200216-039 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน039-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ008.txt

ว่ามันจะหมดแรงไปมันจะหยุดของมันเองให้เก่งเท่าเก่งเท่าไหร่มันก็จะต้องหยุดหรือไม่ก็หยุดจริงๆเลยหมดลานขาดพังสลายแตกตายเลยเพราะ มากจนตายเลยก็หยุดนั่นแหละถือว่าหยุดยั้งเรียกว่าอย่างถึงพริกถึงขิงเลยคือทำๆๆขัดใจตั้งใจทำๆๆๆสุดท้ายก็ตายแต่ถ้าไม่ตายถ้าไม่ถึงขนาดนั้นไม่ตายก็จะสลบถ้าไม่ถึงสลบก็จะเป็นลมไปหรือว่าอ่อนแต่ไปเลยทำให้ทำต่อไม่ได้ไปเลยจะเอาทุกอย่างและองค์ประกอบในกายในสังขารทั้งหมดจะทำมันก็ไม่ได้หรอกมันก็ต้องหยุดเพราะฉะนั้นแม้ที่เราจะทำก็สุดทนฝืนนั่นแหละเราก็จะต้องหยุดเพราะคำว่าหยุดถึงไม่ต้องคิดเลยก็ได้ คำว่าหยุดไม่ต้องคิดเลยก็ได้มันจะมาถึงเองและถึงแล้วเราก็จะต้องพิจารณามันต่อว่าเราควรหยุดทุกอย่างถ้ากิเลสมากติดสงบมากติดหยุดมากมันก็จะบอกว่าหยุดไปตั้งนานแล้วหยุดไปตั้งนานแล้วนี่เราทำมามากไปแล้วนะทั้งขี้เหล็กมันมีมันจะบอกอย่างนั้นกิเลส 10 จุดมีมันจะบอกควรอยู่ตั้งนานแล้วจริงๆทำได้จริงๆยังไม่ถึงสลบยังไม่ถึงอ่อนแปลยังไม่ถึงสลบไปและรับรองว่ายังไม่ตายยังไม่ตายดีแต่ตัวกิเลสตัวที่จะเป็นผีซ่อนอยู่ข้างหลังมันจะบอกอย่างนี้ถ้าไม่เห็นผีตัวนี้ผีตัวนี้กินตัวเลยล้วง ใส่ไปเลยจริงๆมันจะคอยแอบบอกเพราะฉะนั้นจึงบอกว่าเอาอีกนะเอาอีกหน้าให้มันแปลลองดูซิมันยังไม่แจ้งให้หรอกคนมันเข้าข้างตัวเองจะตายไปการเข้าข้างตัวเองอย่างนั้นแหละคืออัตราคือยังหลงตนยังเห็นแก่ตัวแต่จะเซฟมันจะเสร็จยังจะหยุดจนจะพักเพราะเราไปเอียงเองข้างที่ว่าเราจะต้องเสพเราจะต้องพักต้องพอทุกคนพอทุกคนได้พักได้นอนทำงานทั้งวันไม่ใช่ว่าทำแบบค้นหาถามหนักจนถึงขนาดว่าเนี่ยใช้แคลอรี่ไปจนมากๆไม่ไหวแล้วนะไม่ไหวแล้วนะก็ไม่ถึงขนาดนั้นแต่ถึงแม้ถึงขนาดนั้น หา Factory จ่ายไปทีละตัวอย่างมากยูนิตทีเดียวแล้วมันก็ร้อนก็เปลี่ยนกล้ามเนื้ออ่อนจนกระทั่งต้องพักเอาอยู่พอสมควรก่อนค่อยให้มีกำลังขึ้นมาใหม่แล้วก็ทำใหม่ได้มันก็จะรู้ตัวเองมันจะรู้เองจะรู้จริงๆที่จริงเราไม่ใช่คนไม่เก่งเก่งทุกคนแต่ความที่เข้าข้างกิเลสให้ขี้เกียจกิเลสมันแอบบงการเรานี่เท่านั้นแหละไม่ใช่ว่ามันจะทนไม่ค่อยได้ลองดูพาไปเดินไปจาริกไปอะไรต่ออะไรตั้งใจดีๆแล้วต้องถูกรู้ถูกกันจริงๆมันก็ไม่เห็นมันจะอ่อนแอก็แพ้อะไรกันนักหนาไม่ว่าผู้หญิงไม่ว่าผู้ชายไปพิสูจน์แล้ว ตากแดดตากลมเหน็ดเหนื่อยหอบหับที่นี่ขาอ่อนแต่มันก็ยังไม่ใช่ว่ามันจะไม่ไปไม่ได้มันก็ยังพอได้อยู่นะมันก็ไม่ใช่กี่กิโลโทรอะไรแต่กินเหล่ไอ้ตัวผีร้ายซ่อนอยู่ข้างหลังนี่มันสำคัญเพราะงั้นหยุดพักนั่นแหละแล้วแทบจะไม่ต้องคิดต้องนึกถึงมันก็ได้มันต้องพักอย่างน้อยเราต้องนอนในวันหนึ่งคืนหนึ่งอย่างน้อยเราก็ต้องนอนเราไม่ใช่คนที่ไม่มีปัญญาจะไม่นอนเราเลยวันหนึ่งคืนหนึ่งก็ไม่นอนกันเลยอะไรอย่างเงี้ยขนาดนั้นเราก็ยังเคยทำแล้วไม่นอนทำงานทั้งคืนทั้งวันแล้วก็ทำไปตลอดทั้งคืนแต่ว่าทำถังทำทั้งวัน เอาไปคืนสัก 2 คืนไปทำให้มันเสร็จแล้วพวกเราทำกลางคืนมันเคยคนนั้นเคยก็ไม่เห็นมันเป็นอะไรมันก็ไม่ถึงตายมันก็ไม่ถึงชักดิ้นชักงอลงทันทีเมื่อไหร่แล้วเราก็พักก็หยุดแล้วก็ไม่ใช่ต้องไปทรมานอะไรเห็นว่าความจำเป็นบางครั้งบางคราวต้องทำถ้าไม่จำเป็นแล้วก็ถึงเวลาควรพักก็พักแล้วก็ขึ้นมาทำใหม่มันก็มีอยู่จริงๆเราย่อมรู้อย่างนี้เพราะฉะนั้นการหยุดการพักจึงไม่จำเป็นต้องคิดก็ได้เป็นแต่เพียงรู้ในปัจจุบันเพราะปัจจุบันขณะนี้เราหมดแรงหรือเปลี่ยนแล้วนะจริงหรือไม่มีตัวจะเป็นลมแล้วนะจริงหรือไม่ ก็บอกว่าจนจะเป็นลมนี่นะมันมีเหมือนกันตัวร้ายตัวหนังผีร้ายอยู่ในใจที่จริงร่างกายยังไม่เป็นไรแข็งแรงทางด้านกล้ามเนื้อทางด้านสรีระทั้งกายทั้งอะไรแต่ยังแข็งแรงพระองค์จะเป็นลมแล้วนะไอ้ตัวนี้แหละใจมันทำให้เป็นลมเก่งเหมือนกันเป็นลมเป็นลมเข้าไปเฉยๆจริงๆแม่ยังไม่ถึงหรอกแต่ร่างกายเรายังไม่เป็นลมเป็นแรมอะไรหรอกและเป็นจริงได้ด้วยนี่เขาเรียกว่าผีเข้าผีเข้าเก็บไปเลยชักกระตุกไปเลยหรือว่าเป็นลมอ่อนระทวยไปเลยอะไรเงี้ยบาทเขาเรียกว่าผีเข้าผีตัวนี้ร้ายเหมือนกัน ผีตัวนี้ร้ายเหมือนกันมันเป็นการประท้วงมาจากใจตัวที่จะต้องการหยุดเป็นลมไปแล้วใครจะไปทำอะไรได้ก็ชักลงไปแล้วก็ต้องให้หยุดทั้งนั้นแหละถ้าเผื่อว่าเราไม่มีผีร้ายตัวนี้ร่างกายเรานี่เรารู้เราจะใช้แคลอรี่เท่าไหร่เราจะทำกล้ามเนื้อให้มันออกแรงขนาดไหนมันถึงจะถึงขั้นอ่อนและร้อนมากหยุดมากแล้วจะต้องผ่อนคลายหรือพักซะหน่อยมันก็รู้เองแหละถ้าทำมากจะออกกำลังมากเคยมากมันก็ยิ่งทำได้นานไอ้นี่เป็นธรรมดาถ้ากำลังหรือว่าไอ้การที่จะทดในตัวของเซลล์ในตัวของประสาทในตัวของกล้ามเนื้อในตัวของการงานมันจะเกิดเองแล้วมันจะเก่งเหมือนคนออกกำลังก็ยิ่งมี การค้นหาปิ้งก็ยิ่งๆได้เก่งได้ทนคนนักมวยก็ต้องหัดซ้อมนักกีฬาก็ต้องหัดทำนักทำงานก็ต้องทำมากๆบ่อยๆมันก็ทนก็นานก็เป็นเองจริงๆเพลงคำนี้ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเกิดเองเป็นเองก็ไม่ใช่เกิดเพราะปฏิเสธวรรณาอธิบายเพราะงั้นถ้าเราจะหยุดหรือจะพักไม่หยุดก็ได้แล้วมันจะรู้ปัจจุบันน่ะทำมาขนาดใดขนาดใดควรแล้วหรือไม่ขณะนี้โอ้ยมันแย่แล้วนะมันก็จะรู้เองถ้าเราทำหนักถ้าไม่หนักมันก็ทำได้เรื่อยๆงานน่ะมันไม่หนักไม่ร้อนมันต้องใช้แคลอรี่มากเกินไปทำได้เรื่อยๆไปทั้งวันทั้งวันได้จนกว่าถึงเวลานอน ก็เราไม่ใช่ว่าเราจะไม่มีการนอนกันแล้วมันเป็นเองแล้วใครรู้มัชฌิมาใครรู้สัมมาอย่างนี้ผู้นั้นก็ไม่ติดสุขโดยความสงบหรือฝั่งอีกฝั่งนึงที่นี่ก็ควรฟังสงบและฟังอยู่ที่นี่ฟังธรรมนักธรรมนักติดงานติดดีมากไปหลงไม่ดีหรือหลงไม่ว่าสิ่งนี้มันดีมันเป็นการงานมันเป็นคุณประโยชน์มันเป็นอะไรต่ออะไรแล้วก็หลงทำงานทำทำทำทำทำทำทำทำจนจ่ายแคลอรี่ไปตั้งมากมายจ่ายไปจนทำจนกระทั่งตัวเองจะสุขภาพเสื่อมโทรมแล้วกล้ามเนื้อประสาทเซลล์ต่างๆไม่ จังหวัดแรงสัมผัสหรือว่าอะไรต่อในความรักความหยุดหรือว่าตัวการกระทำเนี่ยมันร้อนจี๋จนเกินไปแล้วไม่รู้ตัวจริงๆเป็นอาจารย์รัฐวิริยะเพี้ยนจะเอาอย่างนั้นก็เป็นอัตลักษณ์ระบบทรมานตนแน่ๆไม่ใช่มัชฌิมาไม่ใช่จะมาอันนี้ยังไม่ต้องพูดก็ได้เพราะว่าค่อนข้างหายากอันนี้ค่อนข้างหายากที่จะทำขยันมากขยันเหลือเกินโอ้โหขาทางกายก็รู้ทางบัญชีก็รู้จ่ายทั้งกายทั้งวจีมันมากเกินไปจนก็ร้องให้พักมีคนเห็นจริงๆหรือว่ามาเพียรมากจนบางคนต้องขอร้องให้พักเพราะอะไร อายเขาทำเห็นชัดๆว่ามันมากและตัวเองเนี่ยที่จริงยังไม่มากเท่าไหร่หรอกแต่เพราะเราขี้เกียจมากฟังดีๆนะเห็นเพื่อนทำยังไม่มากเท่าไหร่หรอกจุดที่ 4 ถ้าพม่าเป็นไงก็มันคนช้าๆมันมันขัดกันให้เห็นก็คนนึงหยุดเอาหยุดเอาขี้เกียจเอาขี้เกียจเอาแล้วคนนึงขยันไม่ต้องขยันมากกว่าเห็นแล้วก็ขยันมากเพราะฉะนั้นก็เลยไประงับคนขยันไงไม่งั้นมันมันเห็นชัดนะว่าเราขี้เกียจตายนี่อย่างนี้ก็มีฟังดูดีๆนะคือที่จริงคนขยันยังไม่ขยันมากอะไรหรอกแต่คนขี้เกียจเป็นอย่างนี้กลัวเขาจะทำมากแต่ทำมากแล้วไม่เห็นเด่นชัด ฟ้องแล้วมันฟ้องคนขี้เกียจเพราะคนขยันต้องรู้ว่าตัวเองขยันที่เขามาขอให้หยุดเนี่ยจริงๆเราขยันมากจริงหรือเปล่าที่จริงยังไม่มากเลยก็ต้องรู้คนขี้เกียจนี่ไม่เอาอ่ะเค้าขี้เกียจมาขอให้หยุดน่ะเพราะเราต้องขยันเพื่อที่จะดึงคนขี้เกียจขึ้นมาคือเราต้องขยันขึ้นส่วนคนขยันมากจริงๆนั่นน่ะหายากขยันเกินก็ต้องไปขอร้องให้หยุดจะหายากจึงไม่ต้องไปคิดห่วงนะก็ได้อันนี้ไม่ต้องคิดห่วงนะก็ได้เราก็ตรวจดูสุขภาพร่างกายทางกายทางวชิทางมโนบางทีใช้แต่มโนหัวปวดหัวร้อนจนเส้นประสาทขึ้นแดงร้อนจีนจะระเบิดต้องสุด ลำบากต้องหายาให้อยู่มาใช้ให้ทำความสะอาดหรือว่าทำจิตหายาหาอยู่ไม่ใช่เสียชื่อทั้งนักศึกษาธรรมะหมดเงินไม่เอาคิดก็ต้องให้ดูเป็นให้พักเป็นโดยเฉพาะทางธรรมประหลาดหยุดหยุดหยุดไม่ได้ยืดที่ไหนหรอกหยุดกินหยุดคิดหยุดปรุงหยุดทั้งด้านติดตัวต้นแรงงานหยุดตัวต้นแรงงานคือจิตมาก่อนมโนปุพพังคมาธัมมามโนเสฏฐามโนมยาจากจิตแล้วจึงจะมาเป็นกลายเป็นวิธีถามว่าหยุดพักจิตได้ไม่เป็นไรทีนี้กลายเป็นสีก็ทำตามที่จิตสั่งจิตจะรู้เองจิตจะเข้าใจว่าจิตเข้าใจหยุดพักจนกระทั่งรู้รสของความหยุดดีแล้วถ้าไม่ติดลดความหยุด ไม่ติดรถความพักมันก็ทำได้ให้กายทำให้วจีทำให้จิตคิดปรุงสิ่งที่เป็นประโยชน์มีมโนกรรมอันพอดีมีกายกรรมอันพอดีมีวจีกรรมอันพอดีซึ่งเรียกว่าสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะเท่านี้และเท่านี้เท่านั้นในชีวิตฟังดีๆและสรุปลงมาให้ฟังเมื่อรู้เป็นสัมมาทิฐิแล้วเข้าใจต้องแล้วมนุษย์มีสัมมาสัมพุทโธมนุษย์มีสัมมาวาจามนุษย์มีสัมมากัมมันตะเท่านั้นแหละคือความดิ้นรับทรัพย์ยังมีอยู่ความยังไม่แตกดับนำรูปการซื้อขันรูปขันน้ำขัน แตกดับไปก็มีเท่านั้นเองด้วยแรงหนุนของสัมมาวายามะกับสัมมาสติและทำไปได้เก่งหรือไม่เก่งก็ตามความสามารถของเราที่ได้ฝึกเพียรมาแล้วกลับตัวจริงที่เรียกว่าสมาธิหรือสัมมาสมาธิของพระอริยะมันเป็นที่สุดสัมมาสมาธิคือจิตที่มีญาณมีวิมุติมันวางมันปล่อยมันเข้าใจจนจบในตัวของมันได้จิตมันเข้าใจจนจบในตัวของมันได้แล้วมันก็มีปัญญาญาณที่จะทำงานตามควรแล้วจะทำ คลิปเก่งปากเก่งลงมือลงไม้ลงมือลงไม้เลยแบกหามขุดถอนแบบเขียนอ่านทำสีไม้ฝีมือลงไปหมดเลยแล้วแต่ก็เท่าที่เรามีความสามารถเท่าที่เรารู้หมอกควรแล้วว่าทำอย่างนี้ดีและบางทีก็ทำขนาดนี้บางทีก็ทำให้สุดเก่งบางท่านก็ทำสุดที่เราทำได้บางครั้งก็ทำแค่นี้ที่จะเคาะอธิบายนิดนึงตัวก็ทำแค่นี้ยังใช้มือใช้ฝีมือถ้าจะว่าใช้ฝีมือแล้ว เอาผมเป็นตัวอย่างผมมีฝีมือเหมือนกันแหละมีฝีมือในการที่จะจัด Composition ต่างๆจะจัดรูปจัดภาพจัดศิลปะผมจับได้ให้มันเป็นโรคน่ะเป็นศิลปะแบบโลกให้เต็มที่กว่านี้ผมทำได้ผมยังไม่ลืมทำได้ทำขวัญนี้ทำได้แต่ผมทำขนาดนี้ก็เหลือกินเหลือใช้แล้วพวกเราทำขนาดนี้ก็เหลือกินเหลือใช้แล้วอันไหนดูเด๋ออันไหนดูไม่ค่อยไหวจริงๆแล้วมันจะน่าอายขายหน้าก็จะดูบางคนติดเตียงมีอันไหนไม่ดูเด๋อดูแต่อะไรดูพอไปพอมาได้ก็เอาจะให้ติดติดได้หมดทุกชิ้นศิลปะในนี้ จะบอกให้หมดทุกชิ้นศิลปะทางด้านเพ้นท์ได้คำสั่งจัดคอร์ปอเรชั่นทำรูปทำภาพทำแพทเทิร์นทำอะไรก็แล้วแต่ติได้หมดทุกชิ้นทำให้ยิ่งกว่านี้นะเข้มงวดกวดขันหรือว่าทำให้มันเป็นโรคปรุงเข้าไปให้มากขึ้นได้แต่เราขนาดนี้เรารู้ความพอฟังถึงความพอสรรค์สุดขีดฉันจะบอกอุฏฐานะหรือบุคคลธรรมดาบวกเกิดบวกตั้งไว้ให้มันตั้งอยู่ให้มันเกิดมาขึ้นแล้วก็มาตั้งอยู่ขนาดประมาณนี้สันตะเป็นปลายเป็นสุดปลายสุดนั้นอยู่ที่ปัญญา ยานยานปัญญายานอยู่ที่ยานอยู่ที่ปัญญาเราประมาณแล้วมีมัสยิดตาประมาณทั้งเทาทั้งเรานี่เราประมาณแล้วเขาเราทำขนาดนี้ไม่ได้มีอายขายหน้าใครแสดงนิทรรศการขนาดนี้ไม่ใช่เราไม่รู้ว่าการแสดงนิทรรศการนี่เขาทำองค์ประกอบในการนิทรรศการก็มีขนาดไหนทำอยู่ในเมืองหลวงเมืองไทยประเทศไทยทำจากนิทรรศการเราไม่ได้อายขายหน้าใครเขาเลยทำดีกว่านี้ก็ทำได้ต้องใช้ความเพียรมากกว่านี้ใช้วัสดุยิ่งกว่านี้ใช้เวลามากกว่านี้คิดอ่านมากกว่านี้พอดีป้าน้อยมากกว่านี้ได้แต่ว่ามันก็เลยโหลดเกินไปเปลืองมากไปมันไม่ประหยัดสุด เพ้อมากไปแล้วจัดจ้านมากไปจนคนจะไปติดตัวจับคนนู้นจะไปติดๆๆเพราะฉะนั้นเราก็รู้ความพอสรรค์สุดขีดหรือสันตุฏฐีบัณฑิตสันตะมันเป็นปลายประกอบไปด้วยให้สูงสุดที่ขั้นขั้นที่สุดหรือขั้นปลายสุดที่เรารู้ประมาณเพราะท่านปลายสุดจึงไม่ได้หมายความว่าสูงจนไม่มีที่จุดหรือต่ำแต่ปลายที่ว่านี่คือความพอดีความพอดีพ่อขณะนี้ดีที่สุดแล้วนี่แหละให้พ่อตรงที่ดีและประมาณนี้ดีแล้วกำลังดี