231216-436 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ024.txt

ตายไปพระอริยะเกิดกิเลสตายไปความบริสุทธิ์ผ่องแผ้วเป็นเรื่อง เป็นเรื่องเดียวกันอธิบาย 2 ในอธิบายเป็นสภาพ 2 ส่วนให้รู้ให้เห็นได้แจ้งแต่แท้จริงเป็นตัวเดียวเป็นเอโกะธรรมโมเป็นธรรมะอันทรงอยู่หรือทรงขึ้นอันเดียวเวลารถจัดกายะได้แล้วจนเหลือน้อยเราก็เรียกว่าเหลือตัวตนของกิเลสน้อยลงมันน้อยต้องใช้จิตพิเศษต้องใช้ความสุขุมต้องใช้ความแยบคายตรงนี้แหละเป็นความวิเศษของศาสนาพุทธที่จะต้องอ่านถึงขั้นเรียกว่าอนุสัยอาสวะหรือส่วนรูปส่วนเหลือส่วนปลายที่จริงเรามีอำนาจจิตเหนือจิตถ้าไม่เผลอสติแล้วเราสามารถที่จะอยู่เหนือกิเลสและก็เป็นอยู่ได้ สบายพอสมควรไม่ยากหรอกไม่ยากนักเรียกว่าทุกข์บ่าวทนได้เพราะเราเคยทนต่อทุกข์ที่หยาบคายมามากแล้วในชีวิตเธออย่ามาปฏิบัติธรรมแล้วทุกข์เล็กๆน้อยๆทุกเขตเหลืออยู่อย่างนี้มันหมูมากมันสบายแล้วคนจะหลงหลงว่าโอ๋อย่างนี้สำเร็จแล้วก็มาหมดแล้วเพราะลักษณะที่ยังไม่หมดอารมณ์ใส่อาสวะหรือไม่หมดส่วนเหลือที่เป็นละเอียดละอออย่างนี้เราไม่ถือว่าอรหันต์ของคุณเราไม่ถือว่าเกลี้ยงสนิทกับสนิทเป็นรูปประชาชนอย่างแท้จริงเราไม่ถือว่าได้เราจะต้องใช้จิตอันแยกทายมีการละเอียดหรือมีญาณทัศนะวิเศษอันละเอียดที่จะรู้ผัสสะรู้ หวั่นไหวต่ออารมณ์รู้กิเลสที่ซ่อนแฝงและมันใช้เลขใช้เลขให้แก่ตนมันฉลาดสอนอักษรมันเฉโปมันตีสลบมันแฝงแฝงเร้นมันเสแสร้งมันกลบเกลื่อนมันดีดดิ้นบิดพลิ้วมันรวมเหล่านั้นมันเป็นมายาต่อเราเองอีกเยอะเพราะฉะนั้นการจะสูญสนิทสิ้นดับหมดเชื้อนั้นจึงไม่ใช่เรื่องอื่นๆจึงไม่ใช่เรื่องที่จะสมัครจนกว่าจะพ้นอัตตานุทิฏฐิได้ชื่อว่าเป็นศาสนาแห่งชาติหรือว่าเราจะมีอนัตตาปรากฏก็ได้เราจะเรียกว่าคน จนกระทั่งเป็นอนัตตาหรือมีอนัตตาปรากฎมีสภาพให้เกิดปรากฏการณ์เป็นวิบากเป็นกุศลวิบากชั้นสูงสุดคือเห็นอนัตตาธรรมเห็นนิพพานได้อาศัยนิพพานแม้ที่สุดเราก็ใช้นิพพานเป็นเครื่องอาศัยเราไม่ได้ยึดว่านิพพานเป็นของเราเราไม่ได้ยึดถือสภาพที่เราได้อาศัยอย่างสบายหมดกิเลสนี้แม้แต่รูปนามขันธ์ 5 ไม่ใช่ของเราลูกก็ดีงามก็ดีทั้ง 5 