240822-3-109 ทางเอกภาค3-ตอน109(หน้า291มหาจัตตารีสกสูตร)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

องค์ 8 บอกว่านี่จะต้องเดินอย่างนั้นจะต้องมีอันนี้มันสอด 103 กันโอ้โหอธิบายอยู่นี่เนี่ยคนฟังอธิบายมา ดูพวกอยู่นครปฐมเนี่ยอยู่ประถมอโศกฟังอธิบายมาเนี่ยฟังมาหมดแล้วพวกเรายังได้ข่าวว่าฟังกันยังไม่ค่อยเท่าไหร่พวกคุณจะต้องฟังตามฟังฟังกันซ้อนซับซ้อนซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็อ่านทวนใครจะหลอกไว้ก็ลอกไว้ในพระไตรปิฎกนี่ไม่ยาวนักหรอกสูตรนี้ทั้งสูตรก็ไม่ยาวนักแต่เป็นตัวผังแต่ที่นี่รายละเอียดก็ต้องคุณได้เซอร์กิตมาแผ่นนึงถ้าคุณไม่ได้เรียนรู้อะไรมานี่นะอาจารย์จะสอนเซอร์กิตวิทยุสักเครื่องน้อยๆไม่ต้องสับสนไม่ต้องพิสดารอะไรนักก็ต้องมาอธิบายให้ฟังอันนี้เป็นอย่างนี้ทำไมอันนี้จะต้องใช้ค่าทางนี้อะไรทำไมถึงต้องมาอันนี้อันนี้ทำไมจะต้องมาศาลตรงนี้ต้องมาต่อตรงนี้จะไม่ต้องมาตัดตรงนี้ทำไมตรงนี้ต้องมาใช้ตัวนิยมตัวนี้อะไรต่างๆนานา ก็คล้ายๆกันน่ะชั้นเดียวกันก็ต้องให้อาจารย์ให้ผู้รู้ถ้าเราฟังแล้วเราเรียนแล้วก็ต้องรู้เหตุผลด้วยถ้าจะเรียนต่อเฉยๆก็จำไว้นะไอ้ตัวนี้ต่อตัวนี้ตัวนี้ต่อตัวนี้เท่านั้นก็ใช้จำก็สอนแบบวิธีง่ายๆพาซื้อประจำมันจะยากอะไรแต่สอนให้รู้เหตุผลไม่รู้ธรรมะวิจัยสมโภชจงให้เข้าใจเหตุเข้าใจผลให้เข้าใจว่าเพราะอันนี้มันเป็นอย่างนี้อันนี้ต้องเป็นอย่างนี้ทำอย่างนี้มันจะได้อันนี้ทำอย่างนี้เป็นอย่างนี้มีเครื่องหมายมีเหตุมีผลมีโน่นไม่มีอะไรต่างๆนานาไม่ใช่เรื่องเล่นกว่าเราจะรู้นะว่าจะต้องใส่ใจเรียนก็ใส่ใจสำคัญทำความรู้และก็ฝึกฝนสูตรนี้เขาบอกประกาศตั้งแต่บัดเดี๋ยวนี้ไปเลยว่าเป็นสูตรที่ยิ่งใหญ่จะลือลั่นไป พระภิกษุที่แก้ปัญหาชีวิตมนุษย์เป็นภาคปฏิบัติของมนุษย์มนุษย์จะใช้ปฏิบัติเพื่อที่จะละความทุกข์หรือจะเจริญความสุขแล้วก็ไม่ใช่เจริญโลกียสุขด้วยจะเป็นไปเพื่อความหน่ายคลายเป็นไปเพื่อความพ้นทุกข์เป็นไปเพื่อความถึงนิพพานอย่างแท้จริงสูตรนี้มาหาจับตาหรือจัดตามีศาสนาแปลว่า 40 มันแปลว่า 40 40 ยังไงก็ฟังไปแม้แต่เลขหรือว่าอัตรา 40 นี่ก็ยังเข้าใจ ยากเลยอ่านดูสิแล้วจะรู้ว่า 40 นี่เอามาจากไหนกันเป็น 40 แต่ถ้าจะบอกเอาไว้ว่าเป็นส่วนกุศล 40 เป็นส่วนกุศล 20 เป็นส่วนอกุศล 20 เนี่ยนับแยกกันขนาดอธิบายแล้วอธิบายอีกอธิบายอยู่นครปฐมเสร็จจะตามมายืมมันถามอธิบายระเบียบเนี่ยฟังมาจนมาถึงนี่ยังมาถามอีกนี่บ่ถึงเจอหน้าครั้งแรกมาถึงนี่ก็ถามนี่อีกยังไม่ยังไม่เคลียร์ก็ว่าเคลียร์แล้วนะเพราะว่ามันกระจ่างก็ยังมาสนๆสับสนยังไงอีกแค่นี้ไม่ต้องมากมันสอดร้อยมันประสาทมันโยงมันมันมันมันเกี่ยวข้องกันอยู่ด้วยแล้วมันก็ตัดตัดขาดตรงไหน ยังไงมันก็มันตัดแล้วมันก็ยังมีบทบาทดำเนินในบทบาทดำเนินอยู่มันเป็นภาวะของชีวิตชีวิตชีวาเรียกว่าบทบาทของอันยังไม่ไม่ใช่จบไม่ใช่ไม่ใช่ตายนิ่งๆมันจะมีความตายในความเป็นความตัดในความต่อไม่มีความตัดในความต่ออยู่มันก็งงซึ่งจะต้องเข้าใจมีปัญญาชาญฉลาดที่จะรับรู้รับเข้าใจรับตัดอย่างนี้เป็นอย่างนี้ซึ่งมันก็ตัดในลูกต่อเนี่ยมันก็ต้องเข้าใจอย่างมากเลยจะทำยังไงก็ต้องทำความเข้าใจพูดอย่างนี้ก็เป็นแต่เพียงภาษาอันนึงที่ให้รู้ความหมายฉะนั้นเวลาไปเรียนแล้วจะรู้ว่าอ๋ออันนี้มันยุ่งยากอย่างนี้นะมันปะติดปะต่ออย่างนี้มันลำบากต้องคอยเรียนไป ร้านตระกูลใดที่จะเป็นไปด้วยทางถูกจะเป็นไปได้การปฏิบัติที่เข้าร่องเข้ารอยจนกระทั่งหมดจบกำลังใหญ่เราจะจบสภาพอะไรต่ออะไรก็มาจบที่สัมมาทิฏฐิสมาธินี้เป็นปัญญาใหญ่และตั้งแต่เริ่มเป็นปัญญาก็คือสมาธิเริ่มต้นค่อยรู้ค่อยๆเข้าใจจนกระทั่งเข้าใจมากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นจนกระทั่งเข้าใจใหญ่เข้าใจเต็มเข้าใจครับก็กลายเป็นสมาธิสมาธิจึงเป็นประธานของสิ่งทั้งปวงตั้งแต่เริ่มต้นเข้าใจถูกแล้วนะมีแต่วัตถุแล้วนะก็พิสูจน์ก็ไปลึกขึ้นก็ถูกมากขึ้นไปอีกก็ถูกมากขึ้นไปสู่เข้าไปอีกก็ถูกใหญ่ขึ้นถูก โจรถูกหมดก็เป็นปัญญาเป็นปัญญาซีเป็นปัญญาพละเป็นธรรมวิจัยสมโภชจงเป็นสัมมาทิฏฐิเลยทีนี้เป็นจิตสัมมาทิฏฐิใหญ่เลยนะตอนนี้สมาชิกตัวนี้เป็นสมาธิจิตที่เกิดตามหลังปัญญาปัญญินทรีย์ปัญญาพละอภิธรรมมาวิจัยสัมโพชฌงค์และเป็นสมาธิพอเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วมันก็จะมีผลต่อเนื่องไปหาองค์มรรคเป็นมรรคของข้าเพราะคุณเห็นถูกเพราะฉะนั้นคุณก็จะมาปรับปรุงแม้ว่าจะแม้กายกรรมและกรรมทั้งหลายมาปรับปรุงวาจาเป็นสัมมาวาจามาปรับปรุงปากก่อนสัมมาทิฏฐิมันจะมาปรับปรุงสัมมาสังกัปปะมันจะ ปรับปรุงสัมมาวาจามันจะมาปรับปรุงซะมากะมันตะเพราะมันเป็นประธานและมันก็เห็นถูกตั้งแต่หยาบจนกระทั่งมันเป็นตัวปัญญาเป็นปัญญินทรีย์เป็นตัวเหตุตัวผลในเวลาวิจัยสมโภชชงจนกระทั่งมันเป็นความเห็นที่ถูกแท้สมาชิกจิตนี่ตัวที่ 5 เนี่ยเงื่อนไขข้อที่ 5 มันซับซ้ำแต่มันเป็นความหมายที่ไม่เหมือนกับภาษาเก่าเราเริ่มต้นเรียนรู้ตั้งแต่แรกๆในมิจฉาทิฐิ 10 แล้วเราก็ปฏิบัติมามันก็จะเกิดสัมมาทิฏฐิที่ใหญ่ขึ้นใหญ่ขึ้นในเขตใดปัจจัยใดก็ตามจนกลายมาเป็นปัญญาปัญญินทรีย์ปัญญาพละธรรมะวิจัยสังคมดังกล่าวแล้วและก็มาเกิด สัมมาทิฏฐิแล้วจะเชื่อมต่อไปหามรรคองค์แห่งมรรคมันเป็นองค์แห่งมรรคไปเป็นสภาพที่จะเกี่ยวสัมพันธ์กับภาวะอื่นก็มักจะต้องปฏิบัติอย่างสอดร้อยสารประกอบประสานสอดกันอยู่อย่างมากแต่ก็มีระเบียบถ้ารู้แล้วก็เป็นระเบียบเรียบร้อยถ้าไม่รู้ก็ไม่ระเบียบเรียบร้อยแล้วยุ่งยิ่งกว่าสายไหมยุ่งสายได้เส้นด้ายผูกที่มันยุ่งมันแก้ไม่ออกต้องโยนทิ้งทั้งกระบี่เลยถ้าเผื่อว่ามันไม่กระจ่างไม่รู้หรอกมันก็จะปนกันวุ่นกันไปอย่างนั้นน่ะพระมหากัจจาย อยู่นี่ก็ต้องพยายามฟังกันที่เทปที่ทำมาแล้วเนี่ยเราจะทำเทปเราจะเอาเทปนี้มาคัดลอกแล้วก็เอามาเรียบเรียงนี่ตอนนี้ก็มอบหมายให้อาจารย์อาภรณ์ไปแล้วให้รีบเรียงแล้วก็จะได้เอาไปทำเป็นตำราจะต้องเป็นตำราเล่มสำคัญของผู้ชายอโศกเราซึ่งตำราเล่มนี้ก็จะต้องทำไปเรื่อยๆถ้าบอกว่ามันบกพร่องอะไรก็จะต้องปรับปรุงกันให้ดีให้เป็นตำราหลักเป็นตำราหลักที่เราจะใช้มีข้ออธิบายประกอบอุทาหรณ์มันมีเพื่อที่จะกระจัดกระจายขึ้นดีขึ้นก็ส่ายไว้เลี้ยงไว้เอามาจัดหมวดจัดหมู่เลี้ยงไว้เพื่ออธิบายสู่พวกคุณฟังเนี่ยอธิบายซ้ำซากอธิบายหลาย อธิบายวิกนู้นบ้างวีคนี้บ้างคนนี้ก็ยังไม่ได้เคยฟังต้นคนนี้ก็ฟังปลายไปแล้วคนนี้ก็ฟังกลางมันว่ากันมั่วไปเลยมันเยอะทั้งๆที่อธิบายที่เดียวกันเหมือนอย่างที่คุณเรียนหนังสือเนี่ยอาจารย์เวลามาสอนเนี่ยหัวข้อเรื่องนี้วันนี้ก็สอนเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ย้อนใหม่แล้วก็สอนซ้ำขยายความอีกมีแง่เชิงที่ละเอียดละออซ้อนขึ้นไปอีกก็ต้องทำความเข้าใจกันอยู่ให้มันกระจ่างให้มันรู้แท้ให้มันเกิดสัมมาทิฏฐิให้มันเกิดปัญญาปัญญินทรีย์ปัญญาพละให้มันเกิดเหตุเกิดผลอย่างชัดแจ้งมีอะไรเป็นเหตุผลสอดร้อยกันยังไงเหตุดับเหตุเกิดอะไรก็รู้ชัดแจ้งเป็นทำงานวิจัยสำเร็จมันจึงจะเกิดความเห็นแจ้ง เป็นสัตว์ที่จัตวาหรือเป็นสัตว์ชนิดอะไรนะเป็นความแจ้งชัดเลยสัตว์ที่นี่แปลว่าการแจ้งรู้แจ้งสัจธรรมมันถึงจะถึงขั้นถึงระดับอย่างนั้นพวกเรานี่บอกให้รู้ตัวบอกให้เข้าใจจะได้ไม่ละเพราะว่ามันไม่ค่อยง่ายนักมันก็ยากอยู่แต่สนุกนะถ้าเรียนดีๆแล้วจะเห็นเหตุเห็นผลเห็นเนื้อเห็นเนื้อเห็นแก่นสารของภาคปฏิบัติหรือตัวปฏิบัติจริงตัวที่จะสร้างสัมมาสมาธิของพระอริยะอ๋อสร้างอย่างนี้เหรอศาสนาพุทธที่สอนให้สร้างภาพปฏิบัติแล้วก็เรียกว่า เขาเรียกกันว่าปฏิบัติเนี่ยก็ต้องให้เกิดสมาธิพวกพระปฏิบัติก็จะต้องสำคัญที่สมาธิและสมาธิจะสร้างยังไงก็สร้างด้วยซ้ำมาอริยมรรคองค์ 7 สั่งสมลงเป็นเป็นองค์ประกอบของสัมมาสมาธิอันประเสริฐเรียกว่าอาริโยสัมมาสมาธิอย่างนี้นี่นาของศาสนาพุทธถ้าเราไม่เข้าใจอย่างนี้เราก็จะไปเรียนแบบฤาษีซึ่งก็ค้นพบกันมาก่อนฤาษีดาบสที่พระพุทธเจ้าท่านก็ไปลองลองดูสิว่าคนนั้นคนนี้ก็สอนยังไงก็นั่งหลับหูหลับตาทำสมาธิกฎของทำอะไรใดๆกันอยู่อย่างนั้นเขาก็เจอมาก่อนแล้วทั้งนั้นน่ะซึ่งไม่ใช่สูตรของพระพุทธเจ้าไม่ใช่แนวทางไม่ใช่ทฤษฎีของพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้ามาเจอทฤษฎีใหม่มาพบทฤษฎ ใหม่มาพบแบบแบบวิธีปฏิบัติใหม่ท่านก็ประกาศมรรคองค์ 8 ของท่านแต่เดี๋ยวนี้มันลางเลือนไปหมดแล้วมันกลับไปเหมือนฤาษีเก่าเพราะไอ้นั่นมันง่ายพูดก็ง่ายแต่จะพูดองค์ 8 มัดองค์ 8 ให้ฟังกันนี่จ้าไม่ค่อยรู้ซับซ้อนลึกซึ้งซึ่งพระพุทธเจ้าท่านบอกไว้ท้ายหมดเลยบอกว่าไม่มีใครจะสามารถให้เป็นไปได้ให้สูตรสัมมารีมักองค์ 8 แบบมหาจักรตราบริษัทที่มี 40 นัยสินร้อยกันมากเรียกว่า 40 ในระยะนี้ก็ซับซ้อนกันมากที่จะให้เป็นไปได้ไม่มีเทวดามารพรหมทั้งหลายแหล่ในโลกนี้ไม่มีใครให้เป็นไปได้นอกจากพระพุทธเจ้าเท่านั้นคนอื่นไม่สามารถที่เป็นไปได้จริงๆ จริงๆคนรู้ความสำคัญจึงจะหยิบความสำคัญขึ้นมาคนพูดไม่ถึงจะไปหยิบขึ้นมาพูดได้เลยมันสำคัญแล้วมันสูงมันลึกซึ้งนะต้องถึงนะถึงจะเอามาใช้คนไม่ถึงจะเอามาใช้ถูกเหรอมันระเบิดทับหัวตายหรือชายก็ไม่เป็นกางเกงกลางๆอายขายขี้หน้าเขาก็ไม่แตกแต่นี่อาตมาไม่ใช่คุยตัวอาตมาว่าอาตมาภูมิถึงอาตมาจึงเอาออกมานี่บอกคนไกลกับพวกคุณหยิบเล่นเลยนี่ตรงนี้แล้วเนี่ยทำเป็นลูกระเบิดหรือเป็นปืนกระบอกเลยอยู่ตรงนี้มันจะสับตรงนี้มันถึงจะเกิดปฏิกิริยาอย่างนี้แล้วมันถึงจะไปอย่างนี้มันถึงจะมีฤทธิ์มีแรงอย่างนี้มันจะไปอย่างนี้แล้วมันได้อย่างนี้ได้อย่างนี้มันเป็นอย่างนี้ผลสำเร็จมันจะเป็นอย่างนี้บอกอธิบายให้คุณฟังอาตมาว่าอาตมา ถึงจึงเอามาใช้ไม่กลัวมันระเบิดใส่ตัวหรือไม่อายใครเอามาสอนเอามาบอกก็บอกได้พิสดารแจกแจงซับซ้อนอธิบายให้คุณรู้คุณเห็นจนคุณเข้าใจถึงความสำคัญของมันเลยว่าเออจริงๆเลยนะมันสำคัญนะเอามาแจกให้ตื่นจนกระทั่งคุณจับติดว่าแล้วก็เข้าใจลึกเข้าไปในพวกนี้มันโยงเข้าไปลึกซึ้งจนคนคุณตื้นจนคนรับคุณรับได้นี่แหละแล้วคุณก็จะเห็นความลึกซึ้งของสูตรนี้ไปอีกเยอะแยะเลยอาตมาเอามาให้คุณได้รับสิทธิ์เห็นความสำคัญและเราจะได้เอาอันนี้มาใช้ก็ในเมื่อคุณเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าแล้วคุณก็เอาสัมมารีมักองค์ 8 มาใช้ไม่ได้แล้ว มาอธิบายกันหลวมๆอธิบายกันเสียๆด้วยทุกวันนี้เอามากซึ่งเป็นอุตริมนุษยธรรมมาอธิบายโดยเฉพาะมากอง 8 เนี่ยทุกวันนี้ก็เอามาอธิบายกันโครมๆเอามาอธิบายเพี้ยนเอามาอธิบายลดค่าเอามาอธิบายไม่เข้าในหลักของสัมมารีมักองค์ 8 เลยอาตมาไม่เคยได้ยินเลยไม่เคยเห็นในตำราเล่มไหนเลยที่เขาเขียนว่ามิจฉาทิฐิ 10 แล้วก็อธิบายให้ฟังแล้วก็จะขยายความกันว่าพ้นมิจฉาทิฏฐิจะเป็นยังไงเป็นสัมมาทิฏฐิก็จะต้องเป็นสาธารณะบ้างเป็นอันนาสวะบ้างแล้วก็สาธารณะเป็นยังไงเป็นส่วนแห่งบุญเป็นผลแก่ขันเป็นยังไงแล้วก็อนาคตเราจะเป็นยังไงเงื่อนไขของว่าเป็นยังไงอย่างที่พูดถูกคุณฟังอยู่ บ้านเดี๋ยวนี้ไม่เคยเห็นในตำราไหนที่อ่านๆดูที่เขาศึกษาเขาสอนกันที่วีคไหนก็ไม่เคยเห็นไอ้วีคไหนก็ไม่เคยเห็นสอนอย่างนี้มีแต่บอกเอออยู่ตามพอดีๆซ้ำมาพูดก็พอดีพอดีกินก็พอดีพอดีใช้กับพอดีๆเออแต่ส่วนจะไปสร้างสมาธิไปนั่งหลับตาเอานู้นไม่ได้เหมือนกันที่พระเจ้าจะบอกว่าสร้างสัมมาสมาธิก็นี่แหละจากองค์มากนี่ไม่ใช่สัมมาสมาธิจะไปสร้างนั่งเอาพระพุทธเจ้าไม่ได้ให้ไปสร้างนั่งเอาให้สร้างองค์มาตั้ง 7 นี่แล้วก็สั่งสมลงเป็นสัมมาเป็นองค์ประกอบของสัมมาสมาธิอันอริยะไม่เคยเห็นใครพูดเขาอธิบายมาองค์ประกอบอย่างเขาพูดอาตมาอาตมาปฏิบัติมาน่ะมันมีของตัวเอง