200626-105 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน105-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

ว่าคนคัดขนาดขั้นที่เข้าใจศาสนาจริงๆแล้วเอาศาสนาที่คิดถึงผู้ที่จะต้องปรารถนาความเจริญแต่จะรู้ความเจริญนั้นก็ต้องคิดมาก่อนมโนผุพังเข้ามาธัมมามโนเสฏฐามโนมยาจิตนั่นแหละจะเป็นผู้ทำให้เราเจริญเจริญในศาสนาพระพุทธเจ้านี้คือความสุขคือความเจริญของมนุษย์มนุษย์จะประเสริฐมนุษยชนอยู่เรื่อยเป็นวุฒิธรรมเป็นการเจริญขึ้นเจริญขึ้นไม่ใช่เสื่อมต่ำลงและไม่แม้แต่ในความตั้งใจภิกษุทั้งหลายย่อมไม่มี เดินงอกงามไพบูลย์ในธรรมวินัยนี้ได้เลยสิ้นสุดทั้งหลายภิกษุเหล่านั้นได้ออกไปนอกทางวินัยเสียแล้วย่อมไม่ถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ในธรรมวินัยนี้ได้เลยภิกษุทั้งหลายภิกษุเหล่าใดไม่เป็นคนหลอกลวงไม่พูดพร่ำมีปัญญาเป็นเครื่องทรงตัวไม่กระด้างใจคอมันคงดีที่สุดเหล่านั้นชื่อว่าเป็นคนของเราที่ตัวเรานั้นไม่ได้ออกไปนอกทำวินัยและย่อมเจริญงอกงามไพบูลย์ในธรรม คำศัพท์นี้สั้นๆเขินๆแต่ไม่ใช่เขินเลยลึกซึ้งดูเหมือนบอกง่ายๆสั้นๆหยาบๆแต่ปลาละเอียดและออกละเอียดอ่อนฟังแล้วถ้าผู้ที่รู้ลึกซึ้งแล้วจะเห็นได้ว่าเราจะเป็นศาสนาพุทธหรือเปล่าเราอยู่ในธรรมวินัยนี้หรือเปล่าหรือว่าเราต่างกันเพราะถ้าเรามีลักษณะอย่างที่ว่านี้เราก็ไปพูดที่ดีจากที่ท่านว่าออกไปนอกถ้ำ หรือว่าในภาษาของอันนี้ของฉบับหลวงกับแปลคำแปลมันไม่ตรงกันฟังแล้วบางทีนี้น่ากลัวและฉาบนี้แปลเนี่ยมาดีคงตัวกันน่ะแต่ว่าคนละเรื่องแล้วอันนี้เราฟังดูเทียบเคียงกันดูเราจะได้ความรู้เพิ่มขึ้นดูการพิสูจน์ทั้งหลายภิกษุเหล่าใดเป็นผู้รวมกันไม่บอกเป็นคนหลอกลวงตรงกันเป็นคู่กันบ้างตรงกันเป็นคนประจบไม่ใช่คำว่าเป็นคนจนเรื่องของภาษาราชการ ในนี้ว่าเป็นคนประจบแต่ก็ไม่จบไปฝากคงเป็นปากอ่ะพูดให้จบยกตัวจองของในนี้บอกว่ามีปกติวางถ้ามีมานะดุจไม้อ้อที่ยกขึ้นแต่ว่ายาวแต่ในนี้บอกว่ายกตัวอย่างของรวมความเอาไว้ยกตัวอย่างของท่านในความดีแต่ทีนี้บอกว่ามีปรกติวางท่ามีมานะหลุดไม้อ้อที่ยกขึ้นยกตัวอย่างของสั้นๆอันนี้ยาวๆเหมือนกันตรงกันมีความหมายตรงกันมีปกติวางท่ามีมานะอันที่ 3 เป็นผู้ไม่มั่นคง ทำบุญชาติแปลว่าใจฟุ้งเฟ้อใจฟุ้งเฟ้อไม่มีแปลว่าเป็นผู้ไม่มั่นคงแต่ต่อจากนั้นก็ภิกษุเหล่านั้นหาใช่เป็นผู้นับถือเราไม่มีแปลว่าแค่นั้นแต่ในนี้บอกว่าพิสูจน์เหล่านั้นไม่ใช่เป็นคนของเราท่านพุทธทาสเอานะถ้าเป็นอย่างนี้ทุกสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่คนของเราในนี้บอกว่าภิกษุเหล่านั้นหาใช่ผู้นับถือเราไม่เป็นผู้ไปปราศจากธรรมโมวินัยเป็นการปฏิบัติตนต่อไปก็เหมือนกันและย่อมไม่ถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ในธรรม