เป็นเครื่องอาศัยเป็นความประชุมพอหมดเรื่องหมดราวหมดอายุขัยมันก็จะสลายไปเหตุที่นำเกิดโดยเชื้อเชื้อเป็นอนุสัยก็ตามเป็นอา อาชีวะก็ตามไม่มีจริงๆจึงจะเชื่อถือได้ว่าสูญสนิทเป็นอรหันต์ปลายสุดเพราะฉะนั้นการที่จะรู้ละเอียดละออไปอย่างนี้จึงขอตั้งข้อสังเกตและขอแนะเงื่อนนี้ให้ฟังจะได้ไม่ประมาทก็บอกแล้วว่าถ้าเกิดว่าเรารักกิเลสอย่างหยาบมันได้แม้อย่างปรางไปอีกบ้างได้ไม่ใช่น้อยมันง่ายเราทนทุกข์นั้นได้เพราะทุกข์นั้นรู้ได้อย่างยิ่งสอนจากที่ไกลจากรูกุญแจร้อยดอกก็ว่าอย่าจับเส้นผมไม่ได้ร้อยแขกแต่ละแขกเข้ากันต้องเท่ากันก็ว่ายากแล้วการจะรู้ทุกที่ละเอียดยิบสูงสุดนั้นจึงเท่ากับคำพังเพยมีจริง ไม่ใช่ของง่ายๆเพราะทุกข์ที่จะละเอียดแม้เราทนได้แล้วก็ไม่ได้หมายความว่าเราพ้นสนิทจนถึงขั้นอัตตานุทิฏฐิหมดไปหรือว่าเห็นอัตรานั้นหมดมีอรรถตามีอาณาจักรผลอัตราทั้งหลายทั้งปวงพ้นอัตราเร่งอัตราน้อยด้วยความเห็นแจ้งด้วยทิฐิด้วยชานมโตด้วยความรู้การเห็นการเข้าใจและการสัมผัสด้วยสัมผัสต่อสภาพแวดล้อมอนัตตาต่างๆจริงๆจึงขอให้พวกเราอยากจะมาต้องสังวรระวังประพฤติปฏิบัติอานาปานสติอยู่ให้ละเอียดสุดคุ้ม ต้องใช้เวลามากสมาบัติชั้นสูงแล้วไม่ใช่ไปนั่งหลับตาทำอยู่เท่านั้นนั่งหลับตาทำอยู่เท่านั้นเป็นสมาบัติชั้นมูลชั้นประถมง่ายและผลน้อยส่วนสมาบัติที่ทำทุกอิริยาบททุกข์ลมหายใจเข้าออกทุกขณะให้มีสมาบัติให้มีการสืบเนื่องสืบต่อกันอยู่ด้วยกุศลหรือด้วยจิตที่มันสูงคิดอย่างไรเป็นอนุสรณ์จิตอย่างไรเป็นสมาชิกจิตอย่างไรเป็นสิ่งที่มนุษย์ให้จิตที่ดีเหล่านี้ครองอยู่ตรงอยู่มีอยู่ให้ได้ติดต่อกันเรียกว่าสมาบัติให้เกิดเรื่องกันอยู่เรื่อยเรื่อยๆจนไม่มี ที่เป็นอกุศลหรือแม้แต่จิตจะบอกจะพร่องบ้างแต่ก็ไม่ถึงกับบกพร่องเป็นอกุศลเป็นสระอุจจาระจิตเล็กๆน้อยๆเป็นๆหรือเป็นอสมกะบ้างเล็กๆน้อยๆเราก็จะต้องรู้เท่าทันและเราก็จะต้องปรับปรุงมาให้มันยิ่งๆอยู่ให้มันเจริญยิ่งอยู่เสมอๆผู้ที่ไม่เข้าใจเจโตปริยายจับอารมณ์จิตที่จับตัวจิตใจจิตต่างๆไม่ถูกแท้ฟังภาษาเหล่านี้ก็ฟังรู้เหตุผลเข้าใจความหมายแต่ยังไม่ถึงภาวะปฏิบัติที่ถูกปรมัตถ์มันก็จะยังไม่ได้ผลดีถ้าผู้ใดจับแม่นภาษาก็รู้ความหมายก็รู้อาการรู้รู้อาการรู้ลิ้นชัก ลูกนิมิตที่อุเทนสัมพันธ์กันรูปนามทั้งหลายแหล่รู้ได้เลยอาการดีขึ้นเทศน์พูดจริงสัมผัสจริงแล้วก็ละหน่ายจางตายหรือดับสนิทสูงสุดก็ต้องให้รู้สภาพของความดับสนิทสูงสุดแม้ในเหตุนั้นปัจจัยนั้นเหตุใดปัจจัยใดสมุนไพรใดเรารู้สิ้นหากเหตุมีเรื่องนี้ปัจจัยนี้ศูนย์กระทบเมื่อไหร่ก็ 0 สมาบัติเกิดนิติญาณเกิดเกิดชัดเห็นจริงที่ทำอธิษฐานวิญญาณที่เห็นการทรงไว้มีการยืนอยู่เป็นการทรงอยู่เป็นการตั้งมั่นอยู่เป็นการไม่คลอนแคลนไม่เว้าไม่แหว่งไม่วอกไม่แวบไม่วันไม่ไหวเห็นได้ทรงได้เป็นได้ บรรจุของจริงเพราะในจุดที่จะต้องไม่ประมาทและจะต้องเข้มงวดกวดขันกับตนเองไปอีกไม่ไม่ยากไม่ยากนักไม่หนักหนาเพราะเรามีฐานอาศัยที่สบายหรือเบาพอสมควรแล้วเป็นแต่เพียงว่าเราจะต้องให้แยบคายให้สุดคุ้มกว่านี้ตอนนั้นถ้ามันไม่รู้มันจะช้าลงไปนิดนึงจำเป็นที่จะต้องช้าหน่อยก็ต้องช้าสุดคุ้มอ่อนโยนแล้วเราก็จะเป็นผู้ที่เบิกบานสดชื่นเป็นผู้รู้เป็นผู้ตื่นอยู่แท้เป็นพุทธแท้ๆจริงๆเลยพิสูจน์เถอะพระพุทธเจ้าสอนไว้นี้อันนี้มันเป็นของจริงนะบุคคลนี่แหละเป็นได้มันไม่หมุนไม่มองมันไม่อาจไม่ชอบอะไรจะร้ายจะแรงจะยังโง่อย่างงี้อะไรมามันไม่เก่งไม่ตึง มันไม่เดือดไม่ร้อนมันก็ต้องสัมผัสก็ไม่รู้รู้อยู่มีสติสัมปชัญญะตื่นอยู่ค่อยๆคลายทุกอย่างไม่ใช่กระทบเข้าแล้วเครียดครึ่งห้องขมวดเลยจะจองงอแงขึ้นเลยไม่ใช่จะกระทบสัมผัสยังไงก็สบายไม่ขึ้นไม่คล่องไม่เครียดไม่เครียดจะตายค่อยๆมันจะพิจารณาหรือมันจะพิจารณาเร็วเราก็จะรู้มันจะแววไวก็จะรู้กระทบปั๊บมันจะสาธุอาการเหล่านี้เองโดยตนและคุณก็จะต้องปรับปรุงมัน มันจึงจะเข้าสู่จุดพุทธที่เป็นผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานแจ่มใสผู้ไม่อึดไม่อาจไม่ขัดไม่ข้องไม่อุปายะไม่โทรมานัดไม่ทุกข์และไม่ปฏิวัติอาการแล้วก็ไม่ตกไม่ตกไม่กล่าวไม่อาจดูนิมนต์ไม่มองอย่างแท้จริงเราจึงจะไม่มีตัวที่จะต้องเกิดมีอาการที่มันเกิดแล้วมันก็โตหรือมันจะเสื่อมมันไม่ทั้งตัวมันไม่ทั้งเสื่อมถึงเรียกว่าศูนย์เพราะกิเลสมันหมดแล้วกิเลสไม่อ้วนและกิเลสก็ไม่ต้องลดอีกจึงเรียกว่าไม่ต้องตายอีกกิเลสมันดับเป็นอนัตตาแล้วมันสูญแล้วไม่ต้องเกิดอีกไม่มีอีกเลยก็เห็นอยู่รู้อยู่ในความไม่เกิดมีแต่จิตรู้ธาตุแท้ที่สมบูรณ์ที่บริบูรณ์บริบูรณ์ มันไม่เกิดก็รู้มันไม่เกิดเพราะฉะนั้นมันย่อมไม่มีตายไม่มีมรณะไม่มีชราไม่มีค่าถ้ามันไม่เกิดมันจึงหมดถ้าอยู่เห็นๆหมดชราอยู่เห็นๆหมดมรณะอยู่เห็นๆไม่ตายอยู่แล้วก็มันตายแล้วมันอะไรแล้วมันตายอย่างอนนะด้วยมันตายอย่างไม่มีการต่อสู้ไม่มีการรณรงค์ไม่มีการตายอีกเพราะมันตายสนิทแล้วเราจึงอยู่เหนือทั้งหมดไว้ญาติโทรมานัดทุกพระปริตรเสวนาการและอโศกหรือโศกไม่ใช่อโศกแม้แต่เศษธุลีที่เรียกอโศกก็ต้องเข้าใจความหมายไม่มีแล้วหมดเพราะเงินแม้แต่มรณะชราภาพต่างๆไม่มีพบอันเป็นที่อาศัยของกิเลสไม่มีมีแต่พบจิตอัน เป็นจิตของพระอารยาเจ้าเป็นทาสรู้ของพระอริยเจ้าเป็นวิญญาณนางอนุมัติเป็นอนันตังสรรพคุณโตปังไม่มีของเหลวตั้งลงได้อย่างลงได้เลยเพราะฉะนั้นจึงไม่มีอุปทานอะไรไม่มีกิเลสตัณหาแม้ผัสสะก็รู้เท่าทันกับอายตนะ 6 ก็แสนที่จะสะอาดไม่รับเศษเชื้อของเน่าของเหม็นอะไรเข้าไปเราจึงเป็นผู้รู้เท่าทันนามรูปรู้เท่าทันวิญญาณรู้เท่าทันความสะอาดของวิญญาณดังนี้และเราก็สามารถมีวิชาที่จะใช้สังขารที่จะปรุงเป็นคุณย่าที่สังขารเพราะเรามีอดีต ต้องถามและเราจะเลือกละเว้นอภิญญาที่สังขารเราจะไม่ปรุงสิ่งที่เป็นบาปแต่เราจะปรุงสิ่งที่เป็นบุญแม้เราปรุงสิ่งที่เป็นบุญสิ่งที่เป็นบุญนั้นเราก็รู้แจ้งและเราก็มีคำกิริยาจริงๆว่าเราไม่ได้ยึดถือเป็นของเราเพราะดีมันเป็นของดีของดีเองมันไม่ใช่ของเราเราไม่มีความไม่มีเราอย่างนี้ไม่ใช่ภาษาไม่ใช่ความหมายผิดคุณจะต้องเป็นอย่างถึงที่เป็นอย่างจริงๆได้ขอให้พี่ตู่ปฏิจจสมุปบาทดังกล่าวที่ไร่มันก็เป็นจริงเพราะเราถึงจริงเราจึงจะเป็นผู้หมดสิ้นเป็นผู้นำหรือค้นหานัดตามวิธี เห็นอนัตตาปรากฎเห็นสุญญตาปรากฏมีนิพพานที่แท้ด้วย Another วิทยาสมเด็จโตอย่างไม่ใช่จากภาษาไม่ใช่แต่ความหมายมีสิ่งนั้นปรากฏอยู่จึงเรียกว่าผลหรือวิบากหรือปรากฏการณ์อันสุดท้ายตายจริงๆเพราะฉะนั้นความมีก็มีอยู่ความไม่มีก็มีอยู่เป็นภาษาส่วนความจริงเป็นฉันใดทรงคุณค่าเพลงเป็นสัจธรรมเวทิตัพโพวิญญูของตนเองทุกๆคนให้ได้