200622-102 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน102-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

้อความได้] สิ่งที่ควรสร้างสรรค์เป็นสมาธิและพิจารณาถึงแม้จะทำดีก็อย่าหลงลืมแต่กระทำพอได้ก็ทำเป็นทำใหญ่ขึ้นเพื่อจะก่อเกิดอย่าทำอะไรให้เป็นเรื่องที่ประสบความสำเร็จ ชื่นชอบบางนาตราดรวมตัวกันประชุมกันเกาะกันทั้งนั้นแต่เรื่องการสนทนาธรรมอยู่อย่างนี้การงานก็เป็นธรรมดาของการงานจัดการกับธรรมดาของคุณปัญญาอ่อน [ไม่สามารถถอดข้อความได้] เกิดมาแต่ละคำเดี๋ยวนี้แหละปัจจุบัน [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ความรู้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] แต่สำหรับคนที่ยังไม่สนิทกันยังไม่ศรัทธาเพียงพอมันไม่มีใจหนักแน่นตัวน่าอายเขาอายถึงมากก็ออกมาทันทีมันไม่ได้ผลก็เกิดละอายก็เกิดธาตุ เป็นภาระเกินไปแล้วยังช่วยฉันได้แล้วก็เอาจะช่วยกันไปเท่าที่จะเป็นไปได้ถ้าเกิดมาแสดงจริงๆแล้วมันไม่ได้ผลนะมันทำให้เสียมากกว่าดูเราก็ต้องตัดออกก่อนแต่เราก็ต้องให้รู้ว่าเราจะตัดเราก็ต้องเจตนาตัดแต่ถ้าเราไม่ขาดเราต้องการรู้สึกสนุกแท้ สมุทรสาครไปกลางๆเราก็ต้องแสดงอย่างนี้ประชุมขนาดหนึ่งในบุคคลที่เป็นอย่างนั้นแล้วก็คำนวณเพื่อแสดงอย่างหนึ่งแต่บุคคลเลยแล้วก็แสดงอย่างนี้ต้องคำนวณต้องมีสิ่งที่เกิดจากนั้นเราต้องคำนึงถึงเรื่องทำให้คำนึงถึงสิ่งที่ประกอบมีอะไรก็เป็นบทเรียนบทกล่าวอย่างเก่าจนกระทั่งเก่าบทบาทอะไรก็เหมือนเก่าโบราณเหมือนเก่ากับบุคคลใหม่กับโอกาสเหมือนเก่าทั้งหมดไม่ได้เป้าหมายเนื้อหามันเหมือนกัน กล่องขยายต้องมีอะไรประกอบให้มันดูอ่อนดูแก่ให้มันดูรูปภาพลักษณ์ให้มันดูดีต่างๆกันแต่เนื้อหามันมันเหมือนกันคือขัดเกลาฉันเลยค่ะท่านประธานอยู่เสมอต้องมีขัดอยู่ในทีมเสมอเพื่อใช้ได้แล้วจะเห็นความพ้นทุกข์อย่างแท้จริงเพราะฉะนั้นมันพ้นทุกข์มันไม่มีทุกข์แต่ไม่รู้ว่าเป็นที่สุดเป็นสันติธรรมเป็นที่ปลายเป็นผู้ที่รัก การ พิจารณาไตร่ตรองสอบทวนดูบ้างตามแต่เขาจะทำบางคนก็ตัดสินใจเองเร็วๆบางคนก็ต้องสอบสวนบางคนจิตใจจะตอบส่วนมากก็มีช่วยตอบส่วนมากเขาก็จะรู้หรือไม่ตอบส่วนมากเขาก็ตัดสินตามใจเขาถ้าเขาตัดสินว่าดีเขาก็จะตัดสินว่าดีแต่เขาจะตัดสินว่าไม่ดีเขาก็ตัดผมใหม่ถ้ามันไม่ดีมากก็ดีเราก็แย่ถ้าเขาตัด แล้วผลมันดีมากกว่าไม่ดีเราก็ยังอยู่แล้วเราก็ยังเป็นไปได้ดีผลที่เราค่อยๆทบทวนสอบผ่านมาสิเราดูมาเพราะว่าผลมันก็ยังไม่เลวเกินไปนะเราว่าผลมันดีขึ้นดีขึ้นด้วยปฏิบัติมันเป็นไปไม่นานวันขึ้นหลายปีขึ้นมันดีขึ้นนะถ้ามันดีขึ้นก็แม่ว่าเขาตัดสินคนก็รับทุกวันนี้คนก็รับแล้วเขาก็พิจารณาแล้วก็ตัดสินตัดสินทรัพย์สินถ้ามันดีขึ้นเรื่อยๆเจริญขึ้นเรื่อยๆและแสดงว่าเราได้ผลอยู่เรื่อยๆนี่ถ้าเผื่อว่ามันเขาตัดสินทุกคนเราก็ตัดสินทุกคนเอาใจใส่มากเขาก็ตัดทิ้งตามที่เขาจะเอาใจใส่ถ้าเขาไม่กัดไม่เอาใจใส่มาเขาก็ตัดทิ้งตามที่ แล้วผลเหล่านั้นน่ะมันเป็นความจริงอยู่ในโลกถ้ามันไม่ดีมันมีความรู้สึกไม่ดีมันเป็นวิญญาณไม่ดีมันจะทำให้เราถูกย้อนแย้งถูกบีบคั้นอึดอัดลำบากเกินไปก็ยากเป็นไปด้วยไปที่ไหนก็สภาพไม่ดีถ้าสมมุติว่าคุณมีคุณไปออกไปที่ไหนที่ไหนถ้าคนที่เขารู้จักได้ยินข่าวแล้ว 10 คน 20 คน 100 คน 1,000 คนคนผ่านไปที่นั้นถ้าบรรยากาศตรงนั้นเขารู้สึกไม่ดีกับเราผมถามเลยคุณก็รู้สึกมันรู้สึกยังไงยังไงไม่ดีเขาแนะนำให้เป็นเขาไม่ให้การต้อนรับ เราไม่ไกลกลายเป็นว่าเราหมดทางเราอยู่ยากไม่เป็นเอาเลยบุคคลไม่เป็นโปรตามโดยบุคคลไม่เป็นคนที่เขาควรจะบูชายกย่องไม่เป็นคนที่เขาควรจะต้อนรับมีปฏิสันถารไม่เป็นคนที่ควรได้รับของทานด้วยไม่เป็นคนที่ควรจะอัญชลีนอบน้อมเพราะเราไม่เป็นเนื้อนาบุญที่แท้ตลอดเรากลายเป็นเนื้อเน่าเหลือของส่วนหนึ่งของศาสนาพุทธ จะไปไหนก็ไม่ได้ทั้งๆที่เราเกิดมายังไงก็ไม่โสดแล้วต่างจากเขาแปลจากเขาเขาต้องระแวงก่อนสงสัยคอร์ดส่วนใหญ่ก็เป็นอย่างนี้เขาก็รู้แล้วนานแล้วเป็นอย่างนี้แม้จะเสียจะดีขนาดไหนคำนวนไว้แล้วแต่เรานี่แปลกใหม่มานี่ยังไงก็ต้องระแวงก่อนแล้วนี่แปลกปลอมมาเธอจะกล้าไปยานสัตว์แท้ๆเนี่ยอะไรแบบทรมานมันก็ต้องเอาออกก่อนที่เราคนก็เหมือนกันมันต้องระแวงและระแวงไปในทางเชียงใหม่นี่ก็ประทับใจหลายๆอย่างแม้แต่กายกรรม ทำเลยคุณก็อยู่ได้แล้วแม้แต่เขายังไม่เคยพบประทับใจทันทีรู้ดีตามที่เขารู้แล้วว่าโอ๊ยอย่างนี้ดีอย่างนี้ดีคุณอยู่ได้ใหม่ๆแล้วไม่เคยได้ยินข่าวมาเลยไม่เคยตัดทิ้งเพราะรักกระทบสัมผัสปั๊บก็ได้ก็ได้ก็ได้ก็ได้ก็หาอะไรเราก็อยู่ได้ไปเรื่อยๆเพราะแม้จะเกิดปัจจุบันเป็นดีแม้จะเกิดมาแล้วเขาวิเคราะห์แล้วเขาตัดสินแล้วเขาพยายามฟังข่าวรับข่าวรับรู้มันไม่ต้องรับมันก็มามันเข้าหูมันเข้าตามันเข้าสัมผัสให้เขาได้รับรู้มาเป็นวิญญาณธาตุมาค่อยๆเขาได้รับรู้เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นถ้าเราไม่มีเราก็อยู่ไม่ได้ผลออกไปเถอะที่เราเป็นผู้ที่มีปัญญาหรือมีวิญญาณที่ละเอียด รู้เลยว่าเราอยู่ได้หรือไม่ได้เราจะรู้เลยว่าเออเขาต้อนรับหรือไม่ต้อนรับเขาบูชาหรือไม่บูชาก็ให้ของทานหรือว่าเป็นผู้ที่ควรได้รับของทานเขาจะให้เราหรือไม่ให้เราจะรู้เลยว่ามันมันไม่ใช่ของที่ตรงกันข้ามกันอาจจะทำมันเป็นสัจธรรมมันเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ในขณะอยู่ในระยะบุกเบิกมันมีน้อยล่ะคนที่จะเข้าใจเขาก็ต้องสงสัยไว้ก่อนก็บอกแล้วแต่นานปีมาอโศกเป็นมาเป็นมาเป็นไม้ถ้าเป็นไปได้เราไม่ได้เราไม่ได้อยู่อย่างยากเราไม่ได้อยู่อย่างยากอย่างลำบากและอยู่อย่าง