ไม่เหมือนกันย่อมไม่ถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ในธรรมวินัยนี้ได้เลยส่วนภิกษุเหล่าใดเป็นผู้ไม่ลวงไม่ไปจบเป็นธีรชลไม่มีใครเขาก็คืออะไรเป็นคนไม่รวมไม่รวมตรงกันเป็นคนหลอกลวงไม่ไปจบในนี้ก็ใช้คำว่าไม่พูดมากเหมือนกันมีปัญญาเป็นเครื่องทรงตัวแต่นี้ใช้ว่าเป็นทีละชนทีละชนในที่ใช้กะทัดรัดเป็นผู้ฉลาดเป็นผีในชนในนี้บอกว่ามีปัญญาเป็นเครื่องทรงตัวไม่เกินหน้าตรงกันใจคอมั่นคงดีเป็นผู้มั่นคงดีตรงกันภิกษุเหล่านั้น ชื่อว่านับถือเราพิสูจน์เหล่านั้นชื่อว่าเป็นคนของเราไม่ไปปราบไปจากธรรมวินัยนี้พิจารณานั้นไม่ได้ออกไปนอกทำวินัยนี้ย่อมถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ในธรรมนิยามเป็นคำศัพท์สั้นๆเราก็ฟังดูดีๆแต่จะวิเคราะห์ให้ฟังอาจจะแยกแยะให้ฟังแล้วมันน่ากลัวเพราะฟังแล้วจะรู้สึกน่ากลัวสำหรับผู้เรียนละเอียดชัดๆอยู่แล้ว ขณะนี้ภิกษุต่างๆหรือผู้เป็นนักบวชที่ถือว่าถึงในถ้ำไปถึงในขั้นที่มาเป็นพระเป็นผู้ที่สัญญากับประชาคมแล้วว่าเราเป็นนักบวชของพระพุทธเจ้าพระพุทธในธรรมวินัยของพระพุทธองค์เสร็จแล้วก็เป็นผู้หลอกลวงอยู่หลอกลวงอยู่เราเห็นได้ชัดๆเราหลอกลวงหากินหลอกลวงทำอะไรต่ออะไรเป็นเลขเลขปัญญาของคนจะรู้ว่าหลอกลวงขนาดไหนหลอกลวงกันอย่างตรงๆดื้อๆหลอกเอาเงินหล่อทองหล่อเอารากเอายศหลอกเอาสรรเสริญหลอกเอาสิ่งประเสริฐ ฟังไปถึงขั้นสุขรอเข้าชิงมาเสพสุขแล้วน่ากลัวมากจนถึงขั้นจะไม่เห็นพระหลอกเอามาเอาอะไรมาเสพติดฟังดูหลอกมันไม่ได้หลอกตรงทีเดียวก็ได้หลอกหลอกล่อๆใช้เลขใช้เลขหมุนเวียนของถ้าถึงขั้นละเอียดแล้วก็หมายความว่านอกทำวินัยเป็นนอกสุดภายนอกถ้าไม่มีนายไปอย่างลึกซึ้งแต่ชั้นนอกสุดถ้าเผื่อว่ายังๆๆจะมองเห็นได้เลยว่า เยอะแยะไม่ใช่พระในธรรมวินัยของพระพุทธเจ้ามันขีดขั้นของมันเองมันตัดออกไปเองมันตัดของมันเองเลยโดยตัวถ้าใครมีปัญญารู้ก็จะรู้เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าเราเองจะอนุโลมรับอยู่ว่าเออก็ยังมีคุณธรรมส่วนนั้นส่วนนี้พอรับได้ถ้าเผื่อว่าจะเอาอย่างหลอกลวงแต่ลำบากมากก็มาให้ตัดสินให้ดูให้หลอกลวงแม้แต่จะเอารากต่อรากเป็นมิจฉามิจฉาทิฏฐิมันจะมิจฉาชีพ Facebook กดถูกโกงนี่มิจฉาแน่สุดท้ายแม้แต่ผู้ที่จะเอารากต่อราบนี่ก็เป็นมิจฉาอาชีวะผู้มีอาชีพเอาลาบต่อรากเพราะถ้าเราไปนับคนนี่นะคนก็ฆ่าก็ขายพวกนี้มีขาทั้งนั้นน่ะอิจฉาอาชีพทั้งนั้นแหละยังเอาลาภต่อลาภพ่อค้าเนี่ยมีขาอาชีพแน่ๆขั้นสูงเพราะจะได้เป็นพระแล้วยังจะมาเอาพระเครื่องไปแล้วก็เอาเงินแลกมาไม่ใช้คำว่าใช้คำว่าเช่าก็เดี๋ยวซื้อมันจะผิดมันจะเอาบัตรวินัยเรื่องภาษาแต่ที่จริงก็เอาของแลกของเอายื่นหมูยื่นแมว พระลาบแลกลาบเอาสิ่งของวัตถุและวัตถุอยู่ในวินัยก็มีอ้าวไม่สอนใช้วัตถุแรกวัตถุก็ยังเป็นอาบัติแต่ก็ไม่รู้เรื่องอ่ะถ้าเดี๋ยวนี้ไม่รู้เรื่องแล้วเป็นการซื้อการขายอยู่ในตัวเอง Server กระทำเป็นการแลกเปลี่ยนซื้อขายอะไรกันอยู่นี่แหละราบแรกๆมันก็ยังเป็นมิจฉาอาชีวะเป็นการโกงการหลอกการลอกจนกระทั่งละเอียดไปจนถึงสะพานซ้อนไว้แล้วมันถือว่าอยู่ในฐาน