240531-3-071 ทางเอกภาค3-ตอน071(หน้า282)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

โฟลเดอร์2524-25 MP3 ทางเอก-ภาค3- 232 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์160 KB
วันที่แก้ไข18 กรกฎาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันอาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคมพุทธศักราช 2524 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้อบรมธรรมชาติที่พุทธสถานสันติอโศกเข้าวันนี้เราก็มาทบทวนแล้วก็มาเพิ่มเติมอีกในอำเภอที่จะให้ทั้งยืนยันมั่นคงให้ทั้งลึกซึ้งเข้าไปอีกทำให้มันลอกแทงให้มันทะลุทำให้มันชั่วอย่างน้อยเราเกิดญาณเกิดปัญญา แล้วเราก็ไปก็ทำให้เกิดเป็นเจโตวิมุตติอันไม่กลับกำเริบให้ได้ทุกเวลาทุกวินาทีทุกขณะเราจะมีสติระลึกรู้ตัวแล้วก็กระทำไปตามที่ปัญญาหรือปริยัติหรือแนวนำหรือมักทางที่เราจะประพฤติปฏิบัติแบบความหมายที่เราได้รู้ชัดเจนว่าเราจะต้องทำอย่างนี้อย่างนี้เป็นสมาธิที่ไม่ได้รู้ไปสัมมาทิฏฐิแล้วเราก็มีความพยายามมีสติสัมปชัญญะกระทำตนอบรมตนสังวรต้นก่อเกิด นะแล้วก็ต้องสังวรสังวรไปเรื่อยๆให้ปฏิเสวามิคุ้นให้มันเคยให้มันได้อย่างที่เรารู้แล้วว่าดีนั้นเป็นอย่างนี้ทำเอาวิจัยเรื่อยไปมีสติสัมโพชฌงค์มีธรรมเอาวิจัยสมโภชจงวิริยะต้องให้มันได้ตามที่เรารู้แล้วเห็นแล้วเข้าใจแล้วเราเข้าใจจริงเป็นปัญญาเกิดอธิปัญญาเกิดสัมมาทิฏฐิเพราะในสัมมาทิฏฐิจึงเป็นตัวนำเป็นประธานตลอดเวลานำไปเรื่อยๆตามความเป็นจริงเรามีฐานะขนาดนี้เราจะรู้เท่านี้แล้วเราก็ทำให้ดีที่สุดเท่าที่เป็นไปนี้และสั่งสมให้เกิดเจโตวิมุตติอันไม่กลับกำเริบให้มีวิมุต ส่วนคือปัญญานำและก็กระทำตามที่ว่านั้นจนกระทั่งเกิดจริงเป็นจริงจนเห็นวิมุตเกิดญาณทัศนะวิมุติหรือวิมุตติญาณทัสสนะเพราะวิมุตก็มีอยู่เพราะจิตของเราแต่เกิดรู้ว่าวิมุติเป็นอย่างนี้ไม่ผิดไม่เพี้ยนชัดๆแน่ๆมีมนุษย์อยู่อย่างนี้เป็นลักษณะนี้ขนาดนี้ดังนี้มากไปน้อยไปก็ไม่ใช่ขนาดนี้ยังนี้จิตสะอาดคือจิตอย่างนี้จิตที่มีเศษเสี้ยวของธุลีละอองไม่ว่าจะเป็นอโศกวิรชาก็เป็นอย่างนี้จิตไม่หวั่นไหวเป็นอย่างนี้ ที่จริงอโศกาวีระชาตินั้นน่ะเป็นส่วนใช้อโศการามไม่โศกไม่สร

อ่านต่อ

่างใหม่มนต์ไม่หมองไม่ลำบากลำบนแล้ววิรัชฉะวิทย์ตัวนี้จะแปลว่าไม่ก็ได้จะแปลว่ายิ่งก็ได้ระยะหนึ่งคือตัวกิเลสนั่นแหละจะว่าไปแต่ที่จริงก็คือเกิดราชาคือตัวเกิดเกิดยิ่งเกิดใหญ่ราชาเนี่ยราชาในเมื่อเวลาเขาผันให้ยาวขึ้นเป็นราชานี่คือเป็นรากเป็นราชาเป็นเจ้าเป็นเจ้าเป็นหัวหน้านำถ้าจะว่าแล้วราชานั้นก็คือพระเจ้า แล้วก็พระเจ้าทั้งโลกก็คือพระเจ้าราชาก็คือพระเจ้าพระเจ้าที่ยิ่งใหญ่ของมวลมนุษย์มวลหมู่กลุ่มสังคมก็มีราคะราคะตอนนี้สุรชวิรชาจึงหมายถึงตัวจิตที่นำอยู่มันยังไม่ดับยังไม่ตายมันไม่มีความทุกข์และไม่มีความสุขความเศร้าความหม่นความหมายความอะไรแล้วมันก็มีแต่ความยินดีมีแต่ความยินดีดังที่นี่วอน 6 นิวรณ์ 7 นิวรณ์ 7 มีแต่ความยินดีเป็นสภาพที่รู้ดียินดีและเราก็ได้เรียนรู้ซ้อนลงไปเป็นสภาพสูงขึ้นไปอีกแล้วว่าในวิภวตัณหานั้น