210204-169 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน169-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ012.txt

มือเป็นต้นหรือว่าเราทำงาน บางอย่างเราไม่ต้องเอาสติไปควบคุมอะไรมากมายมันก็เดินเข้าไปเรามาใส่ใจอันนี้มากแล้วอันนี้ก็ทำไปพลางก็ได้ยกตัวอย่างเช่นเรากินข้าวเราจะคิดอะไรคิดไปแต่เราก็กินข้าวของเราถูกแล้วก็มีสติเอามีจิตอะไรมันนิดนึงไม่ต้องรีบบางทีไม่รู้สึกตัวเลยก็ยังได้ป้อนถูกนี่เป็นต้นแล้วเราเดินไปแล้วเราคิดอะไรลึกซึ้งมากได้แต่ก็เดินอยู่นั่นแหละตามแบบที่เราเดินอัตโนมัติแต่ว่าไม่มีสิทธิ์ไปสั่งการให้เดินไปสั่งจานให้ตัดข้าวใส่ปลาไม่มีจิตไม่ได้มีจิตอยู่ทีเดียวมันมีจุดจุดเดียวมโนปุ๊บมาทำมามโนเสฏฐามโนมยามโนมาก่อนปลุกพัง สมัครก่อนมโนต้องเป็นประธานเป็นตัวเริ่มก่อนทุกอันมันถึงจะโตมาเป็นอันอื่นได้กูเข้าใจถึงกรรมผู้เข้าใจถึงความสั่งสมแล้วตามวิบากที่อธิบายมาเยอะแยะเนี่ยเริ่มคิดเริ่มรู้เริ่มรู้เริ่มเห็นเริ่มเข้าใจถ้าเข้าใจผิดพอเวลาเข้าใจผิดมันก็จะเกิดไปในทางผิดถ้ามันเข้าใจถูกมันก็จะเริ่มเกิดจิตมันก็จะโผล่ไปในทางถูกต้องคิดไปทีเดียวสำหรับโปรมันจะมาเป็นโตออกมานอกจากในจิตแล้วเป็นมโนกรรมก็จะเป็นวจีกรรมเป็นกายกรรมออกมาทีเดียวเมื่อออกมาเป็นกายกรรมวจีกรรมออกมามันก็จะสั่งสมรูปสั่งสมร่างสั่งสมความเป็นอย่างนั้นความเป็นอย่างนี้ที่อธิบายอธิบาย แถวนี้มีแต่เรื่องอย่างนั้นขณะนี้กำลังเข้าถึงช่วงวจีกรรมแต่ก่อนนี้เข้าถึงช่วงมโนกรรมมีเข้าถึงช่วงวจีกรรมนี่มาหมดมโนกรรมตั้งแต่ใช้ตาถึงไม่ทำตาถลึงไม่ทำตาถอนควักไม่จ้องทำลับหลังลับหลังนี่หมายความว่าทำทั้งถลึงลับหลังทำทั้งความรักหลังไม่ต้องทำลับหลังเป็นผู้ช่างชื่นมองตรงนี้มีมาตั้งแต่กายกรรมมาตั้งแต่ต้นมาอะไรกันเยอะจนเมื่อเข้าไว้ตีกันเป็นพวกมีการสุจริตไม่มีสุจริตมโนสุจริตซึ่งก่อนเป็นปริศนา 32 ซึ่งมีศีรษะรับกรอบกรอบหน้า แล้วจนมาเป็นวจีพูดไม่มุสามีคำจริงหลังคำศัพท์เที่ยงแท้ซื่อตรงไม่หลอกลวงนี่เป็นโพลิสลักษณะ 13 กับ 31 คือมีขุมขนคลุมด้วยเส้นมีอุณาโลมหวานคิ้วอ่อนดุจดั่งสำลีขาวอ่อนดุดันสำลีมาจากจิตจิตแล้วก็ประกอบเป็นกรรมกรรมแล้วก็สั่งสมมาเป็นตัวสภาพจนมาเป็นรูปจนมาขึ้นเป็นตัวตนเป็นบุคลิกเป็นบุคลิกลักษณะจนกระทั่งเป็นบุคลากรที่ฐานเป็นแท่งเป็นตัวเป็นก้อนเห็นไหมว่ามันสืบต่อกันมาเรื่อยเลยมันสั่งสมมาเป็นกรรมมันสั่งสมมันอยู่ๆดีๆมันจะเกิดอาการลมเองเอาสีมาวาดกันเท่านี้เดี๋ยวนี้ ของไม่จริงเขาไม่แนบเนียนของไม่ติดเชื้อของเป็นเนียนสนิทของไม่มีการเกิดสืบต่อกันมาแปลงมาปลอมมาทำดักเอาเดี๋ยวนี้เท่านั้นเองแหละแล้วมันก็ไม่จริงมันจะมีอุณาโลมจะมีคนคุมด้วยเส้นขนขุมไหนมันหลายเส้นก็ถอนออกเดี๋ยวมันก็ขึ้นใหม่คุ้มไหนมันหลายเส้นถอดออกก็ได้จริงๆรับรองก็ได้แต่เดี๋ยวมันก็ขึ้นมามันมีเชื้อเขามันมีเนื้อมันมีตัวมันมีตัวกอดมันมีตัวผสมผสานถ้าผู้ใดทำพวกมุสาพูดไม่จริงพูดคำศัพท์พูดอะไรต่ออะไรมามันก็จะเป็นอย่างนั้นน่ะมันแซงๆๆเลอะๆปนๆแล้วก็ไม่มีสภาพดินเด่นชัดตรงดีเบิร์ดอุ่น