ของความโลภถือในฐานะของความที่จะต้องเอามีคนหลอกลวงจะพูดให้ละเอียดลออไปอีกก็ก็คงเสียเวลาเปล่าๆแล้วสำหรับพวกเราก็คงจะเข้าใจดีว่าการหลอกลวงหรือปลิ้นปล้อนหรือว่าละเอียดละออซับซ้อนมากแค่ไหนแค่ไหนใครยังจะมีจิตใจลามกจิตใจต้องการศาสนาอยู่แค่ได้แค่ใดมันก็ยังมีความหลอกลวงซับซ้อนกันแค่นั้นแค่นั้นไอ้นี่หนึ่งภิกษุใดเป็นคนหลอกลวงอย่างนี้ไม่ใช่คนของเราหรืออย่างนี้เป็นผู้ไปปราศจากธรรมวินัยนี้เป็นผู้ที่ออกไปนอกทำมือในนี้แล้วเหมือนมะม่วงที่หลุดจากขวดเองจากทั่วไปเอง นายเองแล้วจะหลุดออกไปดังนั้นแหละทีนี้ต่อมาเกิดได้จะได้ทิ้งความแค่ไหนแปลตรงกันว่าเป็นผู้ก่อตั้งกระดานมันหยาบเป็นผู้ที่ไม่สุภาพคำว่าสุภาพมีความชัดเพราะฉะนั้นไม่สุภาพขนาดไหนก็ไล่ลงมาจนไล่ลงมาที่สุดมันจะต้องเข้าใจลักษณะรถหลุดลงมาที่เราใช้สะอาดใช้สะอาดสว่างสงบแล้วเราต่อสุขภาพ ลักษณะของพระลักษณะของภิกษุในธรรมวินัยนี้ไม่กระด้างสุภาพสุภาพทั้งกายไว้จริงมโนภาพทั้งหมดไม่เกินหน้า or แข็งแรงเจ้ากล้าแต่ไม่ใช่เกิดได้ไม่ได้แข็งแข็งไม่ใช่ว่าแรงๆที่มันไม่มีคุณธรรมไม่มีประโยชน์หรือว่าดูแล้วมันแข็งโดยที่ร่วมบังคับเลยแข็งแล้วมันดุ๊กดิ๊กดุ๊กดิ๊กก็แข็งแล้วมันดูมันไม่มันไม่เป็นไปได้ น้ำมันดูไม่เป็นไปได้ดูมันไม่เข้ารูปเข้าร่างอะไรกระด้างแล้วก็พยายามเดินลึกถึงเป็นคุณลักษณะกลับเป็นโทษเป็นคุณกับเป็นโทษลักษณะที่มันยังเป็นโทษอยู่แข็งก็ดีแข็งแรงผมเคยใช้ทำคำว่าแข็งดีแข็งแรงดีแต่ไม่แข็งกระด้างแม้แต่คำว่าอ่อนอ่อนดีอ่อนโยนแต่ไม่ใช่อ่อนแอเธอเคยใช้คำนี้อธิบายเหตุผลลักษณะที่มันไม่ดีลักษณะที่มันเป็นโทษเพราะฉะนั้น ที่มันได้ลักษณะมัชฌิมาศาสนาที่ได้ประโยชน์ได้ได้สัดส่วนได้คะแนนพอดีพองามเขาจะได้กลับด้านกลับด้านก็ดูมันเจ็บอย่าให้คำว่าหยาบก็ได้อันนี้ก็จะแปลอีกทีนึงถ้าเรามีภาษาจะเรียกเราเรียกภาษาว่าเป็นหยาบก็ได้ไม่รีบก็ได้เป็นผู้ใหญ่หยาบคายหรือจะได้ได้เพราะคำว่ากระด้างหรือคำว่าอยากวันนี้ขอ พวกเราก็ขอให้พยายามละเอียดละออปรับปรุงตนอย่าให้เป็นผู้ที่ดูมันกระด้างจะไม่สุภาพพยายามจะนึกถึงคำอีกคำหนึ่งที่พยายามใช้ให้ฟังคำว่าสุภาพมันไม่สุภาพมันเกินได้กายกรรมก็ดีไว้ตีกันก็ดีมโนกรรมก็ดีใจเรานี่อย่างใจเราก็ได้ก็ได้มันไม่มีเมตตาหรือว่ามันไม่มีความเด็ดเดี่ยวฟังให้ดีนะดูฟังมันไม่มีความเด็ดเดี่ยวก็ไม่มานะไม่มีความเด็ดเดี่ยวก็จะดูอ่อนแอ อ่อนแอเกินไปกลายเป็นพวกพระเจ้าเมตตาติดแก่มันมันจะย้อนศรกันอยู่ถ้าเมตตาดีเมตตาปกเปียกเมตตาเกินไปจนไม่มีความโดดเดี่ยวจนไม่มีความกล้าหาญที่จะเชือดเฉือนที่จะขัดเกลาที่จะฝืนที่จะเป็นหลักยึดไม่โอนอ่อนให้อีกฝั่งนึงมันไม่ให้มันเสียหมดเพราะฉะนั้นถ้าจะมีเมตตาเกินไปเอาแต่สงสารงอแงงอแงก็ไม่ได้ถูกฝิ่นก็จะเห็นใจเขาสงสารนะเมตตา