230510 ปราบผีได้พุทธช่วยสังคม-พ่อท่าน-สันติอโศก-R122.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันเสาร์ที่ 10 พฤษภาคมพุทธศักราช 2523 ปัจจุบันที่รักได้แสดงธรรมของฉันและพุทธสถานสันติอโศกไทยเจริญธรรมญาติโยมทั้งหลายถ้าวันนี้วันโกนของเราชาวอโศกคือวันเสาร์เราก็มาชุมนุมกินเลี้ยงกันอย่างเคยมาพบปะสังสรรค์กันอยู่เสมอเรามายืนยันกันว่าเรายังสามัคคีกันดีอยู่และเรายังใฝ่ดีเรายังจะมาศึกษาเราเป็น บุคคลเราเป็นผู้ที่ใส่ใจในการศึกษานี้แม้เราจะเอาเวลาไปศึกษาโลกียะไปศึกษาเทคโนโลยีการศึกษาวิชาการทางโลกที่จะสร้างอะไรก็ได้แบบลูกๆที่คนส่วนใหญ่เหลือเกินเขาหลงใหลและเขาก็สร้างกันอยู่แม้ใน 6 วัน 5 วัน 7 วันนี้คุณจะไปศึกษาทางโน้นอยู่มากแต่คุณก็ยังมาแสดงตัวว่าคุณก็ยังจะต้องปลีกเวลาแม้ในขณะที่คุณไปศึกษาทางเทคโนโลยีถ้าคุณเองคุณได้มีส่วนรู้ว่าตนเองได้พึงปฏิบัติประพฤติศึกษาทางด้านธรรมะอยู่ไปพลางก็ตาม แต่คุณก็จะเอาตัวทั้งตัวทั้งแท่งของคุณไปยืนยันอยู่ทั้งโลกอยู่เพราะฉะนั้นในอาทิตย์หนึ่งคุณก็ควรจะเอาตัวทั้งตัวแท่งๆมายืนยันว่าเราเองเราก็ยังอยู่ในกลุ่มธรรมะหรือยังมีสามัคคีกับธรรมะอยู่เหมือนกันนะแม้ว่าจะให้แก่ธรรมะน้อยกว่าอยู่ทั้งโลกเขามากกว่าถึง 5 วัน 6 วันแต่ไม่ให้ธรรมะสักวันหนึ่งก็ยังดูดีเพราะถ้ายิ่งน้อยกว่าวันนึง 15 วันค่อยมาทีมันก็ยิ่งดูดีน้อยลงไปอีกก็ดูดีนครปฐมไปหน่อยถ้ายิ่งเดือนนึงค่อยมาโผล่มาวันนึงมายืนยันดีน้อยลงไปอีกถ้าหลายๆเดือน ปีนึงก็ไม่ค่อยโผล่เลยแล้วก็เขาไม่สูบไปหมดแล้วหรือนี่ดูดกันไปหมดเลยแต่คิวแรกทั้งหลายแหล่เด็กคิดว่าทั้งโลกมีเยอะนะกินเลือดสดๆนะกินหน้าดื้อๆกินตรงๆเลยนะขนาดแยกเขี้ยวยิงฟันเรายังยอมให้เขาฝังเคี้ยวแล้วก็ดูดเลือดเลยนะอาตมาพูดอย่างนี้อาจจะบางคนไม่เคยได้ฟังสำนวนโวหารแล้วเคยฟังอย่างนี้แล้วก็ไปนึกถึงธรรมได้เลยเป็นภาษาธรรมแต่บางคนอาจจะมาฟังใหม่ๆ เครื่องหนึ่งเท่านั้นเองแล้วมันก็ดูดเลือ
อ่านต่อ
ดดับวูบๆเป็นรูปประธรรมแบบนั้นที่จริงนั่นน่ะมันเป็นของแสดงอุทาหรณ์เป็นของยกตัวอย่างให้เห็นว่าแต่คิดว่านี่ก็คือมนุษย์นี่แหละเหมือนผีเขาสมมติว่าผีก็เป็นตัวมนุษย์มีเขี้ยวดูดเลือดมันดูดเลือดดูดเนื้อดูดเรี่ยวดูดแรงดูดเอาตัวความเป็นคนของเราหรือว่าเอาแรงงานที่สูงสุดในคนที่มีเลือดเป็นแรงงานที่สูงสุดที่จะทำงานอยู่อย่างจัดอยู่ในสรีระของเรานี่เลือดเป็นสำคัญเพราะฉะนั้นเครื่องหมายของคำว่าเลือดซึ่งหมายความว่าความเป็นคนของเราทั้งคนนี่แหละและก็มาถูกมนุษย์เพื่อนมนุษย์มันดูดเอาความเป็นคน พวกเราไปมาดูด้วยความดีงามมาดูดเอาเรี่ยวแรงพลังผลิตหรือว่าหัวคิดความอ่านเอาไปหมดในตัวของเราเอาความสำคัญของเราไปหมดเท่าที่เราจะมีมาดูดออกไปแล้วเราก็ไม่รู้เรายอมให้ผีแบบแดร็กคูล่าผีคือคนนี่แหละคนนี่แหละอยู่ตกอยู่ใต้อำนาจคนที่เขาเหมือนเด็กคิดว่ามันดูดออกไปง่ายๆดูถ้ามีเรามีเท่าไหร่มาแทนที่เราจะได้เป็นด้วยเป็นเนื้อของเรากลับถูกโดยยอมให้ดูดดื้อๆมันเป็นอุทาหรณ์อย่างนั้นถ้าเราดูถูกดูดเช่นว่าถ้าพูดซ้ำๆนะพวกเราก็เข้าใจง่ายเพราะว่าพวกเรารู้แล้วนอกจากคนมาใหม่ก็ฟังอีกทีนึงก็ เช่นเวลาทำมาหาได้แล้วก็ถูกผีหลอกก็ไปซื้อเครื่องแต่งตัวนู่นเอาไปสูบฝิ่นกินกัญชาไปกินเหล้าสูบบุหรี่ไปอะไรพวกนี้ผีดูดทั้งนั้นนั่นแหละกินเลือดกินแรงของเราเนี่ยกินเนื้อหาของเราเราได้เนื้อหามาเราก็ต้องเอาไปสังเวยผีมันก็เท่ากับผีมันดูดไปกินเราก็ยอมซูฮกยอมเสียเลือดเสียเนื้ออันนั้นไปโดยหลงว่าดีซะด้วยนะยินดีที่ให้ยินดีที่ให้มีอะไรยกตัวอย่างใบไอ้พวกนี้มันง่ายมันเป็นเรื่องต่ำที่เราเข้าใจกันอยู่แล้วและพวกเราก็ได้สละออกมาเพราะเราจะต้องไม่ให้ไม่เป็นทาสผีไม่หยุดตกอยู่ในอำนาจผีพวกนี้โดยเฉพาะตั้งแต่พี่อธิบาย สูงขึ้นมาจนกระทั่งถึงผีคันลาภยศหลงไหลมากเกินไปจนเหนื่อยแล้วต้องการรากเขาจะไปให้เราไปทำเลวเช่นพวกก็จ้างไปฆ่าคนอย่างนี้อ้าวเข้าไปคนนั้นก็จ้างคุณเท่าไหร่เขาจ้างคุณ 5,000 บาทไปปิดชีวิตคนนี้ทำให้คุณ 6,000 ฉันให้คุณหมื่นนึงเอาไปเลยคุณตกเป็นทาสล่าแบบนี้คุณก็ไปทำเลวอันเลวนั้นได้อยู่ตลอดเวลาเอาอำนาจเงินมาใช้ก็ผีพวกนี้ก็ใช้คุณอยู่เราไปตกเป็นทาสรักที่สูงขึ้นมาแล้วมันดูยากยากกว่าอบายมุขอบายมุขมันเหมือนเราเสียเลือดเสียเนื้อนี่เราก็เสียเสียสมรรถภาพเรามีความสามารถแต่ความสามารถอันนี้เอาไปทำความสามารถทุจริตเร็วๆไปฆ่าคนโดยเป็นเรื่องทารุณโหดร้ายเรื่องไม่เข้าเรื่องไปสม บำบัดความสนใจให้แก่พวกที่อาฆาตมาดร้ายเขาผิดเขาถูกเราไม่รู้เรื่องถึงแม้ถูกเราก็ไม่ควรจะไปฆ่าเขาได้ง่ายดายอะไรแล้วยิ่งเขาผิดๆอยู่ด้วยแล้วก็ไม่รู้เรื่องอะไรเขาให้เงินเรามาแล้วก็เป็นทาสล่างเป็นธาตุวัตถุง่ายๆนี้เร็วๆหรือแม้เราไม่ใช่เราเป็นธาตุวัตถุแต่เราเป็นทาสอำนาจเขาใหญ่เขาสูงเขามีอำนาจเขาชี้บอกเขาเองไปทำเองต้องไปทำอย่างนี้เราก็ต้องไปไปทำทั้งๆที่มันไม่ใช่ลาภอ่ะแต่เราได้อำนาจได้ยศด้วยความเก่งด้วยความสามารถโดยอะไรก็แล้วแต่แต่เราไม่รู้ว่าคนนี้เขาทำถูกทำผิดอะไรแค่ไหนก็ใช้เวลาทำอะไรเราทำเป็นเบี้ยรองมืออะไรไปเฉยๆโดยไม่ใช้วิจารณญาณไม่ใช่ปัญญารู้กุศลอกุศลรู้ความผิดความสูงหรือความไม่ควรเราไม่มีปัญญาเลยอย่างนี้เราก็ทำ เขายังงมงายหรือโง่โง่ไปก็เหมือนอยู่ใต้อำนาจผีอำนาจจากกีฬาต่างๆนานาเนี่ยมันสูงขึ้นสูงขึ้นเราเป็นทาสกามเราเป็นทาสรูปแล้วกลิ่นเสียงสัมผัสนั่นแหละยิ่งชัดยิ่งตามนี่อธิบายชัดได้ว่าลาภยศซะอีกมันดูดเราไปติดเป็นทาสยศไอ้นี่อร่อยอันนี้สวยไอ้นี่หอมไม่มีขวดน้ำหอมขวดนึงเป็นพันแล้วก็ซื้อแต่ยาหัวให้ด้วยนะใครอย่ามาแตะนี่ก็ราคาแพงก็ยิ่งหัวใหญ่หัวใหญ่ต้องทำสำเนียงให้มันรู้สึกมันเหมือนลมเหนียวจริงๆนะมันใหญ่ ผมใหญ่เลยแล้วเราก็ไปลงในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสอะไรพวกนี้เขาว่าข้าวแกงราม่านี่ชั้นสูงเดี๋ยวนี้คุณก็จะไปเป็นลูกศิษย์ดราม่าแล้วคุณก็จะต้องไปกินข้าวแกงดราม่ามาแย่งเอาข้าวแกงชาวบ้านไปกินหมดนะอาตมาพูดอย่างนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะไปล้มล้างข้าวแกงอย่างนั้นเขาทีเดียวแต่มันอับก็ฐานมีรูปร่างรูปแบบอะไรต่ออะไรชี้ชวนเราชอบความหรูหราความฟุ้งเฟ้อราคาก็แพงขึ้นก็ไม่รู้เขาต้องคิดค่าบริการมากขึ้นเพราะเขาจะต้องใช้วัตถุมาประกอบก็จะต้องใช้คนงานชั้นสูงราคาแพงจ้างก็เป็นรถปั่นคนก็ไปนิยมมากเราก็นึกว่ามันเป็นหอคอยงาช้างนึกว่าเป็น