230705 อุปสรรคแหละดี-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

วเราก็ไม่ได้รับอะไรไม่ใช่นะเราได้รับแม้คุณจะมานั่งแช่อยู่ที่นี่ไปทั้งวันทั้งวันทั้งวันเนี่ยอาตมาก็แน่ใจว่าคุณนั่งแช่อยู่ที่นี่ดีกว่าคุณไปนั่งแช่อยู่หน้าโรงหนังจริงๆมึงคิดดูง่ายๆนะอาตมายกตัวอย่างง่ายๆคุณเป็นจำตัวเองนั่งแช่อยู่หน้าโรงหนังก็นั่งแช่อยู่ที่นี่ทั้งวันนะหรือเวลากี่ชั่วโมงก็ตามเวลา 5 ชั่วโมง 10 ชั่วโมงคุณนั่งแช่อยู่ที่นี่ยังไงยังไงมันก็จะมีอะไรก็ตามแต่ละเอียดหยาบก็ตามมันจะเข้าไปที่ตัวคุณนี่ทางกายทางวาจาทางมโนมันจะมี เข้าไปได้ดีกว่ากันสิ่งที่จะเข้าเมื่อคุณนั่งอยู่ที่นี่มันดีกว่าแน่ดีกว่าคุณจะไปนั่งแช่อยู่ที่หน้าโรงหนังอย่างที่ว่าเนี่ยอย่างนี้เป็นต้นยกตัวอย่างให้ฟังง่ายๆเพราะในที่ไหนก็ตามแต่ถ้าคุณจะไปนั่งอยู่ที่นั่นถ้ามันมีเวลาว่างหรือเวลาสมควรที่จะเลือกไปนั่งคุณก็ไม่น่าจะเริ่มมานั่งที่วัดนี่ดีกว่านอกจากว่าเราจะมีกิจจำเป็นที่เราจะต้องทำที่บ้านหรือที่โน่นที่นี่อะไรเราก็ไปทำมีเวลาที่จะควรจะมาเราก็จะมาถ้าอย่างนี้เราก็ได้กำชับกำชับกันเราก็ได้พยายามที่จะอธิบายกันเพื่อให้เห็นความสำคัญแต่กระนั้นก็ตาม พูดที่มานี่ก็นับจำนวนได้วันเสาร์วันอาทิตย์อย่างนี้มาฟรีแท้ๆนะที่นี่ไม่ต้องเสียตัวไปดูที่สนามมาวันนี้วันเสาร์ก็มีแข่งไม่รู้สนามฝรั่งหรือสนามไทยไม่รู้มันมีอยู่ 2 สนามในกรุงเทพฯสนามฝรั่งสนามหนึ่งเขาเรียกกันสนามไทยสนาม 1 อาตมาเคยเข้าเหมือนกันเข้าแต่สนามไทยเคยเข้าอยู่ครั้งหนึ่งที่เข้าไปก็เข้าตั้งใจจะไปเล่นมามันแทงแหมมันก็เข้าไปแทงกับเขาได้ครั้งเดียวจนเลือนรางจำไม่ได้ว่าแทงไปกี่บาทแทงไปยังไงแล้วก็มันได้ยังไงหรือเสียยังไงเริ่มเลยไปหมดแล้วแต่จำได้อยู่ใหญ่ๆว่าเราเคยเข้าไปทีตั้งใจว่าจะไปเล่นมาเขาก็ไปเล่นม้ากันยังไงเราจะไปเล่นมาแล้วเขาดูเดินไปละคนมันแน่นจริงๆแหม่เจียวจาวเฮฮาเชียร์กันมันอะไรๆ ตั้งแต่มันยังไม่ได้ปรับปรุงสนามถึงเดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้สนามมันยังกระวังใหญ่อัฒจันทร์ใหญ่โตแต่ตอนนี้มันไม่ใหญ่โตเท่านี้หรอกที่อาตมาเข้าไปเดี๋ยวนี้ถ้าเจ้าคุณหน่อยไปนั่งดูแต่เดี๋ยวไม่ช้าไม่นานนี่พลอยใสๆหน่อยอัศจรรย์นี่เต็มเลยอย่าว่างนะลูกเมื่อไหร่แล้วเขาแทรกทันทีเลยนะแทนที่เลยนะจองแล้วเราจะก้นแปะอยู่ตรงนั้นน่ะจะซื้อจะหาอะไรก็เวลาลงไปซื้อตั๋วกันซื้อประจำรอบเสร็จแล้วแล้วมันแย่งที่นั่งกันให้แน่นพรึบเลยแม่งนั่งเพื่ออะไรเพื่อจะต้องมานั่งดูไอ้หมามันวิ่งดูนั่งดูมามันก็เชียร์ไปสิโอ้โหยคนเชียร์มาเนี่ยไอ้แคนดิดคาเมร่ากล้องที่ไปแอบถ่ายในเขา ถ่ายมาดูกันเขาเรียกแคนดิดคาเมร่าคือกล้องไปถ่ายดูหน้าคนเวลามันเชียร์เม้าอาตมาทำหน้าไม่เหมือนนักบัญชีเอ้ยไอ้ข้างๆมันเครื่องมันวัดกันมันตบกันตีกันอยู่ตรงนี้มันเชียร์กันหน้าหมู่หน้าเบี้ยวเอาที่ 1 เลยอ่ายิ่งแทงมากๆแล้วยิ่งหน้าบูดหน้าเบี้ยวดีคุณยิ่งแทงไว้มากๆเลยแต่บางคนแทงน้อยจะเคลียร์ใหญ่บางคนแทงใหญ่เชียร์ไม่ออกก็มีทีนี้ผู้ที่มาเนี่ยที่ว่าประกอบไปว่าผู้ที่ไปเชียงใหม่มันเยอะกว่านี้เยอะแยะหรือแม้จะไปโรงหนังก็เยอะมาที่นี่นะให้พูดด้วยเห็นๆเห็นผลเห็นมุมเหลี่ยมที่ดีว่ามานี่มันทำให้คนดีนะมันอบมันลม ทำให้คนนี้ได้ถูกอกถูกลมถูกขัดถูกเราเข้าจริงๆมันก็ยังพากเพียรกันยากเพราะเรานี่มีสำนึกมีมโนธรรมสำนึกเหล่านี้ดีอยู่ขนาดนั้นเราก็ยังรู้ตัวเราเองว่าบางทีเรายังไม่ขยันมาเลยบางทีเรายังบอกแวะเวียนไปทอดอารมณ์หน่อยนึงอารมณ์ไปทอดให้มันสุกๆกลมๆเอาไปทอดอารมณ์ที่ไหนๆบ้างมันก็ยังต้องเอาไปเลยบางทีมันจะมาที่นี่มันก็รู้ว่าดีไม่เถียงแล้วเข้าใจมาก็เย็นๆที่นี่เนี่ยสถานที่นี้สันติอโศกขณะนี้บอกได้เลยว่ากำลังดีเป็นสถานที่ที่อยู่ทั้ง หนูต้องทำพอเหมาะสมมีที่ที่ปรับปรุงที่ที่ดัดแปลงที่ที่ตกแต่งทั้งที่ที่เป็นธรรมชาติผสมผสานกันอาตมาว่าดีแล้วกำลังเตือนเตือนกันอยู่ในคนในถิ่นที่นี้ว่าอย่าระวังอย่าแปลงอย่าปรุงอะไรกันเอิกเกริกกว่านี้ไปให้มากนะแต่เดี๋ยวจะกลายเป็นขณะนี้อาตมาตั้งชื่อว่าสันติอโศกอยู่ในรูปของสาวน้อยประแป้งอ่าเด็กน้อยต่อไปไม่ใช่สาวน้อยประแป้งแล้วสาวน้อยผีดิบสาวน้อยแต่งงิ้วสาวน้อยผีดิบเดี๋ยวจะไปยังงั้นเดี๋ยวจะไปรูปนั้นถ้าไปรูป ก็กลายเป็นมัทนะฐานาเลอะเลยผิดศีลผิดหลักของพุทธเจ้าคือตกแต่งเกินเลยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านใช้อนุโลมปฏิโลมบ้างสำหรับยุคสมัยสำหรับกาละเทศะที่เราจะต้องรู้กาลรู้เทศะพอสมควรเราก็จะมีบ้างที่นี่เป็นที่ในกรุงเทพฯอาตมาก็จะรู้ว่าที่นี่เป็นเทศะเป็นเภสัชเป็นสถานที่ที่ต่างจากศีรษะอโศกต่างจากสาลีอโศกซึ่งเป็นสถานที่ที่ไม่ใช่กรุงเทพฯมีความหมายว่าอะไรอาตมารู้ความหมายรู้ความรุ่งรู้สังขารของกรุงเทพฯรู้สังขารของ อโศกหรือว่าอำเภอไพศาลีรู้สังขารของศีรษะอโศกที่อยู่อำเภอกันทรลักษ์บ้านป่าบ้านกระแชงใหญ่ซึ่งอาตมารู้สังขารของมันว่ามันควรจะเท่าไหร่เท่าไหร่เพราะฉะนั้นสันติอโศกจึงจะไม่เหมือนศีรษะอโศกจึงจะไม่เหมือนสาลีอโศกแม้แต่แดนอโศกที่ล้มไปสันติอโศกก็จะไม่เหมือนแดนอโศกอาตมารู้จักสังขารของแต่ละแห่งเพราะฉะนั้นก็จะอนุโลมปฏิโลมหรือว่ากระทำให้พอเหมาะพอสมพอสมควรตอนนี้ได้เตือนแล้วเพราะฉะนั้นมันจะมีอะไรที่ล้นออกมาอีกบ้างนิดหน่อยอาตมาก็จะเบรคอย่างสุดตัวให้หยุดเลยทันทีในขณะที่มันไม่เกินเลยเพราะฉะนั้นขณะนี้ควรเบรคได้แล้วติดเบรคได้แล้ว