ที่จะเกิดระหว่างคิวได้และเป็นธรรมอธิษฐานถ้าเขาเข้าใจและแม้ที่สุดมาอะไรมากที่สุดต่อมาที่เราได้อธิบายอันสุดท้ายค้างไว้มันจะค้างก็จบไปในตัวแล้วล่ะหน้าที่มีภูริลักษณะที่ 23 กับ 25 คือมีฟันครบ 40 ซี่แล้วก็มีฟันสนิทไม่ห่างกัน 2 ลักษณะนั่นน่ะก็เพราะเราเองเป็นผู้พระวาจาส่อเสียดคือไม่ฟังความจะฆ่ามึงแล้วก็เอาไปบอกข้างนึงทำลายผู้คนแล้วก็ไม่ฟังจากทางโน้นมาบอกทางนี้เพื่อทำลายจนพวกโน้นแต่ว่ากลายเป็นผู้สมานพวกแปลกกันแล้วและส่งเสริม พวกที่พร้อมเพรียงกันเป็นผู้ยินดีในการพร้อมเพรียงกันเพลิดเพลินในการพร้อมเพรียงกันกล่าวแต่วาจาที่ทำให้เกิดพร้อมเพรียงอันนี้เป็นลักษณะของวาจาเพราะกรรมสั่งสมวาจาวาจาก็มาแต่จิตนี่แหละถ้าจิตไม่เข้าใจว่าวาจาส่อเสียดเป็นอย่างไรเราทำไม่ถูกเราทำไม่ถูกทำออกไปเราก็นึกว่าเราไม่ได้ทำแล้วส่อเสียดอยู่เราก็ไม่รู้ว่าเราสอบเสร็จเพราะมันไม่รู้ว่าเราทำอย่างนี้กิริยาอย่างนี้สภาพอย่างนี้มันเป็นทุจริตหรือว่ามันเป็นสอบเสร็จก็อย่างนี้มันไม่เข้าใจมันก็ถามอยู่นั่นแหละเราจึงจะต้องเข้าใจกรรมเข้าใจการกระทำการกระทำของกายอย่างนี้ หยาบมาทุจริตอย่างนี้ว่าไม่งามเราก็จะเข้าใจเข้าใจในสังคมนี่แหละในหมู่คนไทยอย่างนี้กายกรรมอย่างนี้ว่าดีในหมู่ตะวันตกฝรั่งยุโรปกายกรรมอย่างนี้เขาว่าดีซึ่งอาจจะตรงกันข้ามกันเลยอาจจะตรงกันข้ามกันเลยหรือเดี๋ยวนี้คนสมัยนี้กับหมู่นี้กับคนโบราณคนโบราณเขาทำอย่างนึงเดี๋ยวนี้ก็ทำอีกอย่างนึงตรงกันข้ามกันเลยโบราณทำอย่างนั้นก็ดีถ้าสมัยนี้แล้วบอกว่าโอ้โหแหลกเหลวเลยเร็วมากก็ได้ก็ได้มันตรงข้ามกันเพราะฉะนั้นเราจะต้องรู้สมมุติอันไม่เที่ยงเหล่านี้ต้องรู้สมมุติอาจไม่เที่ยงมันไม่เที่ยงหรอกมันหมุนเวียนไปเรื่อยๆถ้าเราไปยึดมั่นถือมั่นอยู่ก็ไม่ได้เรา รู้ในสภาพที่เป็นไปดีไปจริงงั้นเราไปอยู่ตะวันตกเราก็แสดงกายกรรมเหมือนตะวันตกก็ได้ถ้าเราไม่รักชาตินิยมไม่ถือตัวเองว่าเป็นคนไทยแสดงเหมือนอย่างเขาเลยเราก็กลมกลืนกับเขาแล้วง่ายแต่ถ้าเราไปแสดงของเราอยู่ก็เราเท่ากับเราเอาวัฒนธรรมหรือเอาชาติสัญชาติเอาเรื่องของเราไปเผยแพร่ไปกระจายไปกระทํา อย่างนี้สิงามกว่ามีประโยชน์ยิ่งกว่าดีกว่าเป็นผู้ดีกว่านะอย่างนั้นมันยังไม่เท่าไหร่หรอกถ้าเรามีวัฒนธรรมอันดีมีชาติสัญชาติอันดีมีความเกิดสัญชาติแปลว่าความเกิดมีสิ่งที่ได้เกิดแล้วเป็นแล้วดีแล้วเราก็เอาสัญชาติอันนี้เอาวัฒนธรรมอันนี้ไปเผยแพร่ไปยืนยันไปกระจายเราสามารถอธิบายได้เราสามารถที่จะยืนยันได้ว่าอย่างนี้ดีกว่าเรียบร้อยกว่าแล้วก็เอาไปเผยแพร่เอาไปกระจายเผยแพร่โดยไม่ต้องบอกแต่ยืนยันว่าเป็นของเราก่อนเราเป็นอย่างนี้แหละก็ได้ถ้าเขาสงสัยว่ามันทำไมมันดียังไงไอ้เรื่องวัฒ ทำบางทีเขาก็ไม่ซักไซ้รายเดือนกันมานะเพราะว่ามันมีมาแต่ปู่แต่ย่าจะย้ายถ้าเราฉลาดแล้วก็หาทางอธิบายได้ว่าอย่างนี้ดีอย่างนี้นะมีเหตุมีผลอย่างนี้นะถ้าเราเข้าใจแท้ก็ยิ่งดีใหญ่เลยแล้วก็จะเผยแผ่วัฒนธรรมทำให้คนเปลี่ยนแปลงสัญชาติเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เป็นที่อยู่เปลี่ยนแปลงสิ่งที่ทรงไว้อย่างนี้กลับมาอย่างนี้เปลี่ยนใหม่อย่างนี้อย่างนี้แล้วอย่างนี้มันจะมีประโยชน์ต่อคนมากเราก็พยายามเปลี่ยนพยายามเปลี่ยนแล้วมันก็จะได้สั่งสมมาเคยมากินมาเป็นแบบนี้มาแล้วก็มาเห็นดีในสิ่งนี้จริงๆก็จะช่วยให้มนุษย์ดีขึ้นและวัฒนธรรมในการถ่ายเทสู่บุคคลเนี่ยของใครก็ตามแต่ขณะนี้เรียนรู้ดีแล้วหรือวัฒนธรรมอย่างนั้นอย่างนั้นดี อาญาของไทยเราหรือยังของพุทธศาสนาที่พาเป็นเป็นวัฒนธรรมของพุทธเราก็จะต้องพยายามรู้ว่าวัฒนธรรมของพุทธจริตหรือประเพณีหรือรูปแบบหรือการกระทำทรงไว้อย่างนี้กายกรรมอย่างนี้เป็นของพุทธเป็นจารีตเป็นประเพณีเป็นวัฒนธรรมเป็นแบบอย่างของพุทธเรานั่งกันให้เรียบร้อยสุขุมเรียบๆสงบเสงี่ยมทำอะไรพร้อมเพรียงกันทำแม้แต่เดินกลับไปพร้อมเพรียงกันนั่งไปพร้อมเพียงกันเป็นไปเพื่อความพร้อมเพรียงกันกายกรรมเราจะพูดถ้าจะแนะนำเราจะกล่าววาจาก็เป็นวาจาที่จะทำให้มันเป็นไปพร้อมเพรียงกันเป็นผู้ยินดีในการพร้อมเพียงส่งเสริมให้เกิดการพร้อม เพลินในการพร้อมเพรียงคำว่าเพลินนี่ก็หมายความว่าจิตใจมันไปชักเชิงยินดีปรีดาเพลินในการพร้อมเพรียงไปเรื่อยราบรื่นในการพร้อมเพรียงกล่าวแต่วาจาที่ทำให้เกิดความพร้อมเพรียงถ้าผู้ใดได้สะสมอย่างนี้มันก็ไม่มีช่องว่างไม่มีมีปฏิสนธิฟันสนิทไม่ห่างกันถ้าเกิดการไม่มีช่องว่างนั้นเองทุกอย่างมันดูเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันไปหมดเลยเรียบสนิทไม่ห่างไม่เว้าไม่แรงไม่โม้ไม่มีคลื่นเห็นไหมเห็นลักษณะชัดไม่เป็นธรรมะและไม่มีตัวตนแต่จะเห็นว่ามันจริงมันกลืนกันแต่เพียงเอาอันหนึ่งขึ้นมาแทนเป็นบุคลิกฐานแล้วมันก็จะไปเป็นบุคลิกฐานอย่างนั้น มันจะไปเป็นปลุกเวลาที่ถามอย่างนั้นได้จะมีฟันหรือ 40 ซี่บอกแล้วว่า 44 อธิบายเป็นสังขยาให้ฟังอะไรก็ได้ให้ฟังแล้วมันจะเกิดอำนาจมันจะเกิดสิ่งที่พิเศษมีแรงพิเศษมีแรงเหนือมีกำลังเหนือมีพลังเหนือมีสิ่งที่หุ้มเป็นอลังการธรรมดาบอกแล้วคน 32 ซี่เนี่ยฟันเต็มแต่เสร็จแล้วมีโจรไปอีกตั้ง 8 ซี่เป็น 44 เป็นอาวุธเป็นกำลังเกี่ยวงานเนี่ยบอกแล้วเกี่ยวงานเล็บเขียวเล็บของสัตว์โลกเป็นอาวุธเป็นศาสตร์ตราเป็นเครื่องมือที่จะนำหรือว่าที่จะปราบเพื่อที่จะแสดงฤทธิ์แสดงความสามารถแสดงความยังอยู่อะไร ก็ได้เป็นของสำคัญในร่างกายมนุษย์ที่จะเป็นเครื่องปราบเครื่องตัดเครื่องลัดเลาะเครื่องดำเนินไปข้างหน้าเป็นประโยชน์มากที่สุดในตัวคนในส่วนนอกในด้านที่เรียกว่าจะตัดแต่ชำระแต่เด็กขาดฟันเขี้ยวเล็บอะไรพวกนี้จะทำงานที่สำคัญถ้าไม่ได้มีการสะสมในกรรมที่ดีตั้งแต่จิ๊บมาจนกระทั่งถึงว่าจีจนกระทั่งถึงตายก็ตามเราก็จะได้สิ่งที่เป็นบุคลิกจนมาเป็นรูปเป็นตัวเป็นแท่งเป็นก้อนแล้วก็มาเป็นอวัยวะอย่างนี้ได้กิน