240817-508 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท024.txt

ก็กลัวว่าเราจะเป็นคนต่ำแล้วก็ไม่ทำของต่ำไม่ใช่ตัวเองและไม่กล้าเปิดเผยอายใครจะทำทั้งกายกรรมวจีกรรมให้คนเห็นว่านี่เรากำลังปฏิบัติในฐานต่ำก็อายพวกสูงมีมานะก็เลยไม่ค่อยได้ปฏิบัติมีเวลาปฏิบัติก็น้อยเมื่อหลบหลับลับตาคนจึงจะได้ปฏิบัติ หรือไม่เช่นนั้นก็ต้อง free movie ฝูงออกไปปฏิบัติจึงขาดมิตรดีเพื่อนดีสหายดีเพราะมีมานะก็เลยไม่ได้เจริญอยู่สักทีต่อหน้าคนก็ไม่กล้าปฏิบัติลับหลังคนก็ได้ปฏิบัติแต่ต้องเวลาน้อยเพราะว่าต้องอยู่กับมิตรดีเพื่อนดีจะหายดีเราก็ได้รับอะไรเพิ่มเติมขึ้นด้วยจริงตามหลักที่แท้จริงของศาสนาแต่ถ้าเกิดว่าไม่เอาตามหลักแท้จริงของศาสนาหลบหนีไปผู้เดียวเลยก็ขาดมิตรดีเพื่อนดีสหายฎีกาบัณฑิตขาดกำลังที่จะช่วยลุ้นช่วยดึงช่วยดันช่วยปกป้องดูแลทดแทนช่วยทั้งหน้าทั้งหลังอยู่แต่เมื่อเข้าใจผิดเป็นแบบโยนนาทีก็ไปเลยไปปฏิบัติเพื่อที่จะลับตาคน มานะแล้วก็พยายามฝึกฝนตนเองอยู่มันก็ได้ถ้าอย่างนั้นก็ได้เหมือนกันสาธุเหมือนกันแต่ก็ช้าหน่อยช้าหน่อยก็มานะมันทำให้ช้าอันนี้ไม่ดีก็หลงผิดเพราะว่าไม่มีคนรู้ก็รู้เองรู้แต่ตัวเองบัณฑิตคือผู้ใหญ่ผู้รู้ที่รู้ชัดกว่าถ้าจะช่วยบอกช่วยเตือนช่วยเห็นจะได้ช่วยกันมันก็ไม่ได้เห็นตัวเองก็ช่วยตัวเองอย่างเต็มที่ซึ่งพลาดได้ไม่งั้นไม่ยากเลยพลาดได้ไม่ยากแต่คนเราก็มีมานะมันก็ทำให้การอย่างในลักษณะอย่างนี้แหละเพราะแทนที่เราจะมีกิเลสมานะที่เราก็ปลดปลงเราอยู่ฐานไหนก็อยู่ฐานนั้นไม่ต้องไปอายหรอกเขาจะได้ช่วยเรามัวแต่อายๆอยู่นั่นแหละมานะ เราไม่ต้องอายเราก็เปิดเผยแล้วก็เป็นไปทำอย่างตรงกล้าหาญชาญชัยจะปฏิบัติขนาดในระดับไหนก็ทำไปตามขั้นตามตอนมันได้แล้วมันก็สูงขึ้นมาสูงขึ้นมาถ้าเรามีบารมีถ้าเรามีความดีความเก่งจริงในฐานนั้นฐานนั้นมันไม่ยากมันก็ไม่ช้าเร็วแต่ถ้าเราไม่มีเราก็ต้องช้าช้าก็ต้องช้าสิในเมื่อเราต่ำเราจะไปแจ้งหรือว่าจะไปทำหลงตัวว่าเราสูงมันก็ยิ่งผิดใหญ่มันยิ่งจะช้าใหญ่ไปอีกดีไม่ดีจะไม่ได้เรื่องเลยตีลังกากราบขอบคุณลงนรกไปด้วยซ้ำมันก็ไม่ถูกเรื่องความจงพยายามรู้ตัวเองให้จริงแล้วก็อาจหาญทางไม่ได้ตามเวลาฝึกหัดให้ได้ทุกเวลาเวลาต่อหน้าลับหลังเราได้ฝึกหมด