ก็ยังจะหาฝิ่นไม่ก็ถูกต่ออยู่อีกอย่างนี้ก็อ่อนแออย่างนี้ก็ไม่มีไม่มีหลักยึดไม่แข็งขืนไม่ขัดเกลาไม่ช่วยเขาเพราะฉะนั้นเราจะรู้เราจะไปประมาณจำนวนว่าเราจะโอนก่อนหรืออนุโลมให้เขาแค่ไหนแล้วมีเขตเพราะอนุโลมให้แค่นี้แล้วเอาล่ะขนาดนี้ไม่แล้วต้องมีเขตตัดเด็ดขาดตัดสินต้องใช้ปัญญาตัดเพราะฉะนั้นก็อ่อนเกินไปก็อ่อนแออนุโลมเกินไปเมตตาจัดกลายเป็นพระเจ้าพระเจ้าจะต้องมีเมตตาเมตตาเมตตาเมตตาพระเจ้าเป็นพระพรหมเมตตากรุณามุทิตา มีแต่เมตตาเมตตาอยู่นำไปได้พุทธนั้นหมดเมตตาได้พุทธนั้นมีขีดที่จะสุดเมตตาได้พุทธะเรามีเมตตาแล้วเราช่วยเรารู้แล้วว่าส่วนเมตตาคือเท่านี้เราช่วยเขาขนาดนี้แล้วนี่แหละจะขัดเราเขาเราไม่ได้แกล้งเราประมาณตัวบุคคลมีบุคลิกภาพมีความประมาทบุคคลว่าเป็นคนนี้เราจะอนุโลมขนาดไหนเราจะอ่อนให้เขาเพราะว่าเขาถามเขาขนาดนี้เราจะไม่อนุโลมให้เขาก็เลยจะแข็งแรงมียืดไม่มีอยู่ไม่มีอะไรเลยไม่น่าจะได้นี่คือแข็ง ตายตัวเลยตรงแนวเป๊ะๆครึ่งอยู่แล้วนะไม่รู้จักผ่อนปรนไม่รู้จักอนุโลมปฏิโลมไม่ได้น้าเรียกว่าเปิดได้เพราะเราจะต้องดูบุคคลแล้วก็เอาล่ะเราได้อนุโลมให้ขนาดนี้เลยนะอีกประมาณฐานก็พอแล้วเลยเขตนี้ไปไม่เอาถ้าเลยเขตนี้ไปอีกก่อนก็แค่บอกเปียกเลยไม่เป็นหลักไม่ขาดไม่กล่าวไม่ช่วยเขาไว้อันนี้อธิบายเลยต้องไปถึงจุดอ่อนแอด้วยไม่ได้อธิบายจากคำว่าประกันได้สำหรับผู้ใดเป็นคำว่าก็ได้ใช้คำว่าเกิดร่างแข็งเกินไประวังในพวกเรามีนะ เกินไปกระด้างเกินไปเคร่งเกินไปจัดเกินไปแรงเกินไประวังต้องแข็งแรงต้องเป็นหลักได้เหมือนกันแต่ว่าต้องมีเขตขั้นขณะนี้ไม่ต่อไม่เช่นนั้นแล้วก็อนุโลมกันเมตตาเกินไปด้วยถ้าไม่มีแข็งใช้เกินไปก็เสียหายแตกทำลายวิวาทบาดหมางไปติดอยู่ในหมู่พวกเราเนี่ยลงเงินเข้าไม่ได้อะไรไม่ได้ก็เพราะว่าแข็งขืนแทงค์มันหยาบมันก็ได้มันเข้าไม่ได้แล้วติดมากเอาแต่ตัวเป็นใหญ่มากแข็งขืนมากไม่อนุโลมไม่ผ่อนจน ไม่ดูเอาส่วนใหญ่ของหมู่แม่เฉลี่ยเข้ายากเข้ากับหมูย่างแล้วก็แข็งๆพื้นๆตัวเองก็ลำบากเป็นคนเลวๆคนเดี่ยวๆอยู่ฟรีๆไม่ประสานก็ไม่มีกำลังไม่มีกำลังทำกรอบทำกรรมทำหมูทำกลุ่มทำขบวนการทำสังฆังไม่ได้ทำอาณาจักรไม่ได้เอามาจากไม่ได้ขยายขอบเขตไม่ได้ไม่มีมวลชนโดยสังเขปจะเกิดก็เกิดไม่ได้ ไม่สร้างสังกัดผู้นั้นจะนำธรรมจักรให้เดินไปไม่ได้ไม่ได้ผู้ที่สร้างสังกัดได้เข้าใจลักษณะของสารขจัดจึงจะนำทำมาจากไปได้เมื่อนำธรรมมาจากไปได้จึงจะถึงสิ้นพุทธจักรจึงจะเกิดมงคลที่จะเกิดปริมณฑลถึงจะถึงซึ่งพุทธเป็นพุทธมณฑลเป็นพุทธศาสนาเป็นพุทธธรรมได้ถ้าไม่มีสังกัดเป็นไม่ได้ทีนี้ก็เผื่อว่าในหมู่กลุ่มนั้นสังกัดที่เขาเรียกว่า แต่ละองค์กรแต่ละหน่วยแต่ละหน่วยแต่ละพระแต่ละบุคคลที่อยู่ในสังฆมณฑลหรือสังกัดนั้นเป็นแต่ผู้นอกธรรมวินัยสังขจายมันก็มีแต่สังขยาสดชื่นมีแต่ภาษาเรียกว่าสังกิจจะแต่ตัวบุคคลที่บอกว่าเป็นสงฆ์หรือเป็นหน่วยเป็นภิกษุที่นอกธรรมวินัยของเราแล้วทั้งนั้นฉันก็จากนั้นก็มีแต่ชื่อมีแต่ลูกไม่มีความเจริญงอกงามไพบูลย์ในธรรมวินัยนี้ได้และก็ไม่ได้พาทำมาวินัยนี้ให้เจริญงอกงามไปได้ไม่ได้ขายไป