ไปแม่จะมีวิกฤตตอนนั้นตอนนี้มาผมก็บอกแล้วว่ามันเป็นประโยชน์นะวิกฤตแต่ละวิกฤตเนี่ยแต่เราก็ไม่ต้องไปหาเรื่องให้มันมีนิสิตอะไรหรอกแต่มันเป็นโดยธรรมเราคำนวณแล้วค่อยไปไม่ให้มันแรงร้ายไม่ให้มันดูเป็นผลย้อนแย้งเป็นผลที่สะท้อนมาถึงเราหนักหนาหรือว่าทารุณหรือว่าเราอยู่ยากครับยากเกินไปเราไม่ได้พยายามทำหรอกก็พยายามทำดีที่สุดที่ให้มันได้ตัวเนื้อตัวเชื้อตัวแรงและชัดๆชัดๆที่สุดแล้วอันนี้มันจะมีผลเองทำได้มากกว่านี้ก็ได้แต่บางทีมันก็ต้องรู้กาละเทศะอันอื่นแนะนำ ต่อไปอีกหน่อยนึงไม่รู้ในการจัดทำให้พวกคุณแน่ใจด้วยให้บุคคลที่ใช้ทั้งเจตด้วยผมชี้ขึ้นมานี่บางคนอาจจะยังไม่ได้นึกคิดไม่ได้เคยได้ทบทวนบางคนก็อาจจะทบทวนมาบ้างแล้วผมชี้ขึ้นไปยิ่งจะเห็นชัดยิ่งขึ้นจึงเข้าใจเร็วขึ้นดีขึ้นอีกได้ก็ชี้ขึ้นมาสู่กันฟังมันทุกอย่างมันมีรุนแรงมีระเบียบและไมค์มีทั้งรุนแรงและละเมียดละมัยก็สำคัญประกอบกันไปเพราะเราก็ทำตามคำถามมีแต่ทุจริตไม่คิดเลยไม่ได้มีแต่สดชื่น ทุจริตสุจริตเลยพระพุทธเจ้าก็ไม่พาเป็นดังกล่าวแล้วมีหลักฐานยืนยันแล้วก็บอกว่าพระไม่ได้พูดร้ายพูดแล้วให้ใครหรอกไม่จริงเข้าไปทำไมทำวันนี้เป็นเลวทำอันนี้มันไม่ดีก็กล่าวชัดนี้ทำไมจะไม่ติดคน 4 คนที่ควรถูกยกคนทุกคนยกเลิกชมคนทุกคนชมคนทุกคนกดทำไมยังไม่ยกแล้วก็ยกสิ่งที่ควรยกคนทุกคน กลุ่มคนที่คนกดค้นข่มลงไปให้รู้ว่าอันนี้ไม่ควรจะเกิดมามันควรจะโผล่ขึ้นมาควรจะดับดิ้นด้วยเสียงมันก็ต้องบอกกันให้รู้ไม่ใช่ว่าศาสนานี้ไม่ติดใครเลยทำน้อยไม่จริงใครไม่ติดใครมีที่ไหนนะธรรมะพระเจ้ามีที่ไหนเพียงแต่เราต้องรู้โอกาสเราต้องรู้บุคคลเราต้องรู้หมู่กลุ่มรู้กาลเทศะฐานะที่ควรจงหาผลแล้วก็ต้องฉลาดในการทำยังไงการกระทำยังไงมันถึงจะดูพอเหมาะพอสมควรไปสุภาพที่ไม่สุภาพบางคนละ 4 อย่างมีสัมมาคารวะบาง ติดใจดีๆบางคนเราติดแรงๆด่าแรงๆได้เลยสำหรับคนที่ปวารณาหรือศรัทธากันมั่นคงในโอกาสบางโอกาสได้เลยมันไม่เป็นไรนี่มันจะได้ผลดีผู้รุนแรงแต่เรื่องนี้แหละคนยังไม่เข้าใจก็เลยมองไปในแง่ดีเกินไปหลงว่ามันดีมันสุภาพมันอ่อนที่จริงมันอ่อนนะต้องสุภาพเหมือนเมื่อวานเนี่ยอาจารย์ทวีก็ยังรักผมผมสั้นตัดรุนแรงโอเคแต่ว่าเป็นสุภาพเพราะฉะนั้นการจะแสดง ภาพออกมาต่อผมอย่างมากในเวลานี้ก็สภาพแม้จะใช้คำพูดด้วยไม่ใช่คำว่ากระผมไม่ใช่ผมธรรมดาครับผมนอบน้อมแสดงละครนอกแต่แข็งในโลกแต่แข็งแรงแต่พยายามแสดงให้ผมรู้ว่าก่อนที่ทำไมต้องแข็งแล้วผมพยายามแสดงแข็งนอกแต่ผมอ่อนในนะแต่ก็ไม่รู้ว่ามันก็ไม่รู้จะอ่อนเกินไปแกทำก่อนก็ไม่รู้ว่าส่วนที่ควรจะแข็งเราก็เหมือนกันแก นาฬิกาให้ผมนี่อ่อนลงอ่อนลงผมก็เข้าใจผมก็รู้ว่าผมควรจะอ่อนเพราะว่าแกเองจะรับแล้วรู้สึกว่ามันแข็งผมก็รู้ว่าแกรับรู้สึกแข็งแต่ผมรู้ว่านอกจากแกล่ะคนอื่นรับสิ่งนี้แข็งไปหรืออ่อนไปมีคนที่รักแข็งใสมีอยู่เยอะคนที่เราก็ดีแต่นี่ไม่แข็งแรงอย่างนี้กำลังชักๆเลยกำลังเป็นเหล็กกล้าที่กำลังรับอย่างดีฟันขัดๆๆได้ผลเห็นประโยชน์เลยผู้ได้ประโยชน์นั้นมีอยู่แค่อยากให้ได้ประโยชน์มากที่เป็นกุศลกิจเศรษฐกิจหมายถึงเจตนาดีเข้าใจแต่ผมเข้าใจก็อยากได้ทำไมมันกว้างขวางอย่าให้มันมี