220715-2-131 ทางเอกภาค2-ตอน131(หน้า276)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ลรู้มากกว่านี้ติดตามได้แก่กวาดเอาโลกที่สุด แต่ผมก็ไม่ท้อแท้ยังไม่ได้มีความสนิทอย่างที่เคยสนิทมาเป็นฆราวาสเพื่อเป็นการที่จะทำอะไรต่ออะไรอยู่เราจะทำแล้วเราเกิดคิดอย่างนั้นยังไม่ได้หรือว่ายังไม่ได้เรียนมาในการที่จะทำอย่างนี้วันแล้ววันเล่าเดือนแล้วเดือนเหล้าปีแล้วปีเล่าในชีวิตของผมผ่านมาตั้งแต่เป็นฆราวาสทำงานทำเป็นเด็กๆไม่ได้จนกระทั่งมัน งานออกมารับผิดชอบชีวิตดีกว่างานอาชีพจนกระทั่งสร้างฉันจะให้เป็นแผ่นให้เป็นสิ่งที่จะเป็นอย่างที่ชาวโลกเป็นกระทำทั้งๆที่ผมมีลาภมียศมีสรรเสริญพระบารมีอยู่เรื่อยมาถ้าเวลาจะมีจำนวนก็ 10 กว่าปีเต็มที่มันสะดุดที่มันรู้สึกเบื่อหน่ายไม่ว่าสิ่งที่มนุษย์รู้สึกว่าเราจะทำงานนี้จะทำสิ่งนี้สิ่งนี้เป็นการกิจกรรมใหม่มันเหนื่อยมันเบื่อแล้วก็มันรู้สึกว่าเรา จำเป็นต้องไขลานจำเป็นต้องจำเป็นต้องกระตุ้นผลักดันตนให้ขึ้นไปจะทำวันนั้นเวลาสรรเสริญเราจะได้มาหรือเราก็ต้องมุ่งหมายว่าเราจะต้องสร้างฐานะสร้างชีวิตให้รุ่งเรืองในรูปแบบนั้นแบบนั้นสภาพอย่างนั้นการสะดุดอย่างนั้นเมื่อเราย้อนไปแล้วที่มากไม่รู้สึกว่ามันต่างกันจากที่มันเป็นอยู่ทุกวันนี้ไม่ได้อะไรมาตอบแล้วที่ไม่ได้มีอะไรมาเป็นเครื่องนอกไม่มีอำนาจไม่มีโลกกระทำเข้ามาเป็นเพื่อนตอบแทน ไหนว่าผมก็ไม่ได้สะดุดเหมือนทุกวันนี้ผมไม่มีจิตสำนึกหรือว่าไม่มีสิทธิ์ว่ามาถึงเวลาอีกแล้วแต่ปีละครั้งไม่ต้องมาสอนและไม่ต้องไปทำไอ้นั่นอีกแล้วจะสั่งทำอันนี้อีกแล้วอาทิตย์อย่างนี้มันมันไม่มีมันจะมีอยู่บ้านสติตัวเองตอนที่ออกก็มันไม่เมื่อยมันมีงานไม่เมื่อยทำมาเมื่อยแล้วก็รู้สึกดีขึ้นไปแล้วเมื่อยขึ้นมากำลังโอ้โหมีอะไรบ้างถึงเวลานั้นถ้าเราไม่ทำคนอื่นก็ทำได้อยู่ก็ควรที่จะ บางทีมันก็มีสิทธิ์จะนึกได้ให้มันอันนี้สำคัญเกินก็ไม่ได้สะดุดในลักษณะที่ว่าแต่มันเป็นความเมื่อยมันเป็นความต้องการตรงที่มันเมื่อยมันไม่ได้มีจิตใจที่มีลักษณะอารมณ์มันไม่ได้อะไรหรือว่ามันเป็นความคิดเป็นอะไรก็แล้วแต่ที่เป็นความต่อภาพความลดหย่อนเลียนแบบ ปัจจัยต่างๆที่จะทำให้เราท้อแท้ทั้งๆที่ทนได้มันก็ไม่เหมือนกันอย่างที่เราทำงานเลิกแล้วทำงานอย่างนี้พอทำงานมีคนแทรกซ้อนมีสิ่งตอบรับมีเสียงขานรับมากเยอะแยะมากมายที่ผมทำงานอยู่ทางด้านโรคนี้มากโดยเฉพาะคนทำงานทางด้านสู่สาธารณะเป็นงานศพไทยงาน มันเป็นงานที่โชว์มันเป็นงานแสดงมันเป็นงานเปิดเผยมันเป็นงานนะครับความตอบรับมากมันเป็นการเจ็บคราวหรูหราสาธารณรัฐว่าโชว์ตัวโชว์งานโชว์สภาพมันไม่ใช่งานที่ผมทำอยู่ในโลกงานที่ผมทำอยู่ข้างนอกเป็นงานที่กว้างและไม่มีอะไรเลยก็เหมือนเรามีโอกาสที่จะมีพื้นที่ ภาพที่ว่าเราก็ดิ้นอยู่หน้าลานกว้างหรือหน้าเวทีโชว์ที่จะต้องแพร่ออกไปมันมีโอกาสอย่างน้อยก็แพ้แม้เราไม่เก่งก็ตามไม่ต้องยิ่งเก่งยิ่งทำอะไรได้มีประสิทธิภาพอะไรมากมายดังดูหนังกลับย้อนแย้งเมื่อมาเห็นที่เราทำอยู่ในนี้ที่ผมทำอย่างนี้ก็กลับเป็นผมเล็กๆเล็กๆๆสะดุดหรือใส่ใจแม่ก็เดินผ่านไปเขาก็ยังไม่รู้สึกว่ามีสิ่งมีชีวิต เขาไม่เคยเอาใจใส่ไม่เคยเอาปลาเลยเป็นแต่เพียงมันตำตาเขาก็จะตัดออกจากรูปไฟฟ้าอะไรมาก็ไม่สะดุดก็ไม่ได้นึกว่าไอ้นี่เป็นกิจกรรมของมนุษย์ที่สำคัญมนุษย์น่าจะเพียงสัมผัสและผ่านทางนั้นเขาน่าจะได้ใส่ใจน่าจะได้เข้าใจเข้ามาสนใจเพราะมันเป็นสิ่งที่เป็นส่วนสำคัญของมนุษย์ภาคของชีวิตเหลือเกินมันปรับปรุงสภาพพื้นที่หรือว่ากิจกรรมการงานที่ผมเคยทำในจักรวาลนั้นมันปรับอันนั้นเป็นสิ่งที่ดีใจในสัมผัสผ่านเล็กน้อยรีบ แต่นี่ไม่ได้มีความตื่นเต้นอย่างนั้นเลยกลับกลายเป็นจุดตรงกันข้ามแม้มันต่ำสัมผัสทิ่มเข้าไปที่เนื้อแล้วแทงเข้าไปถึงเลือดแล้วเขาก็ยังตัดออกไม่ได้มีการวิเคราะห์ไม่ได้เอาสามัญหรือเอาสำนึกอะไรทุกคนจึงมีความจำเป็นต้องเข้ามาใส่ในสีนี้บ้างที่เราพยายามแย่งออกไปแย่ออกไปแหลมออกไปรุ่งเรืองต่อคนอื่นๆในใจสิ่งที่น่าสนใจได้ เอาไว้มันจะได้เอาไว้กูจะได้มีคนจะได้พัฒนาให้แก่ชีวิตเขาปรับปรับขึ้นสลัดออกด่าตามหาว่าไปรบกวนหาว่าเป็นทุกข์เขาทำไมเขาไม่ต้องการอีกสิ่งหนึ่งก็ต้องการตัวเขาสิ่งอย่างนั้นมันเป็นเรื่องของโรคโลกแต่สิ่งที่ผมทำอยู่อย่างนี้มันกลับไปอีกสิ่งหนึ่งยามภาคเรียนเอาเข้าไปสัมผัสเอาเข้าไปเป็นบทบาท เข้าไปถนนมีส่วนที่มันจะไปกระทุ้งกับเพื่อนมันจะเกิดแก่เขาให้เขาได้เกิดสำนึกจดบันทึกลูกมองเห็นได้ว่ามันเป็นแก่นสารสาระที่คนน่าจะได้หยิบจับได้ทุ่มเทเอาชีวิตฉันเข้ามาเอาใจใส่กอบโกยเอาให้แก่ตัวเองในชีวิตของชีวิตหรือแม้ไม่มีทั้งชีวิตเป็นครั้งคราวบ้าแต่ผมก็ไม่ได้มีอะไรเปล่ายังไม่ได้มีความรู้สึกเบื่อ ลวดซอสหอยที่จะไม่ทำแล้วยิ่งนานวันเข้ามายื่นมือออกเหงื่อออกกดถอยออกมายิ่งเห็นว่ามันเซ็งๆซ้ำๆซากๆมันไม่น่าที่จะเอาพลังงานแล้วเอาที่แปลงอะไรเข้ามาถมกันไปไม่ควรจะจางคลายมันควรจะเลิกราถดถอยเหมือนกันงานกิจกรรมที่ทำไปในโลกแม้จะมีสิ่งที่ตอบแทนตอบสนองอย่างที่กล่าวแล้วมีมากขึ้นและมากขึ้นให้มาทำอยู่ที่นี่เดี๋ยวนี้ยังไม่เป็นอย่างนั้นแต่ก็มีรูปรอยสักว่ามันมีมากขึ้นได้เหมือนกันแต่ตอนนี้น้อยกว่านี้เดี๋ยวนี้มีคนเข้าใจมากขึ้นปล่อยออกไปมีคนสำคัญ ก็ดีอยู่แต่ถึงตอนนั้นก็ตามก็ไม่ได้มากไม่ได้เครียดกับส่วนที่เคยมีอยู่แบบสหรัฐโลกๆยอมเรียกให้คาถาลูกๆคิดถึงลาภยศสรรเสริญโรคจิตอะไรก็ตามมันก็ไม่ดีเทียบกันได้เลยกลายเป็นกลุ่มมันเป็นทีมธุลีดินที่อยู่ในชีวิตประจำวันคนยังไม่ดีเห็นความสำคัญอะไรเลยนอกจากเขาจะตีแตกด้วยบางคนที่ไม่รู้นี่เขาก็ยังสามารถแล้วก็ยังดูถูกก็ยังตีแหลกแล้วก็ยังพยายามที่จะไม่มีกิจกรรมเล็กๆอย่างนี้ วันนี้บทบาทการกระทำที่มีอยู่ในวงแคบเล็กน้อยอันนี้เขายังพยายามกันอยู่ที่จะให้มันดับสูญไปจากใต้ท้องฟ้าอันนี้หรือมันแม่นเป็นคนดีมึงไม่กินของที่พบในโลกนี้เขาก็จะขยับปราบปรามภิกษุก็ยังมองเห็นว่ามันเป็นเสี้ยนหนามนะมันยังเป็นของเครื่องที่มันเหมือนมันจะขาดอยู่แล้วมันเป็นสิ่งสำคัญ ใกล้เหลือเกินในร่างกายของเขาก็พยายามที่จะเอาออกอยู่ตลอดเวลาแต่พรุ่งนี้ผมก็ยังไม่รู้สึกว่าผมจะต้องกลัวหรือว่าผมจะต้องรวยถ้าพูดไปแล้วยิ่งปรับเห็นว่ามันยิ่งต้องพยายามทำอะไรให้มากขึ้นเพราะว่าเขาเองก็หลงเกินแม้เราจะได้เข้าใจตามผู้ที่สนใจกูพูดผิดเอาชีวิตความสำคัญของชีวิตถ้ามันมีเวลา เฮาบ่มีแรงงานเข้ามาลงทุนเข้ามาร่วมกิจกรรมมากขึ้นไม่ใช่น้อยแล้วก็ตามมันก็ยังมีผลสะท้อนออกไปอยู่ในโลกไม่เคยเห็นเราโตแล้วก็เห็นของเครื่องนี่มันขยายขึ้นเขาเห็นสิ่งที่มันเป็นของแหลมลึกของบางแสนเพราะมันมีผลมากขึ้นความที่จะเพิ่มน้ำหนักในการศึกษาต่อในการที่ LINE ออกจากสิ่งหนึ่งประยุทธ์ก็เป็นอัตตาของเขาเป็นอาณาจักรของเขาเรียกว่าเป็นโรคของเขาเขาก็จะพยายามมันมีผลกระท้อนอยู่อย่างนั้นอยู่เหมือนกันแต่ก่อนนั้นก็ถามผมคุยกันถือว่าเป็นเรื่องของโรคจิตใจยังไม่เกิดขึ้นแน่นอนเหมือนของเครื่องมันเหมือนเสียงสัตว์แต่ผมก็ได้ตรวจสอบพยายามที่สุด เมื่อเราเป็นเขาแทนที่มันจะเห็นว่าเราน่าสงสารเขาที่เขามีผมเคืองที่เขามีสิ่งแหลมลึกบาดแผลก็ได้อยู่ที่ตัวเขาแล้วผมก็จะไปสงสารเขาเถอะผมถอนสิ่งผิดสังเกตที่ออกจากตัวก็สิ้นผมก็กลัวแล้วยิ่งแบบเห็นยิ่งขึ้นไม่เสร็จจะถามว่ามันเป็นความควรแล้วสิ่งที่จะต้องได้รับรถแต่รถติดอันนี้ตามความหลงเพราะความจริงนั้นมันเป็นสาระสำคัญความมืดบอดมันเป็นสิ่งที่จะจากความรู้สึกดีว่า มันควรจะจัดขึ้นมาพิจารณาไม่ควรจะกลับมาวิเคราะห์เปิดเรียนรู้ว่ามันเป็นอะไรที่เราควรจะรับไว้ในร่างกายหรือไม่แท้จริงมันเป็นสิ่งที่ควรจะรับไว้ในร่างกายแท้จริงมันควรจะรับมาเป็นเครื่องขัดความมืดบอดมันไม่ใช่สิ่งของมันเป็นสิ่งที่จะเข้ามาขัดขวางความมืดหนาของความปลอดภัยของตนเองออกต่างๆวันนี้เข้าใจอย่างนี้คุณจะพึงเห็นตามหรือไม่เจตนาตามเจตนาที่จะมาชี้ชวนไม่ใช่มันล้าสมองไม่ใช่สิ่งที่ แล้วคุณจะต้องเอาองค์ประกอบต่างๆเข้าไปพิจารณาร่วมวันที่เราทำอะไรสิ่งนี้มันเป็นสิ่งที่เป็นแก่นสารแพ้แน่หรือเราเอาเข้าไปให้อีกคนมันเป็นสิ่งบาดเจ็บมันเป็นสิ่งที่เป็นเชื้อโรคมันเป็นสิ่งที่จะไปทำลายล้างให้เขาตกต่ำจริงหรือให้เขาได้รับสิ่งที่เป็นสัจธรรมจริงหรือมันเป็นสิ่งไม่ดีแน่หรือมันต้องพิจารณาถ้าเรามีปัญญาเราก็จะเห็นว่ามันไม่ใช่มันไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้เขาต้องตามมันไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้เขาให้สาระอะไรอีกเขาต่างหากกำลัง