200530-116 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันจันทร์ที่ 30 พฤษภาคมพุทธศักราช 2520 พ่อท่านพระปฏิวัติได้นำพิจารณาปัจจเวกปัจจัยณพุทธสถานสันติอโศกโทรศัพท์จะทำที่แท้จริงที่เราสัมผัสนั้นเราหมายความว่าคือจิตเจตสิกรูปนิพพานรูปของจิตหรือรูปของจิตที่มันเป็นสภาพที่รู้ทั้งเวทนารู้ทั้งสัญญาและรู้ทั้งสังขารรู้ทั้งวิญญาณว่าเป็นอาการอย่างนั้นอย่างนั้นเท่านั้นเท่านั้นและเราก็ไม่ได้ติดยึดอยู่ในทั้งเวทนาที่เป็นสุขเวทนาทุกขเวทนาหรือแม้แต่อุเบกขาเวทนา สัญญาก็เป็นการเป็นของจิตอย่างหนึ่งเป็นลักษณะอย่างหนึ่งของจิตเราก็รู้ว่าเป็นสัญญาเป็นการกำหนดเป็นการหมายรู้เป็นการจำไว้สังขารก็เป็นอาการหนึ่งของจิตที่เราปรุงรสแต่งแต่ถ้าจะคงจะแต่งเราจะต้องมีปัญญาอันยิ่งเราจะต้องควบคุมอย่างยิ่งเป็นวิสังขารเมื่อผู้ใดมีวิสังขารรู้จักฐานของวิสังขารแล้วจะปรุงเป็นปุญญาภิสังขารหรือจะทำเก่งจนเรียกว่าอิทธาภิสังขารเราก็อยู่เหนือสังขารทั้งหลายทั้งปวงสังขารเนื้อเราไม่ได้เราไม่ได้เป็นธาตุแห่งสังขารเพราะเราไม่ให้สังขารนั้นเกิด เราเป็นแต่เพียงปรุงแต่งโดยสักแต่ว่าอาการเป็นมหากาฬเป็นมหาวิบัติเป็นมหากุศลธรรมดาถ้ารู้ที่รู้ยิ่งเราเรียกว่าวิญญาณก็เป็นทาสรู้ที่รู้รอบทั้งหมดแทงทะลุเป็นวิญญาณังอนิจลักษณะจะต้องตรวจสอบพฤติกรรมเหล่านี้และเราเป็นอยู่เพราะเรารู้ทุกขเวทนาเราย่อมรู้สิ่งที่ทนอยู่เราย่อมรู้ว่าเราทนว่ามันคือทุกข์แต่ทุกข์นี้มันทนได้โดยยากหรือทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยยากก็ตามแต่ถ้าเป็นประโยชน์ถ้าเราเห็นว่าเราจะทนเพื่อประโยชน์ทั้งนั้นเราก็ควรทำมีธรรมะมีขันติเพราะการตั้งตนอยู่ในความลำบาก ภาพก่อความเจริญมันก็เป็นการก่อความเจริญอย่ามีมิจฉาทิฏฐิว่าทนอยู่ในความลำบากอย่างนั้นอย่างนั้นแต่ว่าความลำบากนั้นอนาคตตั้งสยานหรือว่าปัญญาที่เราจะคำนวณไปต่ออนาคตได้เฉพาะคำนวนได้ว่ามันไม่มีผลดิบผลดีอะ
อ่านต่อ
ไรมันเป็นผลทนเหมือนกันอดทนทรมานแต่ว่าไร้ประโยชน์ไม่มีค่าเสื่อมด้วยทำให้ทำลายทำให้ขาดทุนทำให้เป็นไปโดยการไม่ก่อเกิดไม่สร้างสรรค์ไม่อุ้มชูเราก็ไม่เอาเพราะการอดทนมีเหมือนกันของในศาสนาพุทธการทรมานตนเราเรียกว่าทรมานภาษาฟังดุร้ายแต่ก็คือการอดทนตั้งตนอยู่ในความลำบากนั่นแหละถ้ามันเป็นผลดี อนันตญามีกี่คำนวณทางทัศนคติต่างๆออกไปร่วมเป็นผลจะได้ดีและเราก็ได้พิสูจน์ได้ผลว่ามันเป็นผลดีตามมาที่แท้เป็นไปเพื่อความรักนายคลายเบาหลุดพ้นนั่นล่ะก็ทำแต่ถ้าอัตลักษณ์โลกแบบทรมานตนและเป็นไปเพื่อเป็นคาถาหรือเป็นไปเพื่อความอยากเป็นไปเพื่อความอยากใหญ่อยากเก่งอยากดังขึ้นไปเพื่อโลกในลาภยศสรรเสริญเป็นไปเพื่อประชดประชันแดกดันเป็นประเด็นสายโทรศัพท์เราก็ไม่เอาเราจะทำให้มันมีผลตอบสนองที่ดีต้องพิจารณาเรื่องสัตว์จะกล่าวนั้นจริงและเราเองเราก็จะต้องรู้ผลผลที่เราทำได้แล้วเป็นผลไม่ยึดไม่ติดเบาสบายว่างง่าย