200624-104 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน104-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt

ุญธรรมนี้หรือว่าสวรรค์คำนี้ไม่ได้หมายความว่ารื่นรมย์บันเทิงเท่านั้นสวรรค์คำนี้มันแปลว่าความยอดความจริงมันมีความยิ่งใหญ่ มีความดีจริงการให้เนี่ยเป็นการดีจริงถ้าโลกนี้มีแต่ผู้ให้ผู้ให้ผู้ให้อย่างน้อยที่สุดเราไม่ต้องมีเงินเราก็ให้แรงกายแรงปัญญาแก่คนได้เราแสดงธรรมเป็นทานนี่เป็นการให้สูงสุดเพราะคนมีวัตถุประสงค์จะให้ทั้งวัตถุก็ให้เรามีวัตถุเราก็ให้วัตถุได้เรามีแรงกายเรามีแรงปัญญาให้แรงปัญญาให้แรงกายได้ให้แรงปัญญาที่เป็นสัจธรรมด้วยเป็นปัญญาที่ถูกไม่ใช่ปัญญาที่โกงดังนั้นยิ่งสูงใครจะไปให้บรรยายโกงอยู่พูดไปอะไรไปเป็นความรู้เป็นเลขเป็นเลขเป็นเหลี่ยมครู ที่เราจะได้มาตอบแทนคืนอย่างมากไอ้หนึ่งเชคโกไอ้นั่นมีบาปป่นกี่บาทมีเวรคนไม่บริสุทธิ์ก็ให้ก็ให้ยังบริสุทธิ์ที่เรียกว่าทานที่บริสุทธิ์หรือทำทานที่บริสุทธิ์คือทานที่ให้เป็นให้ให้ไม่ใช่แลกเปลี่ยนให้ไม่ใช่เป็นเลขๆให้ไม่ใช่หวังเอาให้ก็คือให้ให้ก็คือเอาออกไปแต่ผู้อื่นไม่ใช่จะไปรับตอบแทนคืนมาแบบซื้อขายแบบแลกเปลี่ยนพระของพระพุทธเจ้าหรือสมณศักดิ์ให้รู้จังหวะสุดท้ายรู้ทั้งอภัยทานไม่มีโรคไม่มีโกรธไม่มี ไม่มีหลงผิดอภัยทานเพื่อทำได้จริงเป็นธรรมทานก็ให้จะให้อะไรที่เป็นธรรมะเป็นทานเป็นสิ่งสูงหมดเลยเพราะฉะนั้นแม้แต่ให้วัตถุก็เป็นธรรมทานก็ให้อย่างบริสุทธิ์ให้เป็นธรรมให้ยังไม่มีการเบี้ยวการเบี่ยงไม่มีเลขมีเลขจะให้แรงกายก็ให้แรงกายจะให้แรงปัญญาก็ให้ปัญญามีโลภะมีโทสะอยู่ในจิตเท่าใดเท่าใดจะให้เอาไปหมดจะทานเอาไปหมดเสียสละออกไปจากจิตหมดให้จิตเกลี้ยงไม่ให้มีอะไรอยู่ในจิตที่เป็นโลภะโทสะเข้าใจผิดอะไรจะต้องเปลี่ยนให้เป็นเข้าใจถูกให้หมดไม่ให้เหลือความเข้าใจผิดไม่ให้เหลือมิจฉาชีพเอาพายเรือ เพลงตรุษจีนจะไม่มีภัยอภัยแปลว่าไม่มีภัยแต่จะเป็นการให้ให้ที่ถูกต้องสุดท้ายมีแต่ธรรมะส่งไว้แต่ความถูกความตรงความงามความบริสุทธิ์บริบูรณ์เพียงเรียกว่าธรรมทานก็เป็นสวรรค์อย่างนี้ไม่ใช่การเป็นสวรรค์คือจะเป็นแรกเอาวิมานและสิ่งตอบแทนเป็นวิมาน 7 ชั้น 9 ชั้นชาติโน้นชาตินี้จะได้เวียนกลับมาแก่เราอย่างโน้นอย่างนี้ถ้าเป็นการสอนแบบสาธุเป็นบุญที่ยังมีสาระยังมีอาสวะประกอบด้วยอาสวะไม่มีนิพพานทำทานแบบนั้นไม่มีนิพพาน สอนถ่ายแบบนั้นไม่มีไม่มีทางได้นิพพานยังเป็นอาสวะอารมณ์อาศัยอยู่ตลอดกาลทำบุญที่เป็นบุญเหมือนกันการให้มันก็เป็นบุญให้แล้วมันอยากได้อยู่ในใจมันก็ยังเป็นการคำกิริยาที่ดูว่าเออก็ดีเหมือนกันแต่ว่าก็ยังไม่บริสุทธิ์ยังเป็นอาสวะถ้าจะให้อย่างอนาคตถ้ายังไม่มีอาสวะและเราก็ทำทานที่ยังไม่มีอาสวะต้องให้อย่างบริสุทธิ์ไม่มีโลภะโทสะโมหะบริบูรณ์ถ้ายังสะอาดยังบริสุทธิ์อย่างบริบูรณ์จริงๆภายในนี้ด้วยเพราะงั้นสมรรถนะของพระพุทธเจ้าจะไม่สอน