เรามีพบที่เป็นพบยิ่งกว่าพบและเราเองเราก็จะต้องรู้ว่าเมื่อทำดีก็คือดีดีก็เป็นของดีดีไม่ใช่ของเราเราจะหลงว่าดีเป็นของเรานะไม่ถูกแล้วก็เหลือแต่ทำส่วนที่มันดีที่สุดจึงเรียกว่าเลือกกุศลอกุศลให้ถูกต้องและก็ยังกุศลให้ถึงพร้อมอยู่เสมอหรือว่ายังประโยชน์ไปไม่ประมาทเต็มไปด้วยความไม่ประมาทเพราะฉะนั้นผู้ที่เป็นพระอรหันต์แล้วจึงต้องโดดเข้ามาคลุกคลีเกี่ยวข้องอยู่กับโลกมนุษย์ไม่ต้องไปทำลายมนุษย์แต่ทำลายกิเลสหรือทำลายสิ่งเลวร้ายไม่ใช่ไปทำให้ร่างกายชีวิตนี้กลายเป็นหัวหลักหัวตอหรือ เป็นของทิ้งเราไม่ใช่นักทำลายสิ่งนี้แต่เราทำลายสิ่งที่ควรทำลายให้เกลี้ยงสะอาดสนิทเป็นเจโตวิมุตติอันไม่กลับกำเริบและทำให้เกลี้ยงสนิทฆ่าสิ่งที่ควรค่าทำลายสิ่งที่ควรทำลายแล้วเราก็จะเหลือสิ่งที่ดีที่สุดสิ่งที่ดีที่สุดก็จะเป็นไปตามดีที่สุดแต่สิ่งที่ดีที่สุดที่ว่านี้มันก็เป็นสังฆธรรมเป็นของปรุงเป็นของแต่งเป็นของเกิดอยู่เป็นของผสมเป็นสารผสมเป็นของประกอบเป็นของประชุมซึ่งมันต้องเกิดเป็นอยู่เหลืออยู่มีร่างกายมีชีวิตมีรูปนามขันธ์ 5 แต่เราไม่ได้เป็นทาส นามขันธ์ 5 และเราเป็นคนปกครองรูปนามขันธ์ 5 เราเป็นผู้ที่จัดแจงเองสั่งเองเป็นพระเจ้าเนื้อรูปนามขันธ์ 5 จึงเรียกว่าโลกุตระเรากำหนดมันกำหนดมันเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้เองกำหนดให้มันทำกำหนดให้มันอะไรต่ออะไรต่างๆนาเองแม้ที่สุดสูงสุดอย่างพระพุทธเจ้าท่านกำหนดให้ชีวิตตายเออเราจะตายเมื่อนั้นมื้อนี้ท่านกำหนดถึงชีวิตเราจะตายวันนั้นวันนี้เวลานั้นเวลานี้เราจะตายนั่นเรียกว่าพระเจ้าอันสูงสุดแม้แต่วันตายตัวเองก็กำหนดลงไปเองเลยส่วนพระอรหันต์เจ้ายังไม่มีอำนาจแรงพอถึงขนาดจะกำหนดวันตายเพราะ ศาลเจ้าก่อนกำหนดวันตายยังไม่ได้บางคนจะรู้กำลังของตังสะพายขันธ์ 5 แท่งนี้มันจะไปได้ถึงแค่นี้แล้วมันก็จะตายเพราะร้านบางองค์จึงรู้วันตายแต่ไม่ได้หมายความว่ากำหนดวันตายเอาเองไม่ใช่พระอรหันต์กำหนดวันตายเอาเองไม่ได้พระอรหันต์ธรรมดาแต่อาจจะมีบางองค์ที่มีอนาคตทางสยามเพียงพอรู้วันตายสามารถที่จะกำหนดรู้ได้แล้วก็อ๋อรู้ว่ารูปนามขันธ์มันเป็นอย่างนี้ไปขนาดนี้แล้วมันก็จะดำเนินไปได้สุดตรงนี้ถ้าหากบางองค์จึงสามารถรู้วันตายแต่ไม่ได้หมายความว่า กำหนดวันตายเหมือนพระพุทธเจ้าฟังดูดีๆต่างกันนิดนึงบางองค์พระอรหันต์บางองค์ก็ไม่รู้วันตายของตัวเองไม่รู้มันจะดำเนินไปได้แค่ใดเพราะท่านไม่เก่งในอนาคตทางสยานหรือไม่ชำนาญในการคำนวณประมาณสิ่งนั้นเท่านั้นเองแต่ไม่ได้หมายความว่าท่านเองท่านไม่อยู่เหนือท่านก็อยู่เหนือมันต้องตายแน่ๆอันนี้มันไม่มีสงสัยแม้แต่คุณเองยังไม่เป็นอรหันต์นี่คุณเคยรู้แน่แก่ใจอยู่แล้วมันตายแน่มันเสื่อมไปเป็นธรรมดาไม่แปลกเลยอันนี้มันเป็นความจริงมันเซอร์ไปเป็นธรรมดาแต่ปัญหานั้นไม่เสื่อมสติสัมปชัญญะไม่เสื่อมไม่เชื่อองค์ประกอบที่จะใช้สติปัญญา ปัญญามันก็เป็นไปมันก็เป็นไปได้มันอาจจะมีสัญญาคร่ำคร่าบ้างมีสัญญาพร่ำครามมีเวทนาคร่ำคร่ามีสังขารรำคาญเพราะงั้นเวลาปรุงก็ปรุงไม่ได้เต็มที่สัญญาความจำก็ช่างจะลดถอยลงเวทนาก็ถอยลงไปมากบางทีคนแก่แก่อายุแก่ๆก็รู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้ทนอย่างนี้เรียกว่าเวทนาไม่แข็งแรงอุบัติเหตุขาเวทนาของท่านไม่แข็งแรงก็เป็นความตั้งมั่นด้วยเป็นความไม่หวั่นไหวเป็นความคงทนตั้งมั่นในส่วนที่ คือมันยืนหยัดได้ว่ากิเลสมันยิ่งไม่ขึ้นมาอีกอุปกรณ์อะไรต่ออะไรไม่ช่วยให้มีกิเลสอีกมันยิ่งไม่มีกิเลสเพราะฉะนั้นเวลาแก่แล้วนี่พระอรหันต์แก่ๆเนี่ยมันจะรู้สึกเฉื่อยลงไปซะด้วยซ้ำแต่ตั้งมั่นยิ่งตั้งมั่นลงไปเพราะว่ายิ่งยิ่งเฉยกับไอ้การที่จะปรุงจะสร้างเพราะงั้นภาวะตัณหาที่ซ้อนเข้าไปอีกตามสภาพของรูปก็ขันน้ำมนต์ขันด้วยที่มันชราคร่ำคร่าเป็นธีระอนุบาลเป็นต้นตอของความแก่ลงแก่ลงชีไร่เสื่อมลงความชราลงชรา จิรายุปาทิมันเป็นด้วยซ่อนลงไปเพราะเงินในขณะที่เป็นพระอรหันต์หนุ่มๆสาวๆมีกำลังแข็งแรงมันจะมีฤทธิ์แรงเพราะเราต้องประมาณในการกระทำงานกรรมกรรมมันจะเต็มที่สิ่งที่เวลามันจะปรุงจะแต่งจะสร้างอิจฉาว่าจรอากังขาไว้จอนความมุ่งหมายเนี่ยมันจะแรงแล้วมันทำได้เต็มที่มันจะกลายเป็นความเกินไปประมาณอะไรผิดไปเพราะจะเป็นสัตบุรุษที่ไม่ค่อยสุขุมหนุ่มๆสาวๆจะเป็นสัปบุรุษที่ไม่ค่อยสุขุมเป็นผู้ที่ประมาณประมาณก็เอากำลังตนเข้าวัดเราเต็มที่ก็นึกว่าคนอื่นเขาเต็มที่ด้วย อัตตัญญุตาประมาณตนก็ว่ามันยังมีส่วนที่ยังไม่สุกผมยังดูตนอยู่กับว่าแต่ตนนี่แหละแข็งแรงมั่นคงคนอื่นก็น่าจะแข็งแรงอย่างเราอะไรเงี้ยมันก็เลยประมาณคนอื่นผิดไปบ้างการประมาณคนอื่นผิดนั้นน่ะไม่ใช่ว่าเป็นความผิดของพระอรหันต์เพราะว่าพระอรหันต์นั้นจะมีการรู้ผู้อื่นอันไม่ใช่ตัวของเราเองนั้นด้วยการประมาณไม่ใช่โดยการรู้ยิ่งอย่างของตัวเราเองเรารู้ยิ่งกว่าของเราไม่มีก็รู้ว่าไม่มีเขาก็มีก็รู้ว่าเขาเรามีเพราะงั้นมันก็จะดูแต่ของเรามีอัตราตัวตนของเรามีแม้เรากำลังมีฤทธิ์มีแรงเลยมีกำลังอยากให้คนอื่นได้ดีความดีเป็นอย่างนี้ เต็มอยู่ที่อัดอยู่ที่เราแต่จะไปบอกคนอื่นจะไปมองคนอื่นว่าเขาก็ต้องเป็นที่เราอย่างเราเหมือนเราไม่ใช่เราเดาเราคำนวณคดีคำนวณประมาณร้อนจึงจะดูคนอื่นนี้ไม่ได้แม่นเขาดูตัวดูคนอื่นไม่ได้แม่นเหมือนของตัวที่สัมผัสอยู่อยู่กับตัวตนจะไปดูคนอื่นได้แม่นเหมือนอย่างตัวเองเปรี๊ยะๆเลยไม่ได้เพราะฉะนั้นจึงคำนวณของคนอื่นผิดพลาดได้พระอรหันต์แต่ของตัวเองต้องแม่นของตัวเองต้องมีก็รู้ไม่มีไม่มีก็ต้องรู้มีก็ต้องรู้ไม่มีก็ต้องรู้ชัดเจนของตัวเองสามารถรู้ได้คนอื่นจะมารู้เท่าตัวเราเองไม่ได้มันก็ต้อง สูงสุดก็ที่ตัวเองนั่นแหละดีที่สุดแม่นที่สุดเพราะการประมาณจึงผิดไปได้บ้างถ้าเราได้ทำช่องฉลาดสามารถมันก็จะผิดน้อยลงมันก็จะแม่นมากขึ้นถูกตรงมากขึ้นเมื่อไปก้าวล่วงไปรู้ส่วนอื่นสิ่งอื่นการประมาณก็จะคุ้มขึ้นประณีตขึ้นมันยิ่งแก่ยิ่งนานวันก็ยิ่งเก่งก็ยิ่งรู้มากยิ่งแม่นมากคำนวณประมาณก็ยิ่งมันมัดจำยึดตาประมาณกำหนดคำนวณก็ยิ่งแม่นแม่นแม่นแม่นแม่นแม่นแม่นแม่นก็รู้ยิ่งรู้การะรู้เวลารู้การันต์ยุตารู้ปริสัญญุตามากขึ้นรูปบุคลากรประยุทธ์ตรามากขึ้นพระอรหันต์นั้นก็ยิ่งจะมี ริดแรงเป็นอภิญญาที่เป็นจำนวนประมาณทำกับคนอื่นได้ดียิ่งขึ้นเพราะยิ่งแก่ยิ่งสุขุมยิ่งประณีตยิ่งสุขุมขึ้นแต่ก็ไม่คล่องแคล่วมันย้อนศรกันลงไปแล้วแกทำไม่ได้มากด้วยแรงแต่เนียนสุดคุ้มประณีตมันก็ขาดไปส่วนนึงแต่ดีขึ้นมาอีกส่วนหนึ่งฤทธิ์แรงน้อยลงแต่ความประณีตสุขุมความแม่นความถูกความตรงความเข้ารูปเข้าร่องสูงขึ้นมันก็ได้สิ่งนั้นสูงขึ้นสูงขึ้นส่วนพระสัมมาสัมพุทธเจ้ารัฐบาลหมดเลยทั้งฤทธิ์แรงก็มาก ทั้งความแม่นก็แม่นสุขุมก็สุดคุ้มประณีตก็ประณีตท่านถึงเริ่มต้นทำตั้งแต่หนุ่มไปจนแก่ท่านก็ทำอยู่ในยะไม่แตกต่างกันนักหนุ่มจนแก่ไม่แตกต่างกันนักอย่างผมนี่นะผมทำงานตอนหนุ่มก็ผมทำงานตอนแก่คุณสังเกตคอยสังเกตเอาเถอะจะแตกต่างกันให้เห็นได้ชัดนมก็จะเป็นอย่างนึงแกก็จะเป็นอย่างหนึ่งตามที่ได้อธิบายให้ฟังมันมันมีส่วนดีส่วนดีต่างกันต่างกันจะเห็นได้ความแรงกับความสุขุมเป็นหนี้มันจะต่างกันความเนียนใน ความมีฤทธิ์แรงนอกขณะนี้เรามีฤทธิ์แรงนอกมากเป็นเนียนในยังน้อยและเนียนในอย่างน้อยขอให้พวกเราได้สังเกตที่ใช้ภาษาสื่อให้ฟังว่าผู้ที่ตั้งใจฟังอยู่จะรู้น่าจะรู้จะเข้าใจขอให้เราต้องทำส่วนเสริมสิ่งที่เป็นไปละเอียดละอ่อนเนียนในให้มันมากขึ้นเรารู้ว่าข้างนอกมันได้มากแล้วก็ทำข้างในให้มากแล้วคนไหนที่มีสภาพเนียนในมากแต่ฤทธิ์แรงข้างนอกไม่ออกเลยก็ต้องรู้ตัวข้างในแรงข้างนอกไม่ค่อยออกมันก็อาจหาญกล้าไม่เคยเป็นไปได้ดีข้างนอกไม่ปรากฏก็ต้องเรียนรู้ แล้วก็ต้องทำให้มันสมบูรณ์ทั้ง 2 ส่วนเสมอๆวนิดาอธิบายคลี่คลายออกมาเห็นความลึกซึ้งเข้าไปอีกถึงสภาพที่ว่าเมื่อเรากลับมาทำงานเราไม่ติดหินถ้าเราเข้าใจแล้วเราปลดปล่อยเพราะว่าเรารู้แล้วว่าเราหลงแต่ก่อนนี้เรานึกว่าอบายมุขมันอร่อยแล้วเราก็ไปลงเสียเวลากับมันก็บ่นอยู่โลกนั้นทิ้งโลกนั้นก็ไม่ได้จนเราทิ้งโลกนั้นได้แล้วเราไม่มีปัญหาโรคกรรมโรคกระทำรูปยกรถขึ้นเสียงสัมผัสลาบยศสรรเสริญเราทิ้งไม่ได้อีกเราก็มีเวลามีพลังมีฤทธิ์แรงเอามาทำงานได้อีกเอามาทำทีไรก็ดี ทำทีไรก็ดีแต่จิตมันก็ยังโน้มเอมแปลว่าเอ๊ะทำไมทำนี่มันก็อร่อยกว่ากูก็มาติดตัวไม่ทำเนี่ยหยุดอยู่เฉยๆอยู่เฉยอยู่หลับหลี่หลบเลี่ยงเป็นเจตะโสจะดีนะตังค์เป็นผีหลอกผีหลอกนิสัยยักษ์เป็นพวกธาตุสัจจะเอาแต่หลบหลับนอนคุดคู้หนีเขาให้ชื่อว่าหน้าใครชื่อว่านาคกับไอ้พวกนอนเปลือกไปหลบไปอยู่ใต้บันดาลอย่างเงี้ยอยู่ใต้สิ่งที่จะไปค้นหาได้ยากยิ่งเรามาติดมายึดศาสนาที่สูง ศาสนาหน้าหรือศาสนาเดลเศรษฐีที่ได้ความจบเพียงเท่านี้พระพุทธเจ้าถึงกล้าท้าทายว่าเป็นพุทธเท่านั้นพุทธพระพุทธเจ้าเท่านั้นจะปลุกนาคโดยเฉพาะยิ่งตัวนากอยู่ใต้บาดาลสุดเกษียณมหาสมุทรอยู่ใต้บาดาลที่ลึกสุดนั่นน่ะไม่มีใครจะไปปลุกได้เลยพวกเราคนใดคนหนึ่งจะกลายเป็นนาคใต้บาดาลที่มีพุทธะยังไงยังไงผมก็เป็นพุทธะแม้จะไม่เป็นพระพุทธเจ้าก็เป็นพุทธที่เรียกว่าก็เป็นตัวยอดสุดยอดสุดยอดชัยบาดาลจะบอกให้เป็นยอดชายล่ะนักชัยขนาดผมใช้ไปแล้วนี่บางคนถึงแล้ว อีกเขาก็รู้สึกตัวแล้วเขาก็ตื่นมาบางคนถึงตัวแล้วก็ยังไม่รู้สึกตัวยังไม่ยอมขึ้นมาจากบาดาลทำตนไปยังกับพญานาคที่ว่าแหมพระพุทธเจ้าเนี่ยเมื่อวานนี้เกิดองค์นึงวันนี้ก็เกิดอีกองค์นึงว่าแล้วก็ลบรับดับไปอีกอย่างเก่าไม่เอาใจใส่อีกเลยคุณจะพูดขึ้นมาเมื่อไหร่เรื่องของจะปลุกนาคของฉันฉันไม่แยแสฉันไม่เอาใจใส่ฉันไม่เปลี่ยนไม่เพี้ยนไม่พยายามไม่เอาเรื่องคนนั้นก็ยังจะเป็นจอมนาคที่แม้แต่พุทธะจะเกิดแล้วจะปลุกแล้วคุณก็เท่ากับได้ยินเสียงถาดทองดังกริ๊กเท่านั้นของดีคุณรู้ว่าเป็นถาดทองคำผ่าท้องคำที่ทวนกระแสโลกคุณ แต่คุณก็ยังเป็นจอมบาดาลที่แสนดื้อด้านไอ้จอมบาดาลที่แสนที่จะเรียกว่าโง่เง่าดื้อด้านรู้นะไม่ใช่ไม่รู้รู้ว่าธาตุทองคำรู้ว่าขาดทวนกระแสรวดเลือดพุทธะพระพุทธเจ้ามาปลูกรู้แต่ก็รู้แล้วก็มีไหวพริบฉลาดเข้าใจแต่ไม่รับอีกต่อไปพระพุทธเจ้าจะตีครองร้องเปล่ายังไงพระพุทธเจ้าจะทำอย่างไรอีกไม่แยแสนั่นคือจอมบาดาลที่ต้องตัดปล่อยพระพุทธเจ้าก็เลิกกันเพราะว่าท่านมีงาน ท่านจะช่วยพูดทีช่วยตนถ้าจะช่วยผู้ที่มีสติธรรมวิริยะและมีวิริยะไม่มีวิริยะท่านไม่ช่วยผู้ที่ติดตัวเองติดตังค์ของตัวเองถ้าไม่ช่วยถ้าไม่ช่วยท่านก็ช่วยคนอื่นที่ช่วยได้คนนี้ก็ช่วยตัวเองมีคนที่เขาพยายามมีก็ต้องช่วยเขาไปเพราะงั้นสุดยอดแล้วในการที่จะชี้บอกบอกว่ามันเป็นอย่างนี้เห็นไหมรู้ไหมที่พูดที่สาธยายอยู่นี่ก็ถ้าก็บอกให้เห็นชัดเจนว่าจุดนี้เนี่ยมันตกต่ำและจุดนี้นี่แหละมันนึกว่าสูงแต่ว่ามันก็ยังไม่สูงมันยังมีโรคที่ดีกว่าเหนือกว่ามันมีฐานที่สูงกว่า มันอร่อยเหมือนเราติดพวกอบายมุขเนี่ยพูดแล้วไม่รู้เรื่องเลยติดโรคอบายมุขอยู่อย่างหยาบกร้านปลูกยังไงเขาก็ไม่ยอมออกมาคนติดฝิ่นนี่เขารู้นะว่าสู้ฟินไม่ดีคนติดฝิ่นเขารู้ว่าฟินไม่ดีแต่อินทรีย์เพราะว่าเขาอ่อนแอเขาไม่มีกำลังวังชาแล้วเขาก็ตกอยู่เป็นบัวใต้ต้นเขาก็เป็นบัวใต้ตมอยู่เงินก็ต้องคนอื่นก็ต้องผ่านไปก็ต้องปล่อยให้เขาตายบวชอินทรีย์พละอ่อนไม่เพี้ยนไม่ช่วยตัวเองเขาจะช่วยเขาจะพยายามอย่างไรอย่างไรก็ไม่ขึ้นเป็นบัวใต้ตมเหมือนกับคนติดฝิ่นรู้ว่ามันไม่ดี มันไม่มีกำลังไม่พยายามช่วยตัวเองให้มีกำลังมันต้องเข็นถึงบอกว่าขันติปรมังตะโปตีติกขาความอดทนความวิริยะพากเพียรอาจหาญแก้วกล้านี้เป็นตบะอย่างยิ่งตบะคือการที่จะต้องบำเพ็ญที่จะต้องสู้ต่อเนี่ยมันเป็นเรื่องที่จะต้องฝึกเพียรอย่างเคร่งอย่างซึ่งพวกสายปัญญาดูถูกตบะทำสายปัญญาที่ไม่อยากฝึกอยากฝนไม่อยากออกจากทนไม่อยากล้างแล้วก็ลองๆแรงๆปัญญาก็ตีตัดจะใช้คำว่าตีตัดก็คือตัดรอบออกไปแล้วตัวเองก็เผินได้รอบสั่นในโลกสังขารเล็กและสารวัตรอันเล็กๆโลก ย่อยๆโลกในกะลาครอบได้ได้แค่เป็นกบในกะลาครอบที่เรากำลังถูกเขาว่ามาเนี่ยว่าถือศีลได้แค่ 4 มกราคมได้แค่นั้นแล้วได้แค่นั้นจริงๆได้แค่นั้นจริงๆมันไม่ตัดรอบลึกทั้งๆที่เรารู้อยู่ว่าเออดีกว่านี้ยังมีอีกก็ชัดๆอยู่แล้วก็เห็นๆอยู่แล้วว่ามันเป็นกิเลสดีกว่านี้ยังมีอีกก็กูจะเอากิเลสไว้ทำไมอยากจะรู้นักกูจะเอาไว้ทำไมก็มันเป็นเหตุใช่ไหมก็ใช่นี่นะแล้วกูจะเอากิเลสไว้ทำไมคุณจะไปกับเขาเคลียร์เสพสมสู่สมมีทุนอยู่กับกิเลสนั้นคุณจะเสพสมส่วนผสมมันอยู่ทำไมคุณไม่เป็นอิสระให้มันได้ ทำไมคุณไม่พ้นขึ้นมาให้ได้ไปเข้าเกมเศรษฐีอยู่ทำไมอร่อยๆอยู่ทำไมคุณสงสัยอะไรวะอันนี้ไม่ใช่กิเลสสงสัยหรือเปล่าเอาให้ชัดสงสัยก็พิจารณามาอีกว่ามันไม่ใช่นะนี่แม้แต่เสพหลับเสร็จพวกนี้คุณเองมีอะไรมีเหตุผลอะไรให้ตัวเองว่าตัวเองตัวนี้มาจากกิเลสมากไปเพราะสังขารนี้ถูกกินถูกโรคเชื้อโรครุมร่านมันก็เลยต้องเปลี่ยนถุงเพลียและมีอะไรคุณโกหกตัวเองคุณโกหกไม่ได้คุณโกหกคนอื่นคุณอาจจะพลางลวงโกหกเขาได้แต่คุณโกหกตัวเอง ไม่ได้ถ้าคุณมีปัญญาจริงๆคุณโกหกตัวเองไม่ได้หรอกก็เหมือนเมื่อมันไม่ไม่ใช่เรื่องแล้วมันเพียงพอเราเคยนี่นานอนน้อยกว่านี้ทำงานมากกว่านี้มันก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยมันก็เคยได้เป็นได้เลยนะไอ้แค่นี้นี่มันงอแงมันออเซาะมันติดน่ะมันอยากดูดฝิ่นน่ะมันอยากเสพสมน่ะใช่หรือไม่พิจารณาเมื่อเราเห็นแม่แล้ววันนี้มันกิเลสจริงๆด้วยเราเองเราอ่อนแอน่ะเราไม่จริงคุณเปล่าขึ้นหรือจะทำให้แข็งแรงกว่านั้นเป็นอภินิหารยิ่งกว่านั้นก็ได้เอาไปหามันมีได้มากกว่าที่เป็นอยู่นี้อีกตั้งเยอะตั้งแยะที่เราจะแข็ง มันเป็นเรื่องที่ทำให้เราช้าทำให้เราไม่ไม่ก้าวไปเท่าที่ควรจริงๆจริงๆเพราะว่าถ้าลงสีนั้นมีพระแล้วนะทุกอย่างอ่อนหมดเลยอ่อนแอเพราะอะไรเพราะสติไม่เต็มสตินี้เป็นสิ่งที่จะเบิกทางศาสนาพระพุทธเจ้าจึงยืนยันว่าสติเป็นเอกเหลือเกินเป็นเลิศนำสติดินนำทางที่สุดจงเข้าใจให้ได้ว่าเมื่อเริ่มไม่เต็มร้อยเริ่มดีลงเป็น 99 ความรู้สึกตัวความระลึกรู้ตัวทั่วพร้อมเริ่มลีจากร้อยลงมาเป็น 99 นั่นแหละเริ่มทีนะมีพระอุป เคยอธิบายมานักหนาพอเริ่มดีลงไปเหลือ 98 ไป Google มันก็ยิ่งดีนะมีธาตุตัวโตหรือศีลพิพัฒน์ตัวจริงขึ้นไปเรื่อยเหลือ 97 หรือ 96 หรือ 95 ลีลงไปอีกเหลือ 94 หรือ 9 หรือ 80 คุณก็ยิ่งอ่อนแอลงสังเกตเอาอ่านเอาก็ยิ่งจะมาพิจารณาจะมารับรู้จะมาเรียนจะไม่มีกำลังปราบไอ้พวกนี้มันจะมีกำลังอะไรไอ้ที่นั้นมีธาตุก็ยิ่งเข้าครอบงำคุณใหญ่เลยสติหรือระลึกรู้ความระลึกรู้ตัวรู้ตนมีกำลังประชาธิปควบคุมกายขันรูปขันน้ำขันของเราเต็มพร้อมเนี่ยมันก็ยิ่งตกๆๆๆมันก็ควบคุมไม่ได้เราก็ยิ่งอ่อนแอไปอ่อนแอมาหนักเข้าปล่อยให้อ่อนแอ มันจะงอนยังไงยังไงก็คุ้มมันไม่ได้เลยมันจะมีอะไรต่ออะไรอีกข้างนอกก็ตามข้างในก็ตามคุ้มมันไม่ได้หมดยิ่งแม้ข้างในก็คุมไม่ได้หมดมันจะฟุ้งซ่านอะไรก็ต้องให้มันฟุ้งไปมันจะตกเป็นอสัญญีก็ต้องให้มันตกไปดับดิ่งไปเลยหรือไม่ดับดิ่งก็ฟุ้งไปเลยฟุ้งไปอะไรก็ควบคุมมันไม่ติดมันจะฟุ้งไปโดยเป็นกิเลสราคะอะไรยังไงก็คุ้มมันไม่ได้ต้องปล่อยมันหมดอำนาจลงทุกทีทุกทีเพราะจะรอจะมีอำนาจสติจะต้องพร้อมกำลังสติต้องพร้อมจึงจะมีอำนาจถ้าสติไม่เต็มร้อยอำนาจตกลงไปเรื่อยตามความตกจริงพลาสติกตก 2 รถไป 2 จะติดตก 3 อำนาจรถไป 3 สติลดลงไปอีกหรี่ลงไปอีกก็ลดอำนาจแห่งการควบคุมเหตุการณ์ปราบปรามแห่งฤทธิ์แรงที่จะเอาชนะกิเลสอื่นใดครั้งนั้นมันก็ยิ่งลดลงเพราะเราไม่ฝึกเราไม่เอาน่ะเราไม่พอรู้ตัวว่าไอ้ต่อสู้มันจริงๆเลยต่อสู้ทุกทีไปไม่มีกรรมวิธีอื่นเราต้องทำให้มากสลัดคืนให้มากเรายังไม่ได้ทำให้มากสลัดออกให้มากเราก็ไม่ช่ำชองไม่เกิดปฏิเสธว่าน้ำไม่เกิดอธิบาย โดนข่มขืนอดกลั้นกลั้นไม่มาเรารู้แล้วด้วยเหตุผลสุดท้ายเรามีปัญญาด้วยเหตุด้วยผลทุกอย่างชัดหมดแล้วเมื่อชัดหมดแล้วทำไม่มากปฏิเสธเวลาให้มากอดทนให้มากลูกเดียวทำความเคยชินซ้ำๆดึงมาวิจัยก็ไม่รู้ว่าโอ้ยอย่างนี้ไม่ใช่อย่างนี้ใช่อย่างใช่เนี่ยทำให้มากทำให้มากจิตจะแล่นไปถ้าไม่งั้นจิตไม่แล่นไปถ้าอย่างนั้นจิตไม่แล่นไปมานะตัวร้ายกาจตัวหนึ่งที่บอกจะฟังธรรมก็ดีจะทำการงานหรือจะทำอะไรใครอื่นก็ดีตัวมานะเนี่ยโดยเฉพาะฟังธรรมเนี่ยมาฟังธรรมแล้ว แล้วเราก็นึกว่าเรานี่มีไอคิวสูงมีปัญญาละเอียดลออเข้าใจง่ายเก่งอะไรก็ฟังก็เข้าใจมันก็ทำให้เราประมาทไม่อยากฟังเมื่อไม่อยากฟังกิเลสก็เข้ามาสักทีรู้นะรู้แล้วพวกของเก่าเรื่องของเก่ามานะก็ขึ้นประมาทแล้วก็ไปอยู่กับกิเลสกิเลสมันบอกหลับดีกว่าง่วงดีกว่าหลบดีกว่าฟังทำไมเรื่องเก่าอ่ะคุณก็ฟังธรรมไม่เบิกบานร่าเริงคุณดูถูกเกิดขึ้นได้ว่าเหตุของเก่านั่นแหละพูดซ้ำซากเรื่องเก่าก็รู้แล้วโครงสร้างเรื่องเก่าแต่ในรายละเอียดมีนะมีแง่เชิงมีอะไรต่ออะไรแม้แต่พูดสักคำสองคำใจจริงกับจริงใจอะไรเนี่ยมันก็มีใหม่ขึ้นมาในเชิงเมื่อเอาภาษาคำว่าใจจริงก็จริงใจไปประกอบกับประโยคประโยค มันจะมีความหมายใหม่ขึ้นอะไรงี้มันมีจริงๆนะเพราะถ้าประมาทเราก็ไม่ได้รับความใหม่อันนั้นเราก็ตกหล่นแล้วก็ไม่รู้ลึกรู้ซึ้งขึ้นไปอีกแล้วก็ไม่ได้ฟังธรรมมีอานิสงส์ 5 ประการมันก็ไม่เบิกบานร่าเริงความเข้าใจก็ทำเก่าความสงสัยลังเลที่เรายังไม่สุดยอดมันก็ยังลังเลทิฐิมันก็ไม่เป็นสัมมาทิฏฐิที่สูงเด่นหรือว่าตรงพร้อมกันอีกอย่างเปรี้ยงเลยมันก็ยังไม่เปลี่ยนเพราะเราจะต้องพยายามสุดท้ายแล้วพระพุทธเจ้าถึงยอมจำนนเป็นการตรัสสอนพระอนุรุทธสุดท้าย ก็จิตไม่ลั่นไปทั้งๆที่รู้อยู่แล้วท่านก็บอกว่าทำเองก็เคยเราเองก็เคยจิตไม่ลั่นไปเพราะเรายังไม่ทำให้มากเมื่อเรารู้ทิศทางรู้มากรู้วิธีรู้การกระทำแล้วก็ทำซ้ำซากเราก็ต้องซ้ำซากต้องซ้ำซากด้วยปฏิเสธเวลาเสพคุณคำว่าคุณก็คือคุณให้มันเคยมันเคยซ้ำเข้าไปปฏิสนธิแล้วทวนอีกเสียวรรณะก็คือภพคือคบหาคบหามันก็ไปคุณมันก็ไปเคยมันก็ไปทวนแล้วทวนทบทวนทบทวนคบไอ้ที่เราแน่ใจแล้วว่าอย่างนี้เป็นตัวตื่นอย่างนี้เป็นตัวที่ทำให้ไอ้นี่มันออกไปเป็นอย่างนี้อย่างนี้เป็นตัวนี้ถ้าไม่สตินั่นแหละมา ถ้าทำให้อีหลีมึงเข้ามาเยือนทำให้หลบเข้ามาเยือนมันก็ได้หลบเข้ามาแซมหลบเข้ามาเยือนมันก็ชัดๆอยู่อย่างนี้ไม่มีตัวอื่นเห็นด้วยปัญญาอันยิ่งอีกมันก็ลึกซึ้งเพราะว่าวันง่ายมันเห็นว่ามันง่ายมันไม่เหมือนเราไปแย่งอบายมุขไปแย่งกามไปแย่งลาบยศจากมนุษย์ถ้าอย่างนั้นมันทุกข์มันร้อนมันหนักมันเน็ตมันเหนื่อยยุ่งยากสมใจเสพสมอย่างนั้นมันก็หนักแล้วก็วางมาได้ง่ายเห็นง่ายจริงอันนี้ก็เหมือนกันแม้มันจะง่ายมันก็เป็นความเสพสมมันก็เป็นเมถุนอยู่นะเมถุนอยู่เป็นเทวดาถ้าสมมุติว่าเทวดาก็เป็นเท ฟ้าที่แสนสงบที่จริงมันเป็นหน้ามันเป็นนาคองค์ใดองค์หนึ่งไม่ใช่เทวดาหรอกที่จริงแต่เขาก็เรียกเทวดาภาวนาคำแปลว่าความประเสริฐแต่เรามาอธิบายให้เห็นเชิงที่ว่ามันร้ายกาจมันทำให้คนตกต่ำแต่มันก็เป็นความดีเหมือนกันคือไม่ไปยุ่งกามไม่ไปยุ่งโลกอะไรแล้วเราหลบเราดีก็อยู่อย่างนั้นอยู่ใต้บาดาลไปงั้นแหละซึ่งก็ขอยกขึ้นมาว่ามันเป็นใต้บาดาลไม่ก็เข้าท่าหรอกยกขึ้นมาเป็นหัวหลักหัวตอดีกว่าจะได้อธิบายชัดก็ยกเป็นอุทาหรณ์เป็นหัวหลักหัวตอให้หมาเยี่ยวรดมันถึงจะชัดเจนมันถึงจะทำใจดีเพราะฉะนั้นเรามามันก็นิ่งๆมันก็ไอ้จอมนางอยู่ใต้บาดาลนอนคุณครู ไม่ต้องใต้บาดาลมานอนข้างบนนี่มาขุดคูอยู่ข้างบนเนี่ยหมาเห็นหมาเยี่ยวรดเลยไม่มีประโยชน์อะไรเหมือนกันฉันได้เหมือนกันเป๊ะเลยแล้วคนดูถูกดูแคลนได้ด้วยขอดูถูกดูแคลนจะตายพวกปัญญาชนทุกวันนี้เขามีปัญญาเขารู้แล้วว่าคนนี้เป็นวัตถุประสงค์ของโลกที่มีค่ามากเป็นตัวจอมสร้างสรรค์และเมื่อไรอธิบายให้ฟังแล้วจริงๆด้วยนี่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพระเจ้าเป็นพระผู้สร้างเป็นพระผู้เสียสละเป็นพระผู้ให้แก่โลกเป็นเพราะจิตวิญญาณบริสุทธิ์เป็นของดีจริงๆเออเป็นเครื่องมือเป็นเครื่องกลเป็นสมบัติที่เลิศยอดของโลก เป็นสมบัติที่เลิศยอดของโลกเพราะเราจะเอามาดับเล่นจะเอามาทำทิ้งทำขว้างไปทำไมเราต้องเอามาให้ดีที่สุดพระพุทธเจ้าจึงให้ล้างแต่สิ่งที่ควรล้างเลิกในสิ่งที่ควรเลิกอันนี้ก็ย้ำแล้วว่ามันเป็นกิเลสจะเอามันไว้ทำไมล้างมันออกเพราะฉะนั้นในสิ่งนี้ไม่ต้องไปล้างไปทำอะไรจิตเป็นธาตุรู้ที่ตัวเก่งที่จะใช้งานได้อย่างเลยอย่าไปดับทิ้งจิตอย่าไปดับทิ้งความระลึกรู้อย่าไปดับทิ้งเวลาควรพักจะพักจะดับมันดับเองเวลาคุณเหนื่อยพระอรหันต์กาลเวลาเหนื่อยนี่นาปล่อยนิดเดียวเท่านั้นมันก็ปล่อยมันดับไปเลยมันไม่รู้สึกมันไม่รู้ เรื่องอะไรดับไปอย่าว่าแต่พระอรหันต์เลยคุณก็เหมือนกันทุกคนน่ะเหนื่อยมากๆเลยนะหลับไม่รู้เรื่องหรอกแต่คนที่กิเลสมันจัดอีกแหละพอดับแล้วก็ตัดรอบตัดรอบตัวเองก็ไม่มีเรี่ยวแรงอะไรตายนั้นกลายเป็นฝันเพ้อละเมอเพ้อพกอะไรไปไม่เข้าเรื่องบางทีสัญญาของเราอย่างไปถึงก็จับผิดเพราะเราฝันนั่นฝันนี่สัญญาเราไม่ถึงก็จับไม่ติดว่าเราไม่ได้ฝันที่จริงมันฝันมันปรุงอยู่ไปตามแรงกิเลสเพราะมันตายของจิตเรียกว่าจิตใต้สำนึกไม่ใช่ว่ามันไม่ทำงานมันเป็นเหมือนยีสต์มันเป็นยีนที่ปรุงมันเป็นตัวเชื้อที่ยังกลุ่มทำงานแตกตัวอยู่จึงเรียกมันว่าอาสวะเหมือนเครื่อง หมักเครื่องดองในเครื่องหมักเครื่องดองไม่ใช่ว่าไม่มีปฏิกิริยาไม่ใช่ว่ามีไม่มีบทบาทไม่มีการงานมันมีการงานมันมีตัวชี้วัดปาทิมันมีนะมีชีวาสหรือเปล่าที่มันมีตัวชีวิตมันเป็นตัวต้นชีวิตเพราะฉะนั้นถ้าเศษกามมันยังอยู่กามมันก็แตกตัวเศษอะไรอยู่มันก็แตกตัวพวกนี้มันแตกตัวยิ่งกว่าวัยละยิ่งกว่าไอ้อะมีบายิ่งกว่าอะไรสัตว์ที่มันแตกตัวเองยิ่งกว่าพวกนี้ฉันใดฉันนั้นมันไม่ต้องไปอาศัยอื่นมันอาศัยตัวเองนี่แหละสืบพันธุ์ตัวเองเหมือนกับคุณเองคุณทำง่วงเนี่ยที่นั่นมีทางนี้คุณผสมพันธุ์มันแตกตัวมันงอกหัวงอกหงอนงอกขางอกขางอกเกล็ด เกล็ดสีทองแล้วนะหลายคนหน้าของคุณน่ะขึ้นเกล็ดสีทองแล้วนะจะขลิบดิ้นแล้วนะเกร็ดหน้าของคุณน่ะมันสีทองจะขลิบลิ้นแล้วนะมันงอกแล้วมันงอกมันแตกตัวมันบำรุงไม่ใช่ว่ามันไม่บำรุงมันเป็นอาสวะมันเป็นอนุสัยมันตามไปรู้ได้ที่ในที่ลึกเรียกว่าอนุสัยอนุสัญญามันนอนเนื่องมันนอนนิ่งมันนอนกลบด่านที่ไม่ใช่กบอยู่นิ่งด้วยมันก็แตกตัวด้วยเชื้อของมันมันมีเชื้ออะไรมันแตกตัวอันนั้นมันยังมีเชือกกามมันแตกกามมันยังมีเชื้อง่วงหมดตามจริงๆมันมีแต่เชื่อง่วงม

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน