230625-412 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันพุธที่ 25 มิถุนายนพุทธศักราช 2523 พ่อท่านปฏิบัติได้นำพิจารณาปฏิเวธปัจจัยที่เป็นสถานสันติอโศกเมื่อเราผ่านเข้ามาในกลุ่มทำให้เราก็ไม่ได้รู้ไม่ได้เห็นมาเห็นความเกิดภายในความเป็นไปเราได้รับทราบแล้วก็มีรายละเอียดที่พูดกันไม่ได้แต่ถ้าเกิดว่ามีเนื้อหามีสภาวะมีโอกาสมีรายละเอียดของฝากรูปต่างๆที่อยู่ในกาล มันเป็นสิ่งที่เกิดโดยกาละอยู่ในการมันไม่ใช่ตัวตนมันไม่ใช่แท่งก้อนแต่มันเป็นสิ่งที่เคยอยู่ตามกาละที่เป็นสภาวะแห่งการสภาวะแห่งกาละผู้ใดได้ผ่านทางกาละนั้นๆด้วยเหตุการณ์ที่ผ่านนั้นๆเราก็จะมีประสบการณ์และเราก็จะรู้เนื้อหาของมันมันเป็นรูปแต่มันอยู่ในการอยู่ในกาลเวลาฟังดีๆอันนี้มันอาจจะยากที่จะเข้าใจมันไม่มีเนื้อไม่มีตัวมันไม่ใช่ตัวตนมันไม่ใช่ช่างก่อนไม่ใช่กินน้ำไปลมแต่มันอยู่ในเหตุการณ์ เกิดเหตุการณ์ก็จะเกิดสภาวะการขึ้นเพราะฉะนั้นมันจึงเกิดแล้วมันก็อยู่กับเวลาอยู่กับกาลเวลาผู้ที่ได้มารวมมาอยู่ใกล้ชิดซึ่งช่วงโอกาสที่มันจะเกิดแล้วมันไม่บอกใครเชื่อโอกาสมันเกิดก็ต่อเมื่อผู้นั้นอยู่ร่วมผู้นั้นเป็นเหตุปัจจัยผสมได้สัมผัสผ่านมีประสบการณ์ด้วยผู้นั้นก็จะได้รู้จะได้เห็นจะได้สัมผัสจะได้รับรู้รับเห็นสิ่งนั้นบอกใครก็ไม่ได้เอามาอธิบายเป็นภาษาเป็นตัวเป็นตนก็ยากแสนยากเพราะงั้นพูดได้ประสบความสำเร็จมีสภาวะได้ผ่านมีประสบการณ์จริงจึงจะได้เป็นผู้ได้ เคยเห็นจริงเพราะพวกเราได้มาอยู่ในกลุ่มยังไม่ได้กองหมู่ธรรมะแล้วก็ได้เกิดประสบการณ์เองผ่านมามีรายละเอียดต่างๆนานาจึงพูดกันขึ้นคล้ายกับคุณสังเกตเอาของตัวของตนขณะนี้ธรรมะของเรากำลังดำเนินไปกองธรรมะก็กำลังเป็นกลุ่มเป็นก้อนแล้วก็มีฤทธิ์มีเดชมีมันเป็นรูปอย่างมากมายแต่มันก็ไปดึงเอารูปเข้ามาประกอบแม้ขณะนี้มีทั้งลูกมีทั้งรูปที่กำลังก่อหวอดกำลังเป็นไปดูเหมือนมันไม่โตขึ้นแต่ม
อ่านต่อ
ันก็โตขึ้นดูเหมือนมันไม่ใหญ่แต่มันก็ใหญ่ขึ้นมันก็แผ่ออกมีฤทธิ์มีแรงมีฤทธิ์มีเดชมีความเป็นไปสังเกตเอา คืออะไรและเมื่อการขยายเผยแผ่ออกไปมีความกว้างขวางขึ้นมีความโตใหญ่ขึ้นไปมันก็จะเป็นไปทีนี้เมื่อยิ่งโตยิ่งใหญ่ยิ่งจะมีความต้องใช้ไม่ใช่ความต้องใช้จะต้องมีสิ่งที่ต้องใช้เพราะยิ่งใหญ่เหมือนกับบ้านเราโตเราก็จะต้องมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นสิ่งใดใหญ่มันก็จะต้องเอาอันนั้นเข้าไปเป็นสิ่งที่ประสบอุบัติเหตุเป็นสิ่งที่สังเคราะห์เป็นเชื้อเพลิงเป็นแรงเป็นทุนให้มันมากขึ้นอันนี้ก็อยากให้พวกเราได้สังวรหรือได้เตรียมตัวหรือได้พยายามช่วยกันเร่งมาเร่งมือ เราจะห้ามไม่ให้ธรรมะใหญ่ก็คงไม่มีใครอยากจะให้ธรรมะนี้เล็กอยู่เล็กอยู่ไม่ต้องขยายตัวไม่ต้องเป็นไปไม่ต้องเกิดผลต่อประชาชนอยู่เท่านี้เท่านี้เท่าเก่านิ่งๆอยู่เท่าเดิมนี่ก็คงไม่มีใครจะคิดอยากให้เป็นอย่างนั้นก็คงอยากจะให้มันใหญ่โตมันกว้างขวางมีประสิทธิภาพมีผลต่อประชาชนมากขึ้นมากขึ้นคนจะได้รับรู้รับเห็นโลกจะได้สุขได้เย็นต่อประชาชนไปเรื่อยๆก็คงจะมีความคิดอย่างนี้กันทั้งสิ้นนั่นแหละและเดี๋ยวนี้มันก็กำลังเป็นไปอยู่แล้วมันกำลังคืบหน้ามันกำลังก้าวไปโดยเราก็ไม่ได้เป็นคนที่จะผลักดันมันซะจนการแต่มันก็ผลักอยู่ด้วยแล้วก็คนขายบ้างแล้วมันก็เราไม่ได้ไปทำอย่างอยากใหญ่อยากโชว์อะไรมันก็วิ่งเข้ามาหาเราเอง ว่าเราไปเสาะแสวงหาสิ่งใหญ่นั่นเองวางโครงร่างเองทำเสียเองโดยเป็นตัวควายลูกใหญ่ร่างใหญ่นั้นมาสวมใส่เองเราก็ไม่ได้ทำแต่มันมีมามันมีมาโดยกาลเทศะซึ่งมันก็พอเป็นไปแล้วเราก็ไม่ได้ไปยึดมั่นถือมั่นแม่อันนี้มันจะไม่เกิดไม่เป็นไม่ได้ทำไปทำไปก็ไม่ได้เพียงประสบการณ์มาแล้วมันก็จะหลุดไปมันก็จะยังไม่สำเร็จผลมันก็ไม่ได้อีกนานเสียใจมันก็ไม่เป็นปัญหาอะไรเพราะว่าเราไม่ได้เป็นตัวตั้งตัวตีเราไม่ได้ไปติดไปยึดอะไรมากมายมันจะได้ก็ได้มันก็เป็นคนทำลายมันจะยังไม่ได้ก็ช่างมันทีนี้ข้อสำคัญก็คืออยู่ที่พวกเราเนี่ยเนื้อในเมื่อกี้ยกตัวอย่างแล้วว่าเหมือนบ้านเนี่ยมันถ้ามันใหญ่ ขึ้นโตขึ้นมันต้องมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นนะเราต้องมีทุนร้อนมากขึ้นนี่แหละสำคัญคือเราต้องสังวรว่าพวกเรานี่เนื้อเนื้อเนื้อเนื้อของเรานี่เนื้อเราจะต้องทำเนื้อให้เป็นทุนเราจะต้องช่วยตัวเองเราจะต้องทำตัวเองให้เป็นผู้มีธรรมะให้เข้มข้นให้มีธรรมะให้แข็งแรงให้มีเนื้อทำไม่ดีงามขึ้นมันจะดีได้ไม่มีอื่นเราต้องไปขวนขวายของเราพากเพียรอุตสาหะวิริยะก็ทำให้ดีให้ประสานสามัคคีดนตรีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันจะเป็นพลังอย่างยิ่งด้วยทีนี้มันจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมันจะเป็นพลังมันจะสมานสามัคคีก็ไม่ใช่เรื่องปากพูดมันมีตัวกินเลทเท่านั้นที่มันเป็นตัวขวางมันเป็นตัวสังโยคมันเป็นตัว