ปัญญาข้อที่ 5-6-7 ในปัญญา 8 ประการ.docx
เนื้อหาในไฟล์
ปัญญาข้อที่ 5-6-7 ในปัญญา 8 ประการ เมื่อเอาศีลมาปฏิบัติ 5. เธอเป็นพหูสูต ทรงจำสุตะ สั่งสมสุตะ เป็นผู้ได้ยินได้ฟังมากทรงจำไว้ คล่องปาก ขึ้นใจ แทงตลอดด้วยดีด้วยทิฐิ ซึ่งธรรมทั้งหลายอันงามในเบื้องต้น งามในท่ามกลาง งามในที่สุด ประกาศพรหมจรรย์ พร้อมทั้งอรรถทั้งพยัญชนะ บริสุทธิ์ บริบูรณ์สิ้นเชิง ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นเหตุเป็นปัจจัยข้อที่ 5 ย่อมเป็นไปเพื่อได้ปัญญา ฯลฯ เพื่อความบริบูรณ์แห่งปัญญาที่ได้แล้ว อาตมาก็คือพหูสูตรคนหนึ่ง ที่พยายามที่จะมาสืบทอดคำสอนพระพุทธเจ้า 6.เธอย่อมปรารภความเพียรเพื่อละอกุศลธรรม เพื่อความพร้อมมูลแห่งกุศลธรรม เป็นผู้มีกำลัง มีความบากบั่นมั่นคง ไม่ทอดธุระในกุศลธรรม ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นเหตุเป็นปัจจัยข้อที่ 6 ย่อมเป็นไปเพื่อได้ปัญญา ฯลฯ เพื่อความบริบูรณ์แห่งปัญญาที่ได้แล้ว ฯ พ่อครูว่า…อาตมามาดูตัวเอง เราเป็นไหม อาตมาว่าอาตมาเป็นอยู่ ไม่ได้ทอดธุระเลย แต่ละเวลา จะกิน จะนอน จะนั่ง แม้หลับก็ไม่ได้ทอดธุระเลยในเรื่องธรรมะ บากบั่นพากเพียร ที่จะเอาสิ่งเหล่านี้มาขยายความในธรรมะโลกุตระ ให้ทุกคนได้เข้าใจ ให้รู้ เลิกละอกุศลธรรมไปส่กุศลธรรมจริงๆ พากเพียรจริงๆ 7.อนึ่ง เธอเข้าประชุมสงฆ์ ไม่พูดเรื่องต่างๆ ไม่พูดเรื่องไม่เป็นประโยชน์ ย่อมแสดงธรรมเองบ้าง ย่อมเชื้อเชิญผู้อื่นให้แสดงบ้าง ย่อมไม่ดูหมิ่นการนิ่งอย่างพระอริยเจ้า ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นเหตุเป็นปัจจัยข้อที่ 7 ย่อมเป็นไปเพื่อได้ปัญญา ฯลฯ เพื่อความบริบูรณ์แห่งปัญญาที่ได้แล้ว ฯ {๙๒.๑๒} สงฺฆคโต โข ปนายมายสฺมา อนานากถิโก โหติ อติรจฺฉานกถิโก สามํ วา ธมฺมํ ภาสติ ปรํ วา อชฺเฌสติ อริยํ วา ตุณฺหีภาวํ นาติมญฺญติ อทฺธา อยมายสฺมา ชานํ ชานาติ ปสฺสํ ปสฺสตีติ อยํปิ ธมฺโม ปิยตาย ครุตาย ภาวนาย สามญฺญาย เอกีภาวาย ส
อ่านต่อ
ํวตฺตติ ฯ พ่อครูว่า…รายละเอียดข้อที่ 7 นี้ยากมากเลย ที่จะอธิบาย เมื่ออยู่ในหมู่สงฆ์ ที่ประชุมสงฆ์เรียกว่า สภาของบัณฑิต ก็จะนิ่งจะเงียบ ไม่พูดเรื่องอะไรที่เป็นเรื่องที่ไม่เป็นประโยชน์ สงวนท่าที มีโอกาสก็แสดงธรรมเองบ้าง เชื้อเชิญให้ผู้อื่นแสดงบ้าง ใครที่ไม่พูดเลยนิ่ง ก็ไม่ไปดูหมิ่นดูแคลนอะไร ก็ทำตนเป็นพระอาริยะ อาตมาทำตนเหมือนไม่เป็นพระอาริยะ ไปดูแคลนดูถูกดูหมิ่นผู้ที่เขาพูดอยู่ในสภา ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆมันไม่รู้จะทำอย่างไร พูดเขาไม่เชื่อ ไม่บอกก็ไม่ได้ ก็ต้องบอก ว่าเรานี่แหละเป็นผู้รู้ เรานี่แหละเป็นผู้ถูก ของคุณนั้นมันผิดหมด มันก็เลยยิ่งน่ากลัวน่าเกลียดใหญ่เลยว่าไปดูถูกเขาว่าผิดหมด อาตมาก็พูดความจริง ก็มันยิ่งยาก ไม่พูดก็ไม่ได้เพราะมันถึงยุคอันนี้แล้ว เป็นยุคที่มันไม่มีแล้วมันผิดไปหมด พูดแล้วก็รู้สึกว่าตัวเองนี้ทำไมไปตีทิ้งเขาหมด มันมีบ้างที่ถูก แต่มันไม่อยู่ในกลุ่ม พูดกันไม่ค่อยรู้เรื่อง เพราะเกิดมาในยุคนี้ต่างคนต่างมีมานะ จะว่าไปอาตมาก็มีมานะของอาตมา คนอื่นเขาก็มีมานะกันทั้งนั้น มันก็เลยพูดกันไม่รู้เรื่อง ข่มกันอยู่ ข่มก็ข่มไป ใครจะข่มกันลงได้ก็เอา
640406_พ่อครูเทศน์ เปิดยุคบุญนิยมระดม ปัญญา-อนัตตา ตอน 2 งานปลุกเสกฯครั้งที่ 44