวนี้ยังให้ไม่ได้ขี้เหนียวอยู่ยังมีภาระยังมีลูกมีหลานแล้วยังมีตัวมีตนฉันให้ยังไม่ได้ก็น่าจะคุณยังมีสัมปรายิกัตถะควรจะเป็นสาระในอนาคตตอนนี้คุณยังเอาสาระที่ไม่ได้ถ้าใครมี เดี๋ยวนี้แล้วสละได้เดี๋ยวนี้เห็นๆเลยเป็นทิศทางเห็นเดี๋ยวนี้เป็นปัจจุบันเดี๋ยวนี้ด้วยศรัทธาก็เห็นอยู่เดี๋ยวนี้ศีลก็เห็นอยู่เดี๋ยวนี้จาคะก็เห็นอยู่เดี๋ยวนี้การเสียสละให้ก็เห็นอยู่เดี๋ยวนี้ปัญญาก็เห็นอยู่เดี๋ยวนี้หมดจึงเรียกว่าผู้นี้หมดสัมปรายิกัตถะหมดความเป็นชาติหน้าหมดพบหน้าไม่มีหน้าเดี๋ยวนี้มันมีแล้วเดี๋ยวนี้มันบริบูรณ์แล้วแต่ชาติหน้าทำไมคนที่ยังต่อชาติหน้าชาติหน้าชาติหน้าอยู่ก็เพราะตัวอย่างทำไม่ได้ตัวยังไม่เป็นตัวยังไม่มีสำหรับใช้คำบุคคลบางคนไว้สำหรับผู้ที่ภาคเรียนกัลยาณีชน คนที่เห็นแล้วรู้แล้วว่าดีอย่างนี้ก็พยายามเพียรเดินอยู่มันยังเป็นไปไม่ได้ก็อนาคตฉันจะเป็นชาติหน้าฉันจะเป็นให้ได้อย่างนี้ชาติหน้าฉันจะศรัทธาชาติหน้าฉันจะบริบูรณ์ด้วยศรัทธาในศีลได้จากพระด้วยปัญญาก็จริงประโยชน์ที่จะเป็นได้ชัดๆอย่างนั้นก็จะเป็นเหมือนผู้ใดที่ได้สำเร็จแล้วมีแล้วจึงไม่มีอนาคตเพราะอนาคตกลายมาเป็นปัจจุบันอยู่พร้อมแล้วดีทันทีเห็นเดี๋ยวนี้ไม่ต้องไปตอบวินาทีคือหน้าถึงจะดีไม่ต้องตอบดีวินาทีนี้ดีเดี๋ยวนี้เห็นๆอยู่ด้วยชัดๆอยู่ด้วยนี่เป็นสาระจึงมาอยู่ที่เราพร้อมด้วยพร้อมด้วยสัมปทาน ประกอบพร้อมด้วยมีพร้อมพรั่งด้วยมีความเพียรเห็นอยู่อุดฐานอาราธนาก็แล้วแต่มีการรักษาในการอนุรักษ์พัฒนาสิ่งที่ดีที่ควรอยู่ขยันหมั่นเพียรในสิ่งที่ดีที่ชอบที่ควรกัลยาณมิตตตาเนี่ยพยายามเสริมกัลยาณมิตรเสริมสร้างสิ่งที่มีเมตตาเมตตานำมีแต่ความดีความงามขยายความมีความงามไปสู่มวลมิตรให้เกิดผู้ที่เป็นอย่างนี้เป็นเกาะเป็นกลุ่มเลือดไปอีกกัลยาณมิตรชะตาดีญาติดีกับเขาเรื่อยไปสร้างความดีภรรยาที่เป็นอาทิตย์กัลยาณมิตรเป็นประโยชน์สารมันเป็นเบื้องต้นก็ตาม ขนาดกลางขนาดเล็กจนบริบูรณ์สุดก็สร้างกัลยาณังอีกต่อไปให้เกิดมิตรเกิดสหายให้เกิดเพื่อนพ้องให้เกิดหมู่กลุ่มให้เกิดคณะเกิดขยายออกไปสืบสานออกไปเรียกว่าเป็นมิตรเรียกว่าธรรมมิตรภาษาอังกฤษสร้างมิตรสหายเป็นอย่างนี้อันเดียวกันเหมือนกันเจริญด้วยกันเป็นเอโกธัมโมกัลยาณมิตรต่างๆมีสมาธิตาเห็นอยู่ว่ามีชีวิตอยู่เสมอยิ่งรักๆอยู่เสมอถ้าอยากฟังภาษาธรรมมาให้ชัดๆขึ้นมีสมาธิตามีตัวประโยชน์อยู่ที่สมาชิกตามไม่ใช่เกิดประโยชน์อยู่ที่การตายแต่ประโยชน์อย่างที่การมีชีวิต คิดจะทำให้เกิดประโยชน์อยู่ที่ตัวการมีชีวิตประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านก็แล้วแต่เราทำประโยชน์อันนี้เรายังเป็นความจริงว่าเรายังมีชีวิตเรายังมีลมหายใจเรายังมีเรี่ยวแรงเรายังมีความสามารถและยังเป็นตัวชีวะชีวิตอยู่เราก็มีชีวิตที่เนืองๆๆต่ออยู่เกิดอยู่สืบต่อไปเห็นว่ามีชีวิตเออไม่ใช่ชีวิตเราได้ไม่ใช่ชีวิตอันไร้ค่าไม่ใช่ชีวิตอันไม่มีค่าเลยไม่ใช่แต่เป็นชีวิตที่มีประโยชน์เป็นชีวิตที่มีความขยันหมั่นเพียรมีการงานมีความดีมีผลผลิตมีเรื่องราวมีอะไรดูชัดพอที่จะทำให้กษัตริย์ประโยชน์จึงจะเห็นได้ชัดเลยว่าเป็นตัวกัมมะเป็นตัวการงานสถานะ อนุรักษ์ธนากัลยาณมิตตตาและสมาธิตาเป็นตัวกรรมสัมมากัมมันตะเป็นตัวการงานนี่แหละสัมมาอาชีวะก็มีสัมมากัมมันตะสัมมาวาจาสัมมาสัมพุทโธสัมมาทิฏฐิด้วยสัมมาวายามะสัมมาสติมีแต่ตัวตื่นตัวงานตัวการหมดด้วยสัมมาสมาธิมีจิตเท่าไหร่ปัญญาเท่าไหร่มีเท่านั้นจริงๆเห็นอยู่ชัดเจนเน้นถึงความเป็นไม่ใช่เน้นถึงความตายเมื่อเป็นตัวจริงและเป็นตัวประโยชน์แทนก็เป็นความเป็นอย่างนั้นพระพุทธเจ้าท่านสอนอริยสัจ 4 ให้ดับทุกข์ให้สนิททีนี้หันมาที่อริยสัจ 4 ให้เห็นชัดเจนถึงตัวที่มันติดอยู่รถที่มันคล่องอยู่ตัวที่มัน line เราตัวที่มันไม่เป็นไปเพื่อก่อเกิดสร้างสรรค์ที่ดีมันมาทวงให้เราเนี่ยทำก็ทำผานทำก็ทำผลาญสร้างก็สร้างผลาญทำก็ทำขึ้นมาเพื่อทำลายไม่ได้สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหลือเพื่อให้เลือกกูผู้อื่นและสร้างขึ้นมาแล้วหวงแหนไม่ทำลายเองบางทีทำขึ้นมาแล้วเอาไว้จนเน่าเอาไว้จนเสียของตัวเองคนอื่นไม่ได้กินข้าวไม่ได้ช่างมันอย่างนี้เป็นการหวงแหนเป็นการเห็นแก่ตัวและโรคเป็นอย่างนี้จะให้แก่เราเท่านั้นคนอื่นช่างหัวมันฉันทำได้ดีไม่ดีคนอื่นทำจะไปแย่งเอามาด้วยนี่เป็นสันดานคนที่มันมีกิเลสต่างๆนานาเป็นอย่างนี้แหละเราแก้ได้แล้ว