กิเลสตัณหาอุปทานนี่แหละที่เราจะต้องช่วยกันอ่านของตัวเองและรถของตัวเองแล้วมันก็จะกลืนกันเองโดยธรรมกับผลึกกันเองโดยทำเป็นแต่เพียงปากพูดไม่ได้เป็นแต่เพียงเรารับรู้เฉยๆโดยไม่พยายามกระทำการล้างรถทำให้ตัวเราเองดีขึ้นเป็นขึ้นมันไม่เป็นเองได้เพราะงั้นจึงขอเตือนพวกเราเราปฏิบัติธรรมไม่มีความเบิกบานแจ่มใสปฏิบัติธรรมให้เป็นสุดท้ายสติปัฏฐานในการปฏิบัติต้องมีตัวอดทนด้วยต้องมีตัวปัญญาที่จะอ่านจะรู้โทษรู้ภัยที่จะรู้ว่าเราว่าเราเมาเราปะเราปล่อยแล้วมันดีขึ้นมันก็จะวางได้จริงๆขึ้นมากขึ้น เราเห็นว่าวางมันดีกว่ายึดอยู่ติดอยู่แต่กายกรรมท่าทีวจีกรรมของเราโดยใจนี่แหละเป็นตัวหลักตัวแทนใจเรามันก็จะได้ปลดได้ปล่อยได้วางแล้วมันก็จะได้สนิทเนียนขึ้นยังไม่ดีอีกมากที่เราจะทำได้ดีกว่านี้ขนาดนี้พวกเราได้มาขนาดนี้กันแล้วก็ดีมากแล้วล่ะไม่ได้ดีแน่นอนหรอกนะไม่ใช่แกล้งชมตัวเรากันเองเราได้ขนาดขั้นนี้จะเห็นนิดเห็นแสดงว่าพวกเราก็ดูเหมือนมันเล็กๆนะเออแต่มันมีแรงดูดมีอำนาจหลายๆอย่างอย่างที่บอกแล้วว่ามันเป็นภาวะการมันเป็นสภาพที่เกิดอยู่ตอนอยู่แม้แต่ชีวิตยกให้เห็นว่าเราทำไมอยู่ได้เราทำไมพยายามเป็นไปได้ทั้งๆที่เราก็ดูแล้วจริงๆก็ไม่ดีใจที่โตอะไรนักผมมองกันจริงๆแล้ว แต่มันก็มีฤทธิ์มีอำนาจมันก็มีแรงมีอะไรเกินตัวอยู่ต่อจากนี้แหละมันก็เป็นไปเองแล้วก็มีผลสัมผัสไปถึงคนนอกนอกได้จริงมันก็เกิดจากความจริงที่เราเป็นเรามีเพราะฉะนั้นเรานี่ดีพอสมควรจริงๆแต่เหลิงไม่ได้เรายังจะดีได้กว่านี้อีกนะเมื่อเรามามองจ้องเขาจริงในข้างในจริงๆเราเองก็จะต้องยอมรับว่าเราเองยังมีหลายอันที่เรายังขัดกันยังขว้างกันยังไม่สนิทเนียนยังไม่เป็น ago ธรรมโมอันงามกว่านี้ยังไม่เป็น ago ธรรมงานฝ่ายนี้ยังมีอีกที่เราจะทำเนื้อเนื้อของโมเลกุลหรือเนื้อของปรมาณูเนื้อของธนูของเราเนี่ย มวลของเราเนี่ยเนื้อของมวลสารของเราหรือเนื้อของตัวพวกเรากันเองแต่เราพูดแต่ละคนเนี่ยเรายังจะทำให้มันเข้าระเบียบให้มันเรียงกันให้มันร้อยกันให้มันสอดคล้องกันให้มันสนิทผนึกเข้าตัดช่องว่างออกให้มันเข้ามาเลี้ยงกันชิดใกล้เป็นเหมือนเนื้อเดียวกันไม่ให้มีอะไรมาฝากมั้งท่านมาตัดมันร้อนมาบิดมาพริ้วมาข่มใจเราก็ต้องพยายามทำให้มันได้เมื่อยิ่งทำได้มันก็ยิ่งจะมีฤทธิ์มีแรงจะมีแรงดูดดึงเอาคนอื่นมาเป็นมวลสารเนื้อในมันจะโตไม่ใช่ว่าเราเองเป็นพ่อมาทุกวันนี้เราไม่ได้ง้อใครมาบวชแล้วแมลงง้อใครมันเป็น