การที่จะต้องไปช่วยเอาอะไรที่เอาเปรียบอะไรไปเป็นผู้รับครับไม่ใช่เลิศเลอของพราหมณ์และเลขที่ของสมณะสมัยเดิมเหมือนกันแต่เลขเด็ดของพระสมัยนี้พระที่ไม่บริสุทธิ์พระที่ไม่เข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิพระที่ไม่พากเพียรล้างจิตของตนจะไม่เข้าใจแล้วก็จะทำเป็นเลขๆเพื่อที่จะเอาอยู่เสมอและจะกลายเป็นพวกที่ขายการเป็นผู้รับๆๆๆ เอามาเขาเป็นทายกเราเป็นปฏิภาณของสุชาติเดี๋ยวมาเปล่าเลยพระพุทธเจ้าไม่ได้สอนยึดตัวตายงั้นเราเป็นทายกด้วยเราเป็นผู้ให้ให้อย่างสูงด้วยให้ยังสัพเพธัมมาทานังที่นาติด้วยให้อย่างสูงสุดด้วยเป็นการให้ที่ชนะการให้ทั้งปวงด้วยทายกแปลว่าผู้ฮ่ายปาฏิโมกข์แปลว่าผู้รับเพราะฉะนั้นญาติโยมก็จะได้รับจากพระอันนี้เขาจะได้รับอย่างสูงสุดเป็นทานที่สูงสุดเลยเป็นทางที่มีค่าชนะการให้ทั้งปวงยิ่งกว่าเขามาเป็นนายกยิ่งกว่าฆราวาสหรือคฤหัสถ์ญาติโยมเข้ามาเป็นไทยมันเป็นอย่างนี้ จะได้บอกว่าพราหมณ์จะต้องเป็นผู้รับชาติเดียวกันทุกที่ขายจานไปไหนใครก็เลยจะต้องให้นะขอใครเขาต้องให้นะนี่มันเอาเปรียบไม่ถูกเพราะเราจะต้องเป็นผู้ให้ได้ให้ส่วนที่มันควรมันเหมาะมันสมเราจะเป็นผู้ให้อยู่เสมอๆนั่นแหละเราจะเรียกว่าเป็นผู้มีค่าเราเป็นพวกเอาๆๆให้มันคุ้มค่าแต่เราเป็นผู้ก่อเกิดได้เราเป็นผู้ให้ได้แม้เรามาอยู่ในฐานะเป็นผู้ไม่สะสมเป็นผู้ที่ไม่ร่ำรวยแต่พูดไม่ต้องมีวัตถุประสงค์มันก็ยังจะมีวัตถุประสงค์เวียนมาให้เราญาติโยมก็จะเวียนมาให้แล้วเราก็ยังจะมีการเอามาให้เป็น ประโยชน์ต่อไปถ้าวัตถุนี้เราไม่ต้องแปรสภาพมาให้คืนไปเลยถ้าจะแปรสภาพเป็นประโยชน์ต่อไปเป็นการให้แก่คนอื่นเขาได้อีกแปรสภาพให้ๆๆเราเองอยู่กินอยู่ชายนิดๆหน่อยๆแค่นั้นเองไม่มากไม่มายเลยจริงๆเห็นโลกนี้ถ้ามีแต่การให้นั่นมันก็จะเจริญโลกไหนมีแต่ผู้ให้ผู้ให้ไม่ได้มีแต่ผู้กอบโกยหรือผู้จะเอาจะเอาจะเอาโลกนั้นสังคมนั้นเจริญเมืองและเมืองพัฒนาอย่างเมืองไทยตื่นเช้าขึ้นมาก็เริ่มต้นเห็นผู้ให้มีการให้ใส่บาตรแจกทานทำทานทำบุญใครไม่เห็นใครเขาส่งเขาทำอะไรเขาให้ เขาให้อาหารแก่พระน่ะการให้ฟังแค่นั้นมันก็เออให้มันคือผู้เจริญนะผู้ที่รุ่งเรืองแล้วผู้ที่พอแล้วผู้ที่มีมากกว่าจึงเป็นผู้ให้ได้ผู้รับต้องเป็นผู้ที่มีน้อยกว่าพรุ่งนี้วัตถุน้อยกว่าก็เป็นผู้รับจากผู้มีวัตถุมากก็ถูกแล้วเพราะไม่มีข้าวก็รับค่าจากจากไม่มีเงินเขาเอาเงินมาให้ก็รับถ้าเกิดว่าเรารับเป็นเรารับอย่างไม่ผิดธรรมถ้าเรารับยาผิดทำอยู่ยังเอามาสะสมยังเอามาใช้เล่นใช้จริงใช้อะไรต่ออะไรมาใช้มันต้องมีปัญญาในการที่จะรู้ว่าเงินเงินทองไม่ควรอย่างไร