ไม่ต้องคอยดูแลข้างในดีกว่าเจ็บเท่านั้นเองไม่ใช่ตกแต่งอยู่ตามธรรมชาติที่จะขึ้นและกวาดเก็บดูแลให้มันสะอาดสะอ้านให้มันดูเรียบร้อยพออาศัยที่คนจะอยู่บ้างที่สัตว์จะอยู่บ้างท่านก็อยู่กับเราได้เพราะฉะนั้นบางทีคนบอกว่าที่นี่มันมีงูอ้าวมันก็มีสิวๆก็เป็นสัตว์โลกชนิดหนึ่งแล้วเราเอามันไปไว้ไหนอ่ะผมมีงูเห่างูเห่ากับงูเห่าถ้าเราอยู่กับงูเห่าได้เก่งนะถ้าเราอยู่กับหูเขาไม่ได้งูเห่ากัดก็ยังไม่เก่งหรอกงูเห่าวันนั้นมันออกมากินเราก็เลยบอกว่าหลายๆคนก็บอกว่ามาอยู่ไม่ให้มันอยู่ก็อยู่ไม่ได้แล้วก็บอกเอามาอยู่ไม่ได้กูก็เชิญมันไปอยู่ที่อื่นเขาก็เชิญมันใส่กระป๋องไปเอาไปไม่รู้เอาไปไว้ซะที่ไหนก็ไม่รู้เชิญใส่กระป๋องไปไว้ที่ข้างนอกไม่ให้มันอยู่ในนี้มันเป็นงูเห่า แต่งูธรรมดาอยู่ที่นี่ก็ไม่มีใครรังเกียจมันนักมันก็อยู่ของมันมันก็เลยของมันอยู่เนี่ยงูกินปลางูอะไรที่นี่มีหลายงูทีนี้เขาบอกว่างูเห่านี่แหม่มันเผลอๆมึงก็เอาเราแย่เหมือนกันนะเพราะงั้นก็เรายังไม่ไว้ใจในสติสัมปชัญญะยังไม่ไว้ใจในจิตเมตตาอะไรของเราเพียงพอเราก็ต้องเชิญอยู่กันห่างๆหน่อยก็เชิญเข้าไปอยู่ห่างๆบริษัทอื่นๆอะไรที่มันพออยู่ด้วยกันได้เราเป็นมนุษย์เราต้องอยู่กับมันได้เราก็ไม่ควรมันมันก็ไม่กวนเรามันก็ต่างอาศัยกันพอสมควรแล้วก็แน่นอนล่ะถ้าเราทำป่ารกงูก็จะอยู่เยอะหรือสัตว์ที่มันอยู่อย่างป่ารกนี่สัตว์ที่อาศัยป่ารกมันก็จะอยู่เยอะสัตว์ป่ารกมันจะต้องมีพิษร้ายพิษแรงเพราะว่ามันจะต้องรักษาตัวมันเหมือนกัน ทีนี้สัตว์ที่อยู่ป่าไม่รกมันก็จะไม่มีผิดพลาดไม่มีพิษแดงเพราะว่ามันไม่ต้องอาศัยพิษร้ายแรงอยู่ป่าไม่รบอยู่กับพวกมีวัฒนธรรมนี่นะมันก็ไม่ต้องมีพิษร้ายพิษแรงคนก็ยังจะอยู่กับมันได้พอสมควรมันเป็นเรื่องธรรมดาธรรมชาติที่อยู่พอเหมาะสมเพราะงั้นถ้าเราไม่ทำป่ารกนักอยู่พอสะอาดสะอ้านพอสมควรไอ้งูมันก็ไม่มีเนื้อสัตว์ที่มีพิษแรงๆมันก็จะไม่มีจริงๆด้วยเราก็จะอยู่ได้ทีนี้ก็ไปรังเกียจรังงอนหมดมั่งแม่งไอ้มดมั่งไอ้มดไอ้แมลงตัวจิ๊บเดียวแค่นี้แค่นี้คุณอยู่กับมันไม่ได้คุณตายซะกลั้นใจตายนะตั้งใจตายเหอะคุณอยู่กับมดตัวน้อยแค่นี้คุณก็อยู่กับมันไม่ได้หรอกมันตัวเท่านี้หมดน่ะ ก็คุณไม่ฉลาดที่จะอยู่กับมันได้ก็กลั้นใจตายเหอะให้หมดมันอยู่นะตั้งใจตายจะให้หมดมันอยู่ถ้าคุณไม่ฉลาดเลยเพราะเราต้องฉลาดที่จะพยายามยังไงไอ้มดที่มันมานี่มาเพราะอะไร 1 เราเรามีอาหารให้มดมันมาขึ้นแล้วมันก็มาดิถ้าเราไม่มีอาหารให้มันมาขึ้นนะในตัวเรามีอาหารหมดกินหวานมากไปมีเชื้อหวานติดเยอะหรือว่าเชื้ออะไรแล้วแต่ติดเชื้อหมดมันกินน่ะมันก็มากินกับคุณดิแต่ถ้าคุณไม่มีเชื้อนั้นในตัวคุณหรือไม่มีรอบข้างคุณมันไม่มีเชื้อนั้นมันจะไปมาทำไมมันไม่มาไม่มาจริงๆน่ะอาตมาเคยมีแต่ก่อนนี้มีนักบวชอยู่คนนึงเขาก็บอกว่าแหมเขา ไอ้มดมันมากินข้าวเหลือเกินหมดไปที่ไหนหมดมันก็มากัดมากินสุดท้ายนะเขาออกจากนักบวชที่นี่ไปเพราะเขาสะสมอาหารอาตมาก็อ้อมันมีมาต่อกันตรงนี้เองนะนี่สัมพันธภาพมันมาต่อกันตรงนี้เขาออกจากหน้าสึกออกไปจากที่นี่เหตุเพราะเรื่องที่ออกไปเพราะสะสมอาหารเอออาตมาก็ว่าเออวิบากของมันยังไงกันทุกคนนะเขาว่าเขาแต่ก็จริงนะเขาเองเขาเนี่ยแม่งอะไรมันมากัดมาคนอื่นก็ไม่เคยถูกกัดถูกตอมอะไรมากมายสุดท้ายเขาก็มาออกจากที่นี่ไปเพราะเหตุแห่งสะสมอาหารอาตมาก็มาได้คิดว่าเออวิบากของคนนี่มันมาชนกันดีนะอาตมาเองอาตมาเข้าใจอันนี้อยู่อย่างนึงเพราะคุณฟังอาจจะไม่เข้าใจทีเดียวอาจจะเข้าใจไปอย่างนึงแต่จะมานี่กำลังเข้าใจอยู่อย่างหนึ่งไม่ใช่เรื่องลงโทษ ว่าเรื่องมันเป็นของมันเองตามจริงมันฟ้องออกมามันมีอะไรไปเกี่ยวเนื่องกันอยู่อย่างนี้เองนะเพราะอาตมาจึงไม่แปลกใจอะไรเลยที่เขามีมดมีแมงอะไรมาเกาะมากัดเขามากเอออันนี้มันขายอาตมาเข้าใจแต่พวกคุณอาจจะเข้าใจยากเพราะมันเป็นอจินไตยอันนึงมันบอกเขาสะสมอาหารเพราะกิเลสแท้จริงก็คือตัวกิเลสนั่นเองมันมีกิเลสอะไรอันนึงถึงทำให้สัตว์มันมามันกัดมายึดมากัดมาต่อมันกัดคุณมันมากัดคุณน่ะมันมากัดอะไร 1 อาตมาบอกแล้วว่าเนื้อคุณหวานเป็นเนื้อน้ำตาลเนื้อมันมากัดคุณน่ะเป็นวัตถุนะมันก็อาจจะมากัดวัตถุคุณคุณก็จะไปทำให้เนื้อคุณเป็นน้ำตาลมากสิเพราะมันก็จะได้รับอากาศที่นี่เหมือนเนื้อคุณก็ไม่เป็นน้ำตาลมันมีอะไรอันนึงแน่ๆมันดึงมามันต้องประกาศทีนี้ไม่ใช่น้ำตาหรอกมันมา มันไม่ใช่มากินน้ำตาลมันมากัดคุณต้องมีจิตพยาบาทอันนึงอยู่ในตัวคุณอาตมาก็อธิบายไปสักนิดนึงมันต้องมีจิตจิตพยาบาทอะไรในตัวคุณแน่ๆมันถึงมากัดคุณน่ะแต่อันนี้มันละเอียดเหลือเกินมันเป็นไอ้จินตัยมันพูดกันไม่ได้วิบากกรรมมันไม่รู้จะไปไล่ตรงไหนวันนี้มันกัดคุณไม่งั้นมันจะมากัดคุณเหรอคนอื่นเขานอนอยู่ด้วยกันในอนาคตอื่นเขาไม่ถูกกัดอีกคนนึงถูกกัดเออมันดีเหมือนกันนะแล้วไม่ใช่ครั้งเดียวหลายครั้งแล้วก็ไม่กลับเป็นคนนั้นอีกคนนึงไม่กัดนอนอยู่ที่เดียวกันมันไม่กัดมันไปกัดอีกคนนึงเสมอเออแล้วมันอะไรกันน่ะไอ้เรื่องนี้มันต้องมีเหตุปัจจัยพระพุทธเจ้าท่านไม่เคยเทศน์เรื่องไหนที่เกิดมาโดยไม่มีเหตุผลถ้าไม่เคยเทศน์แต่ว่าเรื่องมันมีเหตุเพราะมันต้องมีเหตุมาที่นี่เหตุอันลึกซึ้งเหตุอันเป็นวิบากกรรมเป็นอจินไตยที่ลำบาก จะพูดกันแล้วพรุ่งนี้อาตมาก็เข้าใจอะไรอยู่แล้วก็อาตมาก็พยายามอธิบายสู่คุณฟังในเรื่องพวกนี้เพื่อคุณจะได้ไม่ประมาทจะได้ระมัดระวังสิ่งที่เราไม่รู้ไม่เห็นก็ไม่ใช่ว่ามันไม่มีมันไม่เป็นเชื้อเป็นใยอะไรโยงใยมันไม่ใช่มันมีนะอ่าอย่างนี้เป็นต้นเพราะงั้นคนเราสร้างกิเลสอะไรก็ตามใจกิเลสเหล่านั้นจะเป็นเหตุปัจจัยจะเป็นเชื้อในการที่จะโยงใยให้เราอธิบายเจ็บที่บาดเจ็บวิบากนอนวิบากอะไรก็ตามมันจะเกี่ยวโยงกันมาดังที่กล่าวนี้ก็ขอให้พวกเราได้ระลึกและพยายามเรียนรู้และก็ลดละลดละไปแม้มันจะมีกล่าวล้างยังไม่ออกมันตามติดอยู่เนี่ยมันก็ต้องรับทนวิบากมันต้องรับไปทีเดียวเหมือนพระโมคคัลลานี่ขนาดเป็นพระมหาสาวกเบื้องซ้ายยังมี