สารกันในคนที่จะมานั้นเป็นคนที่มีปัญญามีจิตมีความรู้ของเขาเองหรือสมัครใจมาแล้วเรายังมาซักมาฟอกซักฟอกพี่ฟอกอีกขัดแล้วขัดอีกผู้มีผู้มีมรรคผลจะทนอยู่ได้ผู้ไม่มีมรรคผลขัดคนเราไม่ได้จะหลุดออกไปร่วมออกไปฉะนั้นผู้มีจริงๆจึงจะอยู่ได้คนหนึ่งยังสนิทเนียนสบายมั่นใจไม่มีกระดุกกระดิกอะไรหรอกเป็นไปได้ดีเศษเหลือเศษของเราเราก็รู้พอทนได้เราก็รู้พอทนได้คนไหนทนไม่ได้จริงๆอยู่ไม่ได้จริงๆนี่เป็นสัจจะแล้วเข้ามาเราก็มาเคาะเราก็มาพยายามที่แล้วก็พยายามมาสอบสวนมาย้อนมาแย่งต้องพยายามกระทำจริงๆแล้วเราก็จะได้ตัวเนื้อตัวเนื้อตัวเนื้อเข้ามาเพื่อจะเข้ามาก็เข้ามาอย่าง คนจะมารับการชั้นนอกจะมารับการพิสูจน์จะมารับการล้างการทำไม่ยื่นเข้ามาได้จนเข้ามาเรียบเรียงมานายยังต้องมาเรียนกันอีกยังมีช่องว่างที่เราจะเรียนได้สนิทกว่านี้ถ้าเรายิ่งทำสนิทเนื้อนี้ยิ่งหนักยิ่งแน่นแน่นยิ่งกว่าเพชรเพชรนี่เป็นธาตุวัตถุที่มีช่องว่างน้อยที่สุดเป็นภาพที่มีช่องว่างน้อยที่สุดเป็นเรื่องสำคัญที่มันจะเป็นสภาพประสานก็หมายความว่าเรามีสันติเรามีการ สืบโยงยืดหยุ่นอยู่อย่างเหนียวแน่นอีกเนื้ออย่างนี้เป็นเหมือนเนื้อทองคำเนื้อทองคำนี้เป็นเนื้อที่เกาะกันเหลวยืดได้เป็นโลหะที่ยืดได้เกาะกันเนียนละเอียดไม่แยกจากกันง่ายไม่เปราะไม่ขาดง่ายเหมือนกับโลหะวัตถุอื่นเป็นโลหะวัตถุที่เป็นโลหะสูงเป็นโลหะที่มีเนื้อในเหลวอ่อนมันก็ไม่เหลวแต่ก็แข็ง 2 ตัวและมีเนื้อเหนียวเหนียวมากเหนียวมากฟังลักษณะคุณลักษณะให้ดีว่ามันเป็นลักษณะต่างกันอยู่เพชรกับทองคำมีลักษณะต่างกันไม่เหมือนกันอยู่นี่คุณลักษณะเอกหรือลักษณะเด่น ลักษณะแต่ก็เป็นสิ่งที่ขับครับสิ่งที่ไม่ใช่เนื้อเดียวกันออกไปเหมือนกันทองคำก็ขับสิ่งอื่นออกไปจนกระทั่งเป็นโลหะที่มีเนื้อเดียวกันมากที่สุดแต่มีลักษณะยึดเหนี่ยวส่วนเพชรนั้นมีลักษณะที่ทำความแข็งมั่นทำความเคารพมั่นเหตุลักษณะของภาพที่เอามายกตัวอย่างเป็นอุทาหรณ์ให้ฟังนี้ก็หมายถึงความมั่นคงของเจโตวิมุติกับปัญญาวิมุติเราจะมีสภาพความแกร่งเจโตวิมุติเหมือนจะยังเฮ็ดแน่นอนมั่นคงและก็ แป๊บเดียวส่วนการยืดหยุ่นและปัญญาส่วนการที่จะโน้มน้อมปรับตัวปรับจะเหมือนทองคำเหมือนเนื้อทองคำซึ่งเหนียวจริงๆไม่แยกไม่แตกไม่สลายจากกันง่ายพบเข้าไปตีก็ไปทุบเข้าไปตีก็ไปเท่าไหร่มันก็ยังเกาะยังไงก็จนบางแสนบางแสนที่จะเป็นยังเป็นเนื้อเนียนเนื้อเดียวกันอยู่ได้ไม่มีช่องว่างอื่นที่มันจะแสดงตัวอื่นผสมกระแสเลยยังยึดความเป็นตัวเนื้อทองคำอยู่ได้อย่างยากที่จะหารูหาช่องได้ง่ายๆแม้จะยืดหยุ่นก็ยังเหนียวแน่นผนึกกันอยู่นั่น