230702-415 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

้าไปทุกคนก็จะรู้ทุกคนก็จะเห็นคล้ายๆก็จะรู้ก็จะเห็นความศรัทธาเรื่อง ไปก็จะลดแล้วก็จะเป็นจริงเป็นสภาพที่ไม่ลงตัวเป็นสภาพที่เป็นภาษาพูดนั้นอย่างหนึ่งความเป็นจริงความเป็นไปจริงของกายกรรมวจีกรรมและจิตใจที่มันพาเป็นไปแต่ละวันไปแต่ละวันนั้นก็อีกอย่างหนึ่งเมื่อนานเข้านานเข้ามันก็จะรู้จะเห็นได้พูดจริงก็มีปัญญามีความสังเกตซึ่งการอ่านแยกออกหัวคำพูดนั้นอย่างหนึ่งการกระทำของตนนั้นอีกอย่างหนึ่งมันก็จะทานแย่งให้คนอื่นเขารู้ได้ถ้าผู้ใดรู้ตัวแล้วว่าตัวเองมีแต่ภาษาเปล่าการ คำหรือการประพฤติของตนเองนั้นยังไม่ได้ขัดได้ฟอกจริงยังไม่ได้อดทนยังไม่ได้สู้ฟืนยังไม่ได้กระทำการจริงเราก็จะต้องรู้สึกตัวไม่เช่นนั้นบาปของเราก็มีจริงแท้ๆเราจะต้องบาปมากตรงที่มันลวงมะพร้าวกระทำการอันไม่จริงทำให้ผู้อื่นเข้าใจไปถึงหมู่ผิดเพราะเหตุแห่งเราเป็นตัวที่เป็นอยู่อย่างนั้นอยู่ในหมู่ในกลุ่มความเสื่อมศรัทธาเลื่อมใสอันมีอยู่ก็จะลดลงไปได้ขอให้พวกเราได้พยายามตรวจตราจริงๆสภาพที่จะรู้ปรัชญารู้สภาวะธรรมที่ถูกต้อง สิ่งนั้นมันยากแม้แต่จะรู้กายกรรมของตนก็ยังยากเลยเพราะเรามีกายกรรมอย่างนี้มันตรงถูกต้องตามที่เรารู้และเราเองพูดซะด้วยนั่นหรือเปล่าแม้แต่กายกรรมหยาบๆแท้ๆบางคนยังไม่รู้ตัวเองเลยว่าเราทำนี่ค้านแย้งกับความเป็นจริงหรือไม่พอก็ขอให้อ่านให้พิจารณาให้ดีถ้ารู้เมื่อไหร่และต้องปรับปรุงต้องแก้ไขพยายามถ้าไม่เช่นนั้นเราก็บาปดังกล่าวมาแล้วถ้าไม่เป็นบาปอันจริงอาการประพฤติปฏิบัติเราก็จะมีอย่างนี้การเรียนรู้เราก็จะมีอย่างนี้เราจะบอกกันไปอธิบายกันไปแนบกันไปตลอดเวลามีปริยัติ และก็มีปฏิบัติผู้มากล่าวมาใหม่ก็ฟังก็แก้ไขเรียนรู้ปรับปรุงแม้จะฟังซ้ำฟังซ่าเราก็ฟังแล้วก็มาเน้นตรวจอ่านเอาจริงๆเห็นจริงๆรู้ความเป็นจริงจากตัวเราจริงๆเราแก่ขายปรับปรุงไปบางอย่างบางสิ่งเราไม่เป็นไม่มีแล้วตามที่ท่านว่าเราก็รู้ตัวและหลายสิ่งหลายอย่างที่เรายังเป็นอยู่ตามที่ท่านว่ามันยังไม่ดีเราก็ปรับปรุงการปรับปรุงที่เราทำตามโดยความไม่อึดอัดขัดเคืองไม่เบื่อหน่ายไม่เซ็งต่อคำกล่าวซ้ำกล่าวซ่านั้นเป็นความทนได้เก่งเป็นความ รู้ความจริงที่ว่าสิ่งอย่างนี้เป็นความประเสริฐไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อหน้านายเพราะว่าเรารักทำเราจึงมาฟังเราจึงมาเรียนเราจึงมาประพฤติแต่ถ้าเผื่อว่าเราเองเรามาฟังธรรมเรามาอยู่กับธรรมนี้ฟังซ้ำฟังซ่ายังเบื่อหน่ายเราก็โง่กับความเป็นคนปุถุชนธรรมดาเพราะความเป็นคนถูกชนธรรมดานั้นเราว่าคนปกติชนธรรมดาเขาว่าเขารักเขารักเพลงเค้ารักของอร่อยเขายังกินซ้ำกินซ่าเขายังไปฟังเพลงซ้ำเพลงซ่าเขาก็ยังไม่เบื่อไม่หน่ายเขาก็ยังไม่ถอดถอนง่ายๆเลยเขาก็ยังทำได้ส่วนเราว่าเรารักธรรมะและเรามาเอาธรรมะ ฟังธรรมะเข้าหน่อยไม่ช้าไม่นานซ้ำๆซากๆหน่อยเรากลับจะเบื่อธรรมะนะเราเป็นคนเก่งหรือแม้แต่เป็นปุถุชนเขายังทำซ้ำทำซากได้เขายังติดยังถูกได้ก็เราเป็นนักธรรมะเราว่าเราจะมารับธรรมะมารับธรรมะฟังซ้ำฟังทราบธรรมะทำไมเรารับไม่ได้เราเลวยิ่งกว่าปุถุชนนั้นหรือเราคิดดูอ่ะคิดให้ชัดให้จับจับมุมมาให้พิจารณาแล้วเพราะฉะนั้นการที่ฟังซ้ำไม่ได้เราเบื่อนั้นก็เพราะเราเองเราไม่จริงเราแก้แม้กระทั่งเป็นปุถุชนก็แกมาเป็นนักบวชพวกแกแกไปหมดเราจะต้องพยายามปรับจิตใจให้ใหม่ปรับจิตใจให้เห็นจริง เราจะเบื่อเราจะซ้ำซากไปทำไมถ้าเผื่อว่าเรามีเราจะเรียนสิ่งนี้เพราะงั้นต้องยกจิตของตนให้ร่าเริงเบิกบานให้ชื่นใจแล้วก็เห็นจริงว่ามันเป็นสิ่งน่ารักหน้าได้ถ้าเราเปิดจิตอย่างนั้นและมีความเห็นที่แท้จริงอย่างนั้นและจะไม่เบื่อเราจะฟังซ้ำเราจะเห็นรายละเอียดของมันรายละเอียดที่ละเอียดขึ้นไปสุขุมประณีตขึ้นไปว่าเออเป็นแง่ดีเป็นมุมดีเป็นเหลี่ยมดีที่ละเอียดละออเพิ่มขึ้นเราก็ยิ่งจะเฉลียวฉลาดเรายิ่งจะมีญาณทัศนะอันสุดคุ้มประณีตแยกชายกว้างขวางขึ้นแม้จะฟังซ้ำมันก็มีแง่ที่ละเอียดแตกต่างกันออกไปเพิ่มเติมขึ้นหรือมีเงียบที่ผิดเพี้ยนที่เราสามารถจะจับเอาได้ว่าออกอย่างนี้มันเป็นบกพร่องนิดนึงถ้าอย่างนี้ดีกว่า มีอีกนิดนึงเราจะจับรายละเอียดเหล่านี้ได้จริงๆถ้าเราเบื่อถ้าเราเซ็งซะเราจะไม่มีกะจิตกะใจพิจารณาเราจะจับความละเอียดที่ยิ่งจับยากดังกล่าวนี้ไม่ได้เราจะจับไม่ได้นอกจากเราจะใส่ใจใส่ใจรับรู้รับฟังรับเรียนแล้วก็พิจารณาถึงสภาวะจริงต่อไปเรื่อยๆเราจึงจะเป็นทุกข์ได้อย่างแยบคายเป็นผู้ได้อย่างละเอียดเพราะการเบื่อและก็ซึมเศร้าพอมานั่งจำใจมานั่งฟังนั่งเรียนก็หลบหลีกฟุ้งซ่านไปบ้างหลับเสียบ้างอะไรบ้างเราก็จะไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรขอให้คิดถึงแง่ที่เอามาเปรียบเทียบให้ฟังมีว่าเรามาฟังธรรม เราเบื่อแต่เราอยู่ทั้งโลกเราเคยกินซ้ำกินซากฟังซ้ำฟังซากในเพลงในการในเสียงเพราะดูซ้ำดูซากในสิ่งที่เราจะดูที่เราไปหลงผิดหลงยึดเรายังทำได้แต่ธรรมะเราทำไมจึงทำไม่ได้ขอให้เฆี่ยนตัวเองเข้าแล้วก็ขอให้พยายามรู้โดยสำนึกโดยทิฐิความเห็นอันนี้ให้ถูกแล้วเราจะเป็นคนที่ไม่หลุดจากธรรมเป็นคนที่ยังใส่ใจธรรมและถูกผนึกกับธรรมไปได้เร็วและไกลละเอียดละออสุขุมสูงสุดได้