230525 ปัญหาผักแพง-พ่อท่าน-สันติอโศก-R122.txt

ก็ไม่ได้แพงเกินหรือว่ามันไม่ได้จะแพงกว่าเนื้อสัตว์ไปได้มันก็ไม่ถึงขนาดอย่างนั้นแต่กระนั้นก็ตามเราก็ช่วยทำผู้ที่ทำงานทางด้านโรคแก้ไขปัญหาทางด้านวัตถุธรรมทางด้านวางมาตรการระบบต่างๆก็ต้องทำทางด้านวัตถุธรรมยังไงยังไงก็ต้องทำอยู่ดีทีนี้ปัญหามันไม่ได้อยู่ในทางวางระบบเท่านั้นปัญหามันมาอยู่ที่ทางมนุษย์ที่ไม่มีจิตใจด้วยอาตมาขอยืนยันว่าปัญหาที่แก้ไม่ตกทุกวันนี้เขาทิ้งเรื่องจิตใจเขาทิ้งเรื่องศาสนากันเรื่องระบบ แก้กันมาหัวปักหัวปำเรื่องของวัตถุธรรมก็แก้เค้าศึกษาทางเทคนิคทางด้านรูปประธรรมก็ศึกษากันมากเลยว่าเทคโนโลยีศึกษากันเหลือเกินแล้วก็เก่งเก่งนะแก้กระจกกระทั่งวนเลยนะพอมาตรงนี้พอเดี๋ยวเขารู้ทันมันก็เปลี่ยนไปตรงนี้พอมาตรงนี้รู้ทันมันก็เลื่อนมาตรงนี้มันเล่นงูกินหางกันตรงนี้แล้วมันก็มาแก้ได้มันก็เลือกแบบนี้พอแก้ได้มันก็เลื่อนไปตรงนี้พอแก้ไม่ใช่ถึงได้ทีเดียวบรรเทาเล็กน้อยก็เลื่อนมาตรงนี้แล้วมันก็เลื่อนมาตรงนี้เป็นงูกินหางวนอย่างนี้ตลอดนานนับชาติเป็นกรณีแก้ไม่ตกไม่ถาวรด้วยแก้ไม่ตกแล้วไม่ถาวรยืนนานเลยเพราะว่าในการแก้วัตถุนั้นมันก็หมุนเวียนเรื่องวัตถุไปมันไม่รู้จักหยุดจักพอและมันไม่พยายามที่จะลดหย่อน รถลากน้อยลงมันไม่มีสภาพมักน้อยสันโดษด้วยอะสังฆะคือไม่หลงว่ามันเป็นสวงสวรรค์อะไรวิริยารัมภะมันไม่พากเพียรที่แท้จริงมันยิ่งกลายเป็นคนใหญ่คนโตมันยิ่งกลายเป็นคนหนีงานหนักไปสมัครงานสบายกลายเป็นชี้นิ้วยิ่งศักดิ์สีขึ้นดียิ่งสูงยิ่งรวยยิ่งร่ำรวยยิ่งกลายเป็นคนชี้นิ้วชี้นิ้วเลี่ยงหนีงานหนักไปสมัครงานสบายและแฝงซ้อนแสงซ้อนไปอยู่ในสายอยู่ในฐานะอีกอย่างหนึ่งและกลายเป็นซ่อมแซมอาศัยอยู่กินไปอาตมาตั้งชื่อคนอาศัยซ่อนแฝงอยู่กินแล้วพยายามที่จะทำตนขึ้นไปได้เปรียบและก็อยู่บนความมีเปรียบเพราะอาศัยแรงเงินและแรงอำนาจยศศักดิ์สิ่งนี้เป็นบัลลังก์ อาตมาเรียกคนเหล่านี้ว่า The Face รีเทนเนอร์อาตมาเรียกคนเหล่านี้ว่า The Great Pretender หรือโจรบัณฑิตกำลังมีมากขึ้นมากขึ้นและคนจะพุ่งไปสู่จุดนี้กันเสมอมีผู้ที่ไม่เป็น The Face รีเทนเนอร์อยู่ผู้ที่เป็นหัวหน้าใหญ่ที่สุดคือพระสมาสพระพุทธเจ้าอันนี้ไม่ใช่เด็กเล็กเป็นบัณฑิตแท้ไม่ใช่บัณฑิตโจรหรือไม่ใช่บัณฑิตซ่อนแฝงถ้าเป็นผู้ที่ฉลาดจริงและมีความสามารถจริงขยันหมั่นเพียรจริงทำงานจริงและมักน้อยจริงสันโดษจริงแต่คนวิเศษจริงเป็นคนสงบระงับไม่สะสมไม่หลงตัวหลงตนจริงและปัดสวรรค์สิ้นเปลืองออกจากจิตใจไม่หลงสวรรค์ไม่เป็นทาส สวรรค์และขยันหมั่นเพียรวิริยารัมภะท่านเป็นคนอย่างนั้นจริงๆเป็นทั้งตัวอย่างทั้งรูปธรรมนามธรรมอย่างชัดแท้แต่คนเรานั่นน่ะไม่เป็นอย่างนั้นปุยชนหรือว่าคนโลกๆพอไปถึงฐานที่ได้เปรียบแล้วซ่อนแปลงเลยอาศัยฐานนั้นแอบแฝงซ่อนกลิ่นไม่ลดลงไปยิ่งกว่านั้นยิ่งกว่านั้นอีกซึ่งมันลดได้แต่ไม่กล้าลดไม่กระทำเพราะฉะนั้นเราจะต้องไปเรียนรู้รับรู้สิ่งนี้ในขณะนี้คนฉลาดและทำอย่างนี้ถ้าไม่มีใครทวงจุดนี้ตีไม่แตกสังคมตีไม่แตกสังคมที่จะแก้ไขประเด็นของปัญหาสังคมไปไม่รอดทุกคนจะต้องไปอยู่ในจุดนี้ทั้งนั้นเพราะเราจะต้องชี้จะต้องทวงจะต้องประท้วง