สะสมไว้แล้วไม่ดีอย่างไรจะทำให้ถูกทำถูกวินัยทำอย่างไรเสียเงินก็ไม่รับกันเลยดื้อๆไปก่อนตามฐานะผู้ไม่มีปัญญาเอาตรงๆเรื่องผีตามวินัยตามศีลทำอะไรไม่รับเงินรับทองก็ไม่รับก็ไม่เป็นไรรับมาพอดีก็เป็นบาปเป็นใครก็ไม่รู้หากศาสนาพระพุทธเจ้าจึงซ้อนเป็นโลกุตระเป็นชั้นเหนือชั้นเนื้อที่โลกก็เป็นอยู่เหลือที่ธรรมดาโลกๆเขาเป็นทำไม่เหมือนแม้จะเหมือนก็ยังมีนัยยะที่ลึกซึ้งเรียกว่าโลกวันนี้ลูกค้ามีจุดมีปัญญาซับซ้อนเหลือจริงๆมีพระพุทธเจ้า ค่อยไปยืนยันว่าเราบัญญัติโลกุตตรธรรมอันประเสริฐว่าเป็นทรัพย์ของคนเป็นสมบัติของคนเป็นคุณสมบัติคุณสมบัติของคนตอนมีคุณสมบัติคือมีญาณมีปัญญามีอธิปัญญาทัศนะมีวิมุตมีความหลุดพ้นไม่มีความโลภความโกรธอะไรอยู่ในนั้นเลยไม่ได้ทำกรรมกิริยาอะไรอย่างนี้เรียกว่าโลกุตระเพราะคนธรรมดาจะเป็นผู้ที่มีโอกาสทุกคนที่จะเป็นผู้ให้เป็นผู้รับจะมีโอกาสเป็นทั้งกษัตริย์จะมีโอกาสเป็นทั้งแพทย์จะมีโอกาสเป็นทั้งตัวจะไปกำหนดตายตัวเขาเองเขาคลอดออกมาทั้งนั้นตามชอบตามตัวอย่างนั้นไม่ได้แต่บริการ ทำลายวรรณะด้วยพระพุทธเจ้าลบล้างวรรณะไม่ปิดกั้นถ้าจะได้บอกว่าพระพวกเดียวเท่านั้นหรือที่มีสิทธิ์ทำบุญพรางพวกเดียวหรือมีสิทธิ์ไปสู่แม่น้ำขัดสีให้สะอาดกษัตริย์ไม่ควรหรือเวทไม่ควรหรือสูตรไม่ควรพราหมณ์ที่มีปัญญาแล้วก็ต้องเห็นว่ามันไม่จริงหรอกมันก็ควรทั้งนั้นน่ะถ้าถือว่าการไปอาบน้ำเป็นการได้บุญได้ไปขัดสีฉวีวรรณดำเนินการยืนยันให้ฟังแม้แต่การกระทํา ควรให้ลักทรัพย์ควรให้ฆ่าแกงกันคนผิดผัวเขาเมียใครมีทุนทำให้หนักควรเสพติดอะไรต่ออะไรต่างๆครั้งพวกเดียวหรือควรคนอื่นไม่ควรฟังดูแล้วมันตลกตายเลยไม่ใช่เฉพาะเอาแต่ว่าความตอนนั้นเป็นผู้มีเวทย์มีมนต์มีศีลผู้อื่นไม่ต้องกษัตริย์ก็ถือลูกศรถือธนูไปฆ่ากันไปฆ่าคนท้าวเวชจะไปทำโน่นทำนี่ทำไมก็จะไม่มีสิทธิ์ที่จะหยุดฆ่าคนไม่มีจุดวางลูกศรวางศาสตราแค่เธอจะหวานไปเลยมีแต่อย่างนั้นแหละไม่มีสิทธิ์ที่จะถือศีลไม่มีสิทธิ์ที่จะไม่ลักทรัพย์ อยากได้ไม่มีสิทธิ์ที่จะปลงวางจิตเลยเธอก็เหมือนกันพระพุทธเจ้ายันเอางี้คนมีปัญญาหน่อยฟังมันก็จนแต้มอย่าไปกำหนดจะไปสนิทกับจำกัดให้คนเค้าตายตัวอยู่นั่นเสร็จแล้วก็มาเอาตังค์การคลอดตามตระกูลความคลอดตามตระกูลนี้พวกนี้ถึงจะมีสิทธิ์ปฏิบัติธรรมมีผู้รักษาจารีตประเพณีศีลมีวัดคนอื่นมาปฏิบัติไม่ได้ขีดขั้นเลยแต่คนมีหน้าที่อะไรก็ทำอย่างนั้นทำอย่างนั้นตลอดตายนี่แหละเป็นเลขคนนั้นหยาบเห็นชัดเจนชัดเลยว่าอยากแล้วผูกมัดเอาเปรียบเป็นผู้ผลิตบริการ พุทธศาสนาก็เป็นอย่างนั้นกลายเป็นพระเป็นผู้นั่งเสวยนั่งกินนอนกินตีพุงไม่มีบทบาททำมาหากินหรือว่าไม่ใช่ทำมาหากินไม่มีบทบาททำการงานอะไรไม่มีสัมมากัมมันโตไม่มีสัมมาอาชีโวไม่มีอะไรที่เป็นเครื่องเรียกว่ายังชีวิตไว้ให้เป็นประโยชน์ไม่มีการงานวาจาจึงเป็นมิจฉาวาจาไปหมดพูดไม่ได้พูดเอาพูดมีแต่เลิกลิ้นหลอกประโลมอ้างสวรรค์สร้างนรกเป็นมารคนลามกอ้างคือโลกร้อนเทวโลกผู้ใดพูดแม้จะเป็นผู้ที่มีความสงบแล้วมีกระบะแล้วในอนาคต