เมื่อไหร่จะพาให้ไปธรรมวินัยนี้หรือศาสนานี้หรือพุทธธรรมนี้จะเจริญงอกงามไปได้ต้องประกอบไปด้วยบุคคลที่เป็นสงฆ์ที่รวมกันเป็นหมู่เป็นประธานาธิบดีเอาตั้งแต่ 4 รูปขึ้นไปนะรวมกันได้อย่างน้อยก็จะขี่รถไปเกาะกลุ่มกันถึงเรียกว่าสังฆังบุคคลถ้าเอาปรมัตถ์ก็มีอริยสัจ 4 เป็นพระอรหันต์เพราะเหตุใด 24 ลูกก็แล้วกันก็เอาท่านพูดถูกหรือว่าสมมุติเลยเอาขั้นสูง 4 รูปถูกเลยขึ้นไปรวมกันก็ได้ก็เป็นสังฆมณฑลเป็นสังขละเป็นสังฆะปี 4 รูปเรียกเป็นสังฆสงฆ์ให้เป็นสังฆคุณเรียกว่าสมมุติสมมุติทั้งนั้นเป็นสมมติว่าพระเพราะฉะนั้น 2 ที่รวมเป็น 4 รูปนี้จึงเรียกว่าสมมุติ 12 แม้มีมากกว่านี้ยังเป็นอยู่อย่างนี้รวมกี่ปีกี่ 5 4 6 ก็เป็นสมุดอยู่ก็เป็นสมุดอยู่สมมุติ 12 เป็นสังฆมณฑลสมมุติทีนี้อริยะถ้ามีอริยะตั้งแต่โสดาสาวะกะสังโฆมี 1 ใน 8 หรือ 1 ใน 4 4 ลูกขึ้นไปจริงพบก็เป็นสองสาวะกะสังโฆสังฆมณฑลที่แท้เป็นของสาวกกลุ่มของศาสนาและทำลายและไม่ใช่ทำให้วินัยสมมุติถ้าพระองค์เดียวเป็นพระอรหันต์เลยมีอริยสัจ 4 อริยสัจ 4 อยู่ในตัวเลย ตรงนี้เป็นสาวกและสังโฆผู้บริบูรณ์เป็นสาวกของพระพุทธเจ้าที่ถึงสิ้นสาวกแล้วเป็นอรหันต์สัตว์เป็นผู้สูงสุดได้ครบถ้วนบริบูรณ์เต็มเพราะฉะนั้นแม่มีอรหันต์องค์หนึ่งก็ถือว่าสงฆ์ได้เพราะถ้าฟังนี้มาแล้วนะพระพุทธเจ้าเป็นอรหันต์บวชพระบวชพระท่านเป็นอริยสาวกท่านเป็นอริยะสงฆ์ท่านเป็นอรหันต์ แฟลตตำรวจได้ถ้าไม่ได้ทำละเมิดละเมิดธรรมท่านเองท่านก็ทำถูกต้องแล้วผู้อื่นถ้ามีความหมายทั้งนั้นแล้วก็ความจริงความจริงที่เป็นของผู้ต่อต่อออกไปที่เล่าสู่ฟังบ้างอนุญาตขยายธรรมจักรขยายพุทธศักราช ยึดกันชนกันผลักดันกันพยายามที่จะทำให้มีแรงไม่ให้ฉุดแรงตามสนับสนุนทางทิศเดียวกันพยายามให้มันเดินให้มันหมุนไปได้แต่ดูชุด 1 ชุดเดียวกันรู้แล้วเหมือนเดิมไม่ได้เพราะทำมาจากสมุนไพร ของสังฆมณฑลหรือสังกัดและกลายเป็นตัวถ่วงหมายแรงมันหมุนไม่แรงมันขยับก็ยิ่งพังใหญ่ก็ยิ่งไปเดินหน้ามันก็เป็นการกระจัดก็ต้องอยู่ในวงอยู่ในวงกลมพยายามรวมรวมแล้วพยายามส่งเสริมกันอันไหนที่เราส่งเสริมไม่ได้เราก็เฉยๆอย่าไปถ่วงดังนั้นคุณก็เป็นเนื้อกลางๆเอาอะไรมาใส่เข้ากับข้าวแล้วเป็นเนื้อตัวเป็นกลางช่วยตามไปเรื่อยๆเฉยๆแต่อย่างนั้นล่ะครับ พระร่วงแล้วเมื่อคืนอยู่ก็ทวงร่วมแล้วก็ต้องพยายามทำตัวให้กลางถ้าเราไม่ใช้ปัญญาถ้าเราไม่ใช้ความคิดถ้าเราไม่อะไรก็เป็นกลางๆและหมู่ก็เติมไปเองเราก็เป็นส่วนตัวนี้ตัวแทนใส่เข้าไปมีน้ำหนักเติมเข้าไปในโลกเฉยๆก็ยังได้ยังได้ประโยชน์นะหรือถ้าเราจะช่วยคิดช่วยอ่านฝึกหัดที่กล่าวกันไปกลางแล้วก็ไม่ใช่ว่ากลางคืนก็ตกลงกันแล้ว 60 