231217-437 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ก049.txt

ตัวหรือปรากฏการณ์สำหรับเราของเราเองสิ่งที่เรารู้เหตุรู้สมุทัยได้เราก็จะรู้ว่าอันนี้มันมาจากอันนี้เพราะอันนี้เป็นเหตุเพราะอันนี้เป็นสมุทัย ตอนนี้เป็นต้นข้าวมันจึงนำมาทำให้เกิดสิ่งนี้เป็นอย่างนี้เป็นอย่างนี้ผู้ที่ได้ปฏิบัติและพิจารณาตามแล้วเราจะเห็นแจ้งเห็นแท้ตรงความจริงกรรมที่เป็นทุจริตมันจึงเกิดผลทุจริตหรือเป็นผลลำบากเป็นผลยุ่งยากเป็นผลที่ไม่สบายส่วนกรรมที่มันสุจริตมันก็เป็นผลที่สบายมันเป็นผลที่ทำให้เราอยู่เย็นเป็นสุขแล้วก็นานยั่งยืนด้วยมั่นคงด้วยการจะแก้วิบากหรือว่าการที่จะกลบเกลื่อนกรรมเพื่อที่จะปิดพริ้ว สัจธรรมไปนั้นมันเป็นสิ่งที่ได้มาทดแทนยางที่ไม่ถูกสัจธรรมเช่นว่าเราไปปล้นแล้วเราจะได้เงินมาเมื่อได้เงินมาแล้วเราก็จะได้มาซื้ออยู่ซื้อกินแล้วเราจะเข้าใจว่าเราเป็นสุขที่จริงไม่ใช่สุขการซื้ออยู่ซื้อกินไม่ใช่สุขการมีเงินมากๆจะซื้ออะไรมาได้สมใจก็ไม่ใช่สุขที่แท้จริงไม่ใช่อริยสัจมันเป็นเรื่องการแลกการเปลี่ยนเป็นปฏิกิริยาเป็นบทบาทเป็นรูปรอยอะไรของโลกเขาเฉยๆส่วนการเป็นสุขจริงนั้นคือการที่มันสงบมันสบายเป็นบุคคลสโมสรสุขเป็นสุขที่สงบระงับถ้าเราเข้าใจประเด็นอย่างนี้ไม่ได้เราก็ไม่เกิดโพธิไม่เกิดการ รู้ไม่เกิดจุดที่โพธิสัตว์จะต้องเริ่มรู้และเริ่มบำเพ็ญเริ่มสะสมสิ่งที่มันสงบระงับหรือ Blue Post สงบสุขถ้าเราจะเรียกสุขก็เป็นสุขที่เป็นไปด้วยความระงับกิเลสดับกิเลสขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์อยู่ไม่โลภโมโทสันไม่เห็นแก่ตัวมีแต่เสียสละเป็นผู้สร้างสรรค์เป็นผู้ประทานจิตใจสะอาดขึ้นจากกิเลสเรื่อยไปเป็นจิตบริสุทธิ์ผ่องแผ้วขึ้นเรื่อยนั่นเป็นผลของพระอริยเจ้าที่จะเห็นชัดเห็นจริงว่าอันนี้เป็นสัจธรรมเป็นทฤษฎีที่เถียงไม่ได้เป็นทฤษฎีที่เราเห็นจริงและมุ่งมั่นถ้าเราได้มุ่งมั่นตามทฤษฎีนี้เราก็จะพิสูจน์ภิบาลเรื่อยมาตั้งแต่เห็นชัดๆเราติดอะไรในปัจจุบันเราก็เลิกสิ่งที่เราติดในปัจจุบันนั้น มันพ้นมันสงบระงับจากกิเลสเราไม่ติดกันจริงๆเราก็จะเห็นปรากฏการณ์หรือเห็นวิบากนั้นจริงๆเห็นว่ามันเป็นผลแล้วหนอมันเป็นวิบากที่ดีหนอเดี๋ยวนี้เราก็พิสูจน์ได้ว่าเราไม่ต้องอาลัยไม่ต้องอาวรณ์ไม่ต้องมีอุปสรรคไม่ต้องไม่ขัดไม่คล่องไม่ต้องโทรมานัดไม่ต้องเสาเสียใจเมียน้อยใจริษยาเขาไม่ต้องตื่นเต้นตกใจแม้เขาจะได้มากเขาจะสร้างสรรค์สิ่งที่เราได้ละวางมาแล้วเราก็ไม่ริษยาไม่น้อยใจไม่เป็นปมด้อยถ้าเราไม่โทรมานัดด้วยใดๆเลยแล้วเราก็จะไม่ทุกข์เพราะมันเพราะเราไม่โทรมานัดเพราะมันเราไม่ได้ข้องไม่ได้อะไรไม่ได้อาวรณ์เพราะกับ เราจะไม่มีอะไรที่จะต้องไปปริเทวะที่จะต้องไปหลงเพลิดหลวงยินดีมีจิตที่จะต้องไปสร้างเป็นจิตอะไรเพิ่มเติมหรือว่าทำให้มันพัฒนาก้าวหน้ากับมันเลยถ้าสิ่งใดที่มันต่ำสุดแล้วเราไม่จำเป็นจะต้องไปสร้างจิตเทวาหรือว่าไปสร้างจิตยินดีอะไรกับมันเลยโดยไม่ว่าในอย่างใกล้อย่างไกลอย่างมากอย่างน้อยเราจึงไม่จำเป็นจะต้องไปคีรีพิไลโยงๆใหญ่ๆตอแยอะไรอยู่กับมันเราเสด็จได้ไม่มีปริเทวะนาการไม่ต้องแต่งไม่เยื่อใยเสด็จหรือเด็ดขาดหรือตัดสนิท เพราะเรารู้แล้วว่าสิ่งอย่างนั้นไม่จำเป็นจะต้องไปใยดียินดีเยื่อดีอะไรกับมันแล้วจึงหมดปริวัตรเทวดาการเด็ดขาดเพราะฉะนั้นแม้สิ่งนั้นจะมีอยู่สิ่งนั้นมาสัมผัสสัมผัสกับเรามันก็จะไม่แปลกไม่เปื้อนไม่หม่นไม่หมองแม้แต่แม่หุ้มข้อของเราอยู่ด้วยซ้ำมันมาไม่ใช่เราไปเอามาแต่มันมีไม่ใช่ว่าเราสร้างมันเกิดของมันอยู่ตามคนเขาไม่รู้เขาสร้างเขาเป็นเราก็อยู่ทุกทีไปเกี่ยวเกาะอยู่อย่างนั้นแหละไม่ใช่เกี่ยวกับแต่มันต้องสัมผัสมันต้องแตะมันต้องมีมันต้องปนปนๆอยู่กับโลกแต่มันจะไม่ดูดซึมเราจะไม่หมอเราจะไม่บ่นเพราะความไม่ดูดไม่ซึมไม่ ไม่เอาด้วยทั้งๆตรงทั้งอ้อมไม่มีทั้งข้างตรงข้างอ้อมเราไม่เอาสิ่งนั้นเพราะฉะนั้นบางทีบางอันเราอาจจะจับจะหยิบจะแตะจะมีจะต้องมีต้องต้องผสมอยู่ในส่วนสัตว์บางสิ่งบางอย่างของเราเนี่ยในสันติอโศกนี้มีอะไรที่เป็นของเศษของหรือส่วนของอบายมุขก็มีบ้างแต่เราก็ไม่ได้ดูดไปเกาะแล้วมันก็ไม่ทำให้เราหมองลงได้เพราะเรายังมีเนื้อแท้ที่เด่นชัดความวาวส่งรังสีส่วนส่งรัศมีคมสิ่งที่มันยัดเยียดตัวมันเองมาปนอยู่ในเราหรือบางทีเราก็มีบ้างเป็นกระสัยเป็นเชื้อให้พวกที่เขาจะต้อง