230621 ธรรมอันทวนกระแส-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

์คือวันโกนวันอาทิตย์คือวันพระสำหรับวันที่จะทำวันธรรมะสวนะกับญาติโยมส่วนพวกเราจะลงโปรดอย่าทำกิจการของสงฆ์อะไรดีเหมือนกันแยกออกไปวัน 8 ค่ำ 15 ค่ำพระก็ทำจิตของท่านไปจะมีอะไรต่ออะไรส่วนพระส่วนสูงท่านที่วันพระอันนั้นก็ไม่ๆไม่ตรงกันก็ดีจะได้ไม่ชนกันหนักหรือว่าวุ่นวายนักถ้าพอดีบังเอิญเป็นวัน 8 ค่ำ 15 ค่ำมันตรงกับวันเสาร์วันอาทิตย์ก็วันศุกร์ละ 6 หน่อยเท่านั้นเองภายในวันพระเราก็มีเหมือนกับทำเนียมแต่เดิมไม่ได้ผิดแปลกอะไรคือถวายอาหารญาติโยมมา บุญถวายภัตตาหารนี่ก็กำลังถวายภัตตาหารกันถวายภัตตาหารแล้วก็พระก็จะทำประโยชน์ให้แก่ญาติโยมอย่างสำคัญก็คือการสวดสาธยายหรือเรียกว่าศรัทธายะสัญญานี้ที่นี่สวดสาธยายจริงๆไม่ร้องเพลงไม่ร้องเพลงนี่หมายความว่าไม่สวดโฟล์คซองไม่ร้องโฟล์คซองเนื้อเพลงทำนองเก่าแล้วก็เนื้อเก่าที่ร้องกันแล้วเราๆอย่างนั้นน่ะที่นี่ไม่ร้องเพราะที่นี่เห็นจริงตามที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าถ้าร้องไปมากๆแล้วตัวเองก็หลงเสียงตัวเองนะญาติโยมผู้ฟังก็หลงเสียงนั้นด้วยมีโทษทาบประกาศตนก็หลงเสียงตัวเองญาติโยมที่ฟังก็หลงเสียงนั้นด้วย เขาไม่รู้นี่เขาไม่ได้ยินเขาก็จะบอกว่าพระของสมณศักดิ์กันยาบทนี้ร้องเพลงก็เป็นเหมือนเราชาวฆราวาสหนอเนี่ยอาตมาไม่ได้พูดเองนะนี่เป็นคำคำตรัสของพระพุทธเจ้ามีข้อ 3 เขาจะหลงว่าพระร้องเพลงเหมือนฆราวาสแน่ๆ 4 สมาธิเคลื่อนมีข้อเคล็ดอยู่อันนึงสมาธิเคลื่อนที่จะเล่าให้ฟังว่าอาตมาเข้าใจทุกข้อไม่เข้าใจข้อนี้อยู่แต่ก่อนแต่เดี๋ยวนี้เข้าใจทะลุแล้วสมาชิกเครื่องก็ที่ 4 ข้อที่ 5 อนุชนรุ่นหลังเอาอย่างตามอันนี้แน่ๆแจ๊ะๆไม่ต้องอธิบายเลยเดี๋ยวนี้อนุชนรุ่นหลังก็ได้เอายางตามส่วนรองกันจนกระทั่งพูดก็ไม่รู้เรื่องหาว่าพระไหนที่ไม่สวดรองไม่ พระพุทธเจ้านี่มันกลับตีลังกากลับตาลปัตรการขัดงานกับธรรมวินัยอย่างนี้ข้อ 4 อาตมาตั้งข้อสังเกตไว้เมื่อกี้นี้ก็คือว่าเขายืนยันกันว่าแม้แต่อาตมาอยู่ที่วัดอโศการามบวชตอนนั้นอุปัชฌาย์อาตมาขึ้นสวดมนต์บ้างไม่สวดมนต์บ้างก็ขึ้นแต่จริงๆก็ขึ้นแต่อาตมาไม่ค่อยสวดด้วยขึ้นศาลาเนี่ยอาตมาก็ไปก็ไปนั่งเจียมๆอยู่ของอาตมาไปตามธรรมของอาตมาจะบำเพ็ญอะไรก็บำเพ็ญแค่สวดร้องเอาเล่มนั้นเล่มนี้มาท่องมาร้องกันอยู่ตลอดเวลานั่นน่ะทบทวนกันจริงๆอันตรายเห็นในการทบทวนในการที่จะให้ได้รู้อาตมาเห็นด้วยอาตมาก็ศึกษาปกติอยู่ในกลุ่มอาตมามีพระเจ้า ทั้งภาษาบาลีและภาษาไทยคณะอนามัยวัดอโศกก็มีทั้ง 2 ชุดถัดมาก็อ่านศึกษาทบทวนพระธรรมของพระพุทธเจ้าไม่ๆไม่ได้ดูดายแต่มาสวดร้องอย่างนี้อาตมาตอนนั้นก็เข้าใจแล้วแต่ตอนนั้นยังไม่ได้เห็นพระสูตรอันนี้ซะด้วยฉันเข้าใจโดยปัญญานะเข้าใจแต่ยังไม่ได้เห็นขีดตัดสูตรอันนี้ที่อาตมากล่าวไปเมื่อกี้เนี่ยส่วนที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสอันนี้อาตมายังไม่เห็นด้วยซ้ำอาตมาสะกิดใจตั้งแต่พระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้ในพระวินัยซึ่งพระบวชแล้วก็ทุกคนก็ต้องศึกษาท่านบอกว่าว่าเอาพระธรรมบทมาสวดร้องตั้งแต่ 2 คนพร้อมกันขึ้นไปให้แก่มนุษย์สัมพันธ์ฟังสวดกันต้องไม่ใช่ 2 คนนั้นโสดก็เป็นทีมเลยโคราชเลยหมู่ใหญ่เลยแล้วมันไม่เอาบัตรยังไงกันล่ะทีนี้อาตมาอาตมาเข้าใจสารัตถะตรงที่ว่าพระพุทธเจ้านี่ท่านแก้ไขศาสนาจากศาสนา ซึ่งมีลัทธิสวดมนต์ทำอะไรพวกนี้มากแล้วจนกระทั่งกลายเป็นเรื่องเลอะเทอะเดี๋ยวนี้ก็กลายเป็นการสวดร้องหากินไปเฉยๆเป็นเรื่องอย่างนี้เลยไหมจะพูดดูถูกดูได้อะไรเป็นเรื่องจริงๆเพราะอาตมาสะกิดใจอันนี้แล้วอาตมาก็พิจารณาแล้วอาตมาก็ไม่ร่วมมือไม่ร่วมมือนี่หมายความว่ามันก็ไม่ใช่ไปคัดค้านอาตมาก็ส่วนหนึ่งไปยังร่างกายไปแต่อาตมาไม่ทำด้วยอาตมาถือว่าอาตมาไม่ได้เอาบัตรอาตมาไม่ได้ร่วมสวดร้องในธรรมบทอาตมาก็ต้องเลือกอีกถ้าสวดร้องในคำประนามมาคาถาอาตมาร่วมสวดร้องด้วยแต่ก็ไม่พยายามที่จะร้องให้เป็นเพลงเพราะร้องเพลงมันผิดตั้งแต่ศีลข้อ 8 ก็ผิดแล้วไม่ต้องไปเอาลึกซึ้งอะไรแค่ศีล 8 ไปแล้วร้องเพลงใส่ทำนองเป็นคีย์บอร์ดฐิตะอะไรดีไม่ดีเล่นลูกคอด้วยงี้มันก็แจ้งกันพอดีพออย่างนี้ไม่เอาแล้วอาตมาไม่สวดรองแต่ว่าถ้าจะประณามคาถาเช่นนะโมตัสสะภะคะวะโตหรือว่าอิติปิโสภะคะวาอะระหังสัมมาเป็นคำสมาสหรือเป็นคำที่แต่งขึ้นเกจิอาจารย์รุ่นหลังๆแต่งขึ้นเพื่อที่จะสรรเสริญคุณพระพุทธเจ้าพระนามนี้แปลว่าสรรเสริญนะแต่ไทยเรามาใช้เป็นคำดูถูกคำว่าประนามแปลว่าสรรเสริญคุณเพราะงั้นสรรเสริญคุณพระพุทธเจ้าอาตมาก็ร่วมด้วยอาตมารู้ความหมายเข้าใจอันนี้เป็นของดีและร่วมด้วยอันนี้สมมุติเจ้าไม่ห้ามแต่ไปเอาพระธรรมบทนี่สิมาอะไรบางคนเราโสดบ่อยนักมันคนละส่วนงานไหนงานนั้น บทธรรมะอะไรเอตัมมังคะละมุตตะมังนี่ก็สวดกันจริงเลยส่วนอื่นเหมือนกันเอามาสูตรนั้นสูตรนี้ต่างๆนานาก็เอามาท่องไปมากมายเป็นธรรมบททั้งสิ้นเพราะถ้าอันใดเป็นธรรมบทอาตมาหยุดเลยไม่ร่วมไม่ร่วมร้องตั้งแต่ 2 คนขึ้นไปครับโดยเฉพาะร่วมร้องถ้าไม่ใช่ร่วมร้องนะถ้ามาร่วมกล่าวสาธยายออกมาพร้อมกัน 2 องค์ขึ้นไปก็จะสาธยายก็ 2 คนสาธยายทำไงก็แข่งกันตายทำนี่ธรรมชาติเลยมันเรื่องธรรมชาติทีละองค์สาธยายทีละ 2 องค์ได้เหรอสาธยายปีละ 2 องค์ก็พังเพราะงานมากกว่า 2 องค์ขึ้นไปแล้วเป็นทีมเลยนี่เป็นคอรัสอยู่นอกเหนือกว่าลัทธิหรือนอกเหนือจากที่พระพุทธเจ้าแน่นอนและสมัยพระพุทธเจ้า แล้วไม่มีสมัยพระพุทธเจ้าไม่มีส่วนร้องเป็นหมู่ทีมทีมนี้ไม่มีไม่มีเลยเด็ดขาดแต่ของพราหมณ์มีของศาสนาอื่นมีพระพุทธเจ้าจะแก้ไขอันนี้ต่างหากท่านจึงได้ออกกฎห้ามพระของท่านทำแต่ทีนี้พระเรามันฟั่นเฟือนไม่เข้าใจก็เลยไปทำเสียอาตมาก็เลยในหมู่ที่จะต้องอนุโลมบ้างอาตมาก็จำเป็นทีนี้ว่าอาตมามาทำเองแล้วอาตมาก็ทำให้ตรงทำตรงวินัยอันนี้ก็รอดถึงข้อสังเกตทุกข้อที่ว่าทำไมสมาธิเคลื่อนสมาชิกเครื่องนี้มันเป็นเรื่องจริงถ้าร่วมร้องเพลงนี้ต้องติดปากแล้วเหมือนกับท่องสูตรคูณกับคุณเลย 