จะต้องกล่าวบอกคุณเก่งคุณดีนะคุณรู้ด้วยเหตุผลว่าการขยันหมั่นเพียรดีและการเสียสละดีนี่เป็นข้อความง่ายๆคนรู้ขอให้ทำจริงมันเสียสละไม่ได้หมายความว่าทำอะไรสั้นๆแฝงๆอยู่และเสียสละแต่เล็กแต่น้อยแล้วก็อำพรางเสียสละมากและหรือเสียสละแต่ก็มีปัญญารู้ว่าการเสียสละไปเนี่ยเป็นการต่อไปเหยื่อลาบต่อล่าไม่ใช่อย่างนั้นนะเราจะต้องมีปัญญารู้นี่ตัวนี้ตัวร้ายพันไม่ใช่คิงส่วนต่างโดยใช้ลาบต่อร่างผู้ที่มีปัญญาลึกซ้อน วันนี้ไปเพื่อที่จะได้อันอื่นแล้วก็อำพรางซ่อนแฝงปกปิดหน้าฉากนี้พยายามปรุงสิ่งที่ให้แม่คนรู้เท่าทันแต่ที่แล้วมันจะไปได้ผลที่จะไปตีย้อนเอาขึ้นมาอีกเป็นการเกี่ยวข้องหรือเป็นการผลักดันที่ผลักดันออกไปไกลแล้วค่อยโค้งเข้ามาหาตัวไม่คนอื่นรู้ได้ง่ายๆสภาพอย่างนี้เป็นความฉลาดของมนุษย์ที่กำลังแอบแฝงซ่อนแสงแล้วก็ทำกันอยู่มันไม่จริงใจไม่จริงจังเสียสละก็ยังมีตัวฉลากที่มันจะต้องแอบซ่อนความได้แอบซ่อนความจะได้อย่างละเอียดลึกซึ้งสุขุมคนตามไม่ทันคนรู้ไม่เท่าทันได้ง่ายความฉลาดเอาไปใช้ในเชิงนี้กันมากกว่ามากแต่ทีนี้ก็หัน บันทึกเรื่องเลยพาไอ้เรื่องผักเรื่องอาหารที่เรากินเราใช้หรือเราเป็นอยู่เดี๋ยวนี้เนี่ยไม่ต้องไปกลัวหรอกไม่ต้องไปตื่นเต้นไม่ต้องไปตกใจผักขณะนี้มันแพงก็ไม่ต้องกลัวว่ามันกำลังจะขาดไม่มีกินไม่ใช่มันยิ่งแพงขึ้นนี่แหละมันจะยิ่งดีจะมีกินเพราะอะไรเพราะว่าพอปลูกผักตื่นแล้วป่านนี้ผักแพงเว้ยรีบปลูกผักแล้วอะไรแพงก็ปลูกอะไรที่มันมาราคาดีมันก็จะทำโดยเฉพาะอาชีพของเขาปลูกผักอยู่แล้วเพราะฉะนั้นขณะนี้มันจะเป็นยังไงให้รีบๆขายหมูชิ้นก็เอามาปลูกผักรีบๆขายร้านเลี้ยงไก่เลี้ยงเป็ดนี่ทิ้งที่ปลูกผักแพงเว้ยมันแพงจริงๆอัตราส่วน หมูเนื้อขณะนี้มันไม่ถีบตัวมันก็ขึ้นไปเล็กๆน้อยๆอย่างจะ 40 บาทขึ้นไป 42 บาทอะไรเนี่ยส่วนผักขณะนี้บอกว่าถั่วลันเตาจาก 13 บาทขึ้นไป 30 บาทนะอัตราส่วนในการขึ้นราคาไปทั่วเลยจาก 13 บาทขึ้นไป 30 บาทนี่คนตายลุกแล้วแต่จากหมูราคา 40 บาทขึ้นไป 42 มันไม่ตามลูกอ่ะบอกเฮ้ยมันนิดเดียวแต่จาก 13 ขึ้นไป 30 มันขึ้นราคานี้นะเพราะฉะนั้นคนมันรู้มันจะรีบแล้วตอนนี้คนยิ่งจะอดเนื้อสัตว์กันใหญ่ผักยิ่งขึ้นราคาเนี่ยคนยิ่งจะอดเนื้อสัตว์กันใหญ่และคนก็จะเริ่มต้นปลูกพืชจะเร่งมือเพราะว่า ปลูกพืชมันยังไงยังไงมันก็ง่ายมันก็เร็วกว่าเลี้ยงสัตว์เลี้ยงสัตว์กว่าจะได้กินนานช้านานมากและเลี้ยงก็ลำบากกินแล้วก็ลำบากทุกอย่างส่วนฝึกพืชผักที่มันง่ายขึ้นราคามาก็คนก็จะเร่งมือวันนี้ไม่ช้าไม่นานนี่ก็หัวหน้าฝนแล้วด้วยก็เดี๋ยวมันก็จะมามันต้องปลูกปลูกอยู่แน่ๆพวกอาชีพของเรานี่เกษตรกรปลูกพืชผักนี่มากมากเพราะงั้นไม่ต้องห่วงว่าผักจะขาดตลาดและยิ่งพวกเราเลือกเกษตรกรในประเทศไทยแล้วไม่ขาดหรอกตลาดรออีกสักนิดนึงไม่นานเกินรอประเดี๋ยวก็จะทะลักเข้ามาเพราะฉะนั้นทุกคนก็บอกว่ามันจะซับซ้อนมันจะกลายเป็นภาวะที่จะต้องลำบาก บนไม่ลำบากลำบนหรอกแต่มันลำบากอยู่ที่ตรงที่เราพูดที่เป็นโจรหรือเป็นผีร้ายก็คือทำให้ราคามันขึ้นคนที่ทำให้ราคาของขึ้นมีตัวเลขในการซื้อสูงขึ้นสูงขึ้นอันนี้เราทำให้สังคมฉิบหายสังคมเดือดร้อนและทุกอย่างมันก็เป็นภาวะรอบรัดเพราะฉะนั้นในบางประเทศหรือบางสังคมที่เขามีการหมุนเวียนเร็วถึงแม้ว่าเขาจะมีอัตราการซื้อสูงคือราคาการซื้อของของราคาแพงๆพูดภาษาง่ายๆของทุกอย่างราคาแพงข้าวจานนึง 10 บาทข้าวล่ะแกง 10 บาทหรือว่าเอ่อน้ำขวดขวดนึง 15 บาทอะไรเงี้ยอัตราการซื้อก็สูงแต่อัตราการหมุนเวียนจ่าย เขาก็สูงตัวเลขมันสูงตัวแรกมันสูงเพราะฉะนั้นเมื่อตัวเลขสูงนี่แกจะมีช่องว่างระหว่างคนที่ขี้เกียจหรือคนที่หาไม่ได้โง่จะเดือดร้อนหน่อยทีนี้คนขี้เกียจก็จะต้องถูกบังคับให้ขยันขึ้นอัตราการค้าจะต้องเร็วขึ้นคนที่ขยันต้องขยันขึ้นคนที่มัวแต่ช้าๆอยู่ก็จะต้องเร็วขึ้นคนที่ขยันขยันมากขึ้นคนที่ช้าๆอยู่ก็เร็วขึ้นคนที่ไม่ค่อยเก่งก็จะพยายามเก่งขึ้นมันเป็นภาวะบีบคั้นที่จะให้เร็วขึ้นหรือว่าพัฒนาขึ้นมากเหมือนกันวัตถุดิบก็จะต้องถูกผ่านทำลายลงไปมากขึ้นเหมือนกันในสังคมอย่างนั้นจึงกลายเป็นคนเร่งร้อนรีบร้อนทุกอย่างแข่งขันกันหนักหน้า จะเห็นได้ในสังคมแต่ละประเทศแต่ละเมืองที่เขาเป็นอย่างนี้กันอย่างยกตัวอย่างอย่างญี่ปุ่นนี่อาตมาไม่เคยไปเลยนะอาตมาก็ฟังแต่แงะหูฟังเท่านั้นเองแต่มันไม่เป็นปัญหาเพราะว่ามันเข้าในหลักของสัจธรรมในญี่ปุ่นเนี่ยเขาไม่เดินกันช้าหรอกเขามีแม้กระทั่งคนงานคอยผลักคนขึ้นรถไฟอย่างรถไฟรถใต้ดินอะไรเนี่ยเขามีคนงานเลยนะคอยผลักคนขึ้นรถไฟเพราะว่ารถมันจะจอดเร็วแล้วเดี๋ยวรีบไปแล้วใครขึ้นไม่ทันก็ไม่ทันเพราะฉะนั้นก็จะต้องรีบช่วยคนมีคนมีเจ้าหน้าที่เฉพาะคอยผลักคนทั่วไปขึ้นไปรถไปปิดปุ๊บก็ไปแล้วไม่ช้ามันเร่งรัดกันถึงขนาดนั้นเวลาคนเดินนี่เขาไปเดินเดินเดินอยู่ในถนนคนเวลาเลิกงานเวลาอะไรออกมาปุ๊บพวกนี้ไหลเลยถ้าเพราะว่าใครไม่ระมัดระวัง มันชนกันไปดันกันไปเขาว่างกันในที่ชุมชนในที่ที่มันมีคนมากๆในที่แต่ของไทยเรานี่ยังลอยชายสบายเย็นๆของไทยจะหาประเทศไหนมันจะไม่เหมือนประเทศไทยขณะนี้กรุงเทพฯนี่ว่ามันจอแจนั่นแล้วก็มีภาวะแห่งความรีบร้อนหรือว่าการเร็วมีความเร็วมีภาวะหมุนนี่เร็วกว่าจังหวัดอื่นๆแล้วมันก็ยังลอยชายสบายดูนั่นดูนี่ชมวิวชมวิวอะไรได้สบายไม่เหมือนเขาเพราะว่าอย่างนี้มันเป็นภาวะที่เกิดเป็นจริงมีจริงด้วยตัวเลขนี่แหละสำคัญคนที่ทำให้ตัวเลขนี่สูงสูงสูงขึ้นจะเป็นคนบาป มหาศาลใครสามารถทำให้ตัวเลขเหล่านี้ลดๆๆลงได้จะด้วยกรรมวิธีอย่างไรก็ตามคนผู้นั้นทำบุญคนๆนั้นสร้างบุญอย่างยิ่งสร้างบุญอย่างยิ่งสร้างบุญมหาศาลเลยเพราะว่ามันเดือดร้อนตลอดไปชั่วสัมพันธ์กันไปถึงหมดต่อสังคมในวงใกล้ชิดไปจนกระทั่งถึงลงสังคมไกลๆที่เขาไม่ค่อยซื้อค่อยหาอะไรกันไปในต่างจังหวัดในการซื้อการหาน้อยลงในกรุงเทพฯมีอะไรนิดอะไรหน่อยก็ต้องซื้อซื้อมันก็เดือดร้อนมากเพราะว่าเกี่ยวข้องกันในเรื่องการซื้อขายยิ่งในสถานที่ที่เป็นเขาว่าอนารยชนหรือเป็นที่ที่ด้อยพัฒนากลับกลายเป็นสถานที่ที่ มีการให้แก่กันและกันแจกแจกกันและกันเอาฟรีแจกฟรีแก่กันและกันอยู่มากเมืองใดสังคมใดที่มีการแจกฟรีให้ฟรีเกื้อกูลแก่กันและกันแล้วเมืองนั้นสังคมนั้นเป็นเมืองเย็นเป็นเมืองแห่งภราดรภาพสันติอาตมาเองยังมีชีวิตอยู่เคยอยู่ต่างจังหวัดยังมีบุญได้เห็นวัฒนธรรมไทยบ้านอับราเองบ้านอยู่บ้านนอกไปอยู่คืออาตมาเคยอยู่ไปอยู่ต่างอำเภออยู่บ้านนอกบ้านนอกวันนี้เราได้แกงกันวันนี้ไปออกป่าหาหน่อไม้หาเห็ดได้มาหม้อโตๆแกงขึ้นก็เอาไปแจกบ้านโน้นแจกบ้านโน้นแจกบ้านโน้นบ้าง ไหนที่เราสนิทและคิดว่าควรจะให้เอาไปแจกนะบางทีก็ตักเป็นถ้วยบางทีให้ไปเป็นหม้อเลยแจกแจกจริงๆอาตมาเนี่ยเป็นคนนำไปแจกโดยตนเองเพราะว่าพ่อแม่คุณยายใช้ใช้ให้เอาไปแจกเอาไปให้บ้านโน้นบ้านนี้บางทีก็เอาไปให้บ้านญาติส่วนมากก็นึกถึงบ้านญาติและก่อนแต่ถึงอย่างไรก็ตามมันก็เป็นเรื่องที่จริงบางทีมันก็ไม่ต้องถึงบ้านญาตินะให้บ้านเพื่อนบ้านนี้บ้านใกล้ๆนี่ให้เขาบางทีทำขนมกันมากเอาขนมไปแจกบ้านโน้นบ้านนี้เป็นวัฒนธรรมที่สูงเหลือเกินแต่วัฒนธรรมที่สูงเหลือเกินมีอะไรมากมีอะไรพอเหลือพอเกินก็เอาไปแบ่งไปแจกกันกินมันเป็นเรื่องที่มีบ่อยๆนะไม่ใช่เรื่องที่วันนาน เอาหน้าที่ไม่ใช่นะมันเป็นเรื่องธรรมดาเลยไม่ได้นึกว่าจะต้องเอาไปให้เขาแล้วเราจะต้องเป็นบุญเป็นคุณอะไรไม่ใช่บ้านโน้นก็เหมือนกันบ้านโน้นมีก็เอามาแจกบ้านเราบ้านนู้นมีทะเบียนกันอยู่เนี่ยมันเป็นเรื่องวัฒนธรรมของมนุษย์เป็นภราดรภาพเป็นเรื่องของความเกื้อกูลที่หาได้ยากเดี๋ยวนี้หายากขึ้นทุกวันทุกวันทุกวันทุกวันทุกวันเราก็ได้พูดถึงแต่สภาพที่มันแหมน่าชื่นใจเหลือเกินอย่างนี้น่าจะพูดถึงกันอยู่ทำอย่างไรเราจะกลับไปสู่วัฒนธรรมอันเจริญงอกงามอันนี้ทำอย่างไรเราจะไม่แย่งชิงเราจะไปกลับไปสู่สภาพอย่างนี้มันเป็นความสูงส่งนะมันไม่ใช่ด้อยพัฒนานะแต่คนเราคิดไม่ถึงทุกวันนี้ตัวใครตัวมันยิ่งบอกว่าอเมริกันแชร์เนี่ยเออกินแล้วต่างคนต่างจ่ายนะเว้ยไอ้อย่างนี้มันเป็นความ บ้าแล้วมันตัวใครตัวมันมันอัตราเต็มทีแล้วมันไม่เผื่อแผ่มันไม่เกื้อกูนะไม่เอื้อเฟื้อมันอยากแจกไม่ได้เผื่อคนอื่นไม่ได้ความเสียสละความที่จะให้แก่เขาทานบริจาคไม่มีนะนี่เป็นเรื่องจะต้องแก้ไขหน้าเศร้าที่สุดมันเกิดมาแต่จิตใจแล้วมันก็เกิดระบบแล้วก็เกิดเป็นวัฒนธรรมเพราะวัฒนธรรมอเมริกันที่เขาบอกว่าอเมริกันแชร์ว่างั้นนะเป็นที่รู้กันเลยว่าอเมริกันแชร์คือใครกินใครจ่ายนะเว้ยตัวใครตัวมันก็น่าจะทำแบบนี้น่ากลัวมากน่ากลัวจริงๆน่ากลัวและเดี๋ยวนี้ในกรุงเทพฯนี่มีกันเยอะแล้วมีกันเยอะแล้วแต่ถึงอย่างไรมันก็ยังกลบเกลื่อนวัฒนธรรมไทยที่มันแสนสูงนี้ยังไม่ได้ยังไม่ได้มันก็ยังมีเหลือเชื้ออยู่บ้างแต่ จะพ่ายแพ้อย่างมากอย่างศิลากันอยู่ง่ายๆอยู่แล้วเราต้องมากระทำเราจะกระทำได้อย่างไรเราจะกระทำได้ด้วยจิตใจนี่เป็นตัวเอกเป็นตัวที่จะต้องมาปรับปรุงจะต้องมาปรับปรุงตนตั้งแต่ตัวเราเป็นคนที่จะต้องไม่ขวานไม่ผลาญต้องรู้ความสำคัญของปัจจัยแห่งชีวิตต้องรู้ความสำคัญปัจจัยแห่งชีวิตและในคำว่าปัจจัยนั้นเช่นบอกว่าอาหารนี่เป็นปัจจัยของชีวิตช่วงหนึ่งผมเป็นปัจจัยของชีวิตที่อยู่เป็นปัจจัยของชีวิตอย่าเป็นปัจจัยของชีวิตในระบบปัจจัย 4 ในปัจจัย 4 บ้าเลยเดี๋ยวนี้อาหารก็แสนที่จะกิเลสอยู่ในปัจจัย โอ้โหมหาศาลเครื่องนุ่งห่มก็เป็นกิเลสอยู่ในปัจจัยนั้นมหาศาลที่อยู่อาศัยก็เป็นกิเลสมหากิเลสอยู่ในนั้นมหาศาลยาล่ะกลายเป็นยาเสพติดที่ร้ายแรงที่สุดในสังคมมนุษย์ทุกวันนี้มหาศาลไม่ต้องไปพูดถึงเรื่องอื่นที่นอกปัจจัยนี้เลยแม้แต่ในตัวปัจจัย 4 นี่เองมาเฉาะกันลงไปที่จะตายอยู่แล้วเพราะไอ้ที่ไม่ใช่ปัจจัยข้างนอกไปแล้วนั่นน่ะเกินคิดเกินว่าแล้วเกินที่จะต้องตัดออกไปได้ก่อนทันทีเลยหันกลับมาสู้รบกับไอ้ปัจจัย 4 นี่ยังจะตายจะเป็นเพราะงั้นในทิศทางของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ได้สอนมนุษย์นั้นท่านจึงสอนเน้นเข้าหาส่วน ศีล 5 เป็นศีลหลักอาตมาเมื่อวานนี้ได้อธิบายถึงศีล 5 ไปแล้วพอสมควรได้พยายามแจกแจงอธิบายในมุมเหลี่ยมที่ควรจะได้รู้ลึกซึ้งขึ้นบ้างแตกไปก็ได้กระทำไปพอสมควรวันนี้จะขอเน้นเข้าเรื่องของศีล 8 ซึ่งทุกวันนี้เนี่ยเราจะเอาแต่แค่ศีล 5 หยาบๆต้นๆไม่ฆ่าสัตว์ไม่ลักทรัพย์ไม่ผิดผัวเขาเมียใครไม่โกหกไม่เสพติดอบายมุขต่ำๆแค่นั้นยังไม่พอเลยที่จะกอบกู้สังคมยังไม่พอยังตื่นยังต้นนะเพราะว่าเริ่มต้นข้อที่ 6 มิถุนายนซึ่งเป็น ใหญ่หลักแกนถ้าเราไปเทียบเคียงดูที่จรณะจรณะ 15 ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เป็นหลักเกณฑ์ในวิชาจะระณะสัมปันโนที่เราสวดมนต์สวดพรกันอยู่เนี่ยว่านี่เป็นจรณะเป็นพฤติกรรมหรือเป็นความประพฤติที่จะต้องปฏิบัติที่จะต้องมีประพฤติมีความประพฤติอย่างนั้นอย่างนั้นเพราะเราประพฤติอยู่ในศีลสังวรศีลพิจารณาข้อที่ 1 และแม้เรามีศีล 5 แล้วในข้อที่ 1 ข้อที่ 2 นี่เป็นการควบคู่ในการปฏิบัติคือเมื่อพิจารณาแล้วไม่พอต้องปฏิบัติให้รู้สึกสำนึกเป็นสติปัฏฐานสำรวมอินทรีย์ทั้ง 6 พอสัมผัสได้อินทรีย์ทั้ง 5 ทั้ง 6 แล้วเราจะต้องละลดละลดตัดนายพรายศีลนั้นจึงจะกลายเป็นศีลอันเป็นอันที่จิตหรือเป็นสมาธิหรือเป็นการขัดเกลาจิตให้เราค่อยๆลดลงเบาลงง่ายลงมีปัญญาที่จะ เกิดวิมุตแท้เป็นวิมุตอันอเสขะได้จริงๆนะถึงแม้ศีล 5 อย่างนั้นอินทรีย์ทั้ง 6 เป็นข้อที่ 2 ของจรณะข้อที่ 3 เนี่ยพอชั้นเนตรตามันก็เกี่ยวข้องเหมือนกันแหละกับวิกาลและโฆษณาเรื่องเครื่องอุปโภคบริโภคที่เราก็แปลกันหยาบๆแต่มันเน้นที่ตัวการกินกินเข้าปากเพราะว่าเป็นตัวสำคัญเราไม่กินตายเราไม่นุ่งผ้ายังไม่ตายเลยจริงๆเพราะปัจจัยการไอ้เรื่องของกินกับเรื่องของนุ่งห่มเนี่ยที่อยู่อาศัยและยิ่งไม่มีเลยก็เนี่ยที่นี่ที่ศูนย์แล้วนอนดินนอนยากที่ไหนก็ได้มันอยู่ได้อย่างง่ายกว่าที่อยู่ ใช่เรื่องใหญ่กว่าเรื่องเสื้อผ้าก็ยังรองลงมายังจำเป็นมากกว่าเรื่องที่อยู่เลือกอาหารจำเป็นยิ่งกว่าอีกเพราะฉะนั้นเราอธิบายในเรื่องต่างๆเราจะมาเน้นสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคืออาหารเราจึงพูดแต่เรื่องที่ง่ายขึ้นที่สุดคืออาหารแท้จริงมันไม่ได้หมายความอยู่แค่ในเรื่องของกินเท่านั้นในเรื่องของโภชนาการโภชนามาเรามากำหนดถึงเรื่องเครื่องกินเครื่องใช้เนี่ยมันตรงกับจรณะแล้วมันก็เข้าศีลข้อที่ 6 เริ่มต้นแล้วข้อที่ 7 ข้อที่ 8 ก็เป็นเรื่องขยายโภชนามาทั้งสิ้นหรือขยายเรื่องของศีลสูงขึ้นไปอีกคือศีล ที่ 3 ของกาเมสุมิจฉาจารซึ่งเป็นเรื่องของอับพรหมจริยาแท้ๆเมื่อวานนี้ได้พูดได้ขยายความแล้วนะครับเพราะมันจริยามันสูงขึ้นไปอีกไม่ใช่แต่เรื่องของผู้หญิงผู้ชายเท่านั้นเรื่องผู้หญิงผู้ชายต้องให้สูงขึ้นมาจนกระทั่งไม่เกี่ยวข้องกันไม่มีแล้วแล้วเราจะต้องมาพิจารณาเรื่องการสัมผัสรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสต่างๆไม่ว่าสัมผัสนอกหรือสัมผัสในเวลามากำหนดการลงไปแม้แต่เครื่องกินเครื่องใช้อาหารรสมือลงมาเรากินทุกวันนี้เรากินเกินไม่ใช่เรากินขาดหมอทุกวันนี้เขารวยเพราะว่ากินเกินแล้วหมอก็มีความรู้ยึดถืออยู่แค่เอาสถิติของที่ตัวเองเป็นตัวเองก็กลายเป็นตัวที่ถูกเป็นเด้อเหมือนกันหมอเนี่ย คือตัวเองยิ่งพยายามทำมาหากินรวยขึ้นมีเงินมากขึ้นบัลลังก์ดีขึ้นตัวเองก็กินเฝอกินเกินกินมามากขึ้นนะที่กินข้าวตัวเองเหมือนกันนะหมอก็ไม่รู้หรอกจริงๆบอกจริงๆกินเกินเขาไม่รู้ตัวหรอกแล้วเขาก็เอาสถิติเขาก็เป็นอย่างนั้นเขาก็บอกเอ้ยการกินมามากๆไม่ใช่เรื่องที่น่าจะต้องไประมัดระวังเปล่าเลยการกินมามากๆหน้าระมัดระวังอย่างยิ่งการกินขาดไปบ้างนั้นไม่น่ากลัวและไม่ตายง่ายทุกวันนี้คนที่ตายอยู่ในโรงพยาบาลไปหาได้เลยไปดูเลยไปเช็คได้เลยสาวหาเหตุไปจะเจอเหตุตายเพราะโรคอาหารมากกินมากไม่ใช่ตายเพราะโรคขาดอาหารไปเช็คได้เลยแต่ละคนตายวันในวันนี้ในโรงพยาบาลให้ตายเพราะโรคขาดอาหารนั้นน้อยที่สุดน้อย จริงๆพ่อแม่จะอดจะยาวยังไงมันก็ยังไม่ตายง่ายๆไม่ตายง่ายๆหรอกมันก็จะกระเสือกกระสนกินไปก็สัตว์มันยังกระเสือกกระสนหากินของมันได้คนมันต้องกระเสือกกระสนหากินได้พอประทังชีวิตจริงๆมันอาจจะน้อยไปหน่อยแต่มันไม่ตายง่ายๆแต่ส่วนคนที่กินมากจริงนี่มันมีธาตุมันมีอะไรต่ออะไรเข้าไปในร่างกายจริงแล้วมันก็ไปรวนเรในระบบของร่างกายจริงแล้วมันก็เจ็บก็ป่วยหมอทุกวันนี้ไม่ว่าแต่ประเทศไทยทุกประเทศหมอถึงอยู่ในฐานะดีฐานะรวยเพราะคนมันโง่ในเรื่องการกินการใช้มันเอาอย่างคนกินไปเอาอย่างเศรษฐีอย่าไปเอาอย่างเศรษฐีแบบนั้นต้องเอาอย่างคนจนเหมือนอย่างพระพุทธเจ้าเหมือนอย่างพระอริยเจ้าสำหรับทั้งหลายต้องเอาอย่างพระ เจ้าอย่าไปเอายาเศรษฐีเอาอย่างเศรษฐีโง่ตายโง่เพราะเศรษฐีมันพาเลอะเทอะแล้วพาให้เราเกิดกิเลสด้วยอย่างเสียดสีก็มีเงินเขาก็ทำอะไรต่ออะไรฟ้องๆเขาได้ไอ้คนจนๆไปเอาอย่างคนเศรษฐีเขาแล้วก็ทำอย่างเศรษฐีก็ไม่ได้เพราะไม่มีเงินเหมือนเศรษฐีเขาไม่เท่าเศรษฐีเขาเผลอๆมีพอสมควรหน่อยหมดแหละอ้าวหมุนไม่ทันอีกตายเพราะมีใครเอาอย่างเศรษฐีโง่ทุกคนเราจะเลือกเอาอย่างเศรษฐีถ้าเศรษฐีที่จริงเศรษฐีที่เขาขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์จงเอาอย่างความสร้างสรรค์ความขยันหมั่นเพียรและต้องเลือกซ้อนลงไปอีกว่าขยันหมั่นเพียรทำอะไรขยันหมั่นเพียรทำงานอบายมุขทำงานมอมเมาทำงานแม้จะร่ำรวยเป็นเศรษฐีทำเฮโรอีนขายโดยทำเหล้าทำบุหรี่ขายรวยอะไรเงี้ย ไม่เอาอ่ะเป็นเศรษฐีขี้หมาขี้แมวมันมอมเมาสังคมซ้อนแฝงโดยเขาเพ่งมุ่งเข้าใจเรื่องตัวเงินหรือแม้แต่ประเทศนี้ประเทศไทยกำลังเถียงกันจะตายจะเอาคาสิโนมาตั้งในเมืองไทยเอาบ่อนคาสิโนเพลงกันแต่ว่าจะต้องกันคนไม่เอาเงินออกนอกประเทศไปเล่นกันไปทำไมอย่างนั้นการขนของเราเอาเงินออกนอกประเทศไปเล่นเอาวิธีนั้นก็จัดการเลยบอกว่าใครอยากจะไปอยู่นอกประเทศก็ออกไปเล่นนอกประเทศไปเล่นในการพนันมันเป็นความเสื่อมนี่เป็นเหตุผลที่ใครๆก็รู้อยู่เหมือนใครรู้ว่าใครออกไปนอกประเทศไปเล่นการพนันไม่เข้าประเทศไม่เข้าประเทศหรือไม่ก็มีมาตรการจำคุกให้สูงๆสิปล่อยเอาไปเล่นทำไมในเมืองไทยนี่ก็มีบ่อนที่ให้เล่นนักหนาแล้วก็ มาอยู่ก็ยังจะผ่านไปได้เมืองนอกไปเล่นทำไมเอาเงินออกแล้วไปนอกประเทศก็เอาแล้วก็กันเอาไว้เอาเงินออกไปทิ้งนอกประเทศมันไม่ใช่เรื่องดีเรื่องดีอะไรนี่มีอย่างกับขนออกไปข้างนอกประเทศไม่เข้าเรื่องเพราะงั้นเราต้องการการตามมาตรการไม่ใช่จะไปเอาคาสิโนมาเล่นมาตั้งขึ้นเพื่อให้คนไทยหลอกให้คนไทยมาเล่นอยู่ในเมืองไทยนี่ไม่ต้องออกไปเล่นข้างนอกหรือจะไปหลอกเอาเงินข้างนอกจะต่างประเทศไปหลอกเอาเงินเข้ามาทำไมเอาจริงๆสิสั่งเนี่ยสร้างพระสร้างพืชสร้างอาหารสร้างอะไรแล้วแต่ที่มีความสามารถปลูกข้าวปลูกมันส่งออกไปขายต่างประเทศที่ได้เงินเข้ามาอย่างน่าชื่นตาบานคุยก็ได้ใช่มั้ยบอกว่าได้เงินจากต่างประเทศเพราะว่าคนต่างประเทศถูกหลอกมาเล่นคาสิโนนี้เป็นรายได้ของ อะไรก็อะไร dee อะไรเป็นความสามารถอะไรมันไม่ได้เป็นความสามารถอะไรเลยเป็นเรื่องที่หลอกคนโง่ด้วยกันก็หลอกคนโง่ด้วยกันเท่านั้นเองจะมีท่าอะไรมันไม่ได้แสดงสมรรถภาพถ้าให้ดียิ่งกว่านั้นเราสามารถสร้างได้มากๆไม่ใช่ว่าจะไปเอาเงินต่างประเทศสร้างได้มากๆเราก็พอกินพอใช้ในประเทศแตกเลยประเทศไหนขาดแคลนเราแจกเลยไม่ต้องซื้อไม่ต้องหาจะซื้อก็ซื้อกันในราคาถูกราคาถูกอย่างนี้เศรษฐศาสตร์ชั้นสูงอย่างนี้เป็นเศรษฐศาสตร์ชั้นสูงสามารถที่จะเอื้อเฟื้อกูให้คนอื่นเดือดร้อนน้อยซื้อได้ราคาถูกหรือไม่ก็ให้ฟรีไปเลยเอื้อเฟื้อเกื้อกูลไม่ใช่ทำเป็นจิตวิทยาเล่นโกโก้ทำเป็นเต๊ะท่าฉัน มีคุณมีค่าเฉยๆไม่ใช่มีจริงๆให้มันเหลือเฟือจริงๆขยันหมั่นเพียรจริงๆอย่างนี้ต่างหากเป็นสัจธรรมที่ถูกกว่าเพราะการแก้ไขปัญหาไม่ถาวรแก้ไขปัญหาโดยประเภทที่เรียกว่าสุกเอาเผากินคิดตื้นๆแก้ในประเด็นที่ทำให้ความเสื่อมอะไรต่ออะไรเข้ามาโดยที่เราทั้งๆที่มันเสื่อมก็รู้ว่าเป็นพื้นฐานอยู่แล้วเป็นความรู้ง่ายๆแต่เราไม่แก้แต่เราจะไปแก้อย่างนี้มันไม่เข้าทางนะเพราะฉะนั้นเรามาระดมกันเราจะทำอย่างไรอาตมาก็เห็นว่าจะสุขของพระพุทธเจ้านี่แน่แท้เรามาหัดกินลดลงและทรมานจนกระทั่งชื่อของโรคการตายมนุษย์ผู้ที่อยู่ดีกินดีนี่เขาตั้งชื่อว่าโรคตายภาษามันสูงขึ้นไปอย่างนี้เขาเรียกว่าโรคหัวใจวายของโรคหัวใจวายก็คือใจหัวใจมันหยุดหัวใจมันดับเครื่องมันตายในโรคอะไรโรคหัวใจวายไม่ต้อง รู้แล้วทำไมกำปั้นทุบดินอย่างนั้นหลบๆหัวใจตายหัวใจวายเรื่องหัวใจมันไม่ทำงานอ้าวก็ถูกแล้วนี่มันตายหัวใจมันก็ไม่ทำงานมันไม่ทำงานเพราะเหตุอะไรสาวความไปได้หาเหตุไปได้ก็เพราะว่าโรคที่มันมากที่สุดคือไขมันอุดตันเส้นเลือดไม่รู้มันไปอัดอุดตันอยู่เลาะท่อไหนจะผ่าตัดขาก็ไม่ไหวแล้วตายไปแล้วนี่หัวใจไม่ทำงานแล้วและอันนี้เป็นเรื่องที่เขากลัวกันมากโดยเฉพาะตะวันตกก็กลัวมากเพราะเขาไม่รู้เขาไม่รู้เขากินเกินๆเมืองไทยก็ไปเอาอย่างเขาเข้าเมืองไทยนี่ว่ากันแท้จริงแล้วนี่พุงยังไม่คุยเท่าคนต่างประเทศคนต่างจังหวัดนั้นส่งฟรีน้อยกว่าคนในกลุ่มจริงๆคนต่างจังหวัดนั้นคงเคยน้อยกว่าคนในกลุ่มเพราะอะไรเพราะคนต่าง ขณะออกกำลังทำเกษตรกรรมออกเปรี้ยวออกแรงทำงานทำอะไรต่ออะไรมากหลายพ่อค้านี่พุงพุ้ยมากกว่าคนชาวเกษตรกรหรือคนทำงานอื่นๆพ่อค้าเนี่ยผมเคยมากกว่าการแสดงถึงความเป็นกรุงไทยนี่ไม่ใช่ความเจริญเป็นความเสื่อมของสรีระภาษาพระท่านเรียกค่ะไม่รู้ประกาศสมัยก่อนท่านยกย่องฤดูปักขาวว่าเป็นเทวดาแต่ท่านก็ไม่ได้บอกว่าเป็นเทวดาอย่างเดียวท่านบอกว่าเป็นยักษ์ด้วยไม่ใช่เราพูดเอาเองนะอาตมาไม่ใช่ตั้งใหม่นะถ้ากูเวรถ้าไม่ถูกยักษ์หรือ 4 เทวดาถ้าเรียกชื่อเทวดาด้วยถ้าเรียกชื่อยักษ์ด้วยยักษ์มันกินคน มันกินคนจริงๆหนทางกุเวรเนี่ยยิ่งหรือชื่อหนึ่งชื่อว่าเวสสุวรรณโน่นเศรษฐีหรือพ่อค้าพี่โดนปากพ่อค้ามาจากพ่อค้าหรือมาจากเศรษฐีกินมากก็รูปร่างพิการมีรูปนี้ท่านเรียกว่าคนพิการคนที่มีความพิการเป็นแก่นไม่รู้ปะค่ะคนที่มีรูปพริกพิการพิกลพิการเป็นแก่นเป็นแก