ทำใจอย่างไรเมื่อถูกผู้ใหญ่ตำหนิหรือชม.docx

ทำใจอย่างไรเมื่อถูกผู้ใหญ่ตำหนิหรือชม _SMS วันที่ 14 -15 เม.ย. 2564 _สว่างแสง ขวัญดาว : น้อมกราบนมัสการพ่อครูด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ เมื่อลูกถูกผู้ใหญ่ คนที่ลูกเคารพว่าลูก ลูกอ่านจิตตัวเองว่าลูกไม่ได้โกรธผู้ใหญ่ ยอมให้ว่าได้ แต่ทุกครั้งที่ผู้ใหญ่ว่า หรือตำหนิ ลูกก็จะร้องไห้ทุกครั้ง ลูกไม่ชอบตัวเองที่เป็นแบบนี้ ลูกไม่อยากร้องไห้ ลูกควรทำใจอย่างไรเมื่อโดนว่า แล้วไม่ต้องร้องไห้ พ่อครูว่า…ไอ้ร้องไห้คือการพ้อตัวเอง มันมีตัวเองมาเป็นตัวรองรับ โถเรา เขาว่าเราแล้วหนอ ทีนี้ผู้ว่าก็ไม่ควร ไม่กล้าโต้แย้ง ไม่ควรจะไปตอบโต้อะไร ยอมให้เขาว่าเพราะคุณยังมี อัตตา มีตัวเองตัวตนอยู่ คุณก็มีอาการตอบรับ มันได้พัฒนามาขนาดหนึ่งก็กลายเป็นผู้ยอมตอบรับด้วยการเป็นผู้ยอม มีอะไรแสดงออกได้ น้ำตาเป็นเครื่องหมายของความพ่ายแพ้ ก็ยอมแพ้น้ำตาออกมา ผู้ใหญ่เห็นน้ำตาอาจจะหยุดว่า เพราะยอมแพ้แล้ว เป็นอำนาจต่อรองชนิดนึง ก็เป็นไปตามธรรมชาติ สรุปแล้วคุณก็ต้องรู้ว่า เขาว่าเราก็เอาเนื้อหาสาระ อย่าเอาอัตตาไปรับ เอาอัตตาไปรับ ก็เกิดปฏิกิริยาอย่างนั้นอย่างนี้ เป็นปฏิกิริยาตอบรับธรรมดาธรรมชาติ ถ้าคุณไม่มีอัตตา ไม่มีปฏิกิริยาตอบรับก็ได้ แต่รับรู้ว่าเขาว่าอะไร แล้วก็เอาเนื้อหาความหมายที่เขาว่านั้นว่าคืออะไร หากเขาว่าเราตำหนิเราถูกก็ดี แม้แต่จะยกย่อง ก็เอามาตรวจความจริงตามที่เขาว่า ตามที่เขายกย่อง ตามที่เขาด่าว่าตำหนิติเตียนหรือไม่ ถ้ามันเป็นจริงทำถูกตำหนิก็แก้ไข ถ้ายกย่องรับรู้ความจริงแล้วก็รู้ว่าเป็นความจริงคนอื่นรับรู้ ก็จบ ก็ไม่ต้องฟูใจ ไม่ต้องผยอง ไม่ได้ไปหลงดีใจอะไรก็จบในตัวมันเอง อย่างนี้เป็นต้น ก็ศึกษาไป

640416_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ผู้ไม่รู้ตัวเองไม่รู้ทั้งหมด ผู้รู้ทั้งหมด รู้ตัวเอง