แฟนหาอะไรของใครแล้วก็ธรรมดาพอไปพอมาตามระเบียบระบอบของสังคมอยู่ได้โดยจารีตประเพณีด้วยหลักการที่ดีและเราก็แน่ใจว่าเรามีสิ่งที่เป็นการรังสรรค์สิ่งที่เป็นการกอบกอเป็นประโยชน์อยู่ยิ่งประโยชน์มากเท่าใดเราก็ยิ่งได้ชื่อว่าเราเมตตาเป็นโลโก้กระทำพฤติกรรมเมตตาเป็นความเอื้อเอ็นดูอุ้มลูกไว้อุปถัมภ์โลกไว้ค้ำจุนโลกไว้เกิดแต่เราเกิดจากผู้รู้เกิดแต่ผู้ที่เสียสละเกิดพูดแต่ผู้ที่มีปัญญาแท้มีจาคะนินจาพระจริงมีศีลจริงรู้จักศีลรู้จักศรัทธาศรัทธาในพระพุทธเจ้าว่าท่านเป็นอย่างนี้ ถ้าทำอย่างนี้เห็นชัดศรัทธาในหลักธรรมต่างๆว่ากุศลธรรมต่างๆต้องส่งเสริมกุศลธรรมอย่าไปมีอกุศลธรรมและเราก็เป็นสงฆ์ที่เป็นตัวอย่างเป็นอริยสงฆ์เป็นผู้ที่เป็นนักบวชที่จริงเข้าใจทุกข์ทุกข์ทรมานคืออย่างไรการทำงานไม่ใช่ทุกข์การทำงานแล้วก็ยิ้มแย้มเบิกบานแจ่มใสเพลิดเพลินอยู่แม้กระนั้นยังมีนามธรรมไม่ได้ไม่ติดแม้แต่การงานก็ไม่มีอารามมาตราไม่ติดไม่ลงการงานไม่เพลิดเพลินยินดีจนติดใจจนทำให้ใจของเราเนี่ยกลายเป็นทาสการงานแม้ที่สุดไม่มีอันวรรค ประมาณสุขภาพร่างกายก็ไม่รู้ตัวเพราะไปหวังอามิดไปหวังได้อะไรอื่นหรือตอบแทนหรือแม้ไม่หวังอามิตรจัดเกินไปเป็นอัจฉริยะวิริยะเป็นอาจารย์รัฐวิริยะเป็นการขยันเพียรจึงจัดเกินไปจนทำลายเบียดเบียนตนหรือเบียดเบียนผู้อื่นด้วยบางทีทำงานก็ไม่ทำคนเดียวหรอกถ้าไปดึงกับคนอื่นที่มันเกินขอบเขตเขาด้วยมันเบียดเบียนตนเบียดเบียนท่านเป็นเกินไปเราก็รู้ขอบเขตซึ่งโดยจริงแล้วลักษณะที่จะไปที่ระเบียงตนเพราะเบียดเบียนตนเองเบียดเบียนท่านเพราะขยันเนี่ยโดยเฉพาะเบียดเบียนตอนมันไม่ง่ายหรอกคนเรามันจะขยัน เกินจนกระทั่งเบียดเบียนตนจนเกินไปโดยเฉพาะไม่มีอามิสไม่ติดในการแลกยศแรกสรรเสริญแรกความสุขอะไรของตัวเองแล้วมันไม่หรอกไม่ไม่ขยันเกินไปจนเกินไปหรอกมันจะทำมันจะมีอุทานนะมีการเพ่งเพียรมีวิริยะมีอุตสาหะมันจะมีหลักมีแบบเป็นกุศลและเรามีปัญญารู้เข้าใจด้วยเหตุผลเลยว่าการเพียรน่ะดีการพยายามเร่งตัวเองตั้งตนอยู่ในความลำบากมีวิริยะอุตสาหะมีวิทยารำพระปรารภความเพียรมีความขยันขันแข็งอยู่โดยจริงและเห็นได้ด้วยว่าขยันขันแข็งไม่ใช่คนขี้เกียจไม่ใช่คนเฉื่อยเหนื่อยแทนชัดเจนอยู่เลยยิ่งเป็นสงฆ์ที่เป็นตัว