คนที่แท้จริงต้องรู้คำว่าหลุดพ้นแม้หลุดพ้นแล้วเรายังมีชีวิตที่จะอยู่บนโลกเราจะต้องรู้การผสมหรือการสังขารเป็นอิทธาภิสังขารจริงๆต้องไปสมหรือว่าต้องปรุงต้องทำต้องสร้างสรรค์เก่งเป็นนักสร้างนักก่อที่เก่งเหมือนเราเป็นพระเจ้าเป็นผู้บันดาลเป็นผู้สร้างให้แก่โลกไม่ใช่ว่าเราจะสร้างโลกทั้งหมดเราไม่อวดเก่งอย่างนั้นแต่เราสร้างส่วนที่ดีที่สุดให้แก่โลกเท่าที่เราจะมีกำลังเท่าที่เราจะมีบทบาทมีแรงคนที่เราจะทำได้เท่านั้นเองคนเราจะอวดดีไปทำอะไรเป็นพระเจ้าที่แท้จริงคือบันดาลทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนั้นมันเป็นไปไม่ได้แต่เราก็บรรดาสิ่งที่ดีที่สุดที่จะคลุมความเป็นยอด มนุษย์ความประเสริฐสุดจุดสูงสุดของมนุษย์เราจะบันดาลสิ่งเหล่านั้นเราจะสร้างสิ่งเหล่านั้นนั่นก็คือจิตนึกความรอบรู้ที่สูงเป็นความเมตตาปราณีเกื้อกูลมีความสร้างสรรค์เป็นความไม่เอาเปรียบเรารักคือการเสียสละซึ่งเป็นอุดมคติชั้นยักยอกเราจะควบคุมเราจะสรรค์สร้างสิ่งเหล่านั้นได้เกิดด้วยความรู้ที่เราจะรู้เชิงชั้นว่ามันจะมีผลสะท้อนออกไปหรือว่ามีความสัมพันธ์ต่อไปอย่างไรอย่างไรเราจะกระทำให้จริงแล้วเราก็อยู่เป็นผู้มีประโยชน์และผลที่ได้ของเราคือตัวความสบายความฝ่ายวางความรู้ค่าของค่าแห่งการงานค่าของผลผลิตเราก็รู้แล้วก็เป็นอยู่ด้วยการงานเป็นที่สุดและเราก็มีการพักการ ตาเหมาะสมควรไอ้นี่ก็เป็นจุดสูงสุดต้องเทียบเคียงให้เห็นและรู้ความบริบูรณ์ของมนุษย์และก็ถามตัวเองดูให้ชัดว่าเราต้องการอะไรเราต้องการความประเสริฐสุดที่ว่าอย่างไรหุ้มพอกไปด้วยลาภยศสรรเสริญด้วยความสุขอย่างโลกีย์รสหรือถ้าไม่แล้วก็ทำปัญญาให้แจ้งว่าสิ่งที่เราได้นั้นก็เป็นแน่นอนเด็กขาดแล้วก็เป็นความประเสริฐที่สูงที่สุดอย่างแท้จริงที่พูดนี่พูดโดยจิตใจของผมเห็นอย่างนั้นแต่ผมไม่มีเปลี่ยนแปลงและผมเห็นชัดอย่างนั้นผมก็พยายามเอามาฉีกออกจำแนกออกทำให้พืชในภาษาทำให้คลื่นในกิริยาอย่างไรก็ตามแต่ว่าคุณได้รู้เห็นเด่นชัดบ้างเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยเป็นของคุณเองคุณตัดสินเอง ผลสอบออกเองและคุณปักใจของคุณเองแล้วคุณทำเอาให้ได้แม่มันยังไม่ได้เห็นด้วยแล้วแต่ยังไม่ได้ก็ทำให้จริงมันมีสัจจะมันมีความจริงได้ทุกทุกข้อที่ผมพูดผมพูดจากจริงแล้วก็พูดจากที่เห็นแล้วก็กระทำอย่างนั้นตามที่เราได้ตามที่ผมเห็นแล้วก็ผมสอบถามจากตำราและธรรมวินัยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอันนี้ว่าจริงว่าลงตัวกันเป็นไปในทิศทางเดียวกันยืนยันสัจธรรมอันนี้ไม่เปลี่ยนแปลงเลย