ฝากมาตาไม่ต้องถูกโจรมาทุบกระดูกกระเดี้ยวตายก็ตายเพราะเขาตายโหงอ่ะจนมันมาฆ่าฟันมาทุบมาตีเอาจนตายแม้จะมีฤทธิ์มีแรงเก่งถึงปานใดถึงขนาดที่ทุบกระดูกแหลกแล้วก็สามารถสมานกระดูกกลับเป็นคนได้อีกพระโมคคัลลาว่าอย่างนั้นนะตามประวัติก็ยังสู้โจรมันทุบอีกอยู่จนแล้วจนรอดทุบยังไงมันก็เอาจนตายจนสุดท้ายแล้วบอกว่าเออเราหนีไม่พ้นเป็นอนันตริยกรรมสาวสืบสาวประวัติไปแล้วอาญาเราต้องตายซะแล้วมันจะดิ้นดันทุรังต่อไปไม่ได้เขาบอกก็ลาเลยต้องสุดท้ายก็ต้องยอมให้ไอ้โจรทุบตายสุดท้ายขอโอนนะญาติไอ้โจรมาหน่อยนึงมาลาพระพุทธเจ้าแล้วก็ไปตายอย่างนี้เป็นต้น นี่เป็นเรื่องที่น่าไม่น่าเชื่อและเป็นเรื่องที่คิดไม่ออกคุณคิดออกเหรอแต่อาตมาเองจะมาคิดออกแล้วอาตมารู้แต่พูดสู่คุณฟังไม่ได้ละเอียดมากมายเกินกว่านี้ก็แงะขึ้นมาพยายามแงะมึงเหตุปัจจัยที่มันพอจะสืบโยงกันได้ถึงเมื่อไหร่อาตมาก็เงี้ยออกมาต่อให้คุณฟังเรื่อยๆถ้ายังไม่มีเหตุปัจจัยจะต่อด้วยนะอยู่ดีๆโป้งขึ้นมาพูดเฉยๆนะอย่าพูดซะดีกว่ามืดหน้าเลยคุณก็เมาอาตมาก็อาตมาอาจจะไม่เมาแต่คุณก็เมาไม่รู้เรื่องนี้ทำให้งงแตกเลยแล้วเลอะเทอะด้วยอาตมาก็ไม่พูดเพราะถ้าพูดอะไรพอโยงใหญ่ขึ้นมาพอกล่าวเล่าสู่กันฟังคนต่อๆติดๆอะไรกันบ้างได้อาตมาก็ต่อจิตออกไปเรื่อยๆแล้วมันจะเป็นเหตุปัจจัยเชื่อมโยงไว้เลยต่อไปนานๆเข้ามันก็จะเชื่อมโยงกันติดแล้วก็จะรู้ถึงรายละเอียดของวิบากพระพุทธเจ้าท่านบอกว่ากรรมมาวิบากนี้เป็นอาชีพใดเป็น นิตยาอย่าไปคิดเล่นแล้วมันก็ไม่ใช่มาพูดรู้เรื่องกันได้ง่ายๆมันจะต้องค่อยๆอธิบายไปค่อยๆศึกษาไปไม่ค่อยมีเหตุมีผลค่อยๆมีปัญญาอันยิ่งค่อยๆมีเหตุมีปัจจัยค่อยๆมีสภาวะธรรมของจริงของเราได้เรื่อยๆไปแล้วเราจะเชื่อมโยงแล้วก็จะเข้าใจติดต่อไปได้เรื่อยๆอย่างนี้เองเพราะในขณะนี้ที่นี้มันมีเนี่ยมีลานหญ้าลานหญ้าสันติอโศกมีใครไปดูแต่ตอนนี้ยังไม่อนุญาตให้เข้าไปนั่งเล่น 1 เราลดน้ำมากอยู่เพราะมันแฉะมันแฉะแล้วเราต้องรดน้ำมากเพราะว่ามันยากปลูกใหม่ 15 วันน่ะจะต้องค่อยๆไอ้นี่ไปยากพวกนี้ก็ต่อไปถ้ามันไม่แฉะมันนั่งได้ 1 2 อย่าเพิ่งไปย่ำมันเพราะว่ามันยังไม่ติดยังไม่แข็งแรงไม่เป็นเนื้อเป็นตัวเราก็ต้องให้มันก่อนให้มันเกิด ให้มันอยู่ตัวเหมือนกับเด็กน้อยเด็กอ่อนให้มันแข็งแรงพอมันแข็งแรงแล้วทีนี้เราจะลงไปนั่งไปย่ำไปใช้สถานที่นี้เอาล่ะเข้าไปนั่งใต้ต้นไม้ได้กินข้าวกันให้สบายเลยย่ามาเลย์เสี่ยเขาบอกว่าปลูกใต้ร่มไม้ได้เขาก็เอามาปลูกกันอย่านวลน้อยสู้แดดเก่งก็เอายานอนนอนมาปลูกข้างนอกนี่เออก็ว่าไปแต่ยามมาเลเซียแพงกว่าหญ้าน้อยนะเขาบอกจะเป็นเด็กมันเล่นเพราะเขาไปแล้วก็นั่งกินไปก็เด็ดมันไปเรื่อยๆเด็กมันก็กองอยู่ตรงนั้นแล้วมันก็ด่วนขึ้นด่วนขึ้นที่นั่งก็ไม่เด็ด 1 ฝึกสติฝึกนิสัยงานนั่งไปแล้วมันอดไม่ได้แล้วมันเหมือนเด็กมันก็เด็ดไปพูดไปคุยไปเผลอๆก็เด็ดไปประดิษฐ์มันทำใหม่เรา ก็คนปลูกเขาปลูกเราก็คนเด็ดเด็ดไปแล้วเด็ดจะเอาไปกินก็ไม่ว่าก็ไม่กินด้วยนะเด็ดทิ้งเด็ดมันกองตรงนั้นน่ะเขาเรียกมือซนหรือเขาเรียกมือคันน่ะเพราะฉะนั้นหัดฝึกมีสติสัมปชัญญะอย่าไปเด็ดมันจะใช้ใช้นั่งไปได้หนุ่มๆดีเราก็ใช้มันมันจะเป็นสนามหญ้าที่เราจะได้โอภาปราศรัยร่มเย็นอากาศไม่ดีลมโกรกลมโบยขาดร่มมีต้นไม้ด้วยแล้วก็มีหญ้านั่งด้วยอย่างกับพรมผมธรรมชาตินะเนี่ยผมชั้น 1 พออาตมาเรียกว่าพรหมชั้น 1 ก็ไปจาริกเจออย่างนี้แล้วก็ไม่เคยเจอง่ายๆเราอย่างนี้มันก็ต้องจัดการมันถึงจะเจอธรรมชาติมันไม่ถึงขนาดนี้ถ้าเจอยาอย่างนี้แล้ว ปลั๊กรถนอนก็สบายไปส่วนมากนะหัวขี้แตกรู้จักหัวกีต้าร์ไหมอ้าวโยมอาจจะรู้ว่ากีต้าร์ดินหัวขีดแต่ในคืนดินนาท้องนาที่เขาไถแล้วก็ไม่เรียบเขาก็ใช้เป็นกองๆก็ปลูกกะเพราเวลาถึงหน้าแล้งมันก็แข็งมันก็แข็งเป็นหลุมเป็นบ่อเป็นเนินโคลกขี้แตกเขาเรียกว่าขี้แตกนอนเข้าไปที่คุณมันหนักมันก็ทิ้งไว้ตรงนั้นมั้งที่มันตรงนี้มั่งบางทีไม่ถูกดินไอ้ที่ตรงไหนถูกไอ้หัวขี้แตกมันสูงๆมันก็นอนอยู่บนนั้นแหละก็มันถึงเวลาจะนอนแล้วคุณจะรีบไปเนี่ยหัวขี้แตกก็ต้องหาที่มันไม่รู้ตรงนี้คอร์ดโค้งไปตามแนวนี้โคตรโค้งไปตามงานนี้ผ่อนได้เอาแค่นี้ โอ๊ยดีมากภาษาเด็กนี่คุณนายสบายแล้วเราก็ปล่อยวางไม่ปล่อยวางก็ไม่หลับมันจะไปหลับยังไงมันคดมันโค้งมันที่มันตำอยู่อย่างนั้นน่ะก็ปล่อยวางมันได้วางจริงๆมันได้วางสรีระวางกายวางจิตมันวางกายไม่ต้องกังวลมันแล้วมันสบายมันหัดวางในตัวมันเป็นการฝึกบังคับให้เราฝึกตัวอย่างนี้ที่นี่แล้วเราจะมีที่มีอะไรพอที่จะให้คนมาเข้ามาแล้วก็ร่มเย็นขณะนี้ที่มีใครเข้ามาในสันติอโศกจะรู้สึกแม้แต่สถานที่ก็ร่มเย็นอาตมาเคยทุกข์เคยถามย้อนคนที่ว่าร่มเย็นเสมอแม้ก่อนนี้สถานที่ยังไม่เย็นถึงขนาดนี้ก็ตามอาตมาเคยถามว่าคุณเข้ามาที่นี่แล้วคุณก็พูดของคุณเองว่าแม่มาที่นี่สงบ ก่อนเขาไม่ใช้คำว่าร่มเย็นด้วยแต่ก่อนก็ใช้ว่าสงบมาที่นี่สงบเคยเข้าไปพูดกันมาแต่มานั่งอยู่ข้างบนน่ะข้างล่างตอกเหล็กเปรี้ยงเปรี้ยงเปรี้ยงออกเสียงดังแหมทีนี้สงบดีจังเขาว่าอาตมาก็บอกอะไรของคุณสงบเสียงนั่นแหละดังเปรี้ยงเปรี้ยงข้างล่างเอาไว้นั่นมันก็เสียงเหล็กเขาก็ตีเขาไปสิครับเค้าว่างั้นนะแต่ว่ามันสงบความรู้สึกว่ามันสงบทีเดียวมาที่นี่ไอ้เราก็พยายามแย่งให้เขาแย้งคือให้ปัญญาแก่ซึ่งแกเองแกพูดไม่ออกแต่แกรู้แล้วภายในรู้แล้วว่ามันสงบคืออะไรอาตมาพยายามแย่งให้ออกมาว่าอะไรคือสงบแกก็ตอบไม่ได้สุดท้ายแกก็ตอบอาตมาก็บอกว่าที่นี่สงบจริงคุณไอ้สิ่งที่คุณบอกว่าสงบนะคุณไม่รู้หรอกว่าอาตมาแย้งให้คุณฟังแล้วมันมีเสียงดังเปรี้ยงปร้าง สงบอะไรคุณรู้ไหมมันสงบจากสิ่งที่เป็นอิริยาบถของกิเลสคุณจะเห็นคนที่นี่เขาไม่เต็มไปด้วยความกระเหี้ยนกระหือรือด้วยโลภะก็เห็นกระหือรือด้วยโทรศัพท์มันน้อยมันไม่เป็นอย่างนั้นมันเป็นอิริยาบทที่แทรกซ้อนอยู่ในความจริงคนอยู่ที่นี่มีหน้าต่างคนต่างทำงานทำการต่างคนต่างไปต่างมาต่างคนต่างยังมีเสียงพูดยังมีกิจกรรมยังทำโน่นทำนี่อยู่แต่คุณเองคุณไปที่ที่คนน้อยกว่านี้คุณยังบอกว่าไม่สงบเท่านี้คนน้อยกว่านี้อาจจะมีเสียงเบากว่านี้ด้วยซ้ำคุณก็ไม่ได้พูดอย่างนี้แต่ทีนี้คุณพูดอย่างนี้เพราะอะไรเพราะบรรยากาศความสงบนั้นไม่ใช่สงบธรรมดาถ้าคุณมี ทำคุณมีภูมิธรรมทางธรรมคุณจะรู้ว่าความสงบคืออะไรสงบของศาสนาที่หมายนี่เราหมายความสงบจากโลภะโทสะโมหะโลภะหมดหรืออ่อนบางจางลงมันก็สงบลงถ้ายิ่งหมดเลยสงบสนิทเลยดับสนิทเลยไม่มีรูปภาพไม่มีโทรศัพท์ไม่มีโมหะคุณเป็นนั่งอยู่กับคนที่ไม่มีโลภะโทสะโมหะน่ะถ้าคุณมีปัญญาทางธรรมมีเชิงทำมันดีนะคุณจะรู้สึกเลยว่าคุณโอ้อยากนั่งใกล้อยากนั่งอยู่ตรงนั้นน่ะอยากนั่งอยู่ตรงนั้นน่ะท่านพูดท่านคุยท่านว่าอย่างนั้นอย่างนี้มันก็สบายใจบางทีท่านด่าให้ด้วยก็ยังสบายใจเลยเพราะท่านด่าด้วยความหวังดีเราก็รู้รู้เราก็เข้าใจเข้าใจหมายท่านด่าเสี่ยเราเลยนะเนี่ยที่เสียเพราะอะไร เราก็เจอก็รู้เข้าใจเราก็รู้ว่าท่านเจตนาอย่างไรรู้ว่าท่านเพื่อเราโดยตรงอะไรต่างๆนานาไม่โกรธไม่มีเคืองเราไม่โกรธไม่เคืองเมื่อเข้าใจเจตนารมณ์แก่กันและกันและก็ไม่ข่มขี่ไม่ดูถูกไม่ดูแคลนไม่อะไรอะไรกันหรือแม้ว่าผู้ที่จะว่าจะด่านั้นก็รู้แล้วคำนวณแล้วว่านี่ด่าได้หรือด่าไม่ได้ด่าได้หรือด่าไม่ได้หรือว่าจะพูดให้แรงขนาดนี้ขนาดนี้ได้หรือยังท่านก็พูดแล้วบางทีอาจจะแรงไปนิดนึงโดยที่ท่านก็คำนวณว่าเออนั่นก็พากันมาขนาดนี้เราน่าจะพูดแรงขนาดนี้ได้แล้วท่านพูดเข้าแต่เรายังถือสาอยู่เมื่อเราถือ หาอยู่เราก็เคืองใจเราแล้วก็โกรธของเราเองโกรธในของเรานะจะแสดงออกก็คือแสดงไม่ได้ก็ถูกเหมือนกันนะอันนี้ท่านเองท่านไม่ถือแล้วแต่เราถือนะทีนี้ใครล่ะทีนี้ใครแบกใครถามว่าไม่ถือแล้วนะท่านก็ต้องวางใจท่านก็ถือว่าเออสนิทชิดเชื้อกันแล้วแต่เรากลับถืออยู่แล้วเราก็ทุกข์นั้นใครทำทุกวันใครทำให้รู้ไหมว่าทุกข์ทั้งหลายทั้งแหล่นี่ใครทำให้ทั้งหมดยกย่องว่ามีทุกใบก็แล้วแต่เฉพาะเครื่องเพราะโกรธเพราะโลกเพราะหลงไม่มีใครทำให้หรอกเขาเป็นเหตุปัจจัยได้นะเพราะเหตุปัจจัยอันนี้แล้วเราจะ โกรธแล้วเราชิงบอลโลกเราเองน่ะเพราะอันนั้นเป็นเหตุปัจจัยจริงเหมือนกันแต่ทุกข์นั้นมันอยู่ที่เราทั้งสิ้นก็เขาจะโกรธหรือเขาจะโลภเขาจะเพ่งร้ายหรือเพ่งดีมันอยู่ที่เขาทั้งนั้นส่วนเราผู้รับเนี่ยแม่ก็เพลงร้ายมาไอ้โจรน่ะมาจากช่วงอาตมาคนที่เขาเพลงโทษอาตมาเขาว่าเขาด่าเขาต้องการที่ให้อาตมาหยุดพูดแล้วธรรมะเขาจะต้องให้พูดอธรรมหยุดเขาจะพูดอธรรมอย่าไปพูดค้านแย่งเขาเราพูดไปเขาหาว่าอย่างนู้นว่าอย่างนี้เขาก็จะแดกดันประชดประชันเสียดสีเพื่อให้เราหยุดพูดแล้วเขาก็พยายามหาเหตุผลของเขาค้านแย้งโต้ตอบมาตลอดเวลาชักชวนชักหมู่บางทีใช้ฤทธิ์ใช้แรงอะไรมาทีเดียว