ถ้ายังพูดกล่าวเอาเทวโลกเอาลูกบอลโลกอะไรต่างๆมาหลอกล่อเขาให้ทำบุญอยู่พูดแล้วยังเป็นมารผู้ลามกสะดุดยังพูดที่วางกับดักสัตว์เอาเหยื่อไปล่อปลาเพื่อฆ่าปลาแค่นั้นฟังดูมันแสบแสบพระพุทธเจ้าจึงจัดเลยเป็นมารผู้ลามกเป็นมารตัวร้ายพระพุทธเจ้าเหมือนในการวางกับดักสัตว์เอาเหยื่อไปล่อปลาเพื่อฆ่าปลาฉะนั้นเห็นชัดๆเลยจริงๆด้วย หลอกเขาทำไมทำดีก็อธิบายดีให้รู้ว่านี่การให้นี่เป็นการดีการเสียสละเป็นการมีการเอายิ่งจะเอาเปรียบเขายิ่งเป็นบาปเป็นกรรมพูดตรงๆว่าเขาจะได้รู้กรรมรู้การกระทำอ๋อการกระทำโลกนี้มีการให้นี่แหละเป็นการเจริญเป็นเมืองพัฒนาเป็นคนพัฒนาเป็นคนรุ่งเรืองคนไหนที่ได้ให้ได้ให้ได้ให้มีการให้ได้มากกว่าการเอาคนนั้นคนเจริญคนจะเอามากกว่าการให้คนนั้นมันเป็นคนพยายามจบเป็นคนจนเป็นคนสิ้นไร้ไม้ตอกเป็นคนหิวโหยเป็นผีกระสือฟังดูดีๆมีแต่จะเอาๆๆ ผีกระสือเป็นคนหิวโหยแต่คนมีให้ได้นั่นต่างหากเป็นคนเจริญเป็นคนรุ่งเรืองเป็นคนที่ร่ำรวยเป็นเศรษฐีเป็นคนมีแล้วให้ได้ให้กายกรรมให้วจีกรรมให้มโนกรรมให้อะไรที่เป็นสิ่งที่เรามีให้มันก็ต้องใช้หรอกคนมันก็ต้องใช้วัสดุหรือว่าใช้ข้าวของใช้สิ่งนั้นสิ่งนี้บ้างจะใช้น้อยกรรมกิริยาการงานของเราเองวันๆหนึ่งเรามีการงานมากกว่าที่เรามาตีราคาแลกเปลี่ยนหรือว่าประเมินค่าแล้วการงานของเรามากกว่าที่เราเอาของในโลกมาเผาผลาญในชีวิตเราประเมินค่าแล้วเราเป็นผู้กำไรเราเป็นผู้ที่มี โลกด้วยกรรมกิริยาด้วยการงานมากกว่ามีมากกว่าเสมอทุกวันทุกเวลามากเท่าไหร่ยิ่งถือว่าผู้นั้นเป็นผู้ที่เจริญมากกว่ารุ่งเรืองมากเท่านั้นเป็นผู้ให้เป็นผู้ที่มีค่ามากกว่านั้นเป็นผู้มีประโยชน์แต่ผู้ที่มีเหตุผลประโยชน์เป็นผู้ที่สมาชิกเป็นผู้ที่มีประโยชน์เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอจริงๆที่ศาสนารู้พระพุทธเจ้าอธิบายชัดอธิบายอย่างถึงรากบาลีอยากอธิบายอย่างถึงสัจจะตัวแท้ๆไม่เบี้ยวไม่เหวี่ยงเลยคนแบบนี้มีที่ไหนคนแบบนี้มีมากขึ้นได้สิ่งนั้นก็เรียกว่าที่ท่านเจริญ ไม่มีความโลภความโกรธไม่มีความหลงผิดมีแต่ความเข้าใจถูกแล้วเราก็คงเป็นคนมีกรรมมีกรรมมีการงานมีสัมมากัมมันตรังแต่ว่ากรรมเป็นกษัตริย์ตรากรรมเป็นอโหสิกรรมศิลปกรรมเป็นอโหสิกรรมเป็นกรรมที่เป็นธรรมดาเลยเป็นเรื่องของกรรมธรรมดาเป็นการกระทำที่อโหสิกรรมไม่ได้ผูกพันเกี่ยวข้องอะไรทำแล้วกับสงครามแล้ว เสร็จแล้วก็เสร็จไปไม่มีอะไรปิดไว้ในใจไม่มีการผูกพันไม่มีการหลงดีไม่มีการรู้ว่ามันร้ายจะเป็นคนไม่ดีที่จะมีผลสะท้อนก็ทำให้มันดีที่สุดแต่เป็นกษัตรากรรมเป็นการกระทำที่ดีเป็นการกระทำที่แล้วดูแล้วไม่ใช่ว่าผู้เจริญหรือพระอริยเจ้าหรือพระอรหันต์นั้นไม่มีกรรมไม่มีการกระทํา