230526-394 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

้ถ้าผู้ไม่มีสมาธิแท้เหมือนกันแต่ว่าผู้นั้นอาจจะคิดลึกหรือจะวาจาจะทำการกระทำ งานอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเนี่ยมันจะเป็นประโยชน์แก่ตนน้อยก็เพราะว่าเรายังไม่มีกำลังจะไม่มีกำลังหลบหนีหายมากเกินไปหรือแม้แต่สัมผัสอยู่เป็นปัจจุบันน่ะทำก็ตามเราไม่มีกะจิตกะใจหรือว่าเรามีจิตใจไม่แข็งแรงเราก็ทำได้ประโยชน์น้อยน้อยอยู่แต่ก็จะเป็นผู้ที่พยายามทำประโยชน์ตนนั่นแหละสำคัญที่สุดให้ได้ผู้ใดเก่งขึ้นเก่งขึ้นก็จะมีประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านมากขึ้นมากขึ้นโดยเฉพาะประโยชน์ท่านจะมากขึ้นประโยชน์ตนก็จะมากขึ้นด้วยนั่นคือความก้าวหน้าไม่ว่าจะคิดไม่ว่าจะพูดไม่ว่าจะกระทำการงานทั้งสิ้น ส่วนผู้ที่สูงสุดบุญสูงสุดเป็นพระอรหันต์แล้วก็จะเป็นประโยชน์ท่านมากที่สุดส่วนประโยชน์ตนนั้นมีน้อยและจะเป็นผู้ที่ขยันหมั่นเพียรทำอะไรต่ออะไรอยู่อย่างชัดแจ้งเป็นประโยชน์ท่านมากประโยชน์ตนและน้อยตนแต่เพียงรักษาตนให้ยังชีพอยู่ไม่ให้มันตายดับขันธ์ไม่ได้เห็นแก่ตัวไม่ได้หลงไหลทั้งเนื้อหนังและจิตวิญญาณของตนกล้าหาญก็เป็นผู้ที่มีประโยชน์อย่างสูงสุดแล้วนี่เป็นข้อคิดที่พยายามคิดนึกดูดีๆการสั่งสมจะเป็นไปในระบบอย่างนี้ มันพูดใดที่ยังไม่ได้ประโยชน์ตนมากต้องพยายามตรวจสอบแม้ผู้ที่จะมีเจโตยังอ่อนหรือปฏิบัติยังผิดอยู่ที่มันไม่ได้ประโยชน์มากก็คือปฏิบัติผิดมันเป็นสำคัญถ้าผู้ปฏิบัติถูกแล้วจะได้ประโยชน์ตนมากแม้จะอยู่อย่างสงบสงัดจะคิดอยู่ในที่ไหนๆก็จะพิจารณาทำอยู่หรือแม้ว่าผู้นั้นจะมาทำงานยิ่งมาทำงานเป็นการทำงานไปพร้อมปฏิบัติสติปัฏฐานของพระพุทธเจ้านี่เป็นการทำงานไปพร้อมมีสติสัมปชัญญะมีความพยายามมีประโยชน์ตนประโยชน์ท่านหยุดพร้อมสัตว์ในตัวและจะเป็นประโยชน์ท่านก็มากประโยชน์ตนก็มาก ฟังซ้ำอีกทีจะเป็นประโยชน์ตนก็มากประโยชน์ท่านก็มาเกิดการสร้างสรรค์เป็นประโยชน์ท่านอยู่นั่นแหละไปแล้วตนก็ได้ปฏิบัติธรรมไปจริงๆไอ้สัตว์ได้ส่วนของการรู้การรถรู้ธรรมะรู้การลดการละลดได้ละได้จริงๆและเป็นปัจจุบันน่ะทำด้วยไม่ใช่ไปนั่งคิดนั่งนึกนั่งเพ้อนั่งฝันนั่งตรวจสอบอะไรอยู่เพี้ยนเพี้ยนนั่งปั่นนั่งสร้างอยู่เพี้ยนไม่ใช่อย่างนั้นด้วยเพราะการหยุดไม่นั่งไม่ไม่ทำงานนั้นน่ะเอาแต่นั่งปั้นนั่งสร้างอะไรก็ได้ไปกินมันจะกลายเป็นเราเพ้อไปกับอัตรายิ่งผู้ที่ปฏิบัติธรรมใหม่ๆไม่เข้าใจละเอียดลออในภาพภพของจิตภาวะของจิต