201011-148 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt

ฤษฎีหาข้อกฎด้วยวิธีการอะไรที่จะมาปราบมันมาหั่นมันมาทำให้มันลดถอยหายไปตายไปหรือดับสูญไปให้ได้แต่ถ้าไม่ตรวจตัวเราเองได้จะปล่อยปละละเลยล่องไปลอยมามีอยู่ใต้ฐานสุขได้แค่นี้แล้วเราก็สบายๆไปมันก็ไม่เจริญความจริงมันก็ไม่ดีมันเป็นเป็นแต่เพียงว่าเรามาอาศัยมาพักพาเฉยๆกลายเป็นเหมือนกับลูกเลี้ยงไม่โต ประโยชน์ผู้อื่นก็ไม่ได้กลายมาเป็นสิ่งที่มันเหมือนกาฝากไปแม้เราจะได้แล้วบ้างเราก็ได้ทำประโยชน์อยู่บ้างก็น้อยไปแล้วก็จะต้องพยายามเพิ่มเพราะเราต้องมุ่งหมายเอาจุดเจริญจุดที่สูงใกล้เกินไปพระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญผู้ที่หยุดอยู่หรือได้ทรงอยู่ที่ติดเรียกว่าทรงอยู่หยุดอยู่ไม่เอาเรื่องเสื่อมแล้วไม่ต้องพูดถึงพระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญอยู่แล้วท่านสรรเสริญความเจริญอยู่เจริญอยู่คือการก้าวหน้าไปมีการบำรุงตนมีการทำให้ตนขยับฐานะสูงขึ้นสูงขึ้นสู่ความสูงขึ้นการสูงขึ้นยังไม่ถึงอริยะเป็นเป้าเปล่าอาจจะไม่ถึงอรหันต์เป็นเป้าหมายเราจะต้องทำให้ถึงอรหันต์ให้ได้อย่างแท้จริง เมื่อผู้ใดถึงอรหันต์ได้แล้วผู้นั้นจะรู้รู้รอบเองเข้าใจสุดยอดเป็นผู้ใหญ่แท้ไม่มีอะไรมาบังคับตนแต่ท่านจะสำเหนียกจะมีหิริมีโอตัปปะมีเทวธรรมพร้อมละอายต่อบาปต่อไปละอายต่อสิ่งที่ไม่ดีไม่งามถ้าจะมีของท่านพร้อมทีเดียวท่านเจ้าพากเพียรถ้าจะกระทำอะไรอยู่ในตัวเองมีที่จะทำให้ประโยชน์เพราะเป็นผู้ที่เป็นเศรษฐีแล้วเป็นที่มีอุฏฐานะสัมปทาเป็นผู้ที่มีลักษณะสัมปทาหรืออนุรักษ์ธนาสัมปทาเป็นผู้ที่มีกัลยาณมิตตาเป็นผู้ที่มีสัมมาอาชีวะอย่างแท้จริงมีชีวิตมีชีวิตอยู่ ที่ท่านจะทำอะไรต่ออะไรอยู่กับใครมีชีวิตที่เป็นสัมมาอย่างแท้จึงเรียกว่าเป็นผู้ที่มีทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ตรงรูปตรงรอยเลยทีเดียวสัมมาอาชีวะของท่านน่ะเป็นสัมมาที่ไม่มีบกพร่องของพระอริยสัจจ์ก็ยังมีสัมมาอาชีวะแค่โซดาถ้าเป็นโสดาที่สูงขึ้นก็จะลดถอยลงไปจากอาชีพที่ไม่ค่อยเข้าที่เปลี่ยนปรับมาสูงขึ้นสูงขึ้นจะใกล้เข้ามาหาธรรมะสูงขึ้นเป็นสกิทาคามีงานการทางโลกเพื่อจากผู้เป็นพระโสดาแล้วงานการทางโลกเต็มมือจากโสดามหากษัตริย์งานการทางโลกจะลดลงบ้างจะมีการเอาธรรมะ อายุประกอบแม่จะมีการงานทางโลกก็จะเอาธรรมะไปร่วมด้วยอาจจะเป็นผู้ปกครองบ้านเมืองเป็นผู้ทำอะไรได้อย่างบริบูรณ์สูงพระสังฆทานมีบริหารบ้านเมืองปกครองบ้านเมืองได้อย่างดีงามสูงทีเดียวเพราะเอาสัจธรรมเข้าไปสถาปนาลงไปในการปกครองลงไปในสถาปนาลงไปในการบริหารบ้านเมืองนั้นเป็นของดีส่วนธนาคารมีนั้นลดหย่อนลงไปเลยอาชีพจะเปลี่ยนจากโลกมาเป็นทางธรรมน้อมน้อมเข้ามาทำงานทางธรรมมากเปอร์เซ็นต์กว่าที่จะเป็นธรรมทางโลกเพราะทั้งโลกมันหยาบกร้านมันเหน็ดเหนื่อยมันมีผู้ต่อสู้มันมีคนที่จะทำอะไรต่ออะไรยุ่งยิ่งวุ่นวายไม่เป็นรู้ไม่เป็นภัยทำตามผลที่จะเป็นทางทำ โบนัสได้ยากไม่มีจังหวะจะโคนซึ่งชั้นผู้ที่ถึงธนาคารมีแล้วจะเลื่อนจะอยากมาทำงานทางธรรมคัดเลือกจัดสรรในเรื่องสัจธรรมทำเน้นประกาศประกาศตนทำงานทางนี้มากกว่าเพราะถ้าหากทหารแล้วไม่ต้องห่วงเลยท่านจะมีสัมมาอาชีวะอย่างถูกต้องตรงแท้เป็นผู้ที่มีอาชีพที่บริบูรณ์มีอาชีพที่ถูกทำที่สุดสูงที่สุดไม่มีอาชีพใดจะเท่าก็คือมาทำงานทางธรรมเป็นพระโดยตรงนั้นเองมันจะเห็นได้ว่าทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์นั้นเป็นเครื่องยืนยันของบุคคลผู้สำเร็จที่สุดมันไม่ใช่เป็นแต่เพียงว่าเอามาใช้ได้แค่เป็นของใช้ของพระหรือว่าของ โยคาวจรหรือว่าของคนทั่วๆไปไม่ใช่ว่าเป็นของที่ปฏิบัติด้วยซ้ำไปมันเป็นหมดเลยทั้งที่ปฏิบัติจะเอานัยยะไปอธิบายแล้วก็ปฏิบัติให้ดีก็ได้พอได้มีนัยยะพออธิบายได้แต่ที่แท้จริงบริบูรณ์แล้วเป็นเรื่องของพระอรหันต์มีประโยชน์อยู่เป็นปัจจุบันเดี๋ยวนี้ทันทีตลอดไปคือมีขยันอุฏฐานสัมปทามีรักษาสิ่งที่ดีอนุรักษ์ขนาสัมปทาถึงพร้อมด้วยการรักษาสิ่งที่ดีนั้นไว้บูรณะไว้รักษาไว้ขยันหมั่นเพียรอยู่และท่านจะเป็นกัลยาณมิตตตาอย่างแท้จริงเลยทีเดียวไม่ใช่กัลยาณมิตรจะตายอย่างลูกโลกด้วยทุกคนก็จะไม่ทำร้ายทำลายอะไรท่านง่ายๆเลยทีเดียว นอกจากคนที่เป็นพาลอันนั้นต้องยกไว้ถ้าไม่ใช่ผ่านแล้วล่ะก็ไม่มีใครมาทำร้ายพระอรหันต์หรือพระอริยเจ้าชั้นสูงเพราะท่านเป็นกัลยาณมิตรที่แท้มีเจตนาดีกระทำสิ่งดีนอกจากคนที่โง่ไม่มีปัญญาเท่านั้นแหละแต่คนที่มีปัญญาไม่ทำทำไม่ลงทำไม่ได้เพราะว่าสัจธรรมมันค้ำคอท่านจึงถือว่าเป็นกัลยาณมิตรอย่างแท้จริงและมีอาชีพที่สูงสุดมีสัมมาอาชีวะที่ยอดเยี่ยมที่สุดอย่างแท้จริงดังนี้นี่เป็นคุณธรรมและเป็นสิ่งที่จะเอามาเป็นเครื่องยืนยันพิสูจน์ได้ใครก็ดีที่มีสัมมาอาชีวะถูกต้องแล้วหรือมีกัลยาณมิตตตาจริงหรือหากมีอนุรักษ์กันนาสิ่งที่ดีไว้และพร้อมกันนั้นก็ต้องขยันเพิ่มสิ่งที่ดี กว่านั้นเป็นอุฏฐานะสัมปทาขึ้นไปอีกเจริญอยู่เจริญอยู่ปรารภความเพียรอยู่หรือขยันอยู่อย่างแท้จริงไม่ใช่สักแต่ว่าแต่ปากพูดแล้วก็ขอให้ตรวจของตนด้วยสิ่งที่ยังไม่หมดให้ดีแล้วก็ทำซ้ำซ้อนไปเป็นของตนด้วยกันแล้วก็ทำงานอื่นที่จะเป็นประโยชน์ท่านไปด้วยกันพยายามเน้นพยายามพูดซ้ำแซะซ้ำซากไม่ใช่ว่าเจตนาร้ายเจตนาดีหรือไม่มีอะไรจะพูดไม่ใช่มีอะไรจะพูดจะพูดให้เป็นบ้าเป็นบออะไรไปก็ได้มันจะพูดอะไรเลอะๆเลอะเทอะกว้างๆพิสดารอะไรไปก็ได้แต่ว่ามันไม่เป็นประโยชน์ตรงมันไม่เป็นประโยชน์ที่เป็นเบื้องต้นพรหมจรรย์หรือว่าเป็นเรื่องปัจจุบันน่ะทำที่เราจะต้องกระทำให้แก่ตนมีผลสูงผมก็พยายาม สิ่งที่ควรจะได้กระทำกันอย่างเข้มงวดกวดขันทำให้ไม่มีประสิทธิภาพเพราะเราเองจะได้ประโยชน์ตนเมื่อเราได้ประสิทธิภาพแท้ได้สิ่งที่เป็นสภาวะแท้เป็นธรรมะแท้เราก็ได้ประโยชน์ผู้อื่นก็จะได้ผลไปตามซึ่งมันไม่ควรจะช้าถ้ามันได้แล้วมันก็เป็นของดีด้วยกันทุกๆฝ่ายไม่มีอะไรบกพร่องเลย