ไม่ขาดมิตรดีเพื่อนดีสหายดีไม่ขาดโอกาสที่เราจะตรวจสอบในตัวเองในขณะที่เราว่างแล้วอยู่เดี่ยวอยู่ปีไม่มีอะไรรบกวนตรวจตาก็อ่านรู้ต่อหน้าก็ให้รู้เท่าทันต่อการคลุกคลีเกี่ยวข้องไม่รู้เท่าทันปฏิบัติไปหมดมันจึงจะมีประสิทธิภาพสูงและปริมาณมากอันใดเป็นสัตว์กายะอันใดเป็นเรื่องสำคัญของตนเองของตนดูของของตนระหว่างของตนให้ชัดแจ้งอย่าไปมัวแต่ไปมุ่งเป็นของคนอื่นเมื่อของตนชัดแจ้งและทำลายรถจริงๆมีประโยชน์ก็สูงขึ้นสูงขึ้นและเราก็จะได้เดินทางปลอดภัยขึ้นไปตามลำดับการปฏิบัติธรรมแล้วก็เนินช้างก็เพราะว่าความดับ ไม่ถูกตรงแม่นๆไม่แม่นเพราะมัวแต่อย่างที่กล่าวแล้วคือมันไม่อยากเป็นคนต่ำทั้งๆที่ตัวเองต่ำก็จะไม่ทำเป็นไม่ยอมรู้ตัวเองหรือรู้ก็ยิ่งรีบๆหลบหลบเลี่ยงๆเสียไม่เอามายึดมาถือว่าเป็นของเราเท่านั้นที่มันเป็นกิเลสของเรามันเป็นตัวตนของเราที่เราต่ำเราไม่ดีไม่งามอันนั้นจงอย่าผิดเป้าหมายอย่าผิดความจริงสัจจะจุดนี้เป็นอันขาดมิขอย้ำทุกๆคนและเราก็จะได้เดินทางมันไม่แปลกอะไรที่เราเองเรามีของจริงว่าเราต่ำแล้วเราก็ทำทำเสียต่อหน้าต่อตาใครต่อใครจะทำให้มากดังกล่าวแล้วแล้วเราก็จะได้หมดไปมันไม่ใช่เรื่องน่าอายไม่ใช่เรื่องแปลก ทำให้เราช้าๆอยู่ที่นี่พูดที่รู้แล้วว่าตัวเองมีจุดนี้แล้วทำได้แล้วได้แล้วก็ต้องมีจักรยานด้วยก็รู้ว่ามันแล้วแล้วก็มาซ้ำแซะอยู่ในฐานเก่าอีกฐานต่ำอีกก็ซ้ำอีกไม่ได้เรื่องอีกแทนที่จะค่อยๆก้าวขึ้นไปเมื่อเราได้แล้วก็พยายามอุตสาหะเดินคิดเดินทางให้มันสูงขึ้นอย่ามาทำด้วยซ้ำซากอยู่ที่ตัวเองถามตัวเองได้มันก็เลยแสบสบายในฐานแค่นั้นแหละมันก็สบายทุกฐานและฐานไหนที่มันว่างเบาปลดปล่อยได้ก็สบายทุกฐานจะไปซ่อมแซมยุติธรรมเดิมฐานซ้ำฐานซากเราก็ไม่สูงขึ้นสักทีเพราะเราจะต้องรู้ความเป็นจริงที่เขาคอยกระทบขึ้นไปแต่ละฐานแต่หลักฐานแต่หลักฐาน ใครจริงไม่จริงก็ผิดอีกยังไม่ได้หลงว่าได้ก็ผิดได้แล้วก็ซ้ำแซะซ้ำซากอยู่ที่ได้ไม่เลื่อนชั้นก็ช้าก็ถือว่าผิดด้วยก็ผิดก็ซ้ำอยู่ตรงนั้นไม่เจริญขึ้นมันก็จะไปดีอะไรเพราะงั้นก็ให้มันสูงขึ้นไปตามขั้นที่ควรแล้วควรเดินควรกล้ากล้าขึ้นไปตามจังหวะจะโคนเราจึงจะเป็นผู้ที่เดินไปด้วยเบื้องต้นทำกลางบั้นปลายถูกกาลเทศะไม่แช่ไม่นิ่งไม่ซ้ำซากเสียเวลาเป็นไปด้วยการถึงเวลาก้าวคนละก้าวกับก้าวถึงเวลาควรไปก็ไปอันใดยังไม่หมดก็เก็บเก็บซ้ำเก็บและอยู่สำหรับบางคนมันต้องซ้ำแซะก็ซ้ำแซะไปก่อนให้มันได้ทั้งขนาดได้ลิปจะแรงที่พอเหมาะสม การปฏิบัติธรรมมานะเนี่ยเป็นตัวทำให้ช้ามากๆมานะความถือดีความถือตัวความถือตนความหยิ่งผยองความละอายเป็นผู้ลักษณะมรณะทั้งนั้นเป็นความละอายซึ่งไม่น่าอายในการทำดีแต่เวลาทำชั่วกลับไม่ค่อยอายกันหรอกเวลาที่ตัวเองไม่ปฏิบัติธรรมนั่นแหละเราทำชั่วเวลาเรามาปฏิบัติธรรมจริงๆสำรวมสังวรมันทำดีแต่จะสำรวมกลับไม่กล้าทำอายเขาเผื่อเขาจะรู้ว่าเราทำอะไรเนี่ยมันก็ผิดหมดมันโรคจิตมันสับสนหลงว่าจะได้ทำดีเป็นการบอกว่ามันจะชั่วมันจะชั่วได้อย่างไรในเมื่อมาทำ ถูกฐานถูกศักยะถูกตำแหน่งฐานะแต่การหลบไปกลับไปทำนั่นต่างหากเรากำลังทำชั่วอย่างนี้เป็นต้นแล้วเราจะทำให้ถูกให้ตรงให้เป็นภิกษุกรรมให้เป็นการกระทำที่เห็นอยู่รู้อยู่เป็นปัจจุบันอยู่แล้วก็ถูกตรงชัดๆเลยไปตามขั้นต่ำตอนเราจึงจะก้าวหน้าและเป็นสุขาปฏิปทาหรือแม้มันจะทุกข์ยากเพราะว่ากิเลสบางทีมันก็ถ้าเรามีมากมันก็ยิ่งมากไปจัดการขยะใหญ่ๆหนักๆเราก็ยิ่งจะต้องต่อสู้หนักหนาเหน็ดเหนื่อยก็ต้องสู้สิของตัวเองมีนี่ไปเรียนทำไมเลี่ยงไปมันก็ไม่ได้เรื่องเราก็ต้องประจานตั้งหน้าตั้งตา ตั้งตนอยู่ในความลำบากอกุศลธรรมก็จะได้เจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญขึ้นเราก็จะได้ก้าวหน้าได้เป็นไปได้เลื่อนชั้นอันนี้เป็นเรื่องของการพิจารณาที่เป็นจุดสำคัญอันหนึ่งที่เห็นและให้ความสำเนียงซึ่งวอนการอธิบายหลักการในธรรมะอย่างสัมมารามไปอธิบายเน้นย้ำขึ้นมาพวกเราก็คิดว่าจะได้รู้รายละเอียดเพิ่มเติมขึ้นขอให้พวกเราได้ขัดเกลาตนเองช่วยเบื้องใดคนกำลังมามากผู้ที่กำลังแลเห็นกำลังมาคว้าเอาถ้าเราไม่มีฤทธิ์แรงพอใจเป็นตัวอย่างเป็นพี่เลี้ยงหรือเป็นครูเป็นผู้นำให้แก่เขาได้มามากๆก็กลายมาเป็นกวนเราเองก็เลี้ยงดูไม่ได้แล้วมันก็จะเลอะเทอะไป แต่ถ้าเกิดว่าเรามีฤทธิ์มีแรงมากขึ้นเพียงพอแข็งแกร่งขึ้นแล้วก็สูงขึ้นสูงขึ้นได้จริงแม้มีปริมาณเท่าเดิมปริมาณน้อยแต่เราสูงขึ้นสูงขึ้นเรายังจะมีประสิทธิภาพขึ้นแต่ถ้าเราก็ยังทรงอยู่เท่าเก่าคนก็มามากเราจะช่วยเขาก็ต้องมากขึ้นแต่ประสิทธิภาพของเราสมรรถภาพของเราภูมิของเราไม่เลื่อนภูมิเท่าเก่าเท่าเก่าจำนวนก็ไม่เลือดภูมิก็ไม่เลื่อนมันก็รับอะไรไม่ได้ถ้าได้เรื่องทั้งภูมิจำนวนผู้ที่จะมาเป็นครูหรือไปเป็นพี่เลี้ยงสูงขึ้นด้วยเพิ่มขึ้นด้วยภูมิมาทำคุณธรรมความสามารถก็สูงขึ้นด้วยคนที่เข้ามาอีกมากมากอย่างไรมันก็ยังจะเป็นประโยชน์กับคุณอุ้มชูกันไปได้ ตอนนี้เราต้องรู้ความเป็นจริงว่ามีผู้มารับเพิ่มขึ้นมากขึ้นและเราเองเราก็มาเร่งรัดตัวเองเอานะเป็นเหตุเป็นปัจจัยด้วยว่าเราต้องพยายามพากเพียรขึ้นให้ถูกตัวถูกตนที่เป็นกิเลสเป็นปัญหาอะไรทำให้มันได้จังหวะจากคนที่ดีมันละเอียดสุดคุ้มกว่านี้ในเรื่องการปฏิบัติธรรมยิ่งสูงขึ้นยิ่งละเอียดยิ่งวกวนบางทีมันก็เหมือนกับไอ้อย่างลักษณะต่ำมันกลับไปกลับมากลับมากลับไปต้องพยายามศึกษาให้มันเป่าให้แม่นคมอย่าให้มันจับผิดกับถูกปลายเอาปลายเป็นหัวอะไรประเด็นมันก็จะยุ่งกันใหญ่ซึ่งมันบอกตายตัวไปทีเดียวก็ยากยากแต่ก็พยายามบอกในกาลเทศะ ภารกิจควรในเทศกาลที่ควรก็พยายามบอกพยายามชี้แจงกันอยู่เสมอซึ่งมันก็ยากเพราะเหตุปัจจัยแต่ละอันแต่ละอย่างแต่ละคนแต่ละเวลามันก็แตกต่างกันไปอาการที่ย้ำให้ฟังพวกนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะจ้ำจี้จ้ำไชอะไรแต่ควรจะได้รู้สึกตัวอย่างนั้นเพราะเมื่อเราได้มาปฏิบัติธรรมกันแล้วได้มักได้ผลกันมาแล้วมันมีฐานทัพกันเมื่อได้มาระดับหนึ่งมันก็มีฐานทัพกันขึ้นมาเรื่อยๆเสร็จแล้วเราก็มาลงแช่อิ่มแต่ละขั้นแต่ละขั้นอยู่เสมอเสมอมันเป็นจริงๆด้วยมันได้แล้วมันก็เซฟมันก็เศษมันเสมอมันติดอยู่แต่ละขั้นแต่ละขั้นไม่รู้แล้วไม่รู้พอการเสพ เขายังไม่รู้จักอิ่มไม่รู้จักพอไม่รู้จบเราเบื่อหน่ายคลายมาแล้วเราถึงรู้ความชัดแจ้งจริงจังว่าอ๋อถ้าเราไปหมดด้วยซ้ำเหตุการณ์อยู่อย่างนี้เราก็ไม่ได้ตายขึ้นมานี่เราตายขึ้นมานี่เราจึงรู้ชัดว่าเราไม่ไปเอาอีกแล้วไอ้กล้ามเกินฉันใดเราก็ลืมเล็มในฐานในภูมิที่เราพึ่งได้แล้วได้มาพอสมควรแล้วเสวยมันก็น่าจะหยุดน่าจะอิ่มน่าจะพอได้แล้วแล้วเราก็จะได้เลื่อนฐานใหม่ขึ้นไปถ้าเลื่อนทางขึ้นไปใหม่แล้วเราก็จึงจะลองมาเห็นฐานต่ำที่เราเพิ่งขึ้นไปหรือว่าขึ้นไปได้พ้นแล้วเหมือนกับเราไปเห็นฐานการที่เราเคยดูถูกเคยเห็นฐานอบายมุขที่เราดูถูกเหมือนกันเลยเพราะงั้นเราไม่เลื่อนฐานสูงเกินไปเราก็หลงว่าทางนี้มันแสนสบายมันแสนพิเศษมันแสนดีอยู่เท่านั้นเองแต่ถ้าเราพยายามเรื่อง มันไม่ดีเท่าสูงหรอกฐานสูงที่ละเอียดสุดคุ้มประณีตมันยิ่งดีกว่ายิ่งขึ้นเรื่อยๆแม้มันจะยากมันจะต้องอุตสาหะขึ้นไปที่ที่สูงก็ต้องขึ้นสิขึ้นเวลาจะขึ้นมันก็ต้องยากก่อนละจะขึ้นได้แล้วมันก็ไม่ยากนอกจากไม่ยากแล้วยังจะเป็นภูมิฐานที่เห็นความต่ำที่ได้มากหลากหลายและความเจริญขึ้นก็เป็นความจริงที่เราจะเป็นไปได้ขอให้มองให้เห็นเข้าใจให้ได้ในลักษณะที่แมคโครวัยนี้เราจะได้ไม่ต้องขี้เกียจไม่ต้องซ้ำซากอยู่สถานเก่าฐานเก่าไม่รู้จักเจริญขึ้นเลยมันก็จะกลายเป็นผู้ที่ไม่มีประโยชน์ต่อผู้อื่นเพิ่มขึ้นไม่เจริญเจริญยิ่งยิ่งขึ้น ก็ไม่ถึงที่สุดดังที่เราหมายก็ชักช้าเสียเวลาเนิ่นนานไปขอให้ทุกคนได้ระมัดระวังช่วยเหลือตัวเองให้ได้มากๆพร้อมกันนั้นถ้ามีเรี่ยวมีแรงพอช่วยเหลือคนอื่นได้ก็ทำไปตามที่เรามีกิจการอยู่ทุกๆแขนงสัมมาอะระหังองค์ 8 เราจึงจะเป็นผู้ที่รู้ได้แจ้งชัดทั้งสภาวะที่เราได้ฝึกปรือทดสอบทั้งทฤษฎีที่ขยายกระจายความให้เข้าใจลึกซึ้งมันจึงจะเกิดศรัทธาเชื่อมั่นในปัญญาและได้พิสูจน์จริงมันก็ยิ่งเชื่อมั่นจริงความเจริญนั้นจึงจะได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจริงแท้และก็จะได้ช่วยสังคมที่อันก็จะใกล้จะมียุคเข้าไปทุกทีแล้วนี้ได้ทันการ สัมมาสัมพุทโธภะคะวาสัมมาสัมพุทโธภะคะวาสัทธาเทวะมนุสสานังสัตถาเทวะมนุสสานังสัมมาสัมพุทโธภะคะวาศรัทธาเทวดาสัมมาสัมพุทโธภะคะวาศรัทธาเทวดาสัมมาสัมพุทโธภะคะวาศรัทธาเทวะมนุส