สร้างนั่งปั่นอะไรเลอะเลอะเทอะๆง่ายที่สุดเพราะเรายังไม่เข้าใจในภพสูงหรือในสังโยชน์เบื้องสูงในเรื่องของภพของอัตรามันเป็นโรคชั้นสูงระดับปฏิบัติตามกัลยาณมิตรปฏิบัติตามครูอาจารย์ปฏิบัติตามหมู่ที่พาเป็นพาไปและก็พยายามหัดเรียนรู้สติปัฏฐานจะต้องจับจิตกายเวทนาจิตธรรมอารมณ์จะต้องพยายามไม่รู้เท่าทันให้มากขณะที่สุดและก็ปรับปรุงปรับเปลี่ยนของตนจริงๆฝึกไปฝึกไปจะเก่งขึ้นเก่งขึ้นจะชำนาญขึ้นสั่งสมลงเป็นสมาธิเป็นสัมมาสมาธิของพระอริยะจะเกิดผลอย่างนั้นจริงๆทบทวนอีกทีนึงการปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้า เราจะต้องทำสัมมาทิฏฐิให้ชัดแจ้งและมีสัมมาวายามะหรือสัมมาสติเป็นเครื่องประกอบอย่างสำคัญในเบื้องแรกสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะจะยังมีอยู่ไม่ใช่หายไปคือเราอยู่เป็นคนปกติแล้วมันก็จะได้ผลแก่ตนเนี่ยมากถ้ามีสมาธิไม่ว่าจะปฏิบัติอย่างสงบหลีกเป็นหรือจะทำงานทำการอยู่ถ้าเผื่อว่าถ้าไม่ถูกต้องแล้วก็ทำงานทำการอยู่นั่นแหละจะได้ผลมากเพราะมันเป็นปัจจุบันกระทำและเป็นสติปัฏฐานแท้ทันทีทันใดไม่ใช่เรื่องลึกเรื่องคิดไม่ใช่เรื่องที่ไปขโมย นวลต้นดาวอะไรอยู่และไม่มีทางพลาดพลั้งได้ง่ายผู้ที่ปฏิบัติได้สูงขึ้นสูงขึ้นก็จะเป็นผู้ที่ทำงานทำการอะไรมีทั้งการนึกคิดมีทั้งการพูดมีทั้งการกระทำอยู่ทุกทีไปและพร้อมกันนั้นเราก็จับจิตจับใจของเราได้รู้สัมผัสได้สัมผัสนี้เป็นปัจจัยก็พยายามปรับปรุงปรับเปลี่ยนจิตดีจริงๆตลอดเวลาเราจะได้ประโยชน์ตนก็มากประโยชน์ท่านก็มาเพราะเราทำการงานประโยชน์ท่านก็มาประโยชน์ตนก็มากอยู่ด้วยถึงพร้อมด้วยประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอยู่อย่างไม่ประมาทจริงๆสูงขึ้นไปก่อนนั้นเป็นพระอรหันต์หรือเป็นผู้ที่ทำประโยชน์ตนประโยชน์ตนไม่มีอื่นคือประโยชน์ตัดกิเลสการจะช่วยเหลือตนให้มันยังอยู่นั้นมันไม่ มีอะไรมากนักโทษทีรู้ดีแล้วการประคบประหงมบริการตนนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยเพราะงั้นเมื่อเป็นพระอรหันต์แล้วจึงมีประโยชน์ตนนั่นแหละมากประโยชน์ให้ประโยชน์ท่านนั่นแหละมากขออภัยจะได้ประโยชน์ท่านนั่นแหละมากประโยชน์ตนนั้นไม่มีอะไรหรอกมันนิดๆหน่อยๆเพื่อที่จะยังทันไปวันหนึ่งคืนหนึ่งง่ายๆอย่างนี้เป็นต้นเราจะสั่งสมกิเลสหรือจะสั่งสมการประพฤติปฏิบัติเพื่อการละลายคลายก็จะต้องเข้าใจเป็นสมาธิจิตจริงๆไม่เช่นนั้นเราปฏิบัติผิดๆถูกๆกันทำกันมานานแล้วไปเอาจะนั่งหลับหูหลับตานั้นมีอุปการะบ้างแต่ภาพครั้งง่ายและไม่ใช่แนวทางของ พระพุทธเจ้าที่ถูกตรงเลยแต่อย่ารังเกียจการนั่งหลับตาหรือการอยู่พิจารณาบอกแล้วว่าการอยู่สงบพิจารณานั้นไม่ต้องนั่งหลับตาก็ได้อยากให้หลับถ้าหลับตาแล้วมันจะหลับง่ายๆด้วยซ้ำเพราะงั้นไม่ต้องหลับตาก็ได้และพิจารณาจริงๆไตร่ตรองทบทวนหัวใจต้องตัวแล้วมันก็ไม่มีอะไรมากแต่ต้องทบทวนบอกเป็นขยะขยะให้ไว้แล้วก่อนนอนหรือตื่นนอนก็พิจารณาเมื่อพิจารณากันรอบตัวในวันหนึ่งคืนหนึ่งเสร็จแล้วเราก็หางานทำหางานโน่นงานนี่ทำไม่เช่นนั้นเราจะแช่นิ่ง 1 เศษสงบ 2 ติดหลับติดหลบติดหลักแล้วมันจะติดจริงๆมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆต้องการแก้ไขเมื่อรู้ว่าพักผ่อนเพียงพอแล้วเราพิจารณาได้พอสมควรแล้วเราก็หางานทำเป็นประโยชน์ เราแข็งแรงเชี่ยวชาญคล่องแคล่วมีความสามารถเพิ่มขึ้นจริงๆถ้าเราทำไปทำมาก็ยิ่งจะเป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะการสร้างสรรค์คนพระพุทธเจ้าจึงได้สร้างสรรค์อย่างนี้ประเสริฐอย่างนี้คนเราเมื่อมันไม่มีความขี้เกียจมันรู้จักงานหรือจัดการแล้วมันก็ประกอบกิจประกอบการไปเมื่อยก็พักพระพุทธเจ้าจึงตรัสว่าเราไม่พรรคเราไม่เพี้ยนคือผู้ที่ถึงนิพพานมันเป็นเรื่องจริงเพราะเมื่อเราก็พักพักผ่อนหรือว่าพักเลยสักครู่นึงคราวหนึ่งแล้วก็มาทำวนเวียนกันอยู่อย่างนี้มันเป็นการแข็งแรงมันเป็นการเก่งและมันเป็นการมีประโยชน์และสุขภาพก็ดีนี่สำคัญอยู่อย่างนี้ทั้งๆที่ภาคปฏิบัติทั้ง ภาพสุดท้ายยิ่งเป็นภาพสุดท้ายแล้วพระอริยเจ้าที่เป็นพระอรหันต์จะมีสมาธิแม้แต่คิดก็เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นแม้แต่พูดก็เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นแม้แต่ทำงานก็เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นแม้แต่มีอาชีพท่านก็ทำอาชีพที่สร้างสรรค์ให้แก่ผู้อื่นเพราะถ้าไม่มีตัวไม่มีตนแล้วและท่านจะเป็นผู้ที่พยายามอยู่จริงๆพยายามทำงานพยายามถ้าว่างๆท่านก็จะรู้ว่ามันว่างมันเฉยๆลอยชายอยู่ทำอะไรมันจะรู้โดยสามัญสำนึกของพระอรหันต์ทีเดียวเพราะมันไม่เห็นมีท่าอะไรอยู่และลอยล่องๆแล้วเราก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมันก็จะคิดจะนึกดำริทีเดียวและดำริทำอะไรดีอยากจะพยายามกระทำมีสติสัมปชัญญะทีเดียว พระอรหันต์และมีสมาธิอันเป็นเอกจริงๆครบถ้วนบริบูรณ์อยู่อย่างนี้นี่เป็นสัมมาองค์ 8 ที่เต็มพร้อมไว้ในภาวะที่ฝึกปฏิบัติก็พระพุทธเจ้าจึงอธิบายไว้แล้วว่ามีสมาชิกเป็นเครื่องห้อมล้อมและก็ทำไม่พอเหมาะพอดีสมาชิกกัปปะก็จะพอเหมาะได้สัมมาวาจาก็จะพอเหมาะได้สัมมากัมมันตะก็จะพอเหมาะได้สัมมาอาชีวะก็จะพอเหมาะได้ตั้งลงยังลงเป็นสัมมาสมาธิที่พอเหมาะพอดีหรือพอเหมาะพอควรปานกลางเป็นสัมมาหรือเป็นมัชฌิมาเป็นสัมมาปฏิปทาและเป็นมัชฌิมาปฏิปทาสัมมาญาณก็พอเหมาะเหลือเกินสมัยเกิดทันทีอย่างนี้ ก็ขอให้พยายามทำความเข้าใจให้ชัดแจ้งแล้วเราจะปฏิบัติสติปัฏฐานของพระพุทธเจ้าถูกตรงมีสัมมารีมรรคองค์ 8 และมีภาคปฏิบัติที่เร็วรวดทันทีเป็นสุขาปฏิปทาขิปปาภิญญาคือเป็นการปฏิบัติอย่างสบายๆไปเรื่อยๆไม่หมักหมมหรือไม่ไปเคร่งเครียดอยู่ในจุดเดียวแล้วมันก็จะเจ็บตลอดเวลา 24 ชั่วโมงเราจะได้ประโยชน์ทั้งประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านเป็นคนประเสริฐอย่างแท้จริง