จะผูกพันอย่างนั้นเท่านั้นเองสำหรับคนที่ยังมีความยินดีความศรัทธาความเลื่อมใสความชื่นชมก็จะชื่นชมในส่วนนั้นจะไม่มีส่วนร้ายจะไม่มียินร้ายจะไม่มีเรื่องร้ายที่เกี่ยวสำหรับใจของท่านร่อนสำหรับพระอรหันต์หรือพระอริยเจ้าชั้นสูงท่านทำดีไม่ติดดีมีเราก็พูดซ้ำกันมากพูดกันเสมอทำดีไม่หลงดีในจิตดีและดีและเป็นของเราทั้งนี้ก็ตัดสินว่าดีแล้วก็ปล่อยไปใครจะเห็นมีใครจะเอาชื่นชมยินดีกับเจ้าศรัทธาร่วมใจกันดีนะทำดีนั้นการกระทำดีนักชื่นชมไปเป็นอย่างนี้ของสมัยพระพุทธเจ้าตอนนั้นผู้ใดเข้าใจการกระทำที่ดีและจะไม่มีลามกจะไม่เป็น ลามกแต่ไม่มีจะไปกำหนดเลขเด็ดของพราหมณ์ได้ก็พร้อมวางเลขวางเลขกำหนดขอบกำหนดเขตเข้ามาหาให้ตนเองอยู่สบายกินฟรีและก็พยายามที่จะสอนแบบนี้นะบาปกรรมนะอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนี้นะบาปบุญนี้ขู่ด้วยบาปขู่ด้วยบุญไปหมดเลยจริงๆบาปมีจริงบุญมีจริงบ่าวก็คือความชั่วบุญก็คือความดีและดีก็ดีที่ถูกต้องด้วยต้องอธิบายกันได้คุณก็รู้เรื่องเข้าใจกันเดี๋ยวนี้ก็เข้าใจแต่พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าอาตมากำหนดทำดีอยู่ได้คนเดียวคนอื่นเขาไม่ให้ทำดียังไงก็ดูวิธีทำบุญคนอื่นมีสิทธิ์ทำดีแต่ที่กล่าวคนอื่นมีสิทธิ์ที่จะเปลี่ยนแปลงไปเป็นผู้ที่มีปัญญาชั้นสูงไปเป็นพราหมณ์ คุณจะมีใจบริสุทธิ์หมดความโลภความโกรธจริงๆบทความหลงจริงๆแล้วก็เป็นผู้ที่บอกคนอื่นได้บริสุทธิ์แต่คนกินน้อยใช้น้อยและเป็นคนมีกรรมมีการกระทำมีการงานที่เป็นสัมมากัมมันตะเป็นการงานที่ให้มีค่าของงานมีแรงผลิตมีผลผลิตทุกวันให้เขาได้มากกว่าที่ตัวเองเอาเศษมากกว่าที่ตัวเองใช้สอยในโลกอยู่เราไม่ได้ทำข้าวเราเอาข้าวมากินเราไม่ได้กำกับภาษีเราจะใช้ส่วนนั้นสิ่งนี้ในวันหนึ่งวันหนึ่งรอบแล้วเรายังมีแรงงานเรายังมีประโยชน์ที่จะทำย้อนออกไปทำย้อนออกไปให้เป็นโรคครับโรคเขาได้รับตัวที่เกิดจากตัวเรามากกว่ากันตลอดเวลา คุณเป็นหนี้โรคไหมไม่เป็นแต่คุณกินแรงโลกเขาคุณไม่ได้ทำอะไรวันหนึ่งวันหนึ่งกำการงานผลผลิตอะไรคุณขาดทุนคุณกินแรงเขากินมากด้วยเอามาใช้จ่ายเอามาเสพสมสุขสมมากด้วยทำลายมากด้วยจ่ายมากด้วยคุณไม่ได้ทำอะไรให้แก่เขาไปคุณก็รับมาเป็นหนี้อยู่ทั้งนั้นแหละเป็นหนี้จริงๆมันก็ไม่เห็นศาสนาพุทธจึงไม่ได้สอนให้คนนั่งกินนอนกินนั่งเฉยๆพระพุทธเจ้า แม้แต่ออกไปนั่งใต้ต้นไม้อยู่เข้าป่าไปไปรอเก็บผลไม้หล่นกินเนี่ยเป็นความเสื่อมแล้วไม่ทำการทำงานและไม่มีการงานไม่บิณฑบาตก็ไม่มีแล้วจะไปสอนเขาในรูปหล่อยังไงไม่มีความรู้จนนั่งรออาจารย์หรือว่าไปนั่งจะหาความรู้จะทำเป็นไปหาความรู้ออกป่าวครับถึงแม้จะเก็บผลไม้กินไหมเอาผลไม้หล่นคือถ้าเราเป็นความเสื่อมของศาสนาพุทธแล้วมันไม่มีกรรมกันกริยาและเอาตัวไปทิ้งในร่มไม้ร่มไม้ในป่าแล้วก็รอคอยเป็นการปฏิบัติที่ถูกต้องแล้วไม่ ตอนยิ่งมาตั้งแต่ตั้งโรงไฟให้คนเขาเอามาให้เลยอะไรต่ออะไรสร้างเรือนไปสร้างโรงไฟรับบริจาคให้คนเข้ามาทำบุญทำทานสอนเขาเป็นมารกุลามกด้วยเอามาแล้วก็จะได้บุญได้ที่มาได้อะไรก็ได้หลอกล่อก็ดีมากมีวิบากใหญ่ท่านกล่าวและท่านเองท่านบอกว่าใครไม่รู้บอกว่าท่านก็พูดสอนท่านกล่าวเป็นเชิงชั้นเป็นเชิงบอกว่าเวรกรรมคือเทพบุตรได้เข้ามาหาเราเรามาถามเรา