สงบกายสงบจิตให้ถึงวิโมกข์ 8.docx

สงบกายสงบจิตให้ถึงวิโมกข์ 8 ปัญญาข้อที่ 2 เราก็จะต้องขมีขมันไต่ถามศึกษา แต่อย่าไปจู้จี้จุกจิกมากเกินไป ท่านก็บอกว่าเป็นไปตามควร ฝึกฝนศึกษาใส่ใจอยู่อย่างพอ เหมาะพอดี เราก็จะได้คลายสงสัย บรรเทาความสงสัยในธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความสงสัยหลายประการ ท่านก็จะบรรเทาให้เรา เราก็จะเจริญด้วยความรู้แม้จะเริ่มด้วยปริยัติและเอาไปปฏิบัติ แล้วจะเกิดผลของตนเอง เมื่อเกิดผลของตัวเองได้กิเลสก็สงบ คำว่า กิเลสสงบนี่แหละ มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อน ผู้ที่ไม่รู้ก็ไปเอาร่างกาย ไปเอาตัวข้างนอกสงบ ไม่ได้เอาที่จิต แล้วจิตก็ไม่ใช่จิตที่สงบ แต่คือจิตหยุด จิตนิ่ง จิตแข็งทื่ออีกแหละ จิตสงบ คือ กิเลสมันตาย จิตสงบ แต่จิตยิ่งคล่องแคล่ว กายปาคุญญตา จิตปาคุญญตา ความสงบ 2 อย่างคือกายสงบ จิตสงบ แต่ท่านไม่ได้ขยายความไว้เลย ท่านไม่ได้ขยายความกายสงบ จิตสงบคืออย่างไร อาตมาก็ต้องมาขยายความให้ฟังว่า กายสงบ ไม่ใช่แค่อิริยาบถมันสงบ มันช้ามันนิ่งมันหยุด เราหยุดแล้วแต่เธอยังไม่หยุด พระพุทธเจ้าตรัสกับองคุลีมาล องคุลีมาลก็บอกว่าพระรูปนี้พูดปดต่อหน้าต่อตา เดิน ยังบอกว่าหยุด เดินไปแล้วบอกว่า เราหยุดแล้วแต่เธอยังไม่หยุด เราวิ่งตามอยู่นี่ พระพูดปด หยุดอย่างไร เราวิ่งตามยังไม่ทันเลย ...พระพุทธเจ้าตรัสเท่านั้น ที่อาตมาพูดนี้ไม่ใช่ความคิดขององคุลีมาล แต่เป็นความคิดพวกคุณที่ยังไม่รู้ทัน องคุลีมาลท่านก็มีความคิด พระองค์นี้พูดมีนัยฝังลึกไว้ชอบกล ท่านบอกเราหยุดแล้วแต่เธอสิยังไม่หยุด ก็ท่านเดินแต่ท่านบอกหยุด แล้วหยุดอะไร? ประเด็นนี้ขึ้นมาที่หัว องคุลีมาล เราหยุดแล้วแต่เธอสิยังไม่หยุด ขึ้นที่ปฏิภาณขององคุลีมาลคงจะมีอะไรซับซ้อน ท่านพูดอย่างนี้คงไม่ได้โกหก มันต้องมีอะไรหยุดแน่นอน มันไม่ใช่การเคลื่อนไหว การเดิน การวิ่งการทำอย่างโพธ