คนดีไปเจตนาดีแต่ผมเอาผลตามผลตามกาละไปก่อนผมจะทำงานขนาดนี้ไปก่อนแต่ก็ไม่เข้าใจตัวผมแล้วจะมีความเห็นอย่างน้อยใจจะทำอย่างนั้นเขาก็ทำแล้วก็ทำไม่เป็นไรถ้าแกจะร่วมงานกับผมได้ขนาดใดขนาดใดก็เอาถ้าแกเห็นว่ากลุ่มหรือหมู่เลือดออกตามเนื้อหาที่แกทำนั้นได้เป็นหมู่เป็นกลุ่มใหญ่ของผมและก็ทำแค่ไม้ว่าเป็นกลุ่มใหญ่ก็ดีแต่ผมก็ยินดีที่จะร่วมด้วยถ้าเป็นหมู่ใหญ่ได้ก็เอาการร่วมบอกแล้วว่ามีพฤติกรรมกันผมก็บอกแต่เมื่อวานถ้าถึงจุดที่มีเทคนิคที่ต่างกันและก็ควรจะทำตามความคิดเห็นของบุคคล สวัสดิการร่วมร่วมกันได้จงร่วมกันส่วนนิติศาสตร์คำถามแล้วแกก็พยายามที่จะสร้างออกมาทุกประเด็นที่รุนแรงยึดติดเตียงคนอื่นว่าคนอื่นมีหรือผมก็ยังมีแต่ไม่ได้อธิบายละเอียดเมื่อวานนี้ก็ไม่ได้อธิบายละเอียดพวกนี้พระพุทธเจ้ากล่าวรุนแรงกับรุนแรงมีและรุนแรงก็คือทุจริตต้องกล่าวธรรมนำศาสนาอิสลามไม่กล่าวคำขาวได้อย่างไรก็กล่าวแต่เราเครียดครับเป็นบุคคลพวกนี้เราประมาทสนใจตั้งใจเสียงดังแม้จะเสียงหนักแน่นแม้จะ เป็นหรือไม่เป็นรุนแรงหรือไม่รุนแรงเขาได้รับประโยชน์หรือไม่ได้รับประโยชน์และเร็ววันไว้แค่ไหนทำไว้แค่ไหนก็ไม่รู้ว่าเรียนทำงานได้ผลให้เขารู้กระจัดกระจายอย่างน้อยที่สุดจิตมันรับมันรับรู้แล้วรู้เข้าใจแม้ตอนนี้จะอายมีวิดีโอต่างๆก็ต้องอายก็มีอยู่ดีก็คงจะตายดังนั้นมันไม่รู้เสียไม่รู้ว่าดีตามเคย การสอบมหาวิทยาลัยกอบโกยสะสมอะไรชั่วอะไรอย่างนี้เราก็ต้องไปยกตัวอย่างแล้วว่าการลงทุนนั้นส่วนนี้ตีลงไปแต่ต้องคำนวณดูเขาแย่แล้วมันอึดอัดจะดูเสียง 2 และอ่านด้วยตาก็เห็นฟังเสียงตอบโต้มาก็รู้ถ้าตอบโต้มาอย่างนี้ฉันไม่เข้าใจซาบซึ้งจิตใจพอใจจะฟังอยู่มันไม่เสียหายอะไรนะถ้าเผื่อว่าออกมาครับเป็นการโต้เถียงไม่เห็นด้วยก็มากดังขึ้นหรือไม่ก็ชักอึดอัดครับสุดท้ายเขาจะอายแล้วก็จะถูกใจแต่ละวันถ้าสุดท้ายก็ยังดีถ้ากินแหนม เกินไปกลัวไปไม่ดีหรือไม่เห็นด้วยเลยไม่เกิดการยอมรับไม่หยุดหยุดไม่เกิดการหยุดเลยแม้แต่สุดท้ายหยุดอายเกิดภายนอกเทวธรรมนะเขาได้เกิดขึ้นแล้วอายมีเรื่องไปเลยมันได้รับเทวธรรมเลยต่อไปทราบทุกสิ่งก็จะเกิดผลต่างๆมันมีผลแล้วเกิดเทวดา เราก็ขอทบทวนเพื่อที่จะให้เราเข้าใจอะไรขึ้นว่าเราจะเป็นประโยชน์ต่อบุคคลอื่นต่อไปถ้าจะแสดงธรรมอย่างไรเราจะคำนวณอย่างไรเราจะพยายามรู้ทั้งที่เราแสดงเราเป็นอยู่ด้วยเราจะได้ไม่ไปท้อแท้ท้อถอยใครเข้ามาทิ้งด้วยนะเว้ยแสดงธรรมเนี่ยทำไมจะต้องไปแสดงธรรมให้เบียดเบียนน้ำใจเขาล่ะทำไมจะต้องไปที่นี่ขัดแย้งเขาโต้ตอบเขาไปว่าเสียเขาทำไมเสียไม่ต้องกล่าวกล่าวจะดีไม่มีเรากล่าวโดยโอกาสตามโอกาสถ้าเป็นไปได้ดีก็กล่าวถ้ามันกล่าวเสียไม่ได้เลยอันนี้มันคนถือตัวนักหนาไม่อยู่ สภาวะจะกล่าวเรื่องทุจริตได้เนื่องจากสุจริตก็กล่าวไม่มีคุณภาพทุจริตกล่าวให้ชูใจก่อให้เกิดศรัทธาติดมั่นเห็นมีแต่ไม่ดีเป็นสวรรค์เป็นมาสภาพดีที่ควรจะต้องสั่งสมไว้ควรจะอนุรักษ์ไว้ควรจะบูรณะให้ดีควรจะสร้างสรรค์จรรโลงให้มันมากขึ้นมากขึ้นอย่างนี้แหละทำมาอย่างนี้ให้ยิ่งๆขึ้นไปอีกอยู่แม้ได้ดีแล้วก็จะหยุดถ้ายังไม่ได้รีบพยายามจะทำให้ติดใจยึดถือเอาให้ได้เอาให้ได้ไอ้ควาย ตัวนี้มันทำดีเป็นสุจริตควรจะทำมันไม่ได้เสียหายอะไรโน้มน้อมอันนี้ก็ยกแต่ส่วนดีเรารู้แล้วว่าเขาไม่มีเพราะฉะนั้นเราเมื่อเขามีแต่เราก็ชูใจให้แล้วก็พยายามชูให้มันสูงขึ้นสูงขึ้นสูงๆส่วนดีที่สูงขึ้นก็คือล่าสุดชั่วที่เขามีนั่นแหละฟังแล้วมันสำเร็จจะทำอีกแล้วมันขาดอยู่ในตัวอยู่แล้วเพราะเขามีดีขนาดนี้แล้วก็ชูดีเนี่ยฟังแล้วก็ฟังก็ฟังก็ฟังเขาชื่นใจแล้วบอกว่าดีต่อไปนี้นะถ้ายังไม่ได้มีนะเณรจะประสานมันดีอย่างนี้นะมันว่างมันวางมันกลายเป็นยกยอคุณยกยอคุณแท้ ก็ฟังแล้วก็คือสิ่งที่เขายังติดอยู่นั่นแหละเขายังไม่วางยังไม่ว่างเขายังมีชั่วส่วนนั้นอยู่ในตัวเขายังไม่เลาะออกล้างออกแต่เขาเราไม่ได้ชี้ลงไปเราไม่ได้กล่าวลงไปเขาก็เลยลืมๆเขาก็เลยนึกไม่ออกเขาก็เลยไปนึกจะอ๋ออย่างนี้เรายังไม่มีอย่างนี้เรายังไม่มีจริงๆก็ยังมีอยู่ในส่วนที่ไม่ดีเลยแหละแต่ก็ล้างไม่ดีมันออกแล้วก็ยังจะมีสิ่งที่ดีแต่เราไม่ได้พูดทุกความไม่ดีของเขาเราพูดถึงความดีที่คุณควรจะได้ชูใจชูใจชูใจชูใจแค่นี้ก็ล้างความไม่ดีของเขาจะมีพอเราหันกลับมาเพื่อความไม่ดีเมื่อไหร่ครับเขาก็จะขัดแย้งเพราะในขณะใดไม่ได้กล่าวว่า background เป็นสิ่งที่มันเป็นความไม่ดีนั้นเขาก็ฟังเรื่องหูก็พอไปได้เพราะฉะนั้นเดียวกันแต่มันดูเชิงขัดแย้งเป็นสำคัญในตัวหลังคาใดที่เราจะกล่าวถึงสนิทก็กล่าวข่าวดีหรือเปล่าข้าได้ยินข่าวทุจริตก็ต้องกล่าวบ้างต้องใช้ปัญญาให้เห็นชัดเจนไม่ต้องสังเกตก็ประมาณและปัญญาเหล่านี้ทำไมต้องไปเรียนเปลี่ยนไปขัดแย้งไม่ใช่แก้ตัวหรอกเราจะเห็นผลว่าเราทำงานมาเนี่ยมันไม่ใช่งานง่ายและทำงาน ยากงานนี้เป็นงานที่ยากที่สุดได้มาขนาดนี้มันเฉยๆนักหนาแล้วมันดีนักหนาแล้วผมว่าได้เร็วเพราะว่าไปได้ไปได้เร็วได้ไวแล้วก็ยิ่งสัจจะโดยมีตัวจริงด้วยไม่แต่ว่าเราถูกเอาเขากินหรือว่าทำลูกๆๆๆอะไรก็ได้ยังไงก็ได้คนจะมาก็รีบรับสิเจองูสะสมหมู่เอาไปเรื่อยๆมีแต่รูปมีแต่ของช่วยเล่นกับพื้นไม่ใช่เล่นเล่นนะเอากันหนักๆเอากันจริงๆพยายามจริงๆคัดเลือกสอบผ่านกันเพื่อที่จะให้บริการในเนื้อเอาไปเป็นประโยชน์ เนี่ยเราก็รู้กันอยู่ไม่ใช่เราไม่รู้ถึงแม้ตอนนั้นเราก็ยังเห็นว่าเราเองนี่แรงนักหนาก็มีบางคนก็เห็นว่าเราจะอ่อนไปก็มีบางคนก็เห็นว่าพอดีผมก็พยายามดูอยู่ผมก็ว่าพอดีอยู่บางคนอาจจะบอกว่าแหมยังไม่เคร่งพอกูบอกแหมขึ้นกันไปก็จริงถ้ายังไม่เข้าใจก็พยายามจะเห็นเคร่งกลับไปก็อนุโลมให้มันน้อยแต่ก่อนจะอนุโลมก็คำนวณให้ดีถ้าเราเห็นว่าเราอ่อนไปขึ้นมาพยายามช่วยกันขึ้นมาโดยเฉพาะเราเคร่งให้เราได้เราจะช่วยคนอื่นให้เคร่งของเรา