ฐานสูงเราก็จะเทโรไปกับเขาอีกคนที่ไม่ค่อยมีปัญญาโดยเฉพาะคนพื้นๆดาษดื่นปัญญาน้อยมันเยอะคนโง่มันเยี่ยวมันสนใจรัฐบุตรว่าแหละคนโง่มันเยอะคนฉลาดมันน้อยถ้าคนโง่ๆคนนี้ก็จะต้องหลงไหลง่ายๆโอ้นี่เป็นของดีเหลือเกินเนาะคนชั้นสูงเขาถึงมีได้คนเขามีเงินทองเขาถึงมีได้เราอยากรวยอย่างเขาเหลือเกินเราอยากเป็นอย่างเขาเหลือเกินแกจะเป็นธาตุอย่างนี้ถูกก็จูงความคิดแบบนี้แต่อธิบายแกไปบอกว่าเราไม่ต้องเป็นหลงไอ้เครื่องประโลมหุ้มท่อออกจากนั้นเป็น or หรูหราตามเขาแล้วเอาแก่นสารกินข้าวของเราหุงนี่มันก็ใหญ่แล้วใส่กะลากินก็เหมือนกันวางบนผ้าปูโต๊ะอีกชั้นนึงมันพวกเปลืองทั้งนั้นน่ะ กรมแรงงานเล่นเสร็จแล้วต้องมาผ่าไอ้จานรองก็ยังมีแถมก็ไม่มีฝาปิดอีกแหมมันหลายชั้นเหลือเกินลองตั้งเข้าไปไม่รู้กี่ชั้นกว่าจะได้กินไอ้พวกนี้มันไม่มีความมัธยัสถ์มันต้องให้เปลืองกันมากแล้วก็นึกว่าอย่างนี้เป็นเครื่องหรูหราโอ่อ่าใช้ความฟุ่มเฟือยเป็นสิ่งที่คมคนปัญญาน้อยก็เห็นว่าความฟุ่มเฟือยเพราะเขามีมากนะเขารวยเขาหรูหราเขาเยอะแยะเขาถึงทำอย่างนั้นได้ใจนึงก็อยากจะให้มีอย่างเขาเราจนเพราะเรามีน้อยเราจนแล้วเราก็เลยทำอย่างนู้นไม่ได้ตามสบายใจมันเป็นกิเลสซ้อนกิเลสเข้าไปอีกเพราะความไม่รู้โดยแท้จริงตอนนั้นพระพุทธเจ้าจึงมาเป็นตัวอย่างน้อยไม่ต้องไปรู้ไปร้านไม่ต้องไปเออไป อยู่มันเอาสาระนี่แหละนอนมาอยู่เอาสาระนี่แหละเป็นอยู่อย่างสาระนี่แหละทำงานได้ถ้าจะมาพิสูจน์หลักทฤษฎีอันนี้แหมเป็นทฤษฎีอันยิ่งใหญ่เดี๋ยวนี้ยิ่งทันสมัยมากทันสมัยมากพิสูจน์ให้เห็นว่าคนมากราบเราพระพุทธเจ้าตอนที่สุดเลยคนมากราบเราไม่ใช่เพราะเราอยู่ที่วังคนมักกราบเราเพราะเรามียศฐาบรรดาศักดิ์ใหญ่เป็นชี้นิ้วใช้คนได้อุดหัวคนได้ไม่ใช่ไม่ใช่เราไม่พลิกการเราไม่บังคับใครจะมาทำกับเรานี่เพราะก็ศรัทธาเราเห็นดีว่าเราบอกเขาไปดีเห็นดีว่าเรามีปัญญาที่ถ้าเขามาทำตามเราเนี่ยเขาจะได้ดีเขาได้ดีนะไม่ใช่ว่าเขาทำ สิ่งนี้แล้วเขาจะได้ดีเพราะเราจะให้อะไรแต่ในใจเขาเขาจะได้โดยเองเขาจะได้ดีโดยตนท่านเองท่านก็ไม่บอกว่าท่านจะเป็นผู้ที่ทำให้เขาได้ดีท่านก็ไม่บอกอย่างนี้ไม่รับรองนี้ไม่รับรองนี้ด้วยบอกคุณทำดีได้ดีถ้าคุณไปทำชั่วคุณได้ชั่วมีสติของพระพุทธเจ้าอย่างนั้นท่านได้อวดอ้างเอาว่าคุณมาทำตามฉันแล้วคุณก็เลยได้ดีถ้าไม่ยืนยันอันนี้เป็นเอดส์แต่ถ้าคุณจะศรัทธาเราคุณเชื่อในพระปัญญาที่คุณคุณเชื่อในความซื่อในความเจตนาดีในความมีความจริงใจที่จะพานำคุณไปและคุณก็เห็นตัวอย่างและคุณก็เชื่อแล้วว่าพระพุทธเจ้าเนี่ยเป็นผู้ที่นำไปดีประเสริฐมีความลึกซึ้งซ่อนแฝงที่เราเข้าใจไม่ทันเราก็เชื่อได้ก่อนเลยท่านไม่ ตกต่ำแน่ๆแม่ท่านจะพาเรามาจนเราก็เข้าใจได้ว่าการจนไม่ใช่ความตกต่ำของมนุษย์มาใช้ไม่ฟุ่มเฟือยก็ไม่ใช่ความเลวร้ายของมนุษย์กลับเป็นความเก่งซะอีกการใช้ฟุ่มเฟือยมันไม่ใช่ความเก่งเราก็ง่ายๆง่ายเป็นง่ายการใช้ฟุ่มเฟือยนี่เป็นง่ายแต่การมัธยัสถ์เป็นญาติการกินน้อยนี่เป็นญาติไอ้การกินมากๆนะโอ้โหเป็นง่ายบางคนน้อยใจในกระเพาะตัวเองแหมอยากจะกินมากอย่างเขากินไม่ได้เต็มกระเพาะแล้วเต็มกระเพาะแล้วปากอยากท้องเต็มทำอีกก็ได้ถ้าท้องมันไม่เต็มนะกระเพาะคนโตไม่ยากการทำอย่างนั้นไม่ยากไม่ยากหลงใหลฟุ่มเฟือยอย่างลูกโลกไม่ยากแต่มามัสยิดมารถมารับคนง่ายพวกนี้เจ้าของพระ ฆ่ากันพากันมายืนยันและท่านก็พิสูจน์จริงๆว่าท่านคนมากราบท่านไม่ใช่เพราะท่านรวยคนมากราบท่านเพราะฉันไม่ใช่เพราะท่านมีอำนาจแต่คนมากราบท่านเพราะท่านจนนะเพราะว่ามันการจนเป็นนี่มันเก่งกว่าการรวยเป็นไอ้รวยเป็นมันง่ายให้คุณรวยเดี๋ยวนี้เอาเงินมาให้หาร้านนี้คุณเป็นได้ไหมแต่ไม่เป็นเดี๋ยวนี้เลยไหมเอาเงินมา 500 บาทนี่เป็นของตัวเองแล้วใช้เงินค่าร้านนี้สบายๆเลยเป็นได้ไหมทันทีเลยใช่ไหมขณะนี้คุณมี 50,000 แล้ว 50,000 บาทออกมาซิไม่ต้องเอา 5 ล้านหรอกค่ะไม่ได้ทัน ไม่ได้ทันทียากแน่ๆเพราะฉะนั้นไปหัดรวยไม่ต้องไปหัดหลอกหมูมากเลยวันเดียวรับรองเป็นทันทีเลยฝึกรวยเนี่ยนะฝึกได้ผ่าแบบคนรวยอะไรเนี่ยวันเดียวแต่ฝึกให้เป็นคนจนอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อนอย่างไม่โหยไม่หาโอ้โหสุดหลายวันนะหลายวันนะนานวันนะกว่าจะสลัดออกได้ก็จะจนได้อย่างเบิกบานแจ่มใสนี่นะกว่าจะไม่โหยหาอาวรณ์ไม่อาลัยนานาชาติกว่าจะเบิกบานหน้ายิ้มได้แต่บอกว่าเอาเงินให้ 5 ล้านบาทแต่ยังไม่ทันรับในมือเลยเพลงบอกกับยิ้มแล้วง่ายจะตายไปยิ่งลักษณ์ก็ไปด้วยเลยยิ้มแก้มป่องเลยมันจะเป็นยากอะไรแบบนั้น ท่องมุมซับซ้อนไปมาเรื่อยๆแล้วคุณจะเห็นจริงพระพุทธเจ้าจึงมายืนยันในสิ่งที่บอกว่าโลกเรานี่ไม่ได้เป็นสุขหรือว่าไม่ได้เป็นทุกข์เพราะเหตุว่าเงินทองมันจะมายิ่งใหญ่ไม่ใช่เพราะเหตุนั้นเราจะดีจริงก็ไม่ใช่เพราะเงินทองเป็นเครื่องแสดงค่ายศถาบรรดาศักดิ์เป็นเครื่องแสดงค่าก็ไม่ใช่ท่านถึงพยายามมาพิสูจน์พิสูจน์ว่าเรานี่ถ้าอยู่ในโลกความตั้งไม่รู้กี่คนพยากรณ์อยู่ในโลกจะได้เป็นจอมจักรพรรดิเชียวนะจอมจักรพรรดินี่ไม่ใช่ตำแหน่งเล็กๆไม่ใช่ยศต่ำๆเลยนะท่านก็บอกว่าเราจะมาอยู่อย่างสิ่งที่แสดงเหนือยิ่งกว่าจอมจักรพรรดิได้ไหมท่านก็มาเลือกเอาอย่างนี้มันเอาอย่าง วิ่งเร็วกว่าจอมจักรพรรดิ์เข้ามากราบได้ขนาดคนจะบอกว่าในสมัยนั้นพระเจ้าตากสินที่พระเจ้าพิมพิสารก็เป็นเจ้าของครองแคว้นคือคมนาคมของเรายังไม่กว้างขวางออกไปสมัยโน้น 2 พันกว่าปีแต่มันก็อยู่ในเขตแคว้นและยังมีเจ้าเมืองเจ้าถิ่นเจ้าที่เป็นแบบเผด็จการอาณานิคมของฉันฉันมีสิ่งเด็ดขาดจะสั่งฆ่าคนได้ในคนละแวกนี้ของฉันเป็นแคว้นเป็นกลุ่มคนที่มีเป็นแคว้นใหญ่กลุ่มใหญ่ที่สุดแม้แต่แฟนของกบิลพัสดุ์พระเจ้าสุทโธทนะครองแคว้นอยู่นี่ยังเป็นแคว้นและก็แคว้นมคธยังไม่เล็กหรอกแขวนพระเจ้าไปเซ็นที่นี่ครองแคว้นโกศลคลองหลวงนี่เป็นฐานะไอ้ใหญ่ถ้าเราเจอ เราจะต้องไหว้เจ้าแห่งแคว้นโกศลก่อนเหมือนพระอภัยมณีท่านยังมีศักดิ์ศรีต่ำกว่าแคว้นโกศลถ้าจะต้องไหว้เขาก่อนนะแต่ต่อมาถ้ามาเป็นพระพุทธเจ้าแล้วเจ้าพระเจ้าปเสนทิโกศลต้องกราบท่านไม่ใช่ว่าธรรมดาก่อนนะกราบท่านนะคำว่ากราบนี่มันยิ่งกว่าคำว่าไหว้เองนะไม่ใช่ไหว้ก่อนไหว้หลังเท่านั้นนะต้องกราบท่านและท่านไม่ยกมือรับด้วยเลยซึ่งพระเจ้าเป็นเศรษฐีก็ต้องยอมยกให้มีจิตทางลัดก็ปรึกษาท่านซะอีกอย่างนี้มันยิ่งใหญ่กว่ายิ่งใหญ่กว่านั้นอีกแม้กระทั่งท่านเคยบอกว่ามาแบ่งครึ่งแขวงดาวคะนอง