200709-110 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน110-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

สำหรับพระพุทธเจ้าท่านกล้ากล่าวแล้วก็ท่านกล่าวว่าท่านเป็นราชาผู้ทำราชาซึ่งไม่มีราคาอื่นยิ่งกว่าพระราชทานประกาศนียบัตรในศาสนาทั้งหลายในทางธรรมศาสดาทั้งหลายท่านบอกว่าท่านนี่แหละเนื้อกษัตริย์ทั้งหลายในนี้มันหมายความว่าฟังดูดีๆเราเป็นราชาผู้ทำราชาไม่มีราชาอื่นยิ่งไปกว่าเราย่อมประกาศธรรมจักรให้เป็นไปโดยธรรมเป็นจากที่ใครๆจะต้านทานให้หมุน ไม่มีใครที่จะต้านทานให้หมุนกลับได้ไม่ว่าใครให้ราชาทางทำอื่นๆใดๆก็ตามการกล่าวนี้ไม่ใช่หมายความว่าเด็กๆก็จะมาต้านทานอะไรได้ซึ่งเป็นแน่นอนธรรมะของท่านก็กล่าวขึ้นหรือว่าแสดงขึ้นแล้วเด็กๆมันจะมาต้านทานให้หมุนกลับมันไม่ได้หรอกมันก็ต้องเจอพอๆกันน่ะมันต้องอ่าคู่ตีเทียบได้นั่นแหละมันก็ต้องศาสดาต่อศาสนาที่จะมาสร้างทางให้หมุนกลับคนธรรมดาที่นี่แม่ตัวแม่ตัวศาสนาอื่นๆเองจะสร้างฐานพระพุทธเจ้าก็ย้อนแย้งไม่ได้หมุนกลับไม่ได้ทำให้มันเป็นไปตามที่เขาหวังเข้ามาหรือ มาลบล้างมาแก้ไขมาย้อนแย้งไม่ได้เป็นราชาที่เหนือกว่าอะไรหมดเดี๋ยวไปจับประกาศใหญ่ที่สุดในโลกว่าอย่างนั้นเราก็ฟังไว้ถ้าเกิดว่าเราเองเราไม่ใช่ลูกศิษย์พระพุทธเจ้าก็คงหมั่นไส้แหมพระอาจารย์ยอดคุยโม่ยอดหัวโตอวดตนความหมายนั้นฟังด้วยภาษาก็ชัดว่าท่านเป็นธรรมราชาเรานี่แหละเป็นยอดธรรมราชาไม่มีราชาอะไรอื่นยิ่งไปกว่ามันก็ยกตนข่มเขาใครๆเหมือนกันแหละไม่มีใครสามารถที่จะมาต้านทานอะไรได้ธรรมะที่เราแสดงไปแล้วอะไรต่างๆถ้าต่อมาเดือนละก็ทูลถามว่าข้าแต่พระโคนมพระองค์ Java เป็นสำมะพุทธะเป็นธรรมราชาไม่มีราชาอื่นยิ่งกว่ากล่าวอยู่ว่าเราย่อมประกาศธรรมจักรให้เป็นไปโดยธรรมดังนี้ก็ใครเล่าหนอเป็นเสนาบดีของพระองค์เป็นผู้รองลำดับของศาสดาใครย่อมประกาศตามได้ซึ่งธรรมจักรที่พระองค์ประกอบแล้วรู้จักก็จัดต่อสัญลักษณ์สารีบุตรเป็นผู้รองลำดับตถาคตย่อมประกาศตามเราได้ซึ่งมนุษย์แต่ละธรรมจักรอันเราประกาศแล้วพราหมณ์สิ่งที่ควรรู้เราได้รู้แล้ว สิ่งควรทำให้เจริญเราได้ทำให้เจริญแล้วสิ่งควรละเราได้ละแล้วเพราะเหตุนั้นเราจึงเป็นพุทธะฟังดีๆนะคำว่าคำว่าท่านเป็นพุทธะมีอยู่นิดเดียวหมายความว่าท่านเป็นพุทธะมีอยู่นิดเดียวนะเดี๋ยวจะย้อนอธิบายให้ฟังถ้าท่านจงหมดความกังขาในราวจงวางใจเราเถิดพราหมณ์การได้พบเห็นพระพุทธเจ้าท่านเหล่านั้นเป็นผู้ที่ยากที่จะปรากฏขึ้นเราเป็นสังคมผู้ถอนลูกศร ไม่มีใครยิ่งกว่าเราเป็นพรมไม่มีใครเทียบได้เป็นผู้เหยียบย่ำเสียซึ่งมารและเสนามารทำหมูอมิตทั้งสิ้นให้อยู่ในอำนาจได้แล้วเป็นผู้ไม่มีภัยแต่ที่ไหนๆบันเทิงอยู่แต่ละคำแต่ละความแต่ละวันถ้าเราเข้าใจจะเห็นได้ว่าเป็นความหมายคือเน้นเป็นความหมายที่ยิ่งชัดยิ่งชัดลงไปมันก็ตัดต่อเสลา