เพราะมันจะเป็น อยากจูงนำกันด้วยดีก็มาหย่อนยานแต่ละคนก็มองไปทางนี้ก็โตงเตงมองไปทางนี้ก็โตงเตงมองไปทางนี้ก็โตงเตงมองไปทางนี้ก็โตงเตงจำหน่ายง่ายๆตอบไม่ได้ผมรู้นะว่าจะดูรู้ไหมท่านรู้ว่าเป็นยังไงผลเป็นยังไงรู้ไหมรู้หรือเปล่าไม่ได้ภาษาไทยแค่นี้ไม่หัดฝึกประสบการณ์ มึงก็ไม่มามึงก็ไม่ได้ธรรมะมันก็ไม่ได้เนื้อหาสาระเสียหมดเชื่อหมดใช้ภาษาอะไรก็ได้ที่เราเห็นว่าภาษานี้มันจะให้ความหมายอย่างแม้แต่ท่านบอกมันก็ไม่งามก็ถูกต้องจะไม่งามจะใช้ภาษาอื่นอีกก็มีเยอะแยะทำไมจะตอบไม่ได้พูดไม่ได้งานมันเสื่อมมันไม่ดีมันเละเทะศาสนาก็พังมันก็เป็นความหมายที่มันบอกได้ทั้งนั้นขยายความรู้อันนี้เรารู้อยู่มันก็รู้ๆอยู่นั่นแหละ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ก็ดีแล้วมีจุดมุ่งหมายเจตนาดีเป็นแบบอย่างเป็นตบะธรรมในการที่จะสอนให้คนอื่นรู้อยู่เห็นอยู่ให้เป็นสิ่งที่สืบทอดเป็นสิ่งที่เป็นหลักฐานอ้างอิงตัวอย่างก็ไม่เห็นเป็นไรถ้าคุณได้แล้วคุณก็ไม่ทุกข์แต่ถ้าปรับทุกข์หรือสุขก็อย่าทำเออปัญหาก็ไม่ได้ทำแต่เขาไม่รู้เขาทำแล้วก็ไม่เกินไปไม่จนมันเร่งรีบจนเกินไปแล้วก็ไม่มีส่วนมากด้วยกันบางคนก็เคร่งเพราะอะไรแสดงของเขาโอเคของเขา พฤติกรรมการให้ระวังหน่อยเขาก็หย่อนๆเขาได้ประโยชน์ถ้ามันเคร่งกันมากเกินไปทุกคนเคร่งซะจนเกินขอบเขตไม่มีอะไรปิดคนอื่นแตะไม่ติดใครก็รับไม่ได้เป็นไปอยู่แค่เนี้ยมีอยู่อย่างเงียบๆเติมไม่ได้เลยตัวนั้นก็อีกเรื่องนึงที่เราเพิ่มขนาดนี้ก็มีคนมาเติมได้ขนาดเราทำไม่มีคนมาเอ่อแม้แต่จะอยู่จะกินจะไปจะมาจากวิปัสสนาจะลดจะละเจ้านายจะกลายเป็นขนาดนี้เป็นไปได้คือทอดอยู่คนทำได้อยู่ไม่น้อยไปไม่น้อยไปแล้วก็มันจะมาซะจนเรารวนมากรถยนต์เราเองทำงานอะไรไม่ได้มันกลับไม่ติดค้างกันไม่ไหวก็ไม่ ก็พอมึงแต่พอมือกับพวกเราพม่าไปกว่านี้อีกรับคนเข้ามาให้คึกๆๆกว่านี้อีกเพราะว่าพวกเราก็จะหนักขนาดนี้ก็ยังพอสมควรเลยแล้วก็ยังมีงานอยู่พอประมาณงานของส่วนตนงานเขาส่วนนอกที่สื่อสารเป็นทั้งประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอยู่ทั้งโดยอ้อมและโดยตรงเนี่ยเรามีอยู่ประจำเรามีอยู่พอไปพอประมาณเพราะว่าเราอยู่ในฐานะใครติดเกมไม่ได้หรอกถ้าใครติดเกมผมก็คิดว่าผมจะแก้ไขได้แม้แต่ผมจะเห็นอยู่บางคนน่ะจะอ่อนไปยังส่วนเห็นแก่ตัวแต่ยังมีส่วนปิดจะมีส่วนที่จะกระทำอะไร ไม่เป็นประโยชน์ท่านพอๆกันก็เป็นประโยชน์ตนจะมีส่วนจัดส่งเสริมโดยเฉพาะประโยชน์ตนก็ไม่ใช่การขัดเกลาประโยชน์ตนเป็นการเสพในบางคนอยู่ผมก็เห็นอยู่ก็รู้อยู่บางคนเขาพยายามใช้อุบายโกสนที่จะให้ดีที่สุดที่จะให้รู้ตัวรู้ตนที่ให้แก้ไขตนขึ้นมาทำประโยชน์ให้เป็นประโยชน์ตนก็ให้เป็นประโยชน์กับเราเหมือนกันนึกว่าตนเองเป็นประโยชน์ตนจะกล่าวตนเองส่วนตัวเองพิเศษพระเอกเป็นกลุ่มประเทศไปทำอะไรก็ได้ที่มันสนุกๆให้แก่ตนเองก็รู้อยู่แต่ว่าโดยส่วนเฉลี่ยแล้วพวกเรานี่พอไปประโยชน์ตนประโยชน์ทางการที่จะรู้อยู่แก่ตนเองพยายาม