เล็กๆน้อยๆเราก็รู้การผสมส่วนที่จะอนุโลมปฏิโลมโดยเราเองแน่ใจว่าเราไม่ได้ผิดไม่ได้เสพไม่ได้ยึดถ้ายิ่งมันออกไปเลยสะอาดได้มากกว่านี้เราจะเอาออกไปทันทีแต่ตอนนี้เราจะเป็นที่จะต้องใช้เป็นกษัยเป็นส่วนผสมบ้างเท่านั้นเราจำเป็นจริงๆถ้าเราทำได้ดีจนกระทั่งไม่ต้องอาศัยสิ่งนี้เลยสะอาดบริสุทธิ์แท้ๆได้เราจะทิ้งทันทีเราจะไม่อะไรไว้เราจะไม่อาวรณ์ไว้เราจะไม่ไปเทวดาการไว้เราจะไม่ให้หม่นไม่ให้หมองไม่ให้แปลกไม่ให้เปื้อนเลยจริงๆเราจะเป็นอย่างนั้นได้เพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดรู้จิตที่เด็ดขาดจิตที่สะอาดจิตที่มีปัญญาส่วนตัวชัดเจนอย่างนี้แต่เราจะรู้ว่าเรา เพลงเราอยู่อย่างมีวิบากสร้างสรรค์ได้และเราเองเราก็เป็นสุขสงบสนิทได้คำว่าวิบากนี้จึงเป็นผลที่จิตใจของเราและเป็นปัญญาของเราที่จะรู้แท้ว่าเราอยู่อย่างหลุดร่อนหยุดหลุดอย่างสะอาดเรามีผลอันเป็นผลที่เป็นอริยผลที่เป็นผลทางธรรมเป็นผลทางธรรมและพร้อมกันนั้นก็เป็นผลดีทางโลกเพราะเราจะไม่สร้างสิ่งที่ไม่ประเสริฐเลยเราจะไม่ต้องโหยหาอาวรณ์สิ่งที่แม้ประเสริฐสร้างไปอีกเราก็จะรู้ว่าเราไม่มีวิบากเพราะเราไม่ติดดีไม่หลงดีผู้ใดยังอาลัยยังอาวรณ์ในดียังติดดียังมีเชื้อดี ของตนอยู่เวลาไปกระทบผลผลิตหรือไปกระทบสิ่งที่เราได้สร้างไว้ก่อนไว้เราก็จะรู้สึกกระเพื่อมไหวเราจะภูมิใจบ้างหรือถ้าใครไปกระทำสิ่งที่เราทำไว้ดีนั้นให้เสื่อมเราก็จะไปโกรธแค้นพยาบาทขุ่นเคืองบ้าเพราะเราถือว่าเป็นของเราแต่ถ้าเราไม่ถือว่าเป็นของเราคนนี้ก็ทำให้เสื่อมบ้างก็ย่อมมีบางทีจะมีเอามากๆซะด้วยเราสร้างไว้ดีแล้วเขามาทำลายลงไปตั้งเยอะเราก็จะรู้ว่าเออคนมันไม่รู้นะคนทำลายลงได้ถ้าเราจะบูรณะต่อกับบูรณะหรือไม่บูรณะเราจะปล่อยไปเลยให้มันเสื่อมสูญไปตามว่ามันแก้ไม่ได้แล้วทรงขึ้นไม่ได้ปรับปรุงไม่ได้ก็ปล่อยไปแล้วก็สร้างอันใหม่ที่ เราก็ทำได้จึงเลือกเหล่านี้เป็นปรากฏการณ์เป็นสิ่งที่เราสามารถจะพิสูจน์ได้เดี๋ยวนี้ทันตาเห็นจึงเรียกเหล่านี้เป็นปรากฏการณ์เป็นสิ่งที่เราสามารถจะพิสูจน์ได้เดี๋ยวนี้ทันตาเห็นเป็นวิบากที่พูดกันได้ไม่ใช่กรรมมามีบาปที่เป็นอจินไตยไม่ใช่กรรมว่าวิบากที่จะต้องไปรอพิสูจน์เบื้องหลังตายอีกชาติชาตินานานานาอีกหลายชาติไม่ใช่อย่างนั้นแต่ในอย่างนั้นก็จะมีคนที่จะเกิดไปในโอกาสข้างหน้าหรือแม้แต่เรามีปัจจุบันนี้เรามีสิ่งที่เป็นอดีตที่เราเกิดเพราะวิบากอดีต และเราก็จะมาสัมพันธ์กับสิ่งที่มันทำมาแล้วตั้งแต่วิบากในอดีตยกตัวอย่างเป็นต้นว่านายรักรักคงจะต้องมาทำงานศาสนาทั้งๆที่มาชาตินี้ไม่ได้รู้สึกอะไรแต่แรกไม่ได้กังวลไม่ได้กังวานไม่ได้เจตนาไม่ได้พยายามที่จะมาทางศาสนาแต่วิบากในอดีตส่งผลจะต้องพยายามตะล่อมและพยายามที่จะดึงเป็นเหตุเป็นปัจจัยทำให้ต้องมาทำงานศาสนาพุทธนี่ไม่ใช่เพราะเรายอมแพ้หรือเพราะเราถูกบีบบังคับแต่เพราะเหตุปัจจัยกรรมสิ่งที่จริงที่เป็นจริงมีจริงเพราะเราเองทำ ได้สร้างไว้แล้วสะสมไว้แล้วก่อไว้แล้วจึงมีจึงเป็นอย่างนี้และเราก็จะไม่เสียใจกับกรรมที่เราได้ก่อไว้ดีแล้วเรามาเดี๋ยวนี้เราไม่เสียใจในรักรักคงมาเป็นพระโพธิรักษ์พระโพธิรักษ์ไม่ได้เสียใจเลยยังดีใจซ้ำว่าโอ้หนอเท่าวิบากของเราไม่แรงพอเราคงจะหลงเจริญไปกับโลกและโลกก็ดูดดึงเราไปเพราะวิบากของเราไม่ดีกรรมที่เราสร้างไว้แต่บางวันแต่ก่อนเก่าไม่ดีแล้วเราก็ไปหลงระเริงอยู่กับโลกโลกก็ต้องดูดต่อไปได้และเราจะไม่มาทางนี้ได้เลยถ้าเราไม่มีวิบากมีนี้เราจะดีใจนี่เราจะเห็นชัดเจนว่ากรรมนี้มีจริงวิบากนี้มีจริงสิ่งนี้ประมาทไม่ได้แม้เดี๋ยวนี้ปัจจุบันนี้เราก็ควรทำเสริมเข้าไปอีกให้แน่นหนามั่นคงถาว เพราะฉะนั้นสิ่งที่ตั้งมั่นหรือถาวรนั้นจึงจะไม่เคลื่อนคลอนเคลื่อนคลายจึงจะไม่ถูกประมาทเลยเพราะเราเห็นจริงเข้าใจจริงในกรรมกรรมตอนนั้นเป็นกำเนิดกรรมเท่านั้นเป็นเผ่าพันธุ์กรรมเท่านั้นเป็นที่พึ่งอาศัยแม้ปัจจุบันนี้เราก็ได้อาศัยกรรมนี้แม้ไม่ต้องไปเอาอดีตเราเอาปัจจุบันนี้ในลักทรัพย์คงมีปัจจุบันนี้ทำงานศาสนาทำงานที่สั่งสอนหรือว่าแนะนำทำงานไม่แรงไม่เปลี่ยนไม่เอาอะไรมาเป็นประโยชน์ส่วนตนไม่เสพไม่ติดไม่อาศัยให้ฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยอะไรเป็นแต่เพียงอาศัยอยู่อาศัยกินเล็กๆน้อยๆมีปัจจัย 4 พอยังมีชีวิตนอกนั้นจะเป็นบริขารหรือเป็นอุปกรณ์ที่จะใช้ในการสร้าง การเผยแพร่หรือเป็นประโยชน์แก่คนอื่นก็ทำไปสร้างสรรค์ไปแม้กรรมแค่นี้ก็เป็นวิบากมีวิบากเดี๋ยวนี้ได้เลี้ยงชีวิตได้อยู่อย่างสุขสบายได้อยู่อย่างอดิเรกลาโพอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ที่อุดมสมบูรณ์ได้เพราะใจของเรามักน้อยแล้วเรากินน้อยก็ได้แล้วเรามีน้อยก็ได้แล้วเราแค่นี้ก็พอเครื่องนุ่งห่มแค่นี้เราก็พอแล้วสบายจริงๆเราสบายจริงๆเราไม่ได้แกล้งคนแกล้งคมเราไม่ได้แกล้งฝืนแกล้งทนแต่เราสบายพอพอจริงๆฉันโดดพอแล้วแม่น้อยไม่ใช่แม่มากน้อยไปเทียบกับใครเราก็รู้ว่าเราน้อยแค่นี้เราก็พอเราก็สบายแล้วที่นอนแค่นี้ ไม่มีเลยแม้แต่แค่ใต้ร่มไม้ร่มลายแค่นี้ก็พอแล้วสบายนอนอย่างนี้ไปอีก 100 ปีนอนอย่างนี้ไปอีกพันปีก็สบายกินกินอย่างนี้ก็เหลือเฟือกินอย่างนี้ก็พอน้อยกว่านี้อีกยังได้เลยที่จริงการกินยิ่งเหลือเฟือจะพิสูจน์ได้มีวิบากมีปรากฏการณ์ใจเราพอจริงๆใจเรามักน้อยได้แต่จริงๆเข้าใจเราสงบใจเราไม่ดีดดิ้นไม่ดิ้นรนไม่ไปริษยาอาวรณ์ใครไม่โหยหาไม่อยากได้อะไรมาเสริมอีกเติมอีกมีแต่พอกับพอมันก็สบายวิบากเดี๋ยวนี้ผลเดี๋ยวนี้ปรากฏการณ์เดี๋ยวนี้เกิดจริงไหมให้พิสูจน์ขอให้ทุกคนได้ยืนยันเห็นของจริงความจริงว่าหลักการทฤษฎีของพระพุทธเจ้าตรัสไว้เหล่านี้เป็นสัมโพธิเป็นสูตรที่พิสูจน์ได้เป็นสูตรที่ตรัสรู้ได้เห็นจริง ยืนยันได้สบายได้และไม่ค้านแย้งโลกไม่ไปเผาผลาญโรคเป็นกุศลแก่โลกอุ้มชูโลกเกื้อกูลโลกทีเดียวนี่ยกตัวอย่างตัวเองประกอบเพื่อให้คุณเห็นเหตุและปัจจัยที่แท้นัยยะเดียวกันคุณเองคุณก็มาเหมือนกันมีเหมือนกันเป็นเหมือนกันนอกจากนั้นกรรมกิริยาที่เราจะทำที่เราจะก่อเกิดในทางกายทางวจีทางมโนที่เราทำอีกทุกวันทุกวันนี้ถ้าผู้ใดซาบซึ้งในคำว่ากรรมคำว่าวิบากแล้วผู้นั้นจะไม่ทำกรรมวิบากที่มันไม่ดีจะต้องทำทุกสติทุกวินาทีทุกสิ่งที่เราจะสามารถจัดแจงให้มันเป็นกุศลกรรมจัดแจงให้มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ที่จะทำได้ด้วยความพยายามเป็นสัมมาวายามะเป็นสัมมาสติด้วยความเห็นที่แจ้งชัดของเราเป็นสัมมาทิฏฐิเราจะปรับปรุงวจีเราจะปรับปรุงกายเราจะปรับปรุงมโนปรับปรุงให้ได้มากเป็นสัมมาอาชีวะเป็นชีวิตที่ยังดิ้นต๊อกแต๊กอยู่ก็ได้แต่สะสมสิ่งที่เป็นกุศลทั้งสิ้นเป็นประโยชน์ทั้งสิ้นประโยชน์ท่านด้วยประโยชน์ตนนั้นก็ด้วยแน่นอนเพราะประโยชน์ที่ทำให้แก่ท่านนั้นมันไม่ค้านแย้งกับประโยชน์ตนมักน้อยแล้วไม่มีอะไรขัดแย้งถ้าตนมักมากแล้วจะค้านแยกกับโลกเพราะโลกเขาก็ต้องการมากมันต้องดึงกันมันต้องแย่งกันแต่ถ้าเราเองเราเป็นผู้ที่มักน้อยแล้วโลกเขามักมากเราเอาน้อยมันไม่แย่งเขามันไม่เป็นคู่ต่อสู้มันชัดจริง เห็นไม่ได้ชัดจริงให้ได้แล้วเราจะเป็นผู้ที่กระทำถูกลงได้อย่างสบายใจก็ปรากฏการณ์ที่เราจะพิสูจน์ได้เนี่ยเราจะเห็นได้ในทั้งที่มันเป็นรูปเป็นสิ่งที่ไม่เห็นชัดแต่ก็ชัดสำหรับปัญญาเราที่ชัดว่ามันมีจริงเป็นจริงทั้งวัตถุทั้งคำกิริยาทั้งวัดทั้งกายความประชุมไม่ว่าจะเล็กไม่ว่าจะใหญ่เราจะเข้าใจอย่างดีเยี่ยมแล้วเราก็จะทรงไว้จะเป็นไปวันคืนเราก็จะมีชีวิตมีกรรมกับกิริยามีกรรมมีจิตมีอุตุฯมีวิบากรู้ในกรรมรู้ในจิตของเราสะอาดขึ้นสูงขึ้นเจริญขึ้นดูอุตุรู้จักอุณหภูมิหรือบรรยากาศว่าเราอยู่ กางโล่งว่างสบายปลอดโปร่งไม่ได้เดือดร้อนไม่ได้หัวซุกหัวซุนไม่ได้แออัดไม่ได้คับแค้นแม้จะอยู่ในห้องขังแม้จะอยู่ในภาวะที่มีงานรอบด้านไม่ว่างเลยในงานมันก็ไม่แออัดมันก็ยังโล่งใจสบายใจงานใดก็ทำไปอย่างพอมีเรี่ยวมีแรงมีปัญญามีเวลามีสมรรถภาพทำได้อย่างสบายโล่งหมดเราจะเข้าใจคำว่าอุตุคำว่าปัญญากากหรือสิ่งที่มันยังสัมผัสสัมผัสรวมกันอยู่แล้วมันจะเกิดการร้อนการเย็นการหนาวอะไรเราจะเข้าใจมันจะเกิดการอัดการโล่งอะไรเราจะรู้แม้ในรูปมันอับเท่าไหร่แต่นามของเรารู้ใจของเราก็ยังโล่งโปร ตายไม่ขัดไม่คล่องไม่มีอะไรติดอิสระเสรีอยู่ดังนี้เป็นต้นเราจะเข้าใจอุตุเราจะเข้าใจปรากฏการณ์แล้วใช้ปรากฏการณ์นั่นแหละเป็นเครื่องพิสูจน์เป็นเครื่องอาศัยว่ามีผลนี่เป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดีเป็นเครื่องชี้บอกเป็นดัชนีชี้บอกว่าผลดีเกิดขึ้นถ้าคนนี้มาให้เรารู้แล้วอ่ออันนี้ยังบกพร่องอันนี้ยังไม่ดีนักเราก็จะใช้เป็นเครื่องพิสูจน์และจะได้ปรับปรุงมันเป็นดัชนีชี้ค่ามันเป็นตัวปรากฏที่ทำให้เรารู้ได้ว่าเราทำอยู่แม้ปัจจุบันแม้อดีตต่างๆมันเป็นเหตุปัจจัยที่ทำให้เราได้สร้างวิบากผลหรือสร้างสิ่งปรากฏเกิดขึ้นนี้ได้ถูกแล้วหรือ ไม่ถูกดีกว่านี้จะทำอย่างไรได้อีกมันจะบอกเราและเราก็จะได้อาศัยมันด้วยและก็เป็นเครื่องที่ทำให้เราได้ทำดียิ่งยิ่งขึ้นกว่าปกติไปเรื่อยๆด้วยที่กล่าวนี้ยังมีอีกมากยังไม่ละเอียดพอยังไม่จบยังจะต้องศึกษาคำว่าวิบากคำว่าผลคำว่าปรากฏการณ์หรือสิ่งที่ปรากฏยังมีอีกมากกว่านี้แต่สำหรับวันนี้ก็ขอให้เราทำความเข้าใจคำกล่าวนี้คำชี้แจงนี้เพื่อเราจะได้ไม่งมงายไม่ไร้ปัญญาไม่รู้จักของจริงเราจะได้รู้ของจริงเราจะได้ฉลาดไม่งมงายและเราจะได้เป็นคนที่ประเสริฐกระทำถูกและส่งผลที่ถูกให้แก่ตนด้วย ให้แก่ผู้อื่นด้วยอย่างวิเศษ