อาตมาเองอาตมาไม่เคยถือโทษเขาเลยไม่เคยไปโกรธเขาเลยเพราะว่าเราโกรธเราโง่ทั้งๆที่ได้เป็นไอ้โจรน่ะเป็นคนที่จะทำร้ายเรานะเป็นคนที่จะค้านแย้งเราเป็นคนที่จะกลบเกลื่อนพูดผิดเพี้ยนด้วยหาทางไอ้นั่นไปด้วยก็เขาทำของเขาอยู่ของเขาอ่ะถ้าเราไปถือสาโกรธเขาไม่ให้คนนี้คนโกงไม่น่าจะมาว่าเราไม่น่าได้ยังไงก็มันคนโกงมันก็ต้องว่าแม่คนโกงคนโกรธหรือว่าคนร้ายแม้คนโกงคนร้ายคนทุจริตอย่างนี้มาว่าเราเราก็ไม่มีสิทธิ์จะไปโกรธเขาเลยเพราะเขาคนโกงเพราะเขาคนเป็นอย่างนั้นเพราะงั้นถ้าเราฉลาด แล้วเราไม่โง่แล้วเราไม่โกรธทุกประตูแม้ขนาดที่เขาร้ายเขาเลวเราก็ไม่โกรธเค้าไปโกรธเขาทำไมตัวเขาเราโง่ลูกเดียวใช่ไหมอ้าวแล้วทีนี้ยิ่งเขาทำโดยเจตนาดีแล้วตอนนี้ไม่ใช่เจตนาร้ายที่จะมาล้มล้างเราเพราะเจตนาดีเจตนาดีโดยตั้งใจหรือด้วยไม่ตั้งใจก็ตามเราก็ยิ่งกลัวเขาไม่ได้เพราะเขาเจตนาดีกับเราเขาทำสิ่งนั้นสิ่งนั้นมาติเรามาเรียนเรามาว่าเรามาหรือว่าทำอย่างนี้ให้เราเองได้รับรู้สึกเพราะว่าเราจะไปนั่งบอกกันอยู่ไม่ได้ว่าระวังตัวนะฉันจะยิงแล้วคุณก็หลบไปสิเพราะฉะนั้นใครจะยิงเขาจะไปบอกคุณเหรอเขาไปบอกคนยิงเลย ผู้หญิงคุณก็มาให้เลยคุณก็ต้องสู้เอาเองต้องมาทนให้ลูกปืนอย่าให้ยิงเข้านะเดี๋ยวให้ได้นะถ้าคุณไม่เหนียวคุณก็ร้องจากคุณเองแต่ถ้าคนเหนียวนะยิงมาก็ไม่เป็นไรถ้าเราเหนียวซะอย่างเราไม่สะดุ้งไม่สะเทือนแม้จะยิงมาแล้วก็รับได้ด้วยฉลาดด้วยนะอ๋อนี่ยิงลูกนี้มาเพื่อที่จะยิงเอาสะเก็ดหรือว่ายิงเอาแผลตรงนี้ของเราให้หายยิงเอาตอนนี้แหลมนักตอนนี้คมนักตอนนี้มีเหลี่ยมมีครูนักเขาจะยิงให้ตรงนี้ของเราออกอ๋อท่านหญิงให้เราตรงนี้เองด้วยเราก็ยิ่งต้องขอบคุณบอกแล้วว่าพูดจริงๆบางทีเนี่ยท่านไม่บอกคุณหรอกบอกไม่ได้บอกก่อนได้เลยบอกก่อนคุณซ่อนเลยจะยิงดิฉันก็เอาไอ้นี่โหลดตัวให้อ่ะดิ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] เนี่ยไอ้ตัวนี้จนกว่าเราจะรู้ตัวปัดโธ่ท่านจะช่วยยิงไอ้นี่เราเราก็ไปผ่าเอาไปหลบดันเอาหลบเข้าไปทุกทีเลยอ้าวท่านยิ่งเจ็บจะทนเอาถ้าเราแน่จริงแล้วเราเปิดจิตใจปัญญาแล้วเราจะรู้ว่าคนนี้ท่านช่วยเราอย่างนี้คนนี้ช่วยเราอย่างนี้อย่างนี้ก็ดีหรือแม้แต่เขาไม่ได้ช่วยเราโดยเจตนาเขาถือว่าเราเองเราเป็นผู้ที่ก็มีอย่างนี้จริงๆมันก็มีจริงๆโดยเฉพาะยิ่งสังโยชน์ชั้นสูงๆเรามีกันแล้วเราก็ไม่รู้ตัวเราด้วยสมยศชั้นสูงๆทีนี้ผู้ที่สูงแล้วท่านก็พยายามที่จะทำอะไรตามที่เราว่าอ้าวเราวางใจแล้วว่าคนนี้มาอยู่ในกลุ่มในหมู่นี้ก็ได้รับเคารพนับถือ อะไรแล้วจริงแล้วก็ไม่ถือว่าเสแสร้งล่ะก็ถือว่าเป็นความความเคารพจริงความนับถือจริงความเห็นแก่จริงก็ทำงานเป็นเครื่องขัดเครื่องเก่าเครื่องอะไรต่ออะไรไปตามใจหรือว่าตามหลักฐานนะตามชั้นเชิงพอที่จะปกครองเป็นไปจะเสร็จแล้วเราเองเราก็ไปขอบเขตของเราว่าเราเราให้เท่านี้นี่ไม่เกินนี้เราไม่ให้ท่านก็ไม่ฉลาดรู้ว่าถ้าท่านไม่ให้แล้วตัวเราไม่ใช่ตัวท่านเราไม่ให้ท่านเสียแล้วอันนี้เราเราให้เท่านี้พอท่านนั้นถือว่านึกว่าก