มีต้นมาวายาโมเข้าใจที่ผมพูดผมกล่าวเข้าใจดีอยู่แล้วก็เดินเล่นตนเองอยู่ตั้งตนอยู่ด้วยความลำบากสร้างกุศลธรรมกุศลธรรมแล้วก็เจริญอยู่เจริญอยู่แล้วก็ปฏิบัติไปมีกรรมมันดีมีการงานอันดีโดยทางตรงโดยทางอ้อมเสริมสารกันอยู่ไปอย่างเงี้ยเป็นจิตอธิบายมาผมก็ว่ามันก็เป็นฝ่ายดีอยู่หรอกแต่ยังไม่เลวร้ายอะไรเกินไปทำให้เวลามันก็รู้หรอกฝนน่ะมันจะอยู่ได้ไม่นานหรอกไม่กี่ปีมันก็พังทลายในขณะนี้มันมีทั้งแน่นในและก็มีทั้งแผ่ขยายวงกว้าง ตามรูปรอยที่เราเห็นกว้างก็ไม่กว้างเกินไปซะจนเรารับไม่ไหวแน่นที่เราเห็นได้จากแผ่นดินเหนียวดีมันเป็นพลังดีเป็นสามัคคีธรรมเป็นสังฆัสสะเป็นหมู่คลุมสังฆัสสะเป็นก้อนแข็งเป็นก้อนเนื้อเป็นสาระเป็นการถ้าเป็นจริงๆพูดได้ได้ขึ้นเพิ่มขึ้นได้เพิ่มขึ้นคุณว่าคุณอ่านในพวกเราเพราะอะไร ตัวคนอื่นใช่ไหมเพราะเราวัดที่ตัวเราเรามีปัจจัตตังเรามีของเราเองถ้าเราไม่มีของเราแล้วเราจะไปวัดคนอื่นนั้นน่ะเอาอะไรไปวัดเพราะอะไรไปวัดได้คนรับไม่ได้หรอกเพราะที่เราแน่ใจกับพวกเราแน่ใจของเราเมื่อโดนแน่ใจของเราแล้วเราไปดูของคนอื่นมันจะไม่แน่ใจเท่าดูของเรานะเพราะคนอื่นน่ะมันจะไม่แน่ใจว่าของเราแต่เราก็ยังแน่ใจได้เอาดีๆบริษัทจะทำแล้วแน่ใจของเราเพราะอย่างนี้แหมมันเป๊ะๆทีนี้เราจะไปดูของคนอื่นน่ะมันแน่ใจเท่าของเราไม่ได้นะแต่เราดูแล้วเราก็ยังเป็นจริงเหมือนของเราน่ะเหมือนๆ ฉันแน่ใจเท่าของเราไม่ได้หรอกแต่เราก็ยังแน่ใจว่ามันใช่ใช่ทีเดียวแหละเหมือนทีเดียวเพราะเราก็จะรู้ได้ออกของคนอื่นๆตัวจริงแล้วมันจะรู้เท่าของเราไม่ได้นะของคนอื่นไงเขาก็อย่างนี้จริงๆเลยบางคนเห็นแม่อยู่กับเราทำได้จริงๆแต่เราก็ยังไม่แน่ใจว่าเขาจะจริงหรือเปล่าหรืออะไรสักอย่างที่เราวัดด้วยแจ๋วยิ่งกว่าเราด้วยเพราะเรารู้แล้วว่าโลกลอย เราไม่อยากให้คนอื่นมึงแน่กับเราหรอกเราคิดเห็นเราไม่อยากให้คนอื่นมันแน่กับเราแต่เราเห็นตำตาตำตาหรือตำใจลึกเท่าที่เราจะวัดให้ตาด้วยใจถ้าจะเอาตาเอาใจหรือเอาหูเอาสัมผัสนอกสัมผัสในวัดก็ตามอารมณ์ แจ๋วกว่าสภาพงามกว่าไม่เอาภาษาอธิบายเขาก็รู้เขารู้ได้ถึงแม้จะหลอกจะลวงก็รู้ยังไงก็เราเห็นนี่เราโง่เขารู้เราได้เอาวิมุตมาแสดงลวงเรานะถ้าเราเองเราโง่เราไม่รู้มันแสดงอารมณ์เราได้ข้างนอกข้างในนี้แล้วเราก็คำนวนได้ขนาดนี้กูก็ถูกหลอกไปก็แล้วกันถ้าคุณโง่แต่ที่นี่เราโง่หรือเราไม่โง่เราก็รู้ตัวเราว่าเราไม่ได้โง่หรอกลูกลอยลักษณะ ปราศจากว่างเปล่าเมาง่ายวางปล่อยสุขสบายมาเบิกบานแจ่มใสไม่อึดอัดไม่ขัดเคืองเอ๊ต้องกลายเป็นกริยาทั้งสภาพต่างๆนานามันด้วยปัญญาของเราได้ทิ้งนะแต่ของคนอื่นมันก็จะรู้เพราะเรารู้ของเราจะไปรู้กี่โมงทำยังไงจะรู้อรหันต์ ได้ยินอย่างนี้แล้วคุณจะรู้เขาบอกกูกูจะเชื่อได้อย่างไรปากก็บอกเขาจะบอกจริงใจเขาแม่ก็บอกว่าจริงใจบอกความจริงเลยกูก็ฟังตามนั้นแหละกูจะเชื่อหรือไม่เชื่อถ้าคุณจะเชื่อก็เชื่อง่ายแต่ถ้าพี่ยังไม่เข้าท่าเข้าทางอะไรก็เชื่อก็แล้วแต่คุณถ้าคุณไม่เชื่อฟังแล้วไม่เชื่อมึงก็ไอ้แถวนั้นเขาอยากรู้จริงๆอยากกินจริงๆตัวนั้นน่ะมันเป็นตัวรู้จริงผมก็จะทำให้จริงมีอันนั้นที่ตัวแล้วบอกว่าวัดได้ดูได้เพราะคุณเข้ามาในนี้นี่คุณก็ดูช่วยฝูงคุณก็เห็นเพื่อนฝูงถามว่าคุณรู้ว่าคนอื่นมีได้มีบุญได้ก็เพราะคุณรู้ว่าคุณ ไม่ต้องถามใครครับยืนยันว่ามีทั้งหมดมีส่วนที่เรามีชีวิตคืออะไรการหลุดการค้นมาคืออะไรโลกมีกี่ชั้นกี่เชิงเราจะมีโลกะวิทูน้อยๆขึ้นมาเราไม่ได้หลงตัวว่าเราเป็นพระพุทธเจ้าเป็นโลกก็มีครูใหญ่ก็ตามเราก็จะรู้โลกเท่าที่เรารู้โลกชั้นต่ำชั้นสูงเวียนวนไปในคุกคือไปเกี่ยวข้องในส่วนต่ำส่วนใหญ่ขนาดไหนขนาดไหนจิตใจเนี่ยมันเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องเราก็รู้ว่าเราวางปล่อยปลาเราไม่อาวรณ์อะไรเราอยู่สนิทเราลดละเราไม่จำเป็นในชีวิตเราไม่สงสัยเราไม่หลงใหลอะไรเราก็รู้ของเราที่แท้จริงโลกตามโลกตามโลกสูงขนาดไหนเราเข้าใจของเราได้ขนาดไหนเราก็รู้ของเราเองเราทำได้ของเรา พระคุณแน่ใจว่าในอโศกยังมีธรรมะที่แท้มีศาสนาที่แท้ใจหลายคนอาจจะยังไม่เคยไปศึกษาที่อื่นจะหลายคนก็คงไปศึกษาที่อื่นมาจนไม่เอาอีกแล้วเบื่อแล้วที่อื่นเมื่อยที่จะไปศึกษาอีกแล้วใครก็ว่าแม่ใครโดนแน่หลายคนบางคนขับคันนี้เอารุ่นเก่าเอาไม่ไหวเลยไม่ต้องไปศึกษาก็ยังได้ ก็เยอะหลายคนฟังๆดูก็รู้แล้วอย่างนี้เรารู้แต่อย่างนี้อีกเรารู้ว่ามีฐานะที่สูงกว่ากันก็ไม่จำเป็นจะต้องไปศึกษาไม่จำเป็นจะต้องไปที่ได้รู้อีกเพราะเราแน่ใจแน่ใจคุณธรรมที่เป็นอย่างนั้นแม้แต่บุคคลที่เขาผ่านมาผู้นั้นผู้นี้เอาสภาวะนั้นหรือเป็นบุคคลของคนนั้นคนนี้เป็นลูกศิษย์ลูกหาเป็นอะไรอะไรอยู่เราก็อ่านเพราะเรามีของที่เรารู้เราวัดเนี่ยอย่างที่ว่าอยู่แล้วแต่ระวังมันจะเข้าข้างตัวมันจะยกตัวอย่างดีกว่าเขาฉันเป็นอาหารเสริมแบบดาวน์โหลด เราจะไปดูถูกใครอย่าไปดูถูกใครก็มีดีแล้วเอาส่วนดีเข้าไปดูส่วนเสียแล้วมันจะกลายเป็นเครื่องโทษและยกทรงส่วนของอดไม่ได้เพราะเราบอกส่วนเสียเธอเราหวังว่าเอออันนี้เรารู้สึกว่าตอนนี้เขาบอกเราก็วางไว้ก่อนวางไว้ก่อนสวัสดีอันนี้ปฏิสันถารคดีส่วนดีเสียก่อนอย่าเพิ่งไปปฏิสัมพันธ์ที่ไหนมีการประสานกับสถานการณ์อยู่ไหนจะมารับราชการก็มีสมาธิสั้น ฉันถามต่อแล้วก็เป็นเรื่องที่เราตัดสินแล้วเราก็จะทำอย่างนั้นมันก็ไม่ต้องทำงานให้ฉันตัดมันจะยากอะไรกล่าวทุจริตไปเดี๋ยวเดียวก็กล่าวเรื่องที่มันแข็งแรงร้ายหน่อยเข้าเนื้อเข้าหน่อยเดียวมันก็กระจายกันไปอีกแล้วจะยากอะไรจะให้ท่านโกรธแค่ไหนก็ได้ไม่ต้องกลัวหรอกขนาดนี้พอแล้วคงไม่ติดใจอะไรแต่เราคงไม่ชอบใจอะไรมันก็พอแล้วไม่ยากอะไรเท่าไหร่นี่กล่าวขึ้นมาเลยขึ้นมาเพื่อให้พวกคุณไปวัดให้คุณแน่ๆใจให้คุณได้พิสูจน์อย่างมงาย