200401-112 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2520 อภิณหปัจจเวกขณ์ (184 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์12 KB
วันที่แก้ไข2 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

ขณะนี้เป็นเวลาก่อนฉันของวันที่ 1 เมษายนพุทธศักราช 2520 แต่เดี๋ยวนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พวกเราปัจจะเวกปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกอืมสัจธรรมต่างๆที่เราได้เล่าเรียนและบริสุทธิ์เรียนต่างๆมานั้นขอให้ทุกคนใส่ใจช่วยกันขยายช่วยกันเผยแพร่ช่วยกระทํา แน่นอนว่าเราเองเราจะสามารถไปเผยแพร่ต่อหรือเอาออกต่อเราก็ย่อมจะมีแก่นมีสาระของเราที่เรามีนั่นแหละออกไปแน่ๆข้อสำคัญก็ให้มันถูกตรวจสอบให้มันแม่นยำให้มันถูกตรงให้มันเป็นจริงอย่าเผลอไหลอย่าหลงใหลแม้จะได้บัญญัติก็นึกว่าเราได้ตัวจริงต้องให้มันตรงกันทั้งบัญญัติภาษาที่บอกแจ้งขยายความทดสอบเทียบเคียงให้ดีและก็จงแน่ใจด้วยระวังอย่าลังเลอย่าลังเลซะจนไม่รู้ว่ามันได้แล้วมันก็ไม่ได้ทั้งๆที่มันได้แล้วก็ไม่มีปัญญารู้ต้องพยายามใช้ปัญญาให้ใสใช้ปัญญาให้กินอาหารแจ้งเขาให้ชัดเจน บารมีเนื้อหาสาระนั้นเป็นสัจธรรมแล้วไม่ต้องกลัวเราจะไปพูดในภาษาใดมันก็จะไม่บิดพลิ้วมันก็จะไม่ออกไปจากของสิ่งที่เรามีไปได้เพราะว่าภาษาพูดไม่จำเป็นต้องพูดออกมาจากใจขอให้จริงใจก็แล้วกันอย่าไปพูดนอกใจอย่าไปพูดไม่จริงใจเบี้ยวๆเบี้ยวๆทั้งๆที่รู้อยู่ว่านิสัยไม่มีอาการคดโค้งๆคนๆแก่ๆอยู่หน่อยๆแล้วก็พูดเพราะๆสั่นๆแข็งๆอย่าให้เป็นอย่างนั้นก็แล้วกันขอให้จริงใจและออกมาไม่เป็นไรเสียจะพูดภาษาสูงภาษาต่ำภาษาขนาดไหนก็แล้วแต่มันย่อมเป็นสัจธรรมอันนั้นมันจะพูดภาษาชั้นพูดดีฉันนั้นวิชาการบินอยู่ชนหรือว่าจะพูดภาษาลูกทุ่งภาษาชาวบ้านอะไรไม่มีปัญหามันเป็น ทำวันยังค่ำแต่จะพิจารณาหน่อยก็เป็นภาษาลูกกรุงเป็นภาษานักศึกษาสามารถกวีนักอักษรศาสตร์เอออันนั้นก็เป็นภาษาที่ดูดีถ้าเผื่อว่าไม่เป็นนักกวีไม่เป็นนักภาษาศาสตร์พูดออกมาจริงมันก็เป็นจริงก็เป็นจริงเป็นภาษาที่เป็นของสัจธรรมนั้นแท้แต่เป็นภาษาลูกทุ่งเป็นภาษาสดๆเป็นภา

