230517 มนุษย์ต่างดาว-พ่อท่าน-สันติอโศก-R122.txt

์ถ้าเราไปนอนเองว่าสิ่งนี้มันควรได้ควรมีควรเป็นเอามาเสพสมจะได้ความเป็นอารมณ์อย่างนั้นพอใจสมใจควานหาอารมณ์อย่างนั้นมาให้แก่ตัวอยู่เรื่อยให้ได้แล้วก็เดี๋ยวมันก็พักพักคนเดียวก็เปลี่ยนไปไอ้จะหาให้มันได้บางทีมันก็เป็นสุขๆก็ แผนที่บางทีก็สุขบ้างเต็มที่บ้างไม่เต็มที่บ้างมันไม่เที่ยงมันเป็นอนิจจังที่ว่าเป็นความสุขนั่นมันไม่จริงไม่จังแล้วก็ไม่เที่ยงด้วยมีแต่เรื่องหลอกซ้ำๆเป็นๆเหมือนถ้าเราไม่ยึดถือเสียช่างมันจะสุกๆดิบๆยังไงก็ช่างมันสุขมากสุขน้อยหรือเป็นแต่ทุกข์เลยทุกข์ตลอดอยู่ก็ไม่เป็นไรเราไม่ได้ซื้อสาอะไรมันมันก็จะไม่มีอะไรทีเดียวก่อนอื่นเราจะต้องเห็นจริงๆซะก่อนว่าเป็นอนิจจังความสุขเนี่ยมันไม่ใช่ของจริงอันนี้จำได้แปลว่าไม่จริงนะแปลว่าไม่จริงแล้วเราก็ไม่เที่ยงที่จริงมันไม่ใช่ของจริงเลยมันเป็นมายามเป็นของหลอกลวงดังกล่าวแล้วและมันก็เป็นของไม่เที่ยงไม่ใช่ว่าเราจะต้องมีไอ้สุขที่จะตลอดเวลาเติมอยู่จะต้องเสพสมสุข ตลอดไปมันไม่ใช่นะไม่ใช่หรอกที่จริงมันก็อยู่ทำธรรมดาที่เราจะรู้อะไรก็รู้ไอ้จิตใจของเราว่างจากการเสพสุขด้วยซ้ำนอกจากว่างจากเสพสุขแล้วจะมีการทำงานทำการจะมีการคิดนึกจะมีการรู้โน่นรู้นี่รู้ไอ้โน่นไอ้นี่แล้วก็สร้างสรรค์ไปอยู่เรื่อยๆก็ได้ไม่ต้องไปทำอะไรนั้นสนใจทำไปแล้วก็เจอคนนั้นเจอคนนี้เขาก็ขัดเค้าก็แย่งเค้าก็ท่วงก็จริงอย่างนั้นบางคนก็รับบางคนเขาก็ไม่รับอะไรเงี้ยมันก็เป็นภาวะปกติเป็นภาวะธรรมดาทำดีแล้วก็ด่าด้วยซ้ำไปก็ธรรมดาเพราะคนที่เขารับน่ะเขาไม่รู้ว่าเราให้ดีให้สิ่งดีกับเขาเขาไม่เอาอ่ะเพราะเอาสิ่งที่แกไปเขาก็เอาด้วยนะเอาสิ่ง เอาด้วยยิ้มแผ่เลยพอเราเอาของดีๆไปไม่เอาด่าเราซะอีกอย่างนี้ด้วยมันเรื่องธรรมดามันเป็นอย่างนี้แหละว่าเรารู้ความจริงทุกส่วนทุกสัตว์แล้วแล้วเราก็อยู่กับโลกเขามีเจตนาดีแล้วก็มีปัญญาให้ได้มีปัญญานะมีญาณทัศนะวิเศษมีความฉลาดรู้รู้จริงๆว่าสิ่งนี้เป็นกุศลธรรมเป็นไอ้นี่เป็นอกุศลธรรมให้รู้กุศลอกุศลให้ชัดแล้วเราก็ยังกุศลให้ถึงพร้อมยังประโยชน์ให้ถึงพร้อมไปถ้าใครมาขัดมาขวางถ้าใครมาขัดมาแย่งถ้าเขาทวงเราก็ฟังฟังถ้าเผื่อว่าจริงเขาทวงว่าเราผิดและเราผิดจริง ถ้าเขาท้วงเราแล้วก็พยายามพิจารณาอีกแล้วโดยเป็นใจเป็นกลางไม่จริงหรอกเขาเข้าใจไม่ได้ที่จริงนี่เราปรารถนาดีและสิ่งนี้ก็เป็นสิ่งดีแล้วทำให้เขาละหน่ายคลายทำให้เขาจะเป็นสุขอย่างถาวรไม่ใช่สุขหลอกลวงไม่ทุกข์ไม่เดือดร้อนไม่เป็นข้าทาสไม่เป็นภาระสบายว่างด้วยถ้าเราเข้าใจถึงสัจธรรมแก่นสัจธรรมอย่างนี้แล้วก็ทำงานกันไปได้เรื่อยๆไม่มีปัญหาอะไรแล้วคนมันก็จะติดยึดแบบนี้มากมายไอ้คนจะเข้าใจธรรมะนั้นหาได้น้อยหรอกส่วนมากไม่รู้ธรรมะไม่รู้ว่าตัวเองทรมานตัวเองตัวเองเบียดเบียนตัวเองตัวเองเบียดเบียนผู้อื่นอยู่เขาไม่รู้เพราะเรามีญาณทัศนะวิเศษมีปัญญาจริงๆไม่ได้เข้าข้างตัวไม่ได้ทำเพื่อลาภยศสรรเสริญอะไรเจตนาทำงานเพื่อเขา ดีจริงแล้วมันไม่มีปัญหาอะไรมันจะรู้ว่าเราทำอะไรอยู่เรามีชีวิตอย่างไรแล้วเราจะมีชีวิตไปอย่างไรมันไม่มีปัญหาทีนี้ถ้าเราจะทำอย่างนั้นได้แล้วเราก็จะต้องมาประพฤติปฏิบัติตนล่ะเมื่อเราเข้าใจเป็นต้นทางหมดมิจฉาทิฏฐิแล้วว่าความสุขมันไม่เที่ยงความสุขมันไม่จริงเพราะฉะนั้นเราก็มาลดความสุขที่เป็นสิ่งที่ประกอบไปด้วยปัจจัยเร็วๆปัจจัยต่างๆเอาก่อนตัวเองมีอะไรที่เรายังหลงมาเป็นสุขอยู่ด้วยปัจจัยเร็วๆต้องประกอบไปด้วยของที่โลกเขาก็ว่าไอ้นี่มันหยาบแล้วไอ้นี่มันต่ำแล้วอันนี้มันเป็นของที่โลกเขาก็ออกกฎหมายจับด้วยอะไรอย่างนี้ต่างๆเป็นต้น พูดแล้วก็ซ้ำอีกอย่างอบายมุขเงี้ยแล้วตัวตนเองดูซิว่าเรายังติดอย่างหยาบอย่างกลางอย่างละเอียดอะไรอบายมุขเมื่อเรารู้ว่าเรามีอบายมุขยังอยากเป็นกลางมันออกอย่าไปสุขกับมันอย่าไปลงสุขกับมันมันเป็นตัวทุกข์หนักมันเป็นเหตุแห่งทุกข์น่ะเป็นภาระมันไม่ใช่ความจำเป็นอบายมุขไม่ใช่ความจำเป็นเลยเมื่อเราจับตัวเราได้ว่าเราเองเราหลงสุขกว่านี้ก็ให้รู้ว่ามันที่จริงมันตัวทุกข์แท้ๆมันไม่สุกหรอกมันเป็นเหตุแห่งทุกข์มันหลงว่าสุขนั่นแหละเป็นเหตุแห่งทุกข์เราอยากได้อยากมีอยากเป็นอยากเสพก็ได้เสพสมใจก็พออยู่ไปถ้าไม่ได้ก็ดิ้นดิ้นรนๆเหน็ดเหนื่อยเป็นภาระแสวงหาโกงเขายังโกงทุจริตเขายังทุจริตรุนแรงกับ อย่างรุนแรงเลยเพราะถ้าเกิดมันติดมากๆแล้วมันเอ้ามันดิ้นรนจัดนี่เราพยายามพิจารณาให้เห็นจริงเพราะถ้าเราล้างได้ลดได้เรารู้ได้ว่าอันนี้เป็นทุกข์อันนี้เป็นเหตุแห่งทุกข์ขนาดที่เรารู้ได้ว่านี่แหละไอ้เรื่องนี้ประกอบไปด้วยเหตุปัจจัยนี้มากระทบสัมผัสกับเราแล้วเราก็เป็นหลงก็เป็นสุขเวทนาถ้าไม่ได้ก็ทุกข์ก็เวทนาไม่ถึงที่ไม่ถึงใจก็เป็นทุกข์ก็เวทนาอะไรเราเพราะพยายามรู้ถ้าเรารู้อย่างนี้เราก็จับได้แล้วว่าอันนี้แหละคือตัวสักกายะผลมิจฉาทิฏฐิแล้วก็ทีนี้มากายะเราเห็นเพราะมิจฉาทิฏฐิด้วยความไม่จริงไม่เที่ยงไม่ว่าสิ่งเหล่านั้นมันจะเป็นสภาพที่มากระทบทางตาหูจมูกลิ้นกายหรือใจก็ตามมันจะมากระทบในทวาร ไหนก็ตามแล้วก็เข้าไปหาจิตก็เข้าไปหาจิตแล้วเราก็เป็นสุขเป็นทุกข์อย่างหรือเปล่าแล้วหยุดก็ถือให้เสร็จสมสุขดังกล่าวแล้วแท้จริงเราจะหวังว่าเสพแทนจึงเป็นเหตุแห่งทุกข์เป็นตัวทุกข์แท้ๆถ้าเราเห็นอย่างนี้แล้วเราก็ต้องตั้งศีลตั้งพจน์ตั้งอกตั้งใจล้างซิเราหลงว่ามันเราเข้าใจแล้วด้วยเหตุผลด้วยคนมิจฉาทิฐิแล้วเข้าใจเห็นทีเดียวว่าเออใช่ไงทั้งๆที่ใจจริงอ่ะนะมันยังติดอยู่มันยังอร่อยอยู่นะแต่ความเห็นนี่เปลี่ยนแปลแล้วเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วก็ด้วยเหตุผลอะไรต่ออะไรเข้าใจแล้วไม่เข้าใจผลอนิจจังแล้วทีนี้ก็มาจับทุกครั้งเลยให้รู้ได้ว่ามันมาทันตาหูจมูกลิ้นกายนี่แหละด้วยเหตุปัจจัยหยาบต่ำอาตมาอธิบายซ้อนน่ะมัน เฮ้ยมันเป็นปัจจัยมาสัมผัสกับเราอะไรก็ตามของใครของมันยิ่งเป็นสิ่งที่มันมีค่าต่ำอย่างที่กล่าวแล้วเป็นสิ่งที่มีค่าเป็นอบายมุขเป็นค่าที่ใครก็รู้ดีกฎหมายก็ว่าสังคมก็ดูถูกดูแคลนกันด้วยอะไรอย่างนี้เราออกก่อนเชียวเราดับทุกข์อันนี้ดับเหตุแห่งทุกข์อันนี้หาศีลหาผลมาปฏิบัติอย่าปฏิบัติแค่เป็นศิลปะปรามาสหรือศีลทดฝากความคิดว่าทำเล่นๆของหัวลูกๆก็ไม่เอาตั้งศีลตั้งโต๊ะขึ้นมาแล้วกดทนสู้ฝืนเอาจริงให้มันขัดเกลาออกสามารถละเลิกทางภาคจากรถคลายลงมาได้จริงๆนั่นละรับกำลัง สักกายะกำลังพลสักกายะไม่ว่ามันจะมาอันนี้มันจะมากระทบทางตาหูจมูกลิ้นกายอะไรแม้แต่ในใจเองถ้าเราลดได้กำลังปฏิบัติธรรมเป็นพระอริยะอยู่ที่เดียวได้วันได้คืนหลายวันหลายคืนยิ่งได้มากๆจางคลายลงได้มากๆก็ยิ่งดีแต่ยิ่งลดละลงไปได้มากจนกระทั่งเหลือตัวน้อยลงน้อยลงน้อยลงไอ้สัตว์ป่าเขาก็แปลว่าตัวตนเพราะฉะนั้นไอ้ตัวตนเขาจัดกายะมันตัวตนที่มันเป็นกิเลสตัวโตๆตัวตนตัวโตศักยภาพจะแปลว่าตัวตนก็ใช่ แต่อัตรานี่มันเล็กกว่าละเอียดกว่าสูงกว่าเข้าไปข้างในจิตมากกว่าถ้าไอ้ศักยะเนี่ยตัวเบ่งๆเลยหยาบๆดูหน้าง่ายๆลดลงแล้วเราจะสักกายะหมดสกายยะก็หมายคำว่าหมดความใหญ่เหลือความเล็กแล้วก็ไปเรียกมันว่าอัตรายิ่งเล็กลงเล็กลงเล็กลงเล็กลงแล้วก็เรียกว่าตามเข้าไปดูยากเราเรียกว่าอัตราอนุพันธ์แปลว่าตามตามก็ไปดูอัตราเห็นอัตราความเห็นหรือแปลว่าความเข้าใจเข้าใจแล้วรู้ตัวมาแล้วเห็นแล้วก็ไม่เห็นอัตตานุเขาก็เรียกว่าอัตราเห็นแล้วเห็นตัวนี้ตามได้นะคุณต้องมีความฉลาดยิ่งตัวเล็กยิ่งจับยากมันเป็นอารมณ์ หนูน้อยมันเป็นอารมณ์อยู่บางมันเป็นอารมณ์อยู่อย่างลึกๆลับๆซับๆซ่อนๆอยู่นะตามไปรู้ตัวอารมณ์พวกนี้ที่เกิดจากเหตุปัจจัยดังกล่าวอย่างนี้ล่ะแล้วเราก็ได้มันแพ้แล้วเราก็ลบมันลงไปอีกลดลงไปไอ้ตัวตนที่ว่านี่แหละพวกนี้มันไม่จริงลดลงเล็กลงจางลงขาลงสุดท้ายตายเกลี้ยงไม่มีตัวไม่ว่ามันจะสัมผัสด้วยเหตุปัจจัยดังกล่าวนั้นมาทางตาหูจมูกลิ้นกายตัวเล็กแล้วก็ตามตัวเล็กนี้ลงไปจนกระทั่งหมดตัวดับตัวตายแหง๋ไม่เหลือเชื่อลักษณะการตายการดับขัดตาตัวเล็กตัวน้อยตาไม่มีตัว จนแล้วนั่นแหละตัวรถที่หลงก็มันเป็นสุขนักหนานั่นแหละไม่ว่าเหตุปัจจัยแค่ใดถ้าไม่ยกตัวอย่างขึ้นมาก็อีกแล้วยกตัวอย่างขึ้นมาก็ของเก่าของเก่าซ้ำๆหน่อยเพราะเพื่อรู้ง่ายหลายๆคนทีนี้ของใหม่หรือของตัวใครๆเองก็นึกออกของตัวเองเห็นเราติดของอยากๆเราผู้หญิงก็เอานะติดทาลิปสติกอย่างนี้ไม่ทำไม่ได้ผู้ชายก็ติดดูดยาดูดบุหรี่เป็นรถอร่อยจริงแหม่ถ้าทานแล้วอร่อยแต่ของใหม่ของหอมที่เขาสั่งมาใหม่ๆเป็นลิปสติกแท่งยาวผลิตใหม่ของยี่ห้อใหม่เขาก็ต้องรื้อกันก็ระวังชื้นใจ เปรมเป็นสุขบางทีก็นั่งประดิษฐ์ไปจงกันอยู่นั่นแล้วอยู่ในกระจกนี่ไม่รู้กี่โมงกี่ยามทาแล้วเช็ดเช็ดแล้วทาแล้วเช็ดมันก็เปลืองไปมันไม่ดีก็เช็ดใหม่เอาทาแล้วเช็ดเช็ดแล้วทามันก็เสียไปเรื่อยไอ้แทงแกก็นิดนึงโอ้โหหลายร้อยหลายพันอะไรนี่ก็หลงเหอๆกันในเขาเหอะๆแล้วเขาก็หลอกขายราคาแพงๆก็ไม่รู้ก็เอาขี้หมาอะไรมาแปลงมาทำก็ไม่รู้อ้าวอย่างนี้เป็นต้นแล้วเราก็รู้สึกที่จิตของเรานะมันเป็นอารมณ์นะมันหลงไปตามเขาหลอกอ่ะมันโง่อวิชชาลองดูเถอะคนไหนก็คนไหนเถอะนี่ยกตัวอย่างนี้มันง่ายเป็นลมติดถ้าว่าไปแล้วคนสมัยโบราณเอาสีมาทาปากเอาอะไรต่ออะไรมาทาแม้แต่ขัดสีนวลไปเขาถือว่าผู้หญิงไม่ดี แต่เดี๋ยวนี้ไม่แล้วไม่จริงแล้วสมาคมหรือว่าสังคมนิยมกันไปหมดเลยใครก็บอกไม่ดีมันหมดไม่ดีกันทั้งโลกแล้วไม่ดีกันทั้งบ้านทั้งเมืองแล้วเพราะฉะนั้นไม่อายนี่ท่านไหนเขาก็ไม่ดีหมดไปอย่างนั้นเลยสมัยก่อนสมัยโบราณไม่ต้องเก่าแก่หรอกในระยะช่วงคนอายุ 40 นี่นะก็ได้ยินได้ฟังมาทั้งนั้นน่ะเฮ้ยไม่ดีถ้าปากทางคอเดี๋ยวนี้ดีไม่ดีก็ทากันทั้งบ้านทั้งเมืองเนี่ยซัดจามันเปลี่ยนไปมันเป็นสัจจะนิยมให้มันไปจัดๆที่มันกลมกันไม่อยากจัดการนิยมความจริงมันไม่ใช่ของจำเป็น มันตัวจริงนะก็พยายามแหมมันทุกข์จังเลยว่าเราต้องทำเพื่อเขาอะไรอย่างนี้มันทุกข์นะก็ทาให้เพื่อนเขาเราไม่ได้อร่อยเลยเราไม่ได้สุขเลยไอ้นั่นตัวจริงถ้าหลงว่าสูงน่ะจบปลอมไหนได้ทาแล้วศพแม่มันก็ยังไม่ออกเขาชื่นใจอีกยิ้มย่องผ่องใสอีกตัวปลอมทั้งนั้นแหละสูบบุหรี่เหมือนกันสูก็ไปส่งตลอดแพงๆยี่ห้อนิยมอะไรต่างๆนานาไม่มีธาตุเหล็กไม่ค่อยรู้เรื่องเลยมีแต่พาไปขี้เทาก็บอกนะหมอก็บอกสิตรวจมาแล้วเช็คมาแล้วเป็นโรคที่แขนง 20 กว่าอย่างอาตมานับได้จะบอกโรค จากไปชลบุรีไม่กลัวนี่ไม่ตายคาตาคงหยุดกันน่ะนี่มันก็ไม่ตายทันทีฉันมีทั้งงอเลยก็ไม่หยุดนี่สูบไปก็บอกว่าผ่อนส่งนะเดี๋ยวนี้เขาว่าอะไรอึด 1 หรือมวนนึงไม่รู้ที่เขาบอกว่าตาย 5 นาทีหาวันนึงเหรอมวล 1 5 นาทีสูบเข้าไปม้วนนึงเท่ากับตายผ่อนส่ง 5 นาทีเขาว่างั้นไม่เชื่อไม่เชื่ออะไรนี่เป็นต้นเสร็จแล้วก็ทรมานกันไปเบียดเบียนตนเองท่านเอาแรงงานคนไปทำบุหรี่ถ้าเราแปลแรงงานเปลี่ยนแรงงานคนที่ในโรงงานบุหรี่เอามาฝากถนนเท่านั้นแหละเป็นสุขนะให้ไปนั่งนนทบุรีเอามากวาดถนนหรือเอาไปปลูกผักรดน้ำเอาไปทำอะไรอื่นที่มีค่ากว่านี้มี ทุกวันนี้ต้องมาแรงงานของคนที่ถูกเอาไปย่ำยีทำร้ายทำลายทำเสียของไม่เข้าเรื่องเข้าราวเยอะเลยแทนที่จะให้เขาเอาแรงงานนั้นมาทำสิ่งที่มีค่าของชีวิตมนุษย์อาตมายกตัวอย่างและก็ยกตัวอย่างอีกเช่นน้องนางบ้านนาเขาออกแรงงานของเขาเนี่ยปลูกข้าวดำนาอยู่นี่เป็นของดีมนุษย์ต้องกินข้าวข้าวไม่พอเลี้ยงมนุษย์นะเพราะเราจะต้องขยันปลูกมันขึ้นมามันเกิดไม่ทันนะต้องช่วยมันอย่างยิ่งและก็ให้มาเลี้ยงชีวิตมนุษย์ไม่แล้วถ้าเอาแรงงานถูขี้ไคลอยู่ในห้องอาบอบนวดเอาเงินล่อหลอกให้เงินล่อหลอกไปแล้วแปลแรงงานมาตามนี้เลวทั้งคนนั้นถูกตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงเสื่อมต่ำศักดิ์ศรีความเป็นผู้หญิงลงไปแล้วมาเป็นอะไรก็ไม่รู้แล้วก็ งานทุเรศทุรังการแล้วก็รู้แสนรู้ว่ามันลามกยิ่งกว่านั้นไม่ต้องกล่าวถึงก็ได้สุดท้ายก็เป็นเรื่องหากินอะไรต่ออะไรไม่เข้าเรื่องอย่างนี้ด้วยแล้วแปลแรงงานมาอย่างนี้แล้วคนก็หลงเงินเอาเงินมาหลอกมาล่ออย่างนี้เราจะต้องเรียนรู้และพยายามที่จะปรับปรุงมนุษย์ให้มนุษย์เนี่ยมีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์จะมีศักดิ์ศรีตรงไหนมีศักดิ์ศรีตรงที่รู้ว่ามนุษย์ควรทำงานที่มีราคาควรทำงานที่มีประโยชน์ต่อมนุษย์อันแท้จริงไอ้ประโยชน์เสื่อมตามประโยชน์เหลวแหลกประโยชน์ที่เปลืองเมาแล้วก็ไร้ค่าลงไปอย่างนี้เราต้องมีปัญญาต้องมีญาณทัศนะวิเศษที่จะรู้แล้วอย่าไปสนับสนุนกันได้เลิกได้จงทำจงพยายามช่วยกันด้วยความฉลาดบางทีถึงขั้นจะต้องออกกฎหมายบังคับกันก็ต้องทำหรือว่าบังคับกันได้ ที่ใดๆก็ต้องทำเพราะฉะนั้นการบังคับการบังคับกันไม่อยู่เขาก็เล่นบังคับกันปิดประเทศเลยแล้วจะบังคับแล้วไม่ให้มีโรงเสริมสวยไม่ให้มีลงอาบอบนวดเขาปิดประเทศทั้งประเทศเลยไม่มีเลยประเทศไหนก็จะมีช่างหัวเขาฉันไม่มีไม่มีอบายมุขใดๆไม่มีเรื่องที่จะทำให้คนเสื่อมทำอะไรเขาปิดพอปิดปั๊บเขาก็เอาแรงงานมาทำในสิ่งที่มีค่ามันก็มีวัสดุขึ้นมาเลี้ยงชีวิตได้จริงๆอันนี้ก็พิสูจน์กันแล้วประเทศต่างๆได้กระทำและสังคมต่างๆก็ทำแล้วก็ดูท่าทีได้วัตถุมาดีแต่เขาไม่ได้เรียนรู้ทางจิตวิญญาณแม้จะปิดประเทศทำได้วัตถุขึ้นมามากจิตมันยังหิวโหยจิตมันยังอาลัยอาวรณ์จิตมันยังได้ยิน แม่จะปิดประเทศไม่รับข่าวคราวแต่มันแทรกมาดามสายลมแสงแดดโอ้ยมันแสนรู้ถ้าปิดอย่างนี้ไปตลอดนิรันดร์ไม่คบหากับใครเลยอยู่ในถ้ำอยู่นี้ครูอยู่ในหลังม่านม่านอะไรเราก็เรียกม่านเหล็กบ้านไม้ไผ่บ้านอะไรก็แล้วแต่ติดอยู่มันก็อยู่ในจำศีลอยู่ในโลกแคบๆของตัวเองตลอดไปมันก็กดขนกันไม่ได้คนผมได้เปิดขึ้นมาเมื่อไหร่แล้วก็มารู้โลกก็ได้โลกเขามีอะไรตายอยู่มันไม่อยู่เหนือโลกหรอกเพราะฉะนั้นเปิดโลกออกมาปั๊บก็อยากกินก็ไปศูนย์ไงเดี๋ยวนี้ถ้าผู้หญิงมาฝากหรือเปล่าเอาโทรทัศน์ตู้โทรทัศน์มาฝากหรือเปล่ายังไม่มีสถานีส่งโทรทัศน์นะแต่เอาโทรศัพท์ไป แล้วตอนนี้คนรุ่นนี้เป็นคนรุ่นหลังเขาปิดประเทศมา 25 ปี 30 ปีเด็กที่กำลังเดี๋ยวนี้ที่กำลังต้องการไอ้พวกนี้นี่เป็นเด็กรุ่นหลังที่เขาปิดปิดฉากไปแล้วเขาไม่ให้รับรู้และเกิดมารุ่นหลังยังไม่เคยพบไม่เคยเห็นหรอกแต่อย่าลืมว่าวิญญาณฟังให้ดีนะวิญญาณมันได้ยินก็ไปทั่วมาหาพี่ภพมันดูว่าโลกนี้มีอะไรมันมีกิเลสอะไรมันรู้ทั้งนั้นเพราะฉะนั้นมันยังโง่ๆอยู่มันก็ต้องการกิเลสมันปิดไม่มิดหรอกถ้าไม่เรียนรู้สัจธรรมเพื่อที่จะล้างล้างจนกระทั่งอยู่บนมันเหนือมันไอ้ลงโทรทัศน์อยู่ที่นี่ฉันก็ไม่หลงยึดติดอยู่ที่นี่ฉันก็ไม่ทาฉันไม่ได้โง่มันไม่จำเป็นจะต้องไปปิดกั้นอยู่ประเทศอันนี้ไม่เข้ามาไม่กระทบกัน