ไม่ยั่วย้อมไม่มอมเมาเกินไปไม่จัดจ้านเกินไปทำได้ไม่ยกตัวอย่างให้ฟังง่ายๆยกตัวอย่างให้ฟังพยากรณ์อากาศเชิงคนที่มันรู้ศิลปะและก็เพลงในศิลปะมากๆมาดูไอ้นี่มันน่าจะจัด Composition ให้ดีกว่านี้ไอ้นี่มันน่าจะประดิษฐ์ให้ดีกว่านี้โดยที่ตัวหนังสือนี่ก็สุกเอาเผากินควรจะทำให้ดีกว่านี้ใช่ได้ทำได้แต่ดีขนาดนี้นี่ก็เหลือกินแล้วเหลือแอมแล้วมีปัญญาเอาสาระจากอันนี้ที่ทำจุงๆประกอบเป็นพวกแพ้คดีไปหรือเปล่าคุณยังจะไปติดศิลปะแบบที่เขาว่าในสีในรูปการจัดองค์ จัด Composition จัดอะไรจะอะไรต่างๆนานาไอ้โน่นไอ้นี่อะไรต่ออะไรเนี่ยเดี๋ยวจะไปเอาอยู่แค่นั้นแหละคุณรู้อะไรให้ได้เกิดการแทงทะลุอะไรคุณได้หรือเปล่าถ้าไม่ได้จะไปติดแค่ 4 แค่รูปคนนั้นก็จะทำมาดูไอ้นี่ด้วยเชิงศิลปะเขาก็จะเพ่งเป็นศิลปะถ้าเขามาดูเชิงในจะเอาอัตลักษณ์ของสาระของกวีการเขาก็จะมาดูเทคโนโลยีคนจะมาเอาธรรมะเขาก็จะมาดูธรรมะเพราะฉะนั้นคนส่วนใหญ่ไม่ใช่นักกวีไม่ใช่นักศิลปะทีเดียวแต่มีนักศิลปะประเภทศิลปะเขาก็จะทักเราก็จะรู้อ๋อคนนี้นะครับ จริงก็ยอมรับก็ดีก็รับปากเขาไปคนนี้เป็นกวีการเมืองแม่อันนี้บกพร่องนี้น่าจะเป็นคำนี้น่าจะอย่างนี้เราก็ดูเออจริงถ้าเผื่อว่าเราทำได้ทันทีเร็วไวก็เอามีศิลปะทางด้านไหนก็แล้วแต่ศิลปะคือความชำนาญความถี่มือในการที่จะกระทำออกมาได้ทั้งเร็วและมีคุณภาพเหมาะสมกับทุกสถานะสถานะขณะนี้เราทำได้ขนาดนี้ยินดีไม่ใช่น้อยแล้วน่าอายอะไรที่ราชการนี้ผมยังมองไม่เห็นวันนี้เทศกาลนี้จะน่าอายใครเขาจะจัดกันมาไม่ว่าวันนี้ราชการครั้งใหญ่ไม่ใหญ่แค่ไหนก็คือจัดมาก็ไม่เห็นจะน่าอายก็พอผู้ที่ได้เราถ้าท่านที่ถ่อมตนว่า เล็กๆน้อยๆเราไม่ได้ทำอะไรใหญ่โตอะไรนักหนาไม่ได้ทำดิบดีอะไรนักหนาแล้วก็ทำขึ้นมาขนาดนี้มันเป็นเหมือนบารมีเป็นแต่เพียงว่าคิดว่าจะทำแล้วก็ค่อยประกอบขึ้นมาก็มีผู้ศรัทธาเลื่อมใสผู้เข้าใจร่วมไม้ร่วมมือกระทำขึ้นมาเนี่ยมันลงทุนมาใช้จ่ายมาทำอะไรต่ออะไรขึ้นมาพวกเราก็ออกแรงออกก็คิดประกอบคุณคืนมาคนละไม้คนละมือก็ขึ้นมามันก็ไม่ยากนักหนาเพราะเราทำด้วยใจด้วยจิตที่เข้าใจด้วยศรัทธาเลื่อมใสด้วยคิดว่าไม่ผิดที่เข้าใจในกุศลในบุญและเราก็ทำอันนี้เป็นบุญเป็นกุศลมันก็ไม่เห็นแต่มันจะลำบากลำบนอะไรแล้วก็ผลที่มันจะออกไปมันก็เห็นอยู่ถึงแม้เดี๋ยวนี้เราก็ไม่เห็นว่ามันเสียตรงไหนเสียหายตรงไหนแม่เดี๋ยวนี้มีแต่เห็นว่าเออจะทำขึ้นมาให้มันดีกว่านี้อีก อะไรจะทำให้ไอ้นี้ส่งเสริมไปได้อีกให้มันมีผลสัมพัทธ์ออกไปก็ยิ่งจะเป็นประโยชน์ไม่ใช่ว่าโอ้นี่ไม่ได้แล้วนี่เสียหายต้องทำลายทิ้งต้องอย่าให้ใครรู้ใครเห็นเราอยากให้ใครสัมผัสนะพ่อเป็นของเสียเป็นของเลวก็ไม่ใช่ใครเห็นก็บอกว่าดีๆยังไม่มีใครบอกโอ้ยเผาทิ้งที่ทำลายซะงั้นคงใช้ไม่ได้พี่จัดมาก็ยังไม่มีใครว่าอย่างนั้นสักคนยังไม่มีใครวิจารณ์ยังไม่มีใครบอกอุ๊ยนี่รีบทำลายทิ้งแล้วนี่นี่โอจะทำอย่างนี้เนี่ยทำลายสังคมทำลายชาติศาสนาพระมหากษัตริย์ทำอะไรไม่มีแม้แต่ณตอนนั้นเรื่องศาสนาเองใครบอกว่านี่ทำลายศาสนาหรือคือยังไม่มีเราอยากจะมาจริงบ้างพระเขาแรงไปนะแรงไปก็ไม่แรงไปถูกหรือผิดล่ะ เท่านั้นหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวนี้มันยกซาดิสม์แล้วไม่เชื่อไปถามพระอินทร์ดูพระอินทร์ส่องกล้องดูแล้วยุคนี้มันยุคซาดิสม์ไม่ใช่ยุคเอ่อโรแมนติกลิซึ่มไม่ใช่ยุคนั้นแล้วไม่ใช่ยุคโรแมนติกปริซึ่มยุคซานิสขึ้นเพราะฉะนั้นก็แรงน้อยไม่งั้นขี้หูขี้ตาไม่หลุดไม่หลุดจริงๆไม่สะดุ้งสะเทือนเพราะเราคำนวณแต่ที่พูดอย่างนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะมาฟังซะให้มันเป็นภาษาถูกถูกระดมรุนแรงที่ชายจนไม่รู้ขนาดก็ไม่ใช่นะมันจะแพงว่าเอามันก็แรงน้อย ที่การแรงและก็หมดดวงก็ดีแล้วล่ะแล้วก็เอามาประมาณมาคิดคำนวณถึงสภาพจริงเมื่อเราทำอย่างนี้ถึงขั้นแตกหักทำลายเสียผลหรือไม่ถ้ามันไม่เสียผลมีผลได้มากกว่ามีผลเข้าใจดีถึงใจแทงทะลุได้แทงทะลุเข้าไปได้จริงๆได้มากได้มากจริงๆกว่าเสียถ้าเสียมากกว่าประโยชน์ถ้าถึงขั้นที่เราก่อการทะเลาะวิวาทบาดหมางแตกหักพังไปถึงที่แล้วที่เรียกว่าเราตั้งอยู่ได้ยากเพราะจะมีการไม่ชอบใจบ้างมันก็ไม่ใช่ว่าไม่ชอบใจบ้างจะไปห้ามได้ง่ายและสำหรับคนที่มีขี้เหล็กผมยังไม่กินเลยก็ยังไม่ชอบใจบ้างสำหรับคนที่ไม่ศรัทธา ถึงแม้ว่าศรัทธาแล้วมึงก็ยังไม่ค่อยชอบใจหน่อยอยู่นั่นแหละกิเลสมันบางทีก็มันๆมันก็ยังฝืนๆอยู่นั่นแหละทั้งๆที่รู้แล้วเข้าใจได้ปัญญาแล้วมันก็ยังคุ้นๆเพราะงั้นก็เอาเท่าที่ได้ก็มาแล้วนี่เราคำนวนดูรายละเอียดที่พูดนี่มันก็ยังไม่หมดทีเดียวเข้าใจไหมจะลบทีเดียวหรอกแต่ก็คงจะเข้าใจได้เพิ่มขึ้นมียกตัวอย่างแม้แต่แค่นี้หรืออื่นๆที่ผมจะทำผมทำได้ทำจากนี้ก็ได้ทำแรงกว่านี้ก็ได้ที่เราจะประมาณไหมประมาณเอาจะเอาขนาดนี้ไหมเอาขนาดนี้จะมีโรคก็ติดเตียงไหมจะเป็นผลดีไหมขนาดไหนแล้วก็ประมาณอยู่ทุกทีประมาณตัวเราเองว่าเราเองเป็นใครแค่ไหนเราทำไปแค่นี้แสดงไป นี้แล้วคนจะหมั่นไส้ไม่รับเลยหรือว่ามีฤทธิ์แสดงไปขนาดนี้เป็นอำนาจที่จะทำผลเกิดขึ้นได้มันมีขอบเขตของมันถ้าเลยไปมันใช่นอกจากหมั่นไส้แล้วทีนี้ไม่ใช่หมั่นไส้แล้วจะทนผลสะท้อนกระดกกลับเลยมีผลสะท้อนตีมาทำลายเราได้เป็นอย่างนั้นเลยและอ่อนไปไหมให้มันแรงที่สุดเท่าที่เราจะแปลงได้แต่ต้องกำหนดจุดแรงสุดนั้นว่าถ้าเลยนี่ไปแล้วเกิดการเสียหายที่ว่าก็วิวาทจนรับกันไม่ไหวบาดหมางบาดหมางกันจนดับก็ไม่ไหวแล้วล่ะ ถ้าดูว่าเออพอเดือนๆพอขัดๆเปล่าๆพอคันคันพอที่จะทำให้เขารู้สึกตัวได้อย่างดีแล้วก็ไม่มีผลสะท้อนตอบโต้แย้งอะไรมาแรงหักพังหรือว่าทำอะไรมาทำงานต่อไปไม่ได้เรียบร้อยแล้วเราก็ต้องคำนวณจริงๆแล้วคำว่าดีพอหมอแล้วเราก็เอาไม่ว่าจะประกอบไปด้วยด้านกายกรรมหรือแม้แต่พูดว่าจีกรรมที่เราพูดเราพูดผมพูดให้ตลกกว่านี้ผมพูดได้นะผมพูดให้จัดกว่านี้ยากกว่านี้ก็ได้จริงๆผมก็จัดอยากกว่านี้ก็ได้เชื่อไหมกูเชื่อไหมผมพูดได้ผมพูดได้จัดตัวนี้ให้อยากกว่านี้ก็ได้ให้ คนนี้อีกให้ปรุงให้หวือหวาอย่างนี้อีกก็ได้แม่ได้บางครั้งบางคราวก็จะเห็นเป็นบางครั้งบางคราวหวือหวาตามหมู่ตามกลุ่มตามกาลเทศะที่ผมทำบางครั้งก็ทำขนาดนี้ขนาดนี้แม้แต่ในพวกเราเองก็เป็นเชิงอย่างในพวกเราไปเจอกับหมู่บ้านหมู่ก็เชิญอย่างกลุ่มอย่างบางกลุ่มบางอย่างไม่เหมือนกันทีเดียวผมว่าผมทำได้ในหลายๆอย่างมันจะประดิษฐ์ประดอยเหมือนอย่างที่เคยประดิษฐ์ประดอยหากินมาไม่ต้องพูดกลมกล่อมทำซุ่มทำเสียเงินต้องอ่าต่อไปนี้ท่านผู้ฟังจะได้ฟังเพลงก็ประดิษฐ์ออกมาเลยนะจะได้ฟังเพลงที่มีความพร้อม อะไรก็ว่าไปประดิษฐ์ประดอยนี่มันกระด้างกระด้างไปแล้วมันไม่เคยชินเลยแต่ก่อนนี้โอ้ยแต่ก่อนนี้คล่องแคล่วมีความเชี่ยวชาญพูดจาไม่มีสวัสดีท่านผู้ชมโอ้มันเข้าที่มันหากินน่ะหรือว่าแม้แต่ในวิทยุในโทรทัศน์อะไรพอขึ้นต้นปั๊บแล้วมันเหมือนกับมีความเลยหลายเรียงมาแล้วก็จะต้องรู้คำนี้ออกมาต้องให้กลมกล่อมอย่างนี้ตรงนี้ต้องประดิษฐ์คำนี้ให้มันมีซุ้มมีเสียงอย่างนี้มันทีท่านี้นะฟังโฆษกก็พูดอะไรก็พูดเสียงก็ได้โดนประดิษฐ์ประดอยกลมกล่อมดูดีมันยังไม่แนบเนียนมันยังไม่เข้าที่เข้าทางก็จะดูว่าเด๋ออยู่บ้างกระด้างสันดานหรือมาดูขัดๆ ขัดๆปลาอะไรอยู่เนี่ยแล้วก็ทำให้มันลงพอลงแล้วมันก็แนบเนียนก็ถือว่าไอ้นั่นน่ะเป็นของที่บริบูรณ์ก็มีของประดิษฐ์ทั้งนั้นจะผลิตก็ได้ให้ผมประดิษฐ์อย่างนั้นอีกก็ได้แต่ตอนนี้ทิ้งอันนู้นมามาอันนี้ก็ไปขนาดนี้เพราะงั้นไม่ว่าจะเป็นวาจาไม่ว่าจะเป็นกรรมมันโตเป็นการงานทีเดียวหรือเป็นวาจาที่พูดออกมาจากสังกัปปะดำริออกมาจากต้นจิกต้นจิกเราทั้งนั้นที่มีญาณมีปัญญามีความรู้ว่าเราจะประมาณออกมาเท่าไหร่มีนัดกันอยู่ตาขณะนี้เนี่ยเราจะประมาณออกมาเอาเท่าไหร่แล้วก็รู้ว่าเออขนาดนี้คือขอบเขตพอมากกว่านี้ ได้รื้อทำน้อยกว่านี้ก็ได้แต่เรารู้วันนี้แหละดีที่สุดไม่ใช่มากไปไม่ใช่น้อยไปฟังให้ดีไม่มีจุดตรงคนละ 2 ฝั่งเหมือนกันจะต้องรู้ตัวมัชฌิมาหรือจะมาเนี่ยมากันนี้ได้น้อยกว่านี้ได้แต่เราว่าขณะนี้แหละดีจึงกลับมากระทำเอามาให้พอดีปานกลางด้วยจิตที่เป็นสมาธิหรือที่เป็นจิตอันยิ่งจิตที่มีญาณจิตที่รู้จักเขตพอมีมดเรียกว่าเขตพอจะดูดีรู้ว่าเขตพอในการในการกำหนดอยู่ในพื้นที่สุดยิ่งกว่าการพรรคการเมืองฟังให้ดีนะที่พูดย้อนทวนย้อนหลังหลายทีแล้วแม้แต่ติดหยุดมันก็ไม่ใช่ว่ามันจะเป็น ของบริบูรณ์สูงสุดของพระอริยเจ้าชั้นสูงที่ไหนไม่ใช่พระพุทธเจ้าชั้นสูงในสมาธิไม่ใช่วันหยุดหมดคนมันทำจนกระทั่งมันถูกยุบให้ทำมานักหนามันเอาลาบหลอกเอายกล้อเอาสรรเสริญล่อเอาความสุขล่อทำจริงเหมือนกันทำเหลือเกินมนุษย์จนกระทั่งคนมาเตือนก็เลยมาหาทางหยุดพอหยุดแล้วก็ได้เสพจุดจุดพักไอ้อย่ามันดีอย่างนี้นี่หว่าหยุดเลยสุดตองไปอีกเดี๋ยวๆๆจนกระทั่งใครมันพูดอะไรนิดอะไรหน่อยมีอะไรนิดอะไรหน่อยจำไม่ได้หรือแม้จะได้ก็จะต้องคิดเอาตัวเองว่าขณะนี้ฉันทนได้ อนุโลมมาจนสุดท้ายจะทนได้อีกขณะนี้ได้ขณะนี้จะทนไม่ได้จะคอยอนุโลมมาเองถ้าคนไหนที่ไม่มีปฏิภาณก็จะช้ากว่าจะเอาลงมาได้ว่าไปติดหยุดซะแล้วจนกระทั่งปล่อยมาว่าเออหยุดไม่หยุดมันก็เป็นเรื่องธรรมดาของโลกมันมีการปรุงการกระทำกับการพักหรือการหยุดเพราะฉะนั้นวาระใดจะหยุดแล้วหยุดหยุดขนาดไหนก็ยังได้หยุดในการไม่รับรู้ไม่รับสังกัดตาหูจมูกลิ้นกายและก็จิตทำงานอยู่ในขณะนี้ก็หยุดแล้วไม่หยุดเครื่องน้อยๆแล้วหยุดเครื่องหรือเครื่องเดินอยู่น้อยๆก็เป็นประโยชน์อยู่สุดท้ายอย่างพระพุทธเจ้าอยู่สอนเทวดานี้เป็นต้นสุดท้ายเกิดขึ้นมาก็ทำงานต่อ ตาหูจมูกลิ้นกายกับมีการรับรู้หมดทำไปต่อแต่นี้หยุดไม่ต่อคือมีความพอในต่อมีการประมาณในการกระทำอยู่ตลอดเวลาจะทำด้วยปากจะทำให้พูดว่าตีกันหรือจะทำด้วยการงานที่แท้มีชีวิตที่ยังไม่ตายก็ทำสิ่งที่ดีและมีพักมีเพียงนี้ลงความแล้วพระพุทธเจ้าทั้งในสัตว์เราไม่พักเราไม่เพี้ยนห้ามบอกเค้าสงสารจบสูงสุดเราไม่พักเราไม่เปลี่ยนทำไมพระพุทธเจ้าไม่พักพักอยู่ในตัวพระพุทธเจ้าพรรคทำไมพวกเจ้าไม่เพี้ยนใครจะไปเปลี่ยนเท่ากับบริจาคเอาพระเจ้าไม่เปลี่ยนไม่มีพระพุทธเจ้าในตัวเพียง ตัวทำงานตัวขยันตัวอุตสาหะวิริยะจริงๆแล้วถ้าเกิดท่านก็พักพักอย่างที่เรารู้มานี่แหละอย่างที่พูดกันจนกระทั่งถ้ามันไม่เหนียวไม่แน่นขี้หูไม่เหนียวตอนนี้ขี้หูไหลออกหมดแล้วพูดยามซ้ำซากกันมาตั้งมากมายอาทิตย์นี้ก็ลองอ่านดูจะชวนท่านพูดภาษาผมพูดอ่าทีนี้พูดภาษาแต่พุทธเจ้าเหมือนสรุปผมพูดนั่นแหละผมจะพูดไปอีกมากมายก็ได้ให้เห็นว่าคืออะไรคือมัชฌิมา ถ้าคุณเข้าใจมัชฌิมาหรือสัมมานี่ไม่ได้นะคุณไม่มีที่สุดก็ไม่จบสุดโต่งอยู่นั่นแหละไม่ตรงไม่ฟังก็ตรงไม่ฟังตรงไปตรงมาตรงไปตรงมาทุกวันนี้ถึงก็ที่จัดยังไม่สำเร็จก็เพราะว่าคนที่ปฏิภาณหรือปัญญาไม่มีตรงแต่เก่งเหลือเกินปกติส่วนมากมันไม่รู้เรื่องแล้วมันก็ไม่เข้าใจไม่มีปฏิภาณเงินไม่พอดีเพราะทำเถอะน่าผมว่าผมขยันที่สุดเท่าที่ผมเป็นอยู่เดี๋ยวนี้คุณต้องขยันไม่เท่าผมหรือคุณจะทำขยันกว่าผมก็ได้เพราะคุณอาจจะขยันตายคุณไม่ขยันทางสมอง ใช้คิดมากบางคนขยันทางสมองยิ่งกับผมคือจะหยุดไม่ลงกายเลยมันก็ได้ทำทำอะไรไม่ไหวถ้าพี่ก็ไม่ค่อยทำก็มีแต่บางคนทำกายทำให้ดีมากไม่ค่อยได้คิดก็แน่จริงก็ต้องเด่นก็ผมก็ต้องทำการทำบัญชีมากกว่าผมแต่ที่จริงผมไม่ได้มากกว่าเพราะผมไม่ได้น้อยกว่าหรอกแต่ก็บางคนไม่ออกอ่านไม่ออกไม่รู้ปฏิภาณคิดในสิ่งเหล่านี้ไม่รู้ความรู้ในพลังงานที่การจ่ายพลังงานด้วยรูปแบบของกายกรรมด้วยรูปแบบของบัญชีกรรมและรูปของมโนกรรมไม่รู้ว่าการจ่ายพลังงานนั้นจ่ายยังไงมันจ่ายจริงๆมันบางคนคิดมากคิดมากหยุดบางทีไปใช้ให้ทำการอ่อนเพลียแรงก็ไม่ได้ ถ้าคิดมากโดยไ