หลงเมาอยู่ในสิ่งที่ไร้สาระเรากำลังจะไปทำให้เขาสะดุดสะเทือนสำนึกเขายังไม่สำนึกเลยเขายังเหมือนคนเมาขี้เมาแสนเมาถ้ายังไม่มีสติถ้ายังไม่มีสติเขายังไม่รู้ตัวว่าในความเป็นมนุษย์นั้นอยู่ในโลกอยู่ในโลกนั้นมีอีกมุมหนึ่งสว่างมนุษย์ติดพวกอย่างนั้นไม่ได้เห็นอย่างที่เห็นเลยไม่ได้ไปเรียนเขาเลยก็ต้องทำอย่างนี้ก็ต้องเป็นอย่างนี้กัน ทบทวนเมื่อไหร่มันก็เห็นอย่างนั้นพยายามดูเขาเอาใจเขามาใส่ใจเราเอาใจเราไปใส่ใจเขาก็เห็นไปจากที่เราเป็นนี้เราเป็นเทียบเคียงกับปากศาสดากับความเห็นใหญ่ที่มีความรู้ความชำนาญความเห็นส่วนกว้างจะทำธุรกิจเกี่ยวกับความจริงส่วนที่ทั่วไปตามสำนึกสามัญชนิดของฝากพิจารณาโครงสร้างและฉันจะทำอย่างมีความเห็นอย่างนี้ความหมายของพระพุทธเจ้าของศาสดาองค์นี้ก็ยังไม่ทำลายก็ไม่กล้าทำลาย ก็ยังเคารพต่อหลักเกณฑ์เคารพต่ออุดมการณ์เคารพออกแบบอย่างเคารพต่อศาลรัฐธรรมที่ท่านยืนยันว่าอย่างนี้ดีอย่างนี้ถูกอย่างนี้แพ้แน่เราทำอย่างนี้เขาจะขัดขวางโดยฉี่โดยถ้าขัดขวางโดยลักษณะอะไรเหมือนเวลาเรายืนยันเข้าไปยอมแพ้เขาก็ยอมรับยอมตายเพราะพ่อมันเป็นศักยภาพเวลาเราตั้งใจพูดตั้งใจฟังพวกเขาแถลงเขาก็ยังยอมรับ ขอยอมยกให้อยู่แต่เขาต่างหากพี่ก็ยังทำไม่ได้ก็ต้องสอนป้าก็ต้องพยายามตีโต้อยู่กับเขาว่าเขาเองเขามันเป็นไม่ได้เสแสร้งแสงต่อสร้างเปลืองเพื่อจะให้ไปเข้าพฤติกรรมของเขาที่มีพฤติกรรมอีกอย่างหนึ่งมันไม่สำคัญมันไม่ลงตัวกับพี่ก็เป็นอยู่ก็คือจำเป็นมันจะเหมือนเขารู้แต่ถ้าเมื่อเขารู้ว่าสิ่งนี้ดีแล้วเขาไม่ทำสิ่ง เป็นคนผิดคนพาลไม่จำเป็นต้องกลบเกลื่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลายชั้นต่อหลายชั้นให้แก่ตนเองอยู่ในโลกก็เป็นอย่างนั้นอยู่จริงๆและมีคนจำนวนมากที่จะทำอย่างนี้ผู้ใดถอดความเสแสร้งนี้ออกบ้างวันนั้นก็จะมีสาระผมสอนและยิ่งนอกจากจะฟังเพลงใหม่อยู่ในความจริงมาเป็นจริงมาประพฤติจริงไม่เห็นจริงและแถมยังจะชวนทำเป็นตัวบทความนั้นก็ยิ่งเป็นตัวสาธารณะเป็นตัวที่เป็น วางแก่นสารให้แก่มนุษย์อีกยืนยันเป็น 3 มิติเมื่อเราเน้นลงมาพูดอย่างนี้แล้วมันเหมือนกับเรากำลังจะยกยอตัวเองกำลังจะถือดีแต่คงจะหยิบอันนี้เข้าไปข่มคนอื่นแต่ในขณะนี้ในช่วงที่ยังพูดถึงตอนนี้อย่างนี้เราไม่ได้มีอารมณ์เลยหรือว่าไม่มีอารมณ์ความหลงยินดีเพลงหลงตัวเองถามใจที่จะต้องเป็นพิธีกรรู้อยู่ว่าเมื่อเราได้เน้นความหมายมันจนกระทั่งถึงขนาด แล้วก็กำลังจะยกชั้นของความหมายที่เราเองเราจะทำอะไรอยู่เป็นสารัตถะที่เราบอกว่ามันมีชั้นเหนือมีชั้นสูงกว่าสิ่งที่เขามีอยู่มากดื่มด้วยซ้ำเพราะเรานี่มันเล็กแต่เราก็ยังสยองในภาคภูมิผมยึดถือมั่นคงยังสมัครใจที่จะแอบคิดอยู่กับขวัญเชิดตัวขึ้นมาว่ามันเนื้อของผมมันดีกว่าเขามันเป็นความยกผิดมันเป็น แต่ผมแน่ใจว่ามันไม่ใช่ยกผิดแล้วมันไม่ใช่ยกหยั่งลงผมแน่ใจว่าเป็นอัศวินอมมายาวีมันเทศสัจธรรมมันเป็นเย็บผ้าปูตั้งอัตราการตายที่เราพูดผมพูดแล้วก็ผมก็ให้คุณระลึกด้วยว่าคุณเองคุณเป็นอยู่อย่างนี้คุณกำลังมีเวลาคุณกำลังออกทุนก่อนกำลังเอาแรงทุกอย่างที่คุณชอบๆกับคนอื่นมีในโลกวันนี้ 24 ชั่วโมงก็ตามแรงที่คุณมีในร่างก็ตามทั้งปัญญาทั้งแดงกายแม้แต่ทุนก่อนอื่นนอกจากตัวคุณก็เอามาทำเป็นอย่างนี้ดี บางขุนเทียนมากสุดมากบางคนส่วนตัวบางคนเอาทั้งชีวิตร่างกาย 24 ชั่วโมงเราก็จะอยู่กับสิ่งเหล่านี้วันแต่ละวันทุนร้อนก็เอามาถมให้ตรงนี้หมดแล้วแบ่งการเรียนปัญญาก็เอามามอบไปทางนี้เป็นที่เรียบร้อยคุณถูกเปลี่ยนชีวิตมาอย่างนี้คุณยังสงสัยอะไรอีกทบทวนคุณได้ถูกหลอกมาจนสิ้นตัวแล้วหรือหรือว่าคุณเองพิจารณาซ้ำซ้อนแล้วคุณเองคุณพอใจคุณเหมือนสายคุณไม่สงสัยแล้วคุณจะรู้ตัวเองได้ดีคุณก็มองโลกเขาอีก ประยุทธ์รสชาติระลึกชีวิตที่คุณผ่านมาว่ากูจะกลับไปอยู่โน่นอีกกับคุณมาให้กับอย่างนี้อีกแน่ใจเหมือนกันฝั่งไหนมันจะทำให้คุณตัดสินมันจะทำให้คุณเด็กขาดมันจะทำให้คุณเองมันไม่มีความลังเลสงสัยมันจะความรู้และรู้พูดเมื่อไหร่เกิดอีกเมื่อไหร่จะเป็นวิญญาณนาง ก็รู้อยู่ที่พวกเราจะไม่มีความสงสัยเป็นแต่เพียงเราเท่านั้นที่จะพูดกับคนอื่นเขารู้ได้ยากชี้คนอื่นเขาเข้าใจอย่างนี้อย่างที่เราเข้าใจอย่างที่เรามั่นใจยากมันดูไม่ค่อยชัดสักทีมันช่างให้เขาสำเร็จผลรู้นี้เหมือนอย่างที่เราได้ตัดสินอย่างไม่มีอะไรเปลี่ยนอีกอย่างเห็นจนเห็นยากมันแล้วเราก็จะเพี้ยนทำให้เขาเห็นมันเป็นงานที่ยากมันเป็นงานที่เดินช้ามันเป็นงานที่ต้องทำยิ่งกว่าทำในโลกที่ต้องเป็นแรกเปลี่ยนร่าง นั่นมันสับสนในคำว่ากรรมหรือคำว่าการงานเกิดมาใช้กรรมและกำลังเรากำลังได้ใช้มันแต่ก่อนที่เราไม่ได้ใช้มันแต่ก่อนนี้เราโง่เราเหมือนกับเราเองเราให้มันบ้างแค่นั้นเองเสร็จแล้วเราก็โอ๋มันเหลือเกินอยู่ในโลกเป็นอย่างนั้นขอให้มันทำอะไรหน่อยทำไปแล้วก็หารางวัลมาส่งให้มันแลกเปลี่ยนให้มันแล้วเอ็งทำงานมันเป็นสิ่งมีชีวิตเขาเรียกว่าโลกีย์เป็นสุขเป็นเสียตลอดเวลามีของสดก็ไม่ได้ใช้มันมันเป็นแต่เพียงหลอกมันในการงานของโลกมันกลมกลางวันเล่นล่าสุด สรรเสริญโลกียสุขที่คุณเห็นว่ามันเป็นสิ่งสำคัญเหลือเกินแล้วก็เอามันมาให้แต่มันตบรางวัลแค่นั้นเองคุณใช้งานมันคุณทำงานคุณใช้กรรมหรือการกระทำแล้วคุณก็ตกรางวัลในสิ่งนี้แต่มันตลอดมาทุกวันนี้คุณทำงานได้งานโดยคุณไม่ตกรางวัลโดยคุณไม่ได้หาวิธีจ้างอะไรมันมากกว่านะจริงไหมผมว่าผมจะทำอย่างนั้นผมทำงานทุกวันนี้ผมใช้กรรมให้มันได้มากที่สุดผมไม่รอผมไม่คิดผมไม่หวังในการที่จะมีอะไรมาตอบรางวัลให้แก่งานที่ผมทำตามที่ผมอยากจะทำผมจะใช้คำนี้ไปแล้วก็จบในตัวข้อ การใช้กรรมอันนี้ของผมไม่จำเป็นจะต้องมีอะไรมันตกกลางวันไม่ยศตอบแทนให้สรรเสริญตอบแทนหรือแม้แต่โลกียสุขจะรู้ยากเหลือเกินมาเป็นสิ่งที่ตบรางวัลให้แก่มนุษย์ไม่ชอบมันได้เป็นตัวกำหนดเพียวผมได้เป็นตัวกำหนดนั้นเกิดขึ้นตั้งอยู่แล้วก็ดับไปในตัวมันเองผมเห็นว่ากรรมวันนี้มันบริษัทแล้วหรือว่ามันบ่ได้ยินผมกำลังเห็นและผมกำลังพูด ที่อยู่แล้วผมเห็นแล้วแล้วผมก็แน่ใจว่าผมจะนำอันนี้มาให้แก่พวกคุณเห็นมันนำอันนี้มาให้แต่คุณเป็นงั้นวันนี้มาให้แก่คุณได้อย่างไวดำเนินไปเป็นกรรมมันตัดมันสำคัญเหลือเกิน 1 กำคือการทำงานมันก็งานเท่านั้นเมื่อเราไม่มีอะไรที่หลงเราไม่มีอะไรที่เมาแล้วก็ใจสุดเข้าใจมันจะไม่มีอะไรมันมีคำกำหนดโจทย์ซึ่งเรามองดูว่าวันหนึ่งคืนหนึ่งถึงวันเวลานั้นจนเวลานั้นเมื่อสักพักแล้วเราก็เริ่มต้นชีวิตแล้วถึงเวลาพักผ่อนสักพักแล้ว รูปภาพเอารูปเทียนหลังศาลได้เราไม่มีโรคอะไรเลยที่จะมาฉุดเอาไว้ไม่มีโรคอะไรเลยที่จะมาตบรางวัลหรือว่ามันหลอกเราไว้แล้วนี่มีน้องเขาก็เป็นอยู่ในโลกเราเป็นผู้ที่หนึ่งไม่เห็นทางโลกเลยหรือว่าเราเองเราหลุดออกไปจากโลกได้เรามีกรรมเป็นกำมือเรามีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์แท้มีเนื้อที่น้อยมีปริมาณน้อยมีคุณภาพไม่โทรหาอะไร ต้องอาศัยมันอยู่สร้างสุขภาพสร้างรูปนามขันธ์ 5 ให้มันมีฤทธิ์มีแรงให้มันเป็นไปได้ให้มันยังทำบทบาทของกรรมทั้งหมดฝากของการงานฉันไม่ลดหย่อนยิ่งทวีคูณได้ไม่ดีมันไม่ได้บอกน้องมันไม่ได้หมายความว่ายิ่งอยู่ก็ยิ่งมีแรงทำงานแม่งทางซ้ายก็น้อยไปแดงสมองก็เสื่อมช่วยพาทำโง่ถ้าจะทำของพระพุทธเจ้าไม่ได้เป็นอย่างนั้นไม่ได้ทำให้คนช่วยไม่ได้ทำให้คนซึมไม่ได้ทำให้คนแม้แต่วิญญาณก็เป็นจิตสังหาร เปล่าประโยชน์น่าจะเป็นผู้ที่รู้ยากไม่ใช่เป็นผู้ที่ไม่รับรู้บ้านกลับความรู้แม้แต่สิ่งที่มันเป็นตัวรู้แท้ๆต่างๆมันกัดมันเหมาะมากมันให้มันไร้คุณค่าของมันเองให้แม่มันมีค่าในตัวของมันเองด้วยแล้วถ้าที่มันฆ่าของมันเองที่เป็นภาพรู้ก็ไม่รู้แม่มันฝึกลูกไม่ให้มันผ่านฉลากแม่มันเป็นทำงานตั้งแต่ลูกก็มีเพราะฉะนั้นก็พระพุทธเจ้าไม่มีแนวโน้มอย่างนั้นไม่มีทิศทางนั้นผมไม่แน่ใจว่าคุณฟังดีๆให้ความฉลาดเฉลียว 20 เป่าให้ดีๆ ฟังดีๆถ้าชนะพระพุทธเจ้าผมขอยืนยันแม้จะมีกรรมวิธีบางอย่างที่จะทำให้เราหยุดมัวเมาในโลกมาชั่วครั้งชั่วคราวก็ไม่ได้ให้คุณมาหยุดเพื่อที่จะจิตหยุดให้คุณมันนิ่งชั่วคราวในกิจกรรมโลกก็ไม่ได้หมายความว่าให้คุณหลงผิดคำนี้ไปตลอดกาลมัวเมาในความผิดมัวเมาในความมืดสมองเคยดีไม่ใช่จะมาให้คุณล้างสมองเลวลงมาเลยแฟนเราจะให้คุณเป็นสมองที่สะอาดตรงสายมีประสิทธิภาพมีพลังคนมีพลังจักร มีภาวะที่จะรู้เท่าทันในโลกได้ไวขึ้นเก่งขึ้นฉลาดเฉลียวแต่ไม่ติดรู้แสนรู้เข้าใจแสนก็จำแต่ไม่หลงไม่ถูกดูดไปยังแต่ก่อนมันยิ่งเป็นอย่างนั้นแรงงานแต่ก่อนขี้เกียจกว่านี้ด้วยซ้ำแต่ก่อนเรามีบทบาทการงานแล้วขี้เกียจวันนี้มาทำงานน้อยผมทำงานผู้กู้ทำงานโรงเรียนทำงานทำแค่นี้แล้วเมื่อผัวสิ่งที่มีแลกเปลี่ยนแล้วเสร็จก็ยุ่ง ไม่มีค่าอะไรเลยคุณทำ 5 คุณเอามาคืนสิหรือไม่มีคุณก็อาจจะดีกว่านั้นหน่อยคุณทำ 5 คุณก็ยังเอามาคืน 3 มันจะเป็นเนื้อหางานเนื้อหาผลของงานผลผลิตให้แต่เขาไม่สอนบางทีเล่ม 1 บางทีเหลือเศษอักเสบคุณทำไปแล้วคุณก็เอาคืนแต่เดี๋ยวนี้มันไม่สนุกก็ทำไปแล้วมันไม่ต้องเอาอะไรแลกมาคืนคุณทำ 5 คุณแทบจะให้หมด 5 มันทำเสร็จก็คุณทำร้ายคุณให้เขาไป 90 บาท มากขึ้นคุณทำอย่างนั้นแต่ก่อนที่คุณไม่ได้เป็นอย่างนี้ให้หรือไม่เพราะเราเองเรามาเป็นผู้ที่มีค่ามีกรรมมีการงานมีความไม่สงบมีความไม่หลงไหลรอบโลกหรือแม้แต่ที่สุดที่เป็นนักจิตวิทยามันไม่มีตัวไม่มีตนแต่มันก็หลอกให้เราเองได้ค่าลงสมองเสื่อมช่วยแชร์ทำการงานอื่นอาจแต่ก่อนนี้ยังเคยเช่าครองแต่เดี๋ยวนี้หลงผิดเป็นกลายเป็นเดือนละทีไม่เข้าใจกรรมไม่ต้องเข้าใจไม่เข้าใจเสมอมาวาจาสัมมาอาชีโวนอกจาก กลายเป็นคนไร้ค่าของอย่างนั้นหรือว่ามันกำลังเข้าใจผิดแต่มันกำลังเขียนมันรู้แล้วล่ะมันกำลังได้ผ่านมันได้โอกาสเพราะแต่ก่อนนี้เราออกแรงไปเราก็นึกว่าเราไปได้แล้วคุณก็ยังมีสิ่งที่ยังหลงเหลือหลงใหลอยู่อย่างลูกโลกแต่ก่อนที่คุณจะต้องได้สิ่งตอบแทนของโลกแต่เดี๋ยวนี้ไม่ต้องตอบแทนคุณเข้าใจสิ่งที่ยังไม่ตอบแทนแล้วคุณก็ไม่ได้หมายความว่าคุณเป็นคนไม่มีกรรมไม่มีการงานไม่มีบทบาทเป็นสิ่งที่ภาคเหนือลงไม่ใช่คุณเจริญขึ้นมาเรียนรู้ทางธรรมะธรรมพุทธศาสนาจึงเจริญขึ้นก็มีงานครอบครองมันมีงานมีเนื้อสาระมากขึ้น เปล่าทำแล้วประโยชน์โลกก็ได้รับมากกว่าคุณอาศัยคุณอาศัยใช้ได้มากเลยคุณไม่กลับคุณไม่สะสมในตนคุณจ่ายแต่คุณทำอะไรให้เป็นโรคและปล่อยให้เป็นโรคด้วยซ้ำมันเป็นน้ำเลี้ยงลูกมันเป็นนาบุญที่ทุกคนจะได้มาจากเอาไปมันเป็นสิ่งที่ผมพูดออกเป็นเชื้อชีวิตในโลกด้วยสารพัดที่เราทำออกไปเนี่ยเป็นสารภาพที่สะอาดด้วยสารัตถะที่เป็นแก่นสารด้วยให้โดยบริสุทธิ์ใจด้วยไม่ได้เป็นค่าจองจำแม้จะอารมณ์ว่าฉันเอาคุณเอาของฉันไปค้างไว้นั้นเป็นหนี้ฉันอีก 500 ชาติแม้แต่ชาตินี้ก็ไม่เอาอะไรหรอก ไม่จำเป็นที่จะต้องมีสัดส่วนหรือไม่ผิดบางคนเอาของฉันไปชาตินี้แล้วคุณยังไม่ให้ 100 500 ชาติฉันก็ยังจะจำไว้ฉันก็ยังจะเอาคืนคุณต้องใช้หนี้กันนะฉันจะไม่หมดเอาไปมันจะไม่มีการอภัยคุณต้องเป็นหนี้กันและกันตลอดมาเราจะไม่มีเราจะไม่คิดเราจะไม่สร้างสำหรับลงที่จะต้องทำจิตในลักษณะนี้เป็นอันขาดก็มีแต่ให้เรามีแต่พยายาม เกิดมันไม่ใช่ของใครเราได้วิเคราะห์จิตใจวิจารณ์ทุกคำทุกสิ่งที่จะทำให้เกิดว่ามันเป็นของดีเป็นสารัตถะเป็นแก่นสารและจะทำให้เกิดโรคทำแล้วเราก็ไม่ได้ยึดเป็นของของเรามันก็ไม่เหลืออะไรผิดชื่อของธุลีวิญญาณไปไหนเลยเราหมดตัวตนเราได้ไพ่แล้วตั้งแต่เราเริ่มทำเกิดมันทำอะไรเกิดขึ้นเราก็ให้ทันทีมีราวว่านี่บริการให้เป็นสิ่งที่เกิดในโลกหมายถึงเอาไปได้จงเอาใครรับแทน 3 สาระสิ่งนี้จงกลับไปอย่างขอยินดีพอดีใจ ฟังภาษาของสำนวนดีๆมันอาจจะเป็นสำนวนหรือภาษาที่ไม่เหมือนที่เคยพูดธรรมดาเป็นภาษาเกาเหลาง่ายๆเพราะงั้นการที่เราได้มาเป็นอย่างนี้อยู่ในจุดนี้ในมุมที่พบของโลกในน้อยประชาชนคนอื่นเขากำลังเสพลงทะเบียนสุขก็กำลังนอนหลับกำลังจะอร่อยแต่เราอุตส่าห์พลาดเพียงแต่วาระที่คนอีกมากเหลือเกินในโลกเขากำลังเอร็ดอร่อยในกรณีเสวยสุขก็กำลังมีโลกียสุขตอบแทนให้แก่เขาแต่เรากลับเห็นว่ามันเป็นสิ่งสำคัญ เราควรจะมาทำงานทั้งเรียนทั้งศึกษาและทำความเข้าใจทั้งเพื่อที่จะมาเป็นสิ่งเหล่านี้มันเป็นให้ได้อย่างนี้จะทำอยู่ยังไงใต้ครอบฟันมันติดอย่างนี้อยู่นี่สำนึกพอดีเราเองเราน่าภาคภูมิตนได้ไหมไม่ได้พูดถึงจะพูดให้คุณรู้จักแต่คนที่เกิดศรัทธาภาษาภาคเข้าใจว่าคุณกำลังมีกรรมอะไรกรรมที่คุณจะทำให้เหลวแหลกหรือว่าเป็นการเรียกว่าปืนปากซอยคุณกำลังฟังคุณกำลังเอาชีวิตมาเสียสละหรือบอกให้ มันอย่างนี้ทั้งเวลาคุณรอนน้าแดงกายแรงปัญญาทุกอย่างคุณเอามาให้เป็นสีอย่างนี้หัวหน้าภาคภูมิหรือคุณน่าเสียดายมันยิ่งจนจรมาก็ฟังไว้สุดยอดมากนานๆนอนบางทีก็ฟังไว้มันเสียหายหรือว่าคุณได้เหลือเกินตรวจสุขภาพและแรงที่เรามีทั้งแรงกายและแรงสัญญาแล้วก็ขับเห็นมันเพื่อที่จะให้มันเป็นพลังงานของทาง ทุนร้อนเท่าไหร่คุณให้มันหมดแล้วอย่าว่าแต่วัตถุเลยคนที่เป็นแบบนั้นทุกอย่างถ้าคุณเป็นอย่างนั้นอยู่อย่างคุณจะเสียดายอยู่หรือจะเอาคืนคุณจะเอาอะไรแลกเปลี่ยนหรือคุณแน่ใจแล้วว่ามันจบแล้ว 1 ปีคุณจะให้เราแรงงานแรงกายแรงใจคนทุกอย่างที่คุณมีคุณก็ยินดีที่จะเอามาถมลงไปในวันสุนทรภู่ต้องการจะทำ กรรมการที่จะมีองค์ประกอบของกรรมผมมองไม่เห็นมองไม่เห็นอะไรในความเป็นชีวิตมนุษย์ประเสริฐเลิกยอดทั้งนั้นผมจึงไม่มีความสะอาดไม่มีความเบื่อที่จะกระทำสิ่งนี้แม้จะทำเองน่าจะทำแล้วดีแล้วดีแล้วผมมาทำงานนี้เกือบจะมีจำนวนกี่เท่ากับผมที่เคยไปทำงานในชีวิตของโลกตามที่เรามาแล้วเพราะผมออกมาทำงานรับผิดชอบสร้างสรรค์นึกว่าอันนั้นเป็นงานการประเสริฐอย่างชีวิตเป็นสัมมาอาชีพของเราในเกมผมได้ทำมาแล้วได้จบไปแล้วในจำนวนไม่ได้นับละเอียดผมก็ไม่เคยนับมันจำนวน 10 กว่าปีเท่านั้นเองไม่ถึง 20 ปี ทำงานอยู่ทั้งโลกแล้วก็หลงในอ่างนิดต่างๆหรือมีสิ่งที่จะมาตบรางวัลให้มันอยู่ตลอดเวลามาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้เลิกแล้วมาทำงานที่ไม่มีการตบรางวัลเลยไม่มีอะไรแลกเปลี่ยนเนี่ยทำงานนี้กูมาก็จำนวนปีก็ไล่ออกมา 8 ปี 9 ปีไล่จำนวนเกือบจะเข้าทำเป็นเงินปีที่เคยทำงานอย่างเป็นอามิดอย่างเป็นโรคธรรมและมันยิ่งทำให้ผมเห็นทำแค่ทำให้ผมยืนยันหนักแน่นมั่นคงขึ้นมันไม่เหมือนกับอารมณ์ที่อยู่ในโลกทำไปมีลาภขึ้นมาสักทีเหมือนกันในรถสูงขึ้นมาก็กินกันสรรเสริญมีมากขึ้นไปกิน โลกียสุดที่เราบ้าไปนำมาให้แก่ตัวเองมากขึ้นเหมือนกันผมได้มากขึ้นจริงๆมากขึ้นกว่าที่จะช็อคๆซ่อนๆไปก่อนมีโอกาสหาเหลี่ยมมุมที่จะแฝงซ้อนเป็นเศษโลกมีสุขมากขึ้นยิ่งอยู่ในโลกผมเป็นอย่างนั้นแต่ก่อนนี้แต่เดี๋ยวนี้ปรับกันเป็นคนเป็นแสนลงเป็นภาพแต่ความสะอาดอย่างเดียวผมยิ่งตะโกนด