เหมือนอย่างที่พระองค์ประกาศหรือเป็นผู้ช่วยเขียนกงจักรกงกรรมกงจักรในโลกก็หมายถึงสิ่งที่ไม่ค่อยดีทำมาจากกงจักรทางธรรมเห็นธรรมจากที่พระองค์ประกาศไปแล้วได้ก็สายดินบุตรจะเป็นผู้รองลำดับพระพุทธเจ้าท่านยกชัดเจนเพราะถ้าเราเข้าใจเป็นสุขกะลาอธิษฐานพระสารีบุตรก็คือพระองค์หนึ่งเป็นผู้รักษาระบบมีในยุคสมัยตามตัวตนบุคคลมีตัวละครอย่างนั้นแหละมีพระพุทธเจ้าองค์หนึ่งแล้วก็มีพระสารีบุตรองค์หนึ่งมีพระโมคคัลลาองค์หนึ่งเป็นคนๆๆแล้วก็ทำงานอย่างนั้นจึงมีตัวตนนั้นจริงก็เป็นอุปราช อย่างนั้นถ้าเราถอดเป็นธรรมาธิการแล้วพระพุทธเจ้าก็ไม่ต้องหมายเอาตัวตนไม่ต้องเอาไม้เอาบุคคลคนหนึ่งสิ่งที่ยอดสุดคือพระพุทธเจ้าสิ่งที่ไล่รองลำดับลงมาก็คือสิ่งที่รองลงมาสิ่งที่เราลงมาที่จะเขียนธรรมจากไปได้นั้นก็คือผู้ที่เป็นบุตรของพระพุทธเจ้าเป็นธรรมทายาทเป็นบุตรสาลีพุทโธบุตรผู้ถือเอาสาระการเติบโตหมายความว่าผู้ถือโอกาสยากไม่ใช่อามิส ถ้าเป็นผู้ที่รับมรดกแล้วก็มีมรดกเป็นธรรมะไม่ใช่เอาไปเอาอามิสมาเป็นธรรมะไม่ใช่เอากุนเชียงอันนี้คือสิ่งเพียงคือสิ่งที่ยังมีเล่ห์กลคือยังสิ่งที่มีสิ่งที่ยังมีเล่ห์เหลี่ยมมีครูเลี้ยงครูอันนั้นอาจจะไม่ใช่วัตถุอาจจะไม่ใช่ยศชั้นอาจจะไม่ใช้คำสรรเสริญแต่อาจจะเป็นความสุขก็ได้มีเรื่องกูเพื่อที่จะทำอะไรออกไปแล้วตอนแรกสุขให้แก่ตนเรียนเพื่อตนนี่แหละจะได้เสพสิ่งที่ตนเป็นสูงสุดก็ ที่ได้ทำความดีเป็นๆๆเป็นการเป็นคล้ายๆกับว่าได้ทำความสุขหรือได้ทำงานหรือได้ทำอะไรสักอย่างหนึ่งคนคนนี้ถ้าได้ทำรู้สึกว่าก็รู้ว่าเป็นความดีแล้วก็เป็นความดีจริงๆด้วยคนที่ได้ทำความดีและก็ทำความดีจริงๆแล้วก็รู้สึกว่ามันเป็นสุขเพราะฉะนั้นก็มีเลขที่จะกระทำงานนี้ยกตัวอย่างเช่นยกตัวอย่างผมเดี๋ยวนี้ก็ได้ไม่คาดว่าผมทำงานเนี่ยมันเป็นความสุขทำงานได้ทำ ทำดีก็กำลังสอนนี่แหละบรรยายธรรมะแก่พวกคุณพวกคุณคงไม่มีใครปฏิเสธก็เป็นความเลวเป็นกุศลกรรมความดีแต่ก็ใช้เลขเลขพูดเบี่ยงเลี่ยงทั้งๆที่คนอื่นเขาห้ามเขาห้ามผมไม่แสดงธรรมแต่ผมก็ใช้เลขเล่พูดเรื่องเบี่ยงเอาประโยชน์เพื่อที่จะทำงานอันนี้แล้วก็ได้ทำแล้วมันก็สุขใจมันอร่อยใจแล้วมันสบายใจอย่างเงี้ยมันมีอารมณ์เสียจนได้บางคนชอบทำงานถ้าได้ทำงานแล้วสบายใจชอบธรรมและก็มีใครห้าม มีอะไรจะได้เหมาะควรที่จะต้องอะไรต่ออะไรแล้วไม่ฉันเรียกๆเรียงๆพอดีจะทำอันนี้มากๆๆบางทีมากเกินไปเพราะมากเกินไปแล้วก็เสียทั้งๆที่เขาห้ามแล้วก็มีเป็นความดีซ้อนดีเหลือเกินแต่มันเป็นความดีดีไม่มีทางติดแต่ว่าผู้นั้น 1 ทรมานตนบ้าง 2 มันเกินไปบ้างมันมากไปแล้วบ้างเนี่ยในมากไปแล้วบ้างก็ถือว่าเสียตามหลักเศรษฐกิจทรมานตนก็ถือว่าเสียตามหลักของธรรมตามหลักของธรรมะรอลงมาพูดอีกอย่างหนึ่ง ไม่ใช่ตัวเองจะใช้เลขๆเพื่อเลี่ยงๆเพื่อทำงานแต่รีบๆๆเพื่อหยุดก็ไม่ทำสงครามกันเพื่อหยุดสงบแล้วก็ใช้ตัวสงบเงียบเป็นตัว 4 คันเป็นตัวอวดอ้างพวกนี้ใช้ทำงานก็ให้เริ่มทำงานหรือใช้เรียกอื่นผสมเพื่อทำเพื่อจะทำงานเพื่อจะหยุดเพื่อที่จะเสพติดจะใช้เลขในการเลี่ยงเพื่อตัวเองจะเสพติดแล้วก็หยุดอยู่เฉยไม่ทำงานอะไรเรียนแบบนี้ก็แบบจัดการเงินกลางแล้วมันจะมาแล้วเราทำงานสมควรแต่งงานเรามีพักเรามีเทียนแล้วหยุดสม ผลงานมากไปจนเกินควรมันก็ไม่ถูกหยุดมากไปจนเกินควยไม่เหมาะสมในกาลเทศะฐานะมันก็ไม่ถูกถ้าผู้ใดทำงานแล้วก็เหมาะสมทำตามเศรษฐกิจเหมาะสมตามเรื่องที่ควรก่อควรสร้างควรเป็นคนไปอยู่มันก็ดีทั้งนั้นแหละแล้วก็หมายถึงทรมานตนจึงควรมันก็ดีถ้าพูดได้ถึงเวลาพักควรพักมันก็ดีหากผู้ใดพรรคเกินควรมันก็ไม่ดีกูได้ทำงานเกินควรมันก็ไม่ดีเนี่ยเราคิดให้เห็นผู้ใดมีปัญญาแล้วจริงใจมีความจริงใจมีความรู้ตัว ก็ทำให้มันรู้ตัวให้ดีให้เหมาะสมที่เป็นเรื่องละเอียดเป็นเรื่องที่เป็นเรื่องของเทวธรรมแท้ๆยิ่งฉลาดยิ่งเรียนเก่งยิ่งฉลาดยิ่งมีเลขมีเลขเพราะฉลาดจะทำงานก็ตามหรือฉลาดจะหยุดก็ตามโรงเรียนแล้วแต่เลขเลขทั้งนั้นแหละถ้าฉลาดหรือเจตนาอันดีฉลาดดีสิ่งที่มันเป็นไปได้การเสริมสร้างที่ดีที่เหมาะสมมันก็ดีทั้งนั้นทีนี้ก็ไม่ขออธิบายอย่างอื่นๆเพื่อหา เดินเป็นสามีเลิศๆเพื่อหายศหารากเป็นอาหารเขายกไว้เพราะว่าอธิบายแล้วก็แน่นอนว่าคุณต้องเข้าใจได้แน่นอนไม่มีปัญหาอะไรไอ้อย่างนั้นแล้วมันก็อามิตรแท้ๆอามิสชัดๆเพราะมันมีที่เราถือว่าเป็นสิ่งพิมพ์มีการรวมอยู่ในอยู่ผสมมีเลขคนมีอะไรแอบแฝงไม่สะอาดไม่สะอาดเราเรียกว่าอามิสถ้าผู้ใดจำเป็นลูกพระพุทธเจ้าเป็นพุทธมณฑล สาลีคืออะไรสาระคืออะไรสาระอันนั้นก็คือจะต้องเป็นพุทธเป็นธรรมพระพุทธเป็นธรรมพระพุทธจึงเรียกว่าสาระของศาสนานี้ผู้ใดเป็นรองผู้นั้นก็จับเอาแก่นได้แล้วก็ไปพูดเห็นธรรมจักรนั้นไปเอาแก่นนั้นเห็นให้ตรงเป็นธรรมะทายาทและก็สร้างเผ่าพันธุ์ต่อไปได้มีเชื้อมีแถวเป็นกรรมมาโยนนี้เป็นกรรมพันธุ์ทุกเป็นเราก็เป็นหนึ่งเดียวกันกับพระพุทธเจ้าเป็นกรรมการ อากาศก็คือตัวเกิดธรรมะก็เกิดการกันนั่นแหละเกิดงานอันนั้นแหละอย่างแท้จริงเกิดขึ้นและมันก็ดำเนินไปตรงกันมันก็เป็นทายาทมรดกอันเดียวกันสืบเนื่องอันเดียวกันต่อมาเป็นเชื้อเดียวกันแล้วก็เกิดต่อไปเป็นกรรมการกระทำนั้นเกิดโยนิเป็นตัวเกิดเป็นตัวเป็นจริงออกมากรรมพันธุ์ทุกข์และมันก็เป็นการงานอันนั้นต่อออกไปเป็นเผ่าเป็นพันเป็นตระกูลเป็นกลุ่มสายไปเรื่อยไปเลยทีเดียวเห็นได้ว่ายังเป็นตระกูลเป็นเชื้อเขารักษาแนวเดิมรักษาลักษณะเดิม หาคุณธรรมเดิมรักษาสัญลักษณ์เดิมต่อไปเลยเป็นตระกูลเป็นแบ่งออกไปยังไงก็ตามแต่จะแบ่งชื่อภาษาไทยออกจากคำว่าตระกูลก็แบ่งเป็นเผ่าแบ่งเป็นพันแบ่งเป็นสกุลแบ่งเป็นพวกแบ่งเป็นเหง้าแบ่งแบ่งเป็นเชื้อแบ่งเป็นแถวแบ่งเป็นแนวอะไรก็แล้วแต่ภาษาไทยก็มีอีกเยอะภาษาฝรั่งจะแบ่งเป็นไฟลัมปีที่แบ่งเป็นแล้วแต่เหมือนกันจะแบ่งเป็นผมไม่เก่งภาษาฝรั่งเศสแต่มันก็อยู่ในลักษณะเดียวแล้วมันจะต่อๆไป เป็นที่พึ่งอยู่แล้วแล้วเราล่ะปฏิสนธิเป็นปฏิปักษ์เน้นบทบาทกรรมนี่คือบทบาทเงินลักษณะคุณลักษณะการกระทำอันนั้นน่ะคือการกระทำของคนมีอะไรก็มีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมกายและจิตมโน 3 สิ่งนี้ลงกันตรงกันหมดก็ใช้ได้ที่พรรษาก็เป็นได้ใครก็เป็นได้ไม่มีปัญหาและคนที่เป็นนั้นจะต้องให้ได้สาระที่แท้จริงไม่มีปัญหาผมเองผมแน่ใจว่าผมเป็นสารีบุตรแต่ผมก็เป็นสารีบุตร จริงๆด้วยเพราะผมแน่ใจพวกคุณเองพวกคุณมาคุณจนป่านนี้ฟังผมแสดงแก่นแสดงเรื่องผมก็เชื่อได้ว่าพวกคุณคงไม่มีปัญหาอะไรและก็คงไม่หลงใหลเป็นว่าผมจะเป็นสารีบุตรแบบบุคลาธิษฐานรัชกาลที่ 10 โง่ๆงั้นก็คงไม่คิดแต่ใครจะคิดก็ไม่มีปัญหาสำหรับคนที่พื้นฐานอื่นๆที่คิดอย่างนั้นและพวกคุณหลายๆคนก็สืบต่อมาผมได้ยินได้ฟังดังกล่าวแล้วก็คิดว่าผมเป็นสารีบุตรอย่างเป็นบุคลากรที่ 3 ก็จะเป็นยังไงผมเป็นปรากฏการณ์อาจจะสืบต่ออย่างที่ว่าผมเป็นสารีบุตรมาเกิดขึ้นต่อมาอย่างโง่ๆอย่างนั้นเป็นสายๆอย่างนั้นมีหลักฐานอะไร ร้านอะไรยืนยันว่าผมเป็นสารีบุตรแต่เมื่อสืบต่อแบบที่เรียกว่าไม่รู้ก็ไม่รู้ว่าจะเอาอะไรยืนยันเป็นสิ่งที่พิสูจน์ 1 ไปทางนามธรรมถ้ามีนามธรรมมาแสดงว่าถ้ามีนามธรรมมีปัญญามีจิตวิญญาณเหมือนจิตวิญญาณเหมือนในรูปไหนสารีบุตรเป็นอย่างไรถ้าจิตใจบุตรก็มีปัญญามากเป็นผู้ร้องลำดับเป็นผู้รู้ธรรมะมากอ่าถ้าพระพุทธเจ้าหรือปกครองของพระพุทธเจ้ามีปัญญาพอที่จะ ธรรมะพุทธเจ้าเป็นอย่างไรถึงจะได้แน่มีเอาธรรมะทางนามธรรมวัดยากแต่ก็คนก็เข้าใจได้พอเข้าใจได้ก็เดากันก็ค่าแค่นี้เอาสมมุติเอาเทียบเคียงเอาก็พอได้นอกจากนามธรรมแล้วก็มีรูปประธรรมมันก็จะเอารูปพระธรรมอะไรมายืนยันใช้รูปประธรรมและแน่นอนก็คงไม่มีใครที่จะมาเทียบได้หรอกผมเป็นสารีบุตรครับผมพระพุทธเจ้าผมไม่ใช่เอารูปไปทำอะไรใหญ่บางคนก็เชื่อโดยงมงายโดยไม่รู้ว่าผมเป็นใครงมงายดาวไปตามประสาคนชอบ ส่วนมากจะเชื่อง่ายเชื่อแต่ก็พาเขาได้รับผลนะเขาถึงจะเชื่อถ้าไม่ได้รับผลเขาก็ไม่เชื่อพระคุณจะเชื่อก็ดีเหมือนกันสำหรับผู้ที่เขาได้ผลแล้วก็รู้ผลนั้นถ้าพูดได้ที่นำทางไปในทางดีแล้วเขาก็ได้รับผลดีของเขาเขาเชื่อแล้วก็ตามไปมั่นใจมันก็ไม่เสียหายในของเขาหรอกแต่ถ้าเป็นชื่อเราเอาสิ่งที่ปลอมสิ่งที่หลอกหลอกหลอนๆแล้วก็เป็นหลอกล่อเอาผลนั้นมาแล้วก็ไม่ได้เสพผลนั้นเป็นอาวุธช้าหรือว่าเป็นเดรัจฉานวิชาหรือเป็นคนเป็นทางออกนอกคิดนอกทางไปก็แย่ไม่ดีตามพระสารีบุตรที่ว่านี้ เหมือนคนบางคนที่ได้ฟังมาแต่เดิมๆเห็นแล้วผมเป็นสารีบุตรแบบนั้นเขายึดมั่นถือมั่นจนเอามาประกาศไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้วก็ยึดมั่นถือมั่นแล้วก็ประกาศอะไรจะได้ออกไปซึ่งยากมันเป็นเรื่องที่ไม่มีหลักฐานไม่มีหลักฐานมาเทียบเคียงอย่างตัวผมนี่บอกว่าเป็นสารีบุตรเนี่ยนอกจากเอามาที่ฐานไงที่ว่าแล้วไม่มีอะไรมาเป็นหลักฐานการวัดเป็นไงก็ไปนั่งว่าภาพอากาศไปตามเรื่องตามราวซึ่งมันไม่มีหลักฐานอะไรยืนยันได้อย่างนั้นน่ะไม่มีหลักฐานยืนยันนั่งหลับไม่รู้คนเดียว ประวัติจิตมันสร้างอุปทานได้แล้วมันก็ได้ทุกคนน่ะทำไมจะทำก็ยากอะไรเย็ดมันๆนานๆทานกับปลากดอยากให้เป็นอย่างนั้นจริงก็ทางนั้นก็ปรากฏพอถึงรอบชิงมันก็นั่งหลับตามันก็พาลูกไปก่อนแล้วมันก็หลอกคนมาแล้วนับล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านคนในเรื่องนี้มันมาหลอกคนมาแล้วๆๆเพราะความจริงที่ว่านี้มันก็เป็นความจริงในส่วนหนึ่งแต่มันไม่ใช่ความจริงในส่วนที่จะเอามาเป็นเครื่องพิสูจน์ความจริงที่ว่านั้นน่ะมันไม่จริงแต่เป็นความจริงที่ว่าถ้าผมมีธรรมะขนาดนี้ที่ว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหรือว่าธรรมะที่เป็นธรรมะของพระพุทธเจ้าอยู่ในโลกขณะนี้รวมแล้ว จับของพระพุทธเจ้าเดินไปอยู่มีแรงกลจากที่แปลว่าแรงฝนมีแรงคนเดินไปอยู่เป็นพุทธธรรมผมเองผมก็มาเดินเคียงพุทธธรรมนี้เห็นพุทธธรรมนี้เดินไปอยู่ผมก็เป็นผู้ร้องตัวคุณธรรมถือว่าเป็นแกนพระพุทธธรรมและธรรมะจากนี่ถือว่าเป็นหนึ่งถือว่าเป็นพุทธะสัมมาแล้วผมก็มาเขียนอันนี้ไปอยู่อย่างแท้จริงใกล้กว่าเพื่อนสูงกับเพื่อนนำเพื่อนไม่มีใครมาเข็นใกล้ชิดเท่าผมไม่มีใครแข็งแกร่งนี้ไม่มีใครเห็นสาระนี้ได้แน่ครับผมผมก็เป็นตัวสารีบุตรเห็นเดี๋ยวนี้พลโทที่เป็นเครื่องพิสูจน์และผมก็คิดว่าพวกคุณเนี่ย ก็คงเห็นว่าผมนี่แหละใกล้ชิดพุทธธรรมมากที่สุดใกล้ชิดพุทธจักรหรือธัมมจักรมากที่สุดหรือมีธรรมะมีปัญญาละเอียดละออรู้ในธรรมะมากที่สุดก็คงเป็นผมนี่แหละคุณจึงมาตัดสินไม่เอาหรือไม่เอาคนอื่นที่จะลองนี้ลงไปเอาใกล้นี้เป็นสัตบุรุษหรือเป็นผู้ที่เราจะต้องกลายเป็นอาจารย์เป็นครูเป็นภรรยานิมิตรเป็นที่พึ่งแทนที่จะช่วยแถมให้แก่คนอื่นกูก็คงหมายเอาอย่างนั้นแน่ๆแล้วเราหรือใครยังไม่แน่ในหัวใจบ้างก็ตามก็ตามแต่ เป็นแน่ยิ่งกว่าคนอื่นๆมากกว่าจึงมาจมอยู่กับผมผมว่าอย่างนี้เป็นเครื่องพิสูจน์มีอันนี้เป็นเครื่องพิสูจน์อย่างนี้เราก็ชัดอย่างนี้แล้วก็พิสูจน์ได้ไม่เป็นไม่เป็นเรื่องลึกลับแต่เป็นเรื่องลึกซึ้งคุณต้องใช้ยานปัญญาของคุณอย่างลึกซึ้งคุณเห็นได้แต่ปัญญาญาณของคุณคุณคงไม่ได้ไปสืบสาวผมเป็นตระกูลสาลีมาจากอินเดียแล้วก็สืบตระกูลมาเลยไล่มาใช่ไหมคุณเคยได้ยินบ้างไหมมีคนพูดเหมือนกันเคยได้ยินแล้วคุณเชื่อขนาดไหนเที่ยวแบบที่ผมบรรยายเนี่ย เป็นกรรมฐานที่ถูกได้เห็นจริงเป็นอย่างนี้เพราะฉะนั้นเมื่อคุณเองคุณรับรู้อยู่เดี๋ยวนี้ว่าพุทธจักรเนี่ยในประเทศไทยในต่างประเทศคุณเชื่อไหมว่าในต่างประเทศจะมีสารีบุตรยิ่งกว่าผมก็ยังไม่ทราบจะคิดระแวงมึงไม่ว่าจะไปแสวงหาสารีบุตรหรือว่าผู้ที่ใกล้พระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้วเพราะเราลำดับเหตุการณ์ภาษาของแบบมหายานสว่างไม่ได้คิดถ้าไม่ได้คิดก็ไม่ต้องถามต่อว่าจะไปเสาะแสวงหาเพราะไม่ได้คิดซะแล้ว ถ้าใครคิดก็จะได้รู้ถ้าใครบอกว่าคิดก็จะได้รู้ว่าเมื่อไหร่จะไปสอดแสวงหาไปแสวงหาพระสารีบุตรกันอีกแล้วถ้าสารีบุตรหมายอะไรอย่างนี้ผมไม่มีปัญหาผมเองผมก็คิดว่าผมทำได้ผมทำอยู่อย่างนั้นแต่ว่าผมยกตัวยกตนผมก็ยกอยู่ตามธรรมเพราะผมยังผมก็ยังมองไม่เห็นว่าผู้ที่จะทำงานหรือผู้ที่จะได้สาระอันนั้นทุกคนก็คิดว่าตัวเองมากแต่ผมเองผมก็คิดว่าผมเองได้มากสาระของพระพุทธเจ้าผมว่าผมก็ได้มากแต่ผมก็พยายามที่จะแสดงสาระอันนี้ออกไปให้มากที่สุดเท่าที่ผมจะมีจริงผมย่อมแสดงความจริง ก็ต่อเมื่อผมทำสิ่งนั้นออกไปให้เห็นจริงๆเกิดปรากฏจริงออกไปได้มันจึงจะเป็นความจริงแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอยากแสดงออกไปให้มากๆเพื่อพิสูจน์ที่ผู้ที่พูดต้องคิดเดี๋ยวนี้ไม่ได้คิดมาก่อนว่าอยากจะแสดงธรรมะมากๆเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองเป็นสารีบุตรยังไม่เคยคิดไม่เคยมีมาเลยจุดจุดอย่างนี้จุดที่ 1 ในไม่เคยมีมาที่ที่พูดเดี๋ยวนี้เพราะเหตุปัจจัยที่มีเดี๋ยวนี้เราอาจอธิบายว่าการแสดงธรรมะออกให้ได้มากๆจะเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าเป็นสารีบุตรไอ้เรื่องการแสดงธรรม มากๆนะผมแสดงผมพยายามแสดงอยู่แต่ไม่เคยมีจิตว่าจะแสดงเพราะอยากจะให้พวกคุณเชื่อว่าเป็นสารีบุตรไม่ได้เคยคิดแล้วก็ไม่ได้คิดแม้แต่ว่าแสดงคำว่าออกมามากๆเพื่อจะได้สรรเสริญก็ไม่ได้เคยคิดแล้วก็ไม่คิดด้วยว่าการแสดงธรรมะออกมากๆเป็นความสุขไม่ได้เคยคิดและไม่เคยเห็นว่าพยายามอ่านจิตตัวเองพยายามดูก็ไม่ได้เคยเห็นว่ามันเป็นสุขมันไม่ได้สูงไม่ได้เผด็จอร่อยอะไรหรอกมันทุกข์บางทีทุกข์เมื่อยเจ็บแสบบางทีเนี่ยปวดบางครั้งบางคราวแต่ไม่ได้ไม่ได้เป็นสุขอะไรรู้อยู่ว่าเป็นทุกข์แม้กระทั่งกายนาฬิกากล้องไปแล้วนะ เคยมีอยู่บ่อยๆเกินปกติแต่ก็พอทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากไม่ใช่ว่าอ่อนแอซะจนอะไรเจ็บนิดอะไรเจ็บหน่อยอะไรหวยเด็ดหวยหน่อยหยุดแล้วไม่เอาแล้วไม่ใช่ก็อดทนได้อยู่ก็ทำพอสมควรก็ไม่ใช่ว่าจะบ่อยเกินไปหรือว่าจะทำซะจนเกินแรงเกินเบี้ยวอะไรก็ไม่ใช่เพราะการแสดงธรรมของผมจึงไม่ได้หมายความว่านี่ไม่ใช่ว่าพูดจะเข้าใจก็แล้วแต่ว่าผมแก้ตัวหรือว่าผมเรียนใช้หนี้ใช้หนี้ตามประสาฉลาดเรียนฉลาดนี่ก็ตามแต่ผมขอบอกว่านี่คือความจริงใจไม่ได้ไม่ได้รถเลี้ยวอะไรก็ตามที่ตัวเองเป็นมาก็พยายามรู้จิตใจของตัวเองในทุกขณะเพราะเราก็ต้องตรวจสอบเราก็ต้องมีสติสัมปชัญญะเราต้องรู้ตัว ให้ได้คะแนนพระสารีบุตรก็เคยสอนเอาไว้ว่าต้องระวังให้ทุกขณะคำว่าขนาดให้ระวังขนานขนานทุกขณะอย่าให้ขณะใดๆของเราเป็นไปเพื่อโลกีย์เป็นอันขาดการเป็นไปเพื่อทำเป็นโลกุตระเป็นประโยชน์เนื้อประโยชน์ไม่เบียดเบียนตนจึงเกินควรไม่เบียดเบียนท่านโดยเฉพาะไม่เบียดเบียนท่านแม้จะเย็นจนบ้านเป็นการเสียสละเพราะเราไม่มีตนแล้วเพราะไม่มีพี่แต่ว่ารีดออกมาบ้างก็ยังพอได้แต่ก็เป็นประโยชน์ในสูงสุดเป็นประโยชน์แก่โลกเขาก็ไม่เป็นไรหรอกมันไม่ดีออกมาได้ครับเป็นประโยชน์ก็ทำโดยมีเกณฑ์เอียงเข้าอย่างนั้นข้าจะเอียงนะผมก็ขอสารภาพว่าเอียงว่าก็ยังมาหาตนใหม่ เบียดเบียนคนอื่นเนี่ยคนอื่นเขาก็มองว่าเราเบียดเบียนเขาจะยกตนข่มท่านไม่อันนี้สาไม่เป็นไปเพื่อความไม่เบียดเบียนให้หญิงสาวแต่ว่าไม่เบียดเบียนเพราะว่าอย่างนั้นผมก็พยายามทบทวนจิ้งทบทวนไปก็ยิ่งเห็นหลักฐานก็ยิ่งเห็นความจริงว่าจิตเราไม่มีนี่นาจะไปแกล้งเบียดเบียนแล้วเราก็ทำไปอย่างนั้นน่ะมันก็ได้ประโยชน์แรงอยู่เราเองเราก็ไม่เดือดร้อนเทียบเคียงหลักฐานตัวเองก็เป็นไปโดยทำนี่นามันเป็นชั้นเลขขาดธรรมย่อมเป็นฉันในการจัดทำเป็นทะเลกระทํา การขัดเกลาอยู่ไม่ใช่การเบียดเบียนขัดเกลาเขาเขาก็ย่อมไม่ชอบในคนที่เขามีสิ่งนั้นเมื่อเขายึดถ้าเขาไม่ยึดขัดเกลาเขาเขาจะชอบถ้าเขาไม่หยุดถ้าเขายึดอยู่ขัดเกลาเขาไม่ชอบแน่เขาเป็นความจริงเพราะเขาไม่ชอบใจไม่ชอบใจก็ต้องหาเรื่องย้อนแย้งก็ต้องหาเรื่องตีโต้ออกมาก็แน่นอนเพราะเขาจะตีโต้ก็เป็นธรรมดาคนก็ตีโต้แต่ธรรมดาเขาไม่ชอบนี่เขาก็ต้อง 4 โตเขาก็ตีโต้ได้จิตไม่ชอบก็เป็นเรื่องของเขาเราเองเรามีเจตนาอันนั้นมีอยู่คนอื่นได้รับประโยชน์ไหมได้คุณจะรับประโยชน์ได้อยู่ก็ไม่ชอบย่อมมีการตีโต้ก็ใช่ ที่การตีตัวของเขานั้นเรารับได้ไหมเป็น Reaction ตอบตอบมานะเราอยู่ยากไหมเราลำบากไปไหมไปทำงานได้เรียบร้อยดีอยู่หรือว่าเขาตีโต้มาจนกระทั่งเราขัดขืนและทำงานไปไม่ได้แล้วลำบากในการงานนะไม่ใช่เรื่องอื่นหรอกไอ้เรื่องใจเราไม่ลำบากอะไรก็จะนินทาอะไรเรามาในตะค้นด้วยซ้ำไปจริงๆแล้วเรื่องนินทาไม่มีปัญหาเราก็จะโต้แย้งเขาจะย้อนเรามายังขาดเสียเทเสียยังไงก็ปล่อยให้เราฟังก็ไม่มีอะไรเราไม่มีทุกข์ร้อนอะไรในเรื่องคำนินทาคำที่เขียนคัมภีร์โตโต้ทำเยอะเสียงอะไรขึ้นมาซึ่งเราเป็นเถียงกับเขาหรือเปล่าแต่เราไม่ได้เถียงกับเขาซะจนเกินควรเราไม่ได้ว่าก็ไม่มีอะไรและแรงผีตัวนั้น ไม่ได้ขัดให้เราทำงานไม่ได้เทียบเคียงหลักฐานไปหมดแม้ที่สุดก็เป็นเชิงของก็ใช่ไงมันก็เป็นเชิงของพระพุทธเจ้าก็แสดงอยู่ก็ตรวจสอบหลักฐานต่างๆบุคคลพึงเห็นบุคคลใดผู้มักชี้โพดเหมือนบุคคลผู้บอกบุญศักดิ์มักกล่าวข่มขู่มีปัญญาเพราะผู้ที่กล่าวชี้โทษเป็นการกล่าวที่รุนแรงและเราก็ถูกดูว่าเขาว่าเรานี่เป็นคนรุนแรงใช่ไหมเราก็เห็นจริงว่าใช่เพราะเรากล่าวโทษเราชี้โทษเรากล่าวทุจริตอ้างทุจริตขึ้นมาว่าทุจริต บอกว่าทุจริตนะมันก็ต้องรุนแรงพระพุทธเจ้ากล่าวรุนแรงหรือไม่กล่าวในเกมเศรษฐีเศรษฐีโสดแต่ในอภัยลักษณ์ราชาสูตรหทัยราษฎร์กุมารทองพญาราชกุมารสุรานั้นก็บอกอยู่ยืนยันอยู่โดยเฉพาะพวกเราทุจริตคนเราก็ใช่ไงเรากล่าวถึงทุจริตเรื่องไม่ดีมันก็ต้องรุนแรงถ้ากล่าวสุจริตแล้วมันก็ดูเบามันก็ดูดีก็ถูกแล้วพระพุทธเจ้าเริ่มเลิกกล่าวทั้งทุจริต ยกเลิกกล่าวแม้แต่สิ่งที่ไม่ชอบใจผู้ฟังแล้วกล่าวนี้เขาไม่ชอบใจใช่ไหมใช่พระพุทธเจ้าก็กล่าวนี่นาเราก็กล่าวและเรากล่าวแล้วความไม่ชอบใจอันนี้เนี่ยได้ประโยชน์ไหมและประโยชน์ในผู้ที่เขาเห็นเอาประโยชน์แต่ได้ประโยชน์และผู้รับผลประโยชน์หาร้านอาหาร คมพิทักษ์แปลว่าคมคมคนทุกคนข่มขืนเป็นวาทิตข่มขืนนักกล่าวอันนี้ก็แปลเป็นไทยว่ามักกล่าวทันทีเป็นวาทะที่ข่มขี่ก็ใช่แล้วนี่เป็นวาทะที่เหนือกว่าเป็นวาทะที่รู้ชัดเป็นวาทะที่รู้ชั่วรู้ดีและกล่าวชัดจังเลยแล้วก็ไปข่มคนที่เขาถูกคนที่เขามีคนที่เขาเป็นอยู่มันก็ถูกเรื่องก็ให้แล้วก็จริงจริงอันนี้ผมอธิบายสัจธรรมกลางไม่ได้แก้ตัวไม่ได้แต่คุณจะเข้ามากล่าวว่าแก้ตัวคนที่เขาว่าเขาก็กล่าวแก่ตนและผมก็ไม่ต้องกล่าวแก้ตัวกับพวกคุณหรอกเขาว่าคุณแน่ใจ ผมจะไปแก้ตัวให้มันเสียเวลาทำไมไม่ต้องแก้ตัวคุณก็เข้าใจอยู่แล้วตอนนี้อธิบายให้คุณฟังชัดๆเพราะคุณแน่ใจยิ่งขึ้นเลยจะได้ไม่เข้าใจลึกซึ้งพระพุทธเจ้าใช่มันเป็นคำที่เป็นใครวะเป็นว่าถ้าที่มันดูแล้วมันข่มเขาใช่ๆๆแต่เป็นเมธาวีนะเป็นผู้มีปัญญามีปัญญาจริงเมธีต่างๆ พระพุทธเจ้าและให้คบคนอย่างนี้ตาที่ตั้งปัจจุบันผู้เป็นบัณฑิตอย่างนี้เรียกว่าผู้เป็นบัณฑิตนะเนี่ยบุคคลผู้เพิ่งเห็นบุคคลใดผู้มักคิดโทษถ้าคุณบุคคลพึงเห็นคุณเองเป็นบุคคลคุณพึงเห็นบุคคลใดผู้มักชี้โทษเหมือนบุคคลผู้บอกขุมทรัพย์เห็นผู้นั้นบุคคลเหมือนกันเขาชี้ให้รู้จักส่วนที่บกพร่องส่วนที่ดีงามที่สุดก็เป็นส่วนที่ดีงามแต่เป็นของรุนแรงเพราะฉะนั้นดูแลมันก็คล้ายๆกันกล่าวเป็นวาทะที่ ก็ถูกแล้วพระพุทธเจ้าท่านก็รับรองเทียบเคียงกับสูตรไหนสูตรไหนสูตรไหนมันก็ไม่ขัดไม่เขินมันก็ถูกสัจจะเพราะฉะนั้นเราก็ต้องรู้จักแนวตัดสินว่าเราตัดสินว่าเออนี่เรากล่าวอย่างนั้นเราเป็นไปอย่างนี้แล้วล่ะจริงไหมจริงเพราะว่ารุนแรงไหมเออใช่เขาพูดถูกรุนแรงเพราะเขาต้องรับรู้สึกรุนแรงถูกสัจจะซะด้วยเป็นประโยชน์ไหมเออเป็นประโยชน์เราเองแหละทุกข์แม่งอยู่ยากไม่ลำบากไหมล่ะไม่ลำบากแน่ไม่อยู่ยากมีความเจริญเกิดขึ้นโดยกรรมมันกรรมกิริยาที่เราแสดงมีความเจริญเกิดขึ้นมีความเสี่ยงเกิดขึ้นจากสิ่งนั้นไหม ถ้าเกิดความไม่ชอบใจเกิดขึ้นคือเราแสดงธรรมที่มีผู้ไม่ชอบใจเกิดขึ้นเราเรียกว่าอันนั้นเป็นความเสื่อมเหมือนกันนะเป็นความเสี่ยงเหมือนกันอ้าวตกลงเมื่อมีผู้ไม่ชอบใจเกิดขึ้นเป็นความเสื่อมถ้าเราไม่กล่าวสิ่งนี้เขาก็ไม่มีอะไรเขาก็เกิดการอยู่เป็นธรรมดาไม่ชอบใจในเราเขาก็ไม่เคยแต่ถ้าเกิดชอบใจเราไหมถ้าเราไม่กล่าวเกิดไหมเขาจะชอบใจไหมเขาจะชอบใจในเราไม่ถ้าเราไม่กล่าวไม่กล่าวสิ่งที่เขาไม่ชอบใจเขาก็ไม่ชอบใจในเราก็ไม่ศรัทธาเขา ไม่ไม่ศรัทธาในเลื่อมใสมันเป็นอยู่เก่าๆมันก็อยู่กลางๆนั่นแหละแต่เรากล่าวขึ้นแล้วนี่เกิดมีผู้ศรัทธาเลื่อมใสขึ้นไหมเกิดมีผู้ชอบใจขึ้นไหมมีไหมมีเราก็ต้องเลือกเอาถ้าเราไม่กล่าวขึ้นก็แน่นอนไม่มีทั้งผู้ชอบจ่ายและผู้ไม่ชอบจ่ายไม่มีอะไรเลยไม่มีบทบาทไม่มีการงาน