เดิมตั้งแต่ยังไม่เคยเจอพระสูตรนี้ด้วยตั้งแต่ปฏิบัติเป็นฆราวาสแล้วก็ปฏิบัติแล้วเราก็ได้เราก็รู้มาอ๋อมันเป็นอย่างนี้นะแล้วอาตมาก็มาสอนพวกคุณตั้งแต่ต้นมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ก็สอนได้แบบนี้จนมาเจอมหากาลีเธอก็สู้นี่ก็รู้แล้วแต่ทีนี้มันยังพูดไม่ได้มันยังไม่มีสภาวะรองรับก็ทิ้งไว้ก่อนตำราจนกระทั่งมาเดี๋ยวนี้ค่อยๆพูดได้อาตมาพยายามจะเอามาพูดหลายครั้งมหาเจดีย์สังฆคุณจะเอามาสอนหลายครั้งหยิบขึ้นมาลองดูยังไม่รอดหลายทีอาตมาจำได้หยุดแสดงก็จำได้อยู่ที่นี่ก็พยายามไม่ขึ้นอาตมาลองเช็คเช็คดูก็ยังไม่เป็นไปได้เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าพอพูดกันรู้เรื่องพอไปได้แล้วมันไม่ใช่ของตำนานของสูงมันเรื่องสำคัญไม่ใช่ของมาพูดพล่อยพูดเล่นพูดพล่ามทุกวันนี้คนเอามากอง มาพูดเนี่ยอวดอุตริมนุษยธรรมที่ไม่มีในตนอาตมาไม่ปรับปาราชิกให้กับบุญแล้วมักจะเป็นอุตรดิตถ์ยังเลอะๆแล้วอธิบายผิดๆมันถึงเสื่อมอธิบายมากเนี่ยเออสัมมาทิฏฐิก็ความเห็นถูกก็ถูกไปอย่างนั้นแหละถูกอะไรก็หล่อและบางคนเนี่ยทานเธอไม่มีแล้วเป็นอุทัยใช้สติไปก็เยอะแยะนักบรรยายนะทิ้งขว้างไปเลยส่วนสัดที่ 4 ก็อธิบายกันใหญ่เลยเป็นเรื่องเป็นราวทางก็โอ้โหอย่าว่าแต่ทานธรรมดาเลยต่อกันจนกระทั่งอุทิศส่วนกุศลไปให้คนนั้นคนนี้ตายไปแล้วเป็นโลกนี้โลกหน้าเป็นลิเกละครอะไรกันอยู่ยุ่งยากยุ่งยากไอ้ที่ตัดก็ตัดซะเหี้ยนจู๋เลยไอ้ที่ต่อก็ต่อซะจนไม่มีที่ไม่รู้มันจบตรงไหนก็ไม่รู้ต่อเขาจะไม่มีที่จบไม่รู้ตัวที่จบตรงไหนมันเลยกลายเป็น ไม่ต้อง 2 ฝั่งให้ฟังตัดก็ตัดจู๋เอ้ยฟังตอบก็ตอบไม่รู้จบจนยุ่งไปหมดแล้วก็อธิบายกันตามความเห็นของตนศาสนาพุทธมันจึงเสื่อมน่ะคุณฟังไว้ถ้าใครอาตมาเชื่อแน่ว่าไม่ได้ฟังมาก่อนหรอกอาตมาพูดอย่างกับพระพุทธเจ้าพูดพระพุทธเจ้าตรัสเยอะนะบอกว่าเรายังไม่ได้เคยกินมาก่อนเลยแล้วใครจะกล่าวอย่างนี้แล้วท่านก็ตัดแหมยังกับพระพุทธเจ้ากล่าวแต่ไม่เหมือนทีเดียวเพราะก็มาหาจับตาดีใส่กระสุนมันยืนยันว่าพระพุทธเจ้าท่านตรัสก็มาพูดตามท่านอธิบายตามทันแต่อาตมาไม่เคยเห็นอาจารย์ลูกศิษย์พระพุทธเจ้าอื่นๆเกิดก่อนอาตมาแก่กว่าพอเรียน 18 ยังมีเลยยังไม่เห็นพูดมาอย่างนี้ไม่เห็นพูดอย่างนี้สอนมากก็ไม่เห็นสอนอย่างนี้ไม่มีรายละเอียดอย่างนี้เป็นอย่างนั้นนะเพราะงั้นอาตมาถึงบอกว่าอาตมาไม่เคยได้ยินอาตมาพูดเองนะอาตมาไม่เห็นมาเจอในพระบาลีก็มาเจอในพระไตรปิฎกแล้วถึงเห็นว่าโอ้นี่มันของยอดเยี่ยมนี่แต่จะมาก็ต้องดูจังหวะจากคนที่จะเอาออกมาเปิดเผยแม้อาตมาจะค้นเจอนี่มันยอดเพชรแล้วนี่จะเอาออกมาให้พวกคุณดูพวกคุณก็ไม่รู้ว่ายอดเพชรนี่มันเป็นยังไงก็ต้องรอจังหวะซะก่อนจนกว่าจะต้องมาล้างขี้ตาของคุณออกให้ใสสักหน่อยก่อนให้ดูมีความรู้ในการที่จะมองเพชรออกถ้าเราเจอเพชรแหมมีชนิดก้อนเนื้อดีของ เอามาให้คนขี้ตาเต็มตาดูมึงจะไม่รู้เรื่องอะไรคนที่ตาฟางตาว่าไม่มีความรู้ที่จะดูเพชรเอาเพชรมาให้ดูก็บอกเอามาทำไมก้อนหินโยนทิ้งไปก็เท่านั้นเองยังมีท่าอะไรเขาก็ไม่เอาจนกว่าจะต้องบอกคุณให้รู้ซะก่อนมีความรู้พื้นฐานล้างขี้ตาออกให้มากๆก่อนจนกว่าคุณจะสามารถเอาเพชรมาให้ดูได้ถึงจะอ๋อแค่นั้นมีเหลี่ยมมีแสงมีอะไรต่ออะไรนี่คนถึงจะรู้ว่าอันนี้เป็นของมีค่าถึงจะได้สนใจและเพ่งเล็งแลอ่านโอ้แม่ยิ่งศึกษายิ่งเห็นสลับซับซ้อนลึกซึ้งมีอะไรต่อไปมีมุมมีเหลี่ยมอะไรต่ออะไรอีกเยอะแยะคุณถึงจะรู้ว่าอ๋ออันนี้ยอดเพชรคุณก็ถึงจะรู้จักค่าจากคุณแล้วก็เอาไปใช้ได้ด้วย เอาไปใช้ถูกเรื่องถูกเราเอาไปใช้อย่างมีเศษได้จริงๆมันต้องมีโอกาสมีจังหวะมีมนุษย์ผู้รับมันไม่มีมนุษย์ผู้รับรับไม่ได้นี่ขนาดนี้กล่าวถึงกันพอสมควรกว่าจะรับมรรคองค์ 8 พระพุทธเจ้าได้พอสมควรรับฟังรู้สอดคือมันต้องต่อมันต้องติดมันต้องประสานมันต้องสอดร้อยมันสลับซับซ้อนลึกซึ้งไม่ใช่เรื่องเล่นกว่าจะพูดอย่างนี้กว่าจะทำอย่างนี้อาตมากว่าจะพูดได้เก่งด้วยแล้วพวกคุณกว่าจะรู้จักสถานะกว่าจะมีอะไรรองรับพอฟังกันได้ด้วยไม่ใช่เรื่องตื่นไม่ใช่เรื่องไวๆต้องใช้เวลาต้องสะสมถึงจะเกิดมามีบุญพอถึงจะเป็นส่วนแห่งบุญถึงจะเป็นผลแก่ขันไม่อย่างนั้นก็ ตักน้ำไม่มีขันที่จะเป็นขันวิเศษไม่ได้มีรูปขันน้ำขันโดยเฉพาะนามขันธ์ที่เป็นตัวเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณที่จะเป็นวิญญาณอันฉลาดเป็นปัญญาเป็นธาตุรู้ที่ฉลาดขึ้นพอรับได้เลยยังไม่เป็นขันธ์ทองคำเป็นขันเงินเป็นขันที่มันสามารถรับสิ่งพิเศษได้ทีเดียวหรอกมันต้องรอจังหวะขณะนี้ได้แล้วก็ให้พวกเราได้รู้จักความสำคัญสนใจและศึกษาพยายามอย่าไปดูถูกเราได้แล้วเนี่ยเราพอมีพอเป็นพอไปใครที่ยังไม่สามารถก็เรียนปฏิบัติมาเรื่อยๆมีศีลเป็นฐานขัดเกลาฐานจิตให้เป็นสมาธิขึ้นมาเรื่อยๆศีลนั่นแหละขัดเกลาฐานจิตสัมมารี 8 นี่ก็พร้อมพรั่งศีลสมาธิปัญญาอยู่ในสัมมารีมักองค์ 8 อยู่ในนี้หมดแหละมีหลักเกณฑ์เอามาประพฤติปฏิบัติเข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิสัมมาทิฏฐินี้มันขายความหมดเลยความเห็นที่ถูกต้องปฏิบัติอย่างไรก็ปฏิบัติโดยศีลสมาธิปัญญาศีลปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่เราจะกำหนดให้แก่ตัวตามอินทรีย์พละเรายังไม่ยิ่งไม่ใหญ่ก็ปฏิบัติให้มันดีงามตามสีนั้นให้บริสุทธิ์ปฏิบัติให้ศีลมันมีสูงขึ้นเป็นอาทิตย์สีเป็นอริยะการตัดสินเป็นปาริสุทธิศีลเป็นอเสขะศีลไม่ใช่ศีลปฏิบัติศีลศีลศีลศีลอยู่ไม่รู้เรื่องนี่ถ้าพุทธทาสท่านก็เตือนมาอย่าปฏิบัติสีนั้นเป็นอุปทาน สีที่มันเป็นสมาทานคือถือเอาไว้สมัครคำว่าถือเอาไว้เสมอให้มีศีลอยู่เนืองๆแต่ไม่ใช่ยึดมั่นถือมั่นศีลจนติดจนกระทั่งยึดแหมเรามีสีนี้แล้วเราก็ยึดเหลือเกินใครจะด่างจะพลอยก็ไม่ได้จะเอาเป็นตัวเป็นตนไปซะหมดคนอื่นก็ไปหลงผิดว่าเป็นเราเขาทำไม่ได้ก็เป็นคนไปขี่เข้าไปดูถูกเขาก็ไม่ใช่แล้วเราเองเราก็รู้ว่าศีลอันนี้เป็นอย่างนี้เข้าเมืองอันนู้นอันนี้เราจะอนุโลมอะไรกับเขาแล้วก็ต้องรู้ว่าเขาเราจะต้องมีความฉลาดในการที่จะพอเป็นไปพอเป็นไปได้ถ้าเรารู้ว่าเขาไม่ได้หรอกพูดก็ไม่รู้เรื่องแล้วก็เอ้าก็เป็นไปอย่างนั้นอย่างนั้นแต่ถึงอย่างนั้นเราก็จะไม่มีเจตนาที่จะไม่ สีนี้สมบูรณ์อยู่ต้องมีเจตนางดเว้นมีเวรมณีมีเจตนางดเว้นที่จะให้สมบูรณ์อยู่ที่จะไม่ให้มีสิ่งที่พระพุทธเจ้าท่านห้ามไว้ด้วยศีลหรือส่งเสริมให้ด้วยศีลศีลไม่มี 2 ลักษณะลักษณะส่งเสริมเรียกว่าอภิสมาจารกับลักษณะห้ามลักษณะไม่ให้มีลักษณะให้เลิกให้เว้นออกเรียกว่าบาปสมาจารย์มี 2 ลักษณะแล้วก็จะต้องออกสิ่งที่ควรออกไม่เป็นไม่มีปราศจากเว้นขาดได้อยู่เมื่อเราเห็นขาดได้อยู่แล้วเราก็รู้แม้จะไปในที่ที่บอกแล้วบอกว่าสูงสุดแล้วเราได้สูงสุดแล้วเราเป็นพระอรหันต์แล้วเราก็มีเจตนางดเว้นอยู่ทีเดียวแม้จะต้องจำยอมต้องอัน ไปถึงอีกที่นึงอย่างนี้จำเป็นที่สุดอาตมาไปถึงมันไม่มีอะไรที่จะงดเว้นได้เลยเขาจำเป็นที่จะต้องเอาดอกไม้ธูปเทียนมาถวายอาตมาก็จำเป็นจะต้องเอาถือดอกไม้ธูปเทียนด้วยแล้วก็เอาไปวางตามที่ที่เขาจะทำกันอยู่เพื่อไม่ให้เกิดการวุ่นวายอะไรแล้วก็มันอธิบายกันก็ไม่ได้ไม่ได้ชอบในโอกาสอาตมาก็จำเป็นจะต้องเล่นบ้างแหละศีลข้อมาลาคันธะวิเลปะนะธารณะแค่นั้นก็ต้องมาถือประดับแหมถือทำเป็นเคืองก็ไปตามเรื่องเอาไปวางไปเก็บอะไรไปทำบูชาพิธีบูชาตามเขาเราก็จำยอมทำตามวิธีบูชาอันนั้นบ้างด้วยเพราะมันจำเป็นอยู่ในกาลเทศะอย่างนี้เราไม่ทำไม่ดีไม่ทำไม่ไหวจำเป็นที่สุด อธิบายก็ไม่ได้แข็งคืนก็ดูกระด้างกระเดื่องไม่เข้าท่าดูไม่เรียบร้อยราบรื่นดูกันแตกๆและแห้งมากเกินไปจะจำยอมอนุโลมสีนี้ก็ทำแต่ในจิตก็ยังมีเวรมณีมีเจตนางดเว้นถ้าไม่มีช่องทางที่จะงดเว้นให้สั้นให้น้อยไม่ให้เต็มรูปได้ก็จะทำไม่ให้มันเต็มรูปอยู่ในทีนั่นแหละจะตัดรับตรงไหนจะไม่ให้เต็มเครื่องของเขามันก็จะมันเป็นธาตุกบฏก็มันไม่เห็นด้วยมันไม่เห็นดีแล้วเราก็อยากจะลดละลงมาด้วยช่วยดึงก็ลดละลงมาด้วยท่าทีกิริยาลีลาอะไรที่จะทำได้มันทำทุกคนในจะบอกให้แต่ก็ระวังนะแข็งๆเขินๆมากนักก็ได้เรื่องมากนักคนก็คอมเมนต์เข้าเมืองตาหลิวมันไม่ลืมตาตามวัย เผาไฟมาทะลวงตามันให้มันตาหลิ่วตามันตาเรานี่มันก็จะทำมาก่อนสิระวังเราก็จะต้องดูให้กลมกลืนพอไปพอมาสอดร้อยแต่เราก็จะต้องใช้ปัญญามีเจตนาเวระมะณีคือเจตนาที่จะงดเว้นอยู่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆหรือเราไม่กินเนื้อสัตว์เราไปในดงที่เขากินเนื้อสัตว์เขากินกันหมดเลยยังไงเขาก็กินแต่เราเจตนางดเว้นอยู่อย่างนั้นน่ะแล้วเราจะไม่อนุโลมง่ายๆและคนที่มีฤทธิ์มีแรงเพียงพอก็ไม่อนุโลมจนไม่ต้องกินเนื้อสัตว์แล้วก็ทำทีท่าลีลาผสมผสานไปมันไม่เป็นไรหรอกเรากินอันนี้ด้วยได้เขาก็จะบอกว่าอร่อยนะเนี่ยโอ้โหนี่มานี่หมูตัวนี้นี่อายุเพิ่ง 7 เดือนแล้วนี่กำลังขันดี หนังกรอบเหลือเกินฉีกให้จะป้อนอะไรเลยบอกขอบคุณอะไรก็ได้แล้วก็เจตนางดเว้นจนให้ได้ถ้าเราจะให้ได้ถ้าเราไม่ได้สุดทางก็จะยัดเข้าปากแล้วก็ไม่ต้องโกรธแล้วไม่เอาวันนี้เรานี่ไม่มีฤทธิ์มีแรงเลยให้เพื่อนยัดหนังหมูย่างเข้าปากคาวไปแล้วก็เปื้อนก็เปื้อนไปบ้างก็ไม่ต้องโกรธอะไรอย่างนี้เป็นต้นแต่เจตนางดเว้นตัวเวรมณีนี่มันมีอยู่เวลามันมีแปลว่าตัวงดเว้นเราจะจำจะเรียนสูตรตรงนี้แล้วเราจะจำให้ได้หมดเลยถ้าพวกอโศกไม่เข้าใจเซอร์กิตของอริยมรรคองค์ 8 ไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรวงจรวงจรความสัมพันธ์ในบทบาทการทำงานหรือว่าการเป็นไป ปฏิปทาอริยมรรคองค์ 8 อย่างชัดแจ้งมีตัวบอกตัวไขมีตัวอะไรต่ออะไรอยู่ในทั้งหมดครบครันแล้วเราก็มองไม่เห็นว่าใครจะเป็นคนนำพาที่จะนำเอาสูตรใหญ่นี้ขยายต่อไปเป็นธรรมดายากเป็นสิ่งที่จะขยายความต่อไปในอนาคตให้รู้กันทั่วได้เลยประชาชนทั้งหลายเข้าใจวงจรสูตรจ่ายอันของพระพุทธเจ้านี้กันทุกคนแล้วก็ปฏิบัติได้มากได้น้อยก็ตามปฏิบัติตามสูตรนี้เดินทางคนรู้มากดีมากเข้าใจมากก็ทำให้มันได้แล้วเขาจะรู้ผลเองว่ามันเป็นสูตรที่ดีไม่ใช่ถูกสูตรทิ้งสูตรขว้างแล้วเขาจะไปปฏิบัติธรรมตนเองขัดเกลาตนเองให้เป็นผู้ที่มีสมาธิผู้ที่มีสุขอันสงบผู้ที่มีความพ้นทุกข์อย่างแท้จริง นี่เป็นเครื่องทำให้คนพ้นทุกข์อริยมรรคองค์ 8 มีเป็นทางปฏิบัติอันใหญ่ของพระพุทธเจ้าปฏิบัติเต็มเครื่องมันจะเป็นโพธิปักขิยธรรม 37 อดีตมัก 8 เนี่ยมันจะเริ่มต้นด้วยสติตั้งแต่สติปัฏฐาน 4 มาจนกระทั่งยานอริยมรรคองค์ 8 เป็นโพธิปักขิยธรรม 37 มันอยู่ในนี้หมดมันจะเป็นเรื่องใหญ่เรื่องยิ่งเรื่องวิเศษเลยไม่ใช่ว่าจะเห็นอริยมรรคองค์ 8 นี่เป็นเรื่องหมูและพูดกันโอ้ยก็ปิดกะปอยพูดกันเต็มวัดโนนวัดนี้เทศน์กันภัยๆๆทั้งๆที่ตัวเองยังไม่รู้เลยนี่คุณเอาอะไรมาพูดน่ะเอามาพูดใช่ไหมชายนังวาพลังวานี่เป็นอุตริมนุษยธรรมและคุณมีจริงแล้วเหรอคุณรู้จริงแล้วเหรอ คุณมีจริงแล้วเหรอคุณรู้จริงแล้วหรอไม่รู้จริงไม่มีจริงก็เอามาพูดไปตามประสาความเห็นของตัวออกความเห็นไปแล้วก็ไปว่าเขาเนี่ยปฏิบัติอย่างนี้นี่เคร่งเกินไปปฏิบัติอย่างนี้ไม่ต้องอย่างนี้ต้องเขาอย่างเขาปฏิบัติดีแล้วหรือรู้เท่าทันแล้วก็สบายๆไปอะไรอย่างเงี้ยพูดดูถูกป่ะองค์ 8 ซึ่งเป็นความเห็นของเขาเข้าข้างกิเลสเขาพูดก็เอากิเลสมาประกอบมันก็เข้าข้างมันก็ดึงมากอง 8 นี้ลงต่ำๆจนกระทั่งไปเอาอธิบายว่ามักองค์ 8 เนี่ยมันก็เป็นโลกิยะนี่แหละคนทุกคนปฏิบัติได้จริงก็จริงปฏิบัติได้ก็ต้องเกิดสัมมาทิฏฐิเกิดสัมมาสังกัปปะต้องรู้ว่าจะดำริยังไงแต่ในความคิดจะเริ่มคิดยังไงพูดจะทำยังไงจะระมัดระวังยังไงเวลาพูด แม่คุณถือศีล 5 นี่คุณก็ต้องระมัดระวังคำพูดของคนจะเป็นไปเพื่อที่จะปาณาติบาตคำพูดของคุณจะเป็นไปเพื่อที่จะไปอทินนาทานคำพูดของคุณจะเป็นไปเพื่อที่จะไปก่อกาเมสุมิจฉาจารแม้คำพูดของคุณคำพูดของคุณก็จะเป็นไปเพื่อที่จะไปเป็นมิจฉาอื่นๆอีกด้วยเป็นองค์มรรคทั้งนั้นเนี่ยคุณจะต้องสังวรระวังนะแม้แต่ในศีล 5 ของคุณก็จะต้องสัมพันธ์กันหมดคำพูดของคุณอย่าเป็นไปเพื่อผิดศีลข้อ 1 อย่าพูดผิดศีลข้อ 2 อย่าพูดผิดศีลข้อ 3 อย่าพูดผิดศีลข้อ 5 ข้อ 5 ตัดรอบเอาไว้แค่ไห