230815-423 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ023.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 15 สิงหาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพระพุทธชินราชนำพิจารณาประถมศึกษาการศึกษาโดยธรรมชาติศึกษาโดยชีวิตเมื่อเราเข้าใจรูปของการเรียนต้องมีชีวิตไปเราก็ศึกษาไปสอดส่องใช้สติสัมปชัญญะรู้ส่วนนั้นควรเป็นอย่างนี้ส่วนนี้ควรเป็นอย่างนั้นทำอย่างนั้นแล้วเราจะทำให้เราปรับปล่อยปลดวางได้ทำอย่างนี้เราจะติดจะยึดจะเพิ่มขึ้นได้นี่เป็น กลไกใหญ่ๆสำคัญๆและเราก็จะต้องรู้ชีวิตของเราให้มากตลอดเวลามีสติสัมปชัญญะตรวจสอบไปเราจะกินจะอยู่จะไปจะมาจะคลุกคลีเกี่ยวข้องสิ่งใดที่มันถูกทิศทางมันเป็นกุศลหรือเป็นบุญแม้นิดแม้น้อยก็เป็นบุญมีน้ำหนักมากมากๆเข้ามากๆเข้าร่วมๆกันเข้ามันจะมีน้ำหนักมากใหญ่เองเราไม่ประมาทพระพุทธเจ้าสอนเราว่าไม่ให้ประมาทแม้สิ่งที่มีประมาณน้อยโดยเฉพาะโทษภัยที่มีประมาณน้อยเราจะไม่ประมาทเราจะไม่ช่างมันช่างมันไม่ได้ถ้าเผื่อว่าเราเข้าใจว่าแม้มีประมาณน้อยนี่แหละแต่มันก็เป็นส่วนที่จะเติมให้ใหญ่ให้มาก ราศีที่เป็นคุณไม่มีปริมาณน้อยเราก็ต้องพยายามเพียรให้มันเกิดขึ้นกับปัจจัยเข้าให้มันได้สะสมขึ้นไปเรื่อยๆเหมือนสะสมออมสินสะสมไปได้เรื่อยๆเสมอทุกๆขณะคำว่าสติปัฏฐานของพระพุทธเจ้าจึงหมายความว่าเราจะต้องมีสติสัมปชัญญะรู้คำกิริยาอาการให้ละเอียดละออเสมอทุกขณะทำขณะของเราให้เป็นกุศลให้เป็นไปในทิศทางที่มันจะเจริญงอกงามอย่างที่เราเข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วว่าอย่างนี้เป็นความประเสริฐอย่างนี้เป็นการที่จะไปสู่นิพพานอย่างนี้เป็นความสูงเป็นทิศทางของธรรมเป็นกุศลถ้าเข้าใจอย่างนี้แล้วเราก็จะต้องเติมเติมทางมันมี 2 ทางเท่านั้นแหละใหญ่ๆมันจะมี 2 ทาง แต่เราเลือกแล้วก็พยายามกระทำจริงมีสติคัดเลือกและก็จะทำให้มันสำเร็จผลมันต้องฝืนมันต้องทวนมันต้องทวนกระแสมันต้องต่อสู้ไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะคนปุถุชนหรือชาวโลกมันจะเป็นกระแสโลกมัน
อ่านต่อ
จะดึงคนไปหากระแสโลกเป็นธรรมดาเราจะไปกระแสธรรมไม่ต้องเข้าใจให้ชัดเจนเมื่อเราได้แล้วเนี่ยเราเป็นผู้ที่เห็นจริงเห็นจังจนกระทั่งเราปฏิบัติจนสูงสุดแล้วเราไม่ได้เป็นพิษเป็นภัยต่อชาวโลกหรอกเราเองเราจะช่วยเหลือเขาเกื้อกูลเขาปราณีเขาให้เขาลดทุกข์เพราะว่าเขาจงอยู่กับทุกข์พระพุทธเจ้าท่านตรัสรู้เห็นว่าโอ้ มันโง่นะมันอยู่กับทุกข์แท้ๆจมอยู่กับทุกข์ทั้งหมดมองไม่เห็นเลยว่าอะไรคือสิ่งที่จะเป็นสุขเขาไม่รู้สุขคือการปล่อยกันละกันเลิกกันยุ่งจุดยุ่งหยุดเพิ่งหยุดควายก็เข้ามาไม่หยุดได้แล้วจริงแล้วทีนี้ก็เหลือแล้วเหลือตัวเราหรือรูปนามขันธ์ 5 ด้วยชีวิตอาตมาใช้ภาษาว่ากากเดนของอวิชชาเพราะพระอรหันต์เมื่อท่านบรรลุธรรมเสร็จแล้วร่างกายจิตใจของท่านที่เหลือนี่เป็นการเดินของอวิชชาเป็นส่วนเหลือของอวิชชาแต่ก่อนมันอวิชชามันลงสร้างไอ้แท่งนี้ตอนนี้มาพอเวลามันบรรลุธรรมแล้วเสร็จจากแดนทางนี้แล้วประกาศเองจริงๆแล้วเราก็ใช้มันเลยทีนี้ใช้มัน ทำให้มันสร้างสรรค์ให้มีค่าที่สุดให้มันมีประโยชน์ที่สุดเพราะมันไม่มีอะไรอีกแล้วถ้ายิ่งเราจะเป็นพระอรหันต์แล้วบอกว่าชาตินี้หมดแล้วสิ้นจบเพราะร้านนั้นจะรู้ไปหมดจิตหมดภาระสิ้นจบแล้วชาตินี้ท่านก็ใช้ไอ้กากเด่นของอวิชชาแค่นี้ให้เป็นประโยชน์แก่มนุษยชาติเป็นคุณค่าเหลือเกินพระอรหันต์จึงจะเป็นคุณค่าอย่างที่ท่านไม่ถือตัวถือตนจริงๆมันเป็นจริงไม่ถือตัวถือตัวไม่เห็นแก่ตัวแก่ตนมันก็ใช้ได้อย่างเต็มที่มันก็เอามาผลิตเอามาสร้างสรรค์เอามาก่อก่อให้เกิดประโยชน์แก่คนโดยที่ตัวเองมีปัญญาใส่กรองได้ว่านี่เป็นกุศลยังกุศลให้ถึงพร้อมไปเรื่อยมันก็สร้างสรรค์ให้กุศลให้แก่โลกไปเรื่อยๆเรื่อยๆแม้แต่จะเสียดายชีวิตแม้แต่จะมาโอ้ชีวิตเป็นเหน็บเหนื่อย ได้มันเอา 2 มันโป๊มันอย่างโน้นอย่างนี้ทำไมอ่ะเพราะว่าท่านรู้ว่าเออนอกจากว่ามันจะทรมานเกินการมันยังไม่สมควรจะตายวันนี้ไม่น่าจะให้มันสิ้นเดือนสิ้นแรงแล้วก็ฟุบไปหมดเรื่องหมดราวกันแต่เดี๋ยวนี้ท่านก็เออก็ดูไปพอสมเหมาะสมควรค่อยๆเป็นค่อยๆไปมันก็เท่านั้นเองมองนึกคิดใช้ปัญญาสอดส่องตรวจตราดูเกิดปัญญาคำนึงคำนวณก็พอจะรู้ยิ่งเป็นจริงแล้วจะเห็นจริงเพราะเวลาเราถึงบทนั้นจริงจิตใจเราเป็นจริงมีอะไรจริงแล้วเราจะรอจริงๆด้วยคำว่าพระพุทธเจ้าประกาศว่าสิ่งใดเป็นเป็นไปเพื่อความเกียจคร้านธรรมะได้วินัยใดเป็นปัจจัยการทำอันนั้นจึงไม่ใช่ของตถาคตไม่ใช่จริงๆเพราะว่าถึงยืนยันไม่มีมันไม่ได้ ขายไม่ได้เห็นแก่ตนแก่ตัวที่มันเห็นแก่ตนแก่ตัวอยู่มันถึงจะคลานที่มันอยู่เพราะมันยังมีตัวมีตนมันยังไม่หมดตัวหมดตัวหมดตัวแล้วเราไม่เกลียดไม่เพราะอะไรมีแต่สร้างสรรค์มีแต่สนับสนุนสิ่งที่ดีไปพอทำแล้วคนอื่นเข้ามาย้อนมาแย่งมาโต้มาตอบมาทีไรเราก็เอามาพิจารณาว่าเออมันเป็นไปไม่ได้มันจะลดหย่อนลงไปอีกบ้างยังไงก็เอาชุดแล้วก็ไม่ยอมทำแค่นี้ก็ได้ก็ได้ใครจะเอาก็เอาใครไม่เอาก็ผ่านไปก็จะสร้างสรรค์จะทำปรุงแต่งอยู่ให้แก่โลกไปคนที่เป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าแท้จึงเป็นคนอุ้มชูโร่ให้คนมีเมตตากรุณาช่วยเหลือเกื้อกูลเขาได้ดีก็เห็นดีสบายใจอยู่แล้วตัวเองก็ไม่มีปัญหาอะไรอุเบกขาเฉยไม่ ขี้โกรธอะไรใครเป็นความสบายที่ต้องมาเสพรถวิมุตติสุขนี้เองเป็นสิ่งที่ทดสอบได้พิสูจน์ได้เมื่อมีทั้งความเห็นความพอใจมีทั้งสิ่งจริงที่เป็นไปได้แล้วเราจะเห็นสัจธรรมนี้มีอยู่จริงเป็นไปได้จริงอยากเป็นฐานะของผู้มีปัญญาอันยิ่งไม่ใช่ฐานะของผู้โง่คนโง่จะได้สิ่งนี้นั้นไม่ได้เลยมี 2.0 ผู้ใดพิสูจน์แล้วไม่ได้น้อยยังไม่มากนักก็จะเชื่อขึ้นมาบ้างยิ่งได้ที่สุดคือมามากๆๆๆก็จะยิ่งเชื่อถือยิ่งเห็นจริงว่าสิ่งนี้แม้จะอยู่ท่ามกลางคนโลกโลกจากโลกโลกก็จะพูด ประชันแดกดันแปรปรวนยังไงเราจะไม่มีการหวั่นไหวเราจะไม่มีการถอนเราจะไม่มีการเอนเอียงเราจะไม่มีการเทถลาไปตามแรงที่เขาเองเข้ามายัดมาเหยียดมาอายุมาแหย่มาที่มาแทงอะไรเราเราจะไม่เสียสละไปตามแรงเขาเลยเราจะมั่นคงเด็ดเดี่ยวเห็นชัดแจ้งจริงแท้อันนี้เป็นสัจจะที่พิสูจน์ได้ขอให้ทุกคนได้ปักเทียนมาแม้ขยันอย่างนั้นอย่างนี้เข้ามาใกล้เข้ามาฟังแม้นิดน้อยๆเก็บไปไม่แน่บางทีชั่วระยะหน่อยนึงนี่แหละที่เราเองเราจะได้ทั้งความเข้าใจถ้าสิ่งที่มันทำให้เราเติมจำนวนที่ขาดอยู่เนี่ยมันอาจจะ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ด้วยความมัดใจมันก็มีซ้อนอยู่ว่ามันจะใหญ่ขึ้นเหมือนกันอย่างอโศกเรานี่ใหญ่ขึ้นโตขึ้นแต่ไม่ได้หมายความว่าจะใหญ่เพราะความอยากใหญ่มากใหญ่ที่ไม่ถูกสัตว์ทุกส่วนเราโตตามจังหวะเราเป็นไปตามควรเรากลัวใหญ่เขาไว้ก่อนแล้วเราค่อยๆคันๆไปคันไปมันจะใหญ่ๆอย่างมีเนื้อใหญ่อย่างไม่ทราบเพราะใหญ่อย่างระมัดระวังคั้นไว้เสมอคั้นไว้เสมออันนี้ต้องพยายามเข้าใจความหมายที่พูดด้วยภาษานี้ชัดๆแล้วเราจะได้ไม่และง่ายไม่หย่อนยานเร็วศาสนาจะได้ไม่เสื่อมศูนย์เร็วเราจะได้สติเสถียรยืนนานจะได้เป็นประโยชน์ต่อมนุษยชาติไปได้ชั่วกาลนานๆ