ความสืบต่อของวิบากต่างๆมันสืบสมสั่งสมมาตั้งแต่จิตจึงให้ระวังจิตให้มากให้ระวังทีเดียวจากต้นทางถ้าเราเผลอเรอถ้าเราเองเราไม่พยายามแข็งแรงมันก็สั่งสมไปในทิศทางที่เคยๆเข้าใจดีก็เป็นปัญญาได้อย่างหนึ่งแต่ความเคยที่เป็นเจโตตัวเจโตที่มันยังเบี้ยวๆดับมันยังไม่ไปมันก็จะถ้าไม่มีอะไรไปคุมมันมันก็จะไปตามทิศที่มันพูดเพราะสติหรือปัญญาถ้าตัดมันมีความรู้สึกระลึกรู้ดับดับตั้งแต่จิตดับเมื่อกี้จัดกายหนักเรื่อยๆตัดเรื่อยๆมันจึงจะมาเป็นปฏิเสธมาปฏิวัติศาสนาอิสลามภาวนาจึงจะสำเร็จผล ถ้าคุณไม่สังวรระวังแม้คุณจะรู้แล้วเข้าใจแล้วอย่างไรก็ตามจะเกิดทัศนาแล้วเกิดญาณทัศนะพิเศษรู้แล้วเห็นแล้วเกิดปัญญาอย่างยิ่งเข้าใจไม่เขียนชื่อในเชิงในชั้น 1 ปัญญาเชื่อเห็นแจ้งจริงไม่เถียงเถียงไม่ออกแต่ถ้าคุณไม่พยายามมีสังวรมีการระมัดระวังควบคุมพยายามและถ้าไม่มีสติไม่มีความระลึกรู้ตัวบอกแล้วว่ามันควบคุมไม่ได้จะเห็นชัดลงไปอีกกว่าแม้เราจะรู้ในปัญญาแล้วว่าอย่างนี้ดีแต่ถ้าเราไม่มีสติแข็งแรงมันก็จะทำอย่างที่จิตข้างในมันเคยมีสติ ยอดเต็มจึงจะมีกำลังถ้าไม่งั้นเหมือนคนหลับคนละเบอร์คนหลับแล้วก็ละเมอหรือคนทำให้มีสติมันก็ทำตามจิตตัวเดิมติดตัวที่มันชินติดตัวที่มันเป็นทิศทางอย่างไรมันมีอะไรควบคุมมันไปไม่มีอะไรที่จะควบคุมและบรรยายจะรู้แต่จิตที่จะควบคุมไม่มีเพราะสัมมาสติหรือเตือนสติที่เป็นตัวสำคัญต้องพยายามไม่มีสติก็จะดับๆๆดังนั้นมันทำตามที่เหมือนคนละเมอใช่ไหมไม่มีสติคนทำอะไรไม่มีสติไม่มาละเมอละเมอมันจะไปตามที่มันเคยสตินี่แหละจะเปลี่ยนแปลงชีวิตจะเปลี่ยนแปลงรูปแบบจะเปลี่ยนแปลงนิสัยจะเปลี่ยนแปลงกายกรรมวจีกรรมจะเปลี่ยนแปลงมาจนกระทั่งถึงตัวรูปร่าง สติจึงสำคัญมากสติปัฏฐานเป็นเอกลักษณ์โทสติสั่งสมมติฐานเป็นสติจะสั่งสมมาเรื่อยจนกระทั่งตั้งมั่นคงต้านทานลงตั้งกลุ่มตั้งกลอนลงสติอยู่ในตัวดำที่สุดในการกระทำปรับปรุงปรับเปลี่ยนความเห็นก็นำเป็นประธานเมื่อเข้าใจแล้วสัมมาทิฏฐิเกิดแล้วก็รู้แล้วเข้าใจแล้วคนดีเพราะฉะนั้นดีแล้วสติจะต้องควบคุมตนให้มันดำริให้มันเริ่มให้มันรีบให้ตัวมโนผูกพันตัวที่จะเริ่มก่อนให้มันเริ่มไม่ดีนะสัมมาสังกัปปะต้องให้ถูกทางตามที่เห็นแจ้งว่าจะต้องให้มันเป็นอย่างนี้กายก็ต้องเป็นอย่างนี้ก็ดีก็ต้องไปเป็นอย่างนี้และเราก็จะต้องรู้ว่ากายอย่างนี้ชุดจริต วันนี้สุจริตกายกรรมอย่างนี้ทุจริตกายกรรมอย่างนี้สุจริตวจีกรรมอย่างนี้ทุจริตวจีกรรมอย่างที่สุดจนต้องเข้าใจซ้อลงไปพูดอย่างนี้ทำความหมายสำเนียงอย่างนี้ในกาละอย่างนี้ในบุคคลอย่างนี้ในหมู่กลุ่มแบบนี้พูดไม่ดีให้ความหมายไม่ดีแสดงลักษณะไม่ดีสำเนียงอย่างนี้หยาบจำนวนอย่างนี้หยาบคำอย่างนี้หยาบไม่เอาเอาที่ละเอียดสุภาพเอาในส่วนที่จะเป็นไปออกผลว่าไปต้องไปทางดีผ่านสุจริตทางกุศลในนี้เป็นต้นเราจะเห็นว่าละเอียดตามมีเพราะเหตุนี้สิ่งนี้จึงเป็นสิ่งนี้เพราะเหตุนี้จึงเป็นอย่างนี้เพราะเหตุนี้จึงเป็นอย่างนี้ เห็นความสำคัญทีเดียวเรียกว่าวัฏสงสารเรียกว่าความบนความเชื่อมโยงละเอียดละออไปยิ่งกว่าที่ทางโลกเขาเรียนวัตถุให้ตายคิดค้นพบตัวโฟตอนจะเรียกโฟตอนโฟตอนคือแสนหนิแกบอกว่าแสงเนี่ยไม่ใช่สิ่งที่ติดต่อกันโดยไม่มีที่ตัดไม่ใช่แปลว่าแสงเนี่ยเป็นลูกลูกเป็นตัวตัวมีที่ตัดเป็นส่วนตัวเป็นโฟร์ต่ำแสงมีตัวตัวมีชิ้นแค่ว่ากันนะ ศึกแกก็พูดถูกให้ตายครับนี่เขาพิสูจน์ทางด้านรูปธรรมทางด้านวัตถุวัดแสงเป็นตัวๆๆๆๆๆแม่จะเอาอะไรมากันคันแล้วสิไอ้แสงมันก็ยังต่อไม่ได้จะหาสิ่งที่ละเอียดอะไรมากันยังไงแสงนี้ก็จะรอดออกมาต่อกันได้ครับแต่ก่อนโน้นก็มีทฤษฎีควอนตัมบอกว่าแสงไม่ใช่ตัวตัวหรอกแสงมันเป็นสายที่โยงใยยาวไม่ใช่เป็นตัวตัวต่อโยงกันไปผิดก็หมดเป็นใช้สายถ้ากั้นแล้วไม่ไปไหนเขาว่างั้นเขาก็เอาของทุกอย่างเหมือนกันขนาดนี้ไม่ไป แสงไม่ออกแต่ไอน์สไตน์มาพิสูจน์อีกก็ออกที่มันไม่ออกน่ะมันอยู่ในนั้นมันเข้าไปแล้วมันก็มีเหลี่ยมเยอะแล้วมันก็เลยสะท้อนกันอยู่ในนั้นแล้วแสงมันก็เลยไม่ออกมาสู่ทิศนี้แต่มันไปออกที่อื่นนะแต่ว่ามันก็ละลายมันก็ถูกอะไรต่ออะไรสะท้อนลบเลือนไปตั้งเยอะยิ่งมากก็ยิ่งหายเลยไม่เหลือออกมาถูกหน่วยของโปรตอนของมันถูกทำลายก็เลยไม่ออกแต่ถ้ามีที่ที่จะมาให้บางเท่าไหร่ให้ละเอียดเท่าไหร่เชิญเอาสิ่งที่บางที่สุดยอดที่สุดเหมือนกันอยากให้มันเข้าไปให้แสนนี้เข้าไปแล้วก็ไปสะท้อนอยู่ข้างในตัว มวลธนูเหล่านั้นแล้วจนไม่มีแสงออกมาเอาสันติบาลละเอียดเหมือนกันอยากกลับกันนะฟังให้ดีนะกลับกันออกมันต้องออกมาก็จริงแต่สิ่งที่บางเท่าไหร่ประกันแถมอะไรมันก็ออกมาดิฟังดูอยากลูกโลกมันก็ออกมาสิแหงๆแต่เอาสไตล์แบบไม่รู้แต่นี่ผมรู้ผมรู้ความรู้ของผมว่าไอ้แสงที่มันไม่ออกของหนาของที่มันเป็นอณูที่หยาบมันมีช่องว่างแสงเข้าไปแล้วมันก็กระทบมันก็สะท้อนเสียงเนี่ยมันกระทบอยู่นี่แล้วมันก็ไม่ออกไปข้างนอกมันก็วิ่งมุมปรับมุมปรับอยู่ในนี้ยิ่งหลายมุมหลายเหลี่ยมมันก็เข้าไปเดี๋ยวมันก็ ก็หายไปมันก็ไม่ออกแสงก็ฉันเดียวกันก็ไปเอาหนาๆเอามวลเยอะๆเอาอะไรที่มันมีรูมีช่องว่างมากๆกั้นไว้มันก็ไม่ออกว่าที่แสนก็ไม่ออกเสียงก็ไม่ออกมันสะท้อนอยู่ข้างในมันก็ไม่ออกหรือว่าแสงด้วยเสียงมันก็สลายอยู่ในตัวมันไม่ออกไปข้างนอกหรือไม่ครับผมเข้ามาข้างในอย่างนี้มันก็ไปธรรมดามีความรู้ผมรู้ดีแต่ผมก็จ่ายแล้วมันออกเนี่ยมันต้องเป็นชิ้นๆถ้ามันเป็นสารมันออกเป็นชิ้นมันออกไม่ได้มันถูกกั้นแล้วมันออกไม่ได้ทำเป็นสิ่งที่ต่อกันเป็นสายก็เถียงกันแล้วโดยจริงแล้วแล้วทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้มันเป็น