ถ้าผู้ใดสอนมีกระบะมีความสงบแล้วก็สอนยกเทวโลกเทวรูปก็คือยกรูปเราต้องเทวโลกอะไรมาสอนนี่เป็นผู้สอนถูกแล้วพระพุทธเจ้าบอกว่านิมมานคนลามกนี่พูดอย่างนี้ถ้าเธอถึงบอกว่าถึงจะเทวรูปเทวโลกอะไรก็ได้พูดดังกล่าวเป็นมารคนลามกใจอยากเหมือนวางกับกษัตริย์แต่กล่าวเอามาหลอกมาหลอกก็ใช่เราพูดที่ผู้ที่จะรับได้แต่ถ้าเกิดว่าเราพูดอย่างนี้ ผู้ที่เขาไม่รู้เราก็พูดเป็นเชิงบอกว่าให้เขาสอนอย่างนั้นท่านสอนอย่างนั้นสอนผิดแล้วก็กล่าวก็รู้ว่าพูดสอนสอนอย่างนี้ผิดเป็นฉันเธอก็รู้แต่สอนอายุอย่างนี้ผิดเราเองเราจะบอกเขาให้รู้ว่าคนนี้เขาติดใจยังหยาบหนานะถ้าให้โดยไม่มีอะไรตอบแทนไม่มีกรรมในกระทั่งตายเลยไอ้ใจมันไม่ให้อยู่แล้วล่ะมันหวงแม้แต่กายมันก็ยังออกการให้ไม่ได้แล้วก็ต้องให้มันให้เธอได้บุญทำบุญไปก่อนแต่ที่มาจากที่มาไปก่อนเราไม่ได้หลอกนี่แต่ใจเราไม่ได้หล่อเท่านั้นที่จริงแล้วไม่อยากพูดเลยแต่ถ้ามันยาวก็อย่างนี้เราอยากรู้ด้วยแล้วอ่ะ ถ้าตายก็ยังไม่ให้ไม่มีการกระทำที่เป็นการให้เพราะการทานนี่เป็นสักพักการปฏิบัติศีลใดๆก็เพื่อสำรองสุดทั้งนั้นการทานก็เป็นสังขะซึ่งก็หวานเป็นบุญเป็นของสูงเป็นของอย่างยิ่งเพราะทหารในการทานด้วยวิธีการเดินมโนคาถา มองออกไปเป็นกลางๆเพราะงั้นแม่แต่เราจะบอกกับบุคคลที่ควรบอกก็บอกไปให้รู้เป็นชั้นเชิงชั้นชอบแต่ก็หาว่ารุนแรงแค่รุนแรงกล่าวผิดไม่รุนแรงกล่าวสิ่งที่ไม่ถูกไปเอาที่เป็นที่เป็นทุจริตที่รุนแรงพระองค์กรที่ควรกล่าวแล้วก็กล่าวคาถาที่บอกว่าควรจะให้เขาเกิดความรู้ได้แล้วก็ต้องกล่าวและก็บอกว่ารุนแรงก็ถูกต้องดังกล่าวความไม่ดีขึ้นมาเมื่อใดก็เป็นสิ่งรุนแรงก็โดนรุนแรงก็ใช่เพราะเราต้องการรุนแรงเพื่อที่จะให้เกิดการเกิดการเปลี่ยนแปลงทางการในขณะนี้กับคนนั้นไหมคุณจะกลายเป็น ต้องการไหมเมื่อไม่ต้องการเท่านั้นเองเราจะกล่าวไม่ได้เราก็ต้องทำงานเมื่อคุณเองคุณไม่มีปัญญาฉันเลยคุณประมาณไม่เกินคุณจะกล่าวรุนแรงออกไปจากในหมู่ชนอย่างนั้นก็เป็นความซวยของคุณเองคุณเองช่วยเองคุณไปกล่าวรุนแรงและคุณกล่าวแล้วก็ให้เขาทะเลาะกับแม่มึงก็จะตีหัวคุณเอาเองผมก็ทำเอาชื่อว่าคุณรู้อยู่แล้วโอกาสที่จะหลุดมาดูแลและการคนกล่าวหรือไม่ควรแต่คุณไม่รู้ว่าคุณจะกล่าวถึงแล้วทีหลังก็ถูกทุกทีเดียวเองไงแล้วใครจะกล่าวผมเองผมจะกล่าวก็กล่าวถึงในขณะสงครามแม้จะเอาใส่หนังสือไปเอ้าพูดออกไปในกลุ่มนั้นกลุ่มนี้เวลานั้นเวลานี้ผมก็รอบตัวมาได้ทุกทีมันจะแรงอะไร ผมคำนวณเวลาคำนวณงานคำนวณบทบาทคำนวณกรรมการกระทำขณะนี้จะมีผลสะท้อนเท่าไหร่เท่าไหร่เท่าไหร่ไม่ได้ไปตีราคาว่ามันแรงทุกที่ทุกถิ่นเสมอไม่ใช่มันต้องมีการละเทศะแสดงออกไปแล้วมันแรงหรือเปล่าไม่แรงคุณไปเอากับโมเมเอาคำพูดเอาคำว่าตีตัวเปล่าๆเรียกว่ารุนแรงดีอยู่แล้วไม่ได้พระ ทุกคนก็ไม่รู้ถ้าคุณรู้ได้ว่ามันไม่ดีจริงๆแล้วคุณเองคุณไม่ชอบก็เรื่องของคุณนี่คุณไม่ชอบคนจะทำสิถ้ามันไม่เข้าใจที่คุณมีอันนี้สายนี้มันเข้าเนื้อคนเลยคำสั่งของพุทธเจ้า คุณไม่อยากให้เขาขัดเคราหลวงพ่อไม่อยากให้เขาแล้วคนกลางก็กล่าวอันนี้ไม่มีปัญหาอะไรก็ใช้ได้แล้วไม่มีความรุนแรงไม่มีผลสะท้อนที่เขาต้องลำบากลำบนอะไรถูกแล้วก็กล่าวคือการรักไม่ใช่จะไม่ให้เขากล่าวไม่ได้ขนาดนี้ผมพยายามกระจายคำว่ารุนแรง ชามะรุนแรงเกินไปคุณก็ต้องรู้ด้วยกาลเทศะอย่างนั้นไปทิ้งพรุ่งนี้เอาไว้ตรงนี้แล้วมันไม่เข้าทีแต่ระเบิดแล้วคุณจะเห็นว่าจะต้องตายแต่ทิ้งช่วงตรงนี้ไว้ที่จุดที่ถูกต้องแล้วไม่เป็นไรมันจะเป็นการขัดเกลาเป็นการที่จะทำประโยชน์ให้แก่บุคคลได้เสมอให้ละเอียดให้ระแวงระวังอย่างที่คุณระแวงเราไว้กันดีแล้วถ้าศาสนาพระเจ้าในศาสนาสำเร็จไปทำงานให้มันทำงานขัดๆๆๆไปเหมือนแจกยาที่แจกอาหาร ไก่ขุมขนคนให้ผู้ได้คอยรับอยู่ดีๆก็มียามาขัดมากล่าวมารักษาเราให้หายจากโรคอยู่เรื่อยๆมันดีให้มันดีแล้วที่เราทำเองก็พยายามทิ้งออกไปกระจายออกไปโดยที่เราดูไม่แรงไม่อะไรอย่างนี้ถ้าผมพูดอย่างที่ผมเขียนมีนาหรือว่าพูดอย่างที่เราพูดเป็นหย่อมเป็นที่นี้เขาก็ไม่พูดออกวิทยุแรงกว่านี้อีกเยอะผู้กระจายไปให้เร็วให้มากเมียเยอะเราจะรู้ผลว่าขณะนี้ที่บอกว่าไม่ต้องไปสนแล้วมันปวดท้องอะไรมากมายแล้วพูดอะไรกับคุณก่อนจะพูดแรงอย่างที่เราคุยกันใหญ่เลยยังไม่ได้เราก็จะรู้การรับราชการ แต่อย่ากดตรงไหนสื่อสารอย่างไรเป็นไปอย่างไรในเมื่อเราเป็นไปได้เราคำนวนผลคำนวณอยู่ตลอดเวลาเวลาทันทีเลยมันยังไม่ได้แม้แต่วิทยุในจำนวนแรงส่งจำนวนไปไกลไม่ไกลพูดขนาดนี้พอไหวไม่พอไหวผมก็คืออย่างรุนแรงดูเสมอเลยทำงานไปแล้วมีผลสะท้อนยังไงดีมันเป็นไฟแรงมันก็มาจากอะไรเราทำไว้เมื่อไหร่เราทำไว้ที่ไหนเป็นยังไงเราจะตามรู้ตามของเราก็กรรมวันนี้บทบาทการกระทำอันนี้อันนี้เพราะอันนี้เองมันแรงมากใครจะรู้ความเกี่ยวเนื่องมาจากอันนี้มาจากนี้แล้วเราก็จะลดเราก็จะเพิ่มข้อนี้แหละ ไม่ใช่อะไรก็ไม่รับผิดชอบกรรมของเราเราไม่รู้กรรมของเราเป็นยังไงการกระทำของเราไม่พูดแล้วพูดตรงๆไปพูดแล้วไม่รู้จะพูดอะไรพูดได้พูดจาพูดน่ะพูดได้พูดสุภาพไม่รู้เรื่องแล้วก็เป็นคนโง่ตายแล้วมันฉลาดขึ้นนะเราไม่รู้กัมพูชามีผลสะท้อนถ้าจะต้องรู้กรรมรู้การงานและจะรู้อะไรแก่คอยสังเกตการณ์ทั่วไปนึกว่าการงานการกระทำกระทำฝ่ายทำให้โง่อย่างนี้ไม่มีการพัฒนาไม่มีเงินภาษีไม่มีการงานที่พัฒนาเราจะต้องรู้ความรู้การงานรู้ผลต่อขนส่งผล หนังญี่ปุ่น 18+ เป็นการทำคนให้เจริญอย่างแท้จริงก็จะเห็นได้ว่าคนจะเจริญได้ก็มีปัญญารู้ละเอียดลออสังเกตุทั้งการเข้าใจในเหตุนี้ก็เหตุที่จะเป็นเข้าใจที่ทับตาให้อาจารย์เพราะเหตุนี้โยงใยมีผลผลิตต่อไปเรื่อยๆไม่เข้าใจอะไรยืนยันแล้วก็ย้ำให้ฟังพอประมาณขนาดต่อไปหาเรื่องเกี่ยวกับสาวกของพระองค์ผิดพลาดเรื่องนั้นจงบริหารส่วนตำบลร้อยเอ็ด