กระทบกันเดี๋ยวนี้ก็ได้แม้แต่นี้เป็นปัจจัยที่จะสัมผัสอยู่เดี๋ยวนี้ฉันก็ไม่มีทุกข์ไม่มีสุขฉันก็ไม่หลงเป็นทาสอย่างนี้เรียกว่าอิสระเสรีเต็มที่เสรีบริบูรณ์อยู่เหนือมันเป็นโลกุตระยกตัวอย่างแค่นี้ฟังดีๆพูดซ้ำซากแต่มีอะไรที่ละเอียดลออซับซ้อนแล้วเราจะรู้ว่าการอยู่เหนือโลกนี้ไม่ใช่วิ่งหนีโลกแต่เราเรียนรู้กิเลสที่เราไปเป็นทาสมันจริงๆไปถูกหลอกถูกมอมเมามาแล้วเราก็ทำให้จิตของเราอยู่เหนือด้วยปัญญาและเจโตวิมุติด้วยปัญญาที่มดด้วยปัญญาก็เห็นจริงแล้วเราก็ไม่ต้องไปหลงใหลว่าเป็นรสอร่อยอนัตตาไม่มีรสอร่อยไม่มีของหลงไม่มีความหลงที่จะต้องไปเสพติดมันอีกแม้อบายมุขทำให้เราเสพติดเราก็ไม่ตกเป็นทาสอบายมุขใดๆเลยอบายมุขจะมีอยู่ในโลกก็ตามและสร้างคนมา วันนี้จ้างคนมาสร้างคนมาเดี๋ยวลงอบายมุขมันก็เลิกหมดเองหมดแล้วก็ไม่ต้องไปปิดกั้นประเทศใครจะส่งเข้ามาขายก็ขายไม่ออกเขาก็เอากลับบ้านเขาหมดจริงๆประเทศไทยขอให้ทำได้เป็นประเทศแรกนะเจ้านายจะได้พิสูจน์ว่ามันเหนือคอมมิวนิสต์ศาสนานี่อย่างนี้หลานทั้งวัตถุวัตถุเราไม่ต้องทำลายมันไม่สร้างมาเองจิตใจเรามันเหนือเพราะว่าจิตใจเราเหนือวัตถุกำหนดจิตและวัตถุได้กำหนดจิตได้ด้วยมันละเอียดเป็นจนกระทั่งจิตกำหนดและจิตกำหนดจิตได้ด้วยเพราะเราพยายามมาฝึกเราจะต้องเอาอันนี้สู้โลกโลกขณะนี้เป็นตัวอย่างให้เราแล้วแม้แต่เมืองม่านเหล็กบ้านไม้ไผ่เปิดออกมาแล้วเขาก็ยังตกเป็นท่าระบายงานคืนไปเพราะว่ากั้นไม่ให้คนไปเสีย งานก็มาทำงานได้แล้วเขาก็มีวัตถุเลี้ยงชีวิตก็นึกว่าจะมีกินดีอยู่ดีเปล่ามันยังทุกข์อยู่นั่นเองมันยังดิ้นรนแสวงหาสิ่งที่เป็นธาตุสิ่งที่เป็นนายแสวงหาสิ่งที่เขาหลงตัวเขาเองเป็นทาสและก็ไอ้สิ่งทำร้ายพวกสิ่งที่โลกมันไม่น่าจะมีจะเป็นไม่น่าเอามันก็เอาเพราะถ้าพูดได้ล้างได้แล้วนะไม่ต้องเอาอะไรมากขอให้พิสูจน์เมืองไทยเนี่ยศาสนาพุทธขอให้พิสูจน์โรคระบาดในเมื่อก่อนอยู่เหนือโรคระบาดโรคจิตอบายหมดเลยนะประเทศไทยเนี่ยใครจะส่งไอ้มอมเมาอะไรจากประเทศไหนๆเข้ามานะเราก็รู้เขาสิจะเข้ามาก็เข้ามาเก็บภาษีถูกๆด้วยซ้ำไม่โกงไม่ๆไม่แกล้งนะให้เข้ามาเลยแต่เข้ามาแล้วคนในนี้ไม่นิยมไม่ซื้อหาไม่เอา ขี้คร้านของพวกนี้มันก็ส่งไม่ส่งเข้ามาที่มันก็หอบนิ่งจนไปขายประเทศอื่นประเทศนี้ไม่รับอบายมุขไม่เสียเวลาไม่เสียแรงงานประเทศนี้จะเป็นประเทศที่ขยันเมื่อเราไม่เอาแรงงานไปเสียในอบายมุขแรงงานนั้นก็จะกลับมาแล้วก็แปลแรงงานให้ไปสร้างสรรค์ในสิ่งที่สำคัญอย่างที่กล่าวแล้วชีวิตมนุษย์อะไรเป็นแก่นเป็นแกนวัดปัจจัย 4 หรือว่าแรงงานที่ควรจะทำแม้แต่จะไปเป็นผู้ที่คอยใช้แรงงานรับใช้ทำกิจกรรมนั่นนี่นี่นั่นที่มันเป็นกิจกรรมที่ดีก็เป็นอบายมุขมันเป็นคนรับใช้โรงผลิตเฮโรอีนไปเป็นคนรับใช้โรงผลิตเหล้าแต่เป็นคนรับใช้โรงผลิตเครื่องการพนันไปเป็นคนรับใช้ลงม้าลงแข่งม้าแข่งหวยไปเป็นคนรับใช้ เราไม่เอาเราเปลี่ยนอาชีพขึ้นมาอย่าไปรับใช้อย่างพรุ่งนี้เราจะสูงขึ้นมาสูงขึ้นมาแปรแรงงานและไม่สนับสนุนพวกนี้มันจะตายของมันเองตายของมันเองแล้วเราก็จะต้องไปพูดที่ไม่ตกเป็นทาสได้จริงๆด้วยแล้วก็สอนกันบอกกันเราจะเจริญแรงงานต่างๆเป็นแรงงานผลิตที่มีค่าเพราะว่าไม่ใช่แรงงานผลิตที่จะผลิตสิ่งมอมเมาไม่ต้องไปทำโลกนี้ทั้งโลกรักเขาด้วยไม่ใช่ว่าเราไม่กินเหล้าเราเลยสร้างเหล้าเอาไปขายให้คนอื่นเหมือนญี่ปุ่นไม่กินผงชูรสสร้างผงชูรสมาหลอกขายพริกไทยพริกไทยก็โง่กินเข้าไปดิไม่รู้จะหลายอย่างที่ญี่ปุ่นก็ไม่กินไม่ใช้เขาบอกว่าไอ้นี่มันไม่ดีทำให้คนเสียสุขภาพเสียอนามัยเสียอะไร เขาก็ไม่สร้างให้เขาก็ออกกฎหมายในประเทศก็ไม่ให้กินแต่ประเทศอื่นกินใช่ไหมสังคมไม่เป็นไรส่งให้มันกินก็อย่างนี้มันมันอำมหิตนี่จิตใจแบบนี้มันโหดร้ายนี่มันไม่รักมนุษย์ชาติด้วยกันนี่แบบนี้เพราะฉะนั้นเราเองแม้เราก็ไม่ติดสิ่งนี้เราก็เห็นว่าสิ่งนี้ไม่ดีเราอย่าผลิตสิ่งนี้ยาวแรงงานไปผลิตแล้วก็ไปส่งไปขายประเทศอื่นไม่เอาประเทศไหนก็คนเหมือนกันเพื่อนเกิดแก่เจ็บตายได้กันหมดทั้งสิ้นต้องรักษาชีวิตเขาแล้วบอกเขาว่าอย่าเลยอย่าเลยช่วยกันปราบอย่าว่าปราบแต่ในประเทศเราตราบทั่วโลกหมายถึงความมักใหญ่ใฝ่สูงก็อาตมาหรือไม่มันไม่ใช่ความมักใหญ่ใฝ่สูงถ้ามันเป็นสัจธรรมเราก็ไม่ไปคิดอย่างนั้นทีเดียวหรอกแต่เราก็ฝากไปเนี่ยเราสร้างเมืองสันตินครสร้างเมืองสันติอโศก ให้ไปได้ก่อนสันติอโศกไม่แยแสอบายมุขอยู่ได้นิรันดรไม่เวียนกลับอย่างมีปัญญายืนหยัดไปเลยเราตายชาตินี้ให้มีรุ่นหลังสืบทอดเจตนารมณ์ต่อเข้าใจอย่างนี้ต่อเสือก็ไปจาก 2 เป็น 5 จาก 5 เป็น 8 จาก 8 เป็น 10 จาก 10 เป็นร้อยจากร้อยเป็นพันพันก็ไปดูสิในกลุ่มคนเมืองไทยนี่พูดเป็นภาษาไทยรู้เรื่องเข้าใจจริงไหมถ้าเข้าใจจริงก็เลิกสิไม่ต้องกล้าไปถึงตามไม่ต้องกล้าไปถึงอ่าโลกธรรมก็ได้เราจะรวยกันจริงๆด้วยจะรวยเอาแต่แรงงานที่ไปเสียหายในอบายมุขในคืนมาเอาทุนรองที่จะไปถมแนบใบนู่นอีกคืนมาเอามันสมองแรงกาย เวลาที่ไปทำกับอบายมุขไม่เคยมาแล้วเราก็แปลว่าเวลาเข้ามาทำงานที่มันเข้าท่าคุณดอนเอามาลงทุนกับสิ่งที่มันมีประโยชน์มีคุณค่าแรงกายแรงสมองเอามาลงไอ้สิ่งที่มีคุณค่าช่วยกันคิดสิสร้างสรรค์อย่างนี้ก็เจริญเป็นอันดับหนึ่งแล้วเป็นขั้นตอนหนึ่งแล้วนี่เป็นการปรับปรุงมนุษยชาติในการปรับปรุงจริงๆหรือจะทำให้เสริมสารซ้อนขึ้นไปเรียกว่าสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนไปสูงกว่านั้นอีกก็จงทำคือพยายามที่จะลดละกามอีกแม้แต่ของที่ว่าเราอร่อยนี่นะได้แค่อบายมุขไม่แค่นั้นหรอกลูกก็ดีรถก็ดีเสียก็ดีกินก็ดีทางอายตนะทั้ง 5 เนี่ยทั้ง 6 ใจด้วยแม้แต่ข้างนอก 5 นี่ก็เถอะเรายัง เราก็จะไม่ต้องไปเที่ยวได้เป็นทาสสิ่งนั้นไม่กินมันเพราะเราเห็นสีมันน่ากินแต่สีไม่น่ากินก็กินไม่ลงไม่ใช่กินมันเพราะรถมันอร่อยถูกลิ้นถ้าไม่ถูกลิ้นก็กินไม่ลงไม่ใช่ไอ้นี่มันมีธาตุมีค่าของอาหารไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็กินได้สิ่งอย่างนี้ก็สีมันถูกใจทิ้งไว้ผมมันนุ่มไม่ต้องอย่างนี้เอามาใช้สีชอบใจจึงใช้สีไม่ชอบใจไม่ใช้ไม่ต้องลดลงไปอย่างนี้อีกสูงขึ้นมาถ้าได้มากทีนี้เมื่อเราลดลงมาได้อีกนะแรงงานเราจะมีเหลือผลผลิตก็จะมีมากขึ้นอีกทีนี้ก็หัดทานทีละโลกลาภเราจะเยอะ แปลงร่างเราจะมีอำนาจในการที่มีวัตถุมากมีพลังผลิตมากอำนาจอันนี้จะมีมากมีปัญญาคิดในสิ่งที่เป็นสัจจะสิ่งที่เป็นของที่มีค่ามากเราก็มีผลผลิตที่มีของดีขึ้นเยอะแต่จ่ายกันคนจนก็จะได้ไปไอ้คนที่มันโง่มีคนผลิตไม่เก่งมีชีวิตคนมีต้องรู้ว่าคนสร้างได้มากๆต้องรู้ว่าการให้นี่เป็นวีรกรรมการแจกจ่ายเจือจางแก่คนที่เขามีไม่ถึงหาได้ไม่ทันผลิตไม่เก่งเท่าเราให้เขาการให้ได้ฟรีเท่าไหร่นั่นแหละยิ่งเป็นอำนาจสูงกว่าการให้แล้วยังเอาดอกให้แล้วยังเอากำไรมากก็เผลอๆมายิ่งร้อนรนมารีดเลยถ้าอย่างนี้มันทารุณนี่มันไม่ ของดีเป็นสัปดาห์นะฟังให้ดีเราเข้าใจอย่างนี้เราก็ยังเต็มใจที่จะทำให้แก่คนยากคนจนกว่าคนที่เขาไม่เก่งเท่าเราเอาเปรียบเขาเมื่อไหร่ก็ได้ไอ้คนเขาไม่เก่งอ่ะก็เราเก่งอ่ะเราเก่งก็ช่วยเขาสิไม่ช่วยเขามันก็เป็นคุณงามความดีที่แท้จริงไม่มีใครโกงหรอกกรรมที่เรากระทำไม่มีใครโกงโกงไม่ได้กรรมดีกรรมชั่วตกลงไม่ได้เพราะเราก็จะรู้จักการทานการบริจาคการเกื้อกูลการช่วยเหลือโลกต้องการสิ่งนี้ด้วยความจริงใจไม่ต้องการเลขเล่มีปัญญาเฉโกมีปัญญาซ่อนแสงทำทีว่าให้แต่ว่าที่จริงน่ะยังมีอะไรทิ้งไว้ทั้งท้ายกวาดมาข้างหลังโค้งคดมาเอามีปัญญาโค้งมีปัญญาดูดซึมแบบวิธีเร่ๆไอ้แบบนี้ก็มี คนแบบนี้เรียกว่าคนเฉโกเดี๋ยวนี้มีเยอะเยอะขึ้นไม่จริงใจหรอกให้ก็ยังคิดไม่เป็นบุญคุณให้ก็ยังคิดว่าเมื่อหน้ามืดหลังเขาจะเอามาให้เราตอบแทนเยอะกว่าเก่าด้วยนะเดี๋ยววันนี้จะพูดมากที่คลองจั่นสังคมล้มเหลวเพราะถูกหลอกให้ทำทานเอาวางไว้เรื่องนี้ใครอยากฟังเรื่องนี้ละเอียดเดี๋ยววันนี้จะเอาแหลกเลยซอยให้แหลกเลยที่ท่องจำวันนี้บ่าย 2 โมงเพราะตอนนี้ขอผ่านเรื่องทำทานเราจะต้องมีใจที่ทำทานไม่ต้องถูกหลอกก็เห็นจริงว่าเราเองเราเป็นผู้ที่มีอำนาจสร้างมีความสามารถในการสร้างไม่ใช่ว่ามางอมืองอเท้าเป็นคนไร้สมรรถภาพทำอะไรก็ไม่เป็นคิดอะไรก็ไม่ออกฝีมือไม่มีเวลาก็เอา หนังนอนๆยืนๆลอยชายไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรอย่างนั้นคนอย่างนั้นมันก็เหมือนสัตว์เดรัจฉานไม่รู้กี่ประเภทกินแล้วก็สืบพันธุ์แล้วก็นอนนอนแล้วขึ้นมาก็กินแล้วก็ขี้ก็เยี่ยวแล้วก็สืบพันธุ์แล้วก็นอนคุดคู้สัตว์เดรัจฉานแบบนี้ไม่รู้กี่ประเภทมีเยอะแยะเลยเราเป็นคนแท้ๆเราก็เหมือนสัตว์เดรัจฉานเหล่านั้นมีท่าอะไรเหมือนคนจะต้องเข้าใจเกิดมาทำงานเกิดมาสร้างสรรค์อะไรดีก็ช่วยกันคนไหนเขาไม่ดีเขาไม่เก่งเขาไม่สามารถก็จะได้ช่วยเหลือเขาคนนั้นคนไห