ไปคลองเลยแล้วมาช่วยกันครองเมืองพระเจ้าปเสนทิโกศล ไปเอาสิ่งนั้นไม่ทำสิ่งนั้นเพราะสิ่งนั้นมันยังเป็นเครื่องประกอบที่เข้าใจไม่ได้คนยังเห็นอยู่ว่าท่านเป็นนายทุนท่านเป็นศักดินาท่านเป็นอะไรต่ออะไรศาสนาพระพุทธเจ้าแสดงถึงความไม่เป็นนายทุนไม่ศักดินาไม่เบียดเบียนไม่ข่มขี่กันถึงขั้นหยิบมาเดี๋ยวนี้ก็บอกว่าคุณจะเป็นนายทุนมากก็อาจจะมาเดี๋ยวนี้จะมาถึงพระพุทธเจ้าครับทั้งหมดเลยเดี๋ยวนี้แม้แต่เดี๋ยวนี้ใช่ไหมคุณจะเป็นนายทุนน้อยกว่าอาตมานายทุนใหญ่อาตมาอาตมาเป็นนายทุนน้อยยิ่งกว่าใครจะนายทุนน้อยกว่าอาตมาไปอีกอาจจะมีในคนที่จนยากไร้ก็อาจจะมีอาตมาเหลือเข็มก็อาจจะมีแม้แต่จานใส่ข้าวกินของเขาก็อาจจะแหมบุบสลายกว่าของฝากของอาตมาก็อาจจะมีหม้อมีชามมีเครื่องไม้เครื่องมืออันยิ่งกระบี่จะเสียกว่าเรากว่าจะมาก็อาจจะมีนะส่วนหนึ่ง จะถึงตอนนั้นก็ตามเราก็เป็นนายทุนน้อยไม่สะสมอย่างที่สุดได้ประมาณขนาดนี้ก็ยังที่สุดแล้วอันนี้ก็เพื่อความไม่เปลืองแล้วก็บอกว่าเราจะใช้ไปตลอดชีวิตและเราก็รักษาเป็นสารพัดประโยชน์คนมีคนเคยถามว่าบาทเนี่ยทำไมต้องมีบาตรใบนึงด้วยโอ้คุณคนเราต้องมีเครื่องใช้ประกอบนะนี่มันสารพัดนั้นอเนกประสงค์นะเนี่ยตั้งแต่ครัวตั้งแต่ตู้ตั้งแต่โต๊ะเขียนหนังสือตั้งแต่ต่างที่นั่งที่นอนอะไรอยู่ในนี้จนกระทั่งไปถึงเป็นกระป๋องตักน้ำเป็นเครื่องใช้ไม่ได้เป็นโถเยี่ยวเออคุณอาจจะคิดไม่ไหวแม้จะเป็นโถเยี่ยวอาจจะบอกว่าไอ้ยาก็จะใส่เยี่ยวของท่านได้แล้วเดี๋ยวๆๆคุณก็จะคิดอย่างนั้นถึงไม่คิดอย่างนั้นอย่าว่าแต่บาป ให้กินยาดองด้วยน้ำมูกนอกคือน้ำเยี่ยวเน่าด้วยซ้ำไปมันไม่ใช่เรื่องประหลาดอะไรนะทีนี้เราพูดไปถึงขั้นไกลคนนู้นคนเดียวจะเกิดการขึ้นเขียนอะไรกันมากไปก็ขอผ่านนะเพราะนี่เป็นสารพัดประโยชน์นะคุณเป็นอุปกรณ์เครื่องใช้ที่อเนกประสงค์ที่สุดแล้วเราก็ไปมีอะไรไปเพื่อที่จะเปลืองเปล่าอะไรมากมายกว่านี้หรอกเพราะฉะนั้นถ้าเรามีบริการพอที่จะใช้สำคัญในชีวิตเพื่อเลี้ยงดูขันนี้เพื่อทำงานกับพวกญาติโยมหรือว่าประชาชนมาชนทั้งหลายแหล่ไปได้นี่เป็นรูป แบบอย่างเป็นแบบคลิปติดผ้าสำลีจากท่านทรงเด็กทำแล้วก็ทรงสอนให้ทำตามสาวกก็ยืนยันแบบนี้มาแม้จะมีจำนวนหนึ่งผู้ที่ทำตามไม่ได้อย่างละเอียดสูงส่งตามกฎตามระเบียบตามลักษณะอย่างนี้ก็จะมีสภาพทอดต่อเนื่องมีชั้นตอนมีขั้นตอนที่สำคัญไปอีกมีเพราะฉะนั้นฆราวาสที่เป็นผู้ที่มีคุณธรรมไม่หลงใหลในการไม่หลงไหลในลาภยศอบายมุขไม่ต้องพูดถึงสูงขึ้นมาได้จนไม่หลงไหลในลาภในยศสามารถเสียสละแม้จะเข้าของทรัพย์สินทางท่านก็มายึดไม่ถือชักจะมีขึ้นมาบ้างแล้วเนี่ยเป็นผู้ที่หมดกามาราคะเป็นผู้ที่ไม่ติด โลกธรรม 8 ไม่หลงใหลในล่าไม่หลงไหลไม่สะสมก็เชื่อภูมิตนเองเครื่องมือว่าเราจะมีชีวิตอยู่ในโลกนี้โดยไม่ต้องสะสมนี่เราก็จะอยู่ได้เรากล้ากล้าหาญชาญชัยที่จะอยู่ด้วยสมรรถภาพของเรามือไม้สมองแรงงานสมรรถภาพความสามารถฝีมือเราก็สามารถที่จะทำงานให้แก่โลกได้เพื่อแลกข้าวเพื่อแลกเครื่องนุ่งห่มเพื่อนแรกที่อยู่และเผื่อว่าผู้ใดได้เห็นว่าข้าวก็ไม่เปลืองวันหนึ่งก็ไม่มากเครื่องนึงผมก็ไม่ต้องเปลืองใช้ชุดเดียวหรือสองชุดนี่ก็ไปได้อีกเป็นเดือนเป็นปีไม่เปลืองมันก็ยิ่งหัวใจตัวเองมันก็ยิ่งแน่ใจตัวเองว่าเราเอง ยิ่งที่นอนที่อยู่นอนโคนไม้ไหนก็ได้โอ้โหคุณเอ๊ยมันจะไว้ใจตนเองนะมันจะไม่ๆไม่ต้องสะสมหรอกไม่ต้องกลัวความกลัวเพราะยาคติจะหมดไปไม่ได้กลัวตายมันจะไม่กลัวตายยิ่งขึ้นมันจะไม่กลัวตายอย่างแตกเลยทีเดียวมันกล้าให้เราจะรู้ตัวเราเองว่าเราไม่ใช่คนสิ้นไร้ไม้ตอกเราไม่ใช่คนไม่มีสมรรถภาพเราไม่ใช่คนที่ไม่มีฝีมือเราไม่ใช่คนหัวสมองตื้อเราไม่ใช่คนทำอะไรให้แก่คนในโลกนี้เขาไม่เป็นเลยไม่ใช่อย่างน้อยปากจ่อของเรานี่ก็สามารถเทศสามารถพูดสัจธรรมสามารถพูดความดีความชั่วสามารถสอนคนด้วยแค่ปากเป็นครูเนี่ยเราก็ยังจะ อ่านได้เดินตะลอนตะลอนไปมีความสามารถที่จะสอนใครเขารู้ชั่วรู้ดีให้เขาพ้นทุกข์ให้เขาแก้ไขปรับปรุงชีวิตด้วยคำสอนของเราเนี่ยให้เขาดีขึ้นมาได้รับความสุขขึ้นมาเราก็สามารถจะบอกได้อ่ะคนนี้ยากจนคนนี้ไม่เจริญคนนี้เป็นเนื้ออย่างนี้เราก็สามารถจะบอกเขาได้สอนเขาได้เราเชื่อแม้กระทั่งไม่มีอะไรเลยไม่ต้องมีวัสดุอะไรปากน้อยๆของเรานี่ก็จะพูดเพื่อที่จะให้เขาเลี้ยงดูเราไม่ได้เราจะไว้เนื้อเชื่อใจในสมรรถภาพของเราเพราะฉะนั้นเราจึงไม่กลัวอาตมามาทุกวันนี้อาตมาไม่กลัวตายอาตมาไม่กลัวไม่กลัวจะไม่ได้กินไม่กลัวจนไม่กลัวตายไม่ใช่เรามานี่เพราะว่าเราเองเราจะต้องทำตามกฎระเบียบพระพุทธเจ้าเท่านั้นไม่ใช่แต่กฎระเบียบนี้ก็จริง กฎระเบียบนี้ก็สอดคล้องไม่ขัดกันเลยเอากฎระเบียบนี้มาให้ซะก่อนสำหรับคนที่ต้องถูกบังคับมันจะเป็นไปไม่ได้จนกระทั่งคุณฝึกหัดฝึกฟรีแล้วเสร็จมันเข้าใจปัญญาก็เกิดความเห็นจริงก็ได้จิตใจก็ไม่ยึดถือและเราก็สามารถอยู่ได้ด้วยความเป็นผู้ไม่ต้องสะสมข้าวไม่สะสมน้ำไม่สะสมแม้แต่ปัจจัยอะปัจจะโยไม่ต้องมีปัจจัยแม้ปัจจัยเสี่ยงสำคัญนี่เราก็ไม่ต้องสะสมไม่สะสมข้าวไม่สะสมเครื่องนึงผมไม่สะสมที่อยู่ไม่สะสมยารักษาโรคกฎระเบียบของพระพุทธเจ้าแม้แต่พระที่จะเอายาไว้กับตัวเองเกิน 7 วันต้องไม่ได้ต้องรีบกลับและต้องไปบอกกับคนอื่นต้องบอกคนอื่นให้รู้นะ เอาไปคืนเขาก่อนแล้วค่อยเอามาใหม่ถ้ามันโด่งยังไม่หายโรคหายแล้วก็ต้องเอาไปเพราะฉะนั้นเราจะไม่ใช่เรือนั่งกักเก็บสะสมเอาไว้ไม่ได้ห้ามสะสมมีจีวรเกิน 1 ชุดไม่เกินผืนนึงต้องรีบกลับ 10 วันเท่านั้นแหละต้องไปให้คนอื่นรับรู้เลยนะถ้าเราจำเป็นจะรักษาไว้ถ้าไม่จำเป็นต้องรักษาไว้ 10 วันก็ต้องรีบกลับที 10 วันก็ต้องถ้าคนไม่จำเป็นไม่อยากจะไปทำให้กลับไปกลับทำไมชุดเดียวก็พอแล้วเคยจอดมันเป็นกฎมาตรการคล้ายๆกับบังคับเวทีเป็นไม่ได้นะถ้าท่านได้แล้วมหาสารคามอื่นๆก็ทำได้ตอนนั้นคนที่อยากกินฟรีพละไม่แก่กล้าก็จะต้องถูกกดพรุ่งนี้เล่นงานวันที่จริงมันก็น่ารำคาญไม่ต้องรีบกลับอะไรเงี้ยเพราะระบบนี้กลับก็เป็นระบบอันนึงที่จะทำให้คนนึงไม่อาจ 2 จะต้องรู้มาตรการที่สำคัญและจำเป็น 3 