ปีแล้วก็พากันไปก็เป็นเพื่อที่จะดำเนินไปได้ศาสนาก็จะรุ่งเรืองธรรมจักรเดินไปพุทธจักรมีทิศทางที่จะถึงเพราะสังกัดนั้นแข็งแรงการกระจัดนั้นมีบทบาทมีแรงคนอย่างแท้จริงแต่คำมั่นสัญญา มันเข้าไม่ได้มันไม่รู้มันไม่เอนมันไม่สานกับใครได้มันไม่มีการอนุรักษ์อ่อนการหย่อนไม่ใช่หย่อนมันไม่มีการอนุโลมมันมีการเข้าแทรกเข้าโรงเรียนอยู่กับหมูได้ถูกต้องระวังเพราะว่าเขาต้องการอะไรจะอธิบายให้ฟังในลักษณะและเกี่ยวข้องมาถึงศาสนาเกี่ยวข้องกับสังคมสังคม ซึ่งความแยบคายความละเอียดละออก็ไม่รู้เรื่องอันนี้เรื่องของความกระด้างต้องทำสิ่งต่างๆมโนราห์คดีให้ดูดีให้มันพอเหมาะพอเจาะอยากให้มันหยาบคายถึงด้านเกินไปและปัญญาอ่อนเพลียอ่อนแอเกินไปแต่ทีนี้ต่อไปพูดว่าในฉบับหลวงใช้คำว่าไปจบข่าว เขาขับรถไปจบแล้วก็รู้อยู่แล้วถ้าเผื่อว่าเป็นพระแล้วเนี่ยเป็นผู้ที่รู้ความเป็นอยู่ได้เป็นผู้ที่ทำความเป็นอยู่ได้แล้วไม่ค่อยไปจบหรอกเป็นผู้ที่ไม่มีโลภะมากแล้วเราจะไม่ไปจดสะพานแข็งกระด้างมาด้วยแต่ฟังดีๆมันเกี่ยวกันถ้าใช้คำว่าพูดพร่ำยังไม่ได้ยังไม่ได้ก็ไปจบเนี่ย Facebook พูดการเลือกเครื่องไล่เลียงเลาะและอะไรอยู่มากกว่ากระจกจะหยาบดูง่ายดูง่ายไปจบทีนี้ถ้าพูดพล่ามนี้โอเคจ้าอะไรคือความหมายคำว่าพูดเพราะพูดไม่รู้เรื่องรู้ราวเรื่องพูดเลอะเทอะพูดออกนอกขนาดไหนก็ข้ามแล้วแม่ไม่จำเป็นว่าพูดเอาพูดให้เขามารักมาชอบไปก็ยินดีกับเราอยู่ตลอดเวลาทั้งสิ้น ข้อต่อมาอีกตึกเป็นจังเลยญาติพี่โตโยต้าแม้แต่ลูกศิษย์ลูกหาฟังดูดีๆแม้แต่ลูกศิษย์ลูกกลายเป็นกระจกหาเรื่องมาข้ามด้วยเขายังติดใจยังดีใจทั้งๆที่ได้แล้วหลักการที่จะเอาไปประพฤติบทที่จะเอาไปกระทํา มากไปด้วยเวลามากไปด้วยสาระที่ก็รับเอาไปนั่นมันเต็มแล้วหมดเต็มแล้วจะเอาแต่เนื้อเนื้อเข้าไม่เข้าก็หาเรื่อง 10 ปีปลดเปลือกหนักเข้าก็นิทานหนักเข้าก็เป็นภาษาอะไรก็ไม่รู้เป็นเรื่องลามกเป็นเรื่องเฮฮาเป็นเรื่องไม่เข้าเรื่องไปแล้วเป็นเรื่องที่ไม่เป็นประโยชน์อะไรนอกจากไม่เป็นประโยชน์อาจเป็นโทษขนาดไหนมันจะขนาดไหน กระจกญาติติโกโยธิกากระจกลูกศิษย์ให้ลูกติดๆเราอยู่มีลักษณะจะต้องเอาใจไม่รู้จักไม่รู้ความพอจนเราเองต้องแสดงอะไรก่อนเกินไปอนุโลมเกินไปนอกเรื่องนอกคิดนอกทางบางทีก็แสดงอะไรก็ทำอะไรพูดอะไรที่มันเกินเลยแล้วมันมันมากไปแล้วเลยเหตุแล้วฟังแล้วเขาฟังแล้วรับเอาสิ่งนี้ไปกลายเป็นจริงกลายเป็นยุคกลายเป็นหลงผิดเสียเลยแต่เขาก็ชอบใจ สุดอร่อยชอบเขาก็ไปถือเอาหางถือเอาสิ่งที่เขาได้อันนั้นเป็นเนื้อเพราะลูกศิษย์หรือว่าพบผู้รับไม่ได้รับเอาส่วนเนื้อที่เขาชอบฉันว่าอะไรคุณก็ชอบก็เอาเขาเข้าใจว่าเนื้อที่จริงมันกลัวเราแสดงเนื้อแสดงเนื้อเพลงพยายามไม่ต้องมาถึงจุดๆๆเพราะฉะนั้นเราอนุรักษ์ธรรมก็มาเข้ามาทางนี้ ถ้ามีเวลา ลักษณะเนื้อหาที่เราพูดพยายามประมาณพยายามคำนวณถ้าไม่เช่นนั้นแล้วเราก็แย่แต่เราเป็นพระพูดพรากไปเดี๋ยวจะเป็นไม่ใช่คนของพระพุทธเจ้าถือเป็นพระที่กลายเป็นไปจบไปเลยพูดไปพูดมากลายเป็นกระจกญาติโยมไปเลยเพราะฉะนั้นเราไม่อะไรต่อแล้วนี่สงบหยุดพูดของเขาเลยใช้หนี้ของเราไม่ยอมรับเรา หวยเราไม่ดีด้วยเราไม่เห็นด้วยเลยรอด้วยในบางอย่างบางสิ่งเป็นการตัดบทมีการตัดตอนเป็นการแสดงว่าไม่อย่างที่คุณเห็นแล้วก็ของคุณผมเราไม่เห็นด้วยว่าจะอนุโลมบ้างสำหรับบางคนก็อนุโลมเป็นลักษณะพอสังเขปนี้แล้วจะเอ่อดูเข้มแข็งขึ้นมาบ้างแต่ไม่ใช่แข็งกระด้างต้องมีภาพมีที่ให้ดูนิ่มนวลและก็หาทางกลับหมดต้องฉลาดแต่มีลักษณะของผู้กล้าและในภาษาของเล่มนี้ใช้คำว่าพูดไม่จบคนไปจบมันมีลักษณะไปถึงกันได้อธิบายให้ผมฟังแล้วท่านจะจบก็ได้ท่านพูดว่าก็ได้เพราะงั้นอย่าให้มันเลยเกินและจนกระทั่งกลายเป็นเอาใจไปจดทำให้ติดตัว สะดุดไฟคืออะไรไม่เอาแล้วก็ผูกพันไว้ก็จริงไม่ให้หลุดลอยจากกันเพื่อจะเกี่ยวกันไว้ก็จริงแต่ไม่ใช่ถึงขั้นที่จะต้องให้มาชี้จ่อสีสาจนกลายเป็นเกินขอบเขตไประวังนะแม่จะได้เป็นปริญญาแต่ความผูกพันเป็นเครื่องผูกไม่รู้หลุดบริวารก็เป็นเครื่องถูกญาติที่โกโยติการลูกศิษย์ลูกค้าเป็นเครื่องปรุงทั้งนั้นแหละถ้าต่อมายกตัวอย่างของพระพุทธเจ้า ดูดไม้อ่อนจะยกขึ้นแต่ว่าถ้ามีมานะดูดไม้อ่อนจะยกขึ้นก็คือถือตัวถือตนหน่อยนะหรือไม่ก็ยกขึ้นเหมือนกับไม้อ้อที่จริงไม่ออกไม่ใช่ไม้แข็งอะไรหรอกไม่ใช่แข็งจริงมันกลวงแต่จะยกตัวยกตนทำเป็นแสนถูกทำเป็นโชว์ยกแข็งลงเนี่ยคือยกตัวอย่างของกลับง่ายๆเข้าใจครับอันนี้ไม่แตกต่างกันใช้ภาษาคนละจำนวนเท่านั้นเองชีวิตเข้าใจยากแต่ก็สงสารให้คำว่าอธิบายด้วยลักษณะเทียบเคียงก็ ถ้าไม่ถนัดและฟังแล้วไม่รู้เรื่องแต่ถ้าใช้คำกระทัดรัดเป็นภาษาของมันให้คุณลักษณะในตัวบอกลักษณะในตัวอยู่แล้วยกตัวอย่างของแหมเปลี่ยนเข้าใจดีผู้ใดมีลักษณะยกตัวอย่างของจริงทำจริงเกินไปแล้วก็ยกตัวยกตนเกินไปก็แน่นอนล่ะเออมันก็เป็นผู้ที่ไม่เข้าท่าอันนี้ละเอียดสำหรับผู้ที่จำเป็น ผอมเกินไปก็เป็นมานะเป็นผิดเราสูงไปทำต่ำหรือระดับสูงก็เป็นมานะในนี้ท่านเน้นถ้าสูงเราทำต่ำก็ยังไม่สบายแต่ยังพอไปพอมาถ้าเราทำและยกสูงมีกี่ชนิด ใจฟุ้งเฟ้อก็คือมันไม่เที่ยงมันไม่ตรงมันไม่ลงตัวมันยังมีอะไรหรอกแหละๆไม่มั่นคงกระบอกเล็กอยู่ฟุ้งเฟ้อก็คือบรรยากาศมากไปแต่ไม่รู้มากไปเปิดมันยังไม่พอเหมาะพอดีจะไม่พอเหมาะพอดียังเหลือเศษนิดนึงก็ละเอียดให้ได้ก็แล้วกันถ้ามั่นคงก็หมายความเหมือนกันแหละลงตัวโอเคการยืดหยุ่นอยู่ในตัวนี่ไม่ฟุ้งเฟ้อหรอกมันจะฟุ้งเฟ้อแต่รู้ ลักษณะของว่าเออควรจะเป็นอย่างไรควรจะโน้มน้อมอนุโลมปฏิโลมที่เข้ายืดออกทวนไปทวนมาอย่างไรพอเหมาะพอสมด้วยหัวใจไม่ฟุ้งเฟ้อถ้ารู้ได้ว่าเป็นของเหมาะสมใจไม่ฟุ้งเฟ้อใจไม่มากไปไม่น้อยไปแต่ถ้าจะเอาเข้าไปอีกทางนึงอธิบายให้ละเอียดก็ไม่น้อยไปเรื่อยๆตั้งใจไม่มั่นคงใจไม่ฟุ้งสุดท้ายเมื่อตัดสินได้ดีเอาขนาดนี้แล้วเราจะยืนหยัดขนาดนี้จะยืนหยัดยึดมั่นถือมั่นเลยเราจะยึดมั่นถือมั่นขนาดนี้หรอกให้ขนาดนี้ไม่อ่อนอีกแล้วไม่ตายซะไปอนุโลมอีกแล้ว