201012-149 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปราการอโศก-ฬ010.txt

็ไม่เก่งเราสร้างอะไรต่ออะไรได้มันก็เก่งแต่ว่าไม่เก่งเท่าเราสงบระงับอกุศลทั้งปวงจากจิตสงบระงับโลภะโทสะโมหะลงเรียกว่าปัญญาไม่เก่งเรามีสติเรารู้ดียินดีเห็นดีเข้าใจดีในจิตของเราในตัวของเราในกระทำอย่างนี้ได้เสมอสิ่งเหล่านี้ก็สั่งสมลงเป็นสมาธิเป็นจิตแพ้เรียกว่าสมาธิจึงต้องญาณมีทั้งหมดในสิ่งที่หลุดร่อนไปร่อนไปจนเป็นจริงหลุดร่อนอย่างไม่เย็นกลับจึงขาดจึงเป็นมนุษย์จิตของเราก็จะมีปัญญาและก็มี อุเบกขาที่มันจะวางเฉยวางปล่อยต่อการกระทบสัมผัสทางตาหูจมูกลิ้นกายและแม้แต่ใจเองมันกระทบมันก็จะเฉยแล้วมันก็จะรู้แล้วเราก็จะร่วมกับงานการสัตว์ในโลกตาหูจมูกลิ้นกายใจเป็นศัตรูสำคัญแล้วก็สำคัญกับโลกตอนแรกเราก็จะทำกายกรรมกับเขาจะทำวัคซีนกันกับเขามีจิตศัตรูร่วมคิดร่วมแต่งร่วมรู้ร่วมทำกับเขาได้อย่างดีคิดอย่างนี้เรียกว่าจิตเฉยๆอุเบกขามันเผลอเพราะมันไม่มีรถของโลหะรถของโทรศัพท์ มันอยู่กับตัวจิตที่มันรู้กันอยู่ชัดๆไกลๆแล้วมันก็ทำงานร่วมกับที่เรารู้ว่าเราจะทำงานอะไรทำกายพอดีสักทีก็ดีมโนคนดีตาหูจมูกลิ้นกายเป็นทวารสัมพันธ์ร่วมด้วยเห็นได้ยินเสียงได้รับทั้งทีมทั้งลิ้นทั้งกายทั้งผลัดปิดก็รู้สัมผัสทางจิตที่แท้จริงเราทำอย่างนี้อยู่เสมออย่างแท้จริงอยากประมาทพยายามให้เข้าใจว่าสภาวะที่เราทำนั้นคืออย่างไรคนที่เราได้จริงๆอย่างไรมันมีสติเตือนตนรู้สึกตัวอยู่เสมอๆเรียกว่าสติปัฏฐานผู้มีสติปัฏฐานปฏิบัติตนอย่างไรทางเดียวเป็นคลิปที่จะไปศูนย์ทานอย่างแท้จริง เรียกว่าทางเอกทางเดียวทางสายเดียวที่ประเสริฐเป็นสติปัฏฐานรู้สิ่งที่ประชุมเรียกว่าตายไม่รู้ความรู้สึกของจิตสงบเวทนาใช้วิจารณญาณให้รู้ตัวมันไม่รู้อารมณ์ของจิตเรียกว่าธรรมะหรือธรรมารมณ์แล้วก็แยกแยะอารมณ์ทุกสิ่งทุกอย่างถึงโลภะโทสะโมหะหรือว่าอกุศลกรรมต่างๆนานาชนิดอุปทานอย่างไรก็ตามจนถึงอาจจะวัดอนุสัยเรียกว่ารู้อารมณ์ไว้แต่อารมณ์ที่เป็นนิพพานหรืออารมณ์ที่เป็นความวางความปล่อยโดยกุศลทั้งหมดและอกุศลทั้งหมดและจะมีกุศลถึงพร้อมอยู่เสมอเป็นไปตามควรจึงเป็นสิ่งที่บริบูรณ์ที่สุดการปฏิบัติซึ่งจะต้องมี สำคัญที่สุดที่อธิบายนี้สั้นๆไม่ยาวนักแสดงว่ามีอานิสงส์แท้อานิสงส์จริงเป็นหลักเกณฑ์ไม่ได้ออกพูดภาษาบาลีหัวข้ออะไรต่างๆเยอะแต่คำอธิบายนี้รวมไปหมดแล้วทีนี้