22 เป็น 4 แล้วคุณนู้นน่ะจิตไปที่ไหนก็ได้ 2 3 เป็น 6 2 4 เป็น 80 ขึ้นไปที่ไหนก็ได้แล้วมันจะไปเขื่อนอะไรกันล่ะถ้ามันติดปากแล้วมันก็เสร็จมันไม่มีสมาชิกมันก็ท่อง ไป 2 วันแล้ววันเล่ามันก็ไอ้สมาธิเคลื่อนแน่ๆนี่อะไรอะไรมันก็ต้องขอเป็นไปแล้วตอนท้องแรกๆเรายังจำไม่ได้แล้วก็ต้องเพลงพินิจติดอยู่มันได้ถ้าจะบอกให้ได้ตื้นๆต้นๆเขินๆแต่โดยเนื้อหาและสมาธิเคลื่อนอาตมาถึงเข้าใจว่ามันจริงแหละจริงๆๆอย่างนี้เองว่าได้ดูขั้นต้นจะเห็นได้ว่าธรรมะหรืออะไรก็ตามในระดับขั้นต้นเผินๆนี่มันอย่างหนึ่งเพราะท่านลึกเข้าไปแล้วมันตีกลับเลยมันคนละเรื่องอันนี้มีเยอะสภาพก็ติดโสดสภาพย้อนแย้งที่ควรกลับหรือว่าสภาพที่มันภาษีไม่ใช่ปฏิเสธถ้าเรียกปฏิสนธิคือสภาพทวนคืนสภาพย้อนกลับแล้วตีกลับแล้วอย่างนี้มีอยู่เยอะในศาสนาหรือในธรรมะร้านข้อที่ 4 ที่บอกว่าสมาธิเคลื่อนอาตมาก็ถึงเข้าใจ หล่อจริงหรือคนสวดมนต์ได้เองสวดมนต์ได้ปิดปากแล้วไม่มีหรอกสมาธิกูจะมานั่งพูดเลยว่ากูจะมีสมาธิก็ต้องไปจ้อยไปเท่านั้นเองคิดเรื่องอะไรก็ยังได้สำคัญๆเลยปากก็พูดไปดิจิตก็ไปแล้วสมาธิอะไรก็มันเอาที่จิตนี่มันจะเอาที่มันฮ่องกงกับเขาอยู่แล้วตัวเองมีสมาธิมันไม่ใช่ตรงนั้นนี่สมาธิมันอยู่ที่จิตมันมีอารมณ์หนึ่งมันอยู่ที่จิตนี่มันไม่อารมณ์หนึ่งหรอกยิ่งเก่งยิ่งท่องทุกวันยิ่งอารมณ์ตกยิ่งท้องทุกวันยิ่งคล่องปากยิ่งไม่มีสมาธิจริงๆยิ่งเก่งเลยจ้อยๆออกไปในป่านี่เหมือนกับเขาเป๊ะเลยแต่จิตยิ่งฟุ้งซ่านได้เก่งสมาธิเคลื่อนเคลื่อนได้เข้าใจอย่างชัดแจ้งอ๋อพระพุทธเจ้าคำไหนคำนั้นเป๊ะส่วนข้อ 5 ว่าอนุชนรุ่นหลังเอายางตามนี้มันก็ แล้วจริงๆนี่เป็นเรื่องของกิตติสูตรที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าปรามเอาไว้พวกเราถึงไม่มีเราจึงสาธยายหรือสัญญาแบบนี้นี่คือการสวดเพราะฉะนั้นอาตมาจะสวดต่อไปนี้เป็นเนื้อสาระระวังและสวดแรงๆหน่อยเข้าใครก็สะดุ้งสะดุ้งก็เงียบๆไว้เพราะการสวดนี้ต้องแรงหน่อยสวดไม่แรงก็ไม่จริงตอนนั้นก็ต้องมานั่งฟังพระสวดแสดงว่าคุณเตรียมพร้อมมาแล้วต้องแข็งแรงมั่นคงนะถ้าไม่แข็งแรงมั่นคงและก็วันเดียวไม่มาฟังสวดอีกเรื่องของธรรมะเนี่ยเขาพระพุทธเจ้าท่านสอนโดยหลักการก็ให้เพื่อมาละความเห็นแก่ตัวคำว่ารักความเห็นแก่ตัวก็คือ มาหัดเสียรหัสเสียไม่ใช่รหัสเอานี่ภาษาง่ายๆนี่คนเรานี่เรียนมาในวิชาการในความโน้มน้อมผ่านมน้อมเรียนรู้หรือทำอะไรก็ตามแต่ชีวิตทั้งชีวิตนี้ส่วนมากมีแต่ไปเรียนเอาไปเรียนเอาวิธีไหนเอ่ยจะมีกรรมวิธีไหนที่เราจะเอาได้มากๆแม้จะมีสภาพเพียงตรงที่ว่าไปเรียนรู้เพื่อสร้างสรรค์ก็จะมาสร้างสรรค์เพื่อให้เอามากๆถ้าสร้างสรรค์ได้มาแล้วเนี่ยของของเราสร้างขึ้นมาชิ้นหนึ่งแล้วเราก็จะให้แก่คนอื่นจะเสียว่างั้นเถอะนะก็จะเสียให้แก่คนอื่นเพื่อที่จะเขาจะได้กำไรว่าที่จริงของ รัฐศาสตร์ไปแล้วในราคาตลาดมันขายได้สักพันเดียวเนี่ยถ้าของของเราสร้างขึ้นมาแล้วเนี่ยเราจะใช้เล่ห์เหลี่ยมก็ตามจะใช้อะไรก็ตามเพิ่มเข้าไปให้คนเขาให้มาถึง 2,000 บาทได้พ่อถ้าอย่างนี้ฮ้อคนจะมีคนเจ็บคนจะมีความรู้สึกหรือความเข้าใจความยึดมั่นไว้อย่างนี้เสมอเสมอจิตของตัวเองจึงได้รับฝังไว้เป็น Concept ที่ว่ารับฟังว่าอย่างนี้ฝังใจว่าอย่างนี้เสมอเลยทีเดียวตลอดช่วงเวลาอายุบางคนแก่แล้วมีแต่ได้รับการสอนอย่างนี้มาตลอดและให้โอกาสกับมันเหลือเกินจะไปเรียนเพิ่มเรียนต่อจะไปติวจะไปพยายาม เสริมความรู้อะไรขึ้นมาล้วนแล้วแต่เป็นความรู้ที่จะเรียนในนัยยะอย่างนี้ทั้งสิ้นการศึกษาอย่างนี้จึงเรียกว่าเป็นการศึกษาที่ฆ่ามนุษย์ในความล้มเหลวของการศึกษาอย่างยิ่งอย่างยิ่งเพราะการมาวัดมาโรงเรียนที่มาเรียนที่วัดคุณกำลังได้รับการเรียนขณะนี้กำลังฟังเลคเชอร์คุณก็จะได้เรียนอีกอย่างหนึ่งเรียนเสียไม่ใช่เรียนเอาบอกให้คุณเสียทีเดียวเสียให้ได้มุมไหนที่เราเห็นแล้วว่าถ้าเราทำอย่างนี้เราจะเสียเปรียบเลยทีเดียวไปเปรียบเทียบเคียงเลยถ้าเราทำอย่างนี้แล้วเป็นยังไงเออทำอย่างนี้เราจะมีช่องทางจะเสียไม่ใช่ได้มาจะได้ ออกท่านจึงเรียกเสียเปรียบโดยรู้หรือโดยวิชาเสียเปรียบโดยมีวิชาด้วยความเข้าใจอย่างแท้จริงว่านี่เป็นประโยชน์นะเสียไปเถอะยิ่งเป็นประโยชน์ใหญ่เท่าไหร่ยิ่งดีเสียไปการเสียอย่างนี้เขาเรียกว่าเสียสละเลวเสียสละไม่ใช่คำว่าเสียสละแม้แต่เขาจะไม่กินสรรเสริญเยินยอแต่เราเสียไปเนี่ยทำไปเถอะเขาทำไม่ติดเรียนก็ช่างแต่เรารู้ได้ปัญญาแล้วรู้ได้วิชาแล้วด้วยความเข้าใจว่าอย่างนี้ควรกระทำแม้จะให้เขาแล้วเขายังไม่เอาบอกไม่เอาไม่เอาแล้วว่าด้วยเอาอะไรมาให้ฉันอย่างนี้ฉันไม่ทำอย่างนี้ฉันไม่เอาอย่างนี้ฉันไม่รับฉันจะรับยาฝิ่นไอ้ดวงอย่างนี้ไม่เอามาล้างกิเลสฉันฉันไม่เอา แม้เขาจะไม่เอาแล้วจะไม่เอาแล้วเขายังตำหนิติเตียนด่าแช่งต่อต้านเราก็ยังจะยัดเยียดความเสียนี้ให้เราไม่แคร์ในเรื่องการเป็นเด็กติดเกมเราไม่กลัวการตำหนิถ้าเราได้รู้ด้วยปัญญารู้ด้วยวิชารู้ด้วยความจริงใจแล้วว่าสิ่งนี้เราทำให้เขาดีขึ้นเพราะเราจะสามารถยัดเยียดเท่าไหร่ได้ยัดเยียดสิ่งนี้ให้แก่เขาไปแม้จะเป็นยายาที่เป็นโอสถขณะนี้คุณกำลังเข้าใกล้ยาเรียกว่าอุโบสถคุณมานี่แหละมาอุโบสถอุปปะบอกโอสถอุโบสถแปลว่าเข้าใกล้ยานี่คุณกำลังมาเข้าใกล้ยากำลังมารักษาอาตมากำลังพรหมยากำลังให้ยานี่เขาเรียกอุโบสถอย่าไปเข้าใจลงว่าอุโบสถคือสถาปัตยกรรมชิ้นหนึ่งเท่านั้น