อ่านต่อ

ษาไทยเป็นภาษาที่ตายตัวเลยทีเดียวไม่บิดเบี้ยวไม่คดโค้งไม่มีถามพ่อไม่มีสีไม่มีน้ำตาลอะไรหุ้มเลยทีเดียวแต่ๆเปื่อยๆจนๆออกมาเลยก็ได้เป็นสัจธรรมแล้วเราจะต้องพยายามปฏิบัติให้เป็นสัจธรรมจริงให้มีจริงคนที่มีบัญญัติมีภาษาพวกเรามีมากเราฟังมาก อบรมกันมากเพราะงั้นระวังจะเผลอตัวที่เราได้จากภาษาแล้วเราจะไปหลงว่าเราได้เรามีเราเป็นตรวจสอบให้แม่นยำตรวจสอบให้ด้วยปัญญาชาญฉลาดเมื่อได้แน่นอนแล้วก็ช่วยกันเผยแพร่ดังกล่าวแล้วอย่าขี้เกียจขี้คร้านแต่เราต้องสงสารเขาสัมมาสัมพุทธเจ้าบ้าง 45 พรรษาท่านตะลอนตะลอนที่ช่วยเผยแพร่ศาสนามาจนตกทอดให้พวกเราร้อยกว่าปีเหลืออยู่ได้เพราะความเพียรเพราะอุตสาหะวิริยะของพระพุทธองค์นะท่านทำมาเราเป็นผู้ได้รับผลดังนี้แล้วเราอย่าเป็นคนกตัญญูกตัญญูอย่าเป็นคนอกตัญญูกตเวทีแล้วก็เป็นคนที่มีกตัญญูกตเวทีที่ดีเมื่อได้รับผลนี้ก็พยายามทำดั่งในระยะที่ พระพุทธเจ้าทำอย่างสาวกอริยสาวกรุ่นก่อนๆทำเราได้แล้วเราก็พยายามช่วยเผยช่วยแพทย์เข้าช่วยกระจายไปด้วยความสามารถโดยอุบายวิธีเราต้องพยายามหน่อยว่าเราจะมีอุบายวิธีเราจะมีอุตสาหะอย่างไรเพื่อที่จะเขียนอย่างนี้ไปให้ร่างนี้ฉันนี้ชีวิตนี้มันไม่มีปัญหาหรอกมันก็เดินทางไปศูนย์ทั้งสองแต่ถ้าเรามีกรรมกิริยาที่เป็นกุศลเป็นสิ่งดีมันก็เป็นสิ่งที่อุ้มลูกช่วยโลกเราต้องมีเมตตาแล้วก็มีกรุณามุทิตาอุเบกขาถ้าไม่มีเมตตาที่จะเกื้อกูลโลกทั่วโลกเขาไว้แล้วโลกเขาก็ขับเขาโลกเขาก็ตายพอดีเมตตาไปทำถึงโลกโลกก็ชิบหายกันใหญ่เพราะอันนี้ก็คิดให้มากแล้วก็พยายามพากเพียรได้แล้วเรา เขากินบ้างได้แล้วแล้วก็มีก็จะกระจายออกช่วยเหลือเขาบ้างมีชั้นไหนชั้นโสดาฉันสกิทาฉันทนาคาฉันอรหันต์แล้วแต่ตามภูมิแล้วก็อย่าอวดดีเกินภูมิไปมากแล้วกันมันไม่ดีนะมันจะเลอะเลอะเทอะๆหรือว่ามันจะเพี้ยนๆ 1 เดือนได้ต้องระมัดระวังไม่งั้นมันไม่งามพร้อมแท้จริงอันนี้เหล่านี้ก็ได้พูดมาแล้วแต่เจ้าของชาวมาแล้วเป็นแต่เพียงมาเร่งหรือว่ามาเตือนให้เราเองมีอุตสาหกรรมวิริยะภาคเรียนเผยแพร่ช่วยเหลือโปรไฟล์มีเมตตาให้มากหากเป็นจิตโพธิสัตว์เป็นสิทธิที่จะต้องอุ้มชูเพื่อนร่วมโลกสรรพสัตว์ทั้งหลายไม่ใช่มานั่งท่องสัพเพสัตตาอะเวราโหนตุแผ่เมตตาไปทั่วทุกทิศแต่ไม่ลงมือทำไม่ช่วยกันคิดจะอ่าน แจกจ่ายจะแถไปอย่างไรจะเผยไปอย่างไรจะแพร่ไปอย่างไรให้แก่เขาด้วยกรรมวิธีอย่างไรสาระอย่างนี้ผู้คนอย่างนี้มีเหตุปัจจัยมีข้อมูลมีอุปกรณ์มีเครื่องไม้เครื่องมือหรือมีอะไรต่ออะไรต่างๆอย่างทุกวันนี้ไม่ใช่สมัยพระพุทธเจ้าแม้แต่การประชาสัมพันธ์ของชาวโลกก็มีออกป่านนี้เราจะประชาสัมพันธ์อย่างไรเราจะใช้อุปกรณ์อย่างนี้ออกไปให้งามให้ดีที่สุดให้มีประสิทธิภาพมีผลที่สุดอย่างไรช่วยกันประดิษฐ์ประดอยไม่จำเป็นโดยเพื่อแลกรหัสเพื่อสรรเสริญสุขแต่เราประดิดประดอยเพื่อนำเพื่อเป็นพาหะเพื่อเป็นยันต์ถือเป็นยลเป็นยันต์ตัดเป็นพาหะที่จะนำสิ่งเหล่านี้ไปสู่ประชาชนหรือไปสู่สัตว์โลกโดยเฉพาะมนุษย์นั่นแหละให้เขาได้มีดวงตาสว่างบ้าง ช่วยเขาได้บ้างมันก็เป็นจิตอันดีของมนุษย์ที่ประเสริฐสุดเท่านั้นเองไม่มีอะไรเหนือมนุษย์กว่านี้อีกแล้ว

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน