200908-128 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt

หมือนกับถามตัวเองว่าเราควรจะทำอะไรดีแล้วคุณจะขยันอะไร แล้วกูจะก่อจะสร้างหรือว่าจะทำอะไรที่เป็นจุดดำรงอะไรเป็นหน้าที่ของเราเราทำอะไรก็ตามหน้าที่ตามกติกาของเรานี่แหละแล้วก็พยายามกระทำขึ้นริเริ่มขึ้นกระทำขึ้นดำริห์ขึ้นเรียกว่าสัมมาท่านก็พอไม่ใช่ว่าความคิดคิดคิดคิดคิดคิดที่จริงมันมีคิดริเริ่มมันจะคิดตัวเดียวดัมเบลนี่แปลว่าความริเริ่มแล้วก็เกิดการกระทำยังไม่ลงมือกระทำแต่ปากก็เป็นสัมมาวาจาเอ้าควรทำอันนี้กันเถอะนี่เป็นสัมมาวาจาแล้วก็เห็นดีแล้วพิจารณารอบแล้วว่าควรกระทำตามสัมมาทิฏฐิตามความเห็นที่ถูกต้องตรงหน้าที่ไม่ผิดกติกาไม่ออกฤทธิ์นอกเรื่องเป็นไปในการจรรโลงสร้างสรรค์เผยแพร่มีเลขหักมีเลขทำมีธรรมะที่มันสืบโยมเป็น ญาติแล้วเราก็พยายามที่จะทำตนเป็นผู้ที่สืบทายาททายาทหมายความว่าการต่อนะไม่ใช่ว่ากินมรดกกับมรดกกินเกลี้ยงทายาทคือผู้สืบต่อมีพุทธธรรมเป็นเชื้อแล้วก็เอาพุทธธรรมมาสืบต่อสร้างคุณให้มีพุทธคุณสืบต่อไว้ดีกว่าพุทธายะหรือว่าธรรมดาไม่ใช่ว่ามีทำมาเป็นธรรมทายาทแต่ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรตายแล้วก็แพะกินเก่งกินไม่ใช่ฟังดูดีๆเพราะผู้ใดที่มีธรรมะก็ระลึกถึงธรรมมีธรรมานุสติระลึกถึงให้แน่ว่าเรามีธรรมะแน่หรือเปล่าเราได้ทรงไว้แล้วเราส่งไปครบถ้วนหรือยังส่งไว้แต่ความอยู่เฉยๆหรือว่า จงไว้แต่แค่ภูมิตื้นๆก็ได้แต่แค่ตื้นๆไม่เพิ่มพูนเราได้แค่นี้ก็หลงจะเอาแค่นี้ไปแจกไปจ่ายเป็นธรรมทายาทก็เผยแพร่ไปเรื่อยคิดจะเผยแพร่ไอ้เจ้าได้กูมาทำแค่ต้นๆง่ายๆได้นิดเดียวแต่พระพุทธรูปอยู่นั่นแล้วไม่เพิ่มภูมิให้กับตัวเองเลยไม่มีการบำเพ็ญไม่มีการทำอะไรที่มันจะสูงขึ้นลงได้แต่ทำงานมากไปก็ไม่ใช่อย่างนั้นเราจะต้องมีผลได้ในการบำเพ็ญประกอบตัวเราเองด้วยแล้วเราก็จะมีการแจกจ่ายเผยแพร่ไปในตัวด้วยจึงจะเรียกว่าครบพร้อมทั้งประโยชน์ตนประโยชน์ท่านเรามีธรรมะที่ส่งไว้ที่ตัวเราได้ครบพร้อมถึงธรรมะแบบประโยชน์ตนประโยชน์ท่านเป็นพุทธทายาทหรือเป็นธรรมทายาทที่แท้จริงหรือเปล่า ไว้อย่างนี้จริงหรือเปล่าเรารู้กุศลอกุศลแล้วก็เคยพูดกันมาแล้วทีนี้เราพูดถึงตัวเราถึงเรียกว่าให้มีธัมมานุสติให้ระลึกถึงธรรมธรรมะที่ไหนก็คือสิ่งที่ทรงไว้ที่ตนและได้ส่งว่าอย่างไรจงไม่ครบบริบูรณ์หรือไม่เรามีกิจกรรมมีสัมมาสังกัปปะมีสัมมาวาจามีสัมมากัมมันตะสมกับเรามีชีวิตมีชีวะเราได้ทำตนให้เป็นผู้มีสัมมาอาชีวะจริงหรือเปล่าหรือว่าเราทำจนเหมือนกันคนตายสร้างถ้าเราทำตนเป็นผู้มีชีวิตชีวาเราก็มีสัมมาอาชีวะคือตัวที่มันยังดิ้นอยู่มันยังไม่ตายแท้มันเป็นไฟล์ จะนิพพานมันเป็นนิพพานที่เรายังเหลือชีวิตเรามีรูปนามขันธ์ 5 เราก็ต้องใช้รูปนามหันหน้าให้เป็นประโยชน์แก่โลกเขาอย่าให้มันเหนื่อยเฉื่อยหรือมันแฉะไปกว่าปกตินี่เป็นลักษณะที่เราจะรู้เพิ่มในตอนแรกที่เรายังไม่เก่งเรายังไม่มั่นคงเรายังทรงไว้ไม่ได้ก็จะอยู่ให้นิ่งให้พิจารณาระลึกรู้ตัวถ้าสัมผัสแล้วเราทนไม่ได้ก็จะต้องห่างก่อนให้อยู่โดดมาปีกออกมาไม่ครบปีไม่เกี่ยวข้องก็จริงในภาวะกำลังฝึกหัดปฏิบัติอยู่ให้ระวังให้มากมีสติมีทั้งวอนมีทั้งรวมแต่ถ้าเผื่อว่ามันเก่งขึ้นมากแล้วมีอินทรีย์พละมากขนาดนั้นแล้วเรา ไม่ใช่ว่าจะยึดท่านี้ไปจนตลอดตายไม่มีสมาธิสักอุฏฐานะไม่มีการหยุดกลับหยุดได้แล้วเลิกหยุดหมายความว่าเที่ยงได้แล้วก็ต้องไม่เที่ยงอย่างนี้ไม่มีสภาวะตีกลับไม่มีสมาธิสักอุฏฐานะไม่ได้ก็ทำให้มั่นคงเราทำให้เที่ยงได้เป็นสมาชิกศักดิ์ศรีแล้วเราก็จะต้องเลิกยึดหรือเลิกเยี่ยมต่อไปโดยการที่ว่าเราเครียดจริงแล้วเราก็ไม่เที่ยงได้ถ้าเราเครียดไม่จริงเราจะไปเที่ยงโดยปราบปรามไม่ได้เพราะเราทำให้ของเราเที่ยงหรือว่าเราทำได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากแล้วเราจะมีสมาธิกับพื้นฐานและกลับไปกลับมาที่เราถึงจะไปแจกต่อไปเป็นสมาชิกกับสมาชิก อุจจาระเราจะเอาไปใช้ขนาดไหนคณิตศาสตร์เราจะไปถ้าเราได้แค่นี้เปลืองแค่นี้แจ่มแค่นี้เนื้อแค่นี้เราก็ไปแจกจ่ายแค่นี้การเอาไปแจกจ่ายเขาเรียกว่าสมาธิสักคนจะรักตอนออกไปเอาออกไปขยายออกไปดำเนินแผงไฟแล้วก็จนถึงปัจจุบันสังคมจะรักผู้ใดกระทำได้ครบทั้งสมาชิกสมาบัติสมาชิกอภินิหารรักในสมาชิกเป็นเรื่องที่เราจะต้องจริงในใจสมาชิกสามีเป็นเรื่องของอภิสิทธิ์ทั้งนั้นเราจะต้องฉลาดมีสมาธิกุศลฉลาดในสมาชิกทั้งหลาย ธุรกิจของเราให้จริงอย่างนี้ส่งไว้ให้จริงและมีบทบาทให้จริงถ้ามีจริงแล้วก็ลงตัวกับสัมมาอะระหัง 8 เราจะเป็นผู้มีสัมมาทิฏฐิมีสัมมาสัมพุทโธมีสัมมาวาจามีสัมมากัมมันตะมีสัมมาอาชีโวด้วยกำลังของสัมมาวายามะกับกำลังของสัมมาสติทำงานอยู่ตลอดไปนั่นคือสัมมาสมาธิที่แท้ของพระอริยะเป็นสมาธิของสัมมาสมาธิของพระอริยะตามนัยยะที่พัฒนาพระพุทธเจ้าตรัสไว้ในมหาจัดสารีริกธาตุเราจะทรงไว้ซึ่งธรรมะให้มันได้ลึกซึ้งให้ได้จริงจังถึงปานนี้จึงจะเรียกว่าเป็นผู้ที่ได้พุทธธรรมของศาสนาพุทธพระพุทธเจ้านี่คือ ให้ระลึกถึงธัมมานุสสติข้อสำคัญและขอให้มีผลจริงให้เป็นจริงให้ได้