รูปหลุดทั้งหลายเมื่อมนุษย์ทั้งหลายมีอายุ 84 ปีนามว่าเมฆไตรรัตน์จัดบังเกิดขึ้นในโลกเป็นพระอรหันต์ตรัสรู้ชอบเองสมบูรณ์ด้วยวิชาและจรณะดำเนินคดีรู้แจ้งลูกเป็นผู้ฝึกบุรุษทุกคนไม่มีใครยิ่งไปกว่าเป็นผู้เบิกบานจำแนกธรรมสั่งสอนเช่นเดียวกับเราในบัดนี้เขาจะมีคุณภาพเจ้าเลือกไปวัดนั้นจัดทำให้แจ้งซึ่งโรคนี้พร้อมทั้งเทวโลกมารโลกพรหมบนโลกมนุษย์สัมพันธ์เทวดาพร้อมทั้งมนุษย์ ปัญญาอันยิ่งเองแล้วประกาศให้ผู้อื่นรู้ด้วยเช่นเดียวกับเราในบัดนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าเมตตายะนั้นจัดแสดงธรรมไพเราะในเบื้องต้นท่ามกลางเบิ้ลปลายจะประกาศกรมพระจันทร์พร้อมทั้งอัตตะภยันชนะบริสุทธิ์บริบูรณ์สิ้นเชิงเช่นเดียวกับเราในบัดนี้เขาก็มีพระภาคเจ้าในใจบริหารภิกษุสงฆ์จำนวนพันเป็นอันหนึ่งเช่นเดียวกับเราในบัดนี้บริหารภิกษุสงฆ์จำนวน 100 เป็นอันหนึ่งอยู่ตามอารมณ์ทางการกำหนดตำแหน่งสมาชิก มีอัตราส่วนแค่ร้อยเป็นจำนวนมากนับเป็นจำนวนร้อยเท่านั้นถ้ายังพระเมตตาแล้วก็นับจำนวนพันเป็นหลักได้เลยไอ้หนุ่มน้อยไม่ต้องพูดเบาว่างั้นเค้าเรียกว่ามีพันเป็นธรรมดาพระพุทธเจ้ามี 100 เป็นธรรมดาเหมือนผมเองผมบอกว่าผมมีจำนวน 10 เป็นธรรมดาก็พอแล้วแต่ไม่ใช่ว่าดีขึ้นไปเคลียร์ว่าเราเป็นพระพุทธเจ้าอย่างฉันยังไม่มีอะไรเรายังไม่มีอะไรที่พร้อมพรั่งเหมือนพระพุทธเจ้ายังไม่งามเท่าหรอกแต่จำนวนด้วยความรู้เองของผมมีผมบรรยายธรรมมาด้วยผมอะไรแสดงธรรมมาเป็นจำนวนเป็นส่วนต่างที่ผมรู้เองเข้าใจเองทั้งๆที่คนอื่นเขาก็อ่านเองอย่างนี้คนอื่นเขาก็มีหลักฐานคนอื่นเขาไม่รู้หรอกไม่รู้อย่างผมรู้ ของตัวเองไม่เคยรู้มาจากอาจารย์ไหนในโลกนี้จะมีเชื้อมีเหตุปัจจัยอย่างนี้ต้องอธิบายปัจจัยของพระพุทธเจ้าท่านอธิบายทิศ 6 ทิศแล้วก็เข้าใจว่าอย่างนั้นของพระเจ้าไม่เห็นค่าเราว่าเธอเข้าใจเธอไงอย่างนี้พระพุทธเจ้าบอกเออมันเข้าใจอย่างของเราถ้าเราอธิบายเองแต่เพราะปัจจุบันทานอธิบายสมาธิอธิบาย ลึกซึ้งไหมมีแมวที่ถูกต้องกว่าจริงไหมเห็นได้ชัดกว่าไหมที่สุดแม่ฝากไว้ถ้าคุณก็มาฟังก็พิสูจน์ก็ทำดูปัจจุบันไม่ใช่ไม่เชื่อผมพูดแล้วมันมีแต่ตำราเป็นแบบเบาๆไปด้วยไม่ได้ช่วยติดตามตามกฎหมายไม่ได้เป็นอย่างกาลามสูตรเลยแล้วไม่ได้คุยกับแม่ผมพูดเป็นครูเป็นอาจารย์ไงคุณเชื่อตัวคุณเองเมื่อได้ปฏิบัติ รถผมว่าตัวเองเข้ามาประกอบด้วยก็เพื่อจะให้มีสิ่งยืนยันเป็นปัจจุบันและถามว่าอกาลิโกไม่ใช่สมัยพระพุทธเจ้ามีเท่านั้นผมก็มีนัยยะพุทธที่ไม่อยู่ยิ่งใหญ่มีจำนวนพันเป็นนางเอกเมืองเสม็ดไปเรียกตัวอย่างก็ตามก็ไม่มีอนุกูลถ้าผมจะยืนยันว่าผิดตรงไหนผมไม่ได้พูดว่าผมจะมาหาคุณพระคุ้มครองประเภทใดพระพุทธเจ้าผมเป็นอันลึกๆเหมือนกันถ้าจะเป็นผู้รู้เองนี่เองได้ผมก็รู้ยิ่งเองอย่างที่มีเหตุผลอย่างนี้อย่างที่มีหลักฐาน ผมไม่ได้เอาอย่างใครแล้ว