ago ธัมโมมันเป็นสิ่งหนึ่ง 1 แล้วก็มาเชื่อมกันอยู่โยงกันอยู่สัมพันธ์กันอยู่ทั้งนั้นอย่าว่าแต่วัตถุที่เขาเถียงกันขนาดเล็กแค่แสงเขาก็เถียงกันแล้วจิตเป็นตัวตัวเล็กกว่าโฟตอนที่ตาไอน์สไตน์จะพูดอีกเกิดดับเกิดดับจะเป็นตัวตัวตัวตัวตัวตัวเป็นหน่วยๆละเอียดก็นั่นอีกเป็น ago ธัมโมแต่ก็อยู่อย่างสำคัญเราต้องพูดเป็นทั้งสองในโฟโต้กับควันตั้มถูกทั้งคู่ถูกทั้งคู่เพราะตาละเอียดแบ่งออกเป็นเอโกะธัมโมพ่อตาแม่ละเอียดจึงเห็นมันต่อกันให้มันต่อกันและมันก็ต้องต่อกันตาละเอียดอย่างไรก็ต้องเห็นคนที่รู้ว่าเขา ทุกอย่างมันสัมพันธ์กันต้องมีความสัมพันธ์ให้ตายพูดในขณะหนึ่งว่ารู้ relative รู้ความสัมพันธ์คือความเชื่อมโยงที่ละเอียดที่คนอื่นไม่สามารถรู้ความเชื่อมโยงนี้ได้เรียกว่า relativity หรือเรียนที่เรียนในภาษาไทยว่าเอาภาษาไทยคำหนึ่งมาใช้เมื่อเอาภาษาคำหนึ่งมาใช้ตั้งขึ้นว่าสัมผัสหรือสัมผัสนี่แหละความสัมพันธ์นี่แหละความเชื่อมโยงความเชื่อมต่ออยู่แต่ว่าจะบอกว่าความสัมพันธ์มันก็เป็นความสัมพันธ์ที่ละเอียดเหลือเกินละเอียดไปอีกคนตาดีไม่ดีหรือคนไม่มีปัญญาสูงหรือคนไม่สามารถสัมผัสได้ละเอียดจะสัมผัสไม่ได้จึงเรียกความสัมพันธ์นี้ว่าสัมพัทธ์ภาษาอังกฤษเขาเรียกว่ารีเลย์ถีบหรือ relativity อันนี้ไอ้ต่ายค้นพบว่าทุกอย่างมันมี relative ภายในสิ่งที่ละเอียดขนาดขั้นอวกาศมีฤทธิ์ที่มี relative ไม่สำคัญดังนี้อ้ายตายตาดีให้ตายสมองสูงสามารถค้นพบตัวนี้ได้เก่งมากฟังดีๆนะเสร็จแล้วแกก็บอกว่าแสงนี่แหละเป็นสิ่งที่ละเอียดสุดเร็วที่สุดสูงที่สุดเป็นหลักเป็นหลักในความเร็วความแรงที่สุดจิตใจคนได้ในสิ่งที่เล็กในสิ่งที่เล็กที่สุดแกก็เอาแสงเป็นตัวสุดท้ายแล้วแกก็มาพิสูจน์แสงที่ว่าเป็นส่วนตัวต่างกันและกันที่ เพลงว่าจะต้องทุกอย่างต้องสัมพันธ์ฟังดีนะ relative ของแกน 1 ทฤษฎีหนึ่งแล้วแกก็มาพิสูจน์แสงตัวนี้แหละว่าเป็นสิ่งที่สูงสุดแล้วแกก็สงสัยเป็นตัวตัวมันก็ไม่สำคัญสัมพันธ์ก็ไม่ใช่ตัวตัวแท้จริงมันมีทั้ง 2 อย่างแต่ไอ้ตายยังเอา 2 อย่างนี้มาใช้ร่วมกันโดยไม่ค้านกันในตัวยังไม่ได้ที่จริงมันค้านกันแต่ไม่ใช่ขาดมันเป็นสภาพ 2 สภาพในโลกคือรูปกับนามถ้าลงเป็นรูปมันก็เป็นตัวถ้าเราเป็นนามมันก็เป็นสิ่งสำคัญเพราะนามธรรมคือสิ่งสำคัญหรือสิ่งที่ละเอียดนี่แหละมันต่อกันกับประโยชน์อะไรอยู่ในโลกทั้งหมดวิญญาณ เป็นต่อหรือจิตจึงเชื่อมต่อเร็วมากจนคุณสามารถรู้ว่ามันเร็วมันติดกันอยู่ตรงไหนช่วงไหนคุณจะไปตัดตอนของมันยากมากเหมือนมันเป็นสายเหมือนคนต่ำบอกว่าแสงนี่เป็นสายแสงนี่ไม่ใช่เป็นตัวเหมือนเป็นคดีความต่ำผู้ที่ไม่เคยได้ฟังภาษาทางด้านวิทยาศาสตร์มากๆก็ฟังภาษาอังกฤษเข้าใจง่ายมันไม่มีอะไรควรตั้งเป็นชื่อโทรตอนก็เป็นชื่อเท่านั้นเองเราเป็นลักษณะคนละลักษณะคอตั้งเค้าก็บอกว่าเป็นสายทุกอย่างที่เป็นสายต่อกันอยู่หมดไม่มีช่วงตอนขาดส่วนโปรตอนบอกว่ามีช่วงเป็นตัวๆเอามาต่อกันแค่นั้นเองเท่านั้นแหละความหมายของมันและในโลกนี้ก็ ภาพ 2 สะพานสภาพที่เดินติดกันไปหมดกับสภาพที่อัดๆชิ้นๆของใครของมันแท้จริงแล้วมันมีทั้ง 2 อัน 2 อย่างดำเนินอยู่ในโลกมีมวลกับมีสสารกับพลังงานพลังงานพลังงานคือความสืบต่อโคจรความเดินไปความเป็นไปความเรื่องการเมืองกันไปกับสุดๆเพราะฉะนั้นถ้าใครกั้นส่วนนี้ให้ได้หยุดได้ขนาดทางโลกก็ได้แค่ขนาดทางโลกไปขนาดทำนามธรรมแต่การจิตไม่ได้เพราะจิตละเอียดยิ่งกว่าแสงอาทิตย์ละเอียดยิ่งกว่าเสียงจิตสามารถเหนือกว่าแสงและเสียง จิตสามารถดัดแสงธรรมตัดเสียงทันสามารถดักสายที่เป็นสายทางตาสายทางความรู้ในรูปดังทั้งสายที่รับทำเสียงกลิ่นรสละเอียดลึกซึ้งสัมผัสไม่เก่งกว่าละเอียดยิ่งกว่าจึงสัมผัสอื่นได้อย่างแนบแน่นเนียนทุกซอกทุกมุมถ้าเราจะเอาอะไรไปให้มันสัมผัสไอ้สิ่งอื่นให้ครบอย่างนี้เราก็ต้องเอาสิ่งที่ละเอียดที่สุดก็ไปที่จะซอกแซกลงร่องลงรูลงโดยตรงไหนได้ถ้าเราเอาสิ่งที่อยากไปเช็ดไปถูกทำไปอะไรที่มันไปสัมผัสกับไอ้แผ่นอะไรเนี่ยเอาจริงอย่าไปมันจะไปสัมผัสได้อะไรมันก็เคารพ ราชภัฏอะไรทุกส่วนได้แต่เอาสิ่งที่ละเอียดที่สุดไปสัมผัสสิ่งอื่นถ้าละเอียดเท่าไหร่มันก็สัมผัสสิ่งใดๆอื่นๆเขาน่ะได้อย่างทุกซอกทุกซอยทุกมุมฉันใดจิตที่ละเอียดจิตที่เราสามารถให้มันเป็นตัวละเอียดยิ่งกว่าแสงยิ่งกว่าเสียงเพราะฉะนั้นทวารตาหูนี่ก็ทวารตาหมายถึงแสงทวารหูหมายถึงเสียงแสงเสียงกลิ่นรสอะไรก็ตามแต่มันจึงละเอียดนักหนาละเอียดมากและผู้ใดที่จิตละเอียดจึงสามารถที่จะระงับให้มันเป็นโสดตอนหยุดเป็นตัวตัวไปเลยไม่ต้องต่อไม่ต้องมีการเชื่อมโยงไม่ต้องมี relative ไม่ต้องมีสัมผัสไม่ต้องมีส่วนสัมผัสหรือไปสัมผัส อะไรอีกอยู่กับสวนสัตว์ของเรากำหนดไว้ไม่ปล่อยออกไม่ต้องไปสัมพันธ์ไม่ต้องไปสัมผัสได้ต้องสามารถกั้นได้ทำได้หยุดได้จึงจะเรียกว่าเก่งมีอำนาจเหนือจิตหรือวิญญาณพิมพ์เล็กที่ละเอียดถ้าไม่ใช่มันทำไม่ได้จะปล่อยให้สัมผัสได้ลึกซึ้งทำคลิปทางได้ตรงเท่าที่เราต้องการด้วยมีทิศทางสัมพันธ์ไปเลยสำคัญในทางที่ดีได้แต่สิ่งเกิดอยู่ในโลกสิ่งดับอยู่ในโลกหยุดก็หยุดได้เด็ดขาดให้เกิดให้ต่อก็ต่อในเด็ดขาดเราจึงเรียกว่าเรารู้ทั้งแนวสัมพันธ์รู้ทั้ง เกิดความต่อเนื่องความเป็นไปและจะให้ทั้งหยุดได้ตัดตอนตัวตัวอะไรต่ออะไรตัดได้เป็นส่วนสัตว์เป็นขอบเขตหยุดแค่ได้แค่ใดคำนวณได้จะเอาตัวเอาเล็กเอาเล็กเอาโตหรือจะให้เชื่อมโยงกันเหมือนประ 1 อันเดียวกันเป็นสายโยงใยเป็นสังสารวัฏต่อเนื่องบ่นไปเถอะในมหากาฬจักรวาลอะไรนี่ได้ทั้งนั้นถ้าฟังดีๆจะเห็นได้ชัดและเข้าใจได้ดีทีเดียวแล้วเราต้องสืบต่อด้วยวิบากสืบต่อด้วยกรรมกิริยาตั้งแต่จิตจึงเป็นตัวสำคัญที่สุดของพระพุทธเจ้าตรัสไว้สู่พระพุทธเจ้ามโนผูกพันเข้ามา ดาวมโนเสฏฐามโนมยาแสงของไอน์สไตน์เลยเหรอยังยังไม่เก่งยังไม่ก่อนยังไม่ละเอียดเท่าแค่ไม่เข้าใจทฤษฎีๆซึ่งเป็นโคจรกลับไปเข้าใจโฟตอนซึ่งเป็นการหรือเปล่าอันเล็กที่สุดเป็นอลูที่เล็กที่สุดก็ตามยังยังไม่เก่งแต่พระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้ารู้สู่เหล่านี้มานานแล้วรู้รูปรู้นามรูปคือโฟตอนนามคือนามสกุลแต่สิ่งที่สำคัญเดินเชื่อมโยงอยู่เป็นคนชนะ รูปเป็นการรีบตักติดตัวตนเป็นตัวที่อยู่ในขอบเขตแล้วเป็นยูนิตเป็นหน่วยและเป็นลักษณะที่รอบตัดไปแล้วเป็นชิ้นแต่เราก็มาเรียนรู้การสั่งสมเพราะฉะนั้นเราจะทำอะไรก็ตามถ้าเรารู้ถึงรายละเอียดตั้งแต่ถึงนามธรรมหรือจิตของเราเองนี่แหละเป็นเป้าหมายคำนวนมันเปลี่ยนมันได้แล้วจะให้มันเกิดมันสร้างในรูปแบบขนาดนี้ขนาดนี้เลยว่าการรีบตัดสมาธิสักการะคำนวณขนาดนี้เราให้เป็นอย่างนี้เราให้จิตมันเกิดขนาดนี้สำหรับบรรยากาศนี้เยอะขนาดนี้กับบุคคลนี้กาละนี้ประมาณตอนนั้นผู้ใดที่กำหนดกำลังจิตคำนวณขนาดของจิตได้ เก่งก็เป็นคนที่เหนือทุกสิ่งทุกอย่างในโลกเพราะคำนวณจุดที่สำคัญที่สุดได้แล้วจำนวนพลังงานสูงสุดได้แล้วกำหนดได้ด้วยทำไมมีอัตโนมัติมีความเสี่ยงในการกำหนดปล่อยออกปล่อยเข้าปล่อยเป็นปีให้เป็นหรือให้หยุดหรือให้อยู่ขนาดนี้ขนาดนี้ขนาดนี้ยูนิตขนาดไหนเอกภาพขนาดไหนอยู่ขณะนี้สภาพพอเท่านี้ขณะนี้ไม่ได้แล้วเราต้องมาอีกอย่างนี้พอดีอ่ะตอนนี้ไม่พอแล้วพอขึ้นไปอีกต่อไปนี้ใช้ได้ทุกขนาดยืดหยุ่นอยู่ตลอดเวลาจึงแจ๋วที่สุดจะเอาที่สุดอันนี้ก็อธิบายอะไรประกอบประกอบ ไปอีกเพื่อที่จะได้รู้ถึงสัจธรรมความจริงที่มันเกี่ยวโยงสัมพันธ์อยู่ในโลกจะเห็นได้ว่าศาสนาพุทธนั้นเหนือกว่าวิทยาศาสตร์ใดๆเดี๋ยวกับวิทยาศาสตร์ทางด้านวัตถุเป็นวิทยาศาสตร์ทั้งทางวัตถุและทางนามธรรมแต่ท่านเน้นนามธรรมท่านไม่ไปตั้งชื่อตั้งเสียงเพราะว่าท่านรู้แล้วว่าสิ่งใหญ่เกิดมาจากสิ่งเล็กวัตถุเป็นสิ่งใยมันมาจากสิ่งเล็กมีพลังงานชิ้นเล็กมาจากพลังงานที่ออกจากตัวคนนี่ออกจากจิตวิญญาณเพราะมันพลังงานที่ย่นย่อมาในโลกอยู่ในโลกจะไปสร้างโลกสร้างอะไรก็เป็นพลังงานหยาบพลังงานเย็ดที่สุดจนยอมเอามาไว้ที่ในโลกโลกนี้คือตัวคนนี้นั่น เป็นตัวเหมือนกับเม็ดเหมือนกับเมล็ดของพืชเนื้อเชื้อคุณภาพอะไรก็ได้ตัวเชื้อตัวจีนตัวสภาวะตัวอะไรที่จะเป็นลักษณะของอันนี้นะย่นยอกเก็บเอาไว้ในเมล็ดของผลไม้ไอ้ผลไม้นี่มีเม็ดเอาเมล็ดออกไปแล้วประเดี๋ยวจะเอาอะไรมาให้ปัจจัยมาผสมมันก็ออกมาเป็นอันเก่ามันสกัดยอดไปเลยเอาไว้ในนั้นแหละแล้วก็เดี๋ยวเอาไปอยู่ในนั้นถ้าคนต้นสักดอกทั้งใบทั้งอะไรก็ได้ทุกอย่างมันอยู่ที่นั่นครับอยู่ในโลกนี้แหละดินน้ำไฟลมอยู่ในโลกนี้แหละเอามาผสมผสาน รูปลักษณะอย่างไรก็จะเป็นอย่างนั้นมีทั้งรถทั้งกลิ่นทั้งเสียงทั้งสีทั้งแสงแรงดูดแม่เหล็กดูดมากดูดน้อยจะเป็นเนื้อฟาดจะเป็นเนื้อหนาเนื้อแน่นจะมาเป็นแม้แต่แก่นเนื้อไม้แดงแข็งไม้ทำช้าฟาดมันอยู่ในนั้นเสร็จอยู่ใ