เรามีการที่กลับอย่างนี้ไว้เพื่ออนุชนรุ่นหลังที่เขาไม่รู้เลยปัญญาเขาไม่ได้ไม่เช่นนั้นเราก็ไม่มีบทคัดเลือกไม่มีบทกระทำทุกอย่างก็ไม่มีขีดรอบไม่มีขอบขั้นทุกคนก็จะทะลุทะลวงกันถึงกันหมดแล้วและไม่มีขั้นไม่มีตอนไม่มีการฝึกปรือไม่มีการเป็นไปได้ถ้าอยากล้มมีอีกวันนั้นถ้าจะตั้งเหตุผลขึ้นมาอีกมีอีกนะก็แค่นี้ก็คงพอเพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าจึงเป็นตัวอย่างที่ท่านจะปรับปรุงสังคมศาสนาพุทธมาพระพุทธเจ้าเป็นศาสนาที่เสียสละให้คนเสียสละและเป็นสุขเสียเปรียบและเป็นสุขขาดทุนแล้วเป็นสุขแม้มาที่นี่ไม่มีกำไร มาที่นี่สอนให้ขาดทุนคือขาดทุนให้ประชาชนเขาคุณเป็นผู้อุ้มชูเขาคุณเมตตาการุณเขาแต่คุณก็ไม่ตายพิสูจน์ได้ว่าเราพิสูจน์ได้ว่าเรากินมื้อเดียวเนี่ยเราไม่ได้ทรมานตนเรามีเครื่องนึงผมน้อยเราไม่ต้องปมด้อยไม่ต้องน้อยใจไม่ต้องไม่ต้องเดือดร้อนอะไรหรอกกันร้อนกันหนาวกันแมลงสัตว์กัดต่อยกันอุตส่าห์สะอาดเรียบร้อยแล้วพอแล้วไม่ต้องไปแย่งชิงวัสดุโลกเขามากมายเกินการที่อยู่เอาเธอเข้าแย่งกันให้เขาแย่งคนไหนเขาอนุญาตให้เราอยู่ที่นี่เขาอนุญาตให้เราอยู่ๆถ้าเจ้าของเนี่ยมูลนิธิเนี่ยลงมติเลยบอกว่าไม่ให้อยู่แล้วท่านโพธิรักษ์ขอให้บอกออกมาไม่ต้องเต็มคำหรอกครึ่งคำทั้งหมดที่รักจะไปทันที เพราะอาตมาไม่ได้ถือว่าที่นี่เป็นของอาตมาที่นี่เป็นของทุกคนแต่ขณะนี้ก็เป็นตามที่พี่ในว่าเป็นของมูลนิธิก็ขอมูลนิธิเขาจะไปจับจ่ายใช้สอยก็จะไปเอาเป็นของของเขาอย่างไรเขาก็มีกรรมการหลายคนเหมือนกรรมการหลายคนมีมติแล้วบอกว่าไม่ได้เพราะคนที่รักนี่แย่เต็มทีแล้วไม่ชอบใจไม่ให้อยู่ที่นี่บอกมาเลยไม่ต้องเต็มคำครึ่งคำเท่านั้นขอให้บอกเส้นทางไปอาตมาไม่อยู่อาตมาถือว่าอาตมาสบายแล้วถ้าอาตมาไม่ดีอย่าไปกวนเขามันทรมานบาดเบียดเบียนใจเขาเพราะว่าเขาเห็นว่าเราไม่ดีเขาไม่ศรัทธาเลื่อมใสเขาให้เราอยู่เขาอยากไล่เราไปแล้วใจเขาทุกข์แล้วถ้าเราอยู่เราก็เบียดเบียนน้ำใจเขาก็จงไปเพราะเราไม่ดีแต่ถ้าเราดีนะเราไปไหนก็ตามไปเอา แล้วไปไหนเขาก็พยายามมานี่มานี่มานี่เขาอยากได้เราไปไหนเขาก็อยากได้เขาก็พิสูจน์ความจริงพิสูจน์ความจริงเราเป็นคนดีเขาอยากได้ไม่ใช่เราเป็นคนไม่ดีเขาไล่หนีไม่ใช่ไม่ต้องให้ไล่หรอกเราหน้าบานพอบอกเป็นเชิงแค่ครึ่งคำแล้วก็ไปแล้วไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่เอานอกจากว่าเราจะเจตนาว่าเราจะไปทำงานให้กับเขาแล้วเขาไม่รู้เอาวิชาอยู่เราก็จะเข้าไปแม่เขาจะไล่เขาจะห้ามจัดการอะไรเราก็ต้องไอ้คนนี้นี่มันน่าสงสารเอาของดีไปป้อนเอาของดีไปให้ก็ยังปฏิเสธถ้าเราไม่ได้ไปให้ของ LINE ของของ LINE ของเลวอะไรเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องพยายามหน่อยช่วยเขามันเป็นเมตตาธรรมค้ำ ค้ำจุนเข้าค่ำจนโลกช่วยเหลือเฟือฝ่ายเขาพัฒนาเจริญงอกงามเขาจะได้เป็นสุขแล้วเขาจะได้ไม่ทำร้ายโลกก็จะได้เป็นผู้สนับสนุนโลกทำให้โลกสุขเย็นอยู่มันจึงจำเป็นคนโง่มันมากกว่าคนฉลาดในการทำงานบางทีนี้ถ้าเกิดว่ายังไม่มีมวลเพียงพอเราจำเป็นต้องยัดเยียดบ่มีมวลเพียงพอแล้วทีนี้เราก็มีงานทำแล้วไม่ต้องยัดเยียดนักเขาก็จะคอยลดลงมาลดลงมาลดลงมาไม่ต้องยัดเยียดนักแล้วก็ทำงานสะสมไปเมืองกลุ่มพวกนี้จะมีแรงดูดมันจะดูดมันจะชวนให้คนอื่นเห็นคนอื่นรู้การดำเนินการตั้งแต่ก่อตั้งแต่ก่อรากเล็กน้อยเนี่ยมันจึงทำงานอย่างกระเบียดกระเสียนหนักยากหุ่นยนต์ไปต่อสู้ไปคนไม่เห็นด้วยมันเยอะและมัน