ไม่ได้ขาดง่ายไม่ใช่ลูกง่ายเลยนี่ก็ใช้ทาส 2 ธาตุมาอธิบายเพื่อที่จะให้เรารู้ถึงความสำคัญของปัญญาและจิตมันจิตเราจะตั้งมั่นก็เพราะเราแน่ใจไม่เปลี่ยนแปลงเราจะยืดหยุ่นหรือว่าเราจะโน้มน้าวเราจะเกี่ยวกับกันเราจะอภัยกันไม่ถือสากันเราจะประสานกันหรือว่าจะทำอะไรต่ออะไรได้ที่ยังแม้แต่ที่จริงมันคนละแท่งคนละตัวแต่แท้จริงมันก็อยู่อย่างเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมันไม่พรากจากกันโดยสมมติที่สัจจะได้อย่างจริงจริงสูงสุดมันได้ก็เพราะความจริงต้องเกิดจากความจริงไม่มีเกิดไม่ได้ก็ขอให้เราได้พยายามใช้ปัญญาอันยิ่งที่จะรู้เลยส่วน เราพูดกันอยู่ทุกวันสามารถที่จะชี้สามารถที่จะพิสูจน์รู้แต่เราก็ยังทำไม่ออกก็มีหรือผู้ยังทำอยู่แต่ไม่รู้มันยังไม่เข้าใจแท้เพราะมันเข้าใจแกแล้วมันก็ล่วงไปหลุดไปได้เอาลักษณะของเกสรเนี่ยมันไม่เกิดปัญญาแท้มันยังโง่มันยังไม่อยากถึงพอปัญญาแท้มันอย่างถึงชั่วก็หลุดถอยเลยสายจะโตเป็นอย่างนั้นส่วนสายปัญญานั้นน่ะรู้รู้ถึงที่เข้าใจความหมายเข้าใจความสำคัญของมันกำหนดหมายรู้รู้แต่ใจไม่เอาใจไม่แข็งใจมันยังเปียกออกแบบเหมือนเงินทองมันอ่อนๆเหมือนเนื้อทองคำเพราะฉะนั้นมันก็เลย มันไม่ปล่อยก็เหมือนๆเหมือนเนื้อทองเนื้อเหนียวเนื้อเขียวเนื้อเกาะมันไม่ปล่อยกันง่ายความจนกว่าเราจะล้างหรือทำเนื้อเนี้ยเลยหลุดก็เป็นหลุดไปสิมันเหนียวๆเหลือใหญ่อยู่ทำไมถ้าเราทำได้เมื่อใดสายปัญญาก็ปล่อยไปเหมือนกันสายกับปัญญาจึงพยายามปล่อยให้ได้ที่จิตรู้รู้อยู่มันไม่ปล่อยมันต้องแต่งต้องแต่งปล่อยแข็งแรงให้ได้ส่วนสายเกจตัวนั้นแข็งๆแรงๆแต่เสร็จแล้วก็ไม่รู้ไม่มีความสำคัญไม่มีมนุษยสัมพันธ์ไม่มีความโน้มน้าวปัญญาประดิษฐ์อะไรก็ทำถึงแยกกลางๆกลางๆกระดกกระเดกปรึกษากันดูไม่ค่อยเข้าทีมันก็เลย มีสภาวะขาดกันคนละส่วนแล้วก็ดีเป็นคนละส่วนอยู่อย่างนี้แล้วเราจะต้องพยายามศึกษาปัญญาก็จะต้องพยายามศึกษาใหญ่โตเจโตพยายามศึกษาปัญญาคนที่ได้จริงก็ต้องพยายามอนุโลมโน้มน้อมหากันแสดงว่าเราเข้าได้และเราฉลาดคนที่ยังไม่ได้ก็ต้องพยายามศึกษาทั้งปัญญาทั้งเพโทที่เราควรจะต้องเรียนรู้ของตนเองทั้ง 2 ส่วนน้องๆก็หากันให้ได้ประสานกันให้ได้ไอ้ที่ว่าประสานกันนี่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไปเพียงคนเดียวก็ไม่ใช่มันมีสัดส่วนทั้ง 2 อย่างอยู่ในคนทุกคนเราจะต้องพยายามที่จะกระทำตนดูข้อบกพร่องและก็ทำไปไม่ต้องไปคิดแยกอธิบายนี้มาก จะอธิบายไปนี้ก็คือปัญญาที่เราจะได้เข้าใจแล้วเราจะกระทำไปก็ทำไปสักวันหนึ่งมันจะชัดเจนหมดทุกอย่างมันจะเรียบร้อยไปทีเดียวตอนนี้มันยังไม่ชัดเจนก็ไม่เป็นไรเราเข้าใจเป็นโครงสร้างเป็นทฤษฎีเป็นช่องทางแล้วก็คือไปสอนพวกเราได้ทำเนื้อในของเราเพื่อต้อนรับความเปิดกว้างของศาสนาความที่จะมีวิธีแรงต่อมวลประชาชนมันจะเกิดได้เป็นได้จริงเราทำงานได้ผลกันมากแล้วสำหรับที่เราผู้มักน้อยแต่มันยังไม่น้อยเหลือเกินสำหรับความเป็นจริงในโลกความเป็นจริงในโลกยังมีมากที่เราได้นี่มันยังน้อยนะไม่ใช่ใหญ่มีความเป็น แต่เราในฐานะเราผู้มักน้อยหรือเป็นผู้ที่ดูตัวเองรู้ตัวเองเราทำวันนี้ได้อย่างพอใจมากไม่ใช่เล่นโตพอสมควรสำหรับเนื้อที่เราทำได้เนี่ยนิ้วดูในเชิงของผู้ตัวเองต้องมีลักษณะเป็นคนมักน้อยเป็นคนรู้ตัวรู้ตนอย่างนี้อย่าหลงระเริงเราจะต้องอุตสาหกรรมวิริยะทำให้ยิ่งกว่านี้มันยิ่งมองไปโดยความจริงแล้วมันยังเล็กนักสำหรับโลกมันยังเล็กนักสำหรับมวลประชาชนในโลกเราจะต้องมีฤทธิ์มีแรงกว่านี้ดียิ่งยิ่งกว่านี้ขึ้นไปอีกแล้วก็ชี้จุดปกป้องให้พวกเราแล้วเราจะทำตรงไหนเราต้องทำเรื่องใดก็ต้องทำพวกเราเองแต่ละบุคคลเองด้วยกลายเป็นตัวที่สะอาด บริสุทธิ์ตัดช่องว่างละล้างเป็นเนื้อเป็นเอโกธัมโมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันให้ได้แล้วเราจะได้ร่วมมือจับมือกันประสานทุกอย่างก็จะเดินทันทีเหมือนจะต่อสายไฟมันจะมีพลังอย่างมหาศาลอย่างน่าแปลกประหลาดเมื่อเราจับมือกันได้อย่างสนิทเนียนสนิทใจจริงไม่ใช่แกล้งจับไม่ได้ใช้ยังมีปฏิกิริยาช็อตไม่เจ็บแสบอะไรอยู่ไม่ใช่แต่เป็นการจับอย่างไม่มีปฏิกิริยากับอย่างยินดีปรีดารื่นเริงพอใจแล้วเราจะได้แสดงธรรมอันเป็นธรรมริชนี้ออกไปและจะเป็นประโยชน์ต่อประชาชนไม่ใช่จะแสดงส่วนบุคคลไม่ใช่แต่มัน แดงตัวมันเองเป็นธรรมฤทธิ์ที่มีประโยชน์ต่อประชาชนอย่างแท้จริงได้โดยเหตุแก้ที่ตัวเราเนื้อในนี้ให้ดีนั่นเองคนละเรื่องมันแยกกันอยู่นะโดยสภาวะวัตถุแต่โดยธรรมมันก็เป็นสิ่งที่ 1 เหมือนกันแต่คนเขาก็เอามาประกอบวงกุดมาประกอบแหวนมาประกอบอาชีพที่เป็นสังขารา [ไม่สามารถถอดข้อความได้] เราไม่ได้มีความรู้ทางประวัติศาสตร์คุณสมบัติดีผมไม่เก่งทองคำขาวไม่ได้ค่อยสบายแต่แค่ทองคำมาเป็นรองแล้วมันก็เป็นสิ่งที่มีมากพระพุทธเจ้ามีองค์เดียวแต่พระมหากษัตริย์มีเยอะชั้นเดียวกันแล้วนิดเดียวคูณไงล่ะ พูดได้ไงนิดเดียวคุณเท่านั้นแหละ