เป็นพระหรือเป็นผู้นำที่เป็นตัวอย่างแล้วก็ยิ่งเห็นให้ชัดเจนแล้วเราก็ทำอย่าให้มันเสียสุขภาพก็ไม่เสียนะโดยเฉพาะการงานทำอะไรต่ออะไรอยู่ไม่มีการหม่นหมองหดหู่เหน็ดเหนื่อยหน่ายเหนื่อยอะไรไม่มีเหนื่อยหน่ายไม่มีทำกระปี้กระเป่าคล่องแคล่วเต็มใจแบบนี้มันก็เป็นการจูงดึงสังคมมันเป็นผู้นำสังคมใครเห็นก็บอกว่าคนพวกนี้ขยันจริงนะพยายามยิ้มแย้มแจ่มใสเพลิดเพลินเบิกบานไม่เห็นมีกระจกโคกขามไม่เห็นมีร้ายมีแล้วไม่เห็นมีโทสะอะไรทำแล้วก็ไม่รู้ไม่หวงสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างแล้วก็เจือจางเชื่อกูเป็นตัวอย่างอันดีจริงหนอเผื่อแผ่ สร้างเป็นผู้ให้เป็นเป็นกอดเป็นยอดพระเจ้าเป็นพระผู้สร้างสรรค์เป็นพระผู้บันดาลเป็นพระผู้เกื้อกูลแจกจ่ายเอื้อเฟื้อเป็นผู้ประทานเป็นผู้ให้และเป็นผู้นำเป็นผู้ไม่เอาเป็นผู้ไม่สะสมเป็นผู้ไม่หวงแหนคุณคิดดูซิมีคนพยายามใช้ปัญญาดูถ้าเรามีปัญญาได้จะเห็นได้ว่าเป็นคุณธรรมยอดมาหาคุณคนจะทำความประเสริฐอะไรได้ป่านนี้มันทำได้จริงๆแล้วก็ทำเถอะถ้าทำแล้วมันก็เป็นความดีความดีไม่มีใครมาแย่งไม่มีใครมายื้อไม่มีใครมาโกงไม่มีใครมาเอาไปได้ของใครของใครเกิดที่เรามีที่เราโลกก็ได้รับไปแล้วก็ไม่จำเป็นจะต้องมาทำแล้วเพื่อสรรเสริญเพื่อแลกเปลี่ยนส่วนนั้นสิ่งนี้ก็ไม่ตอบ ความดีในตัวความดีของมันเองเป็นความประเสริฐของมนุษย์ชาติเป็นการบ่งบอกถึงความเจริญศิวิไลอริยชาติมันเป็นความแสดงที่เด่นชัดที่สุดดังนั้นประเทศไหนสังคมไหนชนกลุ่มไหนก็เป็นอย่างนี้ที่นั่นมันก็คือที่เจริญกลุ่มนั้นคือกลุ่มเจริญประเทศนั้นคือประเทศเจริญสังคมนั้นคือสังคมเจริญเพราะเรามาสร้างสังคมเรามีให้เจริญเป็นตัวอย่างนำไม่แย่งชิงไม่ขี้เหนียวไม่หวงแหนไม่เฉื่อยเหนื่อยขี้เกียจขี้คร้านไม่โกรธไม่โลกเป็นผู้สร้างเป็นผู้ให้เป็นผู้รังสรรค์ เป็นผู้เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้งานรู้การมีสัมมาคารวะองค์ 8 ครบมีสัมมาทิฏฐิมีสัมมาสัมพุทโธมีปัญญาริเริ่มมีสัมมาวาจามีคำพูดคำจาที่เป็นอรรถเป็นธรรมเป็นไปด้วยความบันเทิงดีไม่เฟ้อไม่มีกิเลสตัณหาประกอบเป็นไปได้สาระสารัตถะแม้จะพูดแม้แต่จาแม้แต่การงานบันเทิงอยู่ร่าเริงกันเบิกบานแจ่มใสเชื่อมโยงสัมพันธ์กันไม่มีขัดเขินไม่มีอะไรมาแทรกให้เป็นการหม่นหมองเศร้าสร้อยโศกาอาดูรเดือดร้อนหรือว่าขัดแย้งทัดทานไม่ให้ความเจริญเดินออกไปได้ไม่มีมีแต่ความเจริญ เดินไปเรียบร้อยราบรื่นดำเนินไปไม่ขัดไม่เขินจะมีก็แต่การขัดเกลาสิ่งที่ยังบกพร่องกันอยู่มีการขัดเกลาสิ่งที่บกพร่องแถวนั้นแล้วทุกอย่างสมควรไม่ขัดไม่แย้งกันต่างคนต่างเห็นด้วยกันฟังพร้อมกันสามัคคีกันยินดีดำเนินไปทั้งเป็นหมู่เป็นกลุ่มครบครันสังคมนี้แม่น้อยก็เห็นได้มีเนื้ออย่างนี้เป็นเอกภาพมีเนื้ออย่างนี้เป็น ago ธรรมโมเป็นเอกกับคุณโอ้เห็นชัดมีคุณประโยชน์มีคุณในความดีมีสิ่งที่เป็นตัวเป็นรูปเป็นร่างอย่างที่ว่านี้เป็นกุศลทั้งเพลงสังคมนี้ก็จะเป็นสังคมตัวอย่างและกลุ่มน้อยที่นั่นเป็นสังคมที่พรั่งพร้อมสามัคคีเป็นเนื้อเป็นตัวผู้ที่กระทำกัน ดูสาระทำประโยชน์อันเป็นสาระเพื่อสอนเขาด้วยแต่ก็ไม่ต้องไปยกตัวยกตนว่าฉันจะสอนเขาหรือไปหลงตัวหลงตนว่าเราจะเป็นครูเขาแต่มันเป็นครูไม่ต้องไปยกไม่ต้องไปอ้างไม่ต้องไปตีตนยกกลุ่มใหญ่โตแต่มันก็เป็นเองถ้าสาระนั้นมันจริงแล้วเราก็เป็นอยู่ทำอยู่พยายามไปแต่ถ้าเราทำกลุ่มแค่นี้เราทำให้เป็นตัวอย่างเราทำให้เป็นสังคมกลุ่มน้อยก่อนดีไม่ได้สังคมกลุ่มใหญ่ก็ดีไม่ได้ที่ได้ก็เพราะว่าตัวเราได้ก่อนอีกเมื่อตัวเราได้หมู่กลุ่มแต่ละคนก็สืบสานเหมือนกันเป็นไปได้ หน่วยเป็นไปได้กลุ่มน้อยมันก็โตขึ้นโตขึ้นโตขึ้นมันก็กลายเป็นแรงกลายเป็นลิตรกลายเป็นอำนาจที่จะนำให้กลุ่มอื่นผู้อื่นเห็นด้วยคนมีตาคนมีปัญญาคนรู้ความดีที่แท้แล้วถ้าถูกถูกต้องในความดีนั้นหรือว่าความดีนั้นถูกต้องไม่บิดพลิ้วไม่แปรปรวนคนก็ต้องเห็นความดีที่เป็นสัจธรรมที่แท้เขาก็จะต้องเอาตามแม้เขาจะอยากทำตามที่เขายังทำไม่ได้ก็ช่างเขาจะไม่เขาจะไม่มาตัดรอนเขาจะไม่กล้ามาทำลายความดีนอกจากคนร้ายคนพาลคนที่เขามีอกุศลจิตเป็นคนเลวคนเป็นคนเลวคน ไอ้คนที่ไม่ถูกเรื่องถูกราวไอ้อย่างนั้นก็เป็นจริงแล้วก็คัดค้านต้านทานทำลายมันก็จริงแล้วทุกวันนี้ที่เรากระทำอยู่นี่เราก็รู้ทุกข์และรู้สัจจะของชีวิตหรือชีวภาพรู้ว่าชีวิตหนึ่งนั้นเข้าใจเห็นแจ้งในชีวิตนั้นเราหลงโลกเราจึงเป็นภาระแก่ตนตนเองเป็นภาระแก่ตนวุ่นวายเหน็ดเหนื่อยนักหนาการงานแรงงานอะไรของเรามีก็เอาไปทำกินทำความไปเป็นประธานเขาให้เขาพาทำให้เขาชี้แนะทำทำบาปอยู่ก็ไม่รู้ตามเขาเขาพาไปทุจริตอย่างนั้นอย่างนี้หรอกก็ฝ่ายๆไปตามกันเพราะไปลงในที่เขาจะจ้างที่เขาจะให้มันจะเพียงเหยื่ออ่อย