พยัญชนะด้วยความหมายด้วยอุโบสถมีทั้งหลายความหมายมากมายอาตมาเคยอธิบายไว้ในหนังสือทางเอกรายละเอียดต่างๆมีพลังงานเพิ่มความมารับโอสถหรือมารับยาหรือมารับการสวดการอธิบายการเรียนต่างๆที่ว่านี้ก็เพื่อที่เราจะทำความเห็นให้แจ้งทำซ้ำมาให้เกิดสัมมาทิฏฐิให้เกิดให้รู้แจ้งเห็นจริงว่าคนเรานี่แหละเราได้เสียเวลาเราได้สละเวลาเราได้พยายามด้วยไม่ใช่ว่าเสียสละโดยที่เรียกว่าเอาตัดเอาปีกเอาปล่อยอะไรไปให้ด้วยซ้ำไปพยายามเก็บเอาเวลานี่นะไปให้จัดการเรียนที่จะเรียนในลักษณะเอาเปรียบคุณให้มันมาเท่าไหร่แล้วแต่ละชีวิต มีแต่ละคนแต่ละคนอายุ 30 40 50 60 70 ให้มาเท่าไหร่แล้วแต่ในชีวิตเหล่านั้นคุณเองคุณสละเวลามาให้แก่การเรียนเพื่อเสียนี่สักเท่าไหร่เมื่อพูดกันดีๆแล้วว่าการเสียสละกับการเอาเปรียบอันไหนดีเอามาเปรียบกันดูทีนี้มาเทียบมาถามคุณขอถามคุณว่าการเอาเปรียบกับการเสียสละอันไหนดีอาตมาไม่ต้องไปถามให้คุณตอบหรอกแน่นอนคำตอบตอบเองก็ได้ง่ายๆแล้วรับรองว่าตรงกันก็การเสียเปรียบน่ะมันดีนอกจากจะดัดจริตนะแกล้งตอบไปอีกอย่างหนึ่งตำแหน่งตำแหน่งเอาเปรียบที่ดีเสียสละมันจะได้เรื่องอะไรนั่นมันก็อีกไม่ต้องพูดกันถ้าอย่างนี้แล้วเราก็คนอย่างนี้ก็เลิกพูดกันแต่ถ้าคนจริงๆแล้วก็ง่ายๆเด็กมันก็ตอบได้ ไม่ต้องคนโตคนใหญ่อะไรการเอาเปรียบไม่ดีการเสียเปรียบดีหรือเสียสละนี่ดีแต่คุณได้ทำพฤติกรรมของตนได้แสวงหาได้เสียสละเวลาและได้พยายามเอาตัวเองนี้แม้แต่การศึกษาให้แก่ตัวเองคุณให้การศึกษาแก่ตัวเองในทิศทางไหนในปริมาณไหนคุณก็ไปทำปริมาณในส่วนจะไปศึกษาการเอาเปรียบส่วนการศึกษาเสียเปรียบหรือว่าเสียสละคุณก็น่าเชื่อถือให้มันบางทีเราจนตายแล้วนะระลึกถึงหน่อยแล้วก็ปลีกเวลาที่โจรจะตายมาถึงก็งอแงๆจะให้ทำอะไรจะให้ตัดกิเลสจะให้ทำอย่างโน้นฟื้นอย่างนี้เพราะศาสนาพระพุทธเจ้านี่ปฏิบัติธรรมต้องฝืน โอวาทปาติโมกข์ยืนยันไว้ชั้นปีประมาณตีติดขาต้องมีความอดทนตีติดขาก็แปลว่าความฝืนกลั้นต้องมีความฝืนกลั้นต้องมีความต่อสู้ไม่ใช่ว่าปฏิบัติธรรมแล้วหมูหมูง่ายๆไม่ต้องสู้อะไรไม่ต้องหัดอะไรไม่ใช่ต้องหัดเดี๋ยวจะเน้นเรื่องหักจะเน้นเรื่องงานเพราะเดี๋ยวนี้กำลังมีโจรบัณฑิตเยอะกำลังมี The Great with tender เยอะจนจนบัดนี้อาตมาแปลออกมาจากคำว่า The Green คือยิ่งรู้ยิ่งแฝงเร้นยิ่งรู้ยิ่งเอาเปรียบไม่ให้ใครรู้ยิ่งรู้ยิ่งสาวได้ยิ่งเก็บกวาดเอายิ่งซ่อนแฝงลึกซึ้งคนที่ไม่มีปัญญาละหมื่นจะรู้ทัน ไม่ทันเด็ดขาดเดี๋ยวนี้กำลังมีเกลื่อนบ้านเกลื่อนเมืองมากเหลือเกินแล้วไปเรียนยิ่งเรียนยิ่งรู้ยิ่งฉลาดนั่นหนักวิเคราะห์หลักวิจัยโอ้โหพูดเป็นน้ำไหลไฟดับเลยแต่ยิ่งซ่อนแฝงยิ่งกินลึกเลือดเย็นแต่คิดว่าเขาบอกว่าออกกินกลางคืนนะแต่นี่แดก Killer พวกนี้ออกกินทั้งกลางวันและกลางคืนแดกลาบพวกนี้แล้วหน้าตาเฉยๆด้วยนะถ้าคนมีตาทิพย์ถึงจะเห็นเขี้ยวพอแต่ผับที่ใครเนี่ยโอ้โหเจาะติดที่หลอดคอเลยดูดดูดดูดดูดคนทั้งหลายตายใจไม่รู้ตัวนึกว่าเขาให้สิ่งดีเปล่าเจาะดูดเลยแดกเหล้าพวกนี้น่ากลัวมากอาจที่นี่ก็มาพูดถึงเรื่องการที่จะมาเรียนหรือมาเสียสละ ซื้อมาฝึกฝนทำเอางี้ก่อนอาตมาอยากจะเน้นเพื่อเตือนจิตพวกคุณพวกคุณทั้งหลายที่มานี่มีทั้งหนุ่มสาวพวกหนุ่มสาวนี่น่าดีใจกับเขาที่เขาตื่นตัวเขารู้ทันตั้งแต่เมื่อยังอายุยังน้อยที่นี่มีทั้งนักศึกษามีทั้งผู้ที่ทำงานแล้วจะหนุ่มสาวก็ตามกำลังเรียนกำลังศึกษาอยู่เขาไม่รอเมื่อแก่แล้วเขาถึงจะมาศึกษาหรือไม่ก็พยายามเขียนเวลาเค้าพยายามแบ่งเวลามาเพราะเขาเข้าใจแล้วว่าวันหนึ่ง 24 ชั่วโมงหรือว่าในช่วงอายุเราต้องศึกษาทางเทคนิคเราก็ไม่ว่าที่นี่ไม่ได้ไปต้านว่าศึกษาทางเทคนิคเทคโนโลยีนี้เป็นของเหลวของร้ายไม่ต้องให้ตัวเองมีความรู้ทางเทคนิคไม่ได้ห้ามกั้นจะเรียนรู้ทางเทคนิคเรียนรู้ไหม คุณมีฝีมือคุณมีการสร้างฉันไม่ว่าแต่จิตวิญญาณของคุณสิถ้าคุณศึกษาไม่ถูกหรือว่าไม่ได้รับการศึกษาด้านจิตวิญญาณด้วยเลยเทคนิคของคุณนั่นแหละจะเป็นอาวุธที่เลวร้ายที่สุดยิ่งขึ้นยิ่งมีเทคนิคเก่งเท่าไหร่มันยิ่งจะกอบโกยฉันสร้างเองเพราะฉะนั้นของฉันต้องราคาแพงฝีมือของฉันดีของฉันต้องราคาแพงขายถูกไม่ได้ถ้าขายถูกมันจะทับตายจริงๆนี่แหละเป็นความเอาเปรียบเป็นความโง่อวิชชาและเรื่องที่มันมันทำไมคุณเก่งแล้วดีคุณเก่งก็สร้างเขามากๆขายราคาถูกๆมันจะได้กระจายไปมากๆแล้วคุณจะได้ขยายบริษัท ไม่ได้สร้างสรรค์มากขึ้นคนก็จะได้ยิ่งรีบซื้อเพราะมันถูกไอ้นี่มันแพงขึ้นคนซื้อก็น้อยคนแต่คุณได้เงินทองมามากคุณก็พอใจแล้วเพราะตัวเงินมันได้มากคุณไปเพ่งที่ตัวเงินแต่ของกระจายออกไปน้อยคุณก็เลยทำน้อยๆได้ทำน้อยๆก็มองไปในทางในทางที่ว่าเราจะได้ไม่ต้องเสียแรงมากคุณก็เอาเปรียบเขาอีกแหละก็ทำไมเรามีแทนเสียก็เสียไปสิคุณจะไปนั่งถ้าเวลาคุณทำงานคุณไม่มีเวลาเอ้ยไม่ใช่คุณไม่มีเวลาคุณไม่ได้ทำงานแล้วคุณก็ว่างคุณก็เอาเวลาไปมีเงินก็เอาเวลาไปยุแหย่ให้คนสร้างไอ้เรื่องอะไรมาสร้างโลกีย์ไปทำไอ้โน่นทำไอ้นี่ทำไอ้นี่ก็มาละเลงอยู่ในสังคมอีกก็เป็นเรื่องเฟ้อเรื่องเกินขึ้นมาเมาสังคมอีกเพราะเวลาสร้างสรรค์ของดีๆที่คุณมีเทคนิคที่คุณสร้างอะไรต่ออะไรได้ที่เป็นของ เป็นหรือเป็นของสำคัญของชีวิตเกี่ยวกับชีวิตก็ไม่ว่าจะเสร็จแล้วช่วงรั่วตรงนี้อาตมาพูดอย่างนี้มันจะมีอะไรสับสนอยู่บ้างตรงที่มันขยายอะไรรายละเอียดแต่ละบางสิ่งบางอย่างจับให้แม่นนะฟังดีๆเพราะอะไรจุดพวกนี้มันเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้เราเองนี่พลอยรั่วเสียเสื่อมไปทั้งหมดมันถ้าคุณเองคุณได้มาเรียนรู้ความจริงของทางศาสนาเกิดปัญญาที่ละเอียดลึกแหลมและเป็นปัญญาที่กล้าหาญชาญชัยรู้ว่าการเสียให้ดีกว่าการเอาเปรียบการเสียเปรียบดีกว่าการเอาเปรียบไม่ได้ขัดแย้งกันกับความรู้ทางโลกนะความรู้ทางโลกบอกผู้เสียสละผู้เสียเปรียบได้นี่เป็นวีรชนเป็นวีรกรรมแต่การเอาเปรียบและเป็นเวรและกรรมคุณรู้จักไม่เวรกรรม เรียกง่ายๆว่าเวรกรรมมันเป็นเวรกรรมน่ะเป็นหนี้เป็นหนี้ถ้าไปเอาเปรียบเราเป็นหนี้จริงๆไม่ใช่ขัดแย้งอะไรกับศาสนาหรือขัดแย้งกับธรรมะอะไรมันเป็นสัจธรรมถ้าคุณไม่เสียเปรียบคุณเป็นเจ้าหนี้คุณได้นี่ได้กำไรอย่าไปเสียเปรียบคุณกล้าเสียกับท่านก็เร็ววีระวีระแปลว่ากล้าหาญก็เป็นกรรมเป็นการกระทำที่กล้าหาญคุณกล้าเสียไหมคนกล้าเสียมันมีจำนวนน้อยมาแต่ไหนแต่ไหนเพราะฉะนั้นคนกล้าเสียได้จึงเรียกว่าวีรกรรมจึงเรียกว่าบุญจึงเรียกว่ากุศลจึงเรียกว่าของดีไม่ได้คะแนนทั้งโลกเขาก็พูดอย่างนี้คนเสียสละต้องสร้างอนุสาวรีย์ให้แหน่มันไม่จริงนี่ไงมันก็จริงๆส่วนคนเอาเปรียบใครจะไปเสียสั่งสอนภาษาเกาหลีให้คนเอาเปรียบแต่ก็รวนแล้วแต่เราจะไปเรียน เพื่อการมาเรียนอย่างนี้กันมาศึกษาอย่างนี้จึงขอย้ำอีกทีว่าขอให้พวกเราได้พยายามเค้นตัวเองหน่อยเถอะมันอาจจะไม่ร่าเริงบันเทิงใจมันอาจจะต้องฝืนต้องทนก็ต้องฝืนต้องทนเมื่อเราเข้าใจด้วยสัจจะแล้วว่านี่เป็นของดีการมาเรียนมารู้วัดที่ให้ประโยชน์ได้จริงอย่างน้อยก็มาติวอย่างน้อยก็มาเติมอย่างน้อยก็ไม่ย้ำตอกย้ำแม้จะฟังของเก่ามันก็เป็นการจำ TA ที่คุณติดเพลงนี้คุณยังฟังเพลงนี้ได้ตั้ง 100 เที่ยวฟังจนจำแม่นจนติดใจก็ฟังฟังคุณยังยำมันได้แล้วทำไมไอ้สิ่งที่ดีที่คุณจะย้ำๆๆไว้ไม่ได้ไอ้ที่ย้ำไม่ได้คือกิเลสตัวหนึ่งท่านเรียกว่ามาณกิเลสการถือดีและถือตัวกิเลสมานะฉันจำได้แล้ว แล้วจะไม่ฟังอีกเพราะอะไรกิเลสตัวที่เป็นสระสังขารที่กลางเรียกว่าอนุสาอนุสัยหรืออาสวะอยู่ข้างในมันเดินบทบอกว่าเฮ้ยหรือจำได้แล้วหรือจะไปเสียเวลานั่งจำเลยมันยุไอ้จ้าวสามัญสำนึกก็บอกว่าเออจริงเราจำได้แล้วอย่าเลยที่แท้เพราะอะไรรู้ไหมมันฝืนใจอยู่มันยังไม่ทะลุตลอดว่ามันไม่พอใจจริงมันยังไม่รักกันจริงถ้ามันรักธรรมะจริงนะโอ๊ยขี้คร้านจะหาเวล่ำเวลามานั่งฟังมานั่งเสพมานั่งรับเอาเหมือนคุณพอใจที่จะไปเที่ยวไนท์คลับพอใจที่จะไปนั่งฟังเพลงที่คุณชอบฟังแล้วฟังอีกฟังเพลงนี้ก็ฟัง 10 เที่ยว 20 เที่ยว 30 เที่ยวคุณก็หาเวลาฟรีจะไปฟังเพราะคุณจิตมันแล้วฉันใดถ้าคุณติดธรรมะยึดธรรมะศาสนานี่เป็นศาสนาแห่ง ยึดมั่นถือมั่นนะจะขอบอกศาสนาพุทธเป็นศาสนาแห่งความยึดมั่นถือมั่นอย่าไปถ้าพูดว่าศาสนาต้องไม่ยึดมั่นถือมั่นพังเลยเพราะไม่ยึดมั่นถือมั่นถือไม่ได้ยึดทำไม่ได้ยึดวินัยศาสนาผู้ที่รู้ดีแล้วต้องยึดหลักการที่ดียึดกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมที่ดีเอาไว้เป็นหลักเกณฑ์เป็นสรณะที่พึ่งให้แก่อนุชนรุ่นหลังอันนี้เป็นความยึดที่แท้จริงยศยังเกิดปัญญายุทธอย่างแท้ต้องยึดเราจะปล่อยเดี๋ยวนี้เราก็ปล่อยได้ไม่ได้เราต้องพยายามยึดไว้ทำไมยึดไว้เป็นหลักฐานไม่ยึดไว้เป็นสรณะที่พึ่งให้แก่อนุชนรุ่นหลังศาสนาฉิบหายหมดส่วนคำที่บอกว่าไม่สิงสู่เป็นอภินิเวสายะแปลว่าไม่สิงสู่ถ้าไม่สิงสู่ เรายังไม่สิงสู่ในอะไรทั้งสิ้นอภินิเวศเนี่ยหมายความว่ามันสิงสู่อย่างยิ่งนิเวศน์หรือนิวาทเป็นที่อยู่นิเวศน์เป็นสภาวะที่เราไปอยู่และอยู่อย่างปักอยู่อย่างประจำเขาเรียกว่านิเวศหรือนิวาสนิเวศเพราะฉะนั้นอภินิเวสายะแปลว่าสิงสู่ถ้าสิ่งใดก็ไปสิงสู่อยู่ไม่ทำเราไม่ทำเราไม่ยึดอย่างสิงสู่แต่เราจะยึดสิ่งนี้ไว้สำหรับให้นิรันดรถ้าใครยึดทำยึดวินัยไว้ให้แก่อนุชนไว้นิรันดรได้อันนั้นเป็นความประเสริฐยอดเป็นความประเสริฐยอดเพราะการที่จะพูดอะไรในระดับหนึ่งเราก็จะต้องระวังระดับลึกซึ้งถ้าพูดนี้ขณะที่พูดให้ฟังนี้ไม่ใช่ระดับลึกด้วยซ้ำไปนะเป็นระดับตื้นด้วยและเป็นระดับลึก เพราะการยึดนี้ต้องเป็นพระอริยะที่เกิดวิชาที่เห็นแจ้งถึงจะยึดได้อย่างจริงไอ้ยังไม่ดีเราไม่ยึดเอาไว้ไม่ยึดเราไม่ถือเราไม่เอาเราปล่อยวางหมดเลยดีเราล้างไม่มีอยู่ด้วยหลุดกันไปพ้นกันไปแต่อย่างใดที่ดีต้องยึดต้องถือต้องนำพาแม้เราจะตายไปกับเดี๋ยวนี้ก็ให้มันอยู่ที่เรากระทำเป็นกรรมครั้งสุดท้ายต้องยึดถือหลักธรรมหลักวินัยหรือว่าแม้แต่สภาพของกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมที่จะต้องทำให้มันเป็นความอยู่กับเราไปจนกระทั่งแม่ตายแล้วส่วนปรมัตถธรรมที่สุดท้ายที่เราเองเรารู้ว่าอะไรมันจะติดอะไรที่มันจะไม่ติดนั้นมันไม่มีปัญหาเพราะถ้าเกิดว่าเราล้างกิเลสออกหมดแล้วเรารู้ว่าสิ่งนี้เป็นโลภะโทสะโมหะ เป็นมูลรากเป็นรูปพระประมูลและจิตหรือว่าโทสะมูลจิตโมหะมูลจิตเราล้างมูลล่างนี้ออกไปแล้วเสร็จมันไม่มีแล้วมันก็ไม่ต้องยึดแล้วมันไม่ติดใจแล้วอันนี้เป็นปรมัตถ์ของแต่ละบุคคลย่อมรู้ของตนเองบอกแก่ใครก็รู้ด้วยกันไม่ได้พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่ามีตังค์ใช้อาหารเมตตังนะประสานมิตรเป็นเรื่องที่ของใครของมันเราไม่รู้ได้เราไม่รู้ไม่เห็นด้วยเธออาจมีตังค์ให้ชาวนามีที่หมายความว่างั้นแปลว่างั้นเราไม่รู้ไม่เห็นด้วยเธอของเธอก็ของเธอของเราก็ของเราเพราะสิ่งที่สูงสุดแล้วมันไม่ใช่ปากพูดมันไม่ใช่บอกกันบอกว่าเรายึดแล้วนะเราวางแล้วนะมันก็บอกแต่ปากสนใจคุณบอกว่าฉันไม่ยึดหรอกแต่ใจคุณยึดคุณไม่รู้ใจคุณใจของ ผูกพันอยู่จังหวัดอะไรดีแต่คุณไม่รู้ใจคุณคุณก็น่าจะปากบอกเขาไปแต่คุณเมียโมหะอย่างนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องจริงมันออกก็จะต้องมาเรียนรู้สัจธรรมนี่มีหลายขั้นตอนอาตมาพูดวันนี้พูดปนๆไม่ได้ไปเน้นเอาหัวข้อใดหัวข้อ 1 เพื่อที่จะขยายรายละเอียดที่ต่อเนื่องกันให้ทั้งหมดวันนี้พูดไม่รู้คร่าวๆเป็นโครงสร้างว่าศาสนาสอนเรื่องยุทธหรือเรื่องเสียให้ยึดทำเยอะวินัยต้องเรียนรู้ธรรมรู้วินัยให้ชัดเมื่อเรียนรู้ธรรมรู้วินัยชัดแล้วแล้วเราก็มายึดในขณะนี้อาตมากำลังยึดยศอย่างแรงยึดอย่างกรุงอย่างดีเพื่อที่จะเอามาถ่ายทอดให้แก่คุณน่ะเพราะลักษณะนี้มันจึงเป็นลักษณะแรง แล้วก็ต้องแรงด้วยเพราะไม่แรงแล้วหลับถ้าพูดก็เหนื่อยเหนื่อยเหนื่อยเหนื่อยหลับเพราะมันไม่ค่อยสะดุ้งสะเทือนพวกเรานี่มันโดนโลกเขาล้างมาแล้วความเคยชินที่เราโดนลางมาหรือเราโดนเราโดนใช้ลักษณะนั้นลักษณะที่มันจะต้องแรงโดนใช้มาหลายล้านปีแล้