ไม่ขยายออกไปอีกแล้วก็ไม่เพ้อออกไปอีกละเอาขนาดนี้รอบรับตัดประมาณเขาเรียกว่าทำให้ลงตัวทำให้ลงรอบตัดรอบทำให้มีเอกภาพถ้าไม่มีขนาดไม่ได้ว่าไม่ฟุ้งเฟ้อหรือเป็นผู้มั่นคงเป็นผู้ที่สุดมีประโยชน์สุดท้ายจะอธิบายขยายค่อยๆขยายเป็นรูปเป็นวัตถุเป็นกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมก็อธิบายได้เป็นเล่มๆเลยแค่เนี้ย แอบเย็ดสุเหร่าใดเป็นผู้หลอกลวงหรือเป็นคนหลอกลวงก็ได้พูดพร่ำยกตัวอย่างของใจฟุ้งเฟ้อแค่นี้ลักษณะของอธิบายให้เห็นว่าภิกษุเหล่านั้นไม่ใช่คนของเราได้เยอะแยะฉันว่าสำคัญอันนี้แค่เนี้ยมันดูรู้สึกว่ามันไม่มีอะไรมากแต่ว่าสำคัญมากเราจะต้องรู้ประมาณเราจะต้องรู้ลักษณะไม่ได้ทำอะไรไม่มีสติสัมปชัญญะไม่รู้จักคำนวณไม่รู้จักประมาณไม่รู้จักขอบเขตไม่รู้จะหยุดไม่รู้จักพอไม่รู้จะเกินไม่รู้จะเจอหรือไม่รู้จักอ่อนไปน้อยไปก็ไม่รู้ไม่ใช่เราต้องรู้จักมากไปเกินไปก็รู้ต้องเข้าใจ แล้วเราจะเป็นผู้ที่อยู่ในธรรมวินัยและนำธรรมวินัยนี้ไปสู่ความไพบูลย์เจริญงอกงามเราเป็นสองสาวกของพระพุทธเจ้าเราก็ขอทำและเราก็ไล่ไปให้เขาไปถึงพูดไปเรื่อยๆเจริญพุทธท่านไหนขั้นไหนท่านฟังเป็นอนุพุทธประวัติฟังเรารู้ดีแล้วแหมเป็นผู้รู้ผู้เข้าใจจุดที่บริบูรณ์จุดที่เบิกบานแจ่มใสจุดที่เป็นผู้ตื่นผู้รู้แล้วเข้าใจแล้วจิตใจเรายังทำไม่ได้แต่ปัจจุบันนี้แม้เรารู้เต็มเลยเป็นจุดต่างๆเป็นพุทธกาลแล้วแม้แต่แค่ฟังถูกตัดแล้วก็ฟังแม้แต่แค่รู้สึกต่างๆแม้แต่แค่รู้ก็ฟังเป็นทุกข์และ เพราะว่าเป็นพุทธแค่นั้นมันก็ยังไม่แน่จริงมันต้องไปปฏิบัติไปก็ทำไม่ลงตัวจริงๆเมื่อนั้นเมื่อนี่อันนี้ก็เป็นใจเราเป็นบรรลุได้ใจเราทำได้ตรงจริงลงตัวจริงได้มาน้อยนึงก็เรียกว่าอนุกูลได้ไปจนกระทั่งแน่นอนเป็นตัวเป็นตนเป็นเอกภาพลงอย่างมีปัญญารู้รอบด้วย คุณลักษณะใดเป็นปัจจัยกับพุทธะได้แล้วปัจจัยหมายคำว่าได้เลยตนเป็นที่ตนสัจจะบุคคลมีพุทธะนี้อยู่ที่เราแล้วมีเอกภาพมีเอกกับคุณมีคุณลักษณะนี้อยู่ในตัวเราอาจจะยังลงตั้งลงแล้วเป็นจริงแล้วเป็นจริงจนสว่างไสวกว้างขวางอาจจะรู้รูปร่างมันแทงทะลุรอบมีเนื้อมีตัวเป็นบริบูรณ์ขึ้นมาเกี่ยวเห็นสภาพ ถ้ามีลูกมีบ้างครับเป็นตัวเองโดยไม่ต้องไปนึกระแวงๆหรือไม่ต้องไปประกอบอะไรมากนะไม่ต้องพึ่งคำสอนเป็นแล้วที่เราไม่ต้องพึ่งบัญญัติไม่ต้องพึ่งใครเป็นพุทธเป็นเนื้อหาสาระเป็นผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานผู้ไม่ทุกข์ฝึกฝนความทุกข์ความเกี่ยวข้องความที่ทำให้ห่วงเราดึงเราเราได้แล้วเป็นของเราเองไม่ต้องเป็นมนุษย์อะไรไม่ต้องมีอะไรมากก็ได้ในตัวคุณมาเรื่อยๆไม่ว่ากับเกย์กับพุทธะเป็นลักษณะที่เป็นตัวเป็นตนขึ้นมาแล้วหรือเป็นปัจจัยนั้นขึ้นมาที่ตนแล้วเป็นปัจจัย ตัวเองเห็นเองรู้ได้ด้วยตนรู้ได้ด้วยตัวเองเห็นเองสัมผัสเองเสวยสุขหรื