210212-174 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน174-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ012.txt

สงสัยไม่ใช่เป็นบังคับแต่ว่าต้องทำให้ปัญญาของเราแจ้งเกิดการรู้ยิ่งรู้จริงรู้แจ้งจนมันไม่คลางแคลงสงสัยเองไม่ใช่คนอื่นมารู้แทนเพียงแต่บอกคนอื่นบอกคนอื่นอธิบายคนอื่นพูดคนอื่นขยาย มันก็เพียงแต่ได้รับฟังบอกเราเอามาพิสูจน์แล้วเอามารู้เราเอามาประพฤติเรามาเทียบเคียงมาถึงหยั่งถึงของจริงให้ได้จนเราถึงจนเราถึงของจริงนั้นมันจึงจะรู้แจ้งเห็นจริงจึงเรียกว่าแทงทะลุรู้แจ้งเห็นจริงตัวจริงมีจริงเป็นจริงเป็นที่สุดพูดถึงจริงมีจริงเป็นจริงได้รู้เองเห็นเองเป็นปัจจัตตังอะไรแยกแยะถึงกามมาฉันทะกับพยาบาทออกมาให้ฟังแล้วว่ามันมีหยาบมีละเอียดมีกลางอย่างไรอย่างไรซึ่งเราก็จะต้องเรียนรู้จักจิตได้รู้อาการกิริยาของมันรู้ขนาดของมันยังชัดเจนและแม้ที่สุดรู้ อาหารของมันรู้อาหารอาหารของกามะฉันทะก็มาจากทางตาหูจมูกลิ้นกายเรียกว่ากามฉันทะอย่างหยาบท่านแดงเป็นภาษาไว้เชิงหย่าไปกว่าฉันทะเรียกว่ากามคุณ 5 มีมาจากทวาร 5 อำเภอว่าเป็นกิเลสภายในท่านเรียกว่าภาวะปัญหามันอยู่ในจิตมันเป็นเรื่องภายในเป็นเรื่องอยู่ในภพในชาติของจิตไม่ออกมามันโกงเป็นเรื่องเป็นราวเป็นรถเป็นชาติอะไรใหญ่โตไม่ต้องถึงเกี่ยวข้องออกมาข้างนอกถ้ามันยังมีรสชาติจะเป็นวิญญาณทางตาเป็นรูปทั้งเสียง ต่างหูเป็นเสียงทำจมูกเป็นลิ้นหน้าเป็นกลิ่นทั้งรถเป็นทางลิ้นกายสัมผัสแล้วก็ไปรับอยู่ที่ใจนั่นจะบอกว่าเป็นรถเป็นลักษณะปั้นรูปเป็นรูปปั้นเป็นเสียงปั้นเป็นกลิ่นปั้นเป็นรถปั้นเป็นสัมผัสเสียดสีแบบใจไปอยู่ที่ใจก็เรียกว่าเป็นกิเลสอยู่ในใจเรียกว่าเป็นภาวะปัญหาไม่ออกมาข้างนอกมันไม่แรงแต่แรงอยู่ในใจก็ตามแต่ว่าไม่ออกมาในรูปนอกการข้างนอกไม่ทำไม่ต้องสัมผัสติดตามไม่ต้องเอาเสียงจากหูไม่ต้องเอากลิ่นจากจมูกไม่ต้องเอารถจากลิ้นไปแตะไม่ต้องเอากายไปสัมผัสเสียดสีเลยก็รับสุขครับทุกข์ของตัวเองอยู่ในใจอาการ ร่างกายไม่แสดงรูปกายออกมาด้วยซ้ำอย่างนั้นเรียกว่าผู้โอปปาติกะเรียกว่าเป็นเรื่องของจิตวิญญาณโอปปาติกะของจิตอยู่ในภพในชาติของจิตตัวเองจะมีตัณหาตัวเองมีกิเลสตัวเองมีรักมีชอบมีทางมีสุขมีทุกข์อยู่ในใจของตัวเองอาการกายไม่เกี่ยวข้องข้างนอกไม่เกี่ยวตาหูจมูกลิ้นกายก็มีตามีหูมีจมูกลิ้นกายไปแม้ตาเห็นสัมผัสรู้อยู่คนอื่นก็ไม่รู้ว่าเราเสพต่างๆแสดงอาการมาทางนอกไม่มีพวกนั้นเลยว่าผู้อุปการะปิดกะแท้ผู้อุปการะข้างนอกไม่มีการแสดงราคะกามราคะ มีมีแต่รูปอรูปต่างๆที่อยู่ในจิตเป็นรูปเป็นรูปเป็นจิตเป็นเสียงเป็นรูปจริงๆหรือว่าเป็นกลิ่นเป็นรสเป็นสัมผัสในใจเองมีการรู้ของตัวเองอยู่ว่าเป็นการสัมผัสทางใจมีจิตที่มารับรู้รับปั้นรับสัมผัสแล้วก็เกิดรถเกิดชาติเกิดสุขเกิดทุกข์เกิดอะไรก็ตามแต่ของตัวเองอยู่ข้างในนั้นเรียกว่าองค์ประกอบกิจการต้องรู้โอปปาติกะดีๆเพราะว่าบาติกกล่าวไม่ได้หมายความว่าไปมีวิญญาณล่องลอยอยู่ที่ใดข้างนอกไม่ใช่มันเป็นคนจับผิดเป็นคนที่จับเป้าของศาสนาหรือว่าจับเป้า