เรื่องลึกซึ้งที่เขาจะเข้าใจไม่ได้ง่ายๆเป็นเรื่องลึกซึ้งไม่ใช่เรื่องหมูๆที่จะเข้าใจมันวกวนอย่างที่พูดน่ะแล้วมาจนแล้วเรามาจนนี่มันก็ไม่แสดงถึงความเก่งสิเก่งเพราะเราจนนี่ไม่ใช่ว่าเราไม่มีแรงผลิตต้องมีไม่มีผลผลิตต้องเป็นคนอยู่เฉยๆเปล่าๆว่างๆนอกจากเปล่าๆว่างๆอย่างนี้ไม่พอความคิดอ่านก็ไม่มีฝีมือทำอะไรของเขาเสียหมดเราไม่ได้เป็นคนอย่างนั้นนะและมีฝีมือทำอยู่เนี่ยทำอยู่ก็ดีด้วยมีฝีมือยังมีความริเริ่มมันสมองยังไม่สนับสนุนเห็นด้วยเห็นดีในสิ่งที่สร้างสรรค์เราทำอยู่ไม่ใช่อ้างอวดทำนิดหน่อยก็อ้างอวดไม่ใช่เราทำอยู่ตลอดเวลาเนี่ยสร้างสรรค์ไปสร้างสรรค์ไปและก็ไม่ไปรับไม่ไปยึดเอาว่า สร้างสรรค์ไปแล้วก็เป็นของฉันที่ไม่มีเอาไปตีก็อวดอ้างพระยี่ห้อฉันไม่เหลืออะไรก็ไม่หลงใหลตัวตนถึงปานฉะนั้นแล้วเราทำได้อยู่จริงๆไม่ใช่เราสิ้นไร้ไม้ตอกไม่เห็นหน้าพระศาสนาพระพุทธเจ้าเนี่ยมันไม่ได้เป็นศาสนาที่ด้อยพัฒนายิ่งลงอุตรดิตถ์ยิ่งจริงขอบอกณที่นี้เลยว่าจะค้านที่คึกฤทธิ์สอนในหนังสือพุทธศาสนาจึงเขียนเอาไว้ว่าร้องอุตรดิตถ์อย่าเอามาสอนคนโลกุตระมาสอนคนแล้วมันเกิดด้อยพัฒนาขอค้านแย้งคำกล่าวนี้ถ้าไปกล่าวอย่างนี้โลกุตระเป็นอุดมการณ์ของศาสนาพุทธและยิ่งอุดมการณ์ชั้นสูงมาสอนคนและยิ่งด้อยพัฒนาและทำไมมันคันแยงเงินของพระพุทธเจ้าสอดร้อยหมดแล้วผม ทำดีตลอดต้นสายปลายทางคุณต้องตีหมดนะไม่ใช่ของท่านดีส่วนนี้สำหรับคนแต่ส่วนนู้นไม่ใช่สำหรับคนที่แล้วเป็นความเห็นแก่ตัวถ้าเป็นขั้นตอนแล้วก็เป็นการเรื่องของส่วนบุคคลเท่านั้นเป็นการเห็นแก่ตัวเป็นชนิดหนึ่งได้สบายคนเดียวเปล่านะมันไปพร้อมกันท่านก็ได้สบายและท่านก็จะทำให้คนอื่นสบายด้วยสบายอย่างปรมัตถ์สบายอย่างชั้นสูงสบายอย่างฉันเนี่ยคุณมาจนลงได้คุณสบายคุณไม่ต้องถูกเขาหลอกไม่ถูกแดก Killer คุณสบายคุณจึงยินดีที่จะไม่ต้องไปที่ได้ให้เขาซื้อหาฟุ่มเฟือยเปล่าเปลืองมันไม่ต้องบังคับตัวเองเลยมันเห็นได้บรรยายยิ่งแล้วเราก็ไม่ต้องไปฟุ้งเฟ้อสตางค์คุณก็ไม่ต้องไปแย่งกันโลกเขาเพราะคุณเองคุณสละได้คุณจ่ายได้คุณไม่โลภโมโทสันมา คุณมีอะไรที่จะให้เขาเอาเงินนี้ไปสักพักเพื่อที่จะสร้างสรรค์ประโยชน์คุณก็ไม่กักตุนคุณก็ไม่กักเก็บเศรษฐกิจมันดีทั้งสิ้นเพราะว่าการเศรษฐกิจจะเจริญก็เพราะว่าการไม่กักตุนให้มันตายทุกวันนี้มันเห็นมันจะกักตุนน้ำตาลจะกักตุนอะไรต้องใช้มาตรการบีบบังคับผู้เห็นแก่ตัวเพื่อที่จะต่อรองเอาอำนาจต่อรองเพื่อให้ราคาอัตราการซื้อมันสูงขึ้นอะไรอย่างเงี้ยมันเป็นเรื่องของนโยบายไอ้เรื่องพวกนี้ถ้าเราเข้าใจหมดแล้วในเรื่องเศรษฐศาสตร์นะมันมีปัญหาอะไรนโยบายบีบขั้นต่อรองเพื่อที่จะให้เกิดอำนาจการซื้ออัตราการซื้อสูงขึ้นหรือแม้แต่ทำลายของเศรษฐศาสตร์ขี้หมาน้ำตาลมันมากก็น้ำตาลไปทิ้งทะเลความต
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive