240525-3-066 ทางเอกภาค3-ตอน066(หน้า282)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ไม่เอาแต่แค่นี้เอาไปแก้เหตุให้กินเนื้อสัตว์หรือแม้แต่เรื่องรถติดอื่นเราหมดเหตุหมดปัจจัยหมดปัญญาการของกิเลสถึงขั้นอนุสัยอาสวะเราจึงไม่สูบบุหรี่เรามองเห็นหมดปัจจัยหมดอารมณ์ใสหมดอาสวะจนกระทั่งถึงจิตลึกซึ้ง จึงไม่หลงในการแต่งตัวเราหมดเหตุหมดปัจจัยหมดอาสวะอย่างลึกซึ้งเราจึงไม่สะดุ้งสะเทือนตอนล่าเจ้าของที่เขาให้ต่อสิ่งที่แรกเปลี่ยนต่อวัตถุสมบัติในโลกตอกทรัพย์สลิงคานเราหมดเหตุหมดใจหมดอาสวะหมดอนุสัยเราจึงไม่กระเทือนต่อยศชั้นยศถาบรรดาศักดิ์ชั้นสรรเสริญเราหมดเหตุหมดปัจจัยต่ออนุสัยอาสวะเราจึงไม่หลงในโลกีย์จะสุขแม้แต่โลกียสุขในด้านการในสิ่งที่สัมผัสทางตาทางหูจมูกลิ้นกายเราหมดหมดให้หมดปัจจัยหมดอายุใช้หมดอาสวะ เพราะเราได้กระทำได้ฝึกด้วยปรือกระทบสัมผัสแล้วก็รู้ทันทีทั้งวัตถุนอกการต่อไปก็จะตั้งเป็นปัจจัยไปถึงข้างในเป็นภาวะภพอีกจากภาวะภพยังลึกซึ้งซ้อนออกไปอีกเป็นปัจจัยต่อและต่อและต่อไปเป็นอาการที่ต่อจนเป็นรูปเป็นจิตอรูปไปจิตจนกระทั่งค้างหรือว่ายังแช่อยู่ในใจมีอาการเล็กๆน้อยๆนานๆผุดเกิดหมักหมมแตกตัวเราก็รู้จิตจนกระทั่งเห็นเสมอว่ามันไม่มีเมื่อกระทบสัมผัสสิ่งนี้หรือลักษณะคล้ายอย่างนี้แนวอย่างนี้เชิงอย่างนี้มันก็หมดมันก็มีรูปคดีรถก็ดีขึ้นก็ดีเสียงก็ดีสัมผัสก็ดีเราก็เบาจางคลายอ่อน ดับสนิทไม่มีแม้แต่จะกระทบสัมผัสมีสัมผัสเป็นปัจจัยเราก็เห็นอยู่ว่ามันอนัตตาอนัตตามันไม่มีนะไม่มีอัสสาทะไม่มีแขกจอนไม่มีกิเลสซึ่งเป็นอาคารตุ๊กแกมีแต่จิตรู้เท่าทันอย่างเร็วเป็นมุทุสว่างไสวเร็วไวละเอียดสุขุมเห็นชัดอยู่เป็นมุทุและจิตนี้ก็แข็งแรงจิตนี้หมดขี้เกียจจิตนี้มั่นคงตายตัวไม่มีช่วงเช้าไม่มีเฉื่อยชาเป็นจิตที่รู้ดีรู้ชั่วเป็นจิตที่เห็นจริงเห็นจัง การงานหรือกำไรมันหมายความว่าจิตนี้มันจะเป็นจิตที่เป็นเขาเป็นแรงกลจิตคือตัวเกิดจิตนี่คือธาตุเกิดจิตไม่ใช่ธาตุดับธาตุดับนั่นคือธาตุนิโรธนิโรธทาสและเรียกว่าธาตุดับถ้าจิตเตและก็เป็นธาตุเกิดมันมีความรู้มันมีรู้สึกมันมีตัวเป็นมันมีตัวชีวิตชีวามันมีตัวมีลูกมันมีตัวปลานะมันมีตัวยานมันมีตัวความเป็นสัตว์โลกเพราะว่ามันเกิดมันก็จะมีลักษณะเกิดมันมักมีลักษณะกรรมมันจึงเป็นลักษณะที่จะต้องทำสัมมากัมมันตะมันจะต้องทำงานเกิด มันก็ควรเป็นงานแล้วมันก็จะเป็นงานเราก็จะสั่งการเราเป็นพระเจ้าตอนนี้เราควบคุมจิตเราเป็นเจ้าเราเป็นผู้บันดาลบงการเราเป็นผู้ลิขิตเราเป็นพรหมเราจะลิขิตเพราะงั้นเราจะลิขิตอุ้มชูโลกโลโก้ทำพิธีการเมตตาเราจะเป็นพรหมเมตตาเราก็จะอนุเคราะห์โลกเราก็จะอุ้มชูโร่เราก็จะสร้างสรรค์ให้แก่โลกเราจะทำอะไรมันก็จะรู้พระพุทธเจ้าท่านก็เลยบอกทฤษฎีแก่แล้วว่าบัดนี้เวลาล่วงไปล่วงไปเราทำอะไรอยู่กายกรรมก็ดีว่ามีกรรมก็ดีมโนก็ดีเรากำลังทำอะไรอยู่ถ้าเราฟุ้งซ่านเฉยๆเราก็รู้เรารู้แจ้ง หมดสงสัยอะไรเรื่องวาระรู้เรื่องภาระหรือเรื่องจิตเรื่องอะไรก็ได้ที่เราควรจะเป็นควรจะมีมันไม่มีแล้วจิตใจของเราว่างเปล่าสบายเราก็จะไปทำเรื่องที่มันควรเป็นทีนี้คนที่ยังไม่รู้แม้แต่กรรมหมดกรรมมาพบหมดสิทธิ์เพราะว่าพบแต่ทีนี้เพราะว่าภพก็ติดฟุ้งซ่านกับติดที่ไม่ทักเมื่อรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสทางกามภพเราไม่สงสัยเราพ้นวิธีอิจฉาเรารู้แล้วว่าไม่มีปรัชญาการไม่มีรูปพระจิตไม่มีอรูปประจิตที่จะสืบเนื่องต่อไปปรุงอยู่ในใจของเราสุขสบายเพราะอารมณ์ในจิตก็ไม่มีหรือมีก็น้อยเหลืออะไรก็ปราบมันโผล่มาเมื่อไหร่เป็นอุปปาติกะหลอกเมื่อไหร่ข้าข้าจริงๆเห็นตัวมันมันไม่มีตัวแต่เห็น อาการเป็นน้ำเป็นรูปนี่แหละแล้วก็ดับจางได้ทุกทีหรือว่าไม่ทุกทีต้องต่อสู้กันนานหน่อยสำหรับบางคนบางครั้งก็ตามใจก็สู้กันแล้วก็ปราบกันลงไปอย่างจริงไม่ใช่นั่งนึกเดาเอามีสภาวะจริงไม่ใช่รู้แต่บัญญัติภาษาแต่มีตัวสภาวะอย่างนั้นมันเกิดแล้วเราก็ปราบมันตายไปคามือตายไปฆ่าตัวเราเห็นอยู่รู้อยู่แล้วว่ามันรถมันตายเมื่อวานเราก็จะไปหลงติดทีนะมีพระและฟุ้งซ่านฟุ้งซ่านนี่ไม่ได้รู้ง่ายนะพุทธะนี่หลังทีนั้นมีพระพุทธเจ้าเนี่ยเป็นข้อหัวข้อธรรมที่หลังที่ทำเพราะมีผีน่ะมี เพราะจิตมันยังดีเพราะจิตมันยังไม่เต็มร้อยเพราะจิตมันยังไม่เป็นสติเต็มอินทรีย์แห่งสติอินทรีย์แห่งวิริยะไม่ดีอินทรีย์แห่งศรัทธานี่แหละตัวสำคัญตัวคุณฟังไม่รู้เรื่องไม่ค่อยศรัทธาไม่ค่อยเชื่อถือไม่ค่อยเห็นเหตุเห็นผลไม่ค่อยเข้าใจไม่ค่อยเกิดทิฐิไม่เคยปัดสีมันมาฟังก็ไม่ค่อยรู้เข้าใจก็ไม่ลึกมันตื่นมันก็ไม่ศรัทธาไม่ศรัทธาคุณก็ไม่แยบคายคุณก็ไม่ทำตามคุณจะทำจิตให้แยกขายก็เพราะว่าคุณศรัทธาศรัทธาเป็นอาหารของจิตอันแยบคายคุณฟังธรรมจากสัตบุรุษคุณฟังด้วยความไม่ศรัทธา ก็ยิ่งไม่รู้ฟังก็ยิ่งเบื่อยิ่งนานแล้วมาก็ไปคิดเองดีกว่าว่ะมันก็ไปคิดเองมันก็ลงตัวลงต้นไปถ้าเผื่อว่าสัตบุรุษเป็นสัตบุรุษจริงสัจธรรมก็เป็นสัจธรรมจริงคนฟังที่มีโยนิโสมนสิการไม่มีกิเลสมานะไม่มีตัวมีตนฟังด้วยจิตเป็นกลางอานิสงส์แห่งการฟังธรรม 5 ประการเกิดฟังได้ฟังอ๋ออันนี้ละเอียดอันนี้เป็นเหตุเป็นผลอันนี้เข้าใจใหม่แปลกขึ้นฉลาดขึ้นรู้แล้วมันก็ทำความเข้าใจให้เราลุกขึ้นอันนี้ 2 ในการฟังธรรมข้อ 1 ใหม่ 8 ขึ้นข้อ 2 เข้าใจลึกขึ้น ข้อ 3 ทิฐิเปลี่ยนความเห็นที่เคยเห็นอย่างนี้มันลึกมันเปลี่ยนเป็นทิฐิที่สูงหรือเป็นทิฏฐิที่ถูกแน่ชัดแน่ชัดขึ้นสำคัญขึ้นเห็นเด็กขึ้นจริงจังขึ้นมั่นใจขึ้นวิจิตรอิจฉาก็ลดความสงสัยลังเลของรถๆๆจนสุดท้ายก็ไม่มีความวิจิตรอิจฉาเลยโอ้โหกระจ่างกระจ่างแค่ฟังก็กระจ่างแล้วก็จางอย่างไม่มีข้อเถียงหมดสงสัยเหลือแต่คุณทำเท่านั้นอย่างนี้ศรัทธามันเต็มแล้วทีนี้พอมันเห็นชัดจนไม่มีวิธีอิจฉามันร่าเริงเบิกบานพอใจยินดีเลยอานิสงส์ในการฟังธรรมเกิดนะหลักการของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงมี วิริยะปฏิบัติปฏิเวธหรือมีสุตมยปัญญาแล้วจินตามยปัญญาภาวนามยปัญญาฟังก่อนแล้วเอาไปทบทวนคิดอย่าเพิ่งเชื่อฟังนี่มันก็แทบจะเชื่อแล้วถ้าเผื่อว่าเราฟังด้วยดีแล้วคนบรรยายธรรมะก็บรรยายได้ละเอียดละออบรรยายได้เก่งบรรยายได้ปฏิภาณโวหารอันดีใช้นิรุตติภาษาสื่อคนดีแยกแยะชั้นเชิงดีเก่งเราก็จะฟังได้ดีชัดมากกว้างขวางพิสดารลึกซึ้งดีจริงคุณก็เอาไปคิดอีกเล็กน้อยทำเผื่อว่ามันดีตั้งแต่ฟังแล้วถ้าตอนฟังยังสับสนคุณก็ไปเรียบเรียงเล็กน้อยคุณก็จะเข้าใจได้ดีเป็นกินตามระยะปัญญาและทีนี้คุณก็ยังเหลืออะไรล่ะ เพราะฟังธรรมมันก็บรรลุธรรมแล้วเอาไปคิดจินตาไม่ใช่ปัญญาก็มีกำลังมีอินทรีย์พละเลยมันก็บรรลุแล้วทำลงไปอีกเล็กน้อยเท่านั้นมันก็บรรลุทันทีบางอย่างบางอันน่ะได้บรรลุภาวนาหมายความว่าลงมือปฏิบัติลงมือทำก็ได้จริงอะไรจะทิ้งทิ้งทิ้งจริงเลยเราจะทิ้งอย่างนี้แล้วก็ขาดเลยละได้เลยไม่ไม่ได้เลย 00 ได้เลยมันเรียกว่าภาวนาใหม่ที่มันบริบูรณ์ทันทีส่วนภาวนาไมค์ที่คุณบอกว่าลงมือละมันก็ลาได้บ้างแต่มันก็ยังติดอยู่บ้างอะไรงี้ก็คุณก็ได้ส่วนได้เป็นผลที่เกิดส่วนที่ได้ส่วนที่ยังเหลืออยู่ก็เป็นเหลืออยู่แล้วก็ทำอีกทำอีกทำอีกเดี๋ยวก็หมดมันก็ได้จริง เป็นความติดต่อเป็นหลักเกณฑ์เป็นทฤษฎีของพระพุทธเจ้าที่ให้เราเรียนรู้แล้วเราก็ได้ทำเป็นสัมมากัมมันตะการกระทำการกระทำทั้งทางกายทางจิตเป็นภาวะภพทำทั้งมโนเลยทำจริงๆจนกระทั่งรักจางคลายเมื่อกามันหมดคุณก็มาติดพบติดหยุดมันเหมือนบอกแล้วเหมือนคนไทยอดใจอยากคนไม่เคยพบเคยเห็นไม่เคยเสพสุขอันสงบนี้แต่ก่อนสุขด้วยกามนึกว่าเลิศพอหมดการฝึกด้วยการแล้วมันจะมาติดสุขภัณฑ์อยู่ได้เพราะไม่ต้องวุ่นกับใครว่างอยู่กับเราจิตหลบจิตหลับจิตไม่ต้องเอาภาระเพราะว่า กลอนหลงเสียงหลงหูแต่ก่อนหลวงตาหลงรูปเดี๋ยวนี้ไม่ต้องลงแล้วเบาจริงโว้ยก็อยู่หมักของเราอยู่ในรูในเรียวหลบๆปีนี้จะไปทำเงินทำงานทำการทำอะไรก็ไปทำทำไมไม่ได้แลกรหัสไม่ต้องเอาอะไรแล้วแล้วก็หาให้สถาปัจจัยหาข้อหาเหตุหาผลมาล้มล้างให้ตัวเองตัวเองจะได้อยู่เฉยๆเฉยๆตัวนี้แหละฤาษีภพฤๅษีได้ก็มันก็จริงมันก็ได้ชั้นนึงเลิกการเลิกลาเลิกยกเลิกยกเลิกออกทางทวารนอกนอกจากญาติก็ค้นพบนอกเป็นกาวมาพบแต่ภาวะพบในนี้สิเมื่อไม่กระจ่างแจ้งก็เป็นอัตรากินจริงเป็นอัตราในก็เป็นอัตลักษณ์สุขา พิษณุโลกหมดพ้นแต่มันโด่งมาสุดโต่งอยู่ในถังอัตชีวประวัติเป็นตนเป็นภพไม่รู้มันไม่มีตัวตนน่ะจิตวิญญาณไม่มีตัวตนพบข้างในภวังค์ภะวะนี้เป็นภพของจิตไม่เฉพาะของตาหูจมูกลิ้นกายแต่มันเป็นภพของจิตแล้วก็มาหลงอยู่ในจิตไม่มีตัวตนดูยากอัตตานิรันดร์โรคอัตตานี้ดูยากมากไม่ใช่รู้ง่ายเลยแล้วเราก็มาลงเสพหลงติดเหมือนกันกับเราติดตามติดรูปติดรถแต่ติดตามติดรูปติดรถติดอยู่ที่เสียงติดสัมผัสมันหนักหนามันต้องไปแย่งไปจริงมันต้องไปเอามาจากนอกมันจึงหนัก กว่าที่นี่ไอ้ติดภพนี่มันไม่หนักอย่างนั้นเพราะว่ามันเอาได้ทันทีแสบตรงนี้ก็นั่งดิ่งมันตรงนี้ติดมันตรงนี้เอาวันที่ไหนก็ได้ไม่มันอยู่ในตัวเรามันจิตวิญญาณมันอยู่ที่ไหนมันก็เอาที่นั่นเพราะมันติดจิตวิญญาณเป็นโรคจิตยังเป็นโรคจิตจิตจริงๆเป็นเพราะว่าพบเราก็ติดก็แช่เสร็จเราละไม่ได้ทิ้งไม่ได้มันก็จะเป็นอยู่อย่างนั้นได้แค่นั้นตรงนี้แหละต่างกับของพระพุทธเจ้าเขาฤาษีติดตรงนี้ได้แค่นี้ได้แล้วออกป่าเขาทำไปเลยแล้วก็ได้แค่ทีนะมีพระพุทธเจ้านั้นไม่ต้องพูดเลย ก็มันรั้งทีนะไม่ทักอีกมันจะฟุ้งซ่านมันไม่ติดหรอกนะเพราะว่าธาตุรู้สติสัมปชัญญะไม่แข็งแรงพอจะเข้าไปตรวจดูในภพจึงสร้างเรื่องอะไรมีอะไรที่มันยังเป็นวิมานอะไรของตัวเองอยู่หลังจากนี้ถ้าไม่มีสายเป็นสติโพรงแล้วเนี่ยมันจะต้องอ่านอีกรู้อีกเพราะสติลงแล้วไม่ปิดปรับติดหลีแล้วพักผ่อนพอสมควรแล้วก็โปร่งโปร่งใสอ่านดูเลยโอ้โหจิตมันจะรั้งไปทุรังธัมมังไปหรือมันคิดค้นมันวุ่นวายมันปรุงมันสร้างมันอะไรๆอีกเยอะแยะเลยแล้วทีนี้ตัวเองก็จะถ้าเผื่อว่าจับจิตได้ก็จะจับจิตอยู่เมื่อจับจิตอยู่ทีนี้จิตรวม ฟังดีๆนะจิตรวมจิตรวมแล้วมีกำลังพอมีกำลังทั้งพลังที่จะพยายามหยั่งรู้ทั้งพลังที่จะเอาไปเล่นเน็ตอะไรก็ได้ทีนี้เมื่อเอาไปเล่นเน็ตอะไรก็เล่นนิดเล่นเพลงถ้าไม่เอาไปเล่นนิดเล่นเด็กก็เป็นพลังหยั่งรู้ก็จะยังรู้ฟ้าดินจะอย่างรู้อันนู้นอันนี้ยังรู้ลึกซึ้งจักรภพจักรวาลอย่างรู้ไปหมดร้องความรู้ที่ตนเองสร้างใหญ่เลยโอ้ทีนี้เก่งใหญ่เป็นมานะกิเลสหลงหลงมากถ้าคุณเองรู้เท่าทันมีอินทรีย์พละคุณก็สงบความลับได้ว่าเออไอ้นี่เราเป็นหลงทำไมหลงนี่คุณก็หลงคุณก็เพ้อไป สิ่งเหล่านั้นแต่ถ้าใครรู้เท่าทันแล้วนี่เป็นปริยัติบอกคุณคุณจำทฤษฎีคุณจำพวกนี้ไว้ได้คุณก็ไม่ต้องเอาไปทำให้หลงตัวคุณก็ไม่ต้องไปเพ้อเพราะแม้คุณจะระงับที่นะได้ไม่ติดหนี้ติดหลบหลับไปไม่มีสารัตถะได้แต่ดับๆดีๆอยู่อย่างนั้นมันไม่มีอะไรในดับในนั้นใต้พบของหลักของดีนั้นมีอุทยานโดยเฉพาะชื่อมันว่าพระพุทธเจ้าสังโยชน์มีอุทยานแต่เราไม่รู้มันมันมีเชื้อลูกปลาที่มีชีวะลูกปลาที่มันเป็นต้นมันเป็นสารสังขารมันเป็นศาสนาที่เก่ามันเป็นตัวที่จนแตกตัวเป็นสายเป็นอาสวะยังทำงานอยู่ จับมันไม่ติดเพราะเราไม่มีจิตอันแยบคายที่จะมีสติเพียงพอแล้วก็เข้าไปรู้ในทวารที่ 6 เราสังวรเราซ้อมบอลอินทรีย์หรือสังวรอินทรีย์ในภายในสังวรทวารที่ 6 ไม่ได้เราต้องวอนไม่ได้เราจะทำให้มันเป็นพระในทวารที่ 6 ไม่ได้แม้เราจะทำให้เป็นพระในทวารทั้ง 5 ได้แล้วทวารที่ 6 เราทำไม่ได้เราก็พ่ายแพ้มันแล้วเราก็ล้างคนละไม่ได้เวลารับไม่ได้เราก็เสร็จมันอยู่เพราะฉะนั้นเราต้องปลุกให้มันตื่นเราต้องไม่ติดมันพยายามพรากมันออกมาเพราะฉะนั้นถ้าเป็นนั่งแช่ที่ไหนไปหลบหลับที่ไหนไปหยุดอยู่ที่ไหนเราตกเราไม่มีกำลังดึงขึ้นมา ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่านาทีแล้วนาทีเราวันหนึ่งคืนหนึ่งเราก็มีอาชีพในการที่จะให้ความดีเราก็เสร็จที่ความดีเราจะเก่งกาจสามารถดีได้ด้วยกลวิธีด้วยเทคนิคด้วยเชิงชั้นมากหลายพูดอย่างนี้รู้ไหมถ้าต้องการคุณจะสามารถเก็บเอาหรี่ได้เชิงชั้นด้วยวิธีด้วยเทคนิคโดยคนไม่รู้ได้ง่ายๆบางทีต่อหน้าต่อตาก็มีเชิงชั้นพลางคนแต่เราได้ดีนั้นเข้าใจไหมเข้าใจตัวเองไหมมีเทคนิคหลายไหมเรียกว่าโง่ไป กลวิธีโง่ๆให้ตัวเองแล้วเราก็ไปได้กลวิธีโง่ๆนั้นมาแอบเสพแอบติดแล้วเราก็สั่งสมความเสพติดเป็นมัชชะมัชชะและคุณก็เมามันเมามันเมามันเป็นมัชชะเป็นความเสพติดเป็นความเมาไม่ใช่ระดับสุราไม่ใช่ระดับมีระยะแต่แต่เป็นระดับมัชชะแล้วคุณก็เมามันเมามันเมามันเมาคุณโงหัวไม่ขึ้นหรอกคุณเมาวันหนึ่งคุณก็เมาอร่อยๆมันละเอียดลึกซึ้งมันไม่เมาโซเซเหมือนกินเหล้าแต่มันเมาสิ่งนี้แหละมันโง่เป็นผีนะมีพระที่นั่งมีพระก็งอกงามไพบูลย์นะมันอารีมันไม่ยินดีอะไรหมดล่ะมันไม่ได้ยินดี ไม่ยินดีอารตีมันตันที่มันขี้เกียจไปหมดวิชาขึ้นขนเลยบิดขี้เกียจอยู่เรื่อยไม่ทำผิดกาภัสสุรีย์เกาหลีคุณไม่เมาแม้แต่ภาษาอาหารคุณจะไม่ต้องการอาหารที่กินทางปากลิ้นคนจะไม่จะต้องการอาหารทางผัสสะอาหารคุณก็ไม่ติดแต่คุณจะมีมโนสัญเจตนาหารเจตนาที่จะอยู่ในภพนี้และคุณก็มีมโนสัญเจตนาหารซ้อนหรือเป็นอุทยานซึ่งคุณตาไม่ติดเพราะพอตกทีนั้นมีพระคุณก็ปิดแล้วคุณร่วงพ้นภาวะภพที่เป็นพระพุทธเจ้าลงไปไม่ได้ คุณอยู่ได้แค่ภพนี้คุณตันอยู่แค่ภพนี้พบของจีนน่ะมีทางนี้แล้วคุณก็เสพก็ติดอยู่ที่ภพนี้เท่านั้นพลังรู้ของคุณไม่มีต่อลงไปหาพบนั้นเพราะงั้นมโนชัดเจนทหารที่บ้าบออยู่ในภพและอีกมีอีกเพราะมโนฉันเป็นอาหารพบที่ต้นที่เป็นนั้นคุณติดความหลบหลับเพราะฉะนั้นโทอันนี้คืออาหารอันนี้คุณเมาอาหารอันนี้โดยเฉพาะถ้าเรียกวิญญาณอาหารและแจ้งโดยตรงเลยวินอาหาร 4 เนี่ย 2 อย่างนี้น้อถ้าผัสสะไปทวารทั้ง 5 มันก็เป็นผัสสะนอกผัสสะในมันก็มีจิตใจมันเป็นทำอารมณ์มันไม่เป็น พาลงมันเป็นธรรมารมณ์มันเป็นอารมณ์ในจิตมันเป็นผัสสะของจิตแล้วคุณก็สบายอันนี้ชอบอันนี้ติดอันนี้ประหยัดภาษานี่จึงมันหยาบมาหานอกส่วนผัสสะนายเราไม่ได้ผัสสะด้วยซ้ำเราเรียกธรรมารมณ์อารมณ์อารมณ์เกิดอารมณ์สัมผัสกันเองอารมณ์ปรุงแต่งกันเองเป็นสังขารใหม่คุณปิดมโนสังเกตกันนานและวิญญาณอาหารอาหารอร่อยในทางวิญญาณในทางจิตอาหารนี้ไม่ใช่ลูกไม่ใช่รถไม่ใช่กลิ่นไม่ใช่เสียงไม่ใช่สัมผัสเป็นอาหารหลักแสนคุณกำลังสั่งสมใจอยากทราบไสยศาสตร์ ไสยศาสตร์สง่าศาสนาศาสนาที่มีไสยะและคุณก็จะเก่งเก่งเพราะกรรมเก่งเพราะกระทำเก่งเพราะทำให้มากเราทำให้มากโดยการสั่งสมโดยการเสพโดยการติดแต่คุณไม่ได้สั่งสมการสลัดออกคุณไม่ได้สั่งสมทำให้มาพิจารณาสลัดออกสลัดออกเลิกออกถ้ามันเป็นเมื่อไหร่ไม่เอาไปเป็นอื่นไม่เอาไปเป็นอื่นคุณไม่ทำอย่างนี้คุณปล่อยให้มันได้นอกจากปล่อยให้มันได้ให้มันเสพแล้วยังไม่พอยังหาอุบายคนละวิธีหาคนละวิธีให้มันทำต่อหน้าต่อตานี่คุณก็กำลังหาคนละวิธี ช่วยมันให้มันเปิดทางให้มันจะทำวิธีไหนน้อถ้าทำให้คนรู้นี่มันก็น่าอายเพราะมันทำให้คนไม่รู้จะทำวิธีไหนคุณก็จะมีคนละเม็ดต่างๆนานาอะไรทำให้มันต่างๆแล้วคุณก็ได้เสพวิธีใดคนยังจับไม่ได้คนยังไม่รู้คุณก็ได้วิธีนั้นสูงสุดเก่งนะเก่งในการเป็นผีเก่งในการเป็นผีที่เสพติดจะได้เสพติดสิ่งนี้จริงๆถ้าคุณเองเทียบเคียงได้ว่าคุณเองได้บางเบาว่างลงตัดปล่อยมาจากกิเลสแม้แต่กรรมตัณหาคุณได้แล้วเพราะว่าตัณหา แค่นี้ถ้าคุณตัดออกได้คุณก็จะเบาว่าลงฟรีอิสระไม่หนักมันหนักเหมือนกันแต่มันไม่เหมือนกันมันหนักกามันหนักมากหนักวัตถุหนักโลกธรรมหนักมากอันนี้ก็เป็นโรคอีกชนิดหนึ่งอีกชั้นหนึ่งบอกแล้วเป็นภาวะโลกเพราะว่าพบและคุณก็นับตามที่คุณหนักมันหนักนะมันจะยกจิตขึ้นมานี่มันหนักมันจะให้เบาว่างโล่งโปร่งคล่องแคล่วมันไม่ระเหิดท้านางแล้วมันโอ้โหมันหีดังหีนางหนักหินมันไม่ใช่ของเบานะแล้วคุณก็ไม่คล่องแคล่วบาทเดียวไม่เบาว่างไม่ง่ายไม่กะปิ มันก็จริงเป็นพุทธะสัมมาโทเมาเมาเมาเมาเมาเมามันอยู่แล้วมันก็เป็นเจตนาตรังเห็นไหมใน 5 ประการนี้ทั้งหมดของทีนะมีพระเต็มอยู่ปีเลยเต็มปีเลยจิตหลบจิตหลับจิตๆลงไปในภวังค์มันไม่ขึ้นวิถีจิตติตื่นของพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าจึงแปลพุทธโดยอวว่าเป็นผู้ตื่นเป็นผู้ขึ้นวิธีเป็นผู้ตื่นเป็นผู้รับรู้อยู่กับโลกโลกทุกอย่างสัมผัสเรารู้โลก ตื่นๆสติเต็มร้อยไม่มีพุทธะแก้ไสยะตรงนี้แก้ที่เดียรถีย์แก่ฤาษีหลับตาฤาษีตาไฟฤาษีดาบสอะไรแล้วแต่ที่นั่งๆหลับตาแก้ตรงนี้ถ้าคุณไม่เข้าใจอันนี้เป็นสมาธิที่คุณก็ได้ฟากหนึ่งซีกนึงเราได้เข้มงวดกวดขันเราได้พยายามเคร่งเราพยายามได้สอนเรื่องการเรื่องโรคกระทำฆราวาสเรียนฆราวาสที่ไม่มีนิสัยไม่มีสันดานเก่าเป็นฤาษีมาเขายังทำงานทางโลกอยู่เขาครอบครองจะเห็นได้ พวกฆราวาสหลายคนพวกหมู่เหล่านี้ปฏิบัติธรรมอยู่กับโลกนอกปฏิบัติแล้วก็ละกามาเป็นฉันเป็นตอนละโลกธรรมและอบายมุขและโลกธรรมระกามาได้เก่งแล้วก็ไม่มีสันดานเป็นฤาษีไม่มีบารมีเก่าจะเรียกบารมีมันไม่น่าจะเรียกพระบารมีมันหมายไปในเชิงดีแต่นี่เป็นขี้หมามาคือมันติดฤาษีติดลบติดลบฆราวาสก็ไม่มีนะเขาสบายเลยคล่องตัวก็ทำงานอยู่ทางโลกสบายทำกรรมกิริยาอะไรต่ออะไรทางโลกสบายและเขาก็ต้องทำด้วยเพราะเขาต้องทำอาชีพแบบโลกๆเขาจะทำงานอยู่สัมพันธ์กับโลกเขาก็เลยสบาย ง่วงเหงาหาวนอนไม่มีสดชื่นกระปรี้กระเปร่าเบาพร่องทำงานได้เยอะเยอะจริงๆนะสังเกตคุณจำลองดูไม่รู้ว่าคุณจำลองจะเป็นช่างหรือช่างรับที่ไหนไม่เคยเห็นแต่ว่าโอ้โหช่างทำงานงานไม่ใช่น้อยๆนะคุณคุณจะต้องรู้นะเลขาธิการนายกรัฐมนตรีนี่ไม่ใช่งานน้อยเลยงานประเทศมีเวลาเกลียดเวลาว่างได้มาทำนู่นทำนี่ทำอะไรต่างๆนานๆได้แคล่วคล่องจะเห็นว่าแคล่วคล่องเร็วไวตัดสินได้เร็วเพราะพลังงานมันไม่เอาไปเสพหลีกหลบเสพหลับไม่ต้องหยุดนี่เพราะมันหยุดกิเลสได้แล้วดับกิเลสได้แล้วไม่ต้อง เพราะงั้นเวลาก็ทำการงานถึงเวลาพักก็พักทำเวลาพักให้ตัวเองได้มันมีนี่เวลาพักคนเรามันพอเมื่อไม่เสพไม่ติดมันก็ยิ่งแคล่วคล่องมันก็วิ่งเบายิ่งคล่องเราจะมีลักษณะหนักจะมีลักษณะเฉื่อยพีระมิดพาเฉื่อยช่วยไม่เป็นลหุท้านังไม่เป็นอาหารอันอื่นไม่เป็นพลังอย่างแคล่วคล่องไม่เป็นพลังอย่างที่มีลักษณะพลังที่มันทั้งคมทั้งเอ่อมีฤทธิ์แรงมันไม่เป็นเพราะถ้าเราปราบภพนี้ไปไม่ได้เราทำไม่พบนี้ผ่านไม่ได้ เราก็ไม่เก่งกว่าฤาษีเรามีสภาวะของทางโลกมีสภาวะกามภพชัดมากเราไปประกอบกับอาจารย์เกจิอาจารย์หรือว่านักพรตที่ไหนๆดอกประจำเขาได้ขนาดนี้เราประจานเขาได้เราสู้เขาได้เพราะเรามีสภาวะหยาบชัดมากเรามีสภาพสภาวะลาภยศสรรเสริญอันพร่องอันเบาอันขาดอันเสด็จอันไม่มีเราไม่ติดไม่ยึดเราไม่โลภในลาภยศอบายมุขเราไม่เสพไม่ติดเราไม่โลภแม้แต่ในรูปรถเก่งเสียงสัมผัสเราก็ลดได้สนิทเด่นชัด ไปประกบกับนักพรตที่ไหนชนะแต่พอประกบเข้าไปในอีกชั้นหนึ่งเอาในชั้นของภาวะภพเข้ามาเสร็จล่ะสิอโศกตัดไปพบนั่นให้คะแนนชนะไม่ว่าตัดไปไม่ต้องแข่งในเรื่องนั้นไม่กล้ามาพบมาแข่งในภาวะพบอโศกยังยุ้ยยังย่อยยังไม่โตเลยในขั้นตอนอโศกยังยุ้ยญาติเยอะเพราะอะไรเพราะว่าฤาษีเดินผีหรือว่าพวกศึกษาไอ้พวกหนึ่งเขาเคร่งเขาเพ่งเขามีเจตจำนงศึกษา เข้าศึกษาภาวะพบมากชาติสติสร้างสติสติเขาแข็งเมื่อสติเขาแข็งเขาจะมีจิตอ่านพบในเมื่อมีจิตอ่านพบนายเขาเห็นตัวทีนะมีธาตุกิเลสมึงเป็นตัวที่น่าพิทักษ์กิเลสเขาได้ปราบตัวที่นั้นมีธาตุกิเลสเมื่อเขามีสติในภพในเขาก็จะอ่านพุทธจักรมันก็อาจจะเขาระงับอุทธัจจะคนพวกนี้จึงสงบเย็นไม่ร้อนเหมือนเราสงบเย็นไม่รู้ว่าไม่แรงสงบเย็นพบนายของเขาแข็งเขาปราบเขามาพบของเขาได้เขาปรับก็ไม่เสร็จ หลบหลับนักเขาไม่เคยติดฟุ้งซ่านเขาก็ไม่ค่อยฟุ้งซ่านไอ้ฟุ้งซ่านกับปัญญาเนี่ยมันไปด้วยกันถ้าเราไม่รู้เท่าทันความรู้ที่มันรู้มันมีพลังรู้ที่รู้มากแล้วเราก็หลงพลังรู้ฟุ้งไปใหญ่ไม่รู้จักพักไม่รู้จักทำไม่รู้จักหยุดไม่รู้จักพอแล้วก็เหนื่อยเพลียและยิ่งทำให้เราทีนะมีพระมาทีนี้เขาเองเขารู้อุทยานเขารู้ฟุ้งซ่านเขาไม่ไปมากเขาก็พอมันก็พอเขาก็สงบสบายเขาก็แข็งแรงเขาก็ไม่ดีไม่หลบไม่หลับอะไรพยายามจุดของภาวะของเขาเก่งเรานี่อย่างน้อยยังอ่อนในเรื่องภาวะภพ ยังไม่แข็งแรงจุดนี้เพราะเราต้องเอาจริงๆไม่ต้องเป็นนั่งหลับรู้ก็ได้หรือนั่งหลับรู้ผ่านนั่งเจโตสมถะเราก็อ่อนมันอ่อนมันตกไปพอนั่งปุ๊บหลับไปแล้วก็ไปแล้วมันก็เสพติดแทนที่จะได้ค่าคุณก็กลับสั่งสมแทนที่จะได้ฆ่าคุณกลับสั่งสมมันก็เลยขาดทุนใหญ่คุณต้องสำคัญมั่นหมายรู้จักสักกายะสักกายะขนาดนี้ของเราไม่ใช่อบายมุขสักกายะของเราขณะนี้ไม่ใช่ลาภยศสรรเสริญมันไม่ใช่ตัวผีตัวใหญ่พวกนั้นศักยะของเราไม่ใช่กามไม่ใช่รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสนักแม้คุณบางคนสัมผัสและคุณก็จะสู้ไม่ได้แต่เวลาจริงๆ LINE อาวรณ์หามันมากนักหรือรูปเราคิดถึงสัมผัสก็เห็นว่าก็ไม่ไม่ไม่ได้จัดการอะไรแต่เพราะว่าพบซี่คุณอาลัยอาวรณ์เผลอไม่ได้ต่อหน้าต่อตาก็เสพก็ติดก็เอาอยู่นี่แหละสักกายะของคุณนี่แหละตัวตนกันใหญ่ละศักยะคือตัวตนมันใหญ่สักกายทิฏฐิแปลว่าความเห็นแปลว่าความเข้าใจคุณเห็นศักยภาพของคุณหรือยังถ้าเห็นแล้วคุณทุกข์กับมันอยู่ขณะนี้แน่ใจว่าคุณได้ทุกข์กับมันอยู่เมื่อคุณเห็นมันเป็นทุกข์คุณเชื่อแน่ว่าคุณเห็นว่ามันเป็นอนิจจังคุณเชื่อแน่ว่าคุณว่ามันไม่เที่ยงแน่ฆ่ามันได้แต่คุณก็ยังแพ้มันไม่ฆ่ามันคุณ ประนีประนอมมันเอาใจมันคุณคุณนึกว่ามันเป็นชีวิตหรือมันไม่ใช่ชีวิตหรอกการอาการเสพติดผีไม่มีทางนี้มันไม่ชีวิตชีวามันไม่ใช่สัตว์โลกนะมันไม่ใช่ปลานะมันไม่ใช่ชีวะมันไม่ใช่ภูตะไม่ใช่มันของที่ไม่มีแต่มันมาเป็นตัวตนหลอกคนมันมาเป็นพูดมันมาเป็นภูตะมันมาเป็นปานะมันมาเป็นชีวะหลอกคุณมันเป็นชีวะไอ้ตัวง่วงไอ้ตัวหลับไอ้ตัวแสบติดแต่อันนี้อร่อยเป็นอันการเป็นรสชาติอะไรก็ตามใจที่จะเรียกมันใช้ภาษาสื่อไปรู้ตัวไม่ค่อยชัดแต่ถ้าใครฟังดีๆจะรู้ชัด เราพูดถึงอะไรตัวนั่นแหละมันไม่ใช่ชีวิตไม่ใช่ชีวะไม่ใช่ภูฏานไม่ใช่ปลานะคุณค่าไม่บาปถ้ามันอยากให้มันมีตัวตนอย่าให้มันมีฤทธิ์แรงฆ่ามันให้ดับสนิทอย่าให้มันมามีฤทธิ์กับเราอยู่ในใจของเราคุณค่าตายไม่บาปแต่คุณไม่รู้คุณเองออเซาะมันคุณหลงมันจะต้องให้มันมีชีวิตชีวามันมีตัวตนให้มันเป็นอยู่คุณเห็นไหมว่ามันเป็นศักดาของคุณมันเป็นทุกข์มันเป็นเหตุแห่งทุกข์มันเป็นตัวทำให้คุณไม่เจริญมันเป็นนิวรณ์มันทำให้คุณเสื่อมมันทำให้คุณชิบหายมันทำให้กูฉิบหายนะคุณได้ดีมาแล้ว หนึ่งก็ดีล่ะแต่ส่วนนี้คุณกลับมาตกลงไปเพราะงั้นวันเวลาก็ดีพลังงานก็ดีทุกอย่างแม้ทั้งแคลอรี่ทุกอย่างคุณก็เอาไปถมให้เจ้าหนี้เอาไปให้เจ้าหนี้ไม่ถูกกูต้องดึงคืนมาสลัดคืนออกพิจารณาคุณต้องทำให้มากในการสลับออกคุณต้องรู้ตัวรู้ตนให้ดีว่าตัวนี้เราให้มันแล้วนี่หว่าแม่นิดแม่หน่อยแม่หนีลงนิดนึงบอกแล้วว่าเป็นอุปสรรคคนทำงานอะไรคุณใส่ใจงานอันนั้นได้คุณมีภาวะตื่นเต้นกับงานนั้นนั่นคุณเก่งไม่มีที่นั่งมีพระคุณมีความไม่ฟุ้งซ่านไปอื่นเลยเพราะงานนี้คุณ ดูจดจ่ออยู่เต็มจิตอยู่เป็นเอกัคคตากับจิตนี้งานนี้กรรมนี้การงานนี้การกระทำนี้คุณก็เป็นฌานคุณก็เป็นเอกัคคตาคุณได้ฆ่าทั้งกิเลสในตัวพร้อมกันนั้นคุณก็ได้มีการงานในตัวมันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเหมือนกันอย่างนี้คุณกำลังคว่ำหน้ามือแล้วคุณก็กำลังหงายหลังมือคุณกำลังไม่ให้จิตมีกิเลสมอบจิตไม่มีกินแหลกคุณก็ทำงานได้อย่างน้อยขนาดนี้คุณกำลังฟังธรรมการฟังธรรมเป็นการงานคุณก็โยน โสมนสิการตั้งใจฟังธรรมเอาใจใส่