ปฏิบัติธรรมไม่ได้ไปบอกว่าวิญญาณล่องลอยพระพุทธเจ้าไม่สอนวิญญาณล่องลอยไม่ให้ไปที่จะวุ่นวายวิญญาณล่องลอยจะมีหรือไม่มีพระพุทธเจ้าไม่ต้องไปยืนยันพระพุทธเจ้าไม่เคยไปยืนยันว่าวิญญาณนอกนอกจะมีหรือไม่มีไม่พยากรณ์ไม่พูดตายแล้วเกิดแล้วไปตายแล้วไปล่องลอยอะไรต่ออะไรพระพุทธเจ้าไม่พยายามยืนยันไม่ยืนยันไม่พยากรณ์ให้ไม่ใช่เรื่องจะมีหรือไม่มีถ้าไม่ตัดสินถ้าไม่เคยเป็นตุลาการเรื่องนี้จะมีหรือไม่มีก็ตามแต่เป้าหมายที่สำคัญของนักปฏิบัติธรรมจะจับให้ได้นั้นต้องรู้อุปปาติกะที่พระพุทธเจ้าเน้นสอนว่าในตัวเรานี้โอปปาติกะอันนี้ต้องรู้เพราะว่านี่มัน แท่งแล้วถ้าตายแล้วมันลอยออกไปได้เนี่ยๆๆแล้วก็ไปหาที่เกิดแล้วก็ไปเข้าร่างใหม่อีกมันก็ไอ้วิญญาณอันเดียวกันโดยเฉพาะของเราเราจะต้องรู้ตัววิญญาณของเราเองก็มันอยู่ในแทงทดลองและแท้ๆอยู่ในนี้แท้ๆแล้วกลับไม่มาจับพิสูจน์แล้วไปมัววุ่นวายกับวิญญาณล่องลอยยังไม่ได้ขับกลับมาเข้าแท่งพิสูจน์มันจะไม่ได้จับเนื้อจับตัวอะไรมันมันก็มีแต่ของปลอมของแกมันก็มีแต่เรื่องอะไรที่ลืมไปต่างๆนานาที่เข้าใจไม่ได้มันไม่ได้สัมผัสมันสัมผัสปลอมสัมผัสแค่ปั้นรูปปั้นร่างปั้นอะไรต่ออะไรไปตามเรื่องไม่เป็นประโยชน์สวัสดีจากจึงไม่ได้เคยสอนเน้นวายที่สุดยืนยันอะไรเรื่องเหล่านั้นแต่ถ้าให้เอาที่ เรานี่เป็นวิญญาณแท้มีอยู่ในตัวคนมีจิตวิญญาณในรูปขันนามขันวิญญาณซึ่งมันแสดงรูปแสดงเสียงแสดงอะไรออกมาอย่างชัดเลยทั้งตาต่างหูทางจมูกทางลิ้นทางกายแม้แต่ในใจของมันเองชัดอย่างนี้แล้วก็จับมันให้ได้ให้รู้รายละเอียดตื้นลึกหนาบางอย่างละเอียดขนาดไหนไม่รู้ให้ชัดให้ลุกกิริยาอาการของมันแล้วท่านก็ยืนยันว่ามันเป็นสรีระไม่ใช่สรีระไม่มีลูกไม่มีร่างหรอกนะมันไม่มีตัวไม่มีตัวไปอัดนักศึกษามันอยู่ในร่างกายเรานี่แหละไม่มีบทบาทมันมีกำลังมันมีความติดความคิดมัน ขอความกลมมันมีความเป็นตัวเป็นตนได้ด้วยความหลงยึดให้มันเป็นตัวเป็นตนเหมือนกับเรายึดเอาธาตุดินน้ำไปลงมาเป็นแท่งก้อนของตัวเรานี่เยอะอย่างนี้ยึดไว้นานก็อยู่นานยึดไว้ไม่นานก็ไม่นานยึดไปอย่างนี้อย่างเดียวกันให้เรียนรู้มาเรียนรู้เราเอาภาษาบาลีว่าอย่างนี้แบ่งเป็นกามอย่างนี้แบ่งเป็นพยาบาลหรืออย่างนี้เรียกว่าโลภะโมเลกุลราคะใหญ่โลภมูลนิธิอย่างนี้เรียกว่าโทรศัพท์มูลนิธิให้รู้ภาษาเรียกความหมายเรียบอาการจิตอย่างนี้เรียกว่าลักษณะอย่างนี้โลภะอย่างนี้โทรศัพท์เกิดแต่จิตเกิดที่จิตมีอาการมีสภาพอย่างนี้ หายกันให้เข้าใจมันทุกข์เป็นสุขเพราะเป็นสิ่งอย่างนี้เพราะจิตใจอย่างนี้แล้วก็เป็นความเลวทรามของมนุษย์เมื่อมีอาการอย่างนี้ที่จิตบงการเป็นอำนาจใหญ่เป็นตัวสั่งการชีวิตใหญ่ตัวเราก็ทุกข์แล้วก็โลกไม่สงบสังคมไม่ดีตัวเราไม่ประเสริฐโลกก็ไม่ประเสริฐด้วยเปลี่ยนอันนี้ปรับปรุงอันนี้มันเข้าใจกามว่าฉันพระเข้าใจพยาบาทเข้าใจลักษณะของมันมาอย่างนี้เป็นอย่างนี้แหละอยากๆข้างนอกก่อนตั้งแต่ฐานนอกตาหูจมูกลิ้นกายแสดงเป็นความพยาบาทแสดงเป็นความโลภออกมาทางตาหูจมูกลิ้นกายชัดอยากจนกระทั่งจับได้ถึง 10 เราระงับได้แล้วกลายเป็นวจีไม่มีลักษณะของโลภะโทสะเป็นกามเป็นการใคร่อยากที่จะเสวยพระตาหูจมูกลิ้นกายไม่มีคนอื่นแสดงคนอื่นไม่เห็นไม่มีไม่เข้าใจไม่จับไม่ได้ไม่มีแต่ใจยังมีรสชาติอยู่ใจยังสุขยังทุกข์ใจยังสัมผัสเอาเองแม้ที่สุดบนข้างนอกไม่มีก็ปั่นเองก็ยังได้มีเรียกว่าวิญญาณแท้มันเป็นเองวิญญาณแท้เป็นจริงต้องตายก็ไปให้ถึงถ้าชอบใจก็เป็นราคาหรือเป็นโลภะถ้าไม่ชอบใจก็ผลักออกเป็นโทรศัพท์เป็นกามฉันท์กับมีพยาบาท 2 นัยยะที่เรียกเป็นมุมเป็นแง่ที่เรียกอาการของจิต รายละเอียดละออไปมีคำเรียกต่อไปอีกเยอะแยะในเรื่องของการในเรื่องของความผูกพันผูกพันอย่างไหนอย่างไหนอย่างไหนอย่างไหนมีความอยากความละเอียดอย่างไหนยังไงผูกพันมาเกี่ยวข้องกับวัตถุจะไม่เกี่ยวข้องกับวัตถุจนถึงเรื่องของจิตใจจนขนาดผูกพันพยาบาทเป็นเรื่องของโทรศัพท์เป็นเรื่องของพยาบาทละเอียดละออไปก็ได้พยายามอธิบายแจกแจงให้ฟังให้รู้อาการของมันเป็นจิตจิตจิตจิตจิตต่างๆพวกนี้เราเรียกว่าอัตราการเราไม่ต้องแสวงหาตาเราจะต้องไปรับภาพอย่างโน้น อัพรูปเดี๋ยวนี้ไปเห็นไปชมด้วยสายตาเสียงก็จะต้องไปนั่งรับเสียงอย่างนี้ก็มีใหม่มี 8 มีอย่างนู้นอย่างนี้ก็ไปรับเสียงอย่างโน้นอย่างนี้มาก็ไม่ต้องไม่ติดใจไม่มีอารมณ์จิตหรือไม่มีความยึดถือไม่เอร็ดอร่อยเข้าใจเท่าทันแล้วผู้ใดเบาเบาจัดการให้ฉันเข้าทางตาหูจมูกลิ้นกายและก็ไม่ผูกพันเกี่ยวโยงจูงดึงรากตัวเราออกไปไปพยาบาลไปตั้งหน้าตั้งตาทำลายทำลายหรือว่าไปกระทบแล้วไม่สบายใจหรือกระทบและเกิดจิตใจไม่มีแล้วมันก็อยู่สงบไม่ดิ้นได้มากถ้าจะไปก็มีเหตุผลไปในทางไปช่วยเหลือเฟืองไฟล์อันอื่นหรือไปทำอันอื่นที่ไม่เกี่ยว ต้องไปเสพรถตามหรือไปทำร้ายไปพยาบาทสิ่งนี้มันยังผูกพันอยู่ก็ไม่เกี่ยวก็อยู่ได้สงบเพราะงั้นไปอยู่ในที่ไหนๆอยู่ในที่ทำอยู่ในบ้านอยู่ในขอบเขตที่ไม่ต้องไปวุ่นวายอะไรก็ได้ก็อยู่มีภาวะปัญหาเหล่านี้แหละมีอยู่ 2 นายนายหนึ่งเรียกว่าอุทธัจจะในหนึ่งเรียกว่าผีนะมีพระแล้วพูดสงบอย่างนี้แล้วค่อยยังชั่วแล้วโดยถามจริงไม่หลงเป็นธาตุตาหูจมูกลิ้นกายอย่างนี้จริงจึงอยู่สงบมีอะไรก็อยู่ได้ง่ายไม่ต้องไปจะลงตะลอนอะไรมากมายไม่ต้องดิ้นแต่ไม่ต้อง โดยไม่ต้องไปเสาะแสวงหารูปหยาบไม่ต้องแล้วรูปหยาบของหยาบรูปรสกลิ่นเสียงหยาบๆก็ไม่ต้องอยู่ภายในอยู่ในขอบเขตและดินสอมากมายแล้วถ้าจิตของเราเองยังใช้จิตของเราออกเป็นร่อนๆๆเสพได้มันก็เรียกว่าอุทยานถ้าพูดไม่มีปัญญารู้ว่านี่เป็นจิตที่ล่องลอยออกไปยังเพ้อยังคิดอย่างไปไม่นิ่งไม่หยุดจะให้จิตมันนิ่งหยุดก็ยากพยายามหัดมาอยู่ในขอบเขตนี้แล้วมันนั่งหลับหูหลับตาใช้วิธีสะกดจิตเอาไว้ให้ตัวเองหยุดเกาะไว้ที่รูป มวยไทย 7 สีต่างๆพยายามหัดนั่งทำไม่ให้มันไปมันก็ได้มีความชินเพราะงั้นผู้ที่เป็นฤาษีต่างๆเมื่อกัดจำกัดขอบเขตไว้ไม่ให้เอาตาหูจมูกลิ้นกายไปวุ่นวายสิ่งเหล่านั้นแล้วแล้วก็ศึกษาว่าให้ผมนั้นควรเบื่อหน่ายเป็นอสุภะเป็นเรื่องที่ไม่เป็นจริงเป็นจังจนเห็นในมุมสบายเออไม่ต้องไม่ต้องไปดิ้นรนเข้าใจด้วยปัญญาชัดเจนไม่ไปก็รู้อยู่แล้วแต่มันก็ยังไม่หายทีเดียวจิตใจมันก็ยังเคยชินจิตใจมันก็ยังอยากไปคิดเรื่องนั้นเรื่องนี้เรื่องเก่าเรื่องหลังคิดถึงเรื่องลูกลบกลิ่นเสียงสัมผัสคิดถึงตัวบุคคลผู้เกี่ยวข้องคิดถึงวัตถุต่างๆที่เกี่ยวข้อง ไปปั่นเครื่องปั่นสร้างอะไรไปบ้างแต่สำหรับเป็นรูปราคะรู้ปราคาอย่างที่เกี่ยวข้องตามที่เราเคยพบเคยผ่านมาก็อุทยานอุปสรรคเมื่อไม่ได้สมใจก็อึดอัดขัดเคืองรำคาญถ้าได้สนใจก็ฟุ้งซ่านไปเออเป็นรสชาติสนุกก็บำบัดกิเลสตัวเองไปเป็นคราวๆบำบัดไปนั่งไปเพ้อไปลอยไปอะไรไปก็เป็นอุปสรรคถ้ามันไม่สนใจก็อึดอัดทุกข์ร้อนมันก็มีทุกข์สะสมใจเกินไปก็เป็นสุขและสุขก็เวทนากับทุกขเวทนาอยู่ในนั้นแหละอยู่ในจิตนั่นแหละท่านเรียก อย่างนี้เข้าไปว่าเป็นโสมนัสจะโทรมานัดเรียกว่าโสมนัสก็โทรมานัดไปส่งเป็นชุดข้าราชการเหมือนกันถ้ามีนัยยะเดียวกันชอบใจก็ไม่ชอบใจมีนัยยะโลภะกับโทสะเหมือนกันไม่ได้ผิดแปลกอะไรมากหรือไม่เรามีอุปทานเรามีการได้รับฟังมากี่ระดับได้ยินมาตั้งนานแล้วก็แสวงหาอย่างนั้นมานั่งหลับตาเข้าก็ปั้นรูปปั้นเรื่องเองไปหมดเป็นสวรรค์เป็นนรกเป็นวิมานเป็นความสวยความงามเป็นเรื่องนั้นเรื่องนี้เป็นเทวดาเทวดาอะไรก็แล้วแต่เยอะแยะนางหลับตาเข้าแล้วจิตใจมันก็ปั้นจนสำเร็จเรียกว่ามโนอัตราสมเด็จจิตรที่บ้านรูปปั้นตามที่เรา กินได้ฟังได้เหล้าได้หรือได้รับทราบมาตั้งแต่ปางไหนก็ช่างติดมาไม่ได้เจตนาหรอกเจตนาสำนึกนอกไม่มีก็ได้แต่นั่งหลับตาเข้าเห็นหรือคนที่อุปทานมากๆนึกว่าตัวเองเก่งนึกว่าตัวเองเป็นแล้วก็พยายามปั้นจนติดจนเห็นจนเป็นลืมตากลมๆก็เห็นลืมตาก็เห็นมีรูปมีภาพมีสีมีสันมีตัวมีตนมีเลยแล้วก็สมมุติเรียกในสิ่งเหล่านั้นว่าเป็นตัวเป็นตนเป็นอะไรต่ออะไรเป็นเห็นมีแต่มโนระยะอัดตราเพชรอัดตาไปอัดตะพาบก็ยังได้ชื่อว่าเรายังมีอัตราเหล่านั้นฝรั่งเศสมีตัวมีตนมีเรื่องมีราวถ้าได้ ตามที่เราต้องการก็สุขถ้าไม่ได้ก็อึดอัดวัดเวียงทุกข์ก็จะพยายามอยู่นั่นเองแม่ก็เป็นเหมือนกันก็เป็นเหมือนกับอย่างที่เราจะเอาตามรูปที่หยาบๆข้างนอกเพราะตอนนี้ก็เบาลงหน่อยนึงแล้วไม่ต้องไปหาตัวไม่ต้องไปเอาดินน้ำไฟลมไปเอาเสียงจริงๆไปเอารถเอารูปจริงๆไปเอากลิ่นเอารถมาสัมผัสแตะที่ลิ้นจริงๆถ้าผัดไก่ใส่สีเป็นตัวเป็นแท่งจริงๆไอ้นั่นมันหนักมันยากไอ้นี่หม้ายแล้วปั่นเองง่ายดีสบายขึ้นน่ะเยอะขึ้นแหละแต่ก็ยังไม่ได้พ้นปัญหาเลยไม่ได้พ้นปัญหาหรอกแต่เบาลงแล้วจึงเรียกว่าเบาสงบว่างง่ายขึ้นแล้วเพราะ เพลงปั้นเองเสพเองความลำบากลำบนน้อยไม่ต้องดิ้นรนศอกๆๆลำบากแย่งชิงคนอื่นเพราะเราปั้นเอาเองได้ไม่ต้องลงทุนไม่ต้องจ่ายเงินทองลงทุนทุกตัวเราเองลงแรงของเราเองเท่านั้นเองปั่นเองสร้างเองมีเองไปพบเป็นชาติเองแล้วก็ยังมีสุขมีทุกข์อยู่นั่นเองยังไม่ได้เป็นนิพพานไปได้เพราะยังมีภาวะพบมีภาวะปัญหามีการสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างอยู่ที่จิตโอปปาติกะที่จิตจิตของเรานี่แหละองค์โตกว่าปาติกะมันเองแล้วก็ไปคิดว่าไปนั่งเห็นภาพเห็นรูปเห็นอะไรลอยๆๆไอ้โน่นไอ้นี่นึกว่ามีตัวมีตนอะไรของอันนึงมีฤทธิ์มีแต่แล้วก็มาเสียงดัง ที่นี่ความจริงมันซ้อนซ้อนตรงที่ว่าเราเองเราไปนึกเอาว่าไอ้นั่นมีกำลังมาช่วยเราเราก็นึกว่าเรามีจริงๆมันเชื่อมั่นในว่าเรามีกำลังเมื่อเราเชื่อมั่นว่ามีกำลังมันก็เท่ากับเรามีกำลังความเชื่อมั่นอันนี้แหละทำให้เรามีกำลังตามที่เราเชื่อว่ากำลังอะไรกำลังในทิศทางไหนเหมียวอยู่ยงคงกระพันมีฤทธิ์จะได้อะไรแสดงให้สมใจก็จูงจนกระทั่งปั้นรูปเป็นรูปปั้นตัวเป็นตัวปั้นแท่งเป็นแท่งอะไรไปพยายามใช้กำลังจิตตรงนี้กำลังจิตมันมีกำลังเหมือนกันมันเริ่มต้นตั้งแต่ไม่มีอะไรแล้วมันก็รวมเป็นกำลังเป็นกำลังความร้อนแสงเสียงอะไรไปถึงคันมันก็เป็นได้มันเป็นกำลังความร้อนแสงเสียงได้มันก็มีฤทธิ์ต่อวัตถุมีฤทธิ์ต่ออะไรต่ออะไรขึ้น เราพยายามรวบรวมพลังงานนั้นมาไว้กินได้มันก็เป็นเสร็จแล้วก็เลยยิ่งไปเป็นฤทธิ์เป็นเดชอะไรได้ก็เลยยิ่งเลอะเทอะไปใหญ่เลยทีนี้กลายเป็นเก่งหลงรีบลงเดชหลงอะไรต่ออะไรออกนอกลู่นอกทางไปเป็นอย่างอื่นศาสนามันเสื่อมเพราะไม่รู้เท่าทันมุมเหลี่ยมของมันแบบนี้ไปหลงดีหลงเก่งหลงอะไรต่ออะไรไปเป็นมานะทิฐิกลายเป็นมานะสังโยชน์อันใหญ่ตอนนั้นรูปราคะอรูปราคะนั้นพูดสรุปไปแล้วนิกายเป็นมานะสังโยชน์ใหญ่โตเก่งในเรื่องพบเรื่องชาติเรื่องตัวเรื่องต้นที่คนอื่นไม่ได้เห็นง่ายๆมันไม่ง่ายเพราะมันเป็นสภาพของจิตและ 21 ปั้นเสร็จปั้นรูปเก่งๆของตัวเองมันก็มันไม่มีตัวมันไปปั่นสิ่งที่ไม่มี มึงก็ไปเจอกันฟันง่ายๆมันจะปั่นได้ง่ายๆไงเสร็จแล้วบอกเก่งแบบนี้กันไปศาสนาจึงไม่สำเร็จบริบูรณ์เพราะมันหมดปัญหาได้มันก็ไปเป็นปัญหาของดีหลงเก่งๆทุกข์อยู่อย่างนั้นอันหนึ่งอีกอันหนึ่งก็ปั่นไม่เก่งหรือว่าไม่อยากปั่นบางคนก็ไม่เอาภาพนี้เข้าใจแล้วไม่ปั่นน่ะเป็นอัตตาแบบนั้นแต่ไปมีอัตตาแบบหยุดเป็นอีสัตว์แบบหยุดแบบหลับแบบตกดินอันนี้ง่ายอันนี้ง่ายมีมากมีมากไม่ค่อยอยากได้ฟังดีๆนะไม่ค่อยอยากได้เพราะเห็นว่า พอเห็นว่าไม่เก่งมีได้ง่ายและเป็นทุกคนถ้าไม่ระวังหาถ้าไม่เรียนรู้จริงๆแล้วเป็นกิเลสตายตัวเลยว่าจะต้องเป็นทุกคนถึงกิเลสตายตัวจะต้องเป็นทุกคนจะต้องตกฐานนี้เพราะมันเข้าไปหาทหารกลางเข้าไปหาสัจธรรมเข้าไปหาฐานสูงเมื่อไม่ฟุ้งซ่านไปหากามเมื่อไม่ฟุ้งซ่านไม่ต้องวุ่นวายไปหาเรื่องเกี่ยวกับตาหูจมูกลิ้นกายข้างนอกมันก็อยู่กับจิตมาอยู่กับจิตแล้วก็จิตก็ไม่ฟุ้งซ่านออกไปเองเป็นเพราะว่าตัณหาอย่างที่ว่านะเป็นอุทยานมันไม่ฟุ้งซ่านออกไปอุทยานและจิตมันก็หยุดอยู่ก็ตกตะกอนมันก็ดับมันไม่คิดมันไม่นึก เมื่อไม่คิดไม่นึกแล้วโดยความเป็นจริงแล้วมันเบามันยิ่งเบากว่าสร้างอีกฟังดีๆนะมันยิ่งเบากว่าไปสร้างเป็นรูปเป็นตัวเป็นเทวดาเทวโลกเป็นอัตราต่างๆเป็นภาพต่างๆเป็นเรื่องต่างๆและยังสร้างยังต้องลงแรงลงทุนอยากทราบไอ้นี่ไม่ต้องสร้างหยุดแล้วมันยิ่งง่ายใหญ่ไม่ต้องหัดง่ายๆแล้วคนใดที่ไม่ติดใจในการอยากยังไม่มีกิเลสตัณหาในการอยากมีอยากเป็นไม่อยากได้รูปนั้นอยากได้คิดเรื่องนี้อยากจะมีสวรรค์อยากจะมีนรกอยากจะมีวิมานอยากจะมีภาพมีเรื่องอยากจะมีตาทิพย์ตาทองไปเห็นไปรู้ไปเป็นไปมีไม่ใช่สภาพหยุดไม่ใช่สภาพสงบไม่ใช่สภาพดับนะเป็นมีถ้าใครไม่มีจิตอย่างนี้แล้ว เดี๋ยวก็ถ้าไม่มีกรรมมากกว่าแล้วมันลงเองตกฐานหลับตามมาฉันทะหรือว่าโลกนอกนอกเราไม่ใส่ใจไม่วุ่นวายอะไรมากแล้วปล่อยว่างๆมันก็หยุดหยุดเหมือนกับเครื่องยนต์เนี่ยถ้าไม่เร่งเครื่องให้มันถึงรอบที่มันจะติดตรงอยู่ได้นะให้มันอ่อนๆๆลงไปนะมันก็ดับมันเครื่องยนต์เนี่ยให้มันอ่อนๆลงไปมันก็ถึงจุดดับมันก็ดับเองมันอยู่ต่ำเครื่องไปเลยเป็นเรื่องธรรมดาธรรมดาถ้าเรารอให้มันรอดให้มันติดรอบอยู่เท่าๆที่รอบของมันจะส่งความหมุนเวียนเป็นไปเท่าเดิมของมันได้ถ้าไม่ถึงนี้ตกหยุดดับคนก็เช่นเดียวกันมันถ้าเราตื่นเรา ให้รอบหมุนให้มี cyclic Order ให้มีการหมุนเวียนตามกำหนดตามกฎเกณฑ์ตามหลักว่าให้ต้องให้มันตื่นขึ้นมาอย่างนี้มันจึงจะไม่หรี่ถ้าเป็นขนาดนี้เราดีแล้วไปเข้ารอบดูดมันก็จะดึงวูดเข้าไปหาตัวอยู่ใต้เหมือนกันถ้าไม่ถึงรอบปีนี้ให้มันขนาดนี้แล้วมันจะแรงขึ้นเร่งเครื่องขึ้นได้ด้วยมีรอบตัวนี้แล้วมันก็จะพักรอบต่อขึ้นไปอีกตามฐานะของแรงคนธรรมดาด้านหลังวิทยาศาสตร์ตามหลักวิศวะวิศวกรรมเพิ่มไปสิเพราะการตื่นเราจึงจำเป็นที่จะต้องทำการใส่ใจต่อการงานคำว่าการงานคือการเดินเครื่องโยนิโสมนสิการต้องเดินเครื่องถ้าไม่เดินเครื่องคือไม่เอา ไฟฉายภาษาศัพท์เราเรียกเอาใจใส่โยนิโสมนสิการเอาใจใส่แล้วก็เร่งวิริยะวิริยะหมายคำว่าเร่งเครื่องฉันทะหมายความว่าจับอยู่กับอันนั้นให้มั่นถ้าจับมันๆโดยไม่เร่งเครื่องไม่มีการจิตไม่ให้จิตมันเดินเครื่องแล้วก็ไม่พยายามเร่งเป็นแบบวิริยะให้จิตมันเดินเครื่องให้ได้รอบอย่าให้ตกต่ำกว่านั้นเนื่องจากว่าจิตหรือมีจิตที่จะอย่าไปอื่นเลยเกาะอยู่ที่นี่ได้มากๆก็ยังดีถ้ามีจิตไม่เดินเครื่องขอไว้เฉยๆหยุดนะไม่เดินเครื่องก็หยุดไม่มีอะไรเราเพิ่มไม่มีแรงอะไรมาเพิ่มต้องมีแรงวิริยะหนุนแรงเทียนแรงพยายามเติมแรงอยู่เรื่อยๆนู้นมันถึงจะไม่หยุดและจะเริ่มจะเพิ่มได้ด้วยจะเพิ่ม ได้ด้วยมีการเอาอะไรมาใหม่หาอะไรมาเป็นของใหม่ให้มันนิดๆหน่อยๆเรียกว่าวิมังสามีบางสาพัฒนามีพันธุ์ใหม่มีตระกูลใหม่มีของใหม่มีอะไรต่ออะไรใหม่เข้ามาเป็นเชื้อเลี้ยงมีเชื้อเลี้ยงถ้าซ้ำแซะเก่าๆเก่าๆเป็นธรรมชาติเมื่อเก่าๆๆตระกูลนี้ 70 ลงศูนย์ลงๆตระกูลนี้จะบอดบอดลงรถลงนี่เป็นธรรมชาติแม้แต่ในหลักชีววิทยาก็เหมือนกันศูนย์เพราะฉะนั้นการที่จะผสมพันธุ์จะต้องมีของใหม่มาผสมเสมอจึงจะแตกกอจึงจะเกิดอะไรใหม่จึงจะเกิดอะไรเจริญงอกงามไปในโลกนี้เป็นหลักจริงๆเป็นหลักสัจธรรมธรรมดาวิทยาศาสตร์ ศูนย์ได้เพราะฉะนั้นจึงจะต้องมีวิมังสาจะต้องเข้าใจรากเหง้าคำว่าวิมังสาก็พัฒนามีอะไรใหม่เข้ามาเสริมให้เขาพาณิชย์ยังใช้ไปอยู่ได้ขนาดนี้ยังดียังมีแรงแล้วก็ทำไปก่อนจะต้องมีปัญญารู้ว่าไอ้นี่ยังมีแรงยังไม่ตกตะกอนยังมีอำนาจในการที่จะใช้เชื้อนี้ดำเนินไปได้พอสมควรแต่เชื้อทุกเชื้อต้องเติมได้แหละดีมีพัฒนาการมีอะไรใหม่ขึ้นทีละนิดทีละนิดทีละนิดได้ดีไม่ต้องฝีปากที่เรามากๆถ้ามากๆเรื่องของเราใช้เพื่อที่จะให้เกิดการสร้างสรรค์เราไม่ใช้เพื่อที่จะผลาญเหมือนคนกินอร่อยถ้ากินอร่อยแล้วยิ่งตระการกินทีละมากๆมากๆหมดเร็วแล้วก็เปลืองแล้วตัวเองจะต้องพัฒนาให้แก่ตัวเองหาของใหม่มาเพิ่ม ยังหยาบๆมากๆตัวเองก็เหนื่อยจัดแต่ถ้ารู้จักให้ทีละนิดไม่เปลืองมีการพัฒนาอยู่ตลอดเวลาในการก้าวหน้าอยู่ตลอดเวลามีการเปลี่ยนไปอย่างราบรื่นด้วยไม่ใช่ชุดกระจังข้าวของใหม่ๆมามากๆก็เป็นก้อนๆแปลกๆต้องมาย่อยลำบากถ้าเติมนิดๆก็ไปเรียบเลยไปราบรื่นมีพัฒนามีวิมังสาตัวพัฒนามีบังสาตัวก้าวหน้าตัวปรับปรุงเติมเข้าเติมเข้าไปเรื่อยๆอิทธิบาทนี้ก็เต็มอิทธิบาทนี้ก็เป็นการเจริญสร้างสรรค์ได้อย่างดีเพราะเราจะแก้ไขตัวที่จุดมันจะตกเป็นผีนะ ตัวที่หยุดก็ตรงที่เราไม่ใส่ใจสร้างไม่แปลกใจซะไม่ไปใจปรับปรุงไม่รู้จักการงานเป็นที่สุดไม่รู้จักกรรมไม่รู้จักความเป็นจริงว่าเราตื่นแล้วก็มีการตื่นจิตทำให้จิตตื่นแล้วก็มีฉันทะมีการยินดีเห็นดีรู้ดียินดีในอะไรเห็นดีในอะไรรู้อะไรดีว่าดีรู้อะไรว่าดีไม่รู้อะไรว่าดีเราก็พยายามที่จะกระทำสิ่งดีนั้นไปตามตอนนี้เรากำลังอยู่ในภาวะตื่นเราก็ต้องมีแรงคนมีแรงงานไม่มีแรงควรมีแรงงานก็ทำแรงงานในสิ่งที่เรารู้ว่าไอ้นี่ดีต้องไปดีกับมันเห็นแล้วว่าดีรู้แล้วว่าอันนี้ ควรทำก็ยินดีกับอันนี้ซะเป็นฉันทะตัวแรกมีจิตเท่าไรอย่าเอาจิตไปฟุ้งซ่านอย่างอื่นอย่าเอาจิตไปตกกลับตกนอนด้วยตกตะกอนด้วยให้จิตตื่นเต้นเท่าไหร่ก็เอามาสิเอามาจืดตื่นตอนนี้ตื่นน่ะธาตุรู้ใช้ธาตุรู้ออกมาอยู่การนี้มีโยนิโสมนสิการเต็มเรียกว่ามีจิตเท่าไหร่ก็เอาจิตใส่เอาใจใส่หรือเอาจิตใส่เอาจิตใส่กับอันนี้ให้มันเต็มวิริยะหนุนด้วยแรงเพิ่มแรงถ้าเราจะขันหรือว่าเราจะเหยียบคันเร่งหรือว่าเราจะพยายามที่จะเพิ่มให้แรงมันเพิ่มขึ้นไปอีกยังไงได้เนี่ยใช้ภาษาพูดง่ายๆอย่างนี้ผิดของเราเนี่ยก็ใส่เข้าไปเอาใจนั่นแหละใส่เข้าไปให้มากขึ้นถึงเรียกว่าวิริยะเราจะเอาใจ เต็มใจแล้วยังมีแรงหนุนเขามาแรงหนุนของเราเองจะมีแรงกายแรงใจมีแรงปัญญามีแรงอะไรก็ตามแต่มีแต่วัดทั้งวัสดุจะเอามาหนุนเพื่อให้มันเดินเครื่องไปได้ยังพัฒนาอย่างเรียบร้อยเรามาเติมทั้งนั้นเลยว่าวิริยะมาเติมทีนี้มันก็ให้ผลผลิตที่เรารู้แล้วว่ามีผลผลิตอย่างนี้ดีแล้วเป็นไปตามที่เราคาดหมายเป็นการสร้างสรรค์อย่างนี้ดีแล้วก็ดีดีแล้วดีอยู่ยังใช้ประโยชน์ได้ดีอยู่ก็ทำไปไม่ต้องไปแก้ไขมันก่อนตอนนี้ขณะนี้กำลังดีก็เอาแต่จะให้ดียิ่งขึ้นในงานยิ่งขึ้นให้เจริญยิ่งขึ้นไม่ใช่ยิ่งทำยิ่งเสื่อมลงยิ่งทำยิ่งทรุดโทรมยิ่งทำยิ่งไม่เข้าท่าไม่เอาเพราะฉะนั้นยิ่งทำยิ่งจะต้อง ไฟขึ้นก้าวหน้าขึ้นเรียบร้อยขึ้นดียิ่งขึ้นนั้นเรียกว่าเจริญมีวิมังสามีพัฒนาไปอย่างดีมาถึงรอบนี้แล้วควรจะปรับปรุงใหม่แล้วควรจะมีอะไรเพิ่มเติมมาอีกก็เติมเป็นเรื่องเป็นราวเติมใหม่เลยก็เติมเป็นระดับระดับถึงขั้นตอนไปอย่างนี้เราก็มีอยู่ในบทของชีวิตทุกคนวันหนึ่งคืนหนึ่งเรามีบทบาทในการงานแล้วก็ทำการงานนั้นทีนั้นมีพระก็น้อยยิ่งเราไปมีอุปทานจิตมาแต่เดิมอย่างที่เคยยกตัวอย่างให้มาให้ฟังว่าเพราะเขาสอนกันมาอย่างนั้นธาตุรู้มันมีรูสอนก็ว่าถ้ากรรมมาลามาตาแปลว่าเป็นผู้ยินดีในการงาน ผ้าไทยยินดีในการงานและเป็นความเสื่อมของภิกษุเมื่อคำสอนสอนอย่างนี้คนก็บอกอย่าไปยินดีในการงานนะหรือว่าแปลว่าถ้าเป็นผู้ชอบในการงานความเป็นผู้ชอบการงานเป็นความเสื่อมของภิกษุภิกษุถือว่าเป็นนักบวชถือว่าเป็นผู้ที่เป็นโยธาไว้จรหรือว่าเป็นพระโยคะเป็นผู้ปฏิบัติธรรมนักประพฤติธรรมเราถือตัวไปนอกพุทธธรรมแล้วก็สมมุติว่าเราตัวเองเข้าไปแล้วเมื่อตัวเองก็ไม่ได้ต้องทำตามคำสอนก็สอนว่าไปยินดีการงานไปชอบการงานเข้าแล้วไม่ได้เดี๋ยวเราไม่ได้เป็นภิกษุผู้เจริญเรากลายเป็นภิกษุผู้เสื่อมคำสอนบอกอย่างนี้ก็ซวยมาหา คนๆนั้นก็ไม่เอาแล้วการงานอย่าไปชอบอย่าไปยินดีอย่าไปเข้าใกล้ห่างการงานหนีการงานจิตใจก็หนีไม่ชอบไม่ยินดีไม่เกี่ยวข้องใจก็ไม่ยินดีในการงานเลยฉันพาตัวแรกก็ไม่มีก็เท่ากับคนหมดอายุคนตายถ้าเราเรียนมาแล้วมีสูตรสูตรในพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าอายุของภิกษุนั้นก็คืออิทธิบาทอายุก็คืออิทธิบาทก็คือคนตายตายโดยไม่ยินดีในการงานไม่ชอบการงานเลยไม่เอาการงานเลยก็เชิญไปเชิญมามีแต่งานเดินไปเดินมามันก็จะมีการงานในตัว แม่มันไม่มีการงานไปทำการงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันมันก็มีการงานบางทีก็การงานการงานนั่งตาลอยบางทีก็งานการงานนั่งหลับดีมีการงานทีนี้ถ้าไปซักซ้อมการนั่งหลับดีมากๆคุณก็ชำนาญในการนั่งหลับดีมากๆเป็นปฏิทินก็ได้ไปนั่งหลับดีบางคนไม่นั่งหลับดีอาจจะเอานั่งให้แข็งเลยหลับตาก็ให้ตัวตรงแข็งชื่อทรงไว้ก็ชินในเจโตสมถะ