590827_เทศนาหน้าศพลุงโก๊ะ(กำไร พุ่มพฤกษ์) บ้านราชฯ.docx

590827_เทศนาหน้าศพ ลุงโก๊ะ(กำไร พุ่มพฤกษ์) บ้านราชฯ

เวลาประมาณ 13.00 -14.00 น มีรายการ รำลึกถึงลุงโก๊ะ และต่อมาเวลาประมาณ 14.00 น.ก็เริ่มจัดแถวเดินธรรมยาตรา นำร่างของลุงโก๊ะไปสู่เมรุ โดยเริ่มเดินตั้งแต่เฮือนศูนย์สูญ ไปสู่เมรุสุดชีวิต ซึ่งบรรยากาศก็เป็นใจแสงแดดไม่แรงมากนัก ลมพัดมาอ่อนอ่อน ทำให้การเดินทางไปสู่เมรุราบรื่นดี ผู้คนที่มาร่วมงานต่างก็มีความรู้ทางธรรมะ และเข้าใจว่า คนเราเมื่อเกิดก็ต้องมีตาย เป็นเรื่องธรรมดา ทำให้ไม่เกิดอาการโศกเศร้าเสียใจมากเหมือนดั่งเช่นงานศพทั่วไป ที่มักจะมีผู้คนร้องไห้เสียใจอย่างมากมาย กับการเสียชีวิตของบุคคลที่เขารัก และเคารพมาก

พ่อครูว่า... ณ เวลานี้ ก็ได้เวลาที่จะทำการฌานปกิจ (เวลาประมาณ 15.00 น.ของวันเสาร์ที่ 27 ส.ค. 2559) ฌาปน แปลว่า เผา เป็นเรื่องสุดท้ายของชีวิตเรา ศาสนาพุทธ พระพุทธเจ้านิยมให้เผา พ่อใหญ่ เป็นต้น ตาบอด เขียนกวีสุดท้ายมาว่า

" ป่วยเร็วไปเร็ว"

ไม่ทันตะวันสายที่ปลายฟ้า มาด่วนดับลับลาน่าสงสัย เห็นหลัดหลัดพลัดพรากจากกันไป ไม่รีรอง้อใครไม่ร่ำรา

เห็นแข็งแรงแฝงร่างต่างก็รู้ ช่างโก๊ะอยู่รู้เย็นเป็นวาสนา ยังไม่ทำคำนวณด่วนมรณา เหมือนเย้ยฟ้าท้าดินจนสิ้นใจ

อยู่ที่นี่ที่ไหนในจักรวาล อยู่ในถ้ำกรรมฐานอยู่บ้านใหญ่ อยู่กระท่อมซ่อมซ่อรอพึ่งใคร อยู่เวียงวังฟังไว้ไม่ถาวร

อยู่เมืองหลวงห่วงหลังสั่งเมืองเล็ก เจ้าเป็นเด็กเล็กอยู่สู้พร่ำสอน เจ้าดีดดิ้นถวิลใดในดินดอน จึงขอย้อนสอนเย็นเป็นสิ่งยล

อยู่เสพสุขสนุกสนานสักปานใด เห็นฟ้าใสไม่สู้อยู่ไพรสน อยู่ให้คิดติดค่าสมว่าคน อยู่กี่หน ดลให้ ไปนิพพาน

อาตมาก็ย้ำแล้วย้ำอีก ว่าชีวิตของคน ก็มีแต่ตอนเป็นๆ จะเปลี่ยนกรรมของเรา ให้มีผลต่อการแก้ไข