เราไม่หลงอย่างนั้นแล้วเราก็รู้ว่าอ๋อแก่นอย่างนี้สาระอย่างนี้สิ่งที่เป็นสุจริตดีอย่างนี้ทำให้แก่โลกมีชีวิตแล้วก็มีบทบาทเราก็มีอาการมีกิริยามีการงานมีการกระทำที่เป็นกุศลอยู่มันจะเกิดสิ่งแลกเปลี่ยนมาเพื่อกินเพื่ออยู่เพื่อใช้เราก็ใช้น้อยกินน้อยเราก็รู้สาระแล้วชีวิตง่ายยิ่งกว่ายอดยาดอกหญ้าเบาเล็กน้อยไม่เป็นทาสมากเลยเราไม่ต้องเป็นท่าชีวิตเราไม่ต้องเป็นธาตุตาหูจมูกลิ้นกายไม่ต้องเป็นธาตุหัวใจมีแต่เราจะใช้หัวใจจะใช้จิตวิญญาณใช้มันไม่สร้างสรรค์ใช้มันให้กระทำ สิ่งที่เจริญงอกงามไม่ใช่มันมาบังคับเราไปเฮ้ยเอ็งต้องไปเอาไอ้รูปสมใจไอ้รสสมใจไอ้กลิ่นไอ้เสียงไอ้สัมผัสหรือไปเอาไอ้อะไรต่ออะไรต่างๆดีไม่ดีมันนั่งอยู่เฉยๆก็เอาปั้นวิมานสร้างให้สมใจเพลินไปกับอารมณ์เพลินเพลินเฉยๆอารมณ์หลับอารมณ์ดับหรือว่าอารมณ์สร้างวิมานสวรรค์เสพสุขนะกับสวรรค์วิมานอะไรยุทธจักรฟุ้งซ่านต่อไปก็ไร้ค่าเราไม่มีแต่ทั้งนอกทั้งในไม่หลงนอกไม่หลงไปเพลินไปเสพด้วยกามคุณทั้ง 5 สัมผัสนอกไม่ได้เป็นธาตุอะไรและก็ไม่เป็นทาสในภพใน ติดประยุทธ์อะไรอยู่ข้างในนายภพจิตสร่างฝันอยู่เพ้อพกอยู่อะไรไม่มีเมื่อไม่มีทั้งนอกในเราทวารทั้ง 6 เราไม่ได้เป็นภาพทวารทั้ง 6 ของตนรู้สาระอันเป็นสาระของชีวิตแล้วเราจะไปมีปัญหาอะไรพยายามตรวจสอบชีวิตของตนทุกวันนี้ยังลำบากอะไรเป็นขี้ข้าตาเป็นขี้ข้าหูเป็นขี้ข้าจะโง่ไปขี้ข้าลิ้นเป็นขี้ข้ากายสัมผัสเสียดสีเป็นขี้ข้าจิตระวังภาวะตัณหาเป็นขี้ข้าความรักความนอนไปคิดค่าความง่วงความเหงาเป็นขี้ข้าความเป็นอาจารย์ความขี้เกียจช่วยเหนื่อยหลบเลี่ยงหรือว่าไปกินข้าวเสร็จจาก ฟุ้งซ่านมันจะทำประโยชน์ไอ้นี่มันก็อึดอัดๆขัดๆหาเรื่องคิดไอ้โน่นไอ้นี่อะไรต่ออะไรไปจะได้มีเรื่องสำคัญไปเอาเรื่องอะไรมาผูกพันให้ตัวเองพูดถึงหัวใจหรือไม่ก็นั่งสร้างวิมานในอากาศจะเป็นอย่างนั้นฉันจะเป็นอย่างนี้ฉันจะมีอย่างนั้นฉันจะเอาไอ้นี่เป็นไอ้นี่ดีอย่างนั้นอย่างนี้มีแต่ความนึกคิดเพ้ออยู่กับความคิดลอยลมไม่ลงมือทำไม่ดำเนินการงานที่เป็นโรคเป็นภัยที่มันใกล้ตัวที่มันเป็นได้เดี๋ยวนี้ที่เป็นประโยชน์ทันทีทันเห็นเราทำคนเดียวมันก็ได้แค่คนเดียวเรามีหมู่มีกลุ่มทำก็เป็นหมู่เป็นกลุ่มเป็นคณะดำเนินไปอย่างมีฤทธิ์มีแรงเด่นชัดไม่ต้องกลัวตัวอวดตนไปต่อและฉันเก่งคนเดียวคนเดียวเลยวัน โชว์ One Man Production ไม่ต้องทำเป็นกลุ่มเป็นหมู่เป็นคณะเป็นกำลังรวมจะมีฤทธิ์อำนาจสูงเมื่อมันไม่มีมานะแล้วมันไม่มีปัญหาอะไรมันก็หมู่กลุ่มว่าช่วยกันใช้เก่งก็ตามใครไม่เก่งก็ตามใครเก่งก็อย่าข่มคนอื่นนักเอื้อเฟื้อหน่อยคนอื่นก็ยังไม่ถนัดคนอื่นก็ยังไม่เข้าคลองคนอื่นเขายังไม่ชำนาญค่อยบอกค่อยสอนกันค่อยเอาอภัยกันอันนี้ผิดไปบ้างพลาดไปบ้างแก้คนสอนก็สอนกันพอดีพอดีบางคนก็บางคราวอาจจะดุหน่อยบางคราวอาจจะบอกแรงบางคราวอาจจะบอกเบาก็อภัยกันก็พยายามที่จะไม่ สร้างด้วยกันพร้อมกันรังสรรค์ไปมันก็แผ่วคลองเจริญเชี่ยวชาญทำงานที่เป็นงานไม่ต้องไปอยู่เป็นทาสโรคเป็นธาตุโลกียะอยู่ใต้อำนาจลาภยศสรรเสริญหรือแม้แต่ธรรมเพราะว่ามันมันดีอร่อยดีสุขสบายดีไม่มีแล้วทำไปก็ไม่สุขสบายหรือเอร็ดอร่อยเป็นโลกีย์รสโลกียสุขอะไรถ้าทำเราก็รู้ว่าอย่างนั้นคืองานขยันหมั่นเพียรไปไม่ต้องไปสร้างวิมานในอากาศฝันเพ้อจะเป็นอย่างโน้นจะมีอย่างนี้ใจก็ได้มีอะไรกวาดผิวไปเพลินๆบอกว่าไม่ต้องอย่าคิดก็รู้ว่าเอออันนี้ควรจะได้หรือยังอันนี้ควรจะทำได้หรือยังถ้ายังไกลก็รู้จักใครเออใกล้แล้วก็รู้ใกล้ประชิดแล้วเร่งทำวันนี้เถอะก็ ครับวันนี้รู้ทุกอย่างที่เป็นสาระอันควรแล้วเราก็ดำเนินการไปก็ค่อยไล่ไปชีวิตก็เป็นผู้สร้างสรรค์ที่แท้เป็นตัวพระเจ้าซะเองที่เรียกว่าเป็นตัวพระเจ้าซะเองก็เพราะว่าเราเป็นผู้ให้เป็นพระผู้ให้และผู้บรรยายเป็นผู้สร้างสรรค์สร้างสรรค์จริงๆแล้วก็ทำอยู่ในโลกเท่าชีวิตสามารถแต่ละคนแต่ละคนสามารถหลายๆคนก็ร่วมกันสร้างร่วมกันทำอะไรจำเป็นต้องวัดเราดูโลกโลกจำเป็นสิ่งนี้เราทำสิ่งนี้ให้มากมีหลักแห่งเศรษฐศาสตร์รู้นิมมานโดยสรุปซัพพลายรู้อุปสงค์รูปอุปทานรู้สิ่งที่โลกต้องการ สิ่งที่สังคมต้องการรู้สิ่งที่เราจะต้องทำสิ่งใกล้ที่จะให้อุปทานแปลว่าให้เราทำสิ่งที่จะให้แก่โลกอันที่ใกล้ก่อนอุปสงค์สิ่งที่จะต้องการก่อนอุปสรรคสิ่งที่จะต้องสร้างก่อนใกล้ตัวก็สร้างโลกแปลกโลกเรียกว่าเป